حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَصَالِحِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا أَمَرَتْ بِجِنَازَةِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنْ يُمَرَّ بِهَا عَلَيْهَا فَمُرَّ بِهَا عَلَيْهَا فَبَلَغَهَا أَنْ قَدْ قِيلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَتْ مَا أَسْرَعَ النَّاسَ إِلَى الْقَوْلِ وَاللَّهِ مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سُهَيْلِ بْنِ بَيْضَاءَ إِلَّا فِي الْمَسْجِدِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Saʼd ibn Abu Vaqqosning janozasini oʻz oldidan olib oʻtishga buyurdi va u uning oldidan olib oʻtildi. Soʻng bu haqda gap boʻlgani unga yetib bordi. Shunda u: «Odamlar gapga qanchalar shoshilar ekan! Alloh nomiga qasamki, Rasululloh ﷺ Suhayl ibn Bayzoning janoza namozini faqat masjidda oʻqiganlar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Саъд ибн Абу Ваққоснинг жанозасини ўз олдидан олиб ўтишга буюрди ва у унинг олдидан олиб ўтилди. Сўнг бу ҳақда гап бўлгани унга етиб борди. Шунда у: «Одамлар гапга қанчалар шошилар экан! Аллоҳ номига қасамки, Расулуллоҳ ﷺ Суҳайл ибн Байзонинг жаноза намозини фақат масжидда ўқиганлар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ عَنْ أُمِّ كُلْثُومٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قِيلَ لَهُ إِنَّ فُلَانًا وَجِعٌ لَا يَطْعَمُ الطَّعَامَ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالتَّلْبِينَةِ فَحَسُّوهُ إِيَّاهَا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَغْسِلُ بَطْنَ أَحَدِكُمْ كَمَا يَغْسِلُ أَحَدُكُمْ وَجْهَهُ بِالْمَاءِ مِنْ الْوَسَخِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga: «Falonchi ogʻrib yotibdi, taom yeyolmayapti», deyilsa, u zot: «Talbinani lozim tutinglar, uni unga hoʻplatinglar. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u biringizning qorningizni xuddi biringiz yuzini suv bilan kirdan yuvganidek yuvadi», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га: «Фалончи оғриб ётибди, таом еёлмаяпти», дейилса, у зот: «Талбинани лозим тутинглар, уни унга ҳўплатинглар. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, у бирингизнинг қорнингизни худди бирингиз юзини сув билан кирдан ювганидек ювади», дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا يَا عَائِشَةُ اسْتَتِرِي مِنْ النَّارِ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَإِنَّهَا تَسُدُّ مِنْ الْجَائِعِ مَسَدَّهَا مِنْ الشَّبْعَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ unga: «Ey Oisha, yarim dona xurmo bilan boʻlsa ham oʻzingni doʻzaxdan toʻsgin, chunki u och kishida ham toʻq kishida tutgan oʻrnini tutadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унга: «Эй Оиша, ярим дона хурмо билан бўлса ҳам ўзингни дўзахдан тўсгин, чунки у оч кишида ҳам тўқ кишида тутган ўрнини тутади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُوَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ابْنَةَ طَلْحَةَ تَذْكُرُ وَذُكِرَ عِنْدَهَا الْمُحْرِمُ يَتَطَيَّبُ فَذَكَرَتْ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهُنَّ كُنَّ يَخْرُجْنَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِنَّ الضِّمَادُ قَدْ أَضْمَدْنَ قَبْلَ أَنْ يُحْرِمْنَ ثُمَّ يَغْتَسِلْنَ وَهُوَ عَلَيْهِنَّ يَعْرَقْنَ وَيَغْتَسِلْنَ لَا يَنْهَاهُنَّ عَنْهُ
Moʼminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ular Rasululloh ﷺ bilan birga chiqar, ustlarida zimod boʻlar edi — uni ehromga kirishdan oldin surtib olgan boʻlardilar, — soʻng gʻusl qilardilar, u esa ustlarida qolar edi; ular terlar va gʻusl qilardilar, u zot esa ularni bundan qaytarmas edilar.Мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Улар Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқар, устларида зимод бўлар эди — уни эҳромга киришдан олдин суртиб олган бўлардилар, — сўнг ғусл қилардилар, у эса устларида қолар эди; улар терлар ва ғусл қилардилар, у зот эса уларни бундан қайтармас эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ هَوْذَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمَّتِهِ أَنَّهَا حَدَّثَتْهَا عَائِشَةُ قَالَتْمَا رَأَيْتُ فِي وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَيْجًا حَتَّى يَرَى غَيْمًا فَإِذَا أَمْطَرَ ذَلِكَ الْغَيْمُ ذَهَبَ ذَلِكَ الْهَيْجُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning yuzlarida bulut koʻrmagunlaricha bezovtalikni koʻrmas edim; oʻsha bulut yomgʻir yogʻdirsa, oʻsha bezovtalik ketardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг юзларида булут кўрмагунларича безовталикни кўрмас эдим; ўша булут ёмғир ёғдирса, ўша безовталик кетарди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ وَقَالَ يَحْيَى حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ حَدَّثَهُوَكَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أُنَاسٍ خُصُومَةٌ فِي أَرْضٍ وَأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ يَا أَبَا سَلَمَةَ اجْتَنِبْ الْأَرْضَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنْ الْأَرْضِ طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Salama uning huzuriga kirib, oʻzi bilan baʼzi kishilar orasida bir yer xususida nizo borligini aytdi. Shunda u: «Ey Abu Salama! Bu yerdan voz kech, zero Rasululloh ﷺ: ‹Kim bir qarichcha yerga zulm qilsa, unga yetti qavat yer sirtmoq qilib taqiladi›, dedilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Салама унинг ҳузурига кириб, ўзи билан баъзи кишилар орасида бир ер хусусида низо борлигини айтди. Шунда у: «Эй Абу Салама! Бу ердан воз кеч, зеро Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким бир қаричча ерга зулм қилса, унга етти қават ер сиртмоқ қилиб тақилади›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَيْمُونٍ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا ذُكِرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِئْسَ عَبْدُ اللَّهِ أَخُو الْعَشِيرَةِ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيْهِ فَجَعَلَ يُكَلِّمُهُ ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْبِلُ عَلَيْهِ بِوَجْهِهِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّ لَهُ عِنْدَهُ مَنْزِلَةً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning huzurlarida bir kishi zikr qilindi. Shunda u zot: «Qabila birodari boʻlmish Allohning bandasi qanday yomon», dedilar. Soʻng u kishi u zotning huzurlariga kirdi va u zot u bilan gaplasha boshladilar. Keyin men Rasululloh ﷺ ning unga yuzlanib turganlarini koʻrdim, hatto uning u zot huzurida martabasi bor deb oʻyladim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида бир киши зикр қилинди. Шунда у зот: «Қабила биродари бўлмиш Аллоҳнинг бандаси қандай ёмон», дедилар. Сўнг у киши у зотнинг ҳузурларига кирди ва у зот у билан гаплаша бошладилар. Кейин мен Расулуллоҳ ﷺ нинг унга юзланиб турганларини кўрдим, ҳатто унинг у зот ҳузурида мартабаси бор деб ўйладим.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يُحَنَّسَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ يَعْلَمُونَ مَا فِي صَلَاةِ الْعَتَمَةِ وَصَلَاةِ الصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar odamlar xufton namozi va bomdod namozidagi narsani bilganlarida edi, ularga emaklab boʻlsa ham kelgan boʻlar edilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар одамлар хуфтон намози ва бомдод намозидаги нарсани билганларида эди, уларга эмаклаб бўлса ҳам келган бўлар эдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنِ الْأَشْعَثِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَعْقِلٍ الْمُحَارِبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُنْتَبَذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dubbo, hantam va muzaffatda nabiz tayyorlashdan qaytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дуббо, ҳантам ва музаффатда набиз тайёрлашдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا سُئِلَتْ عَنْ صَوْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ يَصُومُ شَعْبَانَ وَيَتَحَرَّى الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Undan Rasululloh ﷺ ning roʻzalari haqida soʻralganida, u: «U zot shaʼbon oyida roʻza tutar va dushanba bilan payshanbani tutishga intilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ундан Расулуллоҳ ﷺ нинг рўзалари ҳақида сўралганида, у: «У зот шаъбон ойида рўза тутар ва душанба билан пайшанбани тутишга интилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّ يَدِهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَبُو سُفْيَانَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَحَرَّى صَوْمَ شَعْبَانَ وَصَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shaʼbon roʻzasini hamda dushanba va payshanba roʻzasini tutishga intilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шаъбон рўзасини ҳамда душанба ва пайшанба рўзасини тутишга интилар эдилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْحَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ مِثْلَ ذَلِكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, mana shu suratlarning egalari Qiyomat kuni azoblanadilar va ularga: ‹Oʻzlaringiz yaratgan narsalarga jon beringlar!› deyiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, мана шу суратларнинг эгалари Қиёмат куни азобланадилар ва уларга: ‹Ўзларингиз яратган нарсаларга жон беринглар!› дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنَا عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ إِذَا أُصِيبَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهَا فَتَفَرَّقَ نِسَاءُ الْجَمَاعَةِ عَنْهَا وَبَقِيَ نِسَاءُ أَهْلِ خَاصَّتِهَا أَمَرَتْ بِبُرْمَةٍ مِنْ تَلْبِينَةٍ فَطُبِخَتْ ثُمَّ أَمَرَتْ بِثَرِيدٍ فَيُثْرَدُ وَصَبَّتْ التَّلْبِينَةَ عَلَى الثَّرِيدِ ثُمَّ قَالَتْ كُلُوا مِنْهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ التَّلْبِينَةَ مَجَمَّةٌ لِفُؤَادِ الْمَرِيضِ تُذْهِبُ بَعْضَ الْحُزْنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning ahlidan biror kishi vafot etib, unikiga yigʻilgan ayollar tarqab, faqat oʻz yaqinlarining ayollari qolganida, u talbina solingan bir qozonni buyurar, u pishirilar, soʻng tarid tayyorlashni buyurar va talbinani taridning ustiga quyar edi. Keyin u: «Bundan yenglar, chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Albatta, talbina bemorning yuragiga rohat beradi va gʻamning bir qismini ketkazadi›, deganlarini eshitganman», der edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унинг аҳлидан бирор киши вафот этиб, уникига йиғилган аёллар тарқаб, фақат ўз яқинларининг аёллари қолганида, у талбина солинган бир қозонни буюрар, у пиширилар, сўнг тарид тайёрлашни буюрар ва талбинани тариднинг устига қуяр эди. Кейин у: «Бундан енглар, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Албатта, талбина беморнинг юрагига роҳат беради ва ғамнинг бир қисмини кетказади›, деганларини эшитганман», дер эди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي لَمْ يَقُمْ مِنْهُ لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى فَإِنَّهُمْ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَقَالَتْ وَلَوْلَا ذَلِكَ أُبْرِزَ قَبْرُهُ غَيْرَ أَنَّهُ خَشِيَ أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzlari turolmay yotgan kasalliklarida: «Alloh yahudiylar va nasoroga laʼnat qilsin, ular oʻz paygʻambarlarining qabrlarini masjid tutib oldilar», dedilar. U dedi: Agar shu boʻlmaganida, u zotning qabrlari ochiq joyda qilingan boʻlar edi, faqat qabri masjid tutib olinishidan qoʻrqilgani uchungina shunday qilinmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари туролмай ётган касалликларида: «Аллоҳ яҳудийлар ва насорога лаънат қилсин, улар ўз пайғамбарларининг қабрларини масжид тутиб олдилар», дедилар. У деди: Агар шу бўлмаганида, у зотнинг қабрлари очиқ жойда қилинган бўлар эди, фақат қабри масжид тутиб олинишидан қўрқилгани учунгина шундай қилинмади.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا ابْتَاعَ غُلَامًا فَاسْتَغَلَّهُ ثُمَّ وَجَدَ أَوْ رَأَى بِهِ عَيْبًا فَرَدَّهُ بِالْعَيْبِ فَقَالَ الْبَائِعُ غَلَّةُ عَبْدِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَلَّةُ بِالضَّمَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi gʻulom sotib olib, undan daromad oldi, soʻng unda ayb borligini topdi yoki koʻrdi va uni ayb sababli qaytardi. Sotuvchi: «Bu mening qulimning daromadi», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Daromad zomin boʻlish evazigadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир киши ғулом сотиб олиб, ундан даромад олди, сўнг унда айб борлигини топди ёки кўрди ва уни айб сабабли қайтарди. Сотувчи: «Бу менинг қулимнинг даромади», деди. Шунда Набий ﷺ: «Даромад зомин бўлиш эвазигадир», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ يَحْيَى عَنْ سَالِمٍ مَوْلَى دَوْسٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ تَقُولُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ فَإِنِّيسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Abdurahmon ibn Abu Bakrga: «Tahoratni mukammal qil, chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Doʻzaxdan tovonlar uchun voy boʻlsin!› deyayotganlarini eshitganman», der edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Абдураҳмон ибн Абу Бакрга: «Таҳоратни мукаммал қил, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Дўзахдан товонлар учун вой бўлсин!› деяётганларини эшитганман», дер эди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالْإِقَامَةِ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozining azoni bilan iqomati orasida ikki rakaat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг азони билан иқомати орасида икки ракаат ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقِيلَ لِعَائِشَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رُئِيَ هَذَا الشَّهْرُ لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ قَالَتْ وَمَا يُعْجِبُكُمْ مِنْ ذَاكَ لَمَا صُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ أَكْثَرُ مِمَّا صُمْتُ ثَلَاثِينَ
