حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ خُصَيْفٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مُنْذُ سِتِّينَ سَنَةً عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَجْمَرْتُ رَأْسِي إِجْمَارًا شَدِيدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ أَمَا عَلِمْتِ أَنَّ عَلَى كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men sochimni qattiq (toʻplab) oʻrdim. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Ey Oisha, har bir tuk ustida janobat borligini bilmaysanmi?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен сочимни қаттиқ (тўплаб) ўрдим. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Эй Оиша, ҳар бир тук устида жанобат борлигини билмайсанми?» дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدْنَاهُ وَقَرَّبَ مَجْلِسَهُ فَلَمَّا خَرَجَ قَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تَكُ تَشْكُو هَذَا الرَّجُلَ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ إِنَّ مِنْ شِرَارِ النَّاسِ أَوْ شَرِّ النَّاسِ الَّذِينَ إِنَّمَا يُكْرَمُونَ اتِّقَاءَ شَرِّهِمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺning huzurlariga kirdi. U zot uni yaqin olib, oʻtiradigan joyini yaqin qildilar. U chiqib ketgach, Oisha u zotga: «Ey Allohning Rasuli, siz bu kishidan shikoyat qilmasmidingiz?» dedi. U zot: «Ha, lekin odamlarning eng yomonlaridan — yoki odamlarning eng yomoni — yomonligidan saqlanish uchungina hurmat qilinadigan kishilardir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига кирди. У зот уни яқин олиб, ўтирадиган жойини яқин қилдилар. У чиқиб кетгач, Оиша у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз бу кишидан шикоят қилмасмидингиз?» деди. У зот: «Ҳа, лекин одамларнинг энг ёмонларидан — ёки одамларнинг энг ёмони — ёмонлигидан сақланиш учунгина ҳурмат қилинадиган кишилардир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجْنِبُ ثُمَّ يَنَامُ ثُمَّ يَنْتَبِهُ ثُمَّ يَنَامُ وَلَا يَمَسُّ مَاءً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng uxlar, keyin uygʻonib, yana uxlar va suvga tegmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг ухлар, кейин уйғониб, яна ухлар ва сувга тегмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سُوَاءَةَ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أَمَا تَقْرَأُ الْقُرْآنَ {إِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ} قَالَ قُلْتُ حَدِّثِينِي عَنْ ذَاكَ قَالَتْ صَنَعْتُ لَهُ طَعَامًا وَصَنَعَتْ لَهُ حَفْصَةُ طَعَامًا فَقُلْتُ لِجَارِيَتِي اذْهَبِي فَإِنْ جَاءَتْ هِيَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَتْهُ قَبْلُ فَاطْرَحِي الطَّعَامَ قَالَتْ فَجَاءَتْ بِالطَّعَامِ قَالَتْ فَأَلْقَتْهُ الْجَارِيَةُ فَوَقَعَتْ الْقَصْعَةُ فَانْكَسَرَتْ وَكَانَ نِطْعًا قَالَتْ فَجَمَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ اقْتَصُّوا أَوْ اقْتَصِّي شَكَّ أَسْوَدُ ظَرْفًا مَكَانَ ظَرْفِكِ فَمَا قَالَ شَيْءٌ
Bani Suvoadan boʻlgan bir kishi aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺning axloqlari haqida soʻradim. U: «Qurʼonni oʻqimaysanmi? {Albatta, sen ulugʻ xulq uzradirsan}», dedi. Men: «Menga shu haqda soʻzlab ber», dedim. U dedi: Men u zotga taom tayyorladim, Hafsa ham u zotga taom tayyorladi. Men joriyamga: «Bor, agar u taomni olib kelib, avval qoʻysa, taomni toʻkib yubor», dedim. (Hafsa) taomni olib keldi. Joriya uni uloqtirdi, tovoq tushib sindi — (taom) teri dasturxon ustida edi. Rasululloh ﷺ uni yigʻdilar va: «Idish oʻrniga idish qaytaringlar — yoki qaytar», dedilar; Asvad shubha qildi. U zot boshqa hech narsa demadilar.Бани Сувоадан бўлган бир киши айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺнинг ахлоқлари ҳақида сўрадим. У: «Қуръонни ўқимайсанми? {Албатта, сен улуғ хулқ узрадирсан}», деди. Мен: «Менга шу ҳақда сўзлаб бер», дедим. У деди: Мен у зотга таом тайёрладим, Ҳафса ҳам у зотга таом тайёрлади. Мен жориямга: «Бор, агар у таомни олиб келиб, аввал қўйса, таомни тўкиб юбор», дедим. (Ҳафса) таомни олиб келди. Жория уни улоқтирди, товоқ тушиб синди — (таом) тери дастурхон устида эди. Расулуллоҳ ﷺ уни йиғдилар ва: «Идиш ўрнига идиш қайтаринглар — ёки қайтар», дедилар; Асвад шубҳа қилди. У зот бошқа ҳеч нарса демадилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فِرَاشِهِ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يُرِيدُ بَعْضَ نِسَائِهِ فَتَبِعْتُهُ حَتَّى قَامَ عَلَى الْمَقَابِرِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا بِكُمْ لَاحِقُونَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَحْرِمْنَا أَجْرَهُمْ وَلَا تَفْتِنَّا بَعْدَهُمْ قَالَتْ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ وَيْحَهَا لَوْ تَسْتَطِيعُ مَا فَعَلَتْ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Paygʻambar ﷺ kechaning bir qismida toʻshaklaridan turdilar. Men u zot ayollaridan birinikiga bormoqchi deb oʻyladim va u zotning ketidan yurdim. Nihoyat u zot qabristonga borib toʻxtadilar va: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning diyori! Biz ham sizlarga qoʻshiluvchimiz», dedilar. Soʻng: «Allohim, bizni ularning ajridan mahrum qilma va ulardan keyin bizni fitnaga solma», dedilar. (Oisha) aytdi: Soʻng u zot oʻgirilib, meni koʻrdilar va: «Voy unga! Agar qoʻlidan kelganida, buni qilmagan boʻlardi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Пайғамбар ﷺ кечанинг бир қисмида тўшакларидан турдилар. Мен у зот аёлларидан бириникига бормоқчи деб ўйладим ва у зотнинг кетидан юрдим. Ниҳоят у зот қабристонга бориб тўхтадилар ва: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг диёри! Биз ҳам сизларга қўшилувчимиз», дедилар. Сўнг: «Аллоҳим, бизни уларнинг ажридан маҳрум қилма ва улардан кейин бизни фитнага солма», дедилар. (Оиша) айтди: Сўнг у зот ўгирилиб, мени кўрдилар ва: «Вой унга! Агар қўлидан келганида, буни қилмаган бўларди», дедилар.
قَالَ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَوْ عَنْ ابْنِ عُمَرَ شَكَّ شَرِيكٌأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ عَلَى الْخُمْرَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan — yoki Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, buni Sharik shubha bilan aytdi — rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xumra (kichik joynamoz) ustiga sajda qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан — ёки Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, буни Шарик шубҳа билан айтди — ривоят қилинади: Набий ﷺ хумра (кичик жойнамоз) устига сажда қилдилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ امْرَأَةً أَتَتْهَا فَقَالَتْ إِنَّ ابْنَتِي عَرُوسٌ مَرِضَتْ فَتَمَرَّقَ شَعَرُهَا أَفَأَصِلُ فِيهِ فَقَالَتْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ أَوْ قَالَتْ الْوَاصِلَةَ
Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga bir ayol kelib: «Qizim kelinchak, u kasal boʻlib qoldi va sochi toʻkilib ketdi. Unga (soch) ulasam boʻladimi?» dedi. Shunda (Oisha): «Rasululloh ﷺ soch ulovchi va soch ulatuvchini laʼnatladilar», dedi — yoki: «soch ulovchini (laʼnatladilar)», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига бир аёл келиб: «Қизим келинчак, у касал бўлиб қолди ва сочи тўкилиб кетди. Унга (соч) уласам бўладими?» деди. Шунда (Оиша): «Расулуллоҳ ﷺ соч уловчи ва соч улатувчини лаънатладилар», деди — ёки: «соч уловчини (лаънатладилар)», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ الْعَتَكِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمِ بْنِ يَنَّاقٍ يُحَدِّثُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ جَارِيَةً مِنْ الْأَنْصَارِ زُوِّجَتْ وَأَنَّهَا مَرِضَتْ فَتَمَعَّطَ شَعَرُهَا فَأَرَادُوا أَنْ يَصِلُوهُ فَسَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوِصَالِ فَلَعَنَ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir qiz turmushga chiqdi, soʻng kasal boʻlib qoldi va sochi toʻkilib ketdi. (Ahli) uning sochiga (soch) ulamoqchi boʻlishdi va Rasululloh ﷺ dan soch ulash haqida soʻrashdi. Shunda u zot soch ulovchi va soch ulatuvchini laʼnatladilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир қиз турмушга чиқди, сўнг касал бўлиб қолди ва сочи тўкилиб кетди. (Аҳли) унинг сочига (соч) уламоқчи бўлишди ва Расулуллоҳ ﷺ дан соч улаш ҳақида сўрашди. Шунда у зот соч уловчи ва соч улатувчини лаънатладилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ وَأَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ مِنْ الْجَنَابَةِ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ وَهُوَ يُرِيدُ الصَّوْمَ ذَلِكَ الْيَوْمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ janobatdan gʻusl qilar, soʻng boshlaridan (suv) tomib turgan holda masjidga kelar edilar; u zot oʻsha kuni roʻza tutishni iroda qilgan boʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жанобатдан