أَخْبَرَنَا سَوَّارُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَوَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ حِينَ قَدِمُوا عَلَيْهِ عَنِ الدُّبَّاءِ وَعَنِ النَّقِيرِ وَعَنِ الْمُزَفَّتِ وَالْمَزَادَةِ الْمَجْبُوبَةِ وَقَالَ " انْتَبِذْ فِي سِقَائِكَ وَأَوْكِهِ وَاشْرَبْهُ حُلْوًا " . قَالَ بَعْضُهُمُ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي مِثْلِ هَذَا . قَالَ " إِذًا تَجْعَلَهَا مِثْلَ هَذِهِ " . وَأَشَارَ بِيَدِهِ يَصِفُ ذَلِكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abdulqays qabilasining vakillari huzurlariga kelganlarida, ularni dubbo (qovoq idish), naqiyr (oʻyilgan xurmo yogʻochidan yasalgan idish), muzaffat va ogʻzi kesib tashlangan katta meshdan nahiy qildilar hamda: «Nabizni meshingda ivit, ogʻzini bogʻlab qoʻy va uni shirin holida ich», dedilar. Ulardan biri: «Ey Allohning Rasuli, menga shunga oʻxshaganini ruxsat bering», dedi. U zot: «U holda uni buning misli qilib qoʻyasan», dedilar va qoʻllari bilan ishora qilib buni tasvirlab berdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абдулқайс қабиласининг вакиллари ҳузурларига келганларида, уларни дуббо (қовоқ идиш), нақийр (ўйилган хурмо ёғочидан ясалган идиш), музаффат ва оғзи кесиб ташланган катта мешдан наҳий қилдилар ҳамда: «Набизни мешингда ивит, оғзини боғлаб қўй ва уни ширин ҳолида ич», дедилар. Улардан бири: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга шунга ўхшаганини рухсат беринг», деди. У зот: «У ҳолда уни бунинг мисли қилиб қўясан», дедилар ва қўллари билан ишора қилиб буни тасвирлаб бердилар.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ بِقَدَحَيْنِ مِنْ خَمْرٍ وَلَبَنٍ فَنَظَرَ إِلَيْهِمَا فَأَخَذَ اللَّبَنَ فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَاكَ لِلْفِطْرَةِ لَوْ أَخَذْتَ الْخَمْرَ غَوَتْ أُمَّتُكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Meʼroj kechasida Rasululloh ﷺ ga xamr va sut solingan ikki idish keltirildi. U zot ikkoviga qaradilar va sutni oldilar. Shunda Jibril alayhissalom u zotga: «Sizni fitratga hidoyat qilgan Allohga hamdlar boʻlsin. Agar xamrni olganingizda, ummatingiz yoʻldan ozar edi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Меърож кечасида Расулуллоҳ ﷺ га хамр ва сут солинган икки идиш келтирилди. У зот икковига қарадилар ва сутни олдилар. Шунда Жибрил алайҳиссалом у зотга: «Сизни фитратга ҳидоят қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин. Агар хамрни олганингизда, умматингиз йўлдан озар эди», деди.
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ شَارِبُهَا حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَنْتَهِبُ نُهْبَةً يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبْصَارَهُمْ حِينَ يَنْتَهِبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zinokor zino qilayotgan paytida moʻmin holida zino qilmaydi. Xamr ichuvchi uni ichayotgan paytida moʻmin holida ichmaydi. Oʻgʻri oʻgʻirlik qilayotgan paytida moʻmin holida oʻgʻirlik qilmaydi. Talon-taroj qiluvchi odamlar koʻzlarini unga tikadigan bir narsani talayotgan paytida moʻmin holida talamaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Зинокор зино қилаётган пайтида мўмин ҳолида зино қилмайди. Хамр ичувчи уни ичаётган пайтида мўмин ҳолида ичмайди. Ўғри ўғирлик қилаётган пайтида мўмин ҳолида ўғирлик қилмайди. Талон-тарож қилувчи одамлар кўзларини унга тикадиган бир нарсани талаётган пайтида мўмин ҳолида таламайди», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ كُلُّهُمْ حَدَّثُونِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَنْتَهِبُ نُهْبَةً ذَاتَ شَرَفٍ يَرْفَعُ الْمُسْلِمُونَ إِلَيْهِ أَبْصَارَهُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Zinokor zino qilayotgan paytida moʻmin holida zino qilmaydi. Oʻgʻri oʻgʻirlik qilayotgan paytida moʻmin holida oʻgʻirlik qilmaydi. Xamr ichuvchi uni ichayotgan paytida moʻmin holida ichmaydi. Talon-taroj qiluvchi musulmonlar koʻzlarini unga tikadigan qimmatli bir narsani talayotgan paytida moʻmin holida talamaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Зинокор зино қилаётган пайтида мўмин ҳолида зино қилмайди. Ўғри ўғирлик қилаётган пайтида мўмин ҳолида ўғирлик қилмайди. Хамр ичувчи уни ичаётган пайтида мўмин ҳолида ичмайди. Талон-тарож қилувчи мусулмонлар кўзларини унга тикадиган қимматли бир нарсани талаётган пайтида мўмин ҳолида таламайди», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ خَالِهِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ ثُمَّ إِنْ سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ ثُمَّ إِنْ سَكِرَ فَاجْلِدُوهُ " . ثُمَّ قَالَ فِي الرَّابِعَةِ " فَاضْرِبُوا عُنُقَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Kishi) mast boʻlsa, uni darralanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uni