Saʼid rivoyat qiladi: Oisha (roziyallohu anho)ga: «Ey moʼminlar onasi, bu oy yigirma toʻqqiz kun boʻlib koʻrindi», deyildi. U: «Buning nimasi sizlarni ajablantiradi? Men Rasululloh ﷺ bilan birga yigirma toʻqqiz kun roʻza tutganim oʻttiz kun tutganimdan koʻproqdir», dedi.Саъид ривоят қилади: Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Эй мўминлар онаси, бу ой йигирма тўққиз кун бўлиб кўринди», дейилди. У: «Бунинг нимаси сизларни ажаблантиради? Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга йигирма тўққиз кун рўза тутганим ўттиз кун тутганимдан кўпроқдир», деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ يَا عَائِشَةُ قَوْمُكِ أَسْرَعُ أُمَّتِي بِي لَحَاقًا قَالَتْ فَلَمَّا جَلَسَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ لَقَدْ دَخَلْتَ وَأَنْتَ تَقُولُ كَلَامًا ذَعَرَنِي قَالَ وَمَا هُوَ قَالَتْ تَزْعُمُ أَنَّ قَوْمِي أَسْرَعُ أُمَّتِكَ بِكَ لَحَاقًا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ وَمِمَّ ذَاكَ قَالَ تَسْتَحْلِيهِمْ الْمَنَايَا وَتَنَفَّسُ عَلَيْهِمْ أُمَّتُهُمْ قَالَتْ فَقُلْتُ فَكَيْفَ النَّاسُ بَعْدَ ذَلِكَ أَوْ عِنْدَ ذَلِكَ قَالَ دَبًى يَأْكُلُ شِدَادُهُ ضِعَافَهُ حَتَّى تَقُومَ عَلَيْهِمْ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ فَسَّرَهُ رَجُلٌ هُوَ الْجَنَادِبُ الَّتِي لَمْ تَنْبُتْ أَجْنِحَتُهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar va: «Ey Oisha, qavming ummatimdan menga eng tez qoʻshiladiganidir», der edilar. U zot oʻtirganlarida men: «Yo Rasululloh, Alloh meni sizga fido qilsin, siz kirib, meni qoʻrqitgan bir soʻzni aytdingiz», dedim. U zot: «U nima?» dedilar. Men: «Siz mening qavmim ummatingizdan sizga eng tez qoʻshiladigani deyapsiz», dedim. U zot: «Ha», dedilar. Men: «Bu nimadan?» dedim. U zot: «Oʻlimlar ularni shirin koʻrib oladi va oʻz ummatlari ularga hasad qiladi», dedilar. Men: «Undan keyin odamlar qanday boʻladi?» dedim. U zot: «Chigirtka bolalaridek: kuchlisi kuchsizini yeydi, toki ularning ustiga Qiyomat qoim boʻlguncha», dedilar. Abu Abdurahmon dedi: Buni bir kishi: «U — hali qanoti chiqmagan chigirtkalardir», deb izohladi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар ва: «Эй Оиша, қавминг умматимдан менга энг тез қўшиладиганидир», дер эдилар. У зот ўтирганларида мен: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ мени сизга фидо қилсин, сиз кириб, мени қўрқитган бир сўзни айтдингиз», дедим. У зот: «У нима?» дедилар. Мен: «Сиз менинг қавмим умматингиздан сизга энг тез қўшиладигани деяпсиз», дедим. У зот: «Ҳа», дедилар. Мен: «Бу нимадан?» дедим. У зот: «Ўлимлар уларни ширин кўриб олади ва ўз умматлари уларга ҳасад қилади», дедилар. Мен: «Ундан кейин одамлар қандай бўлади?» дедим. У зот: «Чигиртка болаларидек: кучлиси кучсизини ейди, токи уларнинг устига Қиёмат қоим бўлгунча», дедилар. Абу Абдураҳмон деди: Буни бир киши: «У — ҳали қаноти чиқмаган чигирткалардир», деб изоҳлади.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ يَهُودِيَّةً كَانَتْ تَخْدُمُهَا فَلَا تَصْنَعُ عَائِشَةُ إِلَيْهَا شَيْئًا مِنْ الْمَعْرُوفِ إِلَّا قَالَتْ لَهَا الْيَهُودِيَّةُ وَقَاكِ اللَّهُ عَذَابَ الْقَبْرِ قَالَتْ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لِلْقَبْرِ عَذَابٌ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَ لَا وَعَمَّ ذَاكَ قَالَتْ هَذِهِ الْيَهُودِيَّةُ لَا نَصْنَعُ إِلَيْهَا مِنْ الْمَعْرُوفِ شَيْئًا إِلَّا قَالَتْ وَقَاكِ اللَّهُ عَذَابَ الْقَبْرِ قَالَ كَذَبَتْ يَهُودُ وَهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ كُذُبٌ لَا عَذَابَ دُونَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَتْ ثُمَّ مَكَثَ بَعْدَ ذَاكَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَمْكُثَ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ نِصْفَ النَّهَارِ مُشْتَمِلًا بِثَوْبِهِ مُحْمَرَّةً عَيْنَاهُ وَهُوَ يُنَادِي بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَيُّهَا النَّاسُ أَظَلَّتْكُمْ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ أَيُّهَا النَّاسُ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا وَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا أَيُّهَا النَّاسُ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ فَإِنَّ عَذَابَ الْقَبْرِ حَقٌّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy ayol unga xizmat qilar edi. Oisha unga qanday yaxshilik qilmasin, oʻsha yahudiy ayol unga: «Alloh seni qabr azobidan saqlasin», der edi. U dedi: Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar. Men: «Yo Rasululloh, Qiyomat kunidan oldin qabrda azob bormi?» dedim. U zot: «Yoʻq, bu nimadan?» dedilar. Men: «Mana shu yahudiy ayolga qanday yaxshilik qilmaylik, u: ‹Alloh seni qabr azobidan saqlasin›, deydi», dedim. U zot: «Yahudiylar yolgʻon soʻzladilar, ular Alloh azza va jallaga nisbatan yolgʻonchidirlar; Qiyomat kunigacha azob yoʻq», dedilar. U dedi: Soʻng u zot Alloh xohlagancha turdilar. Bir kuni kunning oʻrtasida kiyimlariga oʻralgan, koʻzlari qizargan holda chiqdilar va baland ovoz bilan: «Ey odamlar, fitnalar sizlarni qorongʻu tun boʻlaklaridek qopladi. Ey odamlar, agar men bilgan narsani bilganingizda edi, koʻp yigʻlab, oz kulgan boʻlar edingiz. Ey odamlar, qabr azobidan Allohga panoh soʻranglar, chunki qabr azobi haqdir», deb nido qilardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий аёл унга хизмат қилар эди. Оиша унга қандай яхшилик қилмасин, ўша яҳудий аёл унга: «Аллоҳ сени қабр азобидан сақласин», дер