حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعَرَضَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَهُ فَحَبَسَهُ بَعْدَمَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ حَتَّى نَعَسَ بَعْضُ الْقَوْمِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi, shunda bir kishi Nabiy ﷺning yoʻllarini toʻsib, u zot bilan gaplashdi va iqomat aytilganidan keyin ham u zotni ushlab turdi, hatto qavmdan baʼzilari mudrab qoldi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди, шунда бир киши Набий ﷺнинг йўлларини тўсиб, у зот билан гаплашди ва иқомат айтилганидан кейин ҳам у зотни ушлаб турди, ҳатто қавмдан баъзилари мудраб қолди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُحِبُّ أَنْ يَلِيَهُ فِي الصَّلَاةِ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ لِيَحْفَظُوا عَنْهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda oʻzlariga muhojirlar va ansorlar yaqin turishini yoqtirar edilar, toki ular u zotdan (oʻrganib) yodda saqlasinlar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда ўзларига муҳожирлар ва ансорлар яқин туришини ёқтирар эдилар, токи улар у зотдан (ўрганиб) ёдда сақласинлар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَكَانَ بَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ نِسَائِهِ شَيْءٌ فَجَعَلَ يَرُدُّ بَعْضُهُنَّ عَلَى بَعْضٍ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ وَاخْرُجْ إِلَى الصَّلَاةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi, Nabiy ﷺ bilan ayollari orasida bir (gap) boʻlgan edi, ayollari bir-biriga gap qaytarayotgan edilar. Shunda Abu Bakr kelib: «Yo Rasululloh, ularning ogʻizlariga tuproq soling va namozga chiqing», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди, Набий ﷺ билан аёллари орасида бир (гап) бўлган эди, аёллари бир-бирига гап қайтараётган эдилар. Шунда Абу Бакр келиб: «Ё Расулуллоҳ, уларнинг оғизларига тупроқ солинг ва намозга чиқинг», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ وَهُوَ مَعْصُوبُ الرَّأْسِ قَالَ فَتَلَقَّاهُ الْأَنْصَارُ وَنِسَاؤُهُمْ وَأَبْنَاؤُهُمْ فَإِذَا هُوَ بِوُجُوهِ الْأَنْصَارِ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأُحِبُّكُمْ وَقَالَ إِنَّ الْأَنْصَارَ قَدْ قَضَوْا مَا عَلَيْهِمْ وَبَقِيَ مَا عَلَيْكُمْ فَأَحْسِنُوا إِلَى مُحْسِنِهِمْ وَتَجَاوَزُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni boshlari bogʻlangan holda chiqdilar. Ansorlar, ularning ayollari va bolalari u zotni qarshi oldilar. Ansorlarning yuzlarini koʻrgach, u zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men sizlarni sevaman», dedilar. Yana: «Ansorlar oʻz zimmalaridagini ado qildilar, endi sizlarning zimmangizdagi qoldi. Bas, ularning yaxshilik qiluvchisiga yaxshilik qilinglar, yomonlik qiluvchisini esa avf etinglar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни бошлари боғланган ҳолда чиқдилар. Ансорлар, уларнинг аёллари ва болалари у зотни қарши олдилар. Ансорларнинг юзларини кўргач, у зот: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен сизларни севаман», дедилар. Яна: «Ансорлар ўз зиммаларидагини адо қилдилар, энди сизларнинг зиммангиздаги қолди. Бас, уларнинг яхшилик қилувчисига яхшилик қилинглар, ёмонлик қилувчисини эса авф этинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ كُسِرَتْ رَبَاعِيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشُجَّ فِي وَجْهِهِ قَالَ فَجَعَلَ الدَّمُ يَسِيلُ عَلَى وَجْهِهِ فَجَعَلَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ خَضَبُوا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ بِالدَّمِ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Uhud kuni Rasululloh ﷺning old tishlari sindirildi va yuzlari yarilandi. Qon yuzlari boʻylab oqa boshladi, u zot yuzlaridan qonni artar va: ‹Paygʻambarining yuzini qonga boʻyagan qavm qanday najot topadi, holbuki u ularni Alloh azza va jallaga chaqirmoqda?!› der edilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Bu ishda sen uchun hech narsa yoʻq: yo Alloh ularning tavbasini qabul qiladi, yo ularni azoblaydi, chunki ular zolimlardir} (oyatini) nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺнинг олд тишлари синдирилди ва юзлари яриланди. Қон юзлари бўйлаб оқа бошлади, у зот юзларидан қонни артар ва: ‹Пайғамбарининг юзини қонга бўяган қавм қандай нажот топади, ҳолбуки у уларни Аллоҳ азза ва жаллага чақирмоқда?!