ғусл қилар, сўнг бошларидан (сув) томиб турган ҳолда масжидга келар эдилар; у зот ўша куни рўза тутишни ирода қилган бўлар эдилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ وَأَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَتْ قُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ قَالَ إِنَّ حَيْضَكِ لَيْسَ بِيَدِكِ قَالَ أَبُو أَحْمَدَ إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ مِنْ يَدِكِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Masjiddan menga xumra (joynamoz)ni olib ber», dedilar. Men: «Men hayzliman», dedim. U zot: «Hayzing qoʻlingda emas-ku», dedilar. Abu Ahmad: «Hayzing qoʻlingdan emas», (deb rivoyat qildi).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Масжиддан менга хумра (жойнамоз)ни олиб бер», дедилар. Мен: «Мен ҳайзлиман», дедим. У зот: «Ҳайзинг қўлингда эмас-ку», дедилар. Абу Аҳмад: «Ҳайзинг қўлингдан эмас», (деб ривоят қилди).
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبَادِيَةِ إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَأَعْطَى نِسَاءَهُ بَعِيرًا بَعِيرًا غَيْرِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَهُنَّ بَعِيرًا بَعِيرًا غَيْرِي فَأَعْطَانِي بَعِيرًا آدَدَ صَعْبًا لَمْ يُرْكَبْ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ ارْفُقِي بِهِ فَإِنَّ الرِّفْقَ لَا يُخَالِطُ شَيْئًا إِلَّا زَانَهُ وَلَا يُفَارِقُ شَيْئًا إِلَّا شَانَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sadaqa tuyalari oldiga badiyaga chiqdilar va mendan boshqa ayollariga bittadan tuya berdilar. Men: «Yo Rasululloh, mendan boshqa ularga bittadan tuya berdingiz», dedim. Shunda menga hech minilmagan, qaysar bir tuyani berdilar va: «Ey Oisha, unga yumshoqlik bilan muomala qil, chunki yumshoqlik qaysi narsaga aralashsa, uni bezaydi; qaysi narsadan ajralsa, uni xunuk qiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ садақа туялари олдига бадияга чиқдилар ва мендан бошқа аёлларига биттадан туя бердилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мендан бошқа уларга биттадан туя бердингиз», дедим. Шунда менга ҳеч минилмаган, қайсар бир туяни бердилар ва: «Эй Оиша, унга юмшоқлик билан муомала қил, чунки юмшоқлик қайси нарсага аралашса, уни безайди; қайси нарсадан ажралса, уни хунук қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tik turib namoz oʻqisalar, tik turib rukuʼ qilar, oʻtirib namoz oʻqisalar, oʻtirib rukuʼ qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тик туриб намоз ўқисалар, тик туриб рукуъ қилар, ўтириб намоз ўқисалар, ўтириб рукуъ қилар эдилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ قَالَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَتَبَتَّلَ فَقَالَتْ لَا تَفْعَلْ أَلَمْ تَقْرَأْ {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} قَدْ تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوُلِدَ لَهُ
Saʼd ibn Hishom aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kelib: «Ey moʼminlarning onasi, men uylanmay (ibodatga berilib) yashamoqchiman», dedim. U: «Bunday qilma! {Albatta, sizlar uchun Allohning Rasulida goʻzal namuna bor} (oyatini) oʻqimaganmisan? Rasululloh ﷺ uylanganlar va u zotning farzandlari boʻlgan», dedi.Саъд ибн Ҳишом айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига келиб: «Эй мўминларнинг онаси, мен уйланмай (ибодатга берилиб) яшамоқчиман», дедим. У: «Бундай қилма! {Албатта, сизлар учун Аллоҳнинг Расулида гўзал намуна бор} (оятини) ўқимаганмисан? Расулуллоҳ ﷺ уйланганлар ва у зотнинг фарзандлари бўлган», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الرِّجَالِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُمْنَعُ نَقْعُ مَاءٍ وَلَا رَهْوُ بِئْرٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot: «Suvning ortigʻi ham, quduqning (atrofidagi ortiqcha suvi) ham man qilinmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади. У зот: «Сувнинг ортиғи ҳам, қудуқнинг (атрофидаги ортиқча суви) ҳам ман қилинмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا اشْتَرَتْ نَمَطًا فِيهِ تَصَاوِيرُ فَأَرَادَتْ أَنْ تَصْنَعَهُ حَجَلَةً فَدَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرَتْهُ إِيَّاهُ وَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا تُرِيدُ أَنْ تَصْنَعَهُ حَجَلَةً فَقَالَ لَهَا اقْطَعِيهِ وِسَادَتَيْنِ قَالَتْ فَفَعَلْتُ فَكُنْتُ أَتَوَسَّدُهُمَا وَيَتَوَسَّدُهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u naqshli, suratlar tushirilgan bir mato sotib olib, uni parda qilmoqchi boʻldi. Nabiy ﷺ uning huzuriga kirganlarida, u buni koʻrsatdi va parda qilmoqchi ekanini aytdi. Shunda u zot unga: «Uni kesib, ikki yostiq qil», dedilar. (Oisha) dedi: Men shunday qildim va ularga oʻzim ham suyanardim, Nabiy ﷺ ham suyanardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у нақшли, суратлар туширилган бир мато сотиб олиб, уни парда қилмоқчи бўлди. Набий ﷺ унинг ҳузурига кирганларида, у буни кўрсатди ва парда қилмоқчи эканини айтди. Шунда у зот унга: «Уни кесиб, икки ёстиқ қил», дедилар. (Оиша) деди: Мен шундай қилдим ва уларга ўзим ҳам суянардим, Набий ﷺ ҳам суянардилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ سَالِمٍ سَبَلَانَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ عَائِشَةَ إِلَى مَكَّةَ قَالَ وَكَانَتْ تَخْرُجُ بِأَبِي يَحْيَى التَّيْمِيِّ يُصَلِّي بِهَا قَالَ فَأَدْرَكَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَأَسَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْوُضُوءَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ النَّارِ
Solim Sabalon aytdi: Biz Oisha (roziyallohu anho) bilan Makkaga chiqdik. U (safarga) Abu Yahyo Taymiyni olib chiqar, u (Solim) unga imomlik qilar edi. Bizga Abdurrahmon ibn Abu Bakr Siddiq yetib keldi va tahoratni chala qildi. Shunda Oisha: «Ey Abdurrahmon, tahoratni mukammal olgin, chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Qiyomat kuni oʻtdan (kuyadigan) tovonlarga voy boʻlsin!› deb aytganlarini eshitganman», dedi.Солим Сабалон айтди: Биз Оиша (розияллоҳу анҳо) билан Маккага чиқдик. У (сафарга) Абу Яҳё Таймийни олиб чиқар, у (Солим) унга имомлик қилар эди. Бизга Абдурраҳмон ибн Абу Бакр Сиддиқ етиб келди ва таҳоратни чала қилди. Шунда Оиша: «Эй Абдурраҳмон, таҳоратни мукаммал олгин, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Қиёмат куни ўтдан (куядиган) товонларга вой бўлсин!› деб айтганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ قَرْمٍ عَنْ الْأَشْعَثِ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمٍ عَنْ حَبَّةَ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَنْتَبِذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ
Habba aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning: «Rasululloh ﷺ bizni dubbo (qovoq idish), hantam va muzaffat (smola surtilgan idish)da nabiz qilishdan qaytardilar», deganini eshitdim.Ҳабба айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг: «Расулуллоҳ ﷺ бизни дуббо (қовоқ идиш), ҳантам ва музаффат (смола суртилган идиш)да набиз қилишдан қайтардилар», деганини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا قَالَ سَمِعْتُ عَامِرًا يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام يُقْرِئُكِ السَّلَامَ فَقَالَتْ وَعَلَيْهِ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga: «Albatta, Jibril (alayhissalom) senga salom yoʻllamoqda», dedilar. U: «Unga ham salom va Allohning rahmati boʻlsin», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга: «Албатта, Жибрил (алайҳиссалом) сенга салом йўлламоқда», дедилар. У: «Унга ҳам салом ва Аллоҳнинг раҳмати бўлсин», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِيهِ بِلَالٌ فَيُؤْذِنُهُ لِلصَّلَاةِ وَهُوَ جُنُبٌ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ فَيُصَلِّي وَأَنَا أَسْمَعُ قِرَاءَتَهُ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ ثُمَّ يَصُومُ ذَلِكَ الْيَوْمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning huzurlariga Bilol kelib, namozga chorlar edi, u zot esa junub boʻlar edilar. Soʻng turib gʻusl qilar, keyin masjidga kelib namoz oʻqir edilar — men u zotning qiroatlarini eshitib turardim — boshlaridan (suv) tomib turardi; soʻng oʻsha kuni roʻza tutar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига Билол келиб, намозга чорлар эди, у зот эса жунуб бўлар эдилар. Сўнг туриб ғусл қилар, кейин масжидга келиб намоз ўқир эдилар — мен у зотнинг қироатларини эшитиб турардим — бошларидан (сув) томиб турарди; сўнг ўша куни рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ بَيْنَ الشُّعَبِ الْأَرْبَعِ ثُمَّ أَلْزَقَ الْخِتَانَ بِالْخِتَانِ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi toʻrt shoʼba (aʼzo) orasida oʻtirib, soʻng xatna (joyi)ni xatna (joyi)ga tekkizsa, gʻusl vojib boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши тўрт шўба (аъзо) орасида ўтириб, сўнг хатна (жойи)ни хатна (жойи)га теккизса, ғусл вожиб бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُكَانَ لِآلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحْشٌ فَإِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعِبَ وَاشْتَدَّ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا أَحَسَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ دَخَلَ رَبَضَ فَلَمْ يَتَرَمْرَمْ مَا دَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْبَيْتِ كَرَاهِيَةَ أَنْ يُؤْذِيَهُ