эди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Қиёмат кунидан олдин қабрда азоб борми?» дедим. У зот: «Йўқ, бу нимадан?» дедилар. Мен: «Мана шу яҳудий аёлга қандай яхшилик қилмайлик, у: ‹Аллоҳ сени қабр азобидан сақласин›, дейди», дедим. У зот: «Яҳудийлар ёлғон сўзладилар, улар Аллоҳ азза ва жаллага нисбатан ёлғончидирлар; Қиёмат кунигача азоб йўқ», дедилар. У деди: Сўнг у зот Аллоҳ хоҳлаганча турдилар. Бир куни куннинг ўртасида кийимларига ўралган, кўзлари қизарган ҳолда чиқдилар ва баланд овоз билан: «Эй одамлар, фитналар сизларни қоронғу тун бўлакларидек қоплади. Эй одамлар, агар мен билган нарсани билганингизда эди, кўп йиғлаб, оз кулган бўлар эдингиз. Эй одамлар, қабр азобидан Аллоҳга паноҳ сўранглар, чунки қабр азоби ҳақдир», деб нидо қилардилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ وَيُونُسُ قَالَا حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْإِنْ كُنْتُ لَأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلَّا وَأَنَا مَارَّةٌ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُدْخِلُ عَلَيَّ رَأْسَهُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لَا يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلَّا لِحَاجَةٍقَالَ يُونُسُ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا
Nabiyning ﷺ zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Albatta men uyga hojat uchun kirar edim — unda kasal boʻlsa ham —; bas, men undan faqat oʻtib ketayotib soʻrar edim. Va albatta Rasululloh ﷺ masjidda boʻlganlarida boshlarini menga kiritar edilar, men esa u zotning sochlarini tarar edim. U zot uyga faqat hojat uchungina kirar edilar». Yunus: «Iʼtikofda boʻlganlarida» dedi.Набийнинг ﷺ завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Албатта мен уйга ҳожат учун кирар эдим — унда касал бўлса ҳам —; бас, мен ундан фақат ўтиб кетаётиб сўрар эдим. Ва албатта Расулуллоҳ ﷺ масжидда бўлганларида бошларини менга киритар эдилар, мен эса у зотнинг сочларини тарар эдим. У зот уйга фақат ҳожат учунгина кирар эдилар». Юнус: «Иътикофда бўлганларида» деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنِي لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ عَائِشَةَ تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا وَلَمْ تَكُنْ قَضَتْ مِنْ كِتَابَتِهَا شَيْئًا فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَيَكُونَ وَلَاؤُكِ لِي فَعَلْتُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لِأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ فَلْتَفْعَلْ وَلْيَكُنْ لَنَا وَلَاؤُكِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعِي فَأَعْتِقِي فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ قَالَتْ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ أُنَاسٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَنْ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلَيْسَ لَهُ وَإِنْ شَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍ شَرْطُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira Oishaning oldiga kelib, oʻz mukotaba toʻlovida undan yordam soʻradi — u hali mukotabasidan hech narsa toʻlamagan edi. Oisha unga: «Egalaring oldiga qayt, agar ular sening mukotabangni men toʻlashimni va valong meniki boʻlishini xohlasalar, men shunday qilaman», dedi. Barira buni egalariga aytdi, lekin ular bosh tortib: «Agar u senga savob umidida bermoqchi boʻlsa, qilaversin, ammo valong bizniki boʻlsin», dedilar. Men buni Rasululloh ﷺ ga aytdim. Rasululloh ﷺ: «Uni sotib ol va ozod qil, chunki valo faqat ozod qilgan kishiga tegishlidir», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ oʻrinlaridan turib: «Allohning Kitobida boʻlmagan shartlarni shart qilayotgan kishilarga nima boʻldi? Kim Alloh azza va jallaning Kitobida boʻlmagan shartni shart qilsa, garchi yuz marta shart qilsa ham, u shart uniki emas. Alloh azza va jallaning sharti haqliroq va mustahkamroqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира Оишанинг олдига келиб, ўз мукотаба тўловида ундан ёрдам сўради — у ҳали мукотабасидан ҳеч нарса тўламаган эди. Оиша унга: «Эгаларинг олдига қайт, агар улар сенинг мукотабангни мен тўлашимни ва валонг меники бўлишини хоҳласалар, мен шундай қиламан», деди. Барира буни эгаларига айтди, лекин улар бош тортиб: «Агар у сенга савоб умидида бермоқчи бўлса, қилаверсин, аммо валонг бизники бўлсин», дедилар. Мен буни Расулуллоҳ ﷺ га айтдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишига тегишлидир», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўринларидан туриб: «Аллоҳнинг Китобида бўлмаган шартларни шарт қилаётган кишиларга нима бўлди? Ким Аллоҳ азза ва жалланинг Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, гарчи юз марта шарт қилса ҳам, у шарт уники эмас. Аллоҳ азза ва жалланинг шарти ҳақлироқ ва мустаҳкамроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنِي لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْاسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ قَالَ إِنَّمَا ذَاكَ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقَالَ ابْنُ شِهَابٍ لَمْ يَأْمُرْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِنَّمَا فَعَلَتْهُ هِيَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ummu Habiba bint Jahsh Rasululloh ﷺ dan fatvo soʻrab: «Men istihoza boʻlaman», dedi. U zot: «Albatta bu bir tomir qonidir; bas, gʻusl qil-da, soʻng namoz oʻqi», dedilar. Shundan keyin u har namoz vaqtida gʻusl qilar edi. Ibn Shihob dedi: Nabiy ﷺ unga har namozda gʻusl qilishni buyurmadilar, buni uning oʻzi qilgan edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Умму Ҳабиба бинт Жаҳш Расулуллоҳ ﷺ дан фатво сўраб: «Мен истиҳоза бўламан», деди. У зот: «Албатта бу бир томир қонидир; бас, ғусл қил-да, сўнг намоз ўқи», дедилар. Шундан кейин у ҳар намоз вақтида ғусл қилар эди. Ибн Шиҳоб деди: Набий ﷺ унга ҳар намозда ғусл қилишни буюрмадилар, буни унинг ўзи қилган эди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهْدِي مِنْ الْمَدِينَةِ فَأَفْتِلُ قَلَائِدَ بُدْنِهِ ثُمَّ لَا يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُهُ الْمُحْرِمُ
Nabiyning ﷺ zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Madinadan qurbonlik joʻnatar edilar, men esa u zotning qurbonligining boʻyintumorlarini eshar edim. Soʻng u zot ehromdagi kishi saqlanadigan narsalardan hech narsadan saqlanmas edilar».Набийнинг ﷺ завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Мадинадан қурбонлик жўнатар эдилар, мен эса у зотнинг қурбонлигининг бўйинтуморларини эшар эдим. Сўнг у зот эҳромдаги киши сақланадиган нарсалардан ҳеч нарсадан сақланмас эдилар».
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْحَاضَتْ صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَىٍّ بَعْدَمَا أَفَاضَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ فَذَكَرَتْ حَيْضَهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَابِسَتُنَا هِيَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ أَفَاضَتْ وَطَافَتْ بِالْبَيْتِ ثُمَّ حَاضَتْ بَعْدَ الْإِفَاضَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتَنْفِرْ
Nabiyning ﷺ zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Safiyya bint Huyay ifoza tavofini qilganidan keyin hayz koʻrdi. Oisha dedi: Men uning hayzini Rasululloh ﷺ ga aytdim. Shunda Rasululloh ﷺ: «U bizni ushlab qoladigan boʻldimi?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, u ifoza qilgan va Baytni tavof qilgan edi, soʻng ifozadan keyin hayz koʻrdi», dedim. Rasululloh ﷺ: «Unda chiqib ketaversin», dedilar.Набийнинг ﷺ завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Сафийя бинт Ҳуяй ифоза тавофини қилганидан кейин ҳайз кўрди. Оиша деди: Мен унинг ҳайзини Расулуллоҳ ﷺ га айтдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У бизни ушлаб қоладиган бўлдими?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у ифоза қилган ва Байтни тавоф қилган эди, сўнг ифозадан кейин ҳайз кўрди», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Унда чиқиб кетаверсин», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيَّ مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ قَالَ أَلَمْ تَرَيْ أَنَّ مُجَزِّزًا نَظَرَ آنِفًا إِلَى زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَأُسَامَةَ فَقَالَ إِنَّ بَعْضَ الْأَقْدَامِ لَمِنْ بَعْضٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurimga xursand holda, yuzlari porlab kirib keldilar va: «Mujazziz hozirgina Zayd ibn Horisa bilan Usomaga qarab: ‹Albatta, bu oyoqlarning baʼzisi baʼzisidandir›, deganini koʻrmadingmi?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузуримга хурсанд ҳолда, юзлари порлаб кириб келдилар ва: «Мужаззиз ҳозиргина Зайд ибн Ҳориса билан Усомага қараб: ‹Албатта, бу оёқларнинг баъзиси баъзисидандир›, деганини кўрмадингми?» дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَمْرَةُ بِنْتُ قَيْسٍ الْعَدَوِيَّةُ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَارُّ مِنْ الطَّاعُونِ كَالْفَارِّ مِنْ الزَّحْفِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toʼundan qochgan kishi jang maydonidan qochgan kishi kabidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тўундан қочган киши жанг майдонидан қочган киши кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْتَهِدُ فِي الْعَشْرِ مَا لَا يَجْتَهِدُ فِي غَيْرِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻn kunlikda boshqa paytda qilmagan darajada ibodatga tirishar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўн кунликда бошқа пайтда қилмаган даражада ибодатга тиришар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ الطُّفَيْلِ بْنِ سَخْبَرَةَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَعْظَمَ النِّكَاحِ بَرَكَةً أَيْسَرُهُ مُؤْنَةً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, nikohning barakasi eng ulugʻi — xarajati eng yengil boʻlganidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, никоҳнинг баракаси энг улуғи — харажати энг енгил бўлганидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَمَّتِهَا عَائِشَةَ قَالَتْأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي فَرَعَةٍ مِنْ الْغَنَمِ مِنْ الْخَمْسَةِ وَاحِدَةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni qoʻylarning faraʼasi haqida — har beshtadan bittasini — buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни қўйларнинг фараъаси ҳақида — ҳар бештадан биттасини — буюрдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي عَمْرٍو عَنْ حَبِيبِ بْنِ هِنْدٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَخَذَ السَّبْعَ الْأُوَلَ مِنْ الْقُرْآنِ فَهُوَ حَبْرٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Qurʼonning dastlabki yettitasini olsa, u habrdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Қуръоннинг дастлабки еттитасини олса, у ҳабрдир», дедилар.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَعَكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى قَالَ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِوَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِوَكَانَ بِلَالٌ إِذَا أَقْلَعَ عَنْهُ تَغَنَّى فَقَالَ أَلَا لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةًبِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُوَهَلْ أَرِدْنَ يَوْمًا مِيَاهَ مَجَنَّةٍوَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُاللَّهُمَّ اخْزِ عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كَمَا أَخْرَجُونَا مِنْ مَكَّةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ Madinaga yetib kelganlarida, Abu Bakr va Bilol isitmaga chalindi. Abu Bakrni isitma tutganda u: «Har bir kishi oʻz ahli ichida tongni qarshi olur, oʻlim esa unga oyoq kiyimi ipidan ham yaqinroqdir», der edi. Bilol esa isitmasi tarqaganda ovoz chiqarib: «Koshki bilsam edim, atrofimda izxir va jalil (oʻtlari) boʻlgan bir vodiyda bir kechani oʻtkazarmikinman? Koshki bir kun Majanna suvlariga borsam edi! Koshki menga Shoma va Tofil (togʻlari) koʻrinsa edi! Allohim, Utba ibn Rabia va Umayya ibn Xalafni xor qil — ular bizni Makkadan chiqarganidek», der edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ Мадинага етиб келганларида, Абу Бакр ва Билол иситмага чалинди. Абу Бакрни иситма тутганда у: «Ҳар бир киши ўз аҳли ичида тонгни қарши олур, ўлим эса унга оёқ кийими ипидан ҳам яқинроқдир», дер эди. Билол эса иситмаси тарқаганда овоз чиқариб: «Кошки билсам эдим, атрофимда изхир ва жалил (ўтлари) бўлган бир водийда бир кечани ўтказармикинман? Кошки бир кун Мажанна сувларига борсам эди! Кошки менга Шома ва Тофил (тоғлари) кўринса эди! Аллоҳим, Утба ибн Рабиа ва Умайя ибн Халафни хор қил — улар бизни Маккадан чиқарганидек», дер эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَ حَدَّثَتْنِي مَوْلَاةٌ لِلْفَاكِهِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيِّ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَتْلِ الْجِنَّانِ الَّتِي تَكُونُ فِي الْبُيُوتِ غَيْرَ ذِي الطُّفْيَتَيْنِ وَالْبَتْرَاءِ فَإِنَّهُمَا تَطْمِسَانِ الْأَبْصَارَ وَتَقْتُلَانِ أَوْلَادَ الْحَبَالَى فِي بُطُونِهِمْ فَمَنْ لَمْ يَقْتُلْهُمَا فَلَيْسَ مِنَّاقَالَ أَبِي حَدَّثَنَا بِهِمَا حَسَنٌ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ الْمَعْنَى وَالْإِسْنَادُ عَنْ عَنْ
Foqih ibn Mugʻira al-Maxzumiyning ozod qilingan choriyasi aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ bizni uylarda boʻladigan ilonlarni oʻldirishdan qaytardilar, faqat ikki chiziqli va dumi kalta (ilon)dan boshqasini. Chunki oʻsha ikkovi koʻzlarni koʻr qiladi va homilador ayollarning qorinlaridagi bolalarini tushiradi. Kim ularni oʻldirmasa, bizdan emas. Otam dedi: Bularning ikkovini bizga Hasan Jarirdan maʼno jihatidan rivoyat qildi; isnodi esa an, an (tarzida)dir.Фоқиҳ ибн Муғира ал-Махзумийнинг озод қилинган чорияси айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ бизни уйларда бўладиган илонларни ўлдиришдан қайтардилар, фақат икки чизиқли ва думи калта (илон)дан бошқасини. Чунки ўша иккови кўзларни кўр қилади ва ҳомиладор аёлларнинг қоринларидаги болаларини туширади. Ким уларни ўлдирмаса, биздан эмас. Отам деди: Буларнинг икковини бизга Ҳасан Жарирдан маъно жиҳатидан ривоят қилди; исноди эса ан, ан (тарзида)дир.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْإِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Albatta, qiyomat kuni odamlarning eng qattiq azobga uchraydiganlari oʻxshatadiganlardir».Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Албатта, қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобга учрайдиганлари ўхшатадиганлардир».