› дер эдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Бу ишда сен учун ҳеч нарса йўқ: ё Аллоҳ уларнинг тавбасини қабул қилади, ё уларни азоблайди, чунки улар золимлардир} (оятини) нозил қилди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ خَلْفِهِ يَنْظُرُ إِلَى مَوَاقِعِ نَبْلِهِ فَيَتَطَاوَلُ أَبُو طَلْحَةَ بِصَدْرِهِ يَقِي بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Abu Talha Rasululloh ﷺning oldilarida turib oʻq otar, Rasululloh ﷺ esa oʻqlari qayerga tushayotganini koʻrish uchun uning ortidan boshlarini koʻtarar edilar. Shunda Abu Talha koʻkragini choʻzib, u bilan Rasululloh ﷺni toʻsar va: ‹Yo Rasululloh, mening koʻkragim sizning koʻkragingizga (qalqon)›, der edi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Абу Талҳа Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида туриб ўқ отар, Расулуллоҳ ﷺ эса ўқлари қаерга тушаётганини кўриш учун унинг ортидан бошларини кўтарар эдилар. Шунда Абу Талҳа кўкрагини чўзиб, у билан Расулуллоҳ ﷺни тўсар ва: ‹Ё Расулуллоҳ, менинг кўкрагим сизнинг кўкрагингизга (қалқон)›, дер эди».
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَانْتَهَى إِلَيْهَا لَيْلًا قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا طَرَقَ لَيْلًا لَمْ يُغِرْ عَلَيْهِمْ حَتَّى يُصْبِحَ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِنْ لَمْ يَكُونُوا يُصَلُّونَ أَغَارَ عَلَيْهِمْ قَالَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا رَكِبَ وَرَكِبَ الْمُسْلِمُونَ قَالَ فَخَرَجَ أَهْلُ الْقَرْيَةِ إِلَى حُرُوثِهِمْ مَعَهُمْ مَكَاتِلُهُمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَلَمَّا رَأَوْا رَسُولَ اللَّهِ وَالْمُسْلِمِينَ قَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ وَالْخَمِيسُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَ أَنَسٌ وَإِنِّي لَرَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ وَإِنَّ قَدَمِي لَتَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar tomon yurdilar va u yerga kechasi yetib bordilar. Rasululloh ﷺ bir qavm oldiga kechasi kelsalar, tong otmagunicha ularga hujum qilmas edilar; agar azon eshitsalar, toʻxtar edilar, agar ular namoz oʻqimasalar, ularga hujum qilar edilar. Tong otgach, u zot ulovga mindilar, musulmonlar ham mindilar. Qishloq ahli savatlari va belkuraklari bilan ekinzorlariga chiqdilar. Rasululloh ﷺni va musulmonlarni koʻrgach: «Vallohi, Muhammad va qoʻshin!» dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohu akbar, Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi. Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi qanday yomon!» dedilar. Anas dedi: Men Abu Talhaning ortida (ulovda) edim va oyogʻim Rasululloh ﷺning oyoqlariga tegib turardi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар томон юрдилар ва у ерга кечаси етиб бордилар. Расулуллоҳ ﷺ бир қавм олдига кечаси келсалар, тонг отмагунича уларга ҳужум қилмас эдилар; агар азон эшитсалар, тўхтар эдилар, агар улар намоз ўқимасалар, уларга ҳужум қилар эдилар. Тонг отгач, у зот уловга миндилар, мусулмонлар ҳам миндилар. Қишлоқ аҳли саватлари ва белкураклари билан экинзорларига чиқдилар. Расулуллоҳ ﷺни ва мусулмонларни кўргач: «Валлоҳи, Муҳаммад ва қўшин!» дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қандай ёмон!» дедилар. Анас деди: Мен Абу Талҳанинг ортида (уловда) эдим ва оёғим Расулуллоҳ ﷺнинг оёқларига тегиб турарди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أخْبَرَهُأَنَّهُ رَأَى فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اضْطَرَبُوا الْخَوَاتِيمَ مِنْ وَرِقٍ وَلَبِسُوهَا فَطَرَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَهُ فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bir kuni Rasululloh ﷺning qoʻllarida kumushdan boʻlgan uzukni koʻrdi. Soʻng odamlar ham kumushdan uzuklar yasatib, ularni taqib oldilar. Shunda Nabiy ﷺ oʻz uzuklarini tashlab yubordilar, odamlar ham oʻz uzuklarini tashlab yuborishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бир куни Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларида кумушдан бўлган узукни кўрди. Сўнг одамлар ҳам кумушдан узуклар ясатиб, уларни тақиб олдилар. Шунда Набий ﷺ ўз узукларини ташлаб юбордилар, одамлар ҳам ўз узукларини ташлаб юборишди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَبِي الْحَلَالِ الْعَتَكِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ مَرَقَةٌ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ يَتَتَبَّعُهُ يَأْكُلُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) dedi: Men Rasululloh ﷺni taom yeyayotgan holda koʻrdim; oldilarida ichida qovoq boʻlgan shoʻrva bor edi, u zot uni terib-terib yer edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺни таом еяётган ҳолда кўрдим; олдиларида ичида қовоқ бўлган шўрва бор эди, у зот уни териб-териб ер эдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ هَلْ خَضَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَكُنْ رَأَى مِنْ الشَّيْبِ إِلَّا يَعْنِي يَسِيرًاوَقَدْ خَضَبَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ أَحْسِبُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ
Muhammad ibn Sirin (rahimahulloh) dedi: Men Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyaganmidilar?» deb soʻradim. U: «U zotda oqargan soch juda oz koʻrinar edi. Abu Bakr va Umar esa — oʻylashimcha, xina va katam bilan — boʻyaganlar», dedi.Муҳаммад ибн Сирин (раҳимаҳуллоҳ) деди: Мен Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўяганмидилар?» деб сўрадим. У: «У зотда оқарган соч жуда оз кўринар эди. Абу Бакр ва Умар эса — ўйлашимча, хина ва катам билан — бўяганлар», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَبِي الْحَلَالِ الْعَتَكِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا أَنْجَشَةُ كَذَاكَ سَيْرُكَ بِالْقَوَارِيرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey Anjasha, shishalar bilan yurishing shunday (ohista) boʻlsin!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Анжаша, шишалар билан юришинг шундай (оҳиста) бўлсин!» дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ قَائِلًا مِنْ النَّاسِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَمَا يَرِدُ الدَّجَّالُ الْمَدِينَةَ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَيَعْمِدُ إِلَيْهَا وَلَكِنَّهُ يَجِدُ الْمَلَائِكَةَ صَافَّةً بِنِقَابِهَا وَأَبْوَابِهَا يَحْرُسُونَهَا مِنْ الدَّجَّالِ قَالَ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَفَرَ يُهَجَّاهُ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ أُمِّيٍّ أَوْ كَاتِبٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlardan bir soʻrovchi: «Ey Allohning Nabiysi, Dajjol Madinaga kirmaydimi?» dedi. U zot: «U unga qasd qiladi, lekin farishtalarni uning yoʻlaklari va darvozalarida saf tortgan holda, uni Dajjoldan qoʻriqlab turganini topadi», dedilar. Abdulvahhob oʻz hadisida dedi: Qatoda aytdi: Bizga Anas ibn Molik rivoyat qildiki, Allohning Nabiysi ﷺ: «Uning ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb harflab yozilgan boʻladi, uni har bir moʻmin — savodsizi ham, yozadigani ham — oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлардан бир сўровчи: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Дажжол Мадинага кирмайдими?» деди. У зот: «У унга қасд қилади, лекин фаришталарни унинг йўлаклари ва дарвозаларида саф тортган ҳолда, уни Дажжолдан қўриқлаб турганини топади», дедилар. Абдулваҳҳоб ўз ҳадисида деди: Қатода айтди: Бизга Анас ибн Молик ривоят қилдики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Унинг икки кўзи орасига ‹кофир› деб ҳарфлаб ёзилган бўлади, уни ҳар бир мўмин — саводсизи ҳам, ёзадигани ҳам — ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ مِنْ الْخَيْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, banda oʻz birodariga oʻzi uchun yaxshi koʻrgan yaxshilikni yaxshi koʻrmaguncha, iymon keltirmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, банда ўз биродарига ўзи учун яхши кўрган яхшиликни яхши кўрмагунча, иймон келтирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ فُلَانٌ فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ} إِلَى تَمَامِ الْآيَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, mening otam kim?» dedi. U zot: «Otang falonchi», dedilar. Shunda: {Ey imon keltirganlar! Sizlarga oshkor qilinsa, sizni xafa qiladigan narsalar haqida soʻramanglar} (oyati) oxirigacha nozil boʻldi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг отам ким?» деди. У зот: «Отанг фалончи», дедилар. Шунда: {Эй имон келтирганлар! Сизларга ошкор қилинса, сизни хафа қиладиган нарсалар ҳақида сўраманглар} (ояти) охиригача нозил бўлди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ أُكَيْدِرَ دُومَةَ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُبَّةَ سُنْدُسٍ أَوْ دِيبَاجٍ شَكَّ فِيهِ سَعِيدٌ قَبْلَ أَنْ يَنْهَى عَنْ الْحَرِيرِ فَلَبِسَهَا فَتَعَجَّبَ النَّاسُ مِنْهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Duma (hokimi) Ukaydir Rasululloh ﷺga sundus — yoki dibo — ipakdan (tikilgan) bir jubba hadya qildi; buni Saʼid shubha bilan aytdi. Bu ipak taqiqlanishidan oldin edi. U zot uni kiydilar, odamlar undan hayratga tushdilar. Shunda u zot: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, jannatdagi Saʼd ibn Muozning roʻmolchalari bundan yaxshiroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Дума (ҳокими) Укайдир Расулуллоҳ ﷺга сундус — ёки дибо — ипакдан (тикилган) бир жубба ҳадя қилди; буни Саъид шубҳа билан айтди. Бу ипак тақиқланишидан олдин эди. У зот уни кийдилар, одамлар ундан ҳайратга тушдилар. Шунда у зот: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, жаннатдаги Саъд ибн Муознинг рўмолчалари бундан яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَنْبَأَهُمْأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ بَيْنَ عَيْنَيْهِ مَكْتُوبٌ ك ف ر أَيْ كَافِرٌ يَقْرَؤُهَا الْمُؤْمِنُ أُمِّيٌّ وَكَاتِبٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, uning ikki koʻzi orasiga ‹k f r›, yaʼni ‹kofir› deb yozilgan boʻladi; uni moʻmin — savodsizi ham, yozadigani ham — oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, унинг икки кўзи орасига ‹к ф р›, яъни ‹кофир› деб ёзилган бўлади; уни мўмин — саводсизи ҳам, ёзадигани ҳам — ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ قَالَ مَا صَلَّيْتُ خَلْفَ أَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْجَزَ صَلَاةً وَلَا أَتَمَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Rasululloh ﷺdan soʻng men hech kimning ortida namoz oʻqimadimki, uning namozi Rasululloh ﷺning namozlaridan ixchamroq va toʻliqroq boʻlsa».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «Расулуллоҳ ﷺдан сўнг мен ҳеч кимнинг ортида намоз ўқимадимки, унинг намози Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан ихчамроқ ва тўлиқроқ бўлса».
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَحَتَّى يُقْذَفَ فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ نَجَّاهُ اللَّهُ مِنْهُ وَلَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَحَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورًا قَالَ سَمِعْتُ طَلْقَ بْنَ حَبِيبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Sizlardan biringiz Alloh va Uning Rasuli unga ulardan boshqa (barcha narsa)dan sevimliroq boʻlmaguncha, hamda Alloh uni kufrdan qutqarganidan keyin unga qaytishdan koʻra oʻtga tashlanish sevimliroq boʻlmaguncha, iymon keltirmaydi. Va sizlardan biringiz men unga farzandidan, otasidan va barcha odamlardan sevimliroq boʻlmagunimcha, iymon keltirmaydi», dedilar. Talq ibn Habib ham Anas ibn Molikdan, u Nabiy ﷺdan shuning mislini rivoyat qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Сизлардан бирингиз Аллоҳ ва Унинг Расули унга улардан бошқа (барча нарса)дан севимлироқ бўлмагунча, ҳамда Аллоҳ уни куфрдан қутқарганидан кейин унга қайтишдан кўра ўтга ташланиш севимлироқ бўлмагунча, иймон келтирмайди. Ва сизлардан бирингиз мен унга фарзандидан, отасидан ва барча одамлардан севимлироқ бўлмагунимча, иймон келтирмайди», дедилар. Талқ ибн Ҳабиб ҳам Анас ибн Моликдан, у Набий ﷺдан шунинг мислини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَلَمَّا عَلَا جَبَلَ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ peshin namozini oʻqidilar, soʻng ulovlariga mindilar. Baydo togʻiga koʻtarilganlarida esa, talbiya aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ пешин намозини ўқидилар, сўнг уловларига миндилар. Байдо тоғига кўтарилганларида эса, талбия айтдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ أَهْلَ مَكَّةَ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرِيَهُمْ آيَةً فَأَرَاهُمْ انْشِقَاقَ الْقَمَرِ مَرَّتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka ahli Rasululloh ﷺ dan oʻzlariga bir oyat (moʻjiza) koʻrsatishlarini soʻradilar. Shunda u zot ularga oyning ikki marta yorilishini koʻrsatdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка аҳли Расулуллоҳ ﷺ дан ўзларига бир оят (мўжиза) кўрсатишларини сўрадилар. Шунда у зот уларга ойнинг икки марта ёрилишини кўрсатдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لَا يَقْطَعُهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, jannatda shunday daraxt