حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعَيْنُ تَزْنِي وَالْقَلْبُ يَزْنِي فَزِنَا الْعَيْنِ النَّظَرُ وَزِنَا الْقَلْبِ التَّمَنِّي وَالْفَرْجُ يُصَدِّقُ مَا هُنَالِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Koʻz zino qiladi, qalb ham zino qiladi. Koʻzning zinosi — qarash, qalbning zinosi — orzu qilishdir. Farj esa buni tasdiqlaydi yoki yolgʻonga chiqaradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Кўз зино қилади, қалб ҳам зино қилади. Кўзнинг зиноси — қараш, қалбнинг зиноси — орзу қилишдир. Фарж эса буни тасдиқлайди ёки ёлғонга чиқаради», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَوْصَانِي خَلِيلِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثٍ لَا أَدَعُهُنَّ صَوْمِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَأَنْ لَا أَنَامَ إِلَّا عَلَى وِتْرٍ وَالْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Doʻstim Abul-Qosim ﷺ menga uch narsani vasiyat qildilar, men ularni tark etmayman: har oyda uch kun roʻza tutishni, faqat vitr (oʻqib) uxlashni va juma kuni gʻusl qilishni.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Дўстим Абул-Қосим ﷺ менга уч нарсани васият қилдилар, мен уларни тарк этмайман: ҳар ойда уч кун рўза тутишни, фақат витр (ўқиб) ухлашни ва жума куни ғусл қилишни.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَتَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّلَاةِ أَفْضَلُ بَعْدَ الْمَكْتُوبَةِ قَالَ الصَّلَاةُ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ قَالَ فَأَيُّ الصِّيَامِ أَفْضَلُ بَعْدَ رَمَضَانَ قَالَ شَهْرُ اللَّهِ الَّذِي تَدْعُونَهُ الْمُحَرَّمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, farz (namoz)dan keyin qaysi namoz afzalroq?», dedi. U zot: «Kechaning oʻrtasida (oʻqiladigan) namoz», dedilar. U: «Ramazon oyidan keyin qaysi roza afzalroq?», dedi. U zot ﷺ: «Sizlar Muharram deb ataydigan Allohning oyi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, фарз (намоз)дан кейин қайси намоз афзалроқ?», деди. У зот: «Кечанинг ўртасида (ўқиладиган) намоз», дедилар. У: «Рамазон ойидан кейин қайси роза афзалроқ?», деди. У зот ﷺ: «Сизлар Муҳаррам деб атайдиган Аллоҳнинг ойи», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَمَلَ السِّلَاحَ عَلَيْنَا فَلَيْسَ مِنَّا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim bizga qarshi qurol koʻtarsa, u bizdan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бизга қарши қурол кўтарса, у биздан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ أَحَبَّ عِبَادِي إِلَيَّ أَعْجَلُهُمْ فِطْرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Aziz va jalil Alloh: ‹Albatta, bandalarim ichida Menga eng sevimlisi iftorni eng tez qiladiganidir›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Азиз ва жалил Аллоҳ: ‹Албатта, бандаларим ичида Менга энг севимлиси ифторни энг тез қиладиганидир›, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رِفَاعَةَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَكْثَرَ مَا يَصُومُ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ قَالَ فَقِيلَ لَهُ قَالَ فَقَالَ إِنَّ الْأَعْمَالَ تُعْرَضُ كُلَّ اثْنَيْنِ وَخَمِيسٍ أَوْ كُلَّ يَوْمِ اثْنَيْنِ وَخَمِيسٍ فَيَغْفِرُ اللَّهُ لِكُلِّ مُسْلِمٍ أَوْ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ إِلَّا الْمُتَهَاجِرَيْنِ فَيَقُولُ أَخِّرْهُمَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ eng koʻp dushanba va payshanba kunlari roʻza tutar edilar. (Rovi) dedi: Bu haqda u zotdan soʻralgan edi, u zot: «Albatta, amallar har dushanba va payshanbada — yoki har dushanba va payshanba kunida — (Allohga) koʻrsatiladi. Bas, Alloh har bir musulmonni — yoki har bir moʻminni — magʻfirat qiladi, faqat bir-biri bilan qahrlashib yurgan ikkovi bundan mustasno. (Alloh): ‹Bu ikkovini kechiktir›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ энг кўп душанба ва пайшанба кунлари рўза тутар эдилар. (Рови) деди: Бу ҳақда у зотдан сўралган эди, у зот: «Албатта, амаллар ҳар душанба ва пайшанбада — ёки ҳар душанба ва пайшанба кунида — (Аллоҳга) кўрсатилади. Бас, Аллоҳ ҳар бир мусулмонни — ёки ҳар бир мўминни — мағфират қилади, фақат бир-бири билан қаҳрлашиб юрган иккови бундан мустасно. (Аллоҳ): ‹Бу икковини кечиктир›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ فَرُّوخَ الضَّمْرِيُّ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُأَشْهَدُ لَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ يَحْلِفُ عِنْدَ هَذَا الْمِنْبَرِ عَلَى يَمِينٍ آثِمَةٍ وَلَوْ عَلَى سِوَاكٍ رَطْبٍ إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday der edi: Guvohlik beramanki, men Nabiy ﷺni: «Mana shu minbar yonida gunohkorona qasam ustida qasam ichadigan biror qul yoki choʻri yoʻqki — hoʻl bir misvok (uchun boʻlsa) ham — unga doʻzax vojib boʻlmasa», deb aytayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: Гувоҳлик бераманки, мен Набий ﷺни: «Мана шу минбар ёнида гуноҳкорона қасам устида қасам ичадиган бирор қул ёки чўри йўқки — ҳўл бир мисвок (учун бўлса) ҳам — унга дўзах вожиб бўлмаса», деб айтаётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي عِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَفْرَكُ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةً إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻmin (erkak) moʻmina (ayol)ni yomon koʻrmasin; agar undagi bir xulqni yoqtirmasa, boshqasidan rozi boʻlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин (эркак) мўмина (аёл)ни