حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يُصَلِّي مُسْبِلاً إِزَارَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ " . فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ " . فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ أَمَرْتَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ ثُمَّ سَكَتَّ عَنْهُ قَالَ " إِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ وَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَقْبَلُ صَلاَةَ رَجُلٍ مُسْبِلٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi izorini sudralib tushgan holda namoz oʻqiyotgan edi. Rasululloh ﷺ unga: «Bor, taharat qilib kel», dedilar. U bordi, taharat qildi, soʻng keldi. Shunda u zot yana: «Bor, taharat qilib kel», dedilar. Bir kishi u zotga: «Ey Allohning Rasuli, sizga nima boʻldi, unga taharat qilishni buyurdingiz, soʻng undan jim turdingiz?» dedi. U zot: «U izorini sudralib tushgan holda namoz oʻqiyotgan edi. Alloh esa izorini sudralib tushgan kishining namozini qabul qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши изорини судралиб тушган ҳолда намоз ўқиётган эди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бор, таҳарат қилиб кел», дедилар. У борди, таҳарат қилди, сўнг келди. Шунда у зот яна: «Бор, таҳарат қилиб кел», дедилар. Бир киши у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, сизга нима бўлди, унга таҳарат қилишни буюрдингиз, сўнг ундан жим турдингиз?» деди. У зот: «У изорини судралиб тушган ҳолда намоз ўқиётган эди. Аллоҳ эса изорини судралиб тушган кишининг намозини қабул қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا هَنَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ السَّرِيِّ - عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، - الْمَعْنَى - عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ مُوسَى عَنْ سَلْمَانَ الأَغَرِّ، - وَقَالَ هَنَّادٌ عَنِ الأَغَرِّ أَبِي مُسْلِمٍ، - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - قَالَ هَنَّادٌ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Kibriyolik (ulugʻlik) Mening ridoyim, azamat (buyuklik) esa Mening izorimdir. Kim Men bilan ulardan birortasida talashsa, uni doʻzaxga otaman›».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Кибриёлик (улуғлик) Менинг ридойим, азамат (буюклик) эса Менинг изоримдир. Ким Мен билан улардан бирортасида талашса, уни дўзахга отаман›».
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - وَكَانَ رَجُلاً جَمِيلاً - فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ حُبِّبَ إِلَىَّ الْجَمَالُ وَأُعْطِيتُ مِنْهُ مَا تَرَى حَتَّى مَا أُحِبُّ أَنْ يَفُوقَنِي أَحَدٌ - إِمَّا قَالَ بِشِرَاكِ نَعْلِي . وَإِمَّا قَالَ بِشِسْعِ نَعْلِي - أَفَمِنَ الْكِبْرِ ذَلِكَ قَالَ " لاَ وَلَكِنَّ الْكِبْرَ مَنْ بَطَرَ الْحَقَّ وَغَمَطَ النَّاسَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi — u chiroyli kishi edi — Paygʻambar ﷺ ning oldilariga keldi-da: «Yo Rasululloh, men chiroyni yaxshi koʻradigan kishiman va menga undan oʻzingiz koʻrib turgan narsa berilgan, hatto biror kishi mendan — goh «kovushimning tasmasida», goh «kovushimning ipida» deb aytdi — ortiq boʻlishini yoqtirmayman. Mana shu takabburlikdanmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, lekin takabburlik — haqni rad etish va odamlarni mensimaslikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши — у чиройли киши эди — Пайғамбар ﷺ нинг олдиларига келди-да: «Ё Расулуллоҳ, мен чиройни яхши кўрадиган кишиман ва менга ундан ўзингиз кўриб турган нарса берилган, ҳатто бирор киши мендан — гоҳ «ковушимнинг тасмасида», гоҳ «ковушимнинг ипида» деб айтди — ортиқ бўлишини ёқтирмайман. Мана шу такаббурликданми?» деди. У зот: «Йўқ, лекин такаббурлик — ҳақни рад этиш ва одамларни менсимасликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلَ يَلْبَسُ لِبْسَةَ الْمَرْأَةِ وَالْمَرْأَةَ تَلْبَسُ لِبْسَةَ الرَّجُلِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayol kiyimini kiygan erkakni va erkak kiyimini kiygan ayolni laʼnatladilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёл кийимини кийган эркакни ва эркак кийимини кийган аёлни лаънатладилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا عِمْرَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَصْحَبُ الْمَلاَئِكَةُ رُفْقَةً فِيهَا جِلْدُ نَمِرٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ orqali rivoyat qilinadiki, u zot ﷺ: «Ichida qoplon terisi boʼlgan yoʼlovchilar guruhiga farishtalar hamroh boʼlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ орқали ривоят қилинадики, у зот ﷺ: «Ичида қоплон териси бўлган йўловчилар гуруҳига фаришталар ҳамроҳ бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمْشِي أَحَدُكُمْ فِي النَّعْلِ الْوَاحِدَةِ لِيَنْتَعِلْهُمَا جَمِيعًا أَوْ لِيَخْلَعْهُمَا جَمِيعًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz bitta kovush bilan yurmasin. Yo ikkalasini ham kiysin yoki ikkalasini ham yechib qoʻysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз битта ковуш билан юрмасин. Ё иккаласини ҳам кийсин ёки иккаласини ҳам ечиб қўйсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِالْيَمِينِ وَإِذَا نَزَعَ فَلْيَبْدَأْ بِالشِّمَالِ لِتَكُنِ الْيَمِينُ أَوَّلَهُمَا يَنْتَعِلُ وَآخِرَهُمَا يَنْزِعُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz oyoq kiyim kiyganda oʻng oyogʻidan boshlasin, yechganda esa chap oyogʻidan boshlasin. Toki oʻng oyoq ikkisining (kiyilishida) birinchisi, yechilishida oxirgisi boʻlsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз оёқ кийим кийганда ўнг оёғидан бошласин, ечганда эса чап оёғидан бошласин. Токи ўнг оёқ иккисининг (кийилишида) биринчиси, ечилишида охиргиси бўлсин», дедилар.
