Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ، قَالَ: حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «إِنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ مَرْحُومَةٌ، عَذَابُهَا بِأَيْدِيهَا، فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، دُفِعَ إِلَى كُلِّ رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ رَجُلٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَيُقَالُ: هَذَا فِدَاؤُكَ مِنَ النَّارِ».

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta bu ummat rahm qilingan ummatdir, uning azobi oʻz qoʻlidadir. Qiyomat kuni boʻlganida, musulmonlardan har bir kishiga mushriklardan bir kishi topshirilib: ‹Bu senga doʻzaxdan fidodir›, deb aytiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта бу уммат раҳм қилинган умматдир, унинг азоби ўз қўлидадир. Қиёмат куни бўлганида, мусулмонлардан ҳар бир кишига мушриклардан бир киши топширилиб: ‹Бу сенга дўзахдан фидодир›, деб айтилади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى الفَزَارِيُّ ابْنُ بِنْتِ السُّدِّيِّ الكُوفِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ شَاكِرٍ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: «يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ الصَّابِرُ فِيهِمْ عَلَى دِينِهِ كَالْقَابِضِ عَلَى الْجَمْرِ».

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlarga shunday zamon keladiki, ular orasida oʻz diniga sabr qiluvchi kishi xuddi choʻgʻni qoʻliga ushlab turgan kishi kabidir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларга шундай замон келадики, улар орасида ўз динига сабр қилувчи киши худди чўғни қўлига ушлаб турган киши кабидир», дедилар.

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ فَرُّوخَ الْأَنْصَارِيُّ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنِي جَدِّي لِأُمِّي عُمَرُ بْنُ أَبَانَ بْنِ مُفَضَّلٍ الْمَدَنِيُّ، قَالَ: أَرَانِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ الْوُضُوءَ، أَخَذَ رَكْوَةً فَوَضَعَهَا عَلَى يَسَارِهِ وَصَبَّ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى فَغَسَلَهَا ثَلَاثًا، ثُمَّ أَدَارَ الرَّكْوَةَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى، فَتَوَضَّأَ ثَلَاثًا ثَلَاثًا، وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثَلَاثًا وَأَخَذَ مَاءً جَدِيدًا لِسِمَاخَيْهِ، فَمَسَحَ سِمَاخَيْهِ، فَقُلْتُ لَهُ: قَدْ مَسَحْتَ أُذُنَيْكَ، فَقَالَ: يَا غُلَامُ إِنَّهُمَا لَيْسَتَا مِنَ الْوَجْهِ، ثُمَّ قَالَ: يَا غُلَامُ هَلْ رَأَيْتَ وَفَهِمْتَ أَوْ أُعِيدُ عَلَيْكَ؟ فَقُلْتُ: قَدْ كَفَانِي وَقَدْ فَهِمْتُ، فَقَالَ: هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَتَوَضَّأُ. قَالَ الطَّبَرَانِيُّ: لَمْ يُرْوَ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ عَنْ أَنَسٍ حَدِيثٌ غَيْرُ هَذَا.

Umar ibn Abon ibn Mufazzal al-Madaniy aytadi: Anas ibn Molik menga tahoratni koʻrsatdi. U bir rakva olib, uni chap tomoniga qoʻydi va oʻng qoʻliga suv quyib, uni uch marta yuvdi. Soʻng rakvani oʻng qoʻliga oldi va uch martadan tahorat qildi, boshiga uch marta masih tortdi va quloq teshiklari uchun yangi suv olib, ikkala quloq teshigiga masih tortdi. Men unga: «Siz quloqlaringizga masih tortdingiz», dedim. U: «Ey bola, ular yuzdan emas», dedi. Soʻng: «Ey bola, koʻrdingmi va tushundingmi, yoki senga qaytaraymi?» dedi. Men: «Menga kifoya qildi va tushundim», dedim. U: «Men Rasululloh ﷺni ana shunday tahorat qilayotganlarini koʻrganman», dedi. Tabaroniy aytdi: Umar ibn Abondan, u Anasdan qilgan bundan boshqa hadis rivoyat qilinmagan.Умар ибн Абон ибн Муфаззал ал-Маданий айтади: Анас ибн Молик менга таҳоратни кўрсатди. У бир раква олиб, уни чап томонига қўйди ва ўнг қўлига сув қуйиб, уни уч марта ювди. Сўнг раквани ўнг қўлига олди ва уч мартадан таҳорат қилди, бошига уч марта масиҳ тортди ва қулоқ тешиклари учун янги сув олиб, иккала қулоқ тешигига масиҳ тортди. Мен унга: «Сиз қулоқларингизга масиҳ тортдингиз», дедим. У: «Эй бола, улар юздан эмас», деди. Сўнг: «Эй бола, кўрдингми ва тушундингми, ёки сенга қайтарайми?» деди. Мен: «Менга кифоя қилди ва тушундим», дедим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺни ана шундай таҳорат қилаётганларини кўрганман», деди. Табароний айтди: Умар ибн Абондан, у Анасдан қилган бундан бошқа ҳадис ривоят қилинмаган.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ يَزِيدَ الْقَصَّاصُ، ثَنَا دِينَارُ بْنُ عَبْدِ اللهِ مَوْلَى أَنَسٍ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: «طُوبَى لِمَنْ رَآنِي وَآمَنَ بِي، وَمَنْ رَآنِي فَقَدْ رَآنِي، وَمَنْ رَأَى مَنْ رَآنِي».

Anas ibn Molik aytadi: Rasululloh ﷺ: «Meni koʻrgan va menga iymon keltirgan kishiga tuba boʻlsin; meni koʻrgan kishi meni koʻrgandir, meni koʻrgan kishini koʻrgan kishi ham», dedilar.Анас ибн Молик айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мени кўрган ва менга иймон келтирган кишига туба бўлсин; мени кўрган киши мени кўргандир, мени кўрган кишини кўрган киши ҳам», дедилар.

كان النَّبيُّ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم في مسيرٍ فنزل ونزل رجلٌ إلى جانبِه قال فالتفت النَّبيُّ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم فقال ألا أخبِرُك بأفضلِ القرآنِ قال بلى فتلا { الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}.

Nabiy ﷺ safarda edilar; (ulovdan) tushdilar, bir kishi ham u zotning yoniga tushdi. Shunda Nabiy ﷺ (unga) burilib: «Senga Qurʼonning eng afzalini xabar bermaymi?» dedilar. U: «Ha (aytib bering)», dedi. Bas, u zot: {Hamd butun olamlar Robbi Allohga xosdir}ni tilovat qildilar.Набий ﷺ сафарда эдилар; (уловдан) тушдилар, бир киши ҳам у зотнинг ёнига тушди. Шунда Набий ﷺ (унга) бурилиб: «Сенга Қуръоннинг энг афзалини хабар бермайми?» дедилар. У: «Ҳа (айтиб беринг)», деди. Бас, у зот: {Ҳамд бутун оламлар Робби Аллоҳга хосдир}ни тиловат қилдилар.