ёмон кўрмасин; агар ундаги бир хулқни ёқтирмаса, бошқасидан рози бўлар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْحَكَمِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَذْهَبُ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ حَتَّى يَمْلِكَ رَجُلٌ مِنْ الْمَوَالِي يُقَالُ لَهُ جَهْجَاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mavolidan Jahjoh deb ataladigan bir kishi hukmronlik qilmaguncha, kecha va kunduz oʻtib ketmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Маволидан Жаҳжоҳ деб аталадиган бир киши ҳукмронлик қилмагунча, кеча ва кундуз ўтиб кетмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍأَنَّ صِكَاكَ التُّجَّارِ خَرَجَتْ فَاسْتَأْذَنَ التُّجَّارُ مَرْوَانَ فِي بَيْعِهَا فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلَ أَبُو هُرَيْرَةَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَذِنْتَ فِي بَيْعِ الرِّبَا وَقَدْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُشْتَرَى الطَّعَامُ ثُمَّ يُبَاعَ حَتَّى يُسْتَوْفَىقَالَ سُلَيْمَانُ فَرَأَيْتُ مَرْوَانَ بَعَثَ الْحَرَسَ فَجَعَلُوا يَنْتَزِعُونَ الصِّكَاكَ مِنْ أَيْدِي مَنْ لَا يَتَحَرَّجُ مِنْهُمْ
Sulaymon ibn Yasardan rivoyat qilinadiki, savdogarlarning cheklari chiqarilgan edi. Savdogarlar Marvondan ularni sotishga izn soʻradilar, u ularga izn berdi. Shunda Abu Hurayra (roziyallohu anhu) uning huzuriga kirib, unga: «Sen ribo savdosiga izn berdingmi? Holbuki Rasululloh ﷺ taom sotib olinib, soʻng u toʻliq qabul qilib olinmasdan sotilishidan qaytargan edilar», dedi. Sulaymon dedi: Bas, men Marvonning qorovullarni yuborganini va ular (bu ishdan) tap tortmaydiganlarning qoʻlidan cheklarni tortib olayotganini koʻrdim.Сулаймон ибн Ясардан ривоят қилинадики, савдогарларнинг чеклари чиқарилган эди. Савдогарлар Марвондан уларни сотишга изн сўрадилар, у уларга изн берди. Шунда Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) унинг ҳузурига кириб, унга: «Сен рибо савдосига изн бердингми? Ҳолбуки Расулуллоҳ ﷺ таом сотиб олиниб, сўнг у тўлиқ қабул қилиб олинмасдан сотилишидан қайтарган эдилар», деди. Сулаймон деди: Бас, мен Марвоннинг қоровулларни юборганини ва улар (бу ишдан) тап тортмайдиганларнинг қўлидан чекларни тортиб олаётганини кўрдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ مَا رَأَيْتُ رَجُلًا أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فُلَانٍ لِإِمَامٍ كَانَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍفَصَلَّيْتُ خَلْفَهُ فَكَانَ يُطِيلُ الْأُولَيَيْنِ مِنْ الظُّهْرِ وَيُخَفِّفُ الْأُخْرَيَيْنِ وَيُخَفِّفُ الْعَصْرَ وَيَقْرَأُ فِي الْأُولَيَيْنِ مِنْ الْمَغْرِبِ بِقِصَارِ الْمُفَصَّلِ وَيَقْرَأُ فِي الْأُولَيَيْنِ مِنْ الْعِشَاءِ مِنْ وَسَطِ الْمُفَصَّلِ وَيَقْرَأُ فِي الْغَدَاةِ بِطُوَالِ الْمُفَصَّلِقَالَ الضَّحَّاكُ وَحَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشْبَهَ صَلَاةً بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ هَذَا الْفَتَى يَعْنِي عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ الضَّحَّاكُ فَصَلَّيْتُ خَلْفَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَكَانَ يَصْنَعُ مِثْلَ مَا قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Men falon kishidan koʻra namozi Rasululloh ﷺning namozlariga oʻxshaganroq birovni koʻrmadim», — Madinadagi bir imomni (nazarda tutdi). Sulaymon ibn Yasar dedi: Men uning orqasida namoz oʻqidim; u peshinning dastlabki ikki rakatini uzun, keyingi ikki rakatini qisqa qilar, asrni ham qisqartirar, shomning dastlabki ikki rakatida mufassalning qisqa (suralarini), xuftonning dastlabki ikki rakatida mufassalning oʻrtasidan, bomdodda esa mufassalning uzun (suralarini) oʻqir edi. Zahhok dedi: Menga Anas ibn Molikni: «Men bu yigitdan koʻra namozi Rasululloh ﷺning namozlariga oʻxshaganroq birovni koʻrmadim», — deb aytayotganini eshitgan kishi soʻzlab berdi, yaʼni Umar ibn Abdulazizni (aytdi). Zahhok dedi: Men Umar ibn Abdulazizning orqasida namoz oʻqidim, u Sulaymon ibn Yasar aytgandek qilar edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Мен фалон кишидан кўра намози Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига ўхшаганроқ бировни кўрмадим», — Мадинадаги бир имомни (назарда тутди). Сулаймон ибн Ясар деди: Мен унинг орқасида намоз ўқидим; у пешиннинг дастлабки икки ракатини узун, кейинги икки ракатини қисқа қилар, асрни ҳам қисқартирар, шомнинг дастлабки икки ракатида муфассалнинг қисқа (сураларини), хуфтоннинг дастлабки икки ракатида муфассалнинг ўртасидан, бомдодда эса муфассалнинг узун (сураларини) ўқир эди. Заҳҳок деди: Менга Анас ибн Моликни: «Мен бу йигитдан кўра намози Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига ўхшаганроқ бировни кўрмадим», — деб айтаётганини эшитган киши сўзлаб берди, яъни Умар ибн Абдулазизни (айтди). Заҳҳок деди: Мен Умар ибн Абдулазизнинг орқасида намоз ўқидим, у Сулаймон ибн Ясар айтгандек қилар эди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي مُزَرِّدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي سَعِيدٌ أَبُو الْحُبَابِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمَّا خَلَقَ الْخَلْقَ قَامَتْ الرَّحِمُ فَأَخَذَتْ بِحَقْوِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ مِنْ الْقَطِيعَةِ قَالَ أَمَا تَرْضَيْ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكِ وَأَقْطَعَ مَنْ قَطَعَكِ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمْ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا}
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, aziz va jalil Alloh xaloyiqni yaratganida, qarindoshlik rishtasi (rahm) turib, Rahmonning etagidan tutdi va: ‹Bu — aloqani uzishdan panoh tilovchining oʻrnidir›, dedi. (Alloh): ‹Seni ulagan kishi bilan ulashimdan va seni uzgan kishi bilan uzishimdan rozi emasmisan?›, dedi. Istasangiz oʻqing: {Agar (hokimiyatga) yuz tutsangiz, yer yuzida buzgʻunchilik qilib, qarindoshlik rishtalaringizni uzishingiz ehtimoldan xoli emasdir. Ana oʻshalarni Alloh laʼnatlagan va quloqlarini kar, koʻzlarini koʻr qilib qoʻygandir. Ular Qurʼon ustida tafakkur qilmaydilarmi yoki qalblariga qulflar urilganmi?}», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, азиз ва жалил Аллоҳ халойиқни яратганида, қариндошлик риштаси (раҳм) туриб, Раҳмоннинг этагидан тутди ва: ‹Бу — алоқани узишдан паноҳ тиловчининг ўрнидир›, деди. (Аллоҳ): ‹Сени улаган киши билан улашимдан ва сени узган киши билан узишимдан рози эмасмисан?›, деди. Истасангиз ўқинг: {Агар (ҳокимиятга) юз тутсангиз, ер юзида бузғунчилик қилиб, қариндошлик ришталарингизни узишингиз эҳтимолдан холи эмасдир. Ана ўшаларни Аллоҳ лаънатлаган ва қулоқларини кар, кўзларини кўр қилиб қўйгандир. Улар Қуръон устида тафаккур қилмайдиларми ёки қалбларига қулфлар урилганми?}», дедилар.
أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ قَالَ ثَنَا كَثِيرُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ تَمِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَحْلُوفُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَتَى عَلَى الْمُسْلِمِينَ شَهْرٌ خَيْرٌ لَهُمْ مِنْ رَمَضَانَ وَلَا أَتَى عَلَى الْمُنَافِقِينَ شَهْرٌ شَرٌّ مِنْ رَمَضَانَ وَذَلِكَ لِمَا يُعِدُّ الْمُؤْمِنُونَ فِيهِ مِنْ الْقُوَّةِ لِلْعِبَادَةِ وَمَا يُعِدُّ فِيهِ الْمُنَافِقُونَ مِنْ غَفَلَاتِ النَّاسِ وَعَوْرَاتِهِمْ هُوَ غَنْمٌ وَالْمُؤْمِنُ يَغْتَنِمُهُ الْفَاجِرُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Rasululloh ﷺning qasami bilan (aytamanki), musulmonlar uchun Ramazondan koʻra yaxshiroq oy kelmagan va munofiqlar uchun Ramazondan koʻra yomonroq oy kelmagan. Bu — moʻminlarning unda ibodat uchun quvvat tayyorlashlari, munofiqlarning esa unda odamlarning gʻaflatlari va avratlarini (poylashga) tayyorgarlik koʻrishlari sababidandir. U — gʻanimatdir; moʻmin uni gʻanimat qiladi, fojir esa yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Расулуллоҳ ﷺнинг қасами билан (айтаманки), мусулмонлар учун Рамазондан кўра яхшироқ ой келмаган ва мунофиқлар учун Рамазондан кўра ёмонроқ ой келмаган. Бу — мўминларнинг унда ибодат учун қувват тайёрлашлари, мунофиқларнинг эса унда одамларнинг ғафлатлари ва авратларини (пойлашга) тайёргарлик кўришлари сабабидандир. У — ғаниматдир; мўмин уни ғанимат қилади, фожир эса йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا كَانَ فِي الصَّلَاةِ جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَأَبَسَ بِهِ كَمَا يَأْبِسُ الرَّجُلُ بِدَابَّتِهِ فَإِذَا سَكَنَ لَهُ أَضْرَطَ بَيْنَ أَلْيَتَيْهِ لِيَفْتِنَهُ عَنْ صَلَاتِهِ فَإِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَلَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا لَا يُشَكُّ فِيهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, biringiz namozda boʻlganida, shayton uning oldiga kelib, kishi oʻz ulovini chaqirgani kabi uni chaqiradi. Qachonki u unga boʻysunsa, uni namozidan chalgʻitish uchun ikki sonining orasidan shamol chiqaradi. Bas, biringiz shundan bir narsani sezsa, shubhasiz bir ovoz eshitmaguncha yoki hid sezmaguncha (namozdan) chiqmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бирингиз намозда бўлганида, шайтон унинг олдига келиб, киши ўз уловини чақиргани каби уни чақиради. Қачонки у унга бўйсунса, уни намозидан чалғитиш учун икки сонининг орасидан шамол чиқаради. Бас, бирингиз шундан бир нарсани сезса, шубҳасиз бир овоз эшитмагунча ёки ҳид сезмагунча (намоздан) чиқмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا كَانَ فِي الْمَسْجِدِ جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَأَبَسَ بِهِ كَمَا يَأْبِسُ الرَّجُلُ بِدَابَّتِهِ فَإِذَا سَكَنَ لَهُ زَنَقَهُ أَوْ أَلْجَمَهُقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَنْتُمْ تَرَوْنَ ذَلِكَ أَمَّا الْمَزْنُوقُ فَتَرَاهُ مَائِلًا كَذَا لَا يَذْكُرُ اللَّهَ وَأَمَّا الْمَلْجُومُ فَفَاتِحٌ فَاهُ لَا يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, biringiz masjidda boʻlganida, shayton uning oldiga kelib, kishi oʻz ulovini chaqirgani kabi uni chaqiradi. Qachonki u unga boʻysunsa, uni boʻgʻib bogʻlaydi yoki jilovlaydi», dedilar. Abu Hurayra dedi: Sizlar buni koʻrib turibsizlar: bogʻlanganini mana shunday egilib qolgan, Allohni zikr qilmaydigan holda koʻrasan; jilovlangani esa ogʻzini ochib turadi-yu, aziz va jalil Allohni zikr qilmaydi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бирингиз масжидда бўлганида, шайтон унинг олдига келиб, киши ўз уловини чақиргани каби уни чақиради. Қачонки у унга бўйсунса, уни бўғиб боғлайди ёки жиловлайди», дедилар. Абу Ҳурайра деди: Сизлар буни кўриб турибсизлар: боғланганини мана шундай эгилиб қолган, Аллоҳни зикр қилмайдиган ҳолда кўрасан; жиловлангани эса оғзини очиб туради-ю, азиз ва жалил Аллоҳни зикр қилмайди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فَخَطَبَ النَّاسَ ثُمَّ ذَكَرَ أَنَّ الْإِيمَانَ بِاللَّهِ وَالْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مِنْ أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ عِنْدَ اللَّهِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنَا صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ يُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّي خَطَايَايَ قَالَ نَعَمْ فَكَيْفَ قُلْتَ قَالَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنَا صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ يُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّي خَطَايَايَ قَالَ نَعَمْ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَنَا صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ مُقْبِلٌ غَيْرَ مُدْبِرٍ يُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّي خَطَايَايَ قَالَ نَعَمْ إِلَّا الدَّيْنَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ سَارَّنِي بِذَلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ turib odamlarga xutba qildilar, soʻng Allohga iymon keltirish va Alloh yoʻlida jihod qilish Alloh huzurida eng afzal amallardan ekanini zikr qildilar. Shunda bir kishi turib: «Yo Rasululloh, agar men Alloh yoʻlida — sabr qilgan, savobini Allohdan kutgan, (dushmanga) roʻbaroʻ boʻlgan, orqasiga qaytmagan holda — oʻldirilsam, Alloh mendan xatolarimni oʻchiradimi?», dedi. U zot: «Ha», dedilar-da: «Qanday deding?», dedilar. U: «Agar men Alloh yoʻlida — sabr qilgan, savobini Allohdan kutgan, roʻbaroʻ boʻlgan, orqasiga qaytmagan holda — oʻldirilsam, Alloh mendan xatolarimni oʻchiradimi?», dedi. U zot: «Ha», dedilar-da: «Qanday deding?», dedilar. U: «Agar men Alloh yoʻlida — sabr qilgan, savobini Allohdan kutgan, roʻbaroʻ boʻlgan, orqasiga qaytmagan holda — oʻldirilsam, Alloh mendan xatolarimni oʻchiradimi?», dedi. U zot: «Ha, faqat qarz bundan mustasno. Chunki Jibril menga buni maxfiy aytdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ туриб одамларга хутба қилдилар, сўнг Аллоҳга иймон келтириш ва Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш Аллоҳ ҳузурида энг афзал амаллардан эканини зикр қилдилар. Шунда бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, агар мен Аллоҳ йўлида — сабр қилган, савобини Аллоҳдан кутган, (душманга) рўбарў бўлган, орқасига қайтмаган ҳолда — ўлдирилсам, Аллоҳ мендан хатоларимни ўчирадими?», деди. У зот: «Ҳа», дедилар-да: «Қандай дединг?», дедилар. У: «Агар мен Аллоҳ йўлида — сабр қилган, савобини Аллоҳдан кутган, рўбарў бўлган, орқасига қайтмаган ҳолда — ўлдирилсам, Аллоҳ мендан хатоларимни ўчирадими?», деди. У зот: «Ҳа», дедилар-да: «Қандай дединг?», дедилар. У: «Агар мен Аллоҳ йўлида — сабр қилган, савобини Аллоҳдан кутган, рўбарў бўлган, орқасига қайтмаган ҳолда — ўлдирилсам, Аллоҳ мендан хатоларимни ўчирадими?», деди. У зот: «Ҳа, фақат қарз бундан мустасно. Чунки Жибрил менга буни махфий айтди», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ ثَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِلْعَبْدِ الْمُصْلِحِ الْمَمْلُوكِ أَجْرَانِوَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ لَوْلَا الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْحَجُّ وَبِرُّ أُمِّي لَأَحْبَبْتُ أَنْ أَمُوتَ وَأَنَا مَمْلُوكٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih (oʻz vazifasini yaxshi ado etadigan) qul uchun ikki ajr bordir», — dedilar. Abu Hurayraning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar Alloh yoʻlidagi jihod, haj va onamga qilingan yaxshilik boʻlmaganida edi, qul holimda oʻlishni yaxshi koʻrgan boʻlardim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ (ўз вазифасини яхши адо этадиган) қул учун икки ажр бордир», — дедилар. Абу Ҳурайранинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар Аллоҳ йўлидаги жиҳод, ҳаж ва онамга қилинган яхшилик бўлмаганида эди, қул ҳолимда ўлишни яхши кўрган бўлардим.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْقَرَّاظُ أَنَّهُ سَمِعَ سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ وَأَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولَانِقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ فِي مَدِينَتِهِمْ وَبَارِكْ لَهُمْ فِي صَاعِهِمْ وَبَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ عَبْدُكَ وَخَلِيلُكَ وَإِنِّي عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ وَإِنَّ إِبْرَاهِيمَ سَأَلَكَ لِأَهْلِ مَكَّةَ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ كَمَا سَأَلَكَ إِبْرَاهِيمُ لِأَهْلِ مَكَّةَ وَمِثْلَهُ مَعَهُ إِنَّ الْمَدِينَةَ مُشْتَبِكَةٌ بِالْمَلَائِكَةِ عَلَى كُلِّ نَقْبٍ مِنْهَا مَلَكَانِ يَحْرُسَانِهَا لَا يَدْخُلُهَا الطَّاعُونُ وَلَا الدَّجَّالُ فَمَنْ أَرَادَهَا بِسُوءٍ أَذَابَهُ اللَّهُ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ
Saʼd ibn Molik va Abu Hurayra (roziyallohu anhumo) shunday dedilar: Rasululloh ﷺ: «Allohim, Madina ahliga oʻz shaharlarida baraka bergin, ularga soʻlarida baraka bergin, ularga mudlarida baraka bergin. Allohim, albatta Ibrohim Sening banding va xalilingdir, men esa Sening banding va rasulingman. Albatta Ibrohim Sendan Makka ahli uchun (baraka) soʻragan edi, men esa Sendan Madina ahli uchun — Ibrohim Sendan Makka ahli uchun soʻraganidek va yana shuncha (ziyodasi) bilan — soʻrayman. Albatta Madina farishtalar bilan toʻlgandir; uning har bir yoʻlagida uni qoʻriqlab turadigan ikki farishta bor. Unga toun ham, Dajjol ham kirmaydi. Kim unga yomonlik istasa, Alloh uni tuz suvda eriganidek eritib yuboradi», dedilar.Саъд ибн Молик ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳумо) шундай дедилар: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, Мадина аҳлига ўз шаҳарларида барака бергин, уларга сўларида барака бергин, уларга мудларида барака бергин. Аллоҳим, албатта Иброҳим Сенинг бандинг ва халилингдир, мен эса Сенинг бандинг ва расулингман. Албатта Иброҳим Сендан Макка аҳли учун (барака) сўраган эди, мен эса Сендан Мадина аҳли учун — Иброҳим Сендан Макка аҳли учун сўраганидек ва яна шунча (зиёдаси) билан — сўрайман. Албатта Мадина фаришталар билан тўлгандир; унинг ҳар бир йўлагида уни қўриқлаб турадиган икки фаришта бор. Унга тоун ҳам, Дажжол ҳам кирмайди. Ким унга ёмонлик истаса, Аллоҳ уни туз сувда эриганидек эритиб юборади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ يَعْنِي الرَّازِيَّ عَنْ هِشَامٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلِّيَ أَحَدُنَا مُخْتَصِرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ birortamizning qoʻllarini beliga tirab namoz oʻqishidan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ бирортамизнинг қўлларини белига тираб намоз ўқишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَأَنْ يَمْتَلِئَ جَوْفُ أَحَدِكُمْ قَيْحًا خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَمْتَلِئَ شِعْرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Biringizning qornining yiring bilan toʻlishi, uning sheʼr bilan toʻlishidan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Бирингизнинг қорнининг йиринг билан тўлиши, унинг шеър билан тўлишидан кўра яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْمُؤَدِّبَ قَالَ أَبِي وَاسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي الْوَضَّاحِ أَبُو سَعِيدٍ الْمُؤَدِّبِ قَالَ أَبِي وَرَوَى عَنْهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو دَاوُدَ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَ ثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ السَّمَاءَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ الْأَرْضَ فَيَقُولُ اللَّهُ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ اللَّهَ فَإِذَا أَحَسَّ أَحَدُكُمْ بِشَيْءٍ مِنْ هَذَا فَلْيَقُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, shayton biringizning oldiga kelib: ‹Osmonni kim yaratdi?›, deydi. U: ‹Aziz va jalil Alloh›, deydi. (Shayton): ‹Yerni kim yaratdi?›, deydi. U: ‹Alloh›, deydi. (Shayton): ‹Allohni kim yaratdi?›, deydi. Bas, biringiz shundan bir narsani sezsa: ‹Allohga va Uning paygʻambarlariga iymon keltirdim›, desin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, шайтон бирингизнинг олдига келиб: ‹Осмонни ким яратди?›, дейди. У: ‹Азиз ва жалил Аллоҳ›, дейди. (Шайтон): ‹Ерни ким яратди?›, дейди. У: ‹Аллоҳ›, дейди. (Шайтон): ‹Аллоҳни ким яратди?›, дейди. Бас, бирингиз шундан бир нарсани сезса: ‹Аллоҳга ва Унинг пайғамбарларига иймон келтирдим›, десин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الذِّرَاعَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ziroʻni — (qoʻyning) old oyogʻini yaxshi koʻrar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ зирўни — (қўйнинг) олд оёғини яхши кўрар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ قَالَ أَبِي اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَقِيلٍ الثَّقَفِيُّ ثِقَةٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينُكَ مَا يُصَدِّقُكَ بِهِ صَاحِبُكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sening qasaming — sherigingning seni nimada tasdiqlashiga (koʻra)dir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сенинг қасаминг — шеригингнинг сени нимада тасдиқлашига (кўра)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ بْنُ عُمَرَ الْيَشْكُرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ دِينَارٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ بَعْدَ الْإِقَامَةِ إِلَّا الْمَكْتُوبَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Iqoma (aytilgan)dan keyin farz namozdan boshqa namoz yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Иқома (айтилган)дан кейин фарз намоздан бошқа намоз йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سُوقٍ مِنْ أَسْوَاقِ الْمَدِينَةِ فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفْتُ مَعَهُ فَجَاءَ إِلَى فِنَاءِ فَاطِمَةَ فَنَادَى الْحَسَنَ فَقَالَ أَيْ لُكَعُ أَيْ لُكَعُ أَيْ لُكَعُ قَالَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمْ يُجِبْهُ أَحَدٌ قَالَ فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفْتُ مَعَهُ قَالَ فَجَاءَ إِلَى فِنَاءِ عَائِشَةَ فَقَعَدَ قَالَ فَجَاءَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ظَنَنْتُ أَنَّ أُمَّهُ حَبَسَتْهُ لِتَجْعَلَ فِي عُنُقِهِ السِّخَابَ فَلَمَّا جَاءَ الْتَزَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْتَزَمَ هُوَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ وَأَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ bilan Madina bozorlaridan bir bozorda edim. U zot (bozordan) qaytdilar, men ham u zot bilan qaytdim. U zot Fotimaning hovlisiga kelib, Hasanni chaqirdilar va: «Ey kichkintoy! Ey kichkintoy! Ey kichkintoy!», dedilar — buni uch marta aytdilar, — biroq hech kim javob bermadi. (Rovi) dedi: Shunda u zot qaytdilar, men ham u zot bilan qaytdim. Soʻng u zot Oishaning hovlisiga kelib oʻtirdilar. Shunda Hasan ibn Ali keldi. Abu Hurayra dedi: Men onasi uning boʻyniga munchoq taqish uchun uni ushlab turgan, deb oʻyladim. U kelganida Rasululloh ﷺ uni quchoqladilar, u ham Rasululloh ﷺni quchoqladi. U zot: «Allohim, albatta men uni yaxshi koʻraman, Sen ham uni yaxshi koʻr va uni yaxshi koʻrganni yaxshi koʻr», dedilar — uch marta.