حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا رَجُلٌ، مِنْ مُزَيْنَةَ وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ الْيَهُودُ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ فِي رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ زَنَيَا مِنْهُمْ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Yahudiylar Nabiy ﷺning oldilariga keldilar, u zot masjidda sahobalari orasida oʻtirgan edilar. Ular: «Ey Abul Qosim, ulardan (yahudiylardan) bir erkak va bir ayol zino qildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Яҳудийлар Набий ﷺнинг олдиларига келдилар, у зот масжидда саҳобалари орасида ўтирган эдилар. Улар: «Эй Абул Қосим, улардан (яҳудийлардан) бир эркак ва бир аёл зино қилди», дедилар.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ مَدَى صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلاَةِ يُكْتَبُ لَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ صَلاَةً وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Muazzinning ovozi yetgan masofagacha (boʻlgan gunohlari) magʻfirat qilinadi va har bir hoʻl va quruq (narsa) uning foydasiga guvohlik beradi. Namozda hozir boʻlgan kishiga yigirma besh (rakat) namoz yoziladi va ikkisi orasidagi (gunohlari) kechiriladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Муаззиннинг овози етган масофагача (бўлган гуноҳлари) мағфират қилинади ва ҳар бир ҳўл ва қуруқ (нарса) унинг фойдасига гувоҳлик беради. Намозда ҳозир бўлган кишига йигирма беш (ракат) намоз ёзилади ва иккиси орасидаги (гуноҳлари) кечирилади».
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا نُودِيَ بِالصَّلاَةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لاَ يَسْمَعَ التَّأْذِينَ فَإِذَا قُضِيَ النِّدَاءُ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ أَدْبَرَ حَتَّى إِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ وَيَقُولَ اذْكُرْ كَذَا اذْكُرْ كَذَا لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَضِلَّ الرَّجُلُ إِنْ يَدْرِي كَمْ صَلَّى " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Namozga azon aytilganda, shayton azonni eshitmaslik uchun shamol chiqarib orqasiga qarab qochadi. Azon tugagach, qaytib keladi. Namozga iqomat aytilganda yana orqasiga qarab qochadi, iqomat tugagach yana qaytib keladi va kishi bilan uning koʻngli orasiga kirib: ‹Falon narsani esla, falon narsani esla› deb, u eslamayotgan narsalarni (eslatadi), oqibatda kishi qancha (rakat) namoz oʻqiganini bilmay adashib qoladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Намозга азон айтилганда, шайтон азонни эшитмаслик учун шамол чиқариб орқасига қараб қочади. Азон тугагач, қайтиб келади. Намозга иқомат айтилганда яна орқасига қараб қочади, иқомат тугагач яна қайтиб келади ва киши билан унинг кўнгли орасига кириб: ‹Фалон нарсани эсла, фалон нарсани эсла› деб, у эсламаётган нарсаларни (эслатади), оқибатда киши қанча (ракат) намоз ўқиганини билмай адашиб қолади».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ رَجُلٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الإِمَامُ ضَامِنٌ وَالْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ اللَّهُمَّ أَرْشِدِ الأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom kafildir, muazzin esa ishonib topshirilgan kishidir. Allohim, imomlarni toʻgʻri yoʻlga boshlagin va muazzinlarni magʻfirat qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом кафилдир, муаззин эса ишониб топширилган кишидир. Аллоҳим, имомларни тўғри йўлга бошлагин ва муаззинларни мағфират қилгин», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، - قَالَ وَلاَ أُرَانِي إِلاَّ قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunga oʻxshashini aytdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шунга ўхшашини айтдилар.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ قَالَ أَبُو عَمْرٍو ح وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ الصَّلاَةَ، كَانَتْ تُقَامُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَأْخُذُ النَّاسُ مَقَامَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَأْخُذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Rasuli ﷺ uchun namozga iqomat aytilar, odamlar esa Paygʻambar ﷺ oʻz oʻrinlarini egallamaslaridan oldin oʻz joylarini egallar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Расули ﷺ учун намозга иқомат айтилар, одамлар эса Пайғамбар ﷺ ўз ўринларини эгалламасларидан олдин ўз жойларини эгаллар эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَتُقَامَ ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ثُمَّ أَنْطَلِقَ مَعِي بِرِجَالٍ مَعَهُمْ حُزَمٌ مِنْ حَطَبٍ إِلَى قَوْمٍ لاَ يَشْهَدُونَ الصَّلاَةَ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ بِالنَّارِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men namozni amr qilishni, soʻng iqomat aytilishini, soʻng bir kishiga buyurib, u odamlarga imom boʻlib namoz oʻqishini, soʻng oʻzim oʻt-oʻtin bogʻlamlarini koʻtargan kishilar bilan birga namozga hozir boʻlmaydigan qavm tomon borib, ularning uylarini ustlariga oʻt qoʻyib yoqib yuborishni qattiq koʻnglimga tugdim».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен намозни амр қилишни, сўнг иқомат айтилишини, сўнг бир кишига буюриб, у одамларга имом бўлиб намоз ўқишини, сўнг ўзим ўт-ўтин боғламларини кўтарган кишилар билан бирга намозга ҳозир бўлмайдиган қавм томон бориб, уларнинг уйларини устларига ўт қўйиб ёқиб юборишни қаттиқ кўнглимга тугдим».