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا لَبِسْتُمْ وَإِذَا تَوَضَّأْتُمْ فَابْدَءُوا بِأَيَامِنِكُمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Kiyim) kiyganingizda va taharat olganingizda oʻng tomoningizdan boshlanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Кийим) кийганингизда ва таҳарат олганингизда ўнг томонингиздан бошланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ لِي أَتَيْتُكَ الْبَارِحَةَ فَلَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَكُونَ دَخَلْتُ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ عَلَى الْبَابِ تَمَاثِيلُ وَكَانَ فِي الْبَيْتِ قِرَامُ سِتْرٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ وَكَانَ فِي الْبَيْتِ كَلْبٌ فَمُرْ بِرَأْسِ التِّمْثَالِ الَّذِي فِي الْبَيْتِ يُقْطَعُ فَيَصِيرُ كَهَيْئَةِ الشَّجَرَةِ وَمُرْ بِالسِّتْرِ فَلْيُقْطَعْ فَلْيُجْعَلْ مِنْهُ وِسَادَتَيْنِ مَنْبُوذَتَيْنِ تُوطَآنِ وَمُرْ بِالْكَلْبِ فَلْيُخْرَجْ " . فَفَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِذَا الْكَلْبُ لِحَسَنٍ أَوْ حُسَيْنٍ كَانَ تَحْتَ نَضَدٍ لَهُمْ فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّضَدُ شَىْءٌ تُوضَعُ عَلَيْهِ الثِّيَابُ شِبْهُ السَّرِيرِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ shunday dedilar», dedi: «Menga Jabroil alayhissalom kelib menga: ‹Men senikiga kecha kelgan edim, lekin kirishimga eshik ustida suratlar boʻlganidan boshqa narsa toʻsqinlik qilmadi. Uyda esa ichida suratlar boʻlgan naqshli parda bor edi, yana uyda it ham bor edi. Bas, uydagi suratning boshini kesishni buyurgin, shunda u daraxt shakliga kiradi. Pardani ham kesishni buyurgin, undan ikkita yostiq qilinsin-da, oyoq ostiga tashlab qoʻyilsin. Itni ham chiqarishni buyurgin›, dedi». Bas, Rasululloh ﷺ shunday qildilar. Qarasa, it ularning karavotlari tagida boʻlgan Hasan yoki Husaynniki ekan. U zot buni (chiqarishni) buyurdilar, u chiqarildi. Abu Dovud aytdi: Nazad — kiyimlar qoʻyiladigan, karavotga oʻxshash bir narsadir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар», деди: «Менга Жаброил алайҳиссалом келиб менга: ‹Мен сеникига кеча келган эдим, лекин киришимга эшик устида суратлар бўлганидан бошқа нарса тўсқинлик қилмади. Уйда эса ичида суратлар бўлган нақшли парда бор эди, яна уйда ит ҳам бор эди. Бас, уйдаги суратнинг бошини кесишни буюргин, шунда у дарахт шаклига киради. Пардани ҳам кесишни буюргин, ундан иккита ёстиқ қилинсин-да, оёқ остига ташлаб қўйилсин. Итни ҳам чиқаришни буюргин›, деди». Бас, Расулуллоҳ ﷺ шундай қилдилар. Қараса, ит уларнинг каравотлари тагида бўлган Ҳасан ёки Ҳусайнники экан. У зот буни (чиқаришни) буюрдилар, у чиқарилди. Абу Довуд айтди: Назад — кийимлар қўйиладиган, каравотга ўхшаш бир нарсадир.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَ لَهُ شَعْرٌ فَلْيُكْرِمْهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning sochi boʻlsa, uni hurmat qilsin (yaxshi parvarish qilsin)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг сочи бўлса, уни ҳурмат қилсин (яхши парвариш қилсин)», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - الْمَعْنَى - أَنَّ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئَ، حَدَّثَهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ عُرِضَ عَلَيْهِ طِيبٌ فَلاَ يَرُدَّهُ فَإِنَّهُ طَيِّبُ الرِّيحِ خَفِيفُ الْمَحْمَلِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga atir taklif qilinsa, uni qaytarmasin (rad etmasin), chunki u xushboʻy va koʻtarishi yengildir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга атир таклиф қилинса, уни қайтармасин (рад этмасин), чунки у хушбўй ва кўтариши енгилдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، مَوْلَى أَبِي رُهْمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَتْهُ امْرَأَةٌ وَجَدَ مِنْهَا رِيحَ الطِّيبِ يُنْفَحُ وَلِذَيْلِهَا إِعْصَارٌ فَقَالَ يَا أَمَةَ الْجَبَّارِ جِئْتِ مِنَ الْمَسْجِدِ قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ وَلَهُ تَطَيَّبْتِ قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ لاِمْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِهَذَا الْمَسْجِدِ حَتَّى تَرْجِعَ فَتَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الإِعْصَارُ غُبَارٌ .
Muhammad ibn Kasir bizga aytib berdi, Sufyon bizga aytib berdi, Osim ibn Ubaydullohdan, u Abu Ruhmning ozod qilgan quli Ubaydullohdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Unga bir ayol roʻbaroʻ keldi, undan taralib turgan atir hidini sezdi va etagidan shamol koʻtarilib turardi. U: «Ey Jabborning chorisi, masjiddan kelyapsanmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Shuning uchun atir surtindingmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Men suyukligim Abul Qosim ﷺning ‹Bu masjid uchun atir surtingan ayolning namozi, u qaytib borib, junublik gʻuslidek gʻusl qilmaguncha qabul qilinmaydi› deganlarini eshitganman», dedi. Abu Dovud aytdi: «Al-iʼsor» — chang (degani).Муҳаммад ибн Касир бизга айтиб берди, Суфён бизга айтиб берди, Осим ибн Убайдуллоҳдан, у Абу Руҳмнинг озод қилган қули Убайдуллоҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Унга бир аёл рўбарў келди, ундан таралиб турган атир ҳидини сезди ва этагидан шамол кўтарилиб турарди. У: «Эй Жабборнинг чориси, масжиддан келяпсанми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Шунинг учун атир суртиндингми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Мен суюклигим Абул Қосим ﷺнинг ‹Бу масжид учун атир суртинган аёлнинг намози, у қайтиб бориб, жунублик ғуслидек ғусл қилмагунча қабул қилинмайди› деганларини эшитганман», деди. Абу Довуд айтди: «Ал-иъсор» — чанг (дегани).
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو عَلْقَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ خُصَيْفَةَ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَصَابَتْ بَخُورًا فَلاَ تَشْهَدَنَّ مَعَنَا الْعِشَاءَ " . قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ " عِشَاءَ الآخِرَةِ " .
Nufayliy va Said ibn Mansur bizga aytib berishdi, ikkovi: Abdulloh ibn Muhammad Abu Alqama bizga aytib berdi, dedilar. U: Yazid ibn Xusayfa menga aytib berdi, dedi, u Busr ibn Saiddan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayol tutatqi (atir) surtinsa, biz bilan birga xufton namozida hozir boʻlmasin», dedilar. Ibn Nufayl: «Xufton, yaʼni oxirgi xufton (namozi)», dedi.Нуфайлий ва Саид ибн Мансур бизга айтиб беришди, иккови: Абдуллоҳ ибн Муҳаммад Абу Алқама бизга айтиб берди, дедилар. У: Язид ибн Хусайфа менга айтиб берди, деди, у Буср ибн Саиддан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёл тутатқи (атир) суртинса, биз билан бирга хуфтон намозида ҳозир бўлмасин», дедилар. Ибн Нуфайл: «Хуфтон, яъни охирги хуфтон (намози)», деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم " الْفِطْرَةُ خَمْسٌ أَوْ خَمْسٌ مِنَ الْفِطْرَةِ الْخِتَانُ وَالاِسْتِحْدَادُ وَنَتْفُ الإِبْطِ وَتَقْلِيمُ الأَظْفَارِ وَقَصُّ الشَّارِبِ " .