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ билан Мадина бозорларидан бир бозорда эдим. У зот (бозордан) қайтдилар, мен ҳам у зот билан қайтдим. У зот Фотиманинг ҳовлисига келиб, Ҳасанни чақирдилар ва: «Эй кичкинтой! Эй кичкинтой! Эй кичкинтой!», дедилар — буни уч марта айтдилар, — бироқ ҳеч ким жавоб бермади. (Рови) деди: Шунда у зот қайтдилар, мен ҳам у зот билан қайтдим. Сўнг у зот Оишанинг ҳовлисига келиб ўтирдилар. Шунда Ҳасан ибн Али келди. Абу Ҳурайра деди: Мен онаси унинг бўйнига мунчоқ тақиш учун уни ушлаб турган, деб ўйладим. У келганида Расулуллоҳ ﷺ уни қучоқладилар, у ҳам Расулуллоҳ ﷺни қучоқлади. У зот: «Аллоҳим, албатта мен уни яхши кўраман, Сен ҳам уни яхши кўр ва уни яхши кўрганни яхши кўр», дедилар — уч марта.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا ثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَصَدَّقَ بِعَدْلِ تَمْرَةٍ مِنْ كَسْبٍ طَيِّبٍ وَلَا يَصْعَدُ إِلَى اللَّهِ إِلَّا الطَّيِّبُ فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُهَا بِيَمِينِهِ ثُمَّ يُرَبِّيهَا لِصَاحِبِهَا كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَلُوَّهُ حَتَّى تَكُونَ مِثْلَ الْجَبَلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim pok (halol) kasbdan bir xurmoga teng (narsa) sadaqa qilsa — Allohga pokdan boshqasi koʻtarilmaydi — bas, Alloh uni Oʻz oʻng (Qoʻl)i bilan qabul qiladi, soʻng uni egasi uchun — biringiz oʻz toychogʻini (parvarish qilgani) kabi — parvarish qiladi, toki u togʻdek (katta) boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким пок (ҳалол) касбдан бир хурмога тенг (нарса) садақа қилса — Аллоҳга покдан бошқаси кўтарилмайди — бас, Аллоҳ уни Ўз ўнг (Қўл)и билан қабул қилади, сўнг уни эгаси учун — бирингиз ўз тойчоғини (парвариш қилгани) каби — парвариш қилади, токи у тоғдек (катта) бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ أَقْوَامٌ أَفْئِدَتُهُمْ مِثْلُ أَفْئِدَةِ الطَّيْرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Rasululloh ﷺdan rivoyat qilinadi: «Jannatga qalblari qush qalbidek boʻlgan qavmlar kiradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилинади: «Жаннатга қалблари қуш қалбидек бўлган қавмлар киради», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثٍ بِنَوْمٍ عَلَى وِتْرٍ وَالْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَصَوْمِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ menga uch narsani buyurdilar: vitrni oʻqib uxlashni, juma kuni gʻusl qilishni va har oyda uch kun roʻza tutishni.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ менга уч нарсани буюрдилар: витрни ўқиб ухлашни, жума куни ғусл қилишни ва ҳар ойда уч кун рўза тутишни.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ سَفَرًا لِيُوَدِّعَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالتَّكْبِيرِ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ اللَّهُمَّ اطْوِ لَهُ الْبَعِيدَ وَهَوِّنْ عَلَيْهِ السَّفَرَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi safarni koʻzlab, Nabiy ﷺ bilan xayrlashish uchun huzurlariga keldi. Rasululloh ﷺ unga: «Senga Allohning taqvosini va har bir baland joyda takbir aytishni vasiyat qilaman», dedilar. U orqasiga qaytganida esa: «Allohim, unga uzoq (yoʻl)ni yigʻib qoʻy va safarni unga yengil qil», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши сафарни кўзлаб, Набий ﷺ билан хайрлашиш учун ҳузурларига келди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сенга Аллоҳнинг тақвосини ва ҳар бир баланд жойда такбир айтишни васият қиламан», дедилар. У орқасига қайтганида эса: «Аллоҳим, унга узоқ (йўл)ни йиғиб қўй ва сафарни унга енгил қил», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ كَيْفَ أَنْتُمْ إِذَا لَمْ تَجْتَبُوا دِينَارًا وَلَا دِرْهَمًا فَقِيلَ لَهُ وَهَلْ تَرَى ذَلِكَ كَائِنًا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ عَنْ قَوْلِ الصَّادِقِ الْمَصْدُوقِ قَالُوا وَعَمَّ ذَاكَ قَالَ تُنْتَهَكُ ذِمَّةُ اللَّهِ وَذِمَّةُ رَسُولِهِ فَيَشُدُّ اللَّهُ قُلُوبَ أَهْلِ الذِّمَّةِ فَيَمْنَعُونَ مَا بِأَيْدِيهِمْوَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ لَيَكُونَنَّ مَرَّتَيْنِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday der edi: «Sizlar dinor ham, dirham ham yigʻa olmaydigan (holga tushsangiz), ahvolingiz qanday boʻladi?» Unga: «Ey Abu Hurayra, siz buning boʻlishini koʻryapsizmi?», deyildi. U: «Abu Hurayraning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, (buni) rost soʻzlovchi va (soʻzi) tasdiqlangan Zotning soʻzidan (bilaman)», dedi. Ular: «Bu nima sababdan (boʻladi)?», dedilar. U: «Allohning zimmasi va Uning Rasulining zimmasi buziladi, shunda Alloh zimma ahlining qalblarini qattiq qiladi va ular qoʻllaridagi (haq)ni bermay qoʻyadilar», dedi. Abu Hurayraning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, bu albatta ikki marta boʻladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: «Сизлар динор ҳам, дирҳам ҳам йиға олмайдиган (ҳолга тушсангиз), аҳволингиз қандай бўлади?» Унга: «Эй Абу Ҳурайра, сиз бунинг бўлишини кўряпсизми?», дейилди. У: «Абу Ҳурайранинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, (буни) рост сўзловчи ва (сўзи) тасдиқланган Зотнинг сўзидан (биламан)», деди. Улар: «Бу нима сабабдан (бўлади)?», дедилар. У: «Аллоҳнинг зиммаси ва Унинг Расулининг зиммаси бузилади, шунда Аллоҳ зимма аҳлининг қалбларини қаттиқ қилади ва улар қўлларидаги (ҳақ)ни бермай қўядилар», деди. Абу Ҳурайранинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, бу албатта икки марта бўлади.