darralanglar. Soʻng yana mast boʻlsa, uni darralanglar», dedilar. Soʻng toʻrtinchisi haqida: «Uning boʻynini uzinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Киши) маст бўлса, уни дарраланглар. Сўнг яна маст бўлса, уни дарраланглар. Сўнг яна маст бўлса, уни дарраланглар», дедилар. Сўнг тўртинчиси ҳақида: «Унинг бўйнини узинглар», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حِصْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ حُسَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَصُومُ فِي بَعْضِ الأَيَّامِ الَّتِي كَانَ يَصُومُهَا فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَهُ بِنَبِيذٍ صَنَعْتُهُ فِي دُبَّاءٍ فَلَمَّا كَانَ الْمَسَاءُ جِئْتُهُ أَحْمِلُهَا إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَصُومُ فِي هَذَا الْيَوْمِ فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَكَ بِهَذَا النَّبِيذِ . فَقَالَ " أَدْنِهِ مِنِّي يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . فَرَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ يَنِشُّ فَقَالَ " خُذْ هَذِهِ فَاضْرِبْ بِهَا الْحَائِطَ فَإِنَّ هَذَا شَرَابُ مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ " . وَمِمَّا احْتَجُّوا بِهِ فِعْلُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضى الله عنه .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ baʼzi kunlarda roʻza tutishlarini bilar edim. Bir kuni ularning iftorlariga qovoqchada tayyorlagan nabizni moʻljalladim. Kech kirgach, uni koʻtarib u zotning oldilariga keldim-da: ‹Yo Rasululloh, men sizni bugun roʻza tutayotganingizni bilib, iftoringizga shu nabizni moʻljallagandim›, dedim. U zot: ‹Uni menga yaqinlashtir, ey Abu Hurayra›, dedilar. Uni u zotga koʻtarib berdim, u qaynab turgan ekan. Shunda u zot: ‹Buni ol-da, devorga urib tashla, chunki bu Allohga va oxirat kuniga imon keltirmaydigan kishining ichimligidir›, dedilar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ баъзи кунларда рўза тутишларини билар эдим. Бир куни уларнинг ифторларига қовоқчада тайёрлаган набизни мўлжалладим. Кеч киргач, уни кўтариб у зотнинг олдиларига келдим-да: ‹Ё Расулуллоҳ, мен сизни бугун рўза тутаётганингизни билиб, ифторингизга шу набизни мўлжаллагандим›, дедим. У зот: ‹Уни менга яқинлаштир, эй Абу Ҳурайра›, дедилар. Уни у зотга кўтариб бердим, у қайнаб турган экан. Шунда у зот: ‹Буни ол-да, деворга уриб ташла, чунки бу Аллоҳга ва охират кунига имон келтирмайдиган кишининг ичимлигидир›, дедилар.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمُ الْغَائِطَ فَلاَ يَسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ وَلاَ يَسْتَدْبِرْهَا وَلاَ يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ " . وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلاَثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنِ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarga xuddi ota kabiman — sizlarni oʻrgataman. Bas, biringiz hojatxonaga borsa, qiblaga yuzlanmasin va orqasini ham (qiblaga) oʻgirmasin, hamda oʻng qoʻli bilan istinjo qilmasin», — dedilar. U zot uch (dona) tosh (bilan istinjo qilish)ga buyurar, tezak va chirigan suyak (bilan istinjo qilish)dan qaytarar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларга худди ота кабиман — сизларни ўргатаман. Бас, бирингиз ҳожатхонага борса, қиблага юзланмасин ва орқасини ҳам (қиблага) ўгирмасин, ҳамда ўнг қўли билан истинжо қилмасин», — дедилар. У зот уч (дона) тош (билан истинжо қилиш)га буюрар, тезак ва чириган суяк (билан истинжо қилиш)дан қайтарар эдилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اتَّقُوا اللاَّعِنَيْنِ " . قَالُوا وَمَا اللاَّعِنَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الَّذِي يَتَخَلَّى فِي طَرِيقِ النَّاسِ أَوْ ظِلِّهِمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Laʼnatga sabab boʻladigan ikki (ish)dan saqlaninglar», — dedilar. (Sahobalar:) «Ey Allohning Rasuli, laʼnatga sabab boʻladigan ikki (ish) nima?» — dedilar. U zot: «Odamlarning yoʻliga yoki (dam oladigan) soyasiga hojat chiqaradigan kishi (qiladigan ish)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Лаънатга сабаб бўладиган икки (иш)дан сақланинглар», — дедилар. (Саҳобалар:) «Эй Аллоҳнинг Расули, лаънатга сабаб бўладиган икки (иш) нима?» — дедилар. У зот: «Одамларнинг йўлига ёки (дам оладиган) соясига ҳожат чиқарадиган киши (қиладиган иш)», — дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنِ الْحُصَيْنِ الْحُبْرَانِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اكْتَحَلَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لاَ فَلاَ حَرَجَ وَمَنِ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لاَ فَلاَ حَرَجَ وَمَنْ أَكَلَ فَمَا تَخَلَّلَ فَلْيَلْفِظْ وَمَا لاَكَ بِلِسَانِهِ فَلْيَبْتَلِعْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لاَ فَلاَ حَرَجَ وَمَنْ أَتَى الْغَائِطَ فَلْيَسْتَتِرْ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ إِلاَّ أَنْ يَجْمَعَ كَثِيبًا مِنْ رَمْلٍ فَلْيَسْتَدْبِرْهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَلْعَبُ بِمَقَاعِدِ بَنِي آدَمَ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لاَ فَلاَ حَرَجَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ثَوْرٍ قَالَ حُصَيْنٌ الْحِمْيَرِيُّ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ ثَوْرٍ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ هُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim surma (koʻzga) tortsa, toq (son) qilsin — kim shunday qilsa, yaxshi qilibdi; kim qilmasa, zarari yoʻq. Kim (toshlar bilan) istinjo qilsa, toq qilsin — kim shunday qilsa, yaxshi qilibdi; kim qilmasa, zarari yoʻq. Kim (biror narsa) yesa, tish kovlaganda chiqqan (qoldiq)ni tashlasin, tili bilan (chaynalib) qolganini esa yutsin — kim shunday qilsa, yaxshi qilibdi; kim qilmasa, zarari yoʻq. Kim hojatxonaga borsa, (oʻzini) toʻssin; agar (toʻsiq topa olmay) faqat qum uyumini toʻplay olsa, unga orqasini oʻgirsin — chunki shayton odam bolasining orqa (hojat) joylari bilan oʻynaydi; kim shunday qilsa, yaxshi qilibdi; kim qilmasa, zarari yoʻq», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni Abu Osim Savrdan rivoyat qilib, (roviyni) «Husayn al-Himyariy» degan; Abdulmalik ibn Sabboh esa Savrdan rivoyat qilib, «Abu Said al-Xayr» degan. Abu Dovud aytdi: Abu Said al-Xayr — Paygʻambar ﷺ ning sahobalaridandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким сурма (кўзга) тортса, тоқ (сон) қилсин — ким шундай қилса, яхши қилибди; ким қилмаса, зарари йўқ. Ким (тошлар билан) истинжо қилса, тоқ қилсин — ким шундай қилса, яхши қилибди; ким қилмаса, зарари йўқ. Ким (бирор нарса) еса, тиш ковлаганда чиққан (қолдиқ)ни ташласин, тили билан (чайналиб) қолганини эса ютсин — ким шундай қилса, яхши қилибди; ким қилмаса, зарари йўқ. Ким ҳожатхонага борса, (ўзини) тўссин; агар (тўсиқ топа олмай) фақат қум уюмини тўплай олса, унга орқасини ўгирсин — чунки шайтон одам боласининг орқа (ҳожат) жойлари билан ўйнайди; ким шундай қилса, яхши қилибди; ким қилмаса, зарари йўқ», — дедилар. Абу Довуд айтди: Буни Абу Осим Саврдан ривоят қилиб, (ровийни) «Ҳусайн ал-Ҳимярий» деган; Абдулмалик ибн Саббоҳ эса Саврдан ривоят қилиб, «Абу Саид ал-Хайр» деган. Абу Довуд айтди: Абу Саид ал-Хайр — Пайғамбар ﷺ нинг саҳобаларидандир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي أَهْلِ قُبَاءَ ﴿فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا﴾[At-Tawba 108] قَالَ كَانُوا يَسْتَنْجُونَ بِالْمَاءِ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ هَذِهِ الآيَةُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bu oyat Qubo ahli haqida nozil boʻldi: ‹Unda poklanishni yaxshi koʻradigan kishilar bor› (Tavba surasi, 108-oyat)», — dedilar. (Abu Hurayra) dedi: «Ular hojatdan keyin suv bilan istinjo qilar edilar; shu sababli ular haqida bu oyat nozil boʻldi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бу оят Қубо аҳли ҳақида нозил бўлди: ‹Унда покланишни яхши кўрадиган кишилар бор› (Тавба сураси, 108-оят)», — дедилар. (Абу Ҳурайра) деди: «Улар ҳожатдан кейин сув билан истинжо қилар эдилар; шу сабабли улар ҳақида бу оят нозил бўлди».
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، وَهَذَا، لَفْظُهُ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي الْمُخَرِّمِيَّ - حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَتَى الْخَلاَءَ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ أَوْ رَكْوَةٍ فَاسْتَنْجَى . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى الأَرْضِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِإِنَاءٍ آخَرَ فَتَوَضَّأَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ الأَسْوَدِ بْنِ عَامِرٍ أَتَمُّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hojatxonaga borganlarida, men u zotga idish yoki meshda suv olib borardim; u zot istinjo qilar, soʻng qoʻllarini yerga ishqalar edilar. Abu Dovud aytdi: Vakiʼning rivoyatida: «...soʻng qoʻlini yerga surdi, keyin men u zotga boshqa bir idish keltirdim va u zot tahorat oldilar», — deyilgan. Abu Dovud aytdi: Asvad ibn Amrning rivoyati toʻliqroqdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳожатхонага борганларида, мен у зотга идиш ёки мешда сув олиб борардим; у зот истинжо қилар, сўнг қўлларини ерга ишқалар эдилар. Абу Довуд айтди: Вакиънинг ривоятида: «...сўнг қўлини ерга сурди, кейин мен у зотга бошқа бир идиш келтирдим ва у зот таҳорат олдилар», — дейилган. Абу Довуд айтди: Асвад ибн Амрнинг ривояти тўлиқроқдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَرْفَعُهُ قَالَ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ، عَلَى الْمُؤْمِنِينَ لأَمَرْتُهُمْ بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ وَبِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan marfuʼ holda rivoyat qilinadi: «Agar moʻminlarga ogʻir boʻlib qolishidan (qoʻrqmaganimda), ularni xufton namozini kechiktirishga va har namozda misvok (ishlatish)ga buyurardim».