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ فِتْيَتِي فَيَجْمَعُوا حُزَمًا مِنْ حَطَبٍ ثُمَّ آتِيَ قَوْمًا يُصَلُّونَ فِي بُيُوتِهِمْ لَيْسَتْ بِهِمْ عِلَّةٌ فَأُحَرِّقُهَا عَلَيْهِمْ " . قُلْتُ لِيَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ يَا أَبَا عَوْفٍ الْجُمُعَةَ عَنَى أَوْ غَيْرَهَا قَالَ صُمَّتَا أُذُنَاىَ إِنْ لَمْ أَكُنْ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَأْثِرُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا ذَكَرَ جُمُعَةً وَلاَ غَيْرَهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men yigitlarimga buyurib, oʻt-oʻtin bogʻlamlarini toʻplashlarini, soʻng hech qanday uzri boʻlmasa-da, uylarida namoz oʻqiydigan qavm tomon borib, uylarini ustlariga yoqib yuborishni qattiq koʻnglimga tugdim». (Roviy Yazid ibn Yazid aytadi:) Men Yazid ibn al-Asamga: «Ey Abu Avf, u (Rasululloh) juma namozini nazarda tutdilarmi yoki boshqasinimi?» dedim. U: «Agar men Abu Hurayrani buni Rasululloh ﷺdan rivoyat qilayotganlarini eshitmagan boʻlsam, ikki qulogʻim kar boʻlsin! U juma namozini ham, boshqasini ham aytmadilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен йигитларимга буюриб, ўт-ўтин боғламларини тўплашларини, сўнг ҳеч қандай узри бўлмаса-да, уйларида намоз ўқийдиган қавм томон бориб, уйларини устларига ёқиб юборишни қаттиқ кўнглимга тугдим». (Ровий Язид ибн Язид айтади:) Мен Язид ибн ал-Асамга: «Эй Абу Авф, у (Расулуллоҳ) жума намозини назарда тутдиларми ёки бошқасиними?» дедим. У: «Агар мен Абу Ҳурайрани буни Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилаётганларини эшитмаган бўлсам, икки қулоғим кар бўлсин! У жума намозини ҳам, бошқасини ҳам айтмадилар», деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الأَبْعَدُ فَالأَبْعَدُ مِنَ الْمَسْجِدِ أَعْظَمُ أَجْرًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladilar. U zot: «Masjiddan qanchalik uzoq boʻlsa, shunchalik (qadam tashlovchining) ajri ulugʻroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қиладилар. У зот: «Масжиддан қанчалик узоқ бўлса, шунчалик (қадам ташловчининг) ажри улуғроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَلاَةُ الرَّجُلِ فِي جَمَاعَةٍ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ وَصَلاَتِهِ فِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً وَذَلِكَ بِأَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ وَأَتَى الْمَسْجِدَ لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ وَلاَ يَنْهَزُهُ إِلاَّ الصَّلاَةُ لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلاَّ رُفِعَ لَهُ بِهَا دَرَجَةٌ وَحُطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ فَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتِ الصَّلاَةُ هِيَ تَحْبِسُهُ وَالْمَلاَئِكَةُ يُصَلُّونَ عَلَى أَحَدِكُمْ مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ مَا لَمْ يُؤْذِ فِيهِ أَوْ يُحْدِثْ فِيهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kishining jamoat bilan oʻqigan namozi uning uyida oʻqigan namozidan va bozorida oʻqigan namozidan yigirma besh daraja ortiqroqdir. Bu shu sababdandirki, biringiz taharat qilib, uni chiroyli qilib bajarsa, soʻng masjidga faqat namozni koʻzlab kelsa va uni namozdan boshqa narsa harakatga keltirmasa, masjidga kirgunicha tashlagan har bir qadami uchun unga bir daraja koʻtariladi va undan bir xato (gunoh) toʻkiladi. Masjidga kirsa, namoz uni ushlab turgan ekan, u namozda boʻladi. U namoz oʻqigan joyida oʻtirgan ekan, hech kimni ozor bermasa yoki taharatini buzmasa, farishtalar unga: ‹Allohim, uni magʻfirat qilgin, Allohim, unga rahm qilgin, Allohim, uning tavbasini qabul qilgin›, deb duo qilib turadilar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Кишининг жамоат билан ўқиган намози унинг уйида ўқиган намозидан ва бозорида ўқиган намозидан йигирма беш даража ортиқроқдир. Бу шу сабабдандирки, бирингиз таҳарат қилиб, уни чиройли қилиб бажарса, сўнг масжидга фақат намозни кўзлаб келса ва уни намоздан бошқа нарса ҳаракатга келтирмаса, масжидга киргунича ташлаган ҳар бир қадами учун унга бир даража кўтарилади ва ундан бир хато (гуноҳ) тўкилади. Масжидга кирса, намоз уни ушлаб турган экан, у намозда бўлади. У намоз ўқиган жойида ўтирган экан, ҳеч кимни озор бермаса ёки таҳаратини бузмаса, фаришталар унга: ‹Аллоҳим, уни мағфират қилгин, Аллоҳим, унга раҳм қилгин, Аллоҳим, унинг тавбасини қабул қилгин›, деб дуо қилиб турадилар.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ طَحْلاَءَ - عَنْ مُحْصِنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ رَاحَ فَوَجَدَ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا أَعْطَاهُ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ مِثْلَ أَجْرِ مَنْ صَلاَّهَا وَحَضَرَهَا لاَ يَنْقُصُ ذَلِكَ مِنْ أَجْرِهِمْ شَيْئًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim taharat qilib, taharatini chiroyli qilib bajarsa, soʻng (masjidga) borib, odamlar namozni oʻqib boʻlganini topsa, Alloh jalla va azza unga namozni oʻqigan va unda hozir boʻlgan kishining ajriga oʻxshash ajr beradi va bu ularning ajridan hech narsani kamaytirmaydi.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким таҳарат қилиб, таҳаратини чиройли қилиб бажарса, сўнг (масжидга) бориб, одамлар намозни ўқиб бўлганини топса, Аллоҳ жалла ва азза унга намозни ўқиган ва унда ҳозир бўлган кишининг ажрига ўхшаш ажр беради ва бу уларнинг ажридан ҳеч нарсани камайтирмайди.»
