Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السُّحُورِ بَرَكَةً

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Saharlik qilinglar, chunki saharlikda baraka bor», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳарлик қилинглар, чунки саҳарликда барака бор», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَتَمَنَّى أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ نَزَلَ بِهِ فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتْ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتْ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot shunday dedilar: Sizlardan hech biringiz boshiga tushgan zarar sababli oʻlimni orzu qilmasin. Agar shunday qilishi muqarrar boʻlsa, aytsin: «Allohim, yashash men uchun yaxshi boʻlsa, meni yashat; oʻlim men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот шундай дедилар: Сизлардан ҳеч бирингиз бошига тушган зарар сабабли ўлимни орзу қилмасин. Агар шундай қилиши муқаррар бўлса, айтсин: «Аллоҳим, яшаш мен учун яхши бўлса, мени яшат; ўлим мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْعَزِيزِ بْنَ صُهَيْبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِقَالَ أَنَسٌ وَأَنَا أُضَحِّي بِهِمَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki qoʻchqorni qurbonlik qilardilar. Anas aytdi: Men ham ikkitasini qurbonlik qilaman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки қўчқорни қурбонлик қилардилар. Анас айтди: Мен ҳам иккитасини қурбонлик қиламан.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتْ عَلَيْهِ جَنَازَةٌ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَمَرَّتْ عَلَيْهِ جَنَازَةٌ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْلُكَ الْأَوَّلُ وَجَبَتْ وَقَوْلُكَ الْآخَرُ وَجَبَتْ قَالَ أَمَّا الْأَوَّلُ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقُلْتُ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقُلْتُ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilaridan bir janoza oʻtdi va (odamlar) uni yaxshilik bilan maqtadilar. Shunda u zot: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar. Yana u zotning oldilaridan bir janoza oʻtdi va uni yomonlik bilan tilga oldilar. U zot: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar. Umar: «Ey Allohning Rasuli, birinchi marta ham vojib boʻldi, dedingiz, ikkinchi marta ham vojib boʻldi, dedingiz?» dedi. U zot: «Birinchisini yaxshilik bilan maqtadingiz, shuning uchun men: unga jannat vojib boʻldi, dedim. Ikkinchisini esa yomonlik bilan tilga oldingiz, shuning uchun men: unga doʻzax vojib boʻldi, dedim. Sizlar Allohning yerdagi guvohlarisiz», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларидан бир жаноза ўтди ва (одамлар) уни яхшилик билан мақтадилар. Шунда у зот: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар. Яна у зотнинг олдиларидан бир жаноза ўтди ва уни ёмонлик билан тилга олдилар. У зот: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар. Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биринчи марта ҳам вожиб бўлди, дедингиз, иккинчи марта ҳам вожиб бўлди, дедингиз?» деди. У зот: «Биринчисини яхшилик билан мақтадингиз, шунинг учун мен: унга жаннат вожиб бўлди, дедим. Иккинчисини эса ёмонлик билан тилга олдингиз, шунинг учун мен: унга дўзах вожиб бўлди, дедим. Сизлар Аллоҳнинг ердаги гувоҳларисиз», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَوِّزُهَا وَيُكْمِلُهَا يَعْنِي يُخَفِّفُ الصَّلَاةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning namozlari yengil, ayni paytda mukammal edi — yaʼni u zot namozni yengillashtirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари енгил, айни пайтда мукаммал эди — яъни у зот намозни енгиллаштирар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَتَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَفِيَّةَ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ أَصْدَقَهَا نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: «Rasululloh ﷺ Safiyyaga uylandilar». Sobit unga: «Unga nimani mahr qildilar?» dedi. U: «Unga oʻzini mahr qildilar: uni ozod qildilar, soʻng unga uylandilar», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ Сафийяга уйландилар». Собит унга: «Унга нимани маҳр қилдилар?» деди. У: «Унга ўзини маҳр