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ شَاذَانُ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يُدَايِنُ النَّاسَ قَالَ وَكَانَ يَقُولُ لِفَتَاهُ إِذَا أَتَيْتَ مُعْسِرًا فَتَجَاوَزْ عَنْهُ لَعَلَّ اللَّهَ يَتَجَاوَزُ عَنَّا فَلَقِيَ اللَّهَ فَتَجَاوَزَ عَنْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi odamlarga qarz berar edi, u oʻz xizmatkoriga: ‹Qiynalgan (qarzdor)ning oldiga borsang, undan oʻtib yubor, shoyad Alloh ham bizdan oʻtib yuborsa›, — der edi. Soʻng u Allohga roʻbaro boʻldi, Alloh ham undan oʻtib yubordi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши одамларга қарз берар эди, у ўз хизматкорига: ‹Қийналган (қарздор)нинг олдига борсанг, ундан ўтиб юбор, шояд Аллоҳ ҳам биздан ўтиб юборса›, — дер эди. Сўнг у Аллоҳга рўбаро бўлди, Аллоҳ ҳам ундан ўтиб юборди», — дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْسِرُ الْفُرَاتُ أَوْ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَحْسِرَ الْفُرَاتُ عَنْ جَبَلٍ مِنْ ذَهَبٍ فَيَقْتَتِلَ عَلَيْهِ النَّاسُ فَيُقْتَلَ مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ يَا بُنَيَّ فَإِنْ أَدْرَكْتَهُ فَلَا تَكُونَنَّ مِمَّنْ يُقَاتِلُ عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Furot (daryosi) oltindan boʻlgan bir togʻni ochib qoʻyadi», — yoki: «Furot oltindan boʻlgan bir togʻni ochib qoʻymaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi. Odamlar uning ustida bir-birlari bilan urushadilar va har yuz kishidan toʻqson toʻqqiztasi oʻldiriladi. Ey oʻgʻilcham, agar sen unga yetsang, uning ustida urushadiganlardan boʻlma», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Фурот (дарёси) олтиндан бўлган бир тоғни очиб қўяди», — ёки: «Фурот олтиндан бўлган бир тоғни очиб қўймагунча қиёмат қойим бўлмайди. Одамлар унинг устида бир-бирлари билан урушадилар ва ҳар юз кишидан тўқсон тўққизтаси ўлдирилади. Эй ўғилчам, агар сен унга етсанг, унинг устида урушадиганлардан бўлма», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةَ الْمَهْرِيُّ قَالَ قَالَ لِي أَبُو هُرَيْرَةَ يَا مَهْرِيُّنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَكَسْبِ الْحَجَّامِ وَكَسْبِ الْمُومِسَةِ وَعَنْ كَسْبِ عَسْبِ الْفَحْلِ
Muoviya al-Mahriy aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) menga: «Ey Mahriy!», dedi (va aytdi): Rasululloh ﷺ itning bahosidan, hajjomning kasbidan, fohishaning kasbidan va erkak hayvonni qochirish haqqini olishdan qaytardilar.Муовия ал-Маҳрий айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) менга: «Эй Маҳрий!», деди (ва айтди): Расулуллоҳ ﷺ итнинг баҳосидан, ҳажжомнинг касбидан, фоҳишанинг касбидан ва эркак ҳайвонни қочириш ҳаққини олишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُنْزِلَ الْقُرْآنُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ عَلِيمًا حَكِيمًا غَفُورًا رَحِيمًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼon yetti harf ustida nozil qilindi: ‹aliman hakiman›, ‹gʻafuran rahiman›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръон етти ҳарф устида нозил қилинди: ‹алиман ҳакиман›, ‹ғафуран раҳиман›», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْكَرِيمَ ابْنَ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ بَنِ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, karim (saxiy)ning oʻgʻli, karimning oʻgʻli, karimning oʻgʻli, karimning oʻgʻli — aziz va jalil Rahmonning xalili boʻlmish Ibrohim (avlodidan) Ishoq ibn Ibrohim, Yaʼqub ibn Ishoq, Yusuf ibn Yaʼqubdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, карим (сахий)нинг ўғли, каримнинг ўғли, каримнинг ўғли, каримнинг ўғли — азиз ва жалил Раҳмоннинг халили бўлмиш Иброҳим (авлодидан) Ишоқ ибн Иброҳим, Яъқуб ибн Ишоқ, Юсуф ибн Яъқубдир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ ثُمَّ جَاءَنِي الدَّاعِي لَأَجَبْتُهُ إِذْ جَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ {ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ} وَرَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى لُوطٍ إِنْ كَانَ لَيَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ {لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ} وَمَا بَعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا فِي ثَرْوَةٍ مِنْ قَوْمِهِ