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ وَلَكِنْ لِيَخْرُجْنَ وَهُنَّ تَفِلاَتٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Allohning choʻrilarini Allohning masjidlaridan toʻsmanglar, lekin ular xushboʻylanmagan holda chiqsinlar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳнинг чўриларини Аллоҳнинг масжидларидан тўсманглар, лекин улар хушбўйланмаган ҳолда чиқсинлар.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ تَأْتُوهَا تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمُ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَذَا قَالَ الزُّبَيْدِيُّ وَابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ وَمَعْمَرٌ وَشُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ " وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا " . وَقَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَحْدَهُ " فَاقْضُوا " . وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَجَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنِ الأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ " فَأَتِمُّوا " . وَابْنُ مَسْعُودٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو قَتَادَةَ وَأَنَسٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كُلُّهُمْ قَالُوا " فَأَتِمُّوا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Namozga iqomat aytilganda, unga yugurib kelmanglar, balki yurib kelinglar, sizlarga vazminlik (sokinlik) lozim. Namozning yetganini oʻqinglar, qoldirib qoʻyganingizni esa toʻldiringlar.» Abu Dovud aytdi: az-Zubaydiy, Ibn Abu Ziʼb, Ibrohim ibn Saʼd, Maʼmar va Shuayb ibn Abu Hamza az-Zuhriydan: «Qoldirib qoʻyganingizni toʻldiringlar», deb shunday aytdilar. Ibn Uyayna esa yolgʻiz az-Zuhriydan: «Keyin uni oʻqib qoʻyinglar (qazo qilinglar)», dedi. Muhammad ibn Amr Abu Salamadan, u Abu Hurayradan, hamda Jaʼfar ibn Robiʼa al-Aʼrajdan, u Abu Hurayradan: «Toʻldiringlar», dedilar. Ibn Masʼud Nabiy ﷺdan, Abu Qatoda va Anas ham Nabiy ﷺdan — barchalari: «Toʻldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни шундай деяётганларини эшитдим: «Намозга иқомат айтилганда, унга югуриб келманглар, балки юриб келинглар, сизларга вазминлик (сокинлик) лозим. Намознинг етганини ўқинглар, қолдириб қўйганингизни эса тўлдиринглар.» Абу Довуд айтди: аз-Зубайдий, Ибн Абу Зиъб, Иброҳим ибн Саъд, Маъмар ва Шуайб ибн Абу Ҳамза аз-Зуҳрийдан: «Қолдириб қўйганингизни тўлдиринглар», деб шундай айтдилар. Ибн Уяйна эса ёлғиз аз-Зуҳрийдан: «Кейин уни ўқиб қўйинглар (қазо қилинглар)», деди. Муҳаммад ибн Амр Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан, ҳамда Жаъфар ибн Робиъа ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан: «Тўлдиринглар», дедилар. Ибн Масъуд Набий ﷺдан, Абу Қатода ва Анас ҳам Набий ﷺдан — барчалари: «Тўлдиринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ائْتُوا الصَّلاَةَ وَعَلَيْكُمُ السَّكِينَةُ فَصَلُّوا مَا أَدْرَكْتُمْ وَاقْضُوا مَا سَبَقَكُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا قَالَ ابْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ " وَلْيَقْضِ " . وَكَذَا أَبُو رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو ذَرٍّ رُوِيَ عَنْهُ " فَأَتِمُّوا وَاقْضُوا " . وَاخْتُلِفَ عَنْهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Namozga vazminlik va xotirjamlik bilan kelinglar. Soʻng (imom bilan) yetishganingizni oʻqinglar, oʻtkazib yuborganingizni esa (imom salom bergach) toʻldirib oling». Abu Dovud aytdi: Ibn Siyriyn ham Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan «toʻldirib olsin» deb shunday rivoyat qilgan. Abu Rofiʼ ham Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan shunday rivoyat qilgan. Abu Zar (roziyallohu anhu)dan esa «toʻldiringlar va qazo qilinglar» deb rivoyat qilingan. (Bu rivoyatda) undan har xil soʻzlar naql qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Намозга вазминлик ва хотиржамлик билан келинглар. Сўнг (имом билан) етишганингизни ўқинглар, ўтказиб юборганингизни эса (имом салом бергач) тўлдириб олинг». Абу Довуд айтди: Ибн Сийрийн ҳам Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан «тўлдириб олсин» деб шундай ривоят қилган. Абу Рофиъ ҳам Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан шундай ривоят қилган. Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан эса «тўлдиринглар ва қазо қилинглар» деб ривоят қилинган. (Бу ривоятда) ундан ҳар хил сўзлар нақл қилинган.