عَن أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنهُ أَنَّ النَّبيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَال: " سُورَةٌ مِنَ القُرْآنِ مَا هِيَ إِلاَّ ثَلاَثُونَ آيَةً؛ خَاصَمَتْ عَنْ صَاحِبِهَا حَتىَّ أَدْخَلَتْهُ الجَنَّة وَهِيَ {تَبَارَك). "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Qurʼonda bir sura bor — u oʻttiz oyatdan boshqa emas — u oʻz sohibi uchun bahslashib, uni jannatga kiritgunicha (himoya qildi). U esa {Tabarak}dir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Қуръонда бир сура бор — у ўттиз оятдан бошқа эмас — у ўз соҳиби учун баҳслашиб, уни жаннатга киритгунича (ҳимоя қилди). У эса {Табарак}дир», дедилар.

عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُحِبُّ هَذِهِ السُّورَةَ ‏(‏قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‏)‏ فَقَالَ ‏ "‏ إِنَّ حُبَّكَ إِيَّاهَا يُدْخِلُكَ الْجَنَّةَ.‏"

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, men bu {Qul huvallohu ahad} surasini sevaman», dedi. Shunda u zot: «Albatta, sening uni sevishing seni jannatga kiritadi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, мен бу {Қул ҳуваллоҳу аҳад} сурасини севаман», деди. Шунда у зот: «Албатта, сенинг уни севишинг сени жаннатга киритади», дедилар.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاق بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ حَزِينٌ، وَقَدْ تَخَضَّبَ بِالدَّمِ مِنْ فِعْلِ أَهْلِ مَكَّةَ مِنْ قُرَيْشٍ، فَقَالَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ تُحِبُّ أَنْ أُرِيَكَ آيَةً؟، قَالَ : " نَعَمْ، فَنَظَرَ إِلَى شَجَرَةٍ مِنْ وَرَائِهِ "، فَقَالَ : ادْعُ بِهَا، فَدَعَا بِهَا، فَجَاءَتْ وَقَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَقَالَ : مُرْهَا فَلْتَرْجِعْ، فَأَمَرَهَا فَرَجَعَتْ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " حَسْبِي حَسْبِي "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibril Rasululloh ﷺning oldiga keldi. U zot gʻamgin oʻtirar, Makka ahli — Quraysh qilgan ish sababidan qonga boʻyalgan edilar. Jibril (alayhissalom): «Ey Allohning Rasuli, senga bir oyat koʻrsatishimni istaysanmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar va ortlaridagi bir daraxtga qaradilar. U: «Uni chaqir», dedi. U zot uni chaqirdilar, u kelib u zotning oldida turdi. U: «Unga qaytishni buyur», dedi. U zot buyurdilar, u qaytdi. Rasululloh ﷺ: «Menga kifoya, menga kifoya», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жибрил Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келди. У зот ғамгин ўтирар, Макка аҳли — Қурайш қилган иш сабабидан қонга бўялган эдилар. Жибрил (алайҳиссалом): «Эй Аллоҳнинг Расули, сенга бир оят кўрсатишимни истайсанми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар ва ортларидаги бир дарахтга қарадилар. У: «Уни чақир», деди. У зот уни чақирдилар, у келиб у зотнинг олдида турди. У: «Унга қайтишни буюр», деди. У зот буюрдилар, у қайтди. Расулуллоҳ ﷺ: «Менга кифоя, менга кифоя», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ ، حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ أَبِي طَلْحَةَ ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ : يَقُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَيُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى جِذْعٍ مَنْصُوبٍ فِي الْمَسْجِدِ فَيَخْطُبُ النَّاسَ، فَجَاءَهُ رُومِيٌّ، فَقَالَ : أَلَا أَصْنَعُ لَكَ شَيْئًا تَقْعُدُ عَلَيْهِ وَكَأَنَّكَ قَائِمٌ؟ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا لَهُ دَرَجَتَانِ، وَيَقْعُدُ عَلَى الثَّالِثَةِ، فَلَمَّا قَعَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ذَلِكَ الْمِنْبَرِ، خَارَ الْجِذْعُ كَخُوَارِ الثَّوْرِ حَتَّى ارْتَجَّ الْمَسْجِدُ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمِنْبَرِ، فَالْتَزَمَهُ وَهُوَ يَخُورُ، فَلَمَّا الْتَزَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، سَكَنَ، ثُمَّ قَالَ : " أَمَا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ لَمْ أَلْتَزِمْهُ، لَمَا زَالَ هَكَذَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ "، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدُفِنَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ juma kuni turib, orqalarini masjidga oʻrnatilgan bir xurmo tanasiga suyar va odamlarga xutba qilar edilar. Shunda u zotning oldilariga rumlik bir kishi kelib: «Sizga ustida oʻtiradigan, ammo goʻyo tik turgandek boʻladigan bir narsa yasab beraymi?» dedi. Va u zotga ikki zinali minbar yasab berdi, u zot uchinchisiga oʻtirardilar. Allohning nabiysi ﷺ oʻsha minbarga oʻtirganlarida, tana hoʻkiz boʻkirganidek boʻkirdi, hatto Rasululloh ﷺ uchun qaygʻusidan masjid larzaga keldi. Rasululloh ﷺ minbardan tushib, uning oldiga bordilar va boʻkirib turgan holida uni quchoqladilar. Rasululloh ﷺ uni quchoqlaganlarida, u tinchidi. Soʻng u zot: «Ogoh boʻlinglar! Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men uni quchoqlamaganimda, Rasululloh ﷺ uchun qaygʻusidan qiyomat kunigacha shundayligicha qolardi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ uni koʻmishga buyurdilar va u koʻmildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ жума куни туриб, орқаларини масжидга ўрнатилган бир хурмо танасига суяр ва одамларга хутба қилар эдилар. Шунда у зотнинг олдиларига румлик бир киши келиб: «Сизга устида ўтирадиган, аммо гўё тик тургандек бўладиган бир нарса ясаб берайми?» деди. Ва у зотга икки зинали минбар ясаб берди, у зот учинчисига ўтирардилар. Аллоҳнинг набийси ﷺ ўша минбарга ўтирганларида, тана ҳўкиз бўкирганидек бўкирди, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ учун қайғусидан масжид ларзага келди. Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушиб, унинг олдига бордилар ва бўкириб турган ҳолида уни қучоқладилар. Расулуллоҳ ﷺ уни қучоқлаганларида, у тинчиди. Сўнг у зот: «Огоҳ бўлинглар! Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен уни қучоқламаганимда, Расулуллоҳ ﷺ учун қайғусидан қиёмат кунигача шундайлигича қоларди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни кўмишга буюрдилар ва у кўмилди.