Musaddad bizga Sufyondan, u Zuhriydan, u Saiddan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Paygʻambar ﷺga yetkazib rivoyat qildi: «Fitrat (yaratilishga muvofiq pok tabiat) beshtadir», — yoki: «Beshta narsa fitratdandir: xatna qilish, qovni ustaradan oʻtkazish (qirish), qoʻltiq tukini yulish, tirnoqlarni olish va moʻylovni qirqishdir».Мусаддад бизга Суфёндан, у Зуҳрийдан, у Саиддан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Пайғамбар ﷺга етказиб ривоят қилди: «Фитрат (яратилишга мувофиқ пок табиат) бештадир», — ёки: «Бешта нарса фитратдандир: хатна қилиш, қовни устарадан ўтказиш (қириш), қўлтиқ тукини юлиш, тирноқларни олиш ва мўйловни қирқишдир».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى لاَ يَصْبُغُونَ فَخَالِفُوهُمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazib rivoyat qiladi. (Paygʻambar ﷺ): «Albatta, yahudiylar va nasorolar (soch-soqollarini) boʻyamaydilar. Bas, siz ularga muxolif boʻlinglar (boʻyanglar)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказиб ривоят қилади. (Пайғамбар ﷺ): «Албатта, яҳудийлар ва насоролар (соч-соқолларини) бўямайдилар. Бас, сиз уларга мухолиф бўлинглар (бўянглар)», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ أَسِيدِ بْنِ أَبِي أَسِيدٍ الْبَرَّادِ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُحَلِّقَ حَبِيبَهُ حَلْقَةً مِنْ نَارٍ فَلْيُحَلِّقْهُ حَلْقَةً مِنْ ذَهَبٍ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُطَوِّقَ حَبِيبَهُ طَوْقًا مِنْ نَارٍ فَلْيُطَوِّقْهُ طَوْقًا مِنْ ذَهَبٍ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُسَوِّرَ حَبِيبَهُ سِوَارًا مِنْ نَارٍ فَلْيُسَوِّرْهُ سِوَارًا مِنْ ذَهَبٍ وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِالْفِضَّةِ فَالْعَبُوا بِهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kimki oʻzi sevgan kishiga oʻtdan halqa taqishni xohlasa, unga oltindan halqa taqsin; kimki oʻzi sevgan kishiga oʻtdan boʻyinbogʻ taqishni xohlasa, unga oltindan boʻyinbogʻ taqsin; kimki oʻzi sevgan kishiga oʻtdan bilaguzuk taqishni xohlasa, unga oltindan bilaguzuk taqsin. Lekin sizlar kumushni ixtiyor qilinglar, u bilan ziynatlaninglar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ўзи севган кишига ўтдан ҳалқа тақишни хоҳласа, унга олтиндан ҳалқа тақсин; кимки ўзи севган кишига ўтдан бўйинбоғ тақишни хоҳласа, унга олтиндан бўйинбоғ тақсин; кимки ўзи севган кишига ўтдан билагузук тақишни хоҳласа, унга олтиндан билагузук тақсин. Лекин сизлар кумушни ихтиёр қилинглар, у билан зийнатланинглар», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ شَيْبَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ أَفْلَحَ مَنْ كَفَّ يَدَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Yaqinlashib kelgan yomonlikdan arablar holiga voy! Kim qoʻlini (yomonlikdan) tiyib olsa, najot topibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Яқинлашиб келган ёмонликдан араблар ҳолига вой! Ким қўлини (ёмонликдан) тийиб олса, нажот топибди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَتَقَارَبُ الزَّمَانُ وَيَنْقُصُ الْعِلْمُ وَتَظْهَرُ الْفِتَنُ وَيُلْقَى الشُّحُّ وَيَكْثُرُ الْهَرْجُ " . قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَّةُ هُوَ قَالَ " الْقَتْلُ الْقَتْلُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zamon yaqinlashadi, ilm kamayadi, fitnalar zohir boʻladi, baxillik (odamlarning qalbiga) solinadi va harj koʻpayadi», dedilar. «Yo Rasululloh, u (harj) nima?» deb soʻraldi. U zot ﷺ: «Qatl, qatldir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Замон яқинлашади, илм камаяди, фитналар зоҳир бўлади, бахиллик (одамларнинг қалбига) солинади ва ҳарж кўпаяди», дедилар. «Ё Расулуллоҳ, у (ҳарж) нима?» деб сўралди. У зот ﷺ: «Қатл, қатлдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ خَالِدُ بْنُ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْبَيْلَمَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " سَتَكُونُ فِتْنَةٌ صَمَّاءُ بَكْمَاءُ عَمْيَاءُ مَنْ أَشْرَفَ لَهَا اسْتَشْرَفَتْ لَهُ وَإِشْرَافُ اللِّسَانِ فِيهَا كَوُقُوعِ السَّيْفِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kar, soqov va koʻr (qiladigan) bir fitna boʻladi. Kim unga qarab intilsa, u ham unga (qarab) intiladi. Unda tilni (yomonlikka) choʻzish qilich urgan kabidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кар, соқов ва кўр (қиладиган) бир фитна бўлади. Ким унга қараб интилса, у ҳам унга (қараб) интилади. Унда тилни (ёмонликка) чўзиш қилич урган кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ شَرَاحِيلَ بْنِ يَزِيدَ الْمَعَافِرِيِّ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، فِيمَا أَعْلَمُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ لِهَذِهِ الأُمَّةِ عَلَى رَأْسِ كُلِّ مِائَةِ سَنَةٍ مَنْ يُجَدِّدُ لَهَا دِينَهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شُرَيْحٍ الإِسْكَنْدَرَانِيُّ لَمْ يَجُزْ بِهِ شَرَاحِيلَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, mening bilishimcha, u Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib dedilar: «Albatta, Alloh bu ummatga har yuz yilning boshida unga dinini yangilab beradigan kishini yuboradi». Abu Dovud aytdi: Buni Abdurrahmon ibn Shurayh al-Iskandaroniy ham rivoyat qilgan, lekin u Sharohilgacha (sanadni) oshirmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, менинг билишимча, у Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилиб дедилар: «Албатта, Аллоҳ бу умматга ҳар юз йилнинг бошида унга динини янгилаб берадиган кишини юборади». Абу Довуд айтди: Буни Абдурраҳмон ибн Шурайҳ ал-Искандароний ҳам ривоят қилган, лекин у Шароҳилгача (санадни) оширмаган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي الإِسْكَنْدَرَانِيَّ - عَنْ سُهَيْلٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي صَالِحٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ التُّرْكَ قَوْمًا وُجُوهُهُمْ كَالْمَجَانِّ الْمُطْرَقَةِ يَلْبَسُونَ الشَّعْرَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Musulmonlar turklar bilan — yuzlari teri tortilgan qalqonlarga oʻxshagan, junli (poyabzal) kiyadigan bir qavm bilan — jang qilmagunlaricha qiyomat qoyim boʻlmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мусулмонлар турклар билан — юзлари тери тортилган қалқонларга ўхшаган, жунли (поябзал) киядиган бир қавм билан — жанг қилмагунларича қиёмат қойим бўлмайди».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ السَّرْحِ، وَغَيْرُهُمَا، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رِوَايَةً - قَالَ ابْنُ السَّرْحِ - أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تُقَاتِلُوا قَوْمًا نِعَالُهُمُ الشَّعْرُ وَلاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تُقَاتِلُوا قَوْمًا صِغَارَ الأَعْيُنِ ذُلْفَ الآنُفِ كَأَنَّ وُجُوهَهُمُ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Sizlar poyabzallari jundan boʻlgan bir qavm bilan jang qilmagunlaringizcha qiyomat qoyim boʻlmaydi, yana sizlar koʻzlari kichik, burunlari yapaloq, yuzlari goʻyo teri tortilgan qalqonlarga oʻxshagan bir qavm bilan jang qilmagunlaringizcha qiyomat qoyim boʻlmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Сизлар поябзаллари жундан бўлган бир қавм билан жанг қилмагунларингизча қиёмат қойим бўлмайди, яна сизлар кўзлари кичик, бурунлари япалоқ, юзлари гўё тери тортилган қалқонларга ўхшаган бир қавм билан жанг қилмагунларингизча қиёмат қойим бўлмайди».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتْ وَرَآهَا النَّاسُ آمَنَ مَنْ عَلَيْهَا فَذَاكَ حِينُ { لاَ يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا } " . الآيَةَ .
Ahmad ibn Abu Shuayb al-Harroniy bizga aytib berdi: Muhammad ibn al-Fudayl bizga Umoradan, u Abu Zurʼadan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Quyosh botar tarafidan chiqmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi. Qachonki u chiqsa va odamlar uni koʻrsalar, yer yuzidagilar hammasi iymon keltiradilar. Ana shu — {oldin iymon keltirmagan yoki iymonida biror yaxshilik kasb qilmagan jonga (oʻshanda) iymon keltirishi foyda bermaydigan} vaqtdir». — oyatni (oxirigacha oʻqidilar).Аҳмад ибн Абу Шуайб ал-Ҳарроний бизга айтиб берди: Муҳаммад ибн ал-Фудайл бизга Уморадан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Қуёш ботар тарафидан чиқмагунча қиёмат қойим бўлмайди. Қачонки у чиқса ва одамлар уни кўрсалар, ер юзидагилар ҳаммаси иймон келтирадилар. Ана шу — {олдин иймон келтирмаган ёки иймонида бирор яхшилик касб қилмаган жонга (ўшанда) иймон келтириши фойда бермайдиган} вақтдир». — оятни (охиригача ўқидилар).