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الصَّلاَةُ الْمَكْتُوبَةُ وَاجِبَةٌ خَلْفَ كُلِّ مُسْلِمٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Farz namozni har bir musulmonning — u solih boʻladimi yoki fosiq, hatto katta gunohlar qilgan boʻlsa ham — ortida (jamoat bilan) oʻqish vojibdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фарз намозни ҳар бир мусулмоннинг — у солиҳ бўладими ёки фосиқ, ҳатто катта гуноҳлар қилган бўлса ҳам — ортида (жамоат билан) ўқиш вожибдир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَلاَ تُكَبِّرُوا حَتَّى يُكَبِّرَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَلاَ تَرْكَعُوا حَتَّى يَرْكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . قَالَ مُسْلِمٌ " وَلَكَ الْحَمْدُ " . " وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَلاَ تَسْجُدُوا حَتَّى يَسْجُدَ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . أَفْهَمَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ سُلَيْمَانَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ dedilar: «Imom ergashish uchungina (tayinlab) qoʻyilgandir. Bas, qachon u takbir aytsa, sizlar ham takbir aytinglar va u takbir aytmaguncha takbir aytmanglar; ruku qilsa, ruku qilinglar va u ruku qilmaguncha ruku qilmanglar; ‹Samiʼallohu liman hamidah› desa, sizlar ‹Allohumma robbano lakal hamd› denglar». Muslim (roivyatida): «va lakal hamd», (dedi). «Sajda qilsa, sajda qilinglar va u sajda qilmaguncha sajda qilmanglar; tik turib namoz oʻqisa, sizlar ham tik turib oʻqinglar; oʻtirib namoz oʻqisa, sizlar ham hammangiz oʻtirib oʻqinglar». Abu Dovud dedi: «Allohumma robbano lakal hamd» (degan lafzni) baʼzi sheriklarimiz Sulaymondan menga tushuntirib berdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Имом эргашиш учунгина (тайинлаб) қўйилгандир. Бас, қачон у такбир айтса, сизлар ҳам такбир айтинглар ва у такбир айтмагунча такбир айтманглар; руку қилса, руку қилинглар ва у руку қилмагунча руку қилманглар; ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сизлар ‹Аллоҳумма роббано лакал ҳамд› денглар». Муслим (роивятида): «ва лакал ҳамд», (деди). «Сажда қилса, сажда қилинглар ва у сажда қилмагунча сажда қилманглар; тик туриб намоз ўқиса, сизлар ҳам тик туриб ўқинглар; ўтириб намоз ўқиса, сизлар ҳам ҳаммангиз ўтириб ўқинглар». Абу Довуд деди: «Аллоҳумма роббано лакал ҳамд» (деган лафзни) баъзи шерикларимиз Сулаймондан менга тушунтириб берди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ الْمَصِّيصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ " . بِهَذَا الْخَبَرِ زَادَ " وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ " وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا " . لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ الْوَهَمُ عِنْدَنَا مِنْ أَبِي خَالِدٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Imom ergashish uchungina (tayinlab) qoʻyilgandir», deb shu xabarni (aytdilar). (Bu rivoyatda) shu (jumla) ziyoda qilindi: «Qachon u (Qurʼon) qiroat qilsa, sizlar jim turinglar». Abu Dovud dedi: «Qachon u qiroat qilsa, jim turinglar» degan bu ziyoda mahfuz emas. Bizning nazdimizda bu xato Abu Xoliddandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Имом эргашиш учунгина (тайинлаб) қўйилгандир», деб шу хабарни (айтдилар). (Бу ривоятда) шу (жумла) зиёда қилинди: «Қачон у (Қуръон) қироат қилса, сизлар жим туринглар». Абу Довуд деди: «Қачон у қироат қилса, жим туринглар» деган бу зиёда маҳфуз эмас. Бизнинг наздимизда бу хато Абу Холиддандир.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا يَخْشَى - أَوْ أَلاَ يَخْشَى - أَحَدُكُمْ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ وَالإِمَامُ سَاجِدٌ أَنْ يُحَوِّلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ أَوْ صُورَتَهُ صُورَةَ حِمَارٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom sajda qilib turganda, biringiz boshini (undan oldin) koʻtarsa, Alloh uning boshini eshakning boshiga yoki suratini eshakning suratiga aylantirib qoʻyishidan qoʻrqmaydimi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом сажда қилиб турганда, бирингиз бошини (ундан олдин) кўтарса, Аллоҳ унинг бошини эшакнинг бошига ёки суратини эшакнинг суратига айлантириб қўйишидан қўрқмайдими?» дедилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الصَّلاَةِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوَلِكُلِّكُمْ ثَوْبَانِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺdan bitta kiyimda namoz oʻqish (joizligi) haqida soʻralganda, Nabiy ﷺ: «Har biringizda ikkita kiyim bormi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺдан битта кийимда намоз ўқиш (жоизлиги) ҳақида сўралганда, Набий ﷺ: «Ҳар бирингизда иккита кийим борми?» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُصَلِّ أَحَدُكُمْ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ مِنْهُ شَىْءٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz yelkalarida (kiyimning) hech narsasi boʻlmagan bitta kiyimda namoz oʻqimasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз елкаларида (кийимнинг) ҳеч нарсаси бўлмаган битта кийимда намоз ўқимасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - الْمَعْنَى - عَنْ هِشَامِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي ثَوْبٍ فَلْيُخَالِفْ بِطَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقَيْهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz bitta kiyimda namoz oʻqisa, uning ikki uchini yelkalari ustida chalishtirib (kerishlatib) qoʻysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз битта кийимда намоз ўқиса, унинг икки учини елкалари устида чалиштириб (керишлатиб) қўйсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يُصَلِّي مُسْبِلاً إِزَارَهُ إِذْ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ " . فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَتَوَضَّأْ " . فَذَهَبَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ أَمَرْتَهُ أَنَّ يَتَوَضَّأَ فَقَالَ " إِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لاَ يَقْبَلُ صَلاَةَ رَجُلٍ مُسْبِلٍ إِزَارَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Bir kishi izorini (tovonidan pastga) shilpillatib qoʻygan holda namoz oʻqiyotgan edi, shunda Rasululloh ﷺ unga: «Borib, taharat ol», dedilar. U borib taharat oldi, soʻng keldi. Yana: «Borib, taharat ol», dedilar. U yana borib taharat oldi, soʻng keldi. Shunda bir kishi u zotga: «Ey Allohning Rasuli, unga taharat olishni buyurganingiz nimasi?» dedi. U zot: «U izorini (tovonidan pastga) shilpillatib qoʻygan holda namoz oʻqirdi, Alloh taolo esa izorini shilpillatib qoʻygan kishining namozini qabul qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Бир киши изорини (товонидан пастга) шилпиллатиб қўйган ҳолда намоз ўқиётган эди, шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бориб, таҳарат ол», дедилар. У бориб таҳарат олди, сўнг келди. Яна: «Бориб, таҳарат ол», дедилар. У яна бориб таҳарат олди, сўнг келди. Шунда бир киши у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, унга таҳарат олишни буюрганингиз нимаси?» деди. У зот: «У изорини (товонидан пастга) шилпиллатиб қўйган ҳолда намоз ўқирди, Аллоҳ таоло эса изорини шилпиллатиб қўйган кишининг намозини қабул қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، عَنْ عَطَاءٍ، - قَالَ إِبْرَاهِيمُ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ السَّدْلِ فِي الصَّلاَةِ وَأَنْ يُغَطِّيَ الرَّجُلُ فَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ عِسْلٌ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ السَّدْلِ فِي الصَّلاَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda kiyimni (yerga tegadigan qilib) osiltirib qoʻyishdan va kishi ogʻzini berkitib olishidan nahy qildilar. Abu Dovud aytdi: Buni Isl Atodan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib: «Nabiy ﷺ namozda kiyimni osiltirib qoʻyishdan nahy qildilar», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда кийимни (ерга тегадиган қилиб) осилтириб қўйишдан ва киши оғзини беркитиб олишидан наҳй қилдилар. Абу Довуд айтди: Буни Исл Атодан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб: «Набий ﷺ намозда кийимни осилтириб қўйишдан наҳй қилдилар», деган.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ رُسْتُمَ أَبُو عَامِرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلاَ يَضَعْ نَعْلَيْهِ عَنْ يَمِينِهِ وَلاَ عَنْ يَسَارِهِ فَتَكُونَ عَنْ يَمِينِ غَيْرِهِ إِلاَّ أَنْ لاَ يَكُونَ عَنْ يَسَارِهِ أَحَدٌ وَلْيَضَعْهُمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiganida kovushlarini oʻng tomoniga ham, chap tomoniga ham qoʻymasin, chunki u boshqaning oʻng tomonida boʻlib qolishi mumkin; faqat chap tomonida hech kim boʻlmasagina (qoʻysa boʻladi). Aks holda, ularni ikki oyogʻining orasiga qoʻysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиганида ковушларини ўнг томонига ҳам, чап томонига ҳам қўймасин, чунки у бошқанинг ўнг томонида бўлиб қолиши мумкин; фақат чап томонида ҳеч ким бўлмасагина (қўйса бўлади). Акс ҳолда, уларни икки оёғининг орасига қўйсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، وَشُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَخَلَعَ نَعْلَيْهِ فَلاَ يُؤْذِ بِهِمَا أَحَدًا لِيَجْعَلْهُمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ أَوْ لِيُصَلِّ فِيهِمَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz namoz oʻqiyotganda kovushlarini yechsa, ular bilan hech kimga azor bermasin. Ularni ikki oyogʻining orasiga qoʻysin yoki ularda namoz oʻqisin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз намоз ўқиётганда ковушларини ечса, улар билан ҳеч кимга азор бермасин. Уларни икки оёғининг орасига қўйсин ёки уларда намоз ўқисин».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ صُفُوفِ الرِّجَالِ أَوَّلُهَا وَشَرُّهَا آخِرُهَا وَخَيْرُ صُفُوفِ النِّسَاءِ آخِرُهَا وَشَرُّهَا أَوَّلُهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Erkaklar saflarining eng yaxshisi oldingisi, eng yomoni esa oxirgisidir. Ayollar saflarining eng yaxshisi oxirgisi, eng yomoni esa oldingisidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эркаклар сафларининг энг яхшиси олдингиси, энг ёмони эса охиргисидир. Аёллар сафларининг энг яхшиси охиргиси, энг ёмони эса олдингисидир», дедилар.