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан марфуъ ҳолда ривоят қилинади: «Агар мўминларга оғир бўлиб қолишидан (қўрқмаганимда), уларни хуфтон намозини кечиктиришга ва ҳар намозда мисвок (ишлатиш)га буюрардим».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ صَلاَةَ أَحَدِكُمْ إِذَا أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh biringizning — hadas (tahoratsizlik) yetganda — namozini, toki tahorat olmaguningizcha, qabul qilmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бирингизнинг — ҳадас (таҳоратсизлик) етганда — намозини, токи таҳорат олмагунингизча, қабул қилмайди», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، فِي حَدِيثِ هِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ مِنْهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Biringiz aslo oqmaydigan (turgan) suvga kichik hojat chiqarib, soʻng undan (olib) gʻusl qilmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бирингиз асло оқмайдиган (турган) сувга кичик ҳожат чиқариб, сўнг ундан (олиб) ғусл қилмасин», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ وَلاَ يَغْتَسِلْ فِيهِ مِنَ الْجَنَابَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz aslo oqmaydigan (turgan) suvga kichik hojat chiqarmasin va unda janobatdan (qutulish uchun) gʻusl ham qilmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз асло оқмайдиган (турган) сувга кичик ҳожат чиқармасин ва унда жанобатдан (қутулиш учун) ғусл ҳам қилмасин», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، - فِي حَدِيثِ هِشَامٍ - عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " طُهُورُ إِنَاءِ أَحَدِكُمْ إِذَا وَلَغَ فِيهِ الْكَلْبُ أَنْ يُغْسَلَ سَبْعَ مِرَارٍ أُولاَهُنَّ بِتُرَابٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ قَالَ أَيُّوبُ وَحَبِيبُ بْنُ الشَّهِيدِ عَنْ مُحَمَّدٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Biringizning idishini it yalasa, uni poklash — yetti marta yuvishdir; birinchisi tuproq bilan (boʻlsin)», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni Ayyub va Habib ibn Shahid ham Muhammad (ibn Sirin)dan shunday rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бирингизнинг идишини ит яласа, уни поклаш — етти марта ювишдир; биринчиси тупроқ билан (бўлсин)», — дедилар. Абу Довуд айтди: Буни Айюб ва Ҳабиб ибн Шаҳид ҳам Муҳаммад (ибн Сирин)дан шундай ривоят қилишган.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِمَعْنَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ زَادَ " وَإِذَا وَلَغَ الْهِرُّ غُسِلَ مَرَّةً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan shu maʼnodagi (hadis) boshqa sanad bilan rivoyat qilingan, ammo ikkalasi (roviy) uni Paygʻambar ﷺ ga nisbat bermay (mavquf qilib) rivoyat qilgan. (Bu rivoyatda): «Mushuk (idishni) yalasa, bir marta yuviladi», — degan qoʻshimcha bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан шу маънодаги (ҳадис) бошқа санад билан ривоят қилинган, аммо иккаласи (ровий) уни Пайғамбар ﷺ га нисбат бермай (мавқуф қилиб) ривоят қилган. (Бу ривоятда): «Мушук (идишни) яласа, бир марта ювилади», — деган қўшимча бор.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي الإِنَاءِ فَاغْسِلُوهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ السَّابِعَةُ بِالتُّرَابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَأَمَّا أَبُو صَالِحٍ وَأَبُو رَزِينٍ وَالأَعْرَجُ وَثَابِتٌ الأَحْنَفُ وَهَمَّامُ بْنُ مُنَبِّهٍ وَأَبُو السُّدِّيِّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ رَوَوْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَمْ يَذْكُرُوا التُّرَابَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Paygʻambari ﷺ: «It idishni yalasa, uni yetti marta yuvinglar; yettinchisi tuproq bilan (boʻlsin)», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Abu Solih, Abu Razin, Aʼraj, Sobit al-Ahnaf, Hammom ibn Munabbih va Abu Suddiy Abdurahmon esa buni Abu Hurayradan rivoyat qilib, tuproqni eslashmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ: «Ит идишни яласа, уни етти марта ювинглар; еттинчиси тупроқ билан (бўлсин)», — дедилар. Абу Довуд айтди: Абу Солиҳ, Абу Разин, Аъраж, Собит ал-Аҳнаф, Ҳаммом ибн Мунаббиҳ ва Абу Суддий Абдураҳмон эса буни Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб, тупроқни эслашмаган.