қилдилар: уни озод қилдилар, сўнг унга уйландилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبْثِ وَالْخَبِيثِ أَوْ الْخَبَائِثِقَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ قَالَهُمَا جَمِيعًا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hojatxonaga kelganlarida: «Allohdan xubs va xabisdan — yoki xaboisdan — panoh tilayman», der edilar. Shuʼba aytdi: u ikkovini ham aytgan edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳожатхонага келганларида: «Аллоҳдан хубс ва хабисдан — ёки хабоисдан — паноҳ тилайман», дер эдилар. Шуъба айтди: у икковини ҳам айтган эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِخَمْسَةِ مَكَاكِيكَ وَكَانَ يَتَوَضَّأُ بِالْمَكُّوكِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ besh makkuk (suv) bilan gʻusl qilar, bir makkuk bilan tahorat qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ беш маккук (сув) билан ғусл қилар, бир маккук билан таҳорат қилар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ فَكُنَّا نُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى نَرْجِعَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَسَأَلْتُهُ كَمْ أَقَمْتُمْ بِمَكَّةَ قَالَ عَشَرَةَ أَيَّامٍ قُلْتُ فَبِمَ أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ

Yahyo ibn Abu Ishoq aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan safardagi namoz haqida soʻradim. U: «Biz Rasululloh ﷺ bilan Madinadan chiqdik va Madinaga qaytgunimizcha ikki rakaat oʻqidik», dedi. Men undan: «Makkada qancha turdinglar?» deb soʻradim. U: «Oʻn kun», dedi. Men: «Rasululloh ﷺ nima bilan talbiya aytdilar?» dedim. U: «Labbayka umra va haj bilan», dedi.Яҳё ибн Абу Ишоқ айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан сафардаги намоз ҳақида сўрадим. У: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Мадинадан чиқдик ва Мадинага қайтгунимизча икки ракаат ўқидик», деди. Мен ундан: «Маккада қанча турдинглар?» деб сўрадим. У: «Ўн кун», деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ нима билан талбия айтдилар?» дедим. У: «Лаббайка умра ва ҳаж билан», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ مَعًا أَوْ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Labbayka umra va haj bilan birga», deb aytayotganlarini eshitdim — yoki: Rasululloh ﷺ shunday dedilar, dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Лаббайка умра ва ҳаж билан бирга», деб айтаётганларини эшитдим — ёки: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар, деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا مِنَّا فَحَجَمَهُ فَأَعْطَاهُ أَجْرَهُ صَاعًا أَوْ صَاعَيْنِ وَكَلَّمَ مَوَالِيَهُ أَنْ يُخَفِّفُوا عَنْهُ مِنْ ضَرِيبَتِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizdan bir gʻulomni chaqirdilar, u zotga hijoma qildi. U zot unga haqi uchun bir soʼ yoki ikki soʼ berdilar va uning xoʻjayinlariga (kunlik) toʻlovidan yengillatishlarini aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ биздан бир ғуломни чақирдилар, у зотга ҳижома қилди. У зот унга ҳақи учун бир сў ёки икки сў бердилар ва унинг хўжайинларига (кунлик) тўловидан енгиллатишларини айтдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ الْعَرَبِ رِعْلٍ وَبَنِي لِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ وَذَكْوَانَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozida bir oy qunut oʻqib, arab qabilalaridan Riʼl, Banu Lihyon, Usayya va Zakvonga qarshi duo qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозида бир ой қунут ўқиб, араб қабилаларидан Риъл, Бану Лиҳён, Усайя ва Заквонга қарши дуо қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rukuʼdan soʻng bir oy qunut oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан сўнг бир ой қунут ўқидилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ الدُّعَاءِ إِلَّا عِنْدَ الِاسْتِسْقَاءِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ hech bir duoda qoʻllarini koʻtarmas edilar, faqat istisqodan boshqasida (koʻtarardilar) — hatto qoʻltiqlarining oqi koʻringunicha (koʻtarar edilar).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ ҳеч бир дуода қўлларини кўтармас эдилар, фақат истисқодан бошқасида (кўтарардилар) — ҳатто қўлтиқларининг оқи кўрингунича (кўтарар эдилар).