borki, otliq uning soyasida yuz yil yursa ham, uni bosib oʻta olmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, жаннатда шундай дарахт борки, отлиқ унинг соясида юз йил юрса ҳам, уни босиб ўта олмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَا أَنَا أَسِيرُ فِي الْجَنَّةِ إِذْ عَرَضَ لِي نَهَرٌ حَافَّتَاهُ قِبَابُ اللُّؤْلُؤِ الْمُجَوَّفِ فَقُلْتُ مَا هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا الْكَوْثَرُ الَّذِي أَعْطَاكَ رَبُّكَ قَالَ فَأَهْوَى الْمَلَكُ بِيَدِهِ فَأَخْرَجَ مِنْ طِينِهِ مِسْكًا أَذْفَرَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men jannatda yurib borayotgan edim, birdan oldimda bir daryo paydo boʻldi, uning ikki qirgʻogʻi ichi boʻsh marvariddan gumbazlar edi. Men: ‹Bu nima, ey Jibril?› dedim. U: ‹Bu — Robbing senga ato etgan Kavsardir›, dedi», dedilar. Soʻng farishta qoʻlini (suvga) uzatib, uning loyidan xushboʻy mushk chiqardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен жаннатда юриб бораётган эдим, бирдан олдимда бир дарё пайдо бўлди, унинг икки қирғоғи ичи бўш марвариддан гумбазлар эди. Мен: ‹Бу нима, эй Жибрил?› дедим. У: ‹Бу — Роббинг сенга ато этган Кавсардир›, деди», дедилар. Сўнг фаришта қўлини (сувга) узатиб, унинг лойидан хушбўй мушк чиқарди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي حَتَّى انْتَهَى إِلَى الْمَسْجِدِ قَرِيبًا مِنْهُ قَالَ أَتَاهُ شَيْخٌ أَوْ رَجُلٌ قَالَ مَتَى السَّاعَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ صَلَاةٍ وَلَا صِيَامٍ وَلَكِنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَأَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yurib kelib, masjidga yaqin joyga yetdilar. Shunda u zotning oldilariga bir keksa — yoki bir kishi — kelib: «Qiyomat qachon, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U kishi: «Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men unga koʻp namoz ham, roʻza ham tayyorlaganim yoʻq, lekin men Alloh va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan (zot) bilan birgasan», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ юриб келиб, масжидга яқин жойга етдилар. Шунда у зотнинг олдиларига бир кекса — ёки бир киши — келиб: «Қиёмат қачон, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У киши: «Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен унга кўп намоз ҳам, рўза ҳам тайёрлаганим йўқ, лекин мен Аллоҳ ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен ўзинг севган (зот) билан биргасан», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِشْرِينَ يَوْمًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yigirma kun qunut oʻqidilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ йигирма кун қунут ўқидилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَرَخَ بِهِمَا جَمِيعًا أَوْ لَبَّى بِهِمَا جَمِيعًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikkisini birga baland ovoz bilan aytdilar — yoki: ikkisiga birga talbiya aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ иккисини бирга баланд овоз билан айтдилар — ёки: иккисига бирга талбия айтдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَعَفَّانُ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ فَتًى مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ الْجِهَادَ وَلَيْسَ لِي مَالٌ أَتَجَهَّزُ بِهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى فُلَانٍ الْأَنْصَارِيِّ فَإِنَّهُ قَدْ كَانَ تَجَهَّزَ وَمَرِضَ فَقُلْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ لَكَ ادْفَعْ إِلَيَّ مَا تَجَهَّزْتَ بِهِ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ يَا فُلَانَةُ ادْفَعِي إِلَيْهِ مَا جَهَّزْتِنِي بِهِ وَلَا تَحْبِسِي عَنْهُ شَيْئًا فَإِنَّكِ وَاللَّهِ إِنْ حَبَسْتِ عَنْهُ شَيْئًا لَا يُبَارِكُ اللَّهُ لَكِ فِيهِ قَالَ عَفَّانُ إِنَّ فَتًى مِنْ أَسْلَمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan boʻlgan bir yigit: «Yo Rasululloh, men jihodni istayman, lekin (oʻzimni) tayyorlaydigan molim yoʻq», dedi. U zot: «Falon ansoriyning oldiga borgin, chunki u tayyorgarlik koʻrgan edi, soʻng kasal boʻlib qoldi. Unga: ‹Rasululloh ﷺ senga salom yoʻlladilar va senga: tayyorlab qoʻygan narsangni menga bergin, deydilar›, degin», dedilar. U (yigit) unga shuni aytdi. Shunda u: «Ey falona, meni tayyorlab qoʻygan narsangni unga bergin va undan biror narsani ushlab qolmagin. Vallohi, agar undan biror narsani ushlab qolsang, Alloh