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ بَشِيرِ بْنِ خَلاَّدٍ، عَنْ أُمِّهِ، أَنَّهَا دَخَلَتْ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ فَسَمِعَتْهُ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَسِّطُوا الإِمَامَ وَسُدُّوا الْخَلَلَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imomni oʻrtaga qoʻyinglar va boʻshliqlarni toʻldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имомни ўртага қўйинглар ва бўшлиқларни тўлдиринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرِو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حُرَيْثٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جَدَّهُ، حُرَيْثًا يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ شَيْئًا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَنْصِبْ عَصًا فَإِنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ عَصًا فَلْيَخْطُطْ خَطًّا ثُمَّ لاَ يَضُرُّهُ مَا مَرَّ أَمَامَهُ " .
Musaddad bizga aytdi: Bishr ibn Mufazzal bizga aytdi: Ismoil ibn Umayya bizga aytdi: Abu Amr ibn Muhammad ibn Hurays menga aytib berdiki, u bobosi Huraysning Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytayotganini eshitgan: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz namoz oʻqisa, yuzi roʻparasiga bir narsa qoʻyib olsin. Agar (biror narsa) topmasa, hassa tiklab qoʻysin. Agar uning yonida hassa boʻlmasa, bir chiziq tortsin. Soʻng oldidan oʻtgan narsa unga zarar qilmaydi».Мусаддад бизга айтди: Бишр ибн Муфаззал бизга айтди: Исмоил ибн Умайя бизга айтди: Абу Амр ибн Муҳаммад ибн Ҳурайс менга айтиб бердики, у бобоси Ҳурайснинг Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтаётганини эшитган: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз намоз ўқиса, юзи рўпарасига бир нарса қўйиб олсин. Агар (бирор нарса) топмаса, ҳасса тиклаб қўйсин. Агар унинг ёнида ҳасса бўлмаса, бир чизиқ тортсин. Сўнг олдидан ўтган нарса унга зарар қилмайди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَبَّرَ لِلصَّلاَةِ جَعَلَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ لِلسُّجُودِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ namoz uchun takbir aytganlarida qoʻllarini yelkalari roʻparasiga keltirar edilar, rukuʼ qilganlarida ham shu kabi qilar edilar, sajda uchun (boshlarini) koʻtarganlarida ham shu kabi qilar edilar, ikki rakaatdan turganlarida ham shu kabi qilar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ намоз учун такбир айтганларида қўлларини елкалари рўпарасига келтирар эдилар, рукуъ қилганларида ҳам шу каби қилар эдилар, сажда учун (бошларини) кўтарганларида ҳам шу каби қилар эдилар, икки ракаатдан турганларида ҳам шу каби қилар эдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ الْمَعْنَى - عَنْ عِمْرَانَ، عَنْ لاَحِقٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَوْ كُنْتُ قُدَّامَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَرَأَيْتُ إِبْطَيْهِ . زَادَ ابْنُ مُعَاذٍ قَالَ يَقُولُ لاَحِقٌ أَلاَ تَرَى أَنَّهُ فِي الصَّلاَةِ وَلاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَكُونَ قُدَّامَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَزَادَ مُوسَى يَعْنِي إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ .
Bashir ibn Nahik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: u dedi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedilar: «Agar men Paygʻambar ﷺning oldilarida boʻlganimda, ularning ikki qoʻltiqlarini koʻrgan boʻlardim». Ibn Muoz (rivoyatida) shu ziyodani keltirdi: Lohiq dedi: «Koʻrmaysanmi, axir u namozda-yu, Rasululloh ﷺning oldilarida boʻlishi mumkin emas-ku!» Muso esa shu ziyodani keltirdi: yaʼni u zot takbir aytganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar.Башир ибн Наҳик (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: у деди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) дедилар: «Агар мен Пайғамбар ﷺнинг олдиларида бўлганимда, уларнинг икки қўлтиқларини кўрган бўлардим». Ибн Муоз (ривоятида) шу зиёдани келтирди: Лоҳиқ деди: «Кўрмайсанми, ахир у намозда-ю, Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида бўлиши мумкин эмас-ку!» Мусо эса шу зиёдани келтирди: яъни у зот такбир айтганларида икки қўлларини кўтардилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَمْعَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zot dedilar: Rasululloh ﷺ namozga kirganlarida, ikki qoʻllarini choʻzib koʻtarardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зот дедилар: Расулуллоҳ ﷺ намозга кирганларида, икки қўлларини чўзиб кўтарардилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ الْكُوفِيِّ، عَنْ سَيَّارٍ أَبِي الْحَكَمِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَخْذُ الأَكُفِّ عَلَى الأَكُفِّ فِي الصَّلاَةِ تَحْتَ السُّرَّةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُضَعِّفُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ إِسْحَاقَ الْكُوفِيَّ .