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا فَإِنَّ كَفَّارَتَهَا أَنْ يُصَلِّيَهَا إِذَا ذَكَرَهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir namozni unutsa yoki uxlab qolib (qazo qilsa), uning kafforati — eslagan paytida uni oʻqishidir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир намозни унутса ёки ухлаб қолиб (қазо қилса), унинг каффорати — эслаган пайтида уни ўқишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُإِنْ كَانَ الْمُؤَذِّنُ لَيُؤَذِّنُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنُرَى أَنَّهَا الْإِقَامَةُ مِنْ كَثْرَةِ مَنْ يَقُومُ فَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida muazzin azon aytar, shom namozidan oldin ikki rakaat oʻqishga turadiganlarning koʻpligidan uni iqoma deb oʻylab qolinardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида муаззин азон айтар, шом намозидан олдин икки ракаат ўқишга турадиганларнинг кўплигидан уни иқома деб ўйлаб қолинарди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ حَمْزَةَ الضَّبِّيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا صَلَّيْتُ يَعْنِي وَرَاءَ رَجُلٍ أَوْ أَحَدٍ مِنْ النَّاسِ أَخَفَّ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَمَامٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men hech bir kishining orqasida Rasululloh ﷺning namozlaridan koʻra yengilroq, ayni paytda toʻliqroq namoz oʻqimaganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ҳеч бир кишининг орқасида Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан кўра енгилроқ, айни пайтда тўлиқроқ намоз ўқимаганман.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ أُمَّهُ أُمَّ سُلَيْمٍ سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْمَرْأَةُ تَرَى فِي مَنَامِهَا مَا يَرَى الرَّجُلُ فَقَالَ إِذَا رَأَتْ ذَلِكَ فِي مَنَامِهَا فَلْتَغْتَسِلْ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَحْيَتْ أَوَيَكُونُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَمِنْ أَيْنَ يَكُونُ الشَّبَهُ مَاءُ الرَّجُلِ أَبْيَضُ غَلِيظٌ وَمَاءُ الْمَرْأَةِ أَصْفَرُ رَقِيقٌ فَمِنْ أَيِّهِمَا سَبَقَ أَوْ عَلَا يَكُونُ الشَّبَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, onasi Ummu Sulaym Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Ayol tushida erkak koʻradigan narsani koʻrsa (nima qiladi)?» dedi. U zot: «Tushida buni koʻrsa, gʻusl qilsin», dedilar. Shunda Nabiy ﷺning zavjalari Ummu Salama uyalgan holda: «Yo Rasululloh, shunday ham boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha. Boʻlmasa oʻxshashlik qayerdan boʻladi? Erkakning suvi oq va quyuq, ayolning suvi sariq va suyuqdir. Qaysi biri oʻzib ketsa yoki ustun kelsa, oʻxshashlik oʻshandan boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, онаси Умму Сулайм Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Аёл тушида эркак кўрадиган нарсани кўрса (нима қилади)?» деди. У зот: «Тушида буни кўрса, ғусл қилсин», дедилар. Шунда Набий ﷺнинг завжалари Умму Салама уялган ҳолда: «Ё Расулуллоҳ, шундай ҳам бўладими?» деди. У зот: «Ҳа. Бўлмаса ўхшашлик қаердан бўлади? Эркакнинг суви оқ ва қуюқ, аёлнинг суви сариқ ва суюқдир. Қайси бири ўзиб кетса ёки устун келса, ўхшашлик ўшандан бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَانْطَلَقَ حَارِثَةُ ابْنُ عَمَّتِي يَوْمَ بَدْرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا نَظَّارًا مَا انْطَلَقَ لِلْقِتَالِ قَالَ فَأَصَابَهُ سَهْمٌ فَقَتَلَهُ قَالَ فَجَاءَتْ أُمُّهُ عَمَّتِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنِي حَارِثَةُ إِنْ يَكُنْ فِي الْجَنَّةِ أَصْبِرْ وَأَحْتَسِبْ وَإِلَّا فَسَيَرَى اللَّهُ مَا أَصْنَعُ قَالَ يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا جِنَانٌ كَثِيرَةٌ وَإِنَّ حَارِثَةَ فِي الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Badr kuni ammamning oʻgʻli Horisa Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdi; u tomoshabin bola edi, jang qilish uchun chiqmagan edi. Unga bir oʻq tegib, uni oʻldirdi. Soʻng onasi — mening ammam — Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, oʻgʻlim Horisa jannatda boʻlsa, sabr qilaman va ajrini Allohdan kutaman; aks holda Alloh mening nima qilishimni koʻradi», dedi. U zot: «Ey Ummu Horisa, albatta u (jannat) koʻp jannatlardir; Horisa esa Firdavsi aʼlodadir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Бадр