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ السَّكُونِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُوشِكُ الْفُرَاتُ أَنْ يَحْسِرَ عَنْ كَنْزٍ مِنْ ذَهَبٍ فَمَنْ حَضَرَهُ فَلاَ يَأْخُذْ مِنْهُ شَيْئًا " .
Abdulloh ibn Said al-Kindiy bizga aytib berdi: Uqba ibn Xolid as-Sakuniy menga aytib berdi: Ubaydulloh bizga Xubayb ibn Abdurahmondan, u Hafs ibn Osimdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Yaqinda Furot (daryosi) oltindan boʻlgan bir xazinani ochib qoʻyadi. Bas, kim unga hozir boʻlsa, undan biror narsa olmasin».Абдуллоҳ ибн Саид ал-Киндий бизга айтиб берди: Уқба ибн Холид ас-Сакуний менга айтиб берди: Убайдуллоҳ бизга Хубайб ибн Абдураҳмондан, у Ҳафс ибн Осимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Яқинда Фурот (дарёси) олтиндан бўлган бир хазинани очиб қўяди. Бас, ким унга ҳозир бўлса, ундан бирор нарса олмасин».
حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ آدَمَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ نَبِيٌّ - يَعْنِي عِيسَى - وَإِنَّهُ نَازِلٌ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَاعْرِفُوهُ رَجُلٌ مَرْبُوعٌ إِلَى الْحُمْرَةِ وَالْبَيَاضِ بَيْنَ مُمَصَّرَتَيْنِ كَأَنَّ رَأْسَهُ يَقْطُرُ وَإِنْ لَمْ يُصِبْهُ بَلَلٌ فَيُقَاتِلُ النَّاسَ عَلَى الإِسْلاَمِ فَيَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيُهْلِكُ اللَّهُ فِي زَمَانِهِ الْمِلَلَ كُلَّهَا إِلاَّ الإِسْلاَمَ وَيُهْلِكُ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ فَيَمْكُثُ فِي الأَرْضِ أَرْبَعِينَ سَنَةً ثُمَّ يُتَوَفَّى فَيُصَلِّي عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Men bilan uning — yaʼni Iysoning oʻrtasida (boshqa) paygʻambar yoʻq. Albatta, u (yerga) tushuvchidir. Uni koʻrganingizda, tanib olinglar: u oʻrta boʻyli, qizgʻish oqdan iborat, ikki sariq libos kiygan, boshi hoʻl boʻlmasa-da, undan tomchilar tomayotgandek koʻrinadigan kishidir. U odamlarga Islom uchun jang qiladi, xochni sindiradi, choʻchqani oʻldiradi, jizyani bekor qiladi. Alloh uning zamonida Islomdan boshqa barcha dinlarni halok qiladi. U Masihu Dajjolni halok qiladi. Soʻng yer yuzida qirq yil turadi, keyin vafot etadi va musulmonlar unga janoza oʻqiydilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Мен билан унинг — яъни Ийсонинг ўртасида (бошқа) пайғамбар йўқ. Албатта, у (ерга) тушувчидир. Уни кўрганингизда, таниб олинглар: у ўрта бўйли, қизғиш оқдан иборат, икки сариқ либос кийган, боши ҳўл бўлмаса-да, ундан томчилар томаётгандек кўринадиган кишидир. У одамларга Ислом учун жанг қилади, хочни синдиради, чўчқани ўлдиради, жизяни бекор қилади. Аллоҳ унинг замонида Исломдан бошқа барча динларни ҳалок қилади. У Масиҳу Дажжолни ҳалок қилади. Сўнг ер юзида қирқ йил туради, кейин вафот этади ва мусулмонлар унга жаноза ўқийдилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَخْرُجَ ثَلاَثُونَ دَجَّالُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Har biri oʻzini Allohning paygʻambari deb daʼvo qiladigan oʻttizta dajjol chiqmaguncha, qiyomat qoyim boʻlmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бири ўзини Аллоҳнинг пайғамбари деб даъво қиладиган ўттизта дажжол чиқмагунча, қиёмат қойим бўлмайди».
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَخْرُجَ ثَلاَثُونَ كَذَّابًا دَجَّالاً كُلُّهُمْ يَكْذِبُ عَلَى اللَّهِ وَعَلَى رَسُولِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Har biri Alloh va Uning Rasuli nomidan yolgʻon gapiradigan oʻttizta yolgʻonchi dajjol chiqmaguncha, qiyomat qoyim boʻlmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бири Аллоҳ ва Унинг Расули номидан ёлғон гапирадиган ўттизта ёлғончи дажжол чиқмагунча, қиёмат қойим бўлмайди».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى نَجْدٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِذَاتِ الرِّقَاعِ مِنْ نَخْلٍ لَقِيَ جَمْعًا مِنْ غَطَفَانَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَلَفْظُهُ عَلَى غَيْرِ لَفْظِ حَيْوَةَ وَقَالَ فِيهِ حِينَ رَكَعَ بِمَنْ مَعَهُ وَسَجَدَ قَالَ فَلَمَّا قَامُوا مَشَوُا الْقَهْقَرَى إِلَى مَصَافِّ أَصْحَابِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرِ اسْتِدْبَارَ الْقِبْلَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Najd tomon chiqdik. Zotur-Riqoʼdagi Naxlga yetganimizda, u zot Gʻatafondan boʻlgan bir guruhga roʻbaroʻ keldilar...» — soʻng (rovic) shu maʼnoda (hadisni) zikr qildi, biroq uning lafzi Hayva (rivoyatining) lafzidan boshqacha edi. Unda u zot oʻzi bilan birga boʻlganlar bilan rukuʼ qilib, sajda qilgani haqida gapirib, shunday dedi: «Ular turganlarida, sheriklarining safiga orqalari bilan tisarilib qaytib bordilar». U (rovic) qiblaga orqa qilish (haqida) zikr qilmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Нажд томон чиқдик. Зотур-Риқўдаги Нахлга етганимизда, у зот Ғатафондан бўлган бир гуруҳга рўбарў келдилар...» — сўнг (ровис) шу маънода (ҳадисни) зикр қилди, бироқ унинг лафзи Ҳайва (ривоятининг) лафзидан бошқача эди. Унда у зот ўзи билан бирга бўлганлар билан рукуъ қилиб, сажда қилгани ҳақида гапириб, шундай деди: «Улар турганларида, шерикларининг сафига орқалари билан тисарилиб қайтиб бордилар». У (ровис) қиблага орқа қилиш (ҳақида) зикр қилмади.