Rasululloh ﷺ: «Agar men Yusuf qadar zindonda qolib, soʻng menga elchi kelganida, men (darhol) ijobat qilgan boʻlardim», dedilar — {Bas, qachonki unga elchi kelganida, u: ‹Rabbingga qaytib bor-da, undan soʻra: qoʻllarini kesib olgan ayollarning holi nima boʻldi? Albatta, Rabbim ularning makrini biluvchidir›, dedi}. «Lutga Allohning rahmati boʻlsin, u mustahkam tayanchga suyanardi-ku — oʻz qavmiga: {Qaniydi sizlarga (bas keladigan) kuchim boʻlsa yoki mustahkam tayanchga suyanolsam edi}, deganida. Alloh undan keyin oʻz qavmi orasida ulugʻlik (himoya)da boʻlmagan biror paygʻambarni yubormadi», (dedilar).Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен Юсуф қадар зиндонда қолиб, сўнг менга элчи келганида, мен (дарҳол) ижобат қилган бўлардим», дедилар — {Бас, қачонки унга элчи келганида, у: ‹Раббингга қайтиб бор-да, ундан сўра: қўлларини кесиб олган аёлларнинг ҳоли нима бўлди? Албатта, Раббим уларнинг макрини билувчидир›, деди}. «Лутга Аллоҳнинг раҳмати бўлсин, у мустаҳкам таянчга суянарди-ку — ўз қавмига: {Қанийди сизларга (бас келадиган) кучим бўлса ёки мустаҳкам таянчга суянолсам эди}, деганида. Аллоҳ ундан кейин ўз қавми орасида улуғлик (ҳимоя)да бўлмаган бирор пайғамбарни юбормади», (дедилар).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْفَأْلَ الْحَسَنَ وَيَكْرَهُ الطِّيَرَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ chiroyli folni yaxshi koʻrar, tiyarani (qush uchirib badgumon boʻlishni) yomon koʻrar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ чиройли фолни яхши кўрар, тиярани (қуш учириб бадгумон бўлишни) ёмон кўрар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ فَمَنْ قَطَعْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ قِطْعَةً فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ قِطْعَةً مِنْ النَّارِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men ham faqat bir insonman. Balki baʼzingiz oʻz hujjatini boshqasidan koʻra chiroyliroq bayon qilar. Kimga birodarining haqidan bir boʻlakni kesib bergan boʻlsam, unga doʻzaxdan bir boʻlakni kesib bergan boʻlaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ҳам фақат бир инсонман. Балки баъзингиз ўз ҳужжатини бошқасидан кўра чиройлироқ баён қилар. Кимга биродарининг ҳақидан бир бўлакни кесиб берган бўлсам, унга дўзахдан бир бўлакни кесиб берган бўламан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَدَخَلَ أَعْرَابِيٌّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ أَخَذَتْكَ أُمُّ مِلْدَمٍ قَطُّ قَالَ وَمَا أُمُّ مِلْدَمٍ قَالَ حَرٌّ يَكُونُ بَيْنَ الْجِلْدِ وَاللَّحْمِ قَالَ مَا وَجَدْتُ هَذَا قَطُّ قَالَ فَهَلْ أَخَذَكَ هَذَا الصُّدَاعُ قَطُّ قَالَ وَمَا هَذَا الصُّدَاعُ قَالَ عِرْقٌ يَضْرِبُ عَلَى الْإِنْسَانِ فِي رَأْسِهِ قَالَ مَا وَجَدْتُ هَذَا قَطُّ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Bir aʼrobiy Rasululloh ﷺ huzurlariga kirdi. Rasululloh ﷺ unga: «Seni hech qachon ummu mildam tutganmi?», dedilar. U: «Ummu mildam nima?», dedi. U zot: «Teri bilan goʻsht orasida boʻladigan issiqlik (isitma)», dedilar. U: «Men buni hech qachon koʻrmaganman», dedi. U zot: «Seni hech qachon mana shu bosh ogʻrigʻi tutganmi?», dedilar. U: «Bu bosh ogʻrigʻi nima?», dedi. U zot: «Insonning boshida uradigan tomir», dedilar. U: «Men buni hech qachon koʻrmaganman», dedi. U orqasiga qaytganida esa u zot: «Kim doʻzax ahlidan boʻlgan bir kishiga qarashni yaxshi koʻrsa, mana bunga qarasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир аъробий Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кирди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сени ҳеч қачон умму милдам тутганми?», дедилар. У: «Умму милдам нима?», деди. У зот: «Тери билан гўшт орасида бўладиган иссиқлик (иситма)», дедилар. У: «Мен буни ҳеч қачон кўрмаганман», деди. У зот: «Сени ҳеч қачон мана шу бош оғриғи тутганми?», дедилар. У: «Бу бош оғриғи нима?», деди. У зот: «Инсоннинг бошида урадиган томир», дедилар. У: «Мен буни ҳеч қачон кўрмаганман», деди. У орқасига қайтганида эса у зот: «Ким дўзах аҳлидан бўлган бир кишига қарашни яхши кўрса, мана бунга қарасин», дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَرَقَتْ الْيَهُودُ عَلَى إِحْدَى أَوْ اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً وَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yahudiylar yetmish bir yoki yetmish ikki firqaga boʻlinib ketdilar. Mening ummatim esa yetmish uch firqaga boʻlinadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Яҳудийлар етмиш бир ёки етмиш икки фирқага бўлиниб кетдилар. Менинг умматим эса етмиш уч фирқага бўлинади», дедилар.