куни аммамнинг ўғли Ҳориса Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқди; у томошабин бола эди, жанг қилиш учун чиқмаган эди. Унга бир ўқ тегиб, уни ўлдирди. Сўнг онаси — менинг аммам — Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, ўғлим Ҳориса жаннатда бўлса, сабр қиламан ва ажрини Аллоҳдан кутаман; акс ҳолда Аллоҳ менинг нима қилишимни кўради», деди. У зот: «Эй Умму Ҳориса, албатта у (жаннат) кўп жаннатлардир; Ҳориса эса Фирдавси аълодадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا مُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ أَمَا إِنَّهَا قَائِمَةٌ فَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ عَمَلٍ غَيْرَ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكَ مَا احْتَسَبْتَ قَالَ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ فَأُتِيَ بِالرَّجُلِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبَيْتِ فَإِذَا غُلَامٌ مِنْ دَوْسٍ مِنْ رَهْطِ أَبِي هُرَيْرَةَ يُقَالُ لَهُ سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْغُلَامُ إِنْ طَالَ بِهِ عُمُرٌ لَمْ يَبْلُغْ بِهِ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُقَالَ الْحَسَنُ وَأَخْبَرَنِي أَنَسٌ أَنَّ الْغُلَامَ كَانَ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَقْرَانِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlarida, u zotning uylarida edim. Shunda bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, qiyomat qachon?» dedi. U zot: «Albatta u qoim boʻladi. Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohga qasamki, yo Rasululloh, men unga koʻp amal tayyorlaganim yoʻq, faqat men Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen sevgan kishing bilan birgasan va senga oʻzing (ajrini) umid qilgan narsa bordir», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ turib namoz oʻqidilar. Namozlarini tugatgach: «Qiyomat haqida soʻragan kishi qani?» dedilar. Shunda oʻsha kishi keltirildi. Rasululloh ﷺ uyga qaradilar, qarasalar, Abu Hurayraning qavmi Davsdan boʻlgan, Saʼd ibn Molik deb ataladigan bir bola (turibdi). Rasululloh ﷺ: «Mana shu bolaning umri uzun boʻlsa, u keksalikka yetmasidan qiyomat qoim boʻladi», dedilar. Hasan aytdi: Anas menga xabar berdiki, oʻsha bola oʻsha kuni mening tengdoshlarimdan edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида, у зотнинг уйларида эдим. Шунда бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, қиёмат қачон?» деди. У зот: «Албатта у қоим бўлади. Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, ё Расулуллоҳ, мен унга кўп амал тайёрлаганим йўқ, фақат мен Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен севган кишинг билан биргасан ва сенга ўзинг (ажрини) умид қилган нарса бордир», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ туриб намоз ўқидилар. Намозларини тугатгач: «Қиёмат ҳақида сўраган киши қани?» дедилар. Шунда ўша киши келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ уйга қарадилар, қарасалар, Абу Ҳурайранинг қавми Давсдан бўлган, Саъд ибн Молик деб аталадиган бир бола (турибди). Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу боланинг умри узун бўлса, у кексаликка етмасидан қиёмат қоим бўлади», дедилар. Ҳасан айтди: Анас менга хабар бердики, ўша бола ўша куни менинг тенгдошларимдан эди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ أَبُو إِسْمَاعِيلَ الْقَنَّادُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ يَقُولُ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَلَقَّانِي عَبْدِي شِبْرًا تَلَقَّيْتُهُ ذِرَاعًا وَإِذَا تَلَقَّانِي ذِرَاعًا تَلَقَّيْتُهُ بَاعًا وَإِذَا تَلَقَّانِي يَمْشِي تَلَقَّيْتُهُ أُهَرْوِلُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan, u zot esa Rabbi azza va jalladan rivoyat qilib, shunday dedilar: «Rabbingiz azza va jalla aytadi: Bandam Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir gaz yaqinlashaman; bir gaz yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; Menga yurib kelsa, Men unga shoshib boraman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан, у зот эса Рабби азза ва жалладан ривоят қилиб, шундай дедилар: «Раббингиз азза ва жалла айтади: Бандам Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир газ яқинлашаман; бир газ яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; Менга юриб келса, Мен унга шошиб бораман».