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عَمْرٍو ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : أَمَرَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، أَنْ تَجْعَلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا يَأْكُلُ مِنْهُ، قَالَ : ثُمَّ بَعَثَنِي أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ، فَقُلْتُ : بَعَثَنِي إِلَيْكَ أَبُو طَلْحَةَ، فَقَالَ لِلْقَوْمِ : " قُومُوا "، فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ مَعَهُ، فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّمَا صَنَعْتُ طَعَامًا لِنَفْسِكَ خَاصَّةً؟، فَقَالَ : " لَا عَلَيْكَ انْطَلِقْ "، قَالَ : فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ، قَالَ : فَجِيءَ بِالطَّعَامِ، " فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَسَمَّى عَلَيْهِ "، ثُمَّ قَالَ : " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ "، قَالَ : فَأَذِنَ لَهُمْ، فَقَالَ : " كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ "، فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا، ثُمَّ قَامُوا، " ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ كَمَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى وَسَمَّى عَلَيْهِ "، ثُمَّ قَالَ : " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ "، فَأَذِنَ لَهُمْ، فَقَالَ : " كُلُوا، بِاسْمِ اللَّهِ " فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا، ثُمَّ قَامُوا حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ بِثَمَانِينَ رَجُلًا، قَالَ : " وَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُ الْبَيْتِ وَتَرَكُوا سُؤْرًا "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha Ummu Sulaym (roziyallohu anho)ga Rasululloh ﷺ uchun yeydigan taom tayyorlashni buyurdi. Soʻng Abu Talha meni Rasululloh ﷺning oldilariga yubordi. Men u zotning oldilariga kelib: «Meni sizning oldingizga Abu Talha yubordi», dedim. U zot qavmga: «Turinglar», dedilar. U zot yoʻlga tushdilar, qavm ham u zot bilan birga yoʻlga tushdi. Abu Talha: «Yo Rasululloh, men faqat sizning oʻzingiz uchun taom tayyorlagan edim-ku?» dedi. U zot: «Senga zarari yoʻq, yur», dedilar. U zot yurdilar, qavm ham yurdi. Taom keltirildi. Rasululloh ﷺ qoʻllarini qoʻydilar va unga bismillo aytdilar. Soʻng: «Oʻn kishiga izn ber», dedilar. U ularga izn berdi. U zot: «Allohning ismi bilan yenglar», dedilar. Ular toʻyguncha yedilar, soʻng turdilar. Soʻng u zot birinchi martada qilganlaridek qoʻllarini qoʻydilar va bismillo aytdilar. Soʻng: «Oʻn kishiga izn ber», dedilar. U ularga izn berdi. U zot: «Allohning ismi bilan yenglar», dedilar. Ular toʻyguncha yedilar, soʻng turdilar. U zot shuni sakson kishiga qildilar. Soʻng Rasululloh ﷺ va uy ahli yedilar va yana ortigʻini qoldirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо)га Расулуллоҳ ﷺ учун ейдиган таом тайёрлашни буюрди. Сўнг Абу Талҳа мени Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига юборди. Мен у зотнинг олдиларига келиб: «Мени сизнинг олдингизга Абу Талҳа юборди», дедим. У зот қавмга: «Туринглар», дедилар. У зот йўлга тушдилар, қавм ҳам у зот билан бирга йўлга тушди. Абу Талҳа: «Ё Расулуллоҳ, мен фақат сизнинг ўзингиз учун таом тайёрлаган эдим-ку?» деди. У зот: «Сенга зарари йўқ, юр», дедилар. У зот юрдилар, қавм ҳам юрди. Таом келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ қўлларини қўйдилар ва унга бисмилло айтдилар. Сўнг: «Ўн кишига изн бер», дедилар. У уларга изн берди. У зот: «Аллоҳнинг исми билан енглар», дедилар. Улар тўйгунча едилар, сўнг турдилар. Сўнг у зот биринчи мартада қилганларидек қўлларини қўйдилар ва бисмилло айтдилар. Сўнг: «Ўн кишига изн бер», дедилар. У уларга изн берди. У зот: «Аллоҳнинг исми билан енглар», дедилар. Улар тўйгунча едилар, сўнг турдилар. У зот шуни саксон кишига қилдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ва уй аҳли едилар ва яна ортиғини қолдирдилар.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ ، عَنْ لَيْثٍ ، عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَنَا أَوَّلُهُمْ خُرُوجًا، وَأَنَا قَائِدُهُمْ إِذَا وَفَدُوا، وَأَنَا خَطِيبُهُمْ إِذَا أَنْصَتُوا، وَأَنَا مُسْتَشْفِعُهُمْ إِذَا حُبِسُوا، وَأَنَا مُبَشِّرُهُمْ إِذَا أَيِسُوا، الْكَرَامَةُ وَالْمَفَاتِيحُ يَوْمَئِذٍ بِيَدِي، وَأَنَا أَكْرَمُ وَلَدِ آدَمَ عَلَى رَبِّي، يَطُوفُ عَلَيَّ أَلْفُ خَادِمٍ كَأَنَّهُمْ بَيْضٌ مَكْنُونٌ، أَوْ لُؤْلُؤٌ مَنْثُورٌ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «(Qabrdan) birinchi boʻlib chiqadigan menman; ular vakil boʻlib kelganlarida ularning yetakchisi menman; ular jim turganlarida ularning xatibi menman; ular ushlab turilganlarida ularga shafoat soʻrovchi menman; ular umidsizlikka tushganlarida ularga xushxabar beruvchi menman. Oʻsha kuni karomat ham, kalitlar ham mening qoʻlimda boʻladi. Men Robbim huzurida Odam farzandlarining eng karamlisiman. Atrofimda ming xizmatchi aylanadi, goʻyo ular saqlangan tuxumlar yoki sochilgan marvaridlardek».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «(Қабрдан) биринчи бўлиб чиқадиган менман; улар вакил бўлиб келганларида уларнинг етакчиси менман; улар жим турганларида уларнинг хатиби менман; улар ушлаб турилганларида уларга шафоат сўровчи менман; улар умидсизликка тушганларида уларга хушхабар берувчи менман. Ўша куни каромат ҳам, калитлар ҳам менинг қўлимда бўлади. Мен Роббим ҳузурида Одам фарзандларининг энг карамлисиман. Атрофимда минг хизматчи айланади, гўё улар сақланган тухумлар ёки сочилган марваридлардек».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ هُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ ابْنِ جُدْعَانَ ، عَنْ أَنَسٍ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " أَنَا أَوَّلُ مَنْ يَأْخُذُ بِحَلْقَةِ بَابِ الْجَنَّةِ فَأُقَعْقِعُهَا "، قَالَ أَنَسٌ : كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهَا، وَصَفَ لَنَا سُفْيَانُ كَذَا، وَجَمَعَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ أَصَابِعَهُ وَحَرَّكَهَا، قَالَ : وَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ : مَسَسْتَ يَدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِكَ؟، قَالَ : نَعَمْ، قَالَ : فَأَعْطِنِيهَا أُقَبِّلْهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Jannat eshigining halqasini birinchi boʻlib ushlaydigan va uni taqillatadigan menman», dedilar. Anas dedi: Goʻyo men Rasululloh ﷺning qoʻllarini uni harakatlantirib turganlarini koʻrib turgandekman. Sufyon bizga shunday tasvirlab berdi, Abu Abdulloh esa barmoqlarini yigʻib, ularni harakatlantirdi. Sobit unga: «Sen Rasululloh ﷺning qoʻllarini oʻz qoʻling bilan ushlaganmisan?» dedi. U: «Ha», dedi. Sobit: «Unday boʻlsa, qoʻlingni menga ber, oʻpay», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Жаннат эшигининг ҳалқасини биринчи бўлиб ушлайдиган ва уни тақиллатадиган менман», дедилар. Анас деди: Гўё мен Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларини уни ҳаракатлантириб турганларини кўриб тургандекман. Суфён бизга шундай тасвирлаб берди, Абу Абдуллоҳ эса бармоқларини йиғиб, уларни ҳаракатлантирди. Собит унга: «Сен Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларини ўз қўлинг билан ушлаганмисан?» деди. У: «Ҳа», деди. Собит: «Ундай бўлса, қўлингни менга бер, ўпай», деди.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ ، عَنْ زَائِدَةَ ، عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ فِي الْجَنَّةِ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatda birinchi shafoat qiluvchi menman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатда биринчи шафоат қилувчи менман», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " إِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْ جُمْجُمَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرُ، وَأُعْطَى لِوَاءَ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرُ، وَأَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرُ، وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرُ، وَآتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَتِهَا فَيَقُولُونَ : مَنْ هَذَا؟، فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ ، فَيَفْتَحُونَ لِي فَأَدْخُلُ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي، فَأَسْجُدُ لَهُ، فَيَقُولُ : ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ، يُسْمَعْ مِنْكَ، وَقُلْ، يُقْبَلْ مِنْكَ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، فَأَرْفَعُ رَأْسِي، فَأَقُولُ : أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبّ، فَيَقُولُ : اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ، فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ شَعِيرٍ مِنْ الْإِيمَانِ، فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ، فَأَذْهَبُ، فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ، فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ، فَيَقُولُ : ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ، يُسْمَعْ مِنْكَ، وَقُلْ : يُقْبَلْ مِنْكَ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ : أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ، فَيَقُولُ : اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ، فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ، فَأَذْهَبُ، فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ، وَفُرِغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ وَأُدْخِلَ مَنْ بَقِيَ مِنْ أُمَّتِي فِي النَّارِ مَعَ أَهْلِ النَّارِ، فَيَقُولُ أَهْلُ النَّارِ : مَا أَغْنَى عَنْكُمْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا، فَيَقُولُ الْجَبَّارُ : فَبِعِزَّتِي لَأَعْتِقَنَّهُمْ مِنْ النَّارِ، فَيُرْسِلُ إِلَيْهِمْ، فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتُحِشُوا، فَيُدْخَلُونَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ، فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ وَيُكْتَبُ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ، فَيُذْهَبُ بِهِمْ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ، فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ : هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ، فَيَقُولُ الْجَبَّار : بَلْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الْجَبَّارِ "

Anas ibn Molik aytadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Albatta, qiyomat kuni yer ochilib, boshi birinchi chiqadigan odam menman va faxrlanish yoʻq; menga hamd bayrogʻi beriladi va faxrlanish yoʻq; qiyomat kuni odamlarning sayyidi menman va faxrlanish yoʻq; qiyomat kuni jannatga birinchi kiradigan menman va faxrlanish yoʻq. Men jannat eshigiga kelib, uning halqasidan ushlayman. Ular: ‹Bu kim?› deydilar. Men: ‹Men Muhammadman›, deyman. Ular menga ochadilar, men kiraman va Jabborni oʻzimni qarshi olayotgan holda koʻraman, Unga sajda qilaman. U: ‹Boshingni koʻtar, ey Muhammad, gapir — eshitilasan, ayt — sendan qabul qilinadi, shafoat qil — shafoating qabul qilinadi›, deydi. Men boshimni koʻtarib: ‹Ummatim, ummatim, ey Robbim!› deyman. U: ‹Ummating oldiga bor, kimning qalbida imondan bir arpa donasi ogʻirlik topsang, uni jannatga kirit›, deydi. Men boraman va kimning qalbida shuncha topsam, ularni jannatga kirgizaman. Soʻng Jabborni oʻzimni qarshi olayotgan holda koʻraman va Unga sajda qilaman. U: ‹Boshingni koʻtar, ey Muhammad, gapir — eshitilasan, ayt — sendan qabul qilinadi, shafoat qil — shafoating qabul qilinadi›, deydi. Men boshimni koʻtarib: ‹Ummatim, ummatim, ey Robbim!› deyman. U: ‹Ummating oldiga bor, kimning qalbida imondan bir xantal donasi ogʻirlik topsang, uni jannatga kirit›, deydi. Men boraman va kimning qalbida shuncha topsam, ularni jannatga kirgizaman. Odamlarning hisobi tugab, ummatimdan qolganlar doʻzax ahli bilan birga doʻzaxga kirgizilganda, doʻzax ahli: ‹Allohga ibodat qilib, Unga hech narsani sherik qilmaganingiz sizga nima foyda berdi?› deydilar. Shunda Jabbor: ‹Izzatimga qasamki, ularni doʻzaxdan albatta ozod qilaman›, deydi va ularga (farishtalarni) yuboradi. Ular kuyib qoraygan holda doʻzaxdan chiqadilar va hayot daryosiga kirgiziladilar. Ular unda sel qoldigʻida urugʻ unib chiqqanidek unib chiqadilar. Koʻzlari orasiga: ‹Bular Allohning ozod qilganlaridir›, deb yoziladi. Soʻng ular olib borilib, jannatga kiradilar. Jannat ahli ularga: ‹Bular jahannamliklardir›, deydilar. Shunda Jabbor: ‹Yoʻq, bular Jabborning ozod qilganlaridir›, deydi».Анас ибн Молик айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Албатта, қиёмат куни ер очилиб, боши биринчи чиқадиган одам менман ва фахрланиш йўқ; менга ҳамд байроғи берилади ва фахрланиш йўқ; қиёмат куни одамларнинг саййиди менман ва фахрланиш йўқ; қиёмат куни жаннатга биринчи кирадиган менман ва фахрланиш йўқ. Мен жаннат эшигига келиб, унинг ҳалқасидан ушлайман. Улар: ‹Бу ким?› дейдилар. Мен: ‹Мен Муҳаммадман›, дейман. Улар менга очадилар, мен кираман ва Жабборни ўзимни қарши олаётган ҳолда кўраман, Унга сажда қиламан. У: ‹Бошингни кўтар, эй Муҳаммад, гапир — эшитиласан, айт — сендан қабул қилинади, шафоат қил — шафоатинг қабул қилинади›, дейди. Мен бошимни кўтариб: ‹Умматим, умматим, эй Роббим!› дейман. У: ‹Умматинг олдига бор, кимнинг қалбида имондан бир арпа донаси оғирлик топсанг, уни жаннатга кирит›, дейди. Мен бораман ва кимнинг қалбида шунча топсам, уларни жаннатга киргизаман. Сўнг Жабборни ўзимни қарши олаётган ҳолда кўраман ва Унга сажда қиламан. У: ‹Бошингни кўтар, эй Муҳаммад, гапир — эшитиласан, айт — сендан қабул қилинади, шафоат қил — шафоатинг қабул қилинади›, дейди. Мен бошимни кўтариб: ‹Умматим, умматим, эй Роббим!› дейман. У: ‹Умматинг олдига бор, кимнинг қалбида имондан бир хантал донаси оғирлик топсанг, уни жаннатга кирит›, дейди. Мен бораман ва кимнинг қалбида шунча топсам, уларни жаннатга киргизаман. Одамларнинг ҳисоби тугаб, умматимдан қолганлар дўзах аҳли билан бирга дўзахга киргизилганда, дўзах аҳли: ‹Аллоҳга ибодат қилиб, Унга ҳеч нарсани шерик қилмаганингиз сизга нима фойда берди?› дейдилар. Шунда Жаббор: ‹Иззатимга қасамки, уларни дўзахдан албатта озод қиламан›, дейди ва уларга (фаришталарни) юборади. Улар куйиб қорайган ҳолда дўзахдан чиқадилар ва ҳаёт дарёсига киргизиладилар. Улар унда сел қолдиғида уруғ униб чиққанидек униб чиқадилар. Кўзлари орасига: ‹Булар Аллоҳнинг озод қилганларидир›, деб ёзилади. Сўнг улар олиб борилиб, жаннатга кирадилар. Жаннат аҳли уларга: ‹Булар жаҳаннамликлардир›, дейдилар. Шунда Жаббор: ‹Йўқ, булар Жабборнинг озод қилганларидир›, дейди».