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ، - مِنْ آلِ ابْنِ الأَزْرَقِ - أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ، - وَهُوَ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ - أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنَ الْمَاءِ فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ عَطِشْنَا أَفَنَتَوَضَّأُ بِمَاءِ الْبَحْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ dan soʻrab: «Yo Rasululloh, biz dengizda (kemada) suzamiz va oʻzimiz bilan oz (miqdorda) suv olamiz; agar u bilan tahorat olsak, chanqaymiz. (Shunday ekan,) dengiz suvi bilan tahorat olsak (boʻladimi)?» — dedi. Rasululloh ﷺ: «Uning suvi pok, (ichidagi) oʻligi haloldir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ дан сўраб: «Ё Расулуллоҳ, биз денгизда (кемада) сузамиз ва ўзимиз билан оз (миқдорда) сув оламиз; агар у билан таҳорат олсак, чанқаймиз. (Шундай экан,) денгиз суви билан таҳорат олсак (бўладими)?» — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг суви пок, (ичидаги) ўлиги ҳалолдир», — дедилар.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ثَوْرٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يُصَلِّيَ وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ " . ثُمَّ سَاقَ نَحْوَهُ عَلَى هَذَا اللَّفْظِ قَالَ " وَلاَ يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَؤُمَّ قَوْمًا إِلاَّ بِإِذْنِهِمْ وَلاَ يَخْتَصَّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا مِنْ سُنَنِ أَهْلِ الشَّامِ لَمْ يَشْرَكْهُمْ فِيهَا أَحَدٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan kishiga, hojati qistab turganida, toki yengillashmaguncha, namoz oʻqish halol emas», — dedilar. Soʻng (roviy Savr) shu lafzga oʻxshash (hadis)ni keltirib: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan kishiga bir qavmga, ularning ruxsatisiz, imomlik qilish ham, duoni ularni qoldirib faqat oʻziga xos qilish ham halol emas; agar shunday qilsa, ularga xiyonat qilibdi», — dedi. Abu Dovud aytdi: Bu — Shom ahlining sunanlaridan (rivoyatlaridan) boʻlib, unda ularga hech kim (boshqa oʻlka ahli) sherik boʻlmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган кишига, ҳожати қистаб турганида, токи енгиллашмагунча, намоз ўқиш ҳалол эмас», — дедилар. Сўнг (ровий Савр) шу лафзга ўхшаш (ҳадис)ни келтириб: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган кишига бир қавмга, уларнинг рухсатисиз, имомлик қилиш ҳам, дуони уларни қолдириб фақат ўзига хос қилиш ҳам ҳалол эмас; агар шундай қилса, уларга хиёнат қилибди», — деди. Абу Довуд айтди: Бу — Шом аҳлининг сунанларидан (ривоятларидан) бўлиб, унда уларга ҳеч ким (бошқа ўлка аҳли) шерик бўлмаган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لاَ وُضُوءَ لَهُ وَلاَ وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ تَعَالَى عَلَيْهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tahorati yoʻq kishining namozi (durust) emas; (boshida) Allohning nomini eslamagan kishining tahorati (durust) emas», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таҳорати йўқ кишининг намози (дуруст) эмас; (бошида) Аллоҳнинг номини эсламаган кишининг таҳорати (дуруст) эмас», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي رَزِينٍ، وَأَبِي، صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلاَ يَغْمِسْ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz kechasi uyqudan (turganda), qoʻlini uch marta yuvmaguncha idishga botirmasin — chunki u qoʻli kechasi qayerda boʻlganini bilmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз кечаси уйқудан (турганда), қўлини уч марта ювмагунча идишга ботирмасин — чунки у қўли кечаси қаерда бўлганини билмайди», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ - قَالَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا رَزِينٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan bu hadis boshqa sanad bilan rivoyat qilingan; unda «ikki yoki uch marta» (deb) qoʻshilgan va Abu Razin eslanmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан бу ҳадис бошқа санад билан ривоят қилинган; унда «икки ёки уч марта» (деб) қўшилган ва Абу Разин эсланмаган.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لاَ يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ أَوْ أَيْنَ كَانَتْ تَطُوفُ يَدُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Biringiz uyqudan uygʻonganda, qoʻlini uch marta yuvmaguncha idishga solmasin — chunki birortangiz qoʻli kechasi qayerda boʻlganini yoki qayerda aylanganini bilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Бирингиз уйқудан уйғонганда, қўлини уч марта ювмагунча идишга солмасин — чунки бирортангиз қўли кечаси қаерда бўлганини ёки қаерда айланганини билмайди».