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ يَعْنِي الْعَطَّارَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَأَوْمَأَ عَفَّانُ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Men va (Qiyomat) soati mana shu ikki (barmoq)dek (yaqin) yuborildim», dedilar. Affon koʻrsatkich va oʻrta barmoqlari bilan ishora qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Мен ва (Қиёмат) соати мана шу икки (бармоқ)дек (яқин) юборилдим», дедилар. Аффон кўрсаткич ва ўрта бармоқлари билан ишора қилди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ حَارِثَةُ أُصِيبَ يَوْمَ بَدْرٍ فَقَالَتْ أُمُّ حَارِثَةَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنْ كَانَ ابْنِي أَصَابَ الْجَنَّةَ وَإِلَّا أَجْهَدْتُ عَلَيْهِ بِالْبُكَاءِ قَالَ يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا جِنَانٌ كَثِيرَةٌ فِي جَنَّةٍ وَإِنَّ حَارِثَةَ أَصَابَ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَى

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Horisa Badr kuni halok boʻldi. Shunda Ummu Horisa: «Ey Allohning Nabiysi, oʻgʻlim jannatga erishgan boʻlsa (sabr qilaman); aks holda unga achinib yigʻlayveraman», dedi. U zot: «Ey Ummu Horisa, albatta u jannat ichidagi koʻp jannatlardir; Horisa esa Firdavsi aʼlodan erishdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳориса Бадр куни ҳалок бўлди. Шунда Умму Ҳориса: «Эй Аллоҳнинг Набийси, ўғлим жаннатга эришган бўлса (сабр қиламан); акс ҳолда унга ачиниб йиғлайвераман», деди. У зот: «Эй Умму Ҳориса, албатта у жаннат ичидаги кўп жаннатлардир; Ҳориса эса Фирдавси аълодан эришди», дедилар.

قَالَ أَبِي وَبِهَذَا الْإِسْنَادِ وَاللَّفْظِأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَا تَدَابَرُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا

Otam aytdi: Shu isnod va shu lafz bilan (rivoyat qilinadiki), Allohning Nabiysi ﷺ: «Bir-biringizga orqa oʻgirmanglar, bir-biringizni yomon koʻrmanglar, bir-biringizga hasad qilmanglar. Ey Allohning bandalari, birodar boʻlinglar!», der edilar.Отам айтди: Шу иснод ва шу лафз билан (ривоят қилинадики), Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Бир-бирингизга орқа ўгирманглар, бир-бирингизни ёмон кўрманглар, бир-бирингизга ҳасад қилманглар. Эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар!», дер эдилар.

حَدَّثَنِي قَالَوَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ تَرَاصُّوا صُفُوفَكُمْ وَقَارِبُوا بَيْنَهَا وَحَاذُوا بَيْنَ الْأَعْنَاقِ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرَى الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ مِنْ خَلَلِ الصَّفِّ كَأَنَّهُ الْحَذَفُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ: «Saflaringizni zich qilinglar, ularni bir-biriga yaqinlashtiringlar va boʻyinlarni bir tekisda tutinglar. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men shaytonni safning boʻshliqlaridan xuddi mayda qoʻylardek kirib kelayotganini koʻrib turibman», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ: «Сафларингизни зич қилинглар, уларни бир-бирига яқинлаштиринглар ва бўйинларни бир текисда тутинглар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, мен шайтонни сафнинг бўшлиқларидан худди майда қўйлардек кириб келаётганини кўриб турибман», дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَظْلِمُ الْمُؤْمِنَ حَسَنَةً يُثَابُ عَلَيْهَا الرِّزْقَ فِي الدُّنْيَا وَيُجْزَى بِهَا فِي الْآخِرَةِ قَالَ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُطْعَمُ بِحَسَنَاتِهِ فِي الدُّنْيَا حَتَّى إِذَا أَفْضَى إِلَى الْآخِرَةِ لَمْ يَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ يُعْطَى بِهَا خَيْرًا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh azza va jalla moʻminga (qilgan) yaxshiligi borasida zulm qilmaydi: u sababli dunyoda rizq bilan mukofotlanadi va oxiratda ham unga mukofot beriladi. Kofirga kelsak, u yaxshiliklari sababli dunyoda taomlantiriladi, oxiratga yetib borganida esa unga yaxshilik evaziga beriladigan biror ezgulik qolmaydi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла мўминга (қилган) яхшилиги борасида зулм қилмайди: у сабабли дунёда ризқ билан мукофотланади ва охиратда ҳам унга мукофот берилади. Кофирга келсак, у яхшиликлари сабабли дунёда таомлантирилади, охиратга етиб борганида эса унга яхшилик эвазига бериладиган бирор эзгулик қолмайди».