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِيمَا بَيْنَ عِشَاءِ الْآخِرَةِ إِلَى أَنْ يَنْصَدِعَ الْفَجْرُ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يُسَلِّمُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَيُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ وَيَمْكُثُ فِي سُجُودِهِ بِقَدْرِ مَا يَقْرَأُ أَحَدُكُمْ بِخَمْسِينَ آيَةً فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xufton namozidan tong yorilguniga qadar oʻn bir rakaat namoz oʻqir, har ikki rakaatda salom berib, bittasi bilan vitr qilar edilar. Sajdalarida birortangiz ellik oyat oʻqigudek vaqt turar edilar. Muazzin jim boʻlganda, turib ikki rakaat yengil namoz oʻqir, soʻng muazzin kelguniga qadar oʻng yonlari bilan yotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ хуфтон намозидан тонг ёрилгунига қадар ўн бир ракаат намоз ўқир, ҳар икки ракаатда салом бериб, биттаси билан витр қилар эдилар. Саждаларида бирортангиз эллик оят ўқигудек вақт турар эдилар. Муаззин жим бўлганда, туриб икки ракаат енгил намоз ўқир, сўнг муаззин келгунига қадар ўнг ёнлари билан ётар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْاسْتُحِيضَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ وَهِيَ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ سَبْعَ سِنِينَ فَشَكَتْ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَذَا لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَإِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلَاةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّيقَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلَاةٍ ثُمَّ تُصَلِّي وَكَانَتْ تَقْعُدُ فِي مِرْكَنٍ لِأُخْتِهَا زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حَتَّى أَنَّ حُمْرَةَ الدَّمِ لَتَعْلُو الْمَاءَ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Ummu Habiba bint Jahsh Abdurrahmon ibn Avfning nikohida ekan, yetti yil istihoza koʻrdi. U buni Rasululloh ﷺga shikoyat qildi. Nabiy ﷺ: «Bu hayz emas, balki bir tomirdir. Hayz kelsa, namozni tark et, ketsa gʻusl qil, soʻng namoz oʻqi», dedilar. Oisha aytadi: U har namoz uchun gʻusl qilib, soʻng namoz oʻqirdi. U opasi Zaynab bint Jahshning togʻorasida oʻtirar, hatto qonning qizilligi suv yuzasiga chiqib turardi.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Умму Ҳабиба бинт Жаҳш Абдурраҳмон ибн Авфнинг никоҳида экан, етти йил истиҳоза кўрди. У буни Расулуллоҳ ﷺга шикоят қилди. Набий ﷺ: «Бу ҳайз эмас, балки бир томирдир. Ҳайз келса, намозни тарк эт, кетса ғусл қил, сўнг намоз ўқи», дедилар. Оиша айтади: У ҳар намоз учун ғусл қилиб, сўнг намоз ўқирди. У опаси Зайнаб бинт Жаҳшнинг тоғорасида ўтирар, ҳатто қоннинг қизиллиги сув юзасига чиқиб турарди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي زَبَّانُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي الْحُجْرَةِ وَأَنَا فِي الْبَيْتِ فَيَفْصِلُ بَيْنَ الشَّفْعِ وَالْوَتْرِ بِتَسْلِيمٍ يُسْمِعُنَاهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hujrada namoz oʻqir, men esa uyda boʻlar edim. U zot shafʼ bilan vitr orasini bizga eshittirgan salom bilan ajratar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳужрада намоз ўқир, мен эса уйда бўлар эдим. У зот шафъ билан витр орасини бизга эшиттирган салом билан ажратар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذُوا مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا قَالَتْ عَائِشَةُ وَكَانَ أَحَبُّ الصَّلَاةِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً دَاوَمَ عَلَيْهَاقَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَ {الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ}
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Amaldan qodir boʻlganingizni olinglar, chunki Alloh azza va jalla sizlar zerikmagunlaringizcha zerikmaydi», dedilar. Oisha aytdi: Rasululloh ﷺga eng suyukli namoz — u zot bir namozni oʻqisalar, unga davom qiladigan (namoz) edi. Abu Salama aytdi: Alloh azza va jalla: {Ular oʻz namozlariga doimiydirlar} degan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Амалдан қодир бўлганингизни олинглар, чунки Аллоҳ азза ва жалла сизлар зерикмагунларингизча зерикмайди», дедилар. Оиша айтди: Расулуллоҳ ﷺга энг суюкли намоз — у зот бир намозни ўқисалар, унга давом қиладиган (намоз) эди. Абу Салама айтди: Аллоҳ азза ва жалла: {Улар ўз намозларига доимийдирлар} деган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ فِي الْإِسْلَامِ إِلَّا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ islomda ikki ish orasida ixtiyor qilishga qoʻyilsalar, albatta ularning osonrogʻini tanlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ исломда икки иш орасида ихтиёр қилишга қўйилсалар, албатта уларнинг осонроғини танлар эдилар.
حَدَّثَنَا بُهْلُولُ بْنُ حَكِيمٍ الْقَرْقَسَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uxlamoqchi boʻlganlarida, namoz uchun qiladigan tahoratlaridek tahorat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ухламоқчи бўлганларида, намоз учун қиладиган таҳоратларидек таҳорат қилар эдилар.