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا زَيْدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحُبَابِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَوْبَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيُّ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ (tahorat aʼzolarini) ikki martadan (yuvib) tahorat oldilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ (таҳорат аъзоларини) икки мартадан (ювиб) таҳорат олдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ مَاءً ثُمَّ لْيَنْثُرْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz tahorat olganda, burniga suv tortsin, soʻng uni qoqib chiqarsin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таҳорат олганда, бурнига сув тортсин, сўнг уни қоқиб чиқарсин», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَوَجَدَ حَرَكَةً فِي دُبُرِهِ أَحْدَثَ أَوْ لَمْ يُحْدِثْ فَأَشْكَلَ عَلَيْهِ فَلاَ يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozda boʻlib, orqa (chiqaruv joyi)da bir harakat sezsa — tahorati buzildimi yoki yoʻqmi (bilmay), shubhaga tushsa — toki ovoz eshitmaguncha yoki hid sezmaguncha (namozdan) chiqmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозда бўлиб, орқа (чиқарув жойи)да бир ҳаракат сезса — таҳорати бузилдими ёки йўқми (билмай), шубҳага тушса — токи овоз эшитмагунча ёки ҳид сезмагунча (намоздан) чиқмасин», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ، عَنِ الأَغَرِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْوُضُوءُ مِمَّا أَنْضَجَتِ النَّارُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Olov pishirgan narsadan (keyin) tahorat (olinadi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Олов пиширган нарсадан (кейин) таҳорат (олинади)», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْفَرَاهِيدِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، وَشُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَعَدَ بَيْنَ شُعَبِهَا الأَرْبَعِ وَأَلْزَقَ الْخِتَانَ بِالْخِتَانِ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Qachonki (kishi) uning (ayolning) toʻrt (aʼzosi) orasiga oʻtirib, xatna (joyi) xatna (joyi)ga tegsa — gʻusl vojib boʻladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Қачонки (киши) унинг (аёлнинг) тўрт (аъзоси) орасига ўтириб, хатна (жойи) хатна (жойи)га тегса — ғусл вожиб бўлади», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَبِشْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَأَنَا جُنُبٌ فَاخْتَنَسْتُ فَذَهَبْتُ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . قَالَ قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ عَلَى غَيْرِ طَهَارَةٍ . فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُسْلِمَ لاَ يَنْجُسُ " . وَقَالَ فِي حَدِيثِ بِشْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ حَدَّثَنِي بَكْرٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni Madina koʻchalaridan birida uchratdilar — men junub edim. Men (sezdirmay) chetga chiqib ketdim va borib gʻusl qildim, soʻng (qaytib) keldim. U zot: «Qayerda eding, ey Abu Hurayra?» — dedilar. Men: «Men junub edim, tahoratsiz holda siz bilan birga oʻtirishni yoqtirmadim», — dedim. U zot: «Subhanalloh! Albatta, musulmon nopok boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени Мадина кўчаларидан бирида учратдилар — мен жунуб эдим. Мен (сездирмай) четга чиқиб кетдим ва бориб ғусл қилдим, сўнг (қайтиб) келдим. У зот: «Қаерда эдинг, эй Абу Ҳурайра?» — дедилар. Мен: «Мен жунуб эдим, таҳоратсиз ҳолда сиз билан бирга ўтиришни ёқтирмадим», — дедим. У зот: «Субҳаналлоҳ! Албатта, мусулмон нопок бўлмайди», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الأَزْرَقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ، - إِمَامُ مَسْجِدِ صَنْعَاءَ - حَدَّثَنَا رَبَاحٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَصَفَّ النَّاسُ صُفُوفَهُمْ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا قَامَ فِي مَقَامِهِ ذَكَرَ أَنَّهُ لَمْ يَغْتَسِلْ فَقَالَ لِلنَّاسِ " مَكَانَكُمْ " . ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ فَخَرَجَ عَلَيْنَا يَنْطُفُ رَأْسُهُ وَقَدِ اغْتَسَلَ وَنَحْنُ صُفُوفٌ . وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ حَرْبٍ وَقَالَ عَيَّاشٌ فِي حَدِيثِهِ فَلَمْ نَزَلْ قِيَامًا نَنْتَظِرُهُ حَتَّى خَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدِ اغْتَسَلَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi va odamlar saflarini tuzdilar; Rasululloh ﷺ chiqdilar — joylariga turganlarida, gʻusl qilmaganlarini esladilar va odamlarga: «Joyingizda (turing)», — dedilar. Soʻng uylariga qaytib, boshlaridan suv tomchilab turgan holda — gʻusl qilgan holatda — oldimizga chiqdilar; biz esa saflarda (turardik). Bu — Ibn Harbning lafzi. Ayyosh oʻz rivoyatida: «Biz u zotni — toki gʻusl qilib oldimizga chiqqunlaricha — tik turib kutib turaverdik», — degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди ва одамлар сафларини туздилар; Расулуллоҳ ﷺ чиқдилар — жойларига турганларида, ғусл қилмаганларини эсладилар ва одамларга: «Жойингизда (туринг)», — дедилар. Сўнг уйларига қайтиб, бошларидан сув томчилаб турган ҳолда — ғусл қилган ҳолатда — олдимизга чиқдилар; биз эса сафларда (турардик). Бу — Ибн Ҳарбнинг лафзи. Айёш ўз ривоятида: «Биз у зотни — токи ғусл қилиб олдимизга чиққунларича — тик туриб кутиб туравердик», — деган.