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ بِبَرَاءَةٌ مَعَ أَبِي بَكْرٍ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ قَالَ ثُمَّ دَعَاهُ فَبَعَثَ بِهَا عَلِيًّا قَالَ لَا يُبَلِّغُهَا إِلَّا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Baroat (Tavba surasi)ni Abu Bakr bilan Makka ahliga yubordilar. Soʻng uni chaqirib olib, uni Ali bilan yubordilar va: «Uni mening ahlimdan boʻlgan kishidan boshqasi yetkazmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бароат (Тавба сураси)ни Абу Бакр билан Макка аҳлига юбордилар. Сўнг уни чақириб олиб, уни Али билан юбордилар ва: «Уни менинг аҳлимдан бўлган кишидан бошқаси етказмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar masjidlar bilan bir-birlariga faxrlanib maqtanmagunlaricha qiyomat qoim boʻlmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар масжидлар билан бир-бирларига фахрланиб мақтанмагунларича қиёмат қоим бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ قَيْسٍ حَدَّثَنَا الْأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ الْحَدَّانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ مَنْ أَذْهَبْتُ كَرِيمَتَيْهِ ثُمَّ صَبَرَ وَاحْتَسَبَ كَانَ ثَوَابُهُ الْجَنَّةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Rabbingiz azza va jalla aytdi: Kimning ikki azizini (ikki koʻzini) olsam, soʻng u sabr qilib, ajrini Mendan kutsa, uning mukofoti jannat boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Раббингиз азза ва жалла айтди: Кимнинг икки азизини (икки кўзини) олсам, сўнг у сабр қилиб, ажрини Мендан кутса, унинг мукофоти жаннат бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ قَدْ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمِيطِي قِرَامَكِ هَذَا عَنِّي فَإِنَّهُ لَا يَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ لِي فِي صَلَاتِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Oishaning bir pardasi (qirom) bor edi, u bilan uyining bir tomonini toʻsib qoʻygan edi. Rasululloh ﷺ: «Mana bu pardangni mendan (nari) ol; chunki uning suratlari namozimda menga doimo koʻrinaveryapti», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Оишанинг бир пардаси (қиром) бор эди, у билан уйининг бир томонини тўсиб қўйган эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мана бу пардангни мендан (нари) ол; чунки унинг суратлари намозимда менга доимо кўринаверяпти», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مِنْ دُعَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ وَقَلْبٍ لَا يَخْشَعُ وَدُعَاءٍ لَا يُسْمَعُ وَنَفْسٍ لَا تَشْبَعُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning duolaridan (biri) shu edi: «Allohim, men Senga foyda bermaydigan ilmdan, qoʻrqmaydigan qalbdan, eshitilmaydigan duodan va toʻymaydigan nafsdan panoh tilayman. Allohim, men Senga mana shu toʻrt (narsa)dan panoh tilayman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг дуоларидан (бири) шу эди: «Аллоҳим, мен Сенга фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган қалбдан, эшитилмайдиган дуодан ва тўймайдиган нафсдан паноҳ тилайман. Аллоҳим, мен Сенга мана шу тўрт (нарса)дан паноҳ тилайман».

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دِينَارٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ فَطَلَّقَهَا ثَلَاثًا فَتَزَوَّجَتْ بَعْدَهُ رَجُلًا فَطَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا أَتَحِلُّ لِزَوْجِهَا الْأَوَّلِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَتَّى يَكُونَ الْآخَرُ قَدْ ذَاقَ مِنْ عُسَيْلَتِهَا وَذَاقَتْ مِنْ عُسَيْلَتِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan bir kishi haqida soʻraldi: uning nikohida bir ayol boʻlib, uni uch (taloq bilan) taloq qilibdi; soʻng u (ayol) undan keyin boshqa bir kishiga turmushga chiqibdi, u esa u bilan yaqinlik qilmasidan oldin uni taloq qilibdi — u avvalgi eriga halol boʻladimi? Rasululloh ﷺ: «Yoʻq, toki keyingisi uning asalchasini totib, u ham uning asalchasini totmaguncha (halol boʻlmaydi)», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан бир киши ҳақида сўралди: унинг никоҳида бир аёл бўлиб, уни уч (талоқ билан) талоқ қилибди; сўнг у (аёл) ундан кейин бошқа бир кишига турмушга чиқибди, у эса у билан яқинлик қилмасидан олдин уни талоқ қилибди — у аввалги эрига ҳалол бўладими? Расулуллоҳ ﷺ: «Йўқ, токи кейингиси унинг асалчасини тотиб, у ҳам унинг асалчасини тотмагунча (ҳалол бўлмайди)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ مَعْبَدٍ قَالَذَهَبْتُ إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ فَسَمِعْتُ أَنَسًا قَالَ كُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُلَقِّنُنَا هُوَ فِيمَا اسْتَطَعْتَ

Jaʼfar ibn Maʼbad aytdi: Men va Humayd ibn Abdurahmon Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning oldiga bordik. Men Anasning shunday deganini eshitdim: «Biz Rasululloh ﷺga bayʼat berganimizda, u zotning oʻzlari bizga: ‹kuching yetganicha› (deb aytishni) talqin qilar edilar».Жаъфар ибн Маъбад айтди: Мен ва Ҳумайд ибн Абдураҳмон Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг олдига бордик. Мен Анаснинг шундай деганини эшитдим: «Биз Расулуллоҳ ﷺга байъат берганимизда, у зотнинг ўзлари бизга: ‹кучинг етганича› (деб айтишни) талқин қилар эдилар».