Mujohid aytdi: Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ ning ahllarida bir vahshiy (kiyik) bor edi. Rasululloh ﷺ chiqib ketsalar, u oʻynar, chopar, u yoqqa borib, bu yoqqa qaytar edi. Rasululloh ﷺ kirganlarini sezsa, u zotga ozor bermaslik uchun, u zot uyda ekanlar, joyida yotib, qimir ham etmas edi.Мужоҳид айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ нинг аҳлларида бир ваҳший (кийик) бор эди. Расулуллоҳ ﷺ чиқиб кетсалар, у ўйнар, чопар, у ёққа бориб, бу ёққа қайтар эди. Расулуллоҳ ﷺ кирганларини сезса, у зотга озор бермаслик учун, у зот уйда эканлар, жойида ётиб, қимир ҳам этмас эди.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ حَدِّثِينِي بِأَحَبِّ الْعَمَلِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ أَحَبُّ الْعَمَلِ إِلَيْهِ الَّذِي يَدُومُ عَلَيْهِ الرَّجُلُ وَإِنْ كَانَ يَسِيرًا
Asvad aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Menga Rasululloh ﷺ ga eng suyukli amal haqida soʻzlab bering», dedim. U: «U zotga eng suyukli amal — kishi doimiy qiladigan amal edi, garchi u oz boʻlsa ham», dedi.Асвад айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Менга Расулуллоҳ ﷺ га энг суюкли амал ҳақида сўзлаб беринг», дедим. У: «У зотга энг суюкли амал — киши доимий қиладиган амал эди, гарчи у оз бўлса ҳам», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَبِيبٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ فَوَقَعَ فِي عَلِيٍّ وَفِي عَمَّارٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ أَمَّا عَلِيٌّ فَلَسْتُ قَائِلَةً لَكَ فِيهِ شَيْئًا وَأَمَّا عَمَّارٌ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُخَيَّرُ بَيْنَ أَمْرَيْنِ إِلَّا اخْتَارَ أَرْشَدَهُمَا
Ato ibn Yasor aytdi: Bir kishi kelib, Oisha (roziyallohu anho)ning huzurida Ali va Ammor (roziyallohu anhumo) haqida yomon gapirdi. Shunda u: «Aliga kelsak, men senga u haqida biror narsa aytmayman. Ammorga kelsak, men Rasululloh ﷺ ning: ‹U ikki ish orasida ixtiyor qoldirilsa, albatta ularning toʻgʻrirogʻini tanlaydi›, deganlarini eshitganman», dedi.Ато ибн Ясор айтди: Бир киши келиб, Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурида Али ва Аммор (розияллоҳу анҳумо) ҳақида ёмон гапирди. Шунда у: «Алига келсак, мен сенга у ҳақида бирор нарса айтмайман. Амморга келсак, мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹У икки иш орасида ихтиёр қолдирилса, албатта уларнинг тўғрироғини танлайди›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورِ ابْنِ صَفِيَّةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَوْلَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ بِمُدَّيْنِ مِنْ شَعِيرٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayollaridan biriga ikki mudd arpa bilan valima qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан бирига икки мудд арпа билан валима қилдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ مَوْلَى بَنِي أَسَدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَيْلًا طَوِيلًا قَائِمًا وَلَيْلًا طَوِيلًا جَالِسًا قُلْتُ فَكَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ قَالَتْ كَانَ إِذَا قَرَأَ قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا قَرَأَ جَالِسًا رَكَعَ جَالِسًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tunda uzoq vaqt tik turib namoz oʻqir, tunda uzoq vaqt oʻtirib ham namoz oʻqir edilar. Men: «U zot qanday qilar edilar?» dedim. U: «Tik turib qiroat qilsalar, tik turib rukuʼ qilar, oʻtirib qiroat qilsalar, oʻtirib rukuʼ qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тунда узоқ вақт тик туриб намоз ўқир, тунда узоқ вақт ўтириб ҳам намоз ўқир эдилар. Мен: «У зот қандай қилар эдилар?» дедим. У: «Тик туриб қироат қилсалар, тик туриб рукуъ қилар, ўтириб қироат қилсалар, ўтириб рукуъ қилар эдилар», деди.
قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ وَمَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَشْهَدُ أَنَّهُ لَمْ يَأْتِ فِي يَوْمِي قَطُّ إِلَّا صَلَّى بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Guvohlik beramanki, u zot mening kunimda hech qachon kelmadilarki, asrdan keyin ikki rakat oʻqimagan boʻlsalar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Гувоҳлик бераманки, у зот менинг кунимда ҳеч қачон келмадиларки, асрдан кейин икки ракат ўқимаган бўлсалар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَاشِرُنِي وَأَنَا حَائِضٌ وَيَدْخُلُ مَعِي فِي لِحَافِي وَأَنَا حَائِضٌ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Nabiy ﷺ men hayzli holimda menga badanlarini tegizar va hayzli holimda men bilan bir choyshab ostiga kirar edilar; lekin u zot sizlarning nafsiga eng koʻp egalik qiluvchingiz edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Набий ﷺ мен ҳайзли ҳолимда менга баданларини тегизар ва ҳайзли ҳолимда мен билан бир чойшаб остига кирар эдилар; лекин у зот сизларнинг нафсига энг кўп эгалик қилувчингиз эдилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْبَجَلِيُّ السُّلَمِيُّ عَنْ أُمِّهِ قَالَتْسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ الْعُمْرَةِ بَعْدَ الْحَجِّ قَالَتْ أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعِي أَخِي فَخَرَجْتُ مِنْ الْحَرَمِ فَاعْتَمَرْتُ
Iso ibn Abdurrahmonning onasi aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan hajdan keyingi umra haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ men bilan birga akamni yubordilar, men Haramdan chiqib, umra qildim», dedi.Исо ибн Абдурраҳмоннинг онаси айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ҳаждан кейинги умра ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ мен билан бирга акамни юбордилар, мен Ҳарамдан чиқиб, умра қилдим», деди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ وَيَزِيدَ الرِّشْكِ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْمُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَغْسِلُوا عَنْهُمْ أَثَرَ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ فَإِنَّا نَسْتَحْيِي مِنْهُمْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Erlaringizga buyuringlar, gʻoit va bavl (peshob) izini yuvsinlar, chunki biz ulardan uyalamiz; zero Rasululloh ﷺ shunday qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Эрларингизга буюринглар, ғоит ва бавл (пешоб) изини ювсинлар, чунки биз улардан уяламиз; зеро Расулуллоҳ ﷺ шундай қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَخْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَمْ تَرَيْ إِلَى قَوْمِكِ حِينَ بَنَوْا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَوَاللَّهِ لَئِنْ كَانَتْ عَائِشَةُ سَمِعَتْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَ اسْتِلَامَ الرُّكْنَيْنِ اللَّذَيْنِ يَلِيَانِ الْحَجَرَ إِلَّا أَنَّ الْبَيْتَ لَمْ يُتَمَّمْ عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام إِرَادَةَ أَنْ تَسْتَوْعِبَ النَّاسُ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ كُلِّهِ مِنْ وَرَاءِ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Koʻrmaysanmi, qavming Kaʼbani qurganida Ibrohim (alayhissalom qoʻygan) poydevorlardan qisqartirib qoldirgan», dedilar. (Oisha) dedi: Men: «Yo Rasululloh! Uni Ibrohim poydevorlari ustiga qaytarmaysizmi?» dedim. Rasululloh ﷺ: «Qavmingning kufrdan (chiqqani) yaqin boʻlmaganida...», dedilar. Abdulloh ibn Umar dedi: Allohga qasamki, agar Oisha buni Rasululloh ﷺ dan eshitgan boʻlsa, men Rasululloh ﷺ Hijrga tutash boʻlgan ikki ruknni istilom qilmay qoldirganlarining sababi — Baytning Ibrohim (alayhissalom) poydevorlari ustiga toʻla qurib bitkazilmagani va odamlar Baytni Ibrohim (alayhissalom) poydevorlarining ortidan butunlay tavof qilib chiqishlari uchun ekanidan boshqa narsa deb oʻylamayman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кўрмайсанми, қавминг Каъбани қурганида Иброҳим (алайҳиссалом қўйган) пойдеворлардан қисқартириб