senga unda baraka bermaydi», dedi. Affon: «Aslam (qabilasi)dan boʻlgan bir yigit», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бўлган бир йигит: «Ё Расулуллоҳ, мен жиҳодни истайман, лекин (ўзимни) тайёрлайдиган молим йўқ», деди. У зот: «Фалон ансорийнинг олдига боргин, чунки у тайёргарлик кўрган эди, сўнг касал бўлиб қолди. Унга: ‹Расулуллоҳ ﷺ сенга салом йўлладилар ва сенга: тайёрлаб қўйган нарсангни менга бергин, дейдилар›, дегин», дедилар. У (йигит) унга шуни айтди. Шунда у: «Эй фалона, мени тайёрлаб қўйган нарсангни унга бергин ва ундан бирор нарсани ушлаб қолмагин. Валлоҳи, агар ундан бирор нарсани ушлаб қолсанг, Аллоҳ сенга унда барака бермайди», деди. Аффон: «Аслам (қабиласи)дан бўлган бир йигит», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَغَدْوَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ رَوْحَةٌ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا وَلَقَابُ قَوْسِ أَحَدِكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Alloh yoʻlida bir ertalab yoki bir kechqurun chiqish dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir. Jannatdan sizlardan biringizning kamoni qadar (joy) ham dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Аллоҳ йўлида бир эрталаб ёки бир кечқурун чиқиш дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир. Жаннатдан сизлардан бирингизнинг камони қадар (жой) ҳам дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ كَيْفَ وَجَدْتَ مَنْزِلَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَيْرُ مَنْزِلٍ فَيَقُولُ سَلْ وَتَمَنَّ فَيَقُولُ مَا أَسْأَلُ وَأَتَمَنَّى إِلَّا أَنْ تَرُدَّنِي إِلَى الدُّنْيَا فَأُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ وَيُؤْتَى بِالرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ كَيْفَ وَجَدْتَ مَنْزِلَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ شَرُّ مَنْزِلٍ فَيَقُولُ لَهُ أَتَفْتَدِي مِنْهُ بِطِلَاعِ الْأَرْضِ ذَهَبًا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ نَعَمْ فَيَقُولُ كَذَبْتَ قَدْ سَأَلْتُكَ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ وَأَيْسَرَ فَلَمْ تَفْعَلْ فَيُرَدُّ إِلَى النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahlidan bir kishi keltiriladi. Unga: ‹Ey Odam farzandi, joyingni qanday topding?› deyiladi. U: ‹Ey Robbim, eng yaxshi joy›, deydi. (Alloh): ‹Soʻra va orzu qil›, deydi. U shahidlikning fazlini koʻrgani sababli: ‹Meni dunyoga qaytarishingni, soʻng Sening yoʻlingda oʻn marta oʻldirilishni soʻrayman va orzu qilaman, xolos›, deydi. Doʻzax ahlidan bir kishi keltiriladi. Unga: ‹Ey Odam farzandi, joyingni qanday topding?› deyiladi. U: ‹Ey Robbim, eng yomon joy›, deydi. (Alloh) unga: ‹Yer toʻlgudek oltin bilan undan qutulib olasanmi?› deydi. U: ‹Ha, ey Robbim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Men sendan bundan ozroq va yengilrogʻini soʻragan edim, sen qilmagan eding›, deydi. Bas, u doʻzaxga qaytariladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳлидан бир киши келтирилади. Унга: ‹Эй Одам фарзанди, жойингни қандай топдинг?› дейилади. У: ‹Эй Роббим, энг яхши жой›, дейди. (Аллоҳ): ‹Сўра ва орзу қил›, дейди. У шаҳидликнинг фазлини кўргани сабабли: ‹Мени дунёга қайтаришингни, сўнг Сенинг йўлингда ўн марта ўлдирилишни сўрайман ва орзу қиламан, холос›, дейди. Дўзах аҳлидан бир киши келтирилади. Унга: ‹Эй Одам фарзанди, жойингни қандай топдинг?› дейилади. У: ‹Эй Роббим, энг ёмон жой›, дейди. (Аллоҳ) унга: ‹Ер тўлгудек олтин билан ундан қутулиб оласанми?› дейди. У: ‹Ҳа, эй Роббим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Мен сендан бундан озроқ ва енгилроғини сўраган эдим, сен қилмаган эдинг›, дейди. Бас, у дўзахга қайтарилади», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِقَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِثَابِتٍ أَسَمِعَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ duolarida koʻp marta: «Allohim, bizga bu dunyoda yaxshilik va oxiratda yaxshilik bergin va bizni doʻzax azobidan saqlagin», der edilar. Shuʼba dedi: Men Sobitga: «U buni Nabiy ﷺdan eshitganmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дуоларида кўп марта: «Аллоҳим, бизга бу дунёда яхшилик ва охиратда яхшилик бергин ва бизни дўзах азобидан сақлагин», дер эдилар. Шуъба деди: Мен Собитга: «У буни Набий ﷺдан эшитганми?