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ، إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ، وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ، وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ : مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rangi yorugʻ edilar, goʻyo terlari marvariddek edi. Yurganlarida olgʻa egilib yurardilar. Men na ipakni, na diboni u zotning kaftlaridan koʻra yumshoqroq qilib ushlaganman va na mushkni, na boshqasini u zotning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlaganman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ранги ёруғ эдилар, гўё терлари марвариддек эди. Юрганларида олға эгилиб юрардилар. Мен на ипакни, на дибони у зотнинг кафтларидан кўра юмшоқроқ қилиб ушлаганман ва на мушкни, на бошқасини у зотнинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидлаганман.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : " خَدَمْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا قَالَ لِي : أُفٍّ قَطُّ، وَلَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ : لِمَ صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا أَوْ هَلَّا صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا، وَقَالَ : لَا وَاللَّهِ مَا مَسِسْتُ بِيَدِي دِيبَاجًا، وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مِنْ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَا وَجَدْتُ رِيحًا قَطُّ أَوْ عَرْفًا كَانَ أَطْيَبَ مِنْ عَرْفِ أَوْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺga xizmat qildim, u zot menga hech qachon uf demadilar va men qilgan biror ish uchun: «Nega bundoq qilding?» yoki: «Nega undoq qilmading?» demadilar. Va u dedi: Yoʻq, vallohi, men qoʻlim bilan Rasululloh ﷺning qoʻllaridan koʻra yumshoqroq na diboni, na ipakni ushlaganman va hech qachon Rasululloh ﷺning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidni topmaganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺга хизмат қилдим, у зот менга ҳеч қачон уф демадилар ва мен қилган бирор иш учун: «Нега бундоқ қилдинг?» ёки: «Нега ундоқ қилмадинг?» демадилар. Ва у деди: Йўқ, валлоҳи, мен қўлим билан Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларидан кўра юмшоқроқ на дибони, на ипакни ушлаганман ва ҳеч қачон Расулуллоҳ ﷺнинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидни топмаганман.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، أَنَّ فَاطِمَةَ ، قَالَتْ : يَا أَنَسُ " كَيْفَ طَابَتْ أَنْفُسُكُمْ أَنْ تَحْثُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التُّرَابَ؟، وَقَالَتْ : يَا أَبَتَاهْ، مِنْ رَبِّهِ مَا أَدْنَاهْ، وَا أَبَتَاهْ جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهْ، وَا أَبَتَاهْ إِلَى جِبْرِيلَ نَنْعَاهْ، وَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبًّا دَعَاهْ، قَالَ حَمَّادٌ : حِينَ حَدَّثَ ثَابِتٌ بَكَى، وقَالَ ثَابِتٌ : حِينَ حَدَّثَ أَنَسٌ بَكَى "

Anas ibn Molikdan rivoyat qilinadiki, Fotima: «Ey Anas, Rasululloh ﷺning ustlariga tuproq sochishga qanday koʻnglingiz boʻldi?» dedi. Va u: «Voh, otajonim! Robbisiga qanday yaqin boʻldi! Voh, otajonim! Firdavs jannati uning maskani boʻldi. Voh, otajonim! Biz uning oʻlim xabarini Jibrilga aytamiz. Voh, otajonim! U chorlagan Robbiga javob berdi», dedi. Hammod aytdi: Sobit buni soʻzlaganda yigʻladi. Sobit aytdi: Anas buni soʻzlaganda yigʻladi.Анас ибн Моликдан ривоят қилинадики, Фотима: «Эй Анас, Расулуллоҳ ﷺнинг устларига тупроқ сочишга қандай кўнглингиз бўлди?» деди. Ва у: «Воҳ, отажоним! Роббисига қандай яқин бўлди! Воҳ, отажоним! Фирдавс жаннати унинг маскани бўлди. Воҳ, отажоним! Биз унинг ўлим хабарини Жибрилга айтамиз. Воҳ, отажоним! У чорлаган Роббига жавоб берди», деди. Ҳаммод айтди: Собит буни сўзлаганда йиғлади. Собит айтди: Анас буни сўзлаганда йиғлади.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسٍ ، وَذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " شَهِدْتُهُ يَوْمَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا قَطُّ، كَانَ أَحْسَنَ وَلَا أَضْوَأَ مِنْ يَوْمٍ دَخَلَ عَلَيْنَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَهِدْتُهُ يَوْمَ مَوْتِهِ، فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا كَانَ أَقْبَحَ، وَلَا أَظْلَمَ مِنْ يَوْمٍ مَاتَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ "

Anas Nabiy ﷺni zikr qilib dedi: Men u zot Madinaga kirgan kunda hozir boʻlganman. Rasululloh ﷺ huzurimizga kirgan kundan koʻra chiroyliroq va yorugʻroq kunni hech qachon koʻrmadim. Va men u zot vafot etgan kunda ham hozir boʻlganman. Rasululloh ﷺ vafot etgan kundan koʻra xunukroq va qorongʻiroq kunni hech qachon koʻrmadim.Анас Набий ﷺни зикр қилиб деди: Мен у зот Мадинага кирган кунда ҳозир бўлганман. Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кирган кундан кўра чиройлироқ ва ёруғроқ кунни ҳеч қачон кўрмадим. Ва мен у зот вафот этган кунда ҳам ҳозир бўлганман. Расулуллоҳ ﷺ вафот этган кундан кўра хунукроқ ва қоронғироқ кунни ҳеч қачон кўрмадим.

أَخْبَرَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَتَّابٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، يَقُولُ : لَوْلَا أَنِّي أَخْشَى أَنْ أُخْطِئَ لَحَدَّثْتُكُمْ بِأَشْيَاءَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَذَاكَ أَنِّي سَمِعْتُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ "

Attob aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning shunday deyayotganini eshitdim: «Agar xato qilishimdan qoʻrqmaganimda edi, sizlarga Rasululloh ﷺdan eshitgan yoki Rasululloh ﷺ aytgan narsalarni aytib berardim. Buning sababi shuki, men u zot ﷺning: ‹Kim ataylab men haqimda yolgʻon gapirsa, doʻzaxdan joyini tayyorlab qoʻyaversin›, deyayotganlarini eshitganman».Аттоб айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: «Агар хато қилишимдан қўрқмаганимда эди, сизларга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган ёки Расулуллоҳ ﷺ айтган нарсаларни айтиб берардим. Бунинг сабаби шуки, мен у зот ﷺнинг: ‹Ким атайлаб мен ҳақимда ёлғон гапирса, дўзахдан жойини тайёрлаб қўяверсин›, деяётганларини эшитганман».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، وَعَنْ حَمَّادِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ ، وَعَنْ التَّيْمِيِّ ، وَعَنْ عَتَّابٍ مَوْلَى ابْنِ هُرْمُزَ، سَمِعُوا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ : " مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim ataylab men haqimda yolgʻon gapirsa, doʻzaxdan joyini tayyorlab qoʻyaversin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким атайлаб мен ҳақимда ёлғон гапирса, дўзахдан жойини тайёрлаб қўяверсин», дедилар.

أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ ، عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بِشْرٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ataylab men haqimda yolgʻon gapirsa, doʻzaxdan joyini tayyorlab qoʻyaversin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким атайлаб мен ҳақимда ёлғон гапирса, дўзахдан жойини тайёрлаб қўяверсин», дедилар.

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُبَيْدٍ ، قَالَ : مَرَّ بِنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ، فَقُلْنَا حَدِّثْنَا بِبَعْضِ مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟، فَقَالَ : " وَأَتَحَلَّلُ "

Abdulmalik ibn Ubayd aytdi: Anas ibn Molik yonimizdan oʻtdi. Biz: «Bizga Rasululloh ﷺdan eshitgan narsalaringdan aytib bering», dedik. U: «Va (soʻng xatolarim uchun) halollik soʻrayman(mi)?» dedi.Абдулмалик ибн Убайд айтди: Анас ибн Молик ёнимиздан ўтди. Биз: «Бизга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарсаларингдан айтиб беринг», дедик. У: «Ва (сўнг хатоларим учун) ҳалоллик сўрайман(ми)?» деди.

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ ابْنِ عَوْنٍ ، عَنْ مُحَمَّدٍ ، قَالَ : كَانَ أَنَسٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ "

Muhammad (ibn Sirin) aytdi: Anas (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan (hadis rivoyat qilar) edi; u Rasululloh ﷺdan rivoyat qilganida: «Yoki Rasululloh ﷺ aytganlaridek», der edi.Муҳаммад (ибн Сирин) айтди: Анас (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан (ҳадис ривоят қилар) эди; у Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилганида: «Ёки Расулуллоҳ ﷺ айтганларидек», дер эди.

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيل ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ مُحَمَّدٍ ، قَالَ : كَانَ أَنَسٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا، قَالَ : " أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ "

Muhammad (ibn Sirin) aytdi: Anas (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan bir hadis (rivoyat qilib boʻlgach): «Yoki Rasululloh ﷺ aytganlaridek», der edi.Муҳаммад (ибн Сирин) айтди: Анас (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан бир ҳадис (ривоят қилиб бўлгач): «Ёки Расулуллоҳ ﷺ айтганларидек», дер эди.

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى ، حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ : أَنَّ أَنَسًا رَضِيَ اللهُ عَنْهُ كَانَ يَقُولُ لِبَنِيهِ : " يَا بَنِيَّ قَيِّدُوا هَذَا الْعِلْمَ "

Sumoma ibn Abdulloh ibn Anasdan rivoyat qilinadi: Anas (roziyallohu anhu) oʻgʻillariga: «Ey oʻgʻillarim, bu ilmni bogʻlab qoʻyinglar», derdi.Сумома ибн Абдуллоҳ ибн Анасдан ривоят қилинади: Анас (розияллоҳу анҳу) ўғилларига: «Эй ўғилларим, бу илмни боғлаб қўйинглар», дерди.

أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيل ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ ، عَنْ لَيْثٍ ، عَنْ بِشْرٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ دَعَا إِلَى أَمْرٍ وَلَوْ دَعَا رَجُلٌ رَجُلًا، كَانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَوْقُوفًا بِهِ، لَازِمًا بِغَارِبِهِ، ثُمَّ قَرَأَ : # وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ سورة الصافات آية 24 # "

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim biror ishga chaqirsa — hatto bir kishi bir kishini chaqirgan boʻlsa ham — qiyomat kuni u toʻxtatib qoʻyiladi va (chaqirgani) uning yelkasiga yopishgan holda boʻladi», dedilar. Soʻng: «Ularni toʻxtatinglar, albatta ular soʻraladiganlardir» (Soffot surasi, 24-oyat) oyatini oʻqidilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор ишга чақирса — ҳатто бир киши бир кишини чақирган бўлса ҳам — қиёмат куни у тўхтатиб қўйилади ва (чақиргани) унинг елкасига ёпишган ҳолда бўлади», дедилар. Сўнг: «Уларни тўхтатинглар, албатта улар сўраладиганлардир» (Соффот сураси, 24-оят) оятини ўқидилар.