حَدَّثَنَا مُوسَى، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا سَرَقَ الْمَمْلُوكُ فَبِعْهُ وَلَوْ بِنَشٍّ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gʻulom oʻgʻirlik qilsa, uni nash (yarim uqiyaga) boʻlsa-da, sotib yuboringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғулом ўғирлик қилса, уни наш (ярим уқияга) бўлса-да, сотиб юборинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الصَّامِتِ ابْنَ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ جَاءَ الأَسْلَمِيُّ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ أَصَابَ امْرَأَةً حَرَامًا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ فِي الْخَامِسَةِ فَقَالَ " أَنِكْتَهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " حَتَّى غَابَ ذَلِكَ مِنْكَ فِي ذَلِكَ مِنْهَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " كَمَا يَغِيبُ الْمِرْوَدُ فِي الْمُكْحُلَةِ وَالرِّشَاءُ فِي الْبِئْرِ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَهَلْ تَدْرِي مَا الزِّنَا " . قَالَ نَعَمْ أَتَيْتُ مِنْهَا حَرَامًا مَا يَأْتِي الرَّجُلُ مِنِ امْرَأَتِهِ حَلاَلاً . قَالَ " فَمَا تُرِيدُ بِهَذَا الْقَوْلِ " . قَالَ أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَسَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِهِ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ انْظُرْ إِلَى هَذَا الَّذِي سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمْ تَدَعْهُ نَفْسُهُ حَتَّى رُجِمَ رَجْمَ الْكَلْبِ . فَسَكَتَ عَنْهُمَا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً حَتَّى مَرَّ بِجِيفَةِ حِمَارٍ شَائِلٍ بِرِجْلِهِ فَقَالَ " أَيْنَ فُلاَنٌ وَفُلاَنٌ " . فَقَالاَ نَحْنُ ذَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " انْزِلاَ فَكُلاَ مِنْ جِيفَةِ هَذَا الْحِمَارِ " . فَقَالاَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ يَأْكُلُ مِنْ هَذَا قَالَ " فَمَا نِلْتُمَا مِنْ عِرْضِ أَخِيكُمَا آنِفًا أَشَدُّ مِنْ أَكْلٍ مِنْهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ الآنَ لَفِي أَنْهَارِ الْجَنَّةِ يَنْقَمِسُ فِيهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Aslam qabilasidan bir kishi Allohning Nabiysi ﷺ huzurlariga kelib, oʻzining bir ayolga harom yoʻl bilan yaqinlik qilganini oʻziga qarshi toʻrt marta iqror berdi. Bularning hammasida Nabiy ﷺ undan yuz oʻgirar edilar. Soʻng beshinchi marta u zot unga yuzlanib: «Sen u bilan jimoʼ qildingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Sening (aʼzoing) uning (aʼzosida) gʻoyib boʻlguncha (kirdimi)?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Surma mili surmadonda, arqon quduqda gʻoyib boʻlganidek (gʻoyib boʻldimi)?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Zino nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Ha, men undan haromni — erkak oʻz xotinidan halol yoʻl bilan oladigan narsani (harom yoʻl bilan) oldim», dedi. U zot: «Bu soʻzing bilan nimani istaysan?» dedilar. U: «Meni pok qilishingizni istayman», dedi. Shunda u zot uning haqida buyruq berdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻng Nabiy ﷺ oʻz sahobalaridan ikki kishini eshitdilarki, biri ikkinchisiga: «Mana shu kishiga qara, Alloh uning aybini yashirgan edi, lekin uning nafsi uni tinch qoʻymadi, oxir-oqibat u it kabi toshboʻron qilindi», deyardi. U zot ularga hech narsa demadilar, soʻng bir muddat yurib, oyoqlarini koʻtarib yotgan eshakning oʻligi yoniga yetib keldilar. U zot: «Falonchi billan falonchi qayerda?» dedilar. Ular: «Biz mana shu yerdamiz, ey Allohning Rasuli!» dedilar. U zot: «Tushib, mana shu eshakning oʻligidan yenglar», dedilar. Ular: «Ey Allohning Nabiysi! Buni kim ham yerdi?» dedilar. U zot: «Hozirgina birodaringizning obroʻyiga tegib aytgan gapingiz, undan yeyishdan ham qattiqroqdir. Jonim qoʻlida boʻlgan zot bilan qasamki, u hozir jannat anhorlarida, ularning ichida choʻmilib yuribdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Аслам қабиласидан бир киши Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳузурларига келиб, ўзининг бир аёлга ҳаром йўл билан яқинлик қилганини ўзига қарши тўрт марта иқрор берди. Буларнинг ҳаммасида Набий ﷺ ундан юз ўгирар эдилар. Сўнг бешинчи марта у зот унга юзланиб: «Сен у билан жимў қилдингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Сенинг (аъзоинг) унинг (аъзосида) ғойиб бўлгунча (кирдими)?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Сурма мили сурмадонда, арқон қудуқда ғойиб бўлганидек (ғойиб бўлдими)?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Зино нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Ҳа, мен ундан ҳаромни — эркак ўз хотинидан ҳалол йўл билан оладиган нарсани (ҳаром йўл билан) олдим», деди. У зот: «Бу сўзинг билан нимани истайсан?» дедилар. У: «Мени пок қилишингизни истайман», деди. Шунда у зот унинг ҳақида буйруқ бердилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнг Набий ﷺ ўз саҳобаларидан икки кишини эшитдиларки, бири иккинчисига: «Мана шу кишига қара, Аллоҳ унинг айбини яширган эди, лекин унинг нафси уни тинч қўймади, охир-оқибат у ит каби тошбўрон қилинди», деярди. У зот уларга ҳеч нарса демадилар, сўнг бир муддат юриб, оёқларини кўтариб ётган эшакнинг ўлиги ёнига етиб келдилар. У зот: «Фалончи биллан фалончи қаерда?» дедилар. Улар: «Биз мана шу ердамиз, эй Аллоҳнинг Расули!» дедилар. У зот: «Тушиб, мана шу эшакнинг ўлигидан енглар», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Набийси! Буни ким ҳам ерди?» дедилар. У зот: «Ҳозиргина биродарингизнинг обрўйига тегиб айтган гапингиз, ундан ейишдан ҳам қаттиқроқдир. Жоним қўлида бўлган зот билан қасамки, у ҳозир жаннат анҳорларида, уларнинг ичида чўмилиб юрибди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا رَجُلٌ، مِنْ مُزَيْنَةَ ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ رَجُلاً، مِنْ مُزَيْنَةَ مِمَّنْ يَتَّبِعُ الْعِلْمَ وَيَعِيهِ - ثُمَّ اتَّفَقَا - وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - وَهَذَا حَدِيثُ مَعْمَرٍ وَهُوَ أَتَمُّ - قَالَ زَنَى رَجُلٌ مِنَ الْيَهُودِ وَامْرَأَةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ اذْهَبُوا بِنَا إِلَى هَذَا النَّبِيِّ فَإِنَّهُ نَبِيٌّ بُعِثَ بِالتَّخْفِيفِ فَإِنْ أَفْتَانَا بِفُتْيَا دُونَ الرَّجْمِ قَبِلْنَاهَا وَاحْتَجَجْنَا بِهَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْنَا فُتْيَا نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِكَ - قَالَ - فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا تَرَى فِي رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ زَنَيَا فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ كَلِمَةً حَتَّى أَتَى بَيْتَ مِدْرَاسِهِمْ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ " أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أُحْصِنَ " . قَالُوا يُحَمَّمُ وَيُجَبَّهُ وَيُجْلَدُ - وَالتَّجْبِيَةُ أَنْ يُحْمَلَ الزَّانِيَانِ عَلَى حِمَارٍ وَتُقَابَلَ أَقْفِيَتُهُمَا وَيُطَافَ بِهِمَا - قَالَ وَسَكَتَ شَابٌّ مِنْهُمْ فَلَمَّا رَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَكَتَ أَلَظَّ بِهِ النِّشْدَةَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّا نَجِدُ فِي التَّوْرَاةِ الرَّجْمَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَمَا أَوَّلُ مَا ارْتَخَصْتُمْ أَمْرَ اللَّهِ " . قَالَ زَنَى ذُو قَرَابَةٍ مَعَ مَلِكٍ مِنْ مُلُوكِنَا فَأَخَّرَ عَنْهُ الرَّجْمَ ثُمَّ زَنَى رَجُلٌ فِي أُسْرَةٍ مِنَ النَّاسِ فَأَرَادَ رَجْمَهُ فَحَالَ قَوْمُهُ دُونَهُ وَقَالُوا لاَ يُرْجَمُ صَاحِبُنَا حَتَّى تَجِيءَ بِصَاحِبِكَ فَتَرْجُمَهُ فَاصْطَلَحُوا عَلَى هَذِهِ الْعُقُوبَةِ بَيْنَهُمْ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَإِنِّي أَحْكُمُ بِمَا فِي التَّوْرَاةِ " . فَأَمَرَ بِهِمَا فَرُجِمَا . قَالَ الزُّهْرِيُّ فَبَلَغَنَا أَنَّ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِيهِمْ { إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا } كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Yahudiylardan bir erkak va bir ayol zino qilishdi. Ular bir-birlariga: ‹Bizni mana shu Nabiyning oldiga olib boringlar, chunki u yengillik bilan yuborilgan nabiydir. Agar u bizga rajmdan boshqa hukm chiqarsa, biz uni qabul qilamiz va Alloh huzurida unga dalil keltiramiz, hamda: ‹Bu sening nabiylaringdan bir nabiyning fatvosidir›, deymiz›, deyishdi. Soʻng ular Nabiy ﷺning oldilariga keldilar, u zot masjidda sahobalari ichida oʻtirgan edilar. Ular: ‹Ey Abulqosim, zino qilgan bir erkak va bir ayol haqida nima deysiz?