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مُعَاذٍ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ لِحَاجَتِهِ نَجِيءُ أَنَا وَغُلَامٌ مِنَّا بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ hojatlariga chiqqanlarida, men va bizdan boʻlgan bir bola suvga toʻla idish bilan (u zotning orqalaridan) borar edik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳожатларига чиққанларида, мен ва биздан бўлган бир бола сувга тўла идиш билан (у зотнинг орқаларидан) борар эдик.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْرَائِيلَ سَأَلْتُ أَبِي عَنْهُ فَقَالَ شَيْخٌ ثِقَةٌ أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ يَعْنِي الْفَزَارِيَّ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَبَعَثَتْنِي أُمِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَيْءٍ فَرَأَيْتُهُ قَائِمًا فِي يَدِهِ الْمِيسَمُ يَسِمُ الصَّدَقَةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Onam meni bir narsa bilan Rasululloh ﷺning huzurlariga yubordi. Men u zotni tik turgan holda koʻrdim: qoʻllarida tamgʻa (bosadigan asbob) boʻlib, sadaqa (chorvasi)ga tamgʻa bosayotgan edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Онам мени бир нарса билан Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига юборди. Мен у зотни тик турган ҳолда кўрдим: қўлларида тамға (босадиган асбоб) бўлиб, садақа (чорваси)га тамға босаётган эдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أُخْتَ الرُّبَيِّعِ أُمَّ حَارِثَةَ جَرَحَتْ إِنْسَانًا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِصَاصُ الْقِصَاصُ فَقَالَتْ أُمُّ الرُّبَيِّعِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُقْتَصُّ مِنْ فُلَانَةَ لَا وَاللَّهِ لَا يُقْتَصُّ مِنْهَا أَبَدًا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا أُمَّ رُبَيِّعٍ كِتَابُ اللَّهِ قَالَتْ لَا وَاللَّهِ لَا يُقْتَصُّ مِنْهَا أَبَدًا قَالَ فَمَا زَالَتْ حَتَّى قَبِلُوا مِنْهَا الدِّيَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لَأَبَرَّهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rubaʼyning singlisi Ummu Horisa bir kishini yaraladi. Shunda ular Rasululloh ﷺ huzurida daʼvolashdilar. Rasululloh ﷺ: «Qasos! Qasos!» — dedilar. Shunda Ummu Rubaʼy: «Yo Rasululloh! Falonchidan qasos olinadimi? Allohga qasamki, undan hech qachon qasos olinmaydi!» — dedi. Nabiy ﷺ: «Subhonalloh! Ey Ummu Rubaʼy, (qasos) Allohning Kitobida (buyurilgan)», — dedilar. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, undan hech qachon qasos olinmaydi!» — dedi. (Roviy) dedi: u shu (gapida) turib oldi, oxiri ular diyatni qabul qilishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Allohning bandalari ichida shundaylari borki, agar Allohga qasam ichib (biror narsani) aytsa, U uni rost chiqaradi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Рубаъйнинг синглиси Умму Ҳориса бир кишини яралади. Шунда улар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида даъволашдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Қасос! Қасос!» — дедилар. Шунда Умму Рубаъй: «Ё Расулуллоҳ! Фалончидан қасос олинадими? Аллоҳга қасамки, ундан ҳеч қачон қасос олинмайди!» — деди. Набий ﷺ: «Субҳоналлоҳ! Эй Умму Рубаъй, (қасос) Аллоҳнинг Китобида (буюрилган)», — дедилар. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, ундан ҳеч қачон қасос олинмайди!» — деди. (Ровий) деди: у шу (гапида) туриб олди, охири улар диятни қабул қилишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳнинг бандалари ичида шундайлари борки, агар Аллоҳга қасам ичиб (бирор нарсани) айтса, У уни рост чиқаради», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ غَنَمًا بَيْنَ جَبَلَيْنِ فَأَتَى قَوْمَهُ فَقَالَ أَيْ قَوْمِ أَسْلِمُوا فَوَاللَّهِ إِنَّ مُحَمَّدًا لَيُعْطِي عَطَاءَ مَنْ لَا يَخَافُ الْفَاقَةَ وَإِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَجِيءُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يُرِيدُ إِلَّا الدُّنْيَا فَمَا يُمْسِي حَتَّى يَكُونَ دِينُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ أَوْ أَعَزَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّنْيَا بِمَا فِيهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺdan (biror narsa) soʻradi, u zot unga ikki togʻ orasidagi qoʻy(lar)ni berdilar. U qavmining oldiga borib: «Ey qavmim, musulmon boʻlinglar! Allohga qasamki, Muhammad kambagʻallikdan qoʻrqmaydigan kishining berishidek beryapti», dedi. Kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga faqat dunyoni koʻzlab kelar, ammo shu kuni kechga yetmasidan uning dini oʻziga dunyodan va undagi barcha narsadan koʻra suyukliroq yoki azizroq boʻlib qolar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺдан (бирор нарса) сўради, у зот унга икки тоғ орасидаги қўй(лар)ни бердилар. У қавмининг олдига бориб: «Эй қавмим, мусулмон бўлинглар! Аллоҳга қасамки, Муҳаммад камбағалликдан қўрқмайдиган кишининг беришидек беряпти», деди. Киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига фақат дунёни кўзлаб келар, аммо шу куни кечга етмасидан унинг дини ўзига дунёдан ва ундаги барча нарсадан кўра суюклироқ ёки азизроқ бўлиб қолар эди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حُفَّتْ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتْ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat yoqimsiz (mashaqqatli) narsalar bilan oʻralgan, doʻzax esa shahvatlar bilan oʻralgan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат ёқимсиз (машаққатли) нарсалар билан ўралган, дўзах эса шаҳватлар билан ўралган», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِمَقْبَرَةٍ لِبَنِي النَّجَّارِ فِي حَائِطٍ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ شَهْبَاءَ فَإِذَا هُوَ بِقَبْرٍ يُعَذَّبُ فَحَاصَتْ الْبَغْلَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنْ لَا تَدَافَنُوا لَسَأَلْتُ اللَّهَ أَنْ يُسْمِعَكُمْ عَذَابَ الْقَبْرِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir bogʻ ichidagi Banu Najjorning qabristoni yonidan oq-kulrang xachirda oʻtib borardilar. Shunda azoblanayotgan bir qabrga duch keldilar va xachir hurkib ketdi. Rasululloh ﷺ: «Bir-biringizni dafn qilmay qoʻyishingizdan (qoʻrqmaganimda), Allohdan sizlarga qabr azobini eshittirishini soʻrar edim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир боғ ичидаги Бану Нажжорнинг қабристони ёнидан оқ-кулранг хачирда ўтиб борардилар. Шунда азобланаётган бир қабрга дуч келдилар ва хачир ҳуркиб кетди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирингизни дафн қилмай қўйишингиздан (қўрқмаганимда), Аллоҳдан сизларга қабр азобини эшиттиришини сўрар эдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا أُبَيًّا فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ فَقَالَ سَمَّانِي لَكَ فَقَالَ اللَّهُ سَمَّاكَ لِي فَجَعَلَ يَبْكِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Ubayni chaqirib: «Albatta, Alloh azza va jalla menga senga (Qurʼon) oʻqib berishimni buyurdi», dedilar. U: «U menga sizga nomimni aytdimi?» dedi. U zot: «Alloh menga sening nomingni aytdi», dedilar. Shunda u yigʻlay boshladi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Убайни чақириб: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла менга сенга (Қуръон) ўқиб беришимни буюрди», дедилар. У: «У менга сизга номимни айтдими?» деди. У зот: «Аллоҳ менга сенинг номингни айтди», дедилар. Шунда у йиғлай бошлади.