қолдирган», дедилар. (Оиша) деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ! Уни Иброҳим пойдеворлари устига қайтармайсизми?» дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмингнинг куфрдан (чиққани) яқин бўлмаганида...», дедилар. Абдуллоҳ ибн Умар деди: Аллоҳга қасамки, агар Оиша буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган бўлса, мен Расулуллоҳ ﷺ Ҳижрга туташ бўлган икки рукнни истилом қилмай қолдирганларининг сабаби — Байтнинг Иброҳим (алайҳиссалом) пойдеворлари устига тўла қуриб битказилмагани ва одамлар Байтни Иброҳим (алайҳиссалом) пойдеворларининг ортидан бутунлай тавоф қилиб чиқишлари учун эканидан бошқа нарса деб ўйламайман.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ كَانَتْ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُصِيبَةٍ يُصَابُ بِهَا الْمُسْلِمُ إِلَّا كُفِّرَ بِهَا عَنْهُ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmonga yetgan har qanday musibat, hatto sanchilgan tikan ham, albatta, u sababli (uning gunohlari) kechiriladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмонга етган ҳар қандай мусибат, ҳатто санчилган тикан ҳам, албатта, у сабабли (унинг гуноҳлари) кечирилади», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ حَدَّثَتْهُعَنْ بَيْعَةِ النِّسَاءِ مَا مَسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ إِلَّا أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا فَإِذَا أَخَذَ عَلَيْهَا فَأَعْطَتْهُ قَالَ اذْهَبِي فَقَدْ بَايَعْتُكِ
Oisha (roziyallohu anho) ayollarning bayʼati haqida soʻzlab berdi: Rasululloh ﷺ hech qachon qoʻllari bilan biror ayolning qoʻliga tegmadilar, faqat undan (ahd) olar edilar. Undan (ahd) olib, u (ayol) ham (soʻz) berganida: «Bor, men senga bayʼat qildim», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) аёлларнинг байъати ҳақида сўзлаб берди: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон қўллари билан бирор аёлнинг қўлига тегмадилар, фақат ундан (аҳд) олар эдилар. Ундан (аҳд) олиб, у (аёл) ҳам (сўз) берганида: «Бор, мен сенга байъат қилдим», дер эдилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُقَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلَّا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا حَتَّى يَكُونَ إِثْمًا فَإِذَا كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ مِنْ شَيْءٍ انْتُهِكَ مِنْهُ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةٌ هِيَ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَيَنْتَقِمُ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ ikki ish oʻrtasida ixtiyor qoldirilsalar — toki u gunoh boʻlmasa — albatta ularning osonrogʻini tanlar edilar; agar u gunoh boʻlsa, u zot odamlarning undan eng yiroqlari edilar. Rasululloh ﷺ oʻzlariga qilingan biror narsa uchun hech qachon (shaxsan) qasos olmaganlar — magar Alloh azza va jallaning hurmati buzilsa, oʻshanda Alloh azza va jalla uchun qasos olar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ икки иш ўртасида ихтиёр қолдирилсалар — токи у гуноҳ бўлмаса — албатта уларнинг осонроғини танлар эдилар; агар у гуноҳ бўлса, у зот одамларнинг ундан энг йироқлари эдилар. Расулуллоҳ ﷺ ўзларига қилинган бирор нарса учун ҳеч қачон (шахсан) қасос олмаганлар — магар Аллоҳ азза ва жалланинг ҳурмати бузилса, ўшанда Аллоҳ азза ва жалла учун қасос олар эдилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفُثُ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ أَنَا أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَنْهُ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kasal boʻlganlarida oʻzlariga muavvizotni oʻqir va puflar edilar. Oisha dedi: Rasululloh ﷺ ning ogʻriqlari kuchayganda esa men u zotga oʻqir va barakasini umid qilib, u zotning qoʻllari bilan u zotni silar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ касал бўлганларида ўзларига муаввизотни ўқир ва пуфлар эдилар. Оиша деди: Расулуллоҳ ﷺ нинг оғриқлари кучайганда эса мен у зотга ўқир ва баракасини умид қилиб, у зотнинг қўллари билан у зотни силар эдим.