Abu Voil aytadi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedilarki: Namozda kaftlarni kaftlar ustida kindik ostida ushlash (sunnatdir). Abu Dovud aytdi: Men Ahmad ibn Hanbalning Abdurrahmon ibn Ishoq al-Kufiyni zaif (sanab) deganini eshitdim.Абу Воил айтади: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) дедиларки: Намозда кафтларни кафтлар устида киндик остида ушлаш (суннатдир). Абу Довуд айтди: Мен Аҳмад ибн Ҳанбалнинг Абдурраҳмон ибн Ишоқ ал-Куфийни заиф (санаб) деганини эшитдим.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَالْكَبِيرَ وَإِذَا صَلَّى لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Birortangiz odamlarga (imom boʻlib) namoz oʻqiganida, (namozni) yengillashtirsin. Zero, ular orasida kuchsiz, kasal va keksa (kishilar) bor. Yolgʻiz oʻziga namoz oʻqiganida esa, xohlaganicha uzaytirsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Бирортангиз одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиганида, (намозни) енгиллаштирсин. Зеро, улар орасида кучсиз, касал ва кекса (кишилар) бор. Ёлғиз ўзига намоз ўқиганида эса, хоҳлаганича узайтирсин».
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ السَّقِيمَ وَالشَّيْخَ الْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Birortangiz odamlarga (imom boʻlib) namoz oʻqiganida, (namozni) yengillashtirsin. Zero, ular orasida kasal, qari-keksa va hojatmand (kishilar) bor».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Бирортангиз одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиганида, (намозни) енгиллаштирсин. Зеро, улар орасида касал, қари-кекса ва ҳожатманд (кишилар) бор».
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، وَعُمَارَةَ بْنِ مَيْمُونٍ، وَحَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ فِي كُلِّ صَلاَةٍ يُقْرَأُ فَمَا أَسْمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَسْمَعْنَاكُمْ وَمَا أَخْفَى عَلَيْنَا أَخْفَيْنَا عَلَيْكُمْ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday dedi: Har bir namozda qiroat boʻladi. Rasululloh ﷺ bizga eshittirib oʻqigan narsalarini biz ham sizlarga eshittiramiz, bizdan yashirin (ovozsiz) oʻqiganlarini esa biz ham sizlardan yashiramiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Ҳар бир намозда қироат бўлади. Расулуллоҳ ﷺ бизга эшиттириб ўқиган нарсаларини биз ҳам сизларга эшиттирамиз, биздан яширин (овозсиз) ўқиганларини эса биз ҳам сизлардан яширамиз.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ الْبَصْرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْرُجْ فَنَادِ فِي الْمَدِينَةِ أَنَّهُ لاَ صَلاَةَ إِلاَّ بِقُرْآنٍ وَلَوْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَمَا زَادَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Chiqib, Madinada ‹Qurʼonsiz, hatto Fotihatul-kitob va undan ortigʻisiz namoz (durust) boʻlmaydi› deb eʼlon qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Чиқиб, Мадинада ‹Қуръонсиз, ҳатто Фотиҳатул-китоб ва ундан ортиғисиз намоз (дуруст) бўлмайди› деб эълон қилгин», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُنَادِيَ أَنَّهُ لاَ صَلاَةَ إِلاَّ بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَمَا زَادَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga Fotihatul-kitobni va undan ortigʻini oʻqimasdan namoz (durust) boʻlmasligini eʼlon qilishni buyurdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга Фотиҳатул-китобни ва ундан ортиғини ўқимасдан намоз (дуруст) бўлмаслигини эълон қилишни буюрдилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا السَّائِبِ، مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ فَهِيَ خِدَاجٌ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ " . قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنِّي أَكُونُ أَحْيَانًا وَرَاءَ الإِمَامِ . قَالَ فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ اقْرَأْ بِهَا يَا فَارِسِيُّ فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى قَسَمْتُ الصَّلاَةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ ﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾[Al-Fotiha 2] يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمِدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ ﴿الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ﴾[Al-Fotiha 3] يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَثْنَى عَلَىَّ عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ ﴿مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ﴾[Al-Fotiha 4] يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَجَّدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ ﴿إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ﴾[Al-Fotiha 5] يَقُولُ اللَّهُ وَهَذِهِ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ يَقُولُ الْعَبْدُ ﴿اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ﴾[Al-Fotiha 6–7] يَقُولُ اللَّهُ فَهَؤُلاَءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim bir namozni oʻqib, unda Umul-Qurʼon (Fotiha)ni oʻqimasa, u (namoz) noqis, u noqis, u noqis, tugal emasdir». (Abus-Soib) dedi: Men: «Ey Abu Hurayra, men baʼzan imomning orqasida boʻlaman», dedim. (Abu Hurayra) bilagimni qisib: «Ey forsiy, uni ichingda oʻqi, chunki men Rasululloh ﷺning shunday deyotganlarini eshitdim: ‹Alloh taolo aytdi: Men namozni Oʻzim bilan bandam orasida ikkiga boʻldim, uning yarmi Menga, yarmi bandamga (tegishli)dir va bandamga soʻragani (ato qilinur)›», dedi. Rasululloh ﷺ dedilar: «Oʻqinglar. Banda: {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Menga hamd aytdi›, deydi. Banda: {Ar-Rohmanir-Rohiym} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Menga sano aytdi›, deydi. Banda: {Maliki yavmid-diyn} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi. Banda: {Iyyaka naʼbudu va iyyaka nastaiyn} desa, Alloh: ‹Bu Mening bilan bandam orasida (tegishli)dir va bandamga soʻragani (ato qilinur)›, deydi. Banda: {Ihdinas-sirotol-mustaqiym. Sirotallaziyna anʼamta alayhim gʻayril-magʻzubi alayhim va lazzolliyn} desa, Alloh: ‹Bular bandamga (tegishli)dir va bandamga soʻragani (ato qilinur)›, deydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким бир намозни ўқиб, унда Умул-Қуръон (Фотиҳа)ни ўқимаса, у (намоз) ноқис, у ноқис, у ноқис, тугал эмасдир». (Абус-Соиб) деди: Мен: «Эй Абу Ҳурайра, мен баъзан имомнинг орқасида бўламан», дедим. (Абу Ҳурайра) билагимни қисиб: «Эй форсий, уни ичингда ўқи, чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деётганларини эшитдим: ‹Аллоҳ таоло айтди: Мен намозни Ўзим билан бандам орасида иккига бўлдим, унинг ярми Менга, ярми бандамга (тегишли)дир ва бандамга сўрагани (ато қилинур)›», деди. Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ўқинглар. Банда: {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Менга ҳамд айтди›, дейди. Банда: {Ар-Роҳманир-Роҳийм} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Менга сано айтди›, дейди. Банда: {Малики явмид-дийн} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди. Банда: {Ийяка наъбуду ва ийяка настаийн} деса, Аллоҳ: ‹Бу Менинг билан бандам орасида (тегишли)дир ва бандамга сўрагани (ато қилинур)›, дейди. Банда: {Иҳдинас-сиротол-мустақийм. Сироталлазийна анъамта алайҳим ғайрил-мағзуби алайҳим ва лаззоллийн} деса, Аллоҳ: ‹Булар бандамга (тегишли)дир ва бандамга сўрагани (ато қилинур)›, дейди».
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ مِنْ صَلاَةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ " هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا " . فَقَالَ رَجُلٌ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ " . قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنِ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيمَا جَهَرَ فِيهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْقِرَاءَةِ مِنَ الصَّلَوَاتِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى حَدِيثَ ابْنِ أُكَيْمَةَ هَذَا مَعْمَرٌ وَيُونُسُ وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَلَى مَعْنَى مَالِكٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qiroatni ovoz chiqarib oʻqilgan bir namozdan chiqib (qaytib): «Hozirgina sizlardan biror kishi men bilan birga (Qurʼon) oʻqidimi?» deb soʻradilar. Bir kishi: «Ha, ey Rasululloh», dedi. U zot: «Men: ‹Nima boʻldiki, Qurʼon (oʻqishda) menga qarshilik qilinmoqda?› deb qoʻyibman», dedilar. (Roviy) dedi: Odamlar buni Rasululloh ﷺdan eshitganlaridan soʻng, Paygʻambar ﷺ ovoz chiqarib oʻqiydigan namozlarda Rasululloh ﷺ bilan birga (Qurʼon) oʻqishni toʻxtatdilar. Abu Dovud aytdi: Ibn Ukaymaning bu hadisini Maʼmar, Yunus va Usoma ibn Zayd az-Zuhriydan Molik (rivoyat qilgani) maʼnosida rivoyat qilganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қироатни овоз чиқариб ўқилган бир намоздан чиқиб (қайтиб): «Ҳозиргина сизлардан бирор киши мен билан бирга (Қуръон) ўқидими?» деб сўрадилар. Бир киши: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», деди. У зот: «Мен: ‹Нима бўлдики, Қуръон (ўқишда) менга қаршилик қилинмоқда?› деб қўйибман», дедилар. (Ровий) деди: Одамлар буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганларидан сўнг, Пайғамбар ﷺ овоз чиқариб ўқийдиган намозларда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга (Қуръон) ўқишни тўхтатдилар. Абу Довуд айтди: Ибн Укайманинг бу ҳадисини Маъмар, Юнус ва Усома ибн Зайд аз-Зуҳрийдан Молик (ривоят қилгани) маъносида ривоят қилганлар.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَسَنٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا سَجَدَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَبْرُكْ كَمَا يَبْرُكُ الْبَعِيرُ وَلْيَضَعْ يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz sajda qilganda, tuya choʻkkanidek choʻkmasin, balki qoʻllarini tizzalaridan oldin qoʻysin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз сажда қилганда, туя чўкканидек чўкмасин, балки қўлларини тиззаларидан олдин қўйсин».