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَمَى الْجَمْرَةَ ثُمَّ نَحَرَ الْبُدْنَ وَالْحَجَّامُ جَالِسٌ ثُمَّ قَالَ لِلْحَجَّامِ وَوَصَفَ هِشَامٌ ذَلِكَ وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى ذُؤَابَتِهِ فَحَلَقَ أَحَدَ شِقَّيْهِ الْأَيْمَنَ وَقَسَمَهُ بَيْنَ النَّاسِ وَحَلَقَ الْآخَرَ فَأَعْطَاهُ أَبَا طَلْحَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ jamraga tosh otdilar, soʻng qurbonlik tuyalarini soʻydilar; sartarosh esa oʻtirgan edi. Soʻng u zot sartaroshga (ishora qildilar) — Hishom buni taʼriflab, qoʻlini boshining old sochiga qoʻydi — va boshlarining oʻng tomonini oldirib, uni odamlar orasida taqsimladilar; soʻng ikkinchi tomonini oldirib, uni Abu Talhaga berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жамрага тош отдилар, сўнг қурбонлик туяларини сўйдилар; сартарош эса ўтирган эди. Сўнг у зот сартарошга (ишора қилдилар) — Ҳишом буни таърифлаб, қўлини бошининг олд сочига қўйди — ва бошларининг ўнг томонини олдириб, уни одамлар орасида тақсимладилар; сўнг иккинчи томонини олдириб, уни Абу Талҳага бердилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يَتَمَنَّ أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتْ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي مَا كَانَتْ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِيحَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ زَيْدٍ وَعَبْدَ الْعَزِيزِ بْنَ صُهَيْبٍ قَالَا سَمِعْنَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ مِنْ ضُرٍّ نَزَلَ بِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Sizlardan birortangiz oʻziga yetgan zarar sababli oʻlimni tilamasin. Agar buni qilmasdan iloji boʻlmasa: ‹Allohim, hayot men uchun yaxshi ekan, meni tirik tutgin; oʻlim men uchun yaxshi ekan, meni vafot ettirgin›, desin», dedilar. Ali ibn Zayd va Abdulaziz ibn Suhayb ham Anas ibn Molikdan shuning mislini rivoyat qildilar, faqat u: «oʻziga tushgan zarar sababli», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Сизлардан бирортангиз ўзига етган зарар сабабли ўлимни тиламасин. Агар буни қилмасдан иложи бўлмаса: ‹Аллоҳим, ҳаёт мен учун яхши экан, мени тирик тутгин; ўлим мен учун яхши экан, мени вафот эттиргин›, десин», дедилар. Али ибн Зайд ва Абдулазиз ибн Суҳайб ҳам Анас ибн Моликдан шунинг мислини ривоят қилдилар, фақат у: «ўзига тушган зарар сабабли», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورًا قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَتَى السَّاعَةُ فَقَالَ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ صِيَامٍ وَلَا صَلَاةٍ وَلَا صَدَقَةٍ وَلَكِنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan: «Qiyomat qachon?» deb soʻradi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Men unga koʻp roʻza ham, namoz ham, sadaqa ham tayyorlaganim yoʻq, lekin men Alloh va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan (zot) bilan birgasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан: «Қиёмат қачон?» деб сўради. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Мен унга кўп рўза ҳам, намоз ҳам, садақа ҳам тайёрлаганим йўқ, лекин мен Аллоҳ ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен ўзинг севган (зот) билан биргасан», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا أَعْرِفُ شَيْئًا مِمَّا عَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ فَقَالَ أَبُو رَافِعٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَلَا الصَّلَاةَ فَقَالَ أَوَلَيْسَ قَدْ عَلِمْتَ مَا صَنَعَ الْحَجَّاجُ فِي الصَّلَاةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) shunday der edi: «Bugun men Rasululloh ﷺ bilan birga koʻrgan narsalardan hech nimani tanimayapman». Shunda Abu Rofeʼ: «Ey Abu Hamza, namozni ham (tanimayapsanmi)?» dedi. U: «Sen Hajjoj namozda nima qilganini bilmadingmi?» dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: «Бугун мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга кўрган нарсалардан ҳеч нимани танимаяпман». Шунда Абу Рофеъ: «Эй Абу Ҳамза, намозни ҳам (танимаяпсанми)?» деди. У: «Сен Ҳажжож намозда нима қилганини билмадингми?» деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَعَبْدُ الصَّمَدِ قَالَا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ مَشَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخُبْزِ شَعِيرٍ وَإِهَالَةٍ سَنِخَةٍ وَلَقَدْ رَهَنَ دِرْعًا لَهُ عِنْدَ يَهُودِيٍّ فَأَخَذَ شَعِيرًا لِأَهْلِهِ وَلَقَدْ سَمِعْتُهُ ذَاتَ يَوْمٍ يَقُولُ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ يَقُولُ ذَلِكَ مِرَارًا مَا أَمْسَى عِنْدَ آلِ مُحَمَّدٍ صَاعُ بُرٍّ وَلَا صَاعُ حَبٍّ وَإِنَّ عِنْدَهُ تِسْعَ نِسْوَةٍ حِينَئِذٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺning huzurlariga arpa noni va sasib qolgan yogʻ bilan bordi. Darhaqiqat, u zot sovutlarini bir yahudiyga garovga qoʻyib, ahllari uchun arpa olgan edilar. Men bir kuni u zotning — Abdussamad: buni koʻp marta aytar edilar, dedi — «Muhammad oilasi huzurida bir soʼ bugʻdoy ham, bir soʼ don ham kechga qolmagan», deganlarini eshitdim; holbuki oʻshanda u zotning toʻqqiz ayollari bor edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига арпа нони ва сасиб қолган ёғ билан борди. Дарҳақиқат, у зот совутларини бир яҳудийга гаровга қўйиб, аҳллари учун арпа олган эдилар. Мен бир куни у зотнинг — Абдуссамад: буни кўп марта айтар эдилар, деди — «Муҳаммад оиласи ҳузурида бир сў буғдой ҳам, бир сў дон ҳам кечга қолмаган», деганларини эшитдим; ҳолбуки ўшанда у зотнинг тўққиз аёллари бор эди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةً قَدْ دَعَا بِهَا فِي أُمَّتِهِ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun oʻz ummati haqida qilgan bir duosi bordir. Men esa oʻz duoimni ummatimga shafoat qilish uchun saqlab qoʻydim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун ўз уммати ҳақида қилган бир дуоси бордир. Мен эса ўз дуоимни умматимга шафоат қилиш учун сақлаб қўйдим», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيُصِيبَنَّ نَاسًا سَفْعٌ مِنْ النَّارِ عُقُوبَةً بِذُنُوبٍ عَمِلُوهَا ثُمَّ لَيُدْخِلُهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ يُقَالُ لَهُمْ الْجَهَنَّمِيُّونَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, baʼzi odamlarga qilgan gunohlari uchun jazo boʻlib, doʻzax oʻtining izi tegadi. Soʻng Alloh ularni Oʻz rahmatining fazli bilan jannatga kiritadi; ularga ‹jahannamliklar› deyiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, баъзи одамларга қилган гуноҳлари учун жазо бўлиб, дўзах ўтининг изи тегади. Сўнг Аллоҳ уларни Ўз раҳматининг фазли билан жаннатга киритади; уларга ‹жаҳаннамликлар› дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَفِتْنَةِ الْمَمَاتِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ duolarida: «Allohim, men ojizlikdan, dangasalikdan, qoʻrqoqlikdan, baxillikdan, keksalikdan va qabr azobidan Senga panoh keltiraman; hayot fitnasidan va mamot fitnasidan ham Senga panoh keltiraman», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дуоларида: «Аллоҳим, мен ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, кексаликдан ва қабр азобидан Сенга паноҳ келтираман; ҳаёт фитнасидан ва мамот фитнасидан ҳам Сенга паноҳ келтираман», дер эдилар.
حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ ثَلَاثًا قَالَتْ الْجَنَّةُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ اسْتَعَاذَ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ ثَلَاثًا قَالَتْ النَّارُ اللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohdan uch marta jannatni soʻrasa, jannat: ‹Allohim, uni jannatga kirgiz›, deydi. Kim Allohdan uch marta doʻzaxdan panoh soʻrasa, doʻzax: ‹Allohim, uni doʻzaxdan asra›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳдан уч марта жаннатни сўраса, жаннат: ‹Аллоҳим, уни жаннатга киргиз›, дейди. Ким Аллоҳдан уч марта дўзахдан паноҳ сўраса, дўзах: ‹Аллоҳим, уни дўзахдан асра›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ حَتَّى يُقَالَ قَدْ صَامَ وَيُفْطِرُ حَتَّى يُقَالَ قَدْ أَفْطَرَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ (shunchalik) roʻza tutardilarki, hatto: «Roʻza tutdilar, roʻza tutdilar», deyilar edi. Va (shunchalik) roʻza tutmasdilarki, hatto: «Roʻzani ochdilar, roʻzani ochdilar», deyilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ (шунчалик) рўза тутардиларки, ҳатто: «Рўза тутдилар, рўза тутдилар», дейилар эди. Ва (шунчалик) рўза тутмасдиларки, ҳатто: «Рўзани очдилар, рўзани очдилар», дейилар эди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ يَسِّرُوا وَلَا تُعَسِّرُوا وَأَسْكِنُوا وَلَا تُنَفِّرُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Osonlashtiringlar, qiyinlashtirmanglar; tinchlantiringlar, nafratlantirmanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Осонлаштиринглар, қийинлаштирманглар; тинчлантиринглар, нафратлантирманглар», дедилар.