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : " لَمَّا نُهِينَا أَنْ نَبْتَدِئَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُعْجِبُنَا أَنْ يَقْدُمَ الْبَدَوِيُّ وَالْأَعْرَابِيُّ الْعَاقِلُ فَيَسْأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَنَحْنُ عِنْدَهُ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ، فَجَثَا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : يَا مُحَمَّدُ ، إِنَّ رَسُولَكَ أَتَانَا فَزَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَكَ؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : صَدَقَ، قَالَ : فَبِالَّذِي رَفَعَ السَّمَاءَ وَبَسَطَ الْأَرْضَ وَنَصَبَ الْجِبَالَ، آللَّهُ أَرْسَلَكَ؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ، قَالَ : فَإِنَّ رَسُولَكَ زَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ عَلَيْنَا خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : صَدَقَ، قَالَ : فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ، آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ، قَالَ : فَإِنَّ رَسُولَكَ زَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ عَلَيْنَا صَوْمَ شَهْرٍ فِي السَّنَةِ؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : صَدَقَ، قَالَ : فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ، آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا؟، قَالَ : نَعَمْ، قَالَ : فَإِنَّ رَسُولَكَ زَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ عَلَيْنَا فِي أَمْوَالِنَا الزَّكَاةَ؟، فَقَالَ : النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : صَدَقَ، قَالَ : فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ، آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ، قَالَ : فَإِنَّ رَسُولَكَ زَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ عَلَيْنَا الْحَجَّ إِلَى الْبَيْتِ مَنْ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : صَدَقَ، قَالَ : فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا؟، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ، قَالَ : فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَدَعُ مِنْهُنَّ شَيْئًا، وَلَا أُجَاوِزُهُنَّ، قَالَ : ثُمَّ وَثَبَ الْأَعْرَابِيُّ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : إِنْ صَدَقَ الْأَعْرَابِيُّ دَخَلَ الْجَنَّةَ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bizga Nabiy ﷺdan (soʻzni) boshlash qaytarilgach, aqlli bir badaviy va aʼrobiy kelib, biz huzurlarida boʻlganimizda Nabiy ﷺdan (savol) soʻrashi bizni xursand qilar edi. Biz shu holda turganimizda bir aʼrobiy keldi va Rasululloh ﷺning oldilarida choʻkkalab oʻtirib: ‹Ey Muhammad, bizga elchingiz kelib, sen oʻzingni Alloh yuborgan deb daʼvo qilayotganingni aytdi›, dedi. Nabiy ﷺ: ‹Rost aytdi›, dedilar. U: ‹Osmonni koʻtargan, yerni yoygan va togʻlarni oʻrnatgan Zotga (qasamki), seni Alloh yuborganmi?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Ha›, dedilar. U: ‹Elchingiz bizga aytishicha, sen kechayu kunduzda bizning zimmamizda besh vaqt namoz bor deb daʼvo qilar emishsan?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Rost aytdi›, dedilar. U: ‹Seni yuborgan Zotga (qasamki), buni senga Alloh buyurganmi?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Ha›, dedilar. U: ‹Elchingiz bizga aytishicha, sen yiliga bir oy roʻza tutish bizning zimmamizda bor deb daʼvo qilar emishsan?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Rost aytdi›, dedilar. U: ‹Seni yuborgan Zotga (qasamki), buni senga Alloh buyurganmi?› dedi. U zot: ‹Ha›, dedilar. U: ‹Elchingiz bizga aytishicha, sen mol-mulkimizda zakot bor deb daʼvo qilar emishsan?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Rost aytdi›, dedilar. U: ‹Seni yuborgan Zotga (qasamki), buni senga Alloh buyurganmi?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Ha›, dedilar. U: ‹Elchingiz bizga aytishicha, sen yoʻlga qodir boʻlgan kishiga Baytni (haj qilish) zimmamizda bor deb daʼvo qilar emishsan?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Rost aytdi›, dedilar. U: ‹Seni yuborgan Zotga (qasamki), buni senga Alloh buyurganmi?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Ha›, dedilar. Shunda u: ‹Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men bulardan birortasini tark etmayman va ulardan oshib ham ketmayman›, dedi-da, sakrab oʻrnidan turdi. Nabiy ﷺ: ‹Agar bu aʼrobiy rost soʻzlagan boʻlsa, jannatga kirdi›, dedilar».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бизга Набий ﷺдан (сўзни) бошлаш қайтарилгач, ақлли бир бадавий ва аъробий келиб, биз ҳузурларида бўлганимизда Набий ﷺдан (савол) сўраши бизни хурсанд қилар эди. Биз шу ҳолда турганимизда бир аъробий келди ва Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида чўккалаб ўтириб: ‹Эй Муҳаммад, бизга элчингиз келиб, сен ўзингни Аллоҳ юборган деб даъво қилаётганингни айтди›, деди. Набий ﷺ: ‹Рост айтди›, дедилар. У: ‹Осмонни кўтарган, ерни ёйган ва тоғларни ўрнатган Зотга (қасамки), сени Аллоҳ юборганми?› деди. Набий ﷺ: ‹Ҳа›, дедилар. У: ‹Элчингиз бизга айтишича, сен кечаю кундузда бизнинг зиммамизда беш вақт намоз бор деб даъво қилар эмишсан?› деди. Набий ﷺ: ‹Рост айтди›, дедилар. У: ‹Сени юборган Зотга (қасамки), буни сенга Аллоҳ буюрганми?› деди. Набий ﷺ: ‹Ҳа›, дедилар. У: ‹Элчингиз бизга айтишича, сен йилига бир ой рўза тутиш бизнинг зиммамизда бор деб даъво қилар эмишсан?› деди. Набий ﷺ: ‹Рост айтди›, дедилар. У: ‹Сени юборган Зотга (қасамки), буни сенга Аллоҳ буюрганми?› деди. У зот: ‹Ҳа›, дедилар. У: ‹Элчингиз бизга айтишича, сен мол-мулкимизда закот бор деб даъво қилар эмишсан?› деди. Набий ﷺ: ‹Рост айтди›, дедилар. У: ‹Сени юборган Зотга (қасамки), буни сенга Аллоҳ буюрганми?› деди. Набий ﷺ: ‹Ҳа›, дедилар. У: ‹Элчингиз бизга айтишича, сен йўлга қодир бўлган кишига Байтни (ҳаж қилиш) зиммамизда бор деб даъво қилар эмишсан?› деди. Набий ﷺ: ‹Рост айтди›, дедилар. У: ‹Сени юборган Зотга (қасамки), буни сенга Аллоҳ буюрганми?› деди. Набий ﷺ: ‹Ҳа›, дедилар. Шунда у: ‹Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен булардан бирортасини тарк этмайман ва улардан ошиб ҳам кетмайман›, деди-да, сакраб ўрнидан турди. Набий ﷺ: ‹Агар бу аъробий рост сўзлаган бўлса, жаннатга кирди›, дедилар».

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ ، عَنْ الْأَعْمَشِ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ : " لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِ " ، قَالَ أَبُو مُحَمَّد : هُوَ أَدَبٌ، وَهُوَ أَشْبَهُ مِنْ حَدِيثِ الْمُغِيرَةِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ (hojat chiqarmoqchi boʻlganlarida) yerga yaqinlashmaguncha kiyimlarini koʻtarmas edilar. Abu Muhammad aytdi: Bu odobdir va u Mugʻiraning hadisidan koʻra (haqiqatga) oʻxshashroqdir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ (ҳожат чиқармоқчи бўлганларида) ерга яқинлашмагунча кийимларини кўтармас эдилар. Абу Муҳаммад айтди: Бу одобдир ва у Муғиранинг ҳадисидан кўра (ҳақиқатга) ўхшашроқдир.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ، قَالَ : " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْخُبْثِ وَالْخَبَائِثِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hojatxonaga kirganlarida: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-xubusi val-xaboʼis» (Allohim, men nopok va yomon (jin)lardan Senga panoh tilayman) der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳожатхонага кирганларида: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-хубуси вал-хабўис» (Аллоҳим, мен нопок ва ёмон (жин)лардан Сенга паноҳ тилайман) дер эдилар.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " إِذَا ذَهَبَ لِحَاجَتِهِ، أَتَيْتُهُ أَنَا وَغُلَامٌ بِعَنَزَةٍ، وَإِدَاوَةٍ فَيَتَوَضَّأُ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hojatlariga borsalar, men va bir bola nayzacha hamda suv idishi bilan huzurlariga borar edik, u zot esa tahorat olar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳожатларига борсалар, мен ва бир бола найзача ҳамда сув идиши билан ҳузурларига борар эдик, у зот эса таҳорат олар эдилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي مُعَاذٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " إِذَا خَرَجَ مِنْ الْخَلَاءِ، جَاءَ الْغُلَامُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ كَانَ يَسْتَنْجِي بِهِ " ، قَالَ أَبُو مُحَمَّد : أَبُو مُعَاذٍ اسْمُهُ عَطَاءُ بْنُ مَنِيعٍ أَبِي مَيْمُونَةٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hojatxonadan chiqsalar, bola bir idishda suv keltirar, u zot u bilan istinjo qilar edilar. Abu Muhammad aytdi: Abu Muozning ismi Ato ibn Maniʼ Abu Maymunadir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳожатхонадан чиқсалар, бола бир идишда сув келтирар, у зот у билан истинжо қилар эдилар. Абу Муҳаммад айтди: Абу Муознинг исми Ато ибн Маниъ Абу Маймунадир.