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنِي الْحَارِثُ بْنُ وَجِيهٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ تَحْتَ كُلِّ شَعْرَةٍ جَنَابَةً فَاغْسِلُوا الشَّعْرَ وَأَنْقُوا الْبَشَرَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْحَارِثُ بْنُ وَجِيهٍ حَدِيثُهُ مُنْكَرٌ وَهُوَ ضَعِيفٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, har bir soch (tola)si tagida janobat bor; bas, sochni yuvinglar va terini tozalanglar», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Horis ibn Vajihning hadisi munkardir; u (roviy) zaifdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ҳар бир соч (тола)си тагида жанобат бор; бас, сочни ювинглар ва терини тозаланглар», — дедилар. Абу Довуд айтди: Ҳорис ибн Важиҳнинг ҳадиси мункардир; у (ровий) заифдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ غُسْلَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ رَاحَ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الثَّانِيَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَقَرَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الثَّالِثَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ كَبْشًا أَقْرَنَ وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الرَّابِعَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ دَجَاجَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الْخَامِسَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَيْضَةً فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ حَضَرَتِ الْمَلاَئِكَةُ يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim juma kuni janobat gʻusliday gʻusl qilsa, soʻng (erta) yoʻl olsa, goʻyo bir tuya qurbon qilgandek boʻladi; kim ikkinchi soatda yoʻl olsa, goʻyo bir sigir qurbon qilgandek boʻladi; kim uchinchi soatda yoʻl olsa, goʻyo shoxli bir qoʻchqor qurbon qilgandek boʻladi; kim toʻrtinchi soatda yoʻl olsa, goʻyo bir tovuq qurbon qilgandek boʻladi; kim beshinchi soatda yoʻl olsa, goʻyo bir tuxum qurbon qilgandek boʻladi. Imom (xutbaga) chiqqanida esa, farishtalar zikrni tinglagani hozir boʻladilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким жума куни жанобат ғуслидай ғусл қилса, сўнг (эрта) йўл олса, гўё бир туя қурбон қилгандек бўлади; ким иккинчи соатда йўл олса, гўё бир сигир қурбон қилгандек бўлади; ким учинчи соатда йўл олса, гўё шохли бир қўчқор қурбон қилгандек бўлади; ким тўртинчи соатда йўл олса, гўё бир товуқ қурбон қилгандек бўлади; ким бешинчи соатда йўл олса, гўё бир тухум қурбон қилгандек бўлади. Имом (хутбага) чиққанида эса, фаришталар зикрни тинглагани ҳозир бўладилар».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ خَوْلَةَ بِنْتَ يَسَارٍ، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ لِي إِلاَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ وَأَنَا أَحِيضُ فِيهِ فَكَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ " إِذَا طَهُرْتِ فَاغْسِلِيهِ ثُمَّ صَلِّي فِيهِ " . فَقَالَتْ فَإِنْ لَمْ يَخْرُجِ الدَّمُ قَالَ " يَكْفِيكِ غَسْلُ الدَّمِ وَلاَ يَضُرُّكِ أَثَرُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Xavla binti Yasor Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, menda bittagina kiyim bor, men unda hayz koʻraman, qanday qilay?» dedi. U zot: «Pok boʻlganingda uni yuv, soʻngra unda namoz oʻqi», dedilar. U: «Agar qon chiqib ketmasa-chi?» dedi. U zot: «Qonni yuvishing senga kifoya qiladi, uning izi senga zarar qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Хавла бинти Ясор Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, менда биттагина кийим бор, мен унда ҳайз кўраман, қандай қилай?» деди. У зот: «Пок бўлганингда уни юв, сўнгра унда намоз ўқи», дедилар. У: «Агар қон чиқиб кетмаса-чи?» деди. У зот: «Қонни ювишинг сенга кифоя қилади, унинг изи сенга зарар қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، وَابْنُ، عَبْدَةَ - فِي آخَرِينَ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ عَبْدَةَ - أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ فَصَلَّى - قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ - رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا وَلاَ تَرْحَمْ مَعَنَا أَحَدًا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ تَحَجَّرْتَ وَاسِعًا " . ثُمَّ لَمْ يَلْبَثْ أَنْ بَالَ فِي نَاحِيةِ الْمَسْجِدِ فَأَسْرَعَ النَّاسُ إِلَيْهِ فَنَهَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " إِنَّمَا بُعِثْتُمْ مُيَسِّرِينَ وَلَمْ تُبْعَثُوا مُعَسِّرِينَ صُبُّوا عَلَيْهِ سَجْلاً مِنْ مَاءٍ " . أَوْ قَالَ " ذَنُوبًا مِنْ مَاءٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir aʼrobiy masjidga kirdi, Rasululloh ﷺ esa oʻtirgan edilar. U (aʼrobiy) — Ibn Abda aytishicha — ikki rakaat namoz oʻqidi, soʻng: «Ey Alloh, menga va Muhammadga rahm qilgin, biz bilan birga boshqa hech kimga rahm qilmagin», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Sen keng (rahmatni) toraytirib qoʻyding», dedilar. Soʻng koʻp oʻtmay (oʻsha aʼrobiy) masjidning bir burchagiga siyib yubordi. Odamlar unga (tomon) shoshildilar. Nabiy ﷺ ularni qaytardilar va: «Sizlar yengillik qilguvchi qilib joʻnatilgansizlar, qiyinchilik tugʻdiruvchi qilib joʻnatilmagansizlar. Uning ustiga bir chelak suv quyinglar», dedilar — yoki: «bir chelak suv (zanub)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир аъробий масжидга кирди, Расулуллоҳ ﷺ эса ўтирган эдилар. У (аъробий) — Ибн Абда айтишича — икки ракаат намоз ўқиди, сўнг: «Эй Аллоҳ, менга ва Муҳаммадга раҳм қилгин, биз билан бирга бошқа ҳеч кимга раҳм қилмагин», деди. Шунда Набий ﷺ: «Сен кенг (раҳматни) торайтириб қўйдинг», дедилар. Сўнг кўп ўтмай (ўша аъробий) масжиднинг бир бурчагига сийиб юборди. Одамлар унга (томон) шошилдилар. Набий ﷺ уларни қайтардилар ва: «Сизлар енгиллик қилгувчи қилиб жўнатилгансизлар, қийинчилик туғдирувчи қилиб жўнатилмагансизлар. Унинг устига бир челак сув қуйинглар», дедилар — ёки: «бир челак сув (зануб)», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، ح وَحَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْوَاحِدِ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، - الْمَعْنَى - قَالَ أُنْبِئْتُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيَّ، حَدَّثَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَطِئَ أَحَدُكُمْ بِنَعْلَيْهِ الأَذَى فَإِنَّ التُّرَابَ لَهُ طَهُورٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz oyoq kiyimi bilan nopok narsani bossa, tuproq uning uchun poklovchidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз оёқ кийими билан нопок нарсани босса, тупроқ унинг учун покловчидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، - يَعْنِي الصَّنْعَانِيَّ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ " إِذَا وَطِئَ الأَذَى بِخُفَّيْهِ فَطَهُورُهُمَا التُّرَابُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺdan shu maʼnoda: «Biringiz oyoq kiyimi bilan nopok narsani bossa, ularning poklovchisi tuproqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺдан шу маънода: «Бирингиз оёқ кийими билан нопок нарсани босса, уларнинг покловчиси тупроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ، أَنَّ اللَّيْثَ، حَدَّثَهُمْ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنِ الصَّلاَةِ " . قَالَ ابْنُ مَوْهَبٍ " بِالصَّلاَةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Issiq qattiq boʻlganda, namozni salqinlatib (kechiktirib) oʻqinglar» — Ibn Mavhab (rivoyatida): «namozni salqinlatib (oʻqinglar)», (deyilgan) — «chunki issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Иссиқ қаттиқ бўлганда, намозни салқинлатиб (кечиктириб) ўқинглар» — Ибн Мавҳаб (ривоятида): «намозни салқинлатиб (ўқинглар)», (дейилган) — «чунки иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَبُو بَكْرٍ، - يَعْنِي الصَّاغَانِيَّ - حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - قَالَ أَبُو بَدْرٍ - أُرَاهُ قَدْ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْحَصَاةَ لَتُنَاشِدُ الَّذِي يُخْرِجُهَا مِنَ الْمَسْجِدِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Abu Badr: «Uni Nabiy ﷺga marfuʼ qilib (koʻtarib) rivoyat qilgan deb oʻylayman», dedi — u zot: «Albatta mayda tosh oʻzini masjiddan chiqarayotgan kishidan (qaytarib qoʻyishini) iltijo qilib soʻraydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Абу Бадр: «Уни Набий ﷺга марфуъ қилиб (кўтариб) ривоят қилган деб ўйлайман», деди — у зот: «Албатта майда тош ўзини масжиддан чиқараётган кишидан (қайтариб қўйишини) илтижо қилиб сўрайди», дедилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو مَوْدُودٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الأَسْلَمِيِّ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ دَخَلَ هَذَا الْمَسْجِدَ فَبَزَقَ فِيهِ أَوْ تَنَخَّمَ فَلْيَحْفِرْ فَلْيَدْفِنْهُ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلْيَبْزُقْ فِي ثَوْبِهِ ثُمَّ لْيَخْرُجْ بِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bu masjidga kirib unga tupursa yoki balgʻam tashlasa, (yer) qazib uni koʻmib qoʻysin. Agar shunday qilmasa, oʻz kiyimiga tupursin, soʻngra uni (kiyimga oʻrab) olib chiqib ketsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бу масжидга кириб унга тупурса ёки балғам ташласа, (ер) қазиб уни кўмиб қўйсин. Агар шундай қилмаса, ўз кийимига тупурсин, сўнгра уни (кийимга ўраб) олиб чиқиб кетсин», дедилар.