حَدَّثَنَا أُرَاهُ أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ أَبِي غَنِيَّةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ مِنْ الْمَسْجِدِ قُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ قَالَ إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Masjiddan menga xumra (joynamoz)ni olib ber», dedilar. Men: «Men hayzliman», dedim. U zot: «Hayzing qoʻlingda emas-ku», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Масжиддан менга хумра (жойнамоз)ни олиб бер», дедилар. Мен: «Мен ҳайзлиман», дедим. У зот: «Ҳайзинг қўлингда эмас-ку», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي كَثِيرًا مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ جَالِسٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlarining koʻpini oʻtirgan holda oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларининг кўпини ўтирган ҳолда ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ (safarga) chiqmoqchi boʻlganlarida, ayollari oʻrtasida qurʼa tashlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (сафарга) чиқмоқчи бўлганларида, аёллари ўртасида қуръа ташлар эдилар.
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزَّاهِرِيَّةِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْأَهْدَتْ إِلَيْهَا امْرَأَةٌ تَمْرًا فِي طَبَقٍ فَأَكَلَتْ بَعْضًا وَبَقِيَ بَعْضٌ فَقَالَتْ أَقْسَمْتُ عَلَيْكِ إِلَّا أَكَلْتِ بَقِيَّتَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبِرِّيهَا فَإِنَّ الْإِثْمَ عَلَى الْمُحَنِّثِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol unga laganda xurmo hadya qildi. U (Oisha) bir qismini yedi, bir qismi qoldi. Shunda (haligi ayol): «Qolganini ham yeyishingni senga qasam qilib aytaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uning qasamini bajo keltir, chunki gunoh (qasamni) buzdirgan kishining zimmasidadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл унга лаганда хурмо ҳадя қилди. У (Оиша) бир қисмини еди, бир қисми қолди. Шунда (ҳалиги аёл): «Қолганини ҳам ейишингни сенга қасам қилиб айтаман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг қасамини бажо келтир, чунки гуноҳ (қасамни) буздирган кишининг зиммасидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَغْسِلُوا عَنْهُمْ أَثَرَ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ فَإِنَّا نَسْتَحِي مِنْهُمْ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Erlaringizga buyuringlar, gʻoit va bavl (peshob) izini yuvsinlar, chunki biz ulardan uyalamiz; zero Allohning Nabiysi ﷺ shunday qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Эрларингизга буюринглар, ғоит ва бавл (пешоб) изини ювсинлар, чунки биз улардан уяламиз; зеро Аллоҳнинг Набийси ﷺ шундай қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كُنَاسَةَ الْأَسَدِيُّ أَبُو يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْمَا اسْتَمَعْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا مَرَّةً فَإِنَّ عُثْمَانَ جَاءَهُ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ جَاءَهُ فِي أَمْرِ النِّسَاءِ فَحَمَلَتْنِي الْغَيْرَةُ عَلَى أَنْ أَصْغَيْتُ إِلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ مُلْبِسُكَ قَمِيصًا تُرِيدُكَ أُمَّتِي عَلَى خَلْعِهِ فَلَا تَخْلَعْهُ فَلَمَّا رَأَيْتُ عُثْمَانَ يَبْذُلُ لَهُمْ مَا سَأَلُوهُ إِلَّا خَلْعَهُ عَلِمْتُ أَنَّهُ مِنْ عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي عَهِدَ إِلَيْهِ
Saʼid (rahimahulloh) aytdi: Menga yetib kelishicha, Oisha (roziyallohu anho) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni (yashirincha) faqat bir marta tingladim: Usmon u zotning huzurlariga qoq tush chogʻida keldi. Men uni ayollar ishida kelgan deb oʻyladim va rashk meni u tomonga quloq solishga undadi. Shunda u zotning: «Albatta, Alloh azza va jalla senga bir koʻylak kiydiradi; ummatim uni yechishingni istaydi, sen esa uni yechma», deganlarini eshitdim. Usmon ular soʻragan hamma narsani berayotganini — uni yechishdan boshqa — koʻrganimda, bu Rasululloh ﷺ unga bergan ahdlaridan ekanini bildim.Саъид (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Менга етиб келишича, Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни (яширинча) фақат бир марта тингладим: Усмон у зотнинг ҳузурларига қоқ туш чоғида келди. Мен уни аёллар ишида келган деб ўйладим ва рашк мени у томонга қулоқ солишга ундади. Шунда у зотнинг: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла сенга бир кўйлак кийдиради; умматим уни ечишингни истайди, сен эса уни ечма», деганларини эшитдим. Усмон улар сўраган ҳамма нарсани бераётганини — уни ечишдан бошқа — кўрганимда, бу Расулуллоҳ ﷺ унга берган аҳдларидан эканини билдим.