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " أَكْثَرْتُ عَلَيْكُمْ فِي السِّوَاكِ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarga misvok ishlatishni koʻp marta (takror) aytdim», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларга мисвок ишлатишни кўп марта (такрор) айтдим», — дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ ، عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " أَكْثَرْتُ عَلَيْكُمْ فِي السِّوَاكِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarga misvok ishlatishni koʻp marta (takror) aytdim», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларга мисвок ишлатишни кўп марта (такрор) айтдим», — дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسًا ، يَقُولُ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَتَوَضَّأُ بِالْمَكُّوكِ، وَيَغْتَسِلُ بِخَمْسِ مَكَاكِي "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir makkuk (oʻlchov) bilan tahorat qilar va besh makkuk bilan gʻusl qilar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир маккук (ўлчов) билан таҳорат қилар ва беш маккук билан ғусл қилар эдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْأَنْصَارِيِّ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ "، وَكَانَ أَحَدُنَا يَكْفِيهِ الْوُضُوءُ مَا لَمْ يُحْدِثْ

Anas ibn Molik aytdi: Rasululloh ﷺ har namoz uchun tahorat qilar edilar. Bizdan birimizga esa tahorati buzilmaguncha bir tahorat kifoya qilardi.Анас ибн Молик айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳар намоз учун таҳорат қилар эдилар. Биздан биримизга эса таҳорати бузилмагунча бир таҳорат кифоя қиларди.

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : " جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَامَ، بَالَ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ، قَالَ : فَصَاحَ بِهِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَكَفَّهُمْ عَنْهُ ثُمَّ دَعَا بِدَلْوٍ مِنْ مَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَى بَوْلِهِ "

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Bir aʼrobiy Nabiy ﷺning huzurlariga keldi va turgach, masjidning bir chekkasiga bavl qildi. Rasululloh ﷺning ashoblari unga baqirishdi, ammo u zot ularni undan qaytardilar. Soʻng bir chelak suv keltirishni buyurib, uni siydik ustiga quydilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир аъробий Набий ﷺнинг ҳузурларига келди ва тургач, масжиднинг бир чеккасига бавл қилди. Расулуллоҳ ﷺнинг ашоблари унга бақиришди, аммо у зот уларни ундан қайтардилар. Сўнг бир челак сув келтиришни буюриб, уни сийдик устига қуйдилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهً عَنْهُ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kunda ayollarining (hammasini) aylanib chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кунда аёлларининг (ҳаммасини) айланиб чиқдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي لَيْلَةٍ وَاحِدَةٍ أَجْمَعَ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kechada ayollarining hammasini aylanib chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кечада аёлларининг ҳаммасини айланиб чиқдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، عَنْ إِسْحَاق بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : دَخَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمُّ سُلَيْمٍ وَعِنْدَهُ أُمُّ سَلَمَةَ ، فَقَالَتْ : الْمَرْأَةُ تَرَى فِي مَنَامِهَا مَا يَرَى الرَّجُلُ؟، فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ : تَرِبَتْ يَدَاكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ فَضَحْتِ النِّسَاءَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مُنْتَصِرًا لِأُمِّ سُلَيْمٍ بَلْ أَنْتِ تَرِبَتْ يَدَاكِ، إِنَّ خَيْرَكُنَّ الَّتِي تَسْأَلُ عَمَّا يَعْنِيهَا، إِذَا رَأَتْ الْمَاءَ فَلْتَغْتَسِلْ "، قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ : وَلِلنِّسَاءِ مَاءٌ؟، قَالَ : " نَعَمْ، فَأَنَّى يُشْبِهُهُنَّ الْوَلَدُ؟ إِنَّمَا هُنَّ شَقَائِقُ الرِّجَالِ "

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Ummu Sulaym Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi, u zotning yonlarida Ummu Salama bor edi. U: «Ayol tushida erkak koʻradigan narsani koʻrsa (nima qiladi)?» dedi. Ummu Salama: «Qoʻllaring tuproqqa belangur, ey Ummu Sulaym, ayollarni sharmanda qilding!» dedi. Shunda Nabiy ﷺ Ummu Sulaymni himoya qilib: «Yoʻq, balki sening qoʻllaring tuproqqa belangur! Sizlarning eng yaxshingiz — oʻziga tegishli narsani soʻraydiganidir. U suvni koʻrsa, gʻusl qilsin», dedilar. Ummu Salama: «Ayollarda ham suv boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha, boʻlmasa bola ularga qanday oʻxshardi? Ular erkaklarning egizaklaridir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Умму Сулайм Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирди, у зотнинг ёнларида Умму Салама бор эди. У: «Аёл тушида эркак кўрадиган нарсани кўрса (нима қилади)?» деди. Умму Салама: «Қўлларинг тупроққа белангур, эй Умму Сулайм, аёлларни шарманда қилдинг!» деди. Шунда Набий ﷺ Умму Сулаймни ҳимоя қилиб: «Йўқ, балки сенинг қўлларинг тупроққа белангур! Сизларнинг энг яхшингиз — ўзига тегишли нарсани сўрайдиганидир. У сувни кўрса, ғусл қилсин», дедилар. Умму Салама: «Аёлларда ҳам сув бўладими?» деди. У зот: «Ҳа, бўлмаса бола уларга қандай ўхшарди? Улар эркакларнинг эгизакларидир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ الْجَلْدِ بْنِ أَيُّوبَ ، عَنْ أَبِي إِيَاسٍ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " الْحَيْضُ عَشْرَةٌ فَمَا زَادَ فَهِيَ مُسْتَحَاضَةٌ "

Abu Iyos Muoviya ibn Qurradan rivoyat qilinadi: Anas ibn Molik: «Hayz oʻn kundir, undan ortigʻida u istihozali boʻladi», dedi.Абу Иёс Муовия ибн Қуррадан ривоят қилинади: Анас ибн Молик: «Ҳайз ўн кундир, ундан ортиғида у истиҳозали бўлади», деди.