› dedilar. U zot ularga bir ogʻiz ham gapirmadilar, toki ularning madrasalari (oʻquv uylari) oldiga keldilar va eshik oldida turib: ‹Musoga Tavrotni nozil qilgan Alloh nomi bilan soʻrayman, Tavrotda muhsan (uylangan) holida zino qilgan kishi haqida nima topasizlar?› dedilar. Ular: ‹Yuzi qoraga boʻyaladi, eshakka teskari mindiriladi va kaltaklanadi›, deyishdi. — Tajbiya degani ikki zinokor bir eshakka mindirilib, ikkalovining yelkalari bir-biriga teskari qaratilib, atrofga aylantirilishidir. — Ulardan bir yigit jim turdi. Nabiy ﷺ uning jim turganini koʻrganlarida, undan qattiq soʻrab talab qildilar. Shunda u: ‹Alloh nomi bilan bizdan soʻraganing uchun (aytaman), biz Tavrotda rajmni topamiz›, dedi. Nabiy ﷺ: ‹Allohning amrini avval qaysi narsada yengil hisoblay boshladingiz?› dedilar. U: ‹Bizning podshohlarimizdan bir podshohning qarindoshi zino qildi, soʻng undan rajmni qoldirdi (kechiktirdi). Keyin oddiy odamlardan bir kishi zino qildi, podshoh uni rajm qilmoqchi boʻldi, lekin uning qavmi unga toʻsqinlik qilib: ‹Oʻz odamingizni keltirib uni rajm qilmaguningizcha bizning odamimiz rajm qilinmaydi›, deyishdi. Shunday qilib ular oʻzaro mana shu jazoga (tajbiyaga) kelishib oldilar›, dedi. Nabiy ﷺ: ‹Men Tavrotdagi hukm bilan hukm chiqaraman›, dedilar. Soʻng ikkalovi haqida buyurdilar, ular rajm qilindi», dedi. Zuhriy aytdi: «Bizga yetib kelishicha, mana shu oyat ular haqida nozil boʻlgan: {Albatta, Biz Tavrotni nozil qildik, unda hidoyat va nur bordir, Allohga boʻysungan nabiylar u bilan hukm qilurlar} (Moida 44). Nabiy ﷺ ham ulardan (boʻysunganlardan) edilar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Яҳудийлардан бир эркак ва бир аёл зино қилишди. Улар бир-бирларига: ‹Бизни мана шу Набийнинг олдига олиб боринглар, чунки у енгиллик билан юборилган набийдир. Агар у бизга ражмдан бошқа ҳукм чиқарса, биз уни қабул қиламиз ва Аллоҳ ҳузурида унга далил келтирамиз, ҳамда: ‹Бу сенинг набийларингдан бир набийнинг фатвосидир›, деймиз›, дейишди. Сўнг улар Набий ﷺнинг олдиларига келдилар, у зот масжидда саҳобалари ичида ўтирган эдилар. Улар: ‹Эй Абулқосим, зино қилган бир эркак ва бир аёл ҳақида нима дейсиз?› дедилар. У зот уларга бир оғиз ҳам гапирмадилар, токи уларнинг мадрасалари (ўқув уйлари) олдига келдилар ва эшик олдида туриб: ‹Мусога Тавротни нозил қилган Аллоҳ номи билан сўрайман, Тавротда муҳсан (уйланган) ҳолида зино қилган киши ҳақида нима топасизлар?› дедилар. Улар: ‹Юзи қорага бўялади, эшакка тескари миндирилади ва калтакланади›, дейишди. — Тажбия дегани икки зинокор бир эшакка миндирилиб, иккаловининг елкалари бир-бирига тескари қаратилиб, атрофга айлантирилишидир. — Улардан бир йигит жим турди. Набий ﷺ унинг жим турганини кўрганларида, ундан қаттиқ сўраб талаб қилдилар. Шунда у: ‹Аллоҳ номи билан биздан сўраганинг учун (айтаман), биз Тавротда ражмни топамиз›, деди. Набий ﷺ: ‹Аллоҳнинг амрини аввал қайси нарсада енгил ҳисоблай бошладингиз?› дедилар. У: ‹Бизнинг подшоҳларимиздан бир подшоҳнинг қариндоши зино қилди, сўнг ундан ражмни қолдирди (кечиктирди). Кейин оддий одамлардан бир киши зино қилди, подшоҳ уни ражм қилмоқчи бўлди, лекин унинг қавми унга тўсқинлик қилиб: ‹Ўз одамингизни келтириб уни ражм қилмагунингизча бизнинг одамимиз ражм қилинмайди›, дейишди. Шундай қилиб улар ўзаро мана шу жазога (тажбияга) келишиб олдилар›, деди. Набий ﷺ: ‹Мен Тавротдаги ҳукм билан ҳукм чиқараман›, дедилар. Сўнг иккалови ҳақида буюрдилар, улар ражм қилинди», деди. Зуҳрий айтди: «Бизга етиб келишича, мана шу оят улар ҳақида нозил бўлган: {Албатта, Биз Тавротни нозил қилдик, унда ҳидоят ва нур бордир, Аллоҳга бўйсунган набийлар у билан ҳукм қилурлар} (Моида 44). Набий ﷺ ҳам улардан (бўйсунганлардан) эдилар.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الأَصْبَغِ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، مِنْ مُزَيْنَةَ يُحَدِّثُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ زَنَى رَجُلٌ وَامْرَأَةٌ مِنَ الْيَهُودِ وَقَدْ أُحْصِنَا حِينَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وَقَدْ كَانَ الرَّجْمُ مَكْتُوبًا عَلَيْهِمْ فِي التَّوْرَاةِ فَتَرَكُوهُ وَأَخَذُوا بِالتَّجْبِيَةِ يُضْرَبُ مِائَةً بِحَبْلٍ مَطْلِيٍّ بِقَارٍ وَيُحْمَلُ عَلَى حِمَارٍ وَجْهُهُ مِمَّا يَلِي دُبُرَ الْحِمَارِ فَاجْتَمَعَ أَحْبَارٌ مِنْ أَحْبَارِهِمْ فَبَعَثُوا قَوْمًا آخَرِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا سَلُوهُ عَنْ حَدِّ الزَّانِي . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ قَالَ وَلَمْ يَكُونُوا مِنْ أَهْلِ دِينِهِ فَيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ فَخُيِّرَ فِي ذَلِكَ قَالَ { فَإِنْ جَاءُوكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ } .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, yahudiylardan muhsan (uylangan) boʻlgan bir erkak va bir ayol zino qilishdi. Tavrotda rajm ularga yozib qoʻyilgan edi, lekin ular uni tark etib, tajbiyani olishgan edi: (zinokor) qatronga botirilgan arqon bilan yuz marta uriladi, soʻng yuzi eshakning orqasiga qaratilgan holda eshakka mindiriladi. Ularning ulamolaridan (rabbiylaridan) bir guruh toʻplanib, Rasululloh ﷺning huzurlariga boshqa bir qavmni yuborishdi va ularga: ‹Undan zinoning haddi haqida soʻranglar›, deyishdi», dedi. Soʻng u hadisni davom ettirdi va unda shunday dedi: «Ular u zotning dinidagi kishilardan emas edilarki, u zot ular orasida hukm chiqarsalar. Shu sababli bu borada ixtiyor berildi.» (Alloh) aytdi: {Agar ular sening oldingga kelsalar, ular orasida hukm chiqar yoki ulardan yuz oʻgir} (Moida 42).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, яҳудийлардан муҳсан (уйланган) бўлган бир эркак ва бир аёл зино қилишди. Тавротда ражм уларга ёзиб қўйилган эди, лекин улар уни тарк этиб, тажбияни олишган эди: (зинокор) қатронга ботирилган арқон билан юз марта урилади, сўнг юзи эшакнинг орқасига қаратилган ҳолда эшакка миндирилади. Уларнинг уламоларидан (раббийларидан) бир гуруҳ тўпланиб, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бошқа бир қавмни юборишди ва уларга: ‹Ундан зинонинг ҳадди ҳақида сўранглар›, дейишди», деди. Сўнг у ҳадисни давом эттирди ва унда шундай деди: «Улар у зотнинг динидаги кишилардан эмас эдиларки, у зот улар орасида ҳукм чиқарсалар. Шу сабабли бу борада ихтиёр берилди.» (Аллоҳ) айтди: {Агар улар сенинг олдингга келсалар, улар орасида ҳукм чиқар ёки улардан юз ўгир} (Моида 42).
