حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنِي رَاشِدُ بْنُ سَعْدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا عَرَجَ بِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ مَرَرْتُ بِقَوْمٍ لَهُمْ أَظْفَارٌ مِنْ نُحَاسٍ يَخْمُشُونَ وُجُوهَهُمْ وَصُدُورَهُمْ فَقُلْتُ مَنْ هَؤُلَاءِ يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ لُحُومَ النَّاسِ وَيَقَعُونَ فِي أَعْرَاضِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men meʼrojga koʻtarilganimda misdan tirnoqlari bor, oʻz yuzlari va koʻkraklarini tirnayotgan bir qavmning oldidan oʻtdim. Men: ‹Ey Jibril, bular kimlar?› dedim. U: ‹Bular odamlarning goʻshtini yeydigan (gʻiybat qiladigan) va ularning nomuslarini tahqirlaydigan kimsalardir›, dedi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен меърожга кўтарилганимда мисдан тирноқлари бор, ўз юзлари ва кўкракларини тирнаётган бир қавмнинг олдидан ўтдим. Мен: ‹Эй Жибрил, булар кимлар?› дедим. У: ‹Булар одамларнинг гўштини ейдиган (ғийбат қиладиган) ва уларнинг номусларини таҳқирлайдиган кимсалардир›, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عُثْمَانَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَرْبُ خُدْعَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Urush — hiyladir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Уруш — ҳийладир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عُثْمَانَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَرْبُ خُدْعَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Urush — hiyladir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Уруш — ҳийладир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ حُمَيْدَ بْنَ عُبَيْدٍ مَوْلَى بَنِي الْمُعَلَّى يَقُولُ سَمِعْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام مَا لِي لَمْ أَرَ مِيكَائِيلَ ضَاحِكًا قَطُّ قَالَ مَا ضَحِكَ مِيكَائِيلُ مُنْذُ خُلِقَتْ النَّارُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot Jibril (alayhissalom)ga: «Nega men Mikoilni hech qachon kulayotgan holda koʻrmadim?» dedilar. U: «Doʻzax yaratilganidan buyon Mikoil kulmagan», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот Жибрил (алайҳиссалом)га: «Нега мен Микоилни ҳеч қачон кулаётган ҳолда кўрмадим?» дедилар. У: «Дўзах яратилганидан буён Микоил кулмаган», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ مِنْ يَهُودِيَّةِ أَصْبَهَانَ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفًا مِنْ الْيَهُودِ عَلَيْهِمْ التِّيجَانُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Dajjol Isfahon yahudiylari orasidan chiqadi; u bilan birga boshlarida tojlari bor yetmish ming yahudiy boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжол Исфаҳон яҳудийлари орасидан чиқади; у билан бирга бошларида тожлари бор етмиш минг яҳудий бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْفَتْحِ مَكَّةَ وَعَلَى رَأْسِهِ مِغْفَرٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Fath yili Makkaga boshlarida dubulgʻa bilan kirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили Маккага бошларида дубулға билан кирдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُهَاجِرٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ رُوَيْمٍ قَالَ أَقْبَلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَهُوَ بِدِمَشْقَ قَالَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فِيهِ أَحَدٌ قَالَ قَالَ أَنَسٌسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْإِيمَانُ يَمَانٍ هَكَذَا إِلَى لَخْمٍ وَجُذَامَ
Urva ibn Ruvaym aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Damashqda boʻlgan Muoviya ibn Abu Sufyonning huzuriga keldi. U kirgach, Muoviya unga: «Menga Rasululloh ﷺ dan eshitgan, sen bilan u zotning orangizda hech kim boʻlmagan bir hadisni aytib ber», dedi. Anas dedi: Men Rasululloh ﷺ ning: «Iymon yamanlikdir — mana shu tomonda, Laxm va Juzomgacha», deganlarini eshitganman.Урва ибн Рувайм айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Дамашқда бўлган Муовия ибн Абу Суфённинг ҳузурига келди. У киргач, Муовия унга: «Менга Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган, сен билан у зотнинг орангизда ҳеч ким бўлмаган бир ҳадисни айтиб бер», деди. Анас деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Иймон яманликдир — мана шу томонда, Лахм ва Жузомгача», деганларини эшитганман.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ أَثَرَةً شَدِيدَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا سَنَصْبِرُقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَأَخْفَاهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي الْحَدِيثِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ansorlarga: «Sizlar (mendan keyin) qattiq oʻzgalarni afzal koʻrishni koʻrasizlar; bas, Allohga va Uning Rasuliga yoʻliqquningizcha sabr qilinglar, men hovuz (Havzi Kavsar) boshida boʻlaman», dedilar. Ular: «Sabr qilamiz», dedilar. Abdulloh: «In shaa Alloh», dedi va uni past ovozda aytdi; men uning hadisda yoʻqligini oʻyladim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