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَحُدَّهَا وَلاَ يُعَيِّرْهَا ثَلاَثَ مِرَارٍ فَإِنْ عَادَتْ فِي الرَّابِعَةِ فَلْيَجْلِدْهَا وَلْيَبِعْهَا بِضَفِيرٍ أَوْ بِحَبْلٍ مِنْ شَعْرٍ " .
Musaddad bizga Yahyodan, u Ubaydullohdan, unga Said ibn Abu Said al-Maqburiydan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi: «Sizlardan biringizning choʻri ayoli zino qilsa, uni had urib jazolasin, ammo uni (soʻz bilan) malomat qilmasin. Bu uch martagacha (shunday boʻladi). Agar toʻrtinchi marta yana qaytsa, uni qamchilasin va — garchi bir tutam soch arqonga boʻlsa-da — uni sotib yuborsin», dedilar.Мусаддад бизга Яҳёдан, у Убайдуллоҳдан, унга Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди: «Сизлардан бирингизнинг чўри аёли зино қилса, уни ҳад уриб жазоласин, аммо уни (сўз билан) маломат қилмасин. Бу уч мартагача (шундай бўлади). Агар тўртинчи марта яна қайтса, уни қамчиласин ва — гарчи бир тутам соч арқонга бўлса-да — уни сотиб юборсин», дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ فَقَالَ " اضْرِبُوهُ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَمِنَّا الضَّارِبُ بِيَدِهِ وَالضَّارِبُ بِنَعْلِهِ وَالضَّارِبُ بِثَوْبِهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ أَخْزَاكَ اللَّهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُولُوا هَكَذَا لاَ تُعِينُوا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurlariga aroq ichgan bir kishi keltirildi. Shunda u zot: «Uni uringlar!» dedilar. Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Bizdan kimdir qoʻli bilan urdi, kimdir poyabzali bilan urdi, kimdir kiyimi bilan urdi. (U kishi) ketgach, baʼzi odamlar: «Alloh seni rasvo qilsin!» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bunday demanglar, unga qarshi shaytonga yordam bermanglar!» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига ароқ ичган бир киши келтирилди. Шунда у зот: «Уни уринглар!» дедилар. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Биздан кимдир қўли билан урди, кимдир поябзали билан урди, кимдир кийими билан урди. (У киши) кетгач, баъзи одамлар: «Аллоҳ сени расво қилсин!» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бундай деманглар, унга қарши шайтонга ёрдам берманглар!» дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الأَنْطَاكِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ ثُمَّ إِنْ سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ ثُمَّ إِنْ سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ الرَّابِعَةَ فَاقْتُلُوهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا حَدِيثُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا شَرِبَ الْخَمْرَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ الرَّابِعَةَ فَاقْتُلُوهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا حَدِيثُ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ شَرِبُوا الرَّابِعَةَ فَاقْتُلُوهُمْ " . وَكَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَذَا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالشَّرِيدِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفِي حَدِيثِ الْجَدَلِيِّ عَنْ مُعَاوِيَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَإِنْ عَادَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ فَاقْتُلُوهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar (kishi) mast boʻlsa, uni kaltaklanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uni kaltaklanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uni kaltaklanglar. Agar toʻrtinchisida qaytarsa, uni oʻldiringlar» dedilar. Abu Dovud aytdi: Umar ibn Abu Salamaning otasidan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan (qilgan) hadisi ham shunday: «Agar aroq ichsa, uni kaltaklanglar. Agar toʻrtinchisida qaytarsa, uni oʻldiringlar.» Abu Dovud aytdi: Suhaylning Abu Solihdan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan (qilgan) hadisi ham shunday: «Agar toʻrtinchisida ichsalar, ularni oʻldiringlar.» Ibn Abu Nuʼmning Ibn Umardan, u Nabiy ﷺdan (qilgan) hadisi ham shunday, Abdulloh ibn Amrning Nabiy ﷺdan (qilgan) hadisi ham, Sharidning Nabiy ﷺdan (qilgan hadisi) ham shunday. Jadaliyning Muoviyadan (qilgan) hadisida esa Nabiy ﷺ: «Agar uchinchisida yoki toʻrtinchisida qaytarsa, uni oʻldiringlar» dedilar, deyilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар (киши) маст бўлса, уни калтакланглар. Сўнг яна маст бўлса, уни калтакланглар. Сўнг яна маст бўлса, уни калтакланглар. Агар тўртинчисида қайтарса, уни ўлдиринглар» дедилар. Абу Довуд айтди: Умар ибн Абу Саламанинг отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан (қилган) ҳадиси ҳам шундай: «Агар ароқ ичса, уни калтакланглар. Агар тўртинчисида қайтарса, уни ўлдиринглар.» Абу Довуд айтди: Суҳайлнинг Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан (қилган) ҳадиси ҳам шундай: «Агар тўртинчисида ичсалар, уларни ўлдиринглар.» Ибн Абу Нуъмнинг Ибн Умардан, у Набий ﷺдан (қилган) ҳадиси ҳам шундай, Абдуллоҳ ибн Амрнинг Набий ﷺдан (қилган) ҳадиси ҳам, Шариднинг Набий ﷺдан (қилган ҳадиси) ҳам шундай. Жадалийнинг Муовиядан (қилган) ҳадисида эса Набий ﷺ: «Агар учинчисида ёки тўртинчисида қайтарса, уни ўлдиринглар» дедилар, дейилган.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُمَرَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا ضَرَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَتَّقِ الْوَجْهَ " .
Abu Komil bizga Abu Avona orqali, u Umardan — yaʼni Ibn Abu Salamadan, u otasidan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Sizdan biror kishi (birovni) ursa, yuzga urishdan saqlansin», dedilar.Абу Комил бизга Абу Авона орқали, у Умардан — яъни Ибн Абу Саламадан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Сиздан бирор киши (бировни) урса, юзга уришдан сақлансин», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قُتِلَ رَجُلٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَفَعَهُ إِلَى وَلِيِّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ الْقَاتِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ قَتْلَهُ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْوَلِيِّ " أَمَا إِنَّهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا ثُمَّ قَتَلْتَهُ دَخَلْتَ النَّارَ " . قَالَ فَخَلَّى سَبِيلَهُ . قَالَ وَكَانَ مَكْتُوفًا بِنِسْعَةٍ فَخَرَجَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ فَسُمِّيَ ذَا النِّسْعَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Nabiy ﷺ zamonlarida bir kishi oʻldirildi va bu ish Nabiy ﷺga koʻtarib kelindi. U zot uni oʻldirilganning valisiga (vorisiga) topshirdilar. Qotil: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men uni oʻldirishni istamagan edim», dedi. (Abu Hurayra) aytadi: Shunda Rasululloh ﷺ valiga: «Ogʻoh boʻlki, agar u rostgoʻy boʻlsa-yu, sen uni oʻldirsang, doʻzaxga kirasan», dedilar. (Abu Hurayra) aytadi: Shunda u (vali) uni qoʻyib yubordi. (Abu Hurayra) aytadi: U (qotil) tasma bilan bogʻlangan edi; tasmasini sudrab chiqib ketdi, shu sababli Zun-Nisʼa (tasma egasi) deb nomlandi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Набий ﷺ замонларида бир киши ўлдирилди ва бу иш Набий ﷺга кўтариб келинди. У зот уни ўлдирилганнинг валисига (ворисига) топширдилар. Қотил: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен уни ўлдиришни истамаган эдим», деди. (Абу Ҳурайра) айтади: Шунда Расулуллоҳ ﷺ валига: «Оғоҳ бўлки, агар у ростгўй бўлса-ю, сен уни ўлдирсанг, дўзахга кирасан», дедилар. (Абу Ҳурайра) айтади: Шунда у (вали) уни қўйиб юборди. (Абу Ҳурайра) айтади: У (қотил) тасма билан боғланган эди; тасмасини судраб чиқиб кетди, шу сабабли Зун-Нисъа (тасма эгаси) деб номланди.
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ، أَخْبَرَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا فُتِحَتْ مَكَّةُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُودَى أَوْ يُقَادَ " . فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شَاهٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبْ لِي - قَالَ الْعَبَّاسُ اكْتُبُوا لِي - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اكْتُبُوا لأَبِي شَاهٍ " . وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ أَحْمَدَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ اكْتُبُوا لِي يَعْنِي خُطْبَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Makka fath qilinganida Rasululloh ﷺ oʻrinlaridan turib, shunday dedilar: «Kimning (yaqini) oʻldirilsa, u ikki narsaning yaxshirogʻini (ixtiyor qiladi): yo diyat toʻlanadi, yoki qisos olinadi». Shunda Yaman ahlidan Abu Shoh deb ataladigan bir kishi turib: «Yo Rasululloh, menga (buni) yozib bering», dedi — (rovi) Abbos: «Menga yozinglar», dedi (deb keltirdi). Shunda Rasululloh ﷺ: «Abu Shohga yozib beringlar», dedilar. Bu Ahmadning hadisining lafzidir. Abu Dovud aytdi: «Menga yozinglar» — yaʼni Nabiy ﷺning xutbalarini (yozinglar, degani)dir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Макка фатҳ қилинганида Расулуллоҳ ﷺ ўринларидан туриб, шундай дедилар: «Кимнинг (яқини) ўлдирилса, у икки нарсанинг яхшироғини (ихтиёр қилади): ё дият тўланади, ёки қисос олинади». Шунда Яман аҳлидан Абу Шоҳ деб аталадиган бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, менга (буни) ёзиб беринг», деди — (рови) Аббос: «Менга ёзинглар», деди (деб келтирди). Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Абу Шоҳга ёзиб беринглар», дедилар. Бу Аҳмаднинг ҳадисининг лафзидир. Абу Довуд айтди: «Менга ёзинглар» — яъни Набий ﷺнинг хутбаларини (ёзинглар, дегани)дир.
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبَّاُدُ بْنُ الْعَوَّامِ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، وَأَبِي، سَلَمَةَ - قَالَ هَارُونُ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنَ الْيَهُودِ أَهْدَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَاةً مَسْمُومَةً - قَالَ - فَمَا عَرَضَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذِهِ أُخْتُ مَرْحَبٍ الْيَهُودِيَّةُ الَّتِي سَمَّتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, yahudiy ayollardan biri Nabiy ﷺ ga zaharlangan qoʻyni hadya qildi. (Roviy) aytdi: Nabiy ﷺ unga (jazo bermay) tegmadilar. Abu Dovud aytdi: Bu — Nabiy ﷺ ni zaharlagan yahudiy ayol — Marhabning singlisi edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, яҳудий аёллардан бири Набий ﷺ га заҳарланган қўйни ҳадя қилди. (Ровий) айтди: Набий ﷺ унга (жазо бермай) тегмадилар. Абу Довуд айтди: Бу — Набий ﷺ ни заҳарлаган яҳудий аёл — Марҳабнинг синглиси эди.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلاَ يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ . وَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلاَ يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ . زَادَ فَأَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً سَمَّتْهَا فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا وَأَكَلَ الْقَوْمُ فَقَالَ " ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ فَإِنَّهَا أَخْبَرَتْنِي أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ " . فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ " مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ " . قَالَتْ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ الَّذِي صَنَعْتُ وَإِنْ كُنْتَ مَلِكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ . فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَتْ ثُمَّ قَالَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ " مَا زِلْتُ أَجِدُ مِنَ الأَكْلَةِ الَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hadyani qabul qilar, sadaqani esa yemas edilar. Yana Vahb ibn Baqiyya bizga boshqa bir oʻrinda Xoliddan, u Muhammad ibn Amrdan, u Abu Salamadan — Abu Hurayrani zikr qilmasdan — rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ hadyani qabul qilar, sadaqani esa yemas edilar. (Bu rivoyatda) shu ziyoda bor: Xaybarda bir yahudiy ayol u zotga zaharlangan qovurilgan qoʻyni hadya qildi. Rasululloh ﷺ undan yedilar, qavm ham yedi. Shunda u zot: «Qoʻllaringizni tortinglar, chunki u (qoʻy) menga oʻzining zaharlangan ekanini xabar berdi», dedilar. Soʻng Bishr ibn al-Baro ibn Maʼrur al-Ansoriy vafot etdi. U zot ana shu yahudiy ayolga (kishi) yuborib: «Seni qilgan ishingga nima undadi?» dedilar. U: «Agar paygʻambar boʻlsangiz, qilgan ishim sizga zarar qilmaydi; agar podshoh boʻlsangiz, odamlarni sizdan xalos qilaman, deb oʻyladim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ u (ayol) haqida buyruq berdilar va u oʻldirildi. Soʻng u zot oʻzlari vafot etgan ogʻriqlarida: «Xaybarda yegan luqmamning (ogʻrigʻini) doimo sezib turardim, mana bu — uning aortamni kesgan vaqti», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳадяни қабул қилар, садақани эса емас эдилар. Яна Ваҳб ибн Бақийя бизга бошқа бир ўринда Холиддан, у Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан — Абу Ҳурайрани зикр қилмасдан — ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ ҳадяни қабул қилар, садақани эса емас эдилар. (Бу ривоятда) шу зиёда бор: Хайбарда бир яҳудий аёл у зотга заҳарланган қовурилган қўйни ҳадя қилди. Расулуллоҳ ﷺ ундан едилар, қавм ҳам еди. Шунда у зот: «Қўлларингизни тортинглар, чунки у (қўй) менга ўзининг заҳарланган эканини хабар берди», дедилар. Сўнг Бишр ибн ал-Баро ибн Маърур ал-Ансорий вафот этди. У зот ана шу яҳудий аёлга (киши) юбориб: «Сени қилган ишингга нима ундади?» дедилар. У: «Агар пайғамбар бўлсангиз, қилган ишим сизга зарар қилмайди; агар подшоҳ бўлсангиз, одамларни сиздан халос қиламан, деб ўйладим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ у (аёл) ҳақида буйруқ бердилар ва у ўлдирилди. Сўнг у зот ўзлари вафот этган оғриқларида: «Хайбарда еган луқмамнинг (оғриғини) доимо сезиб турардим, мана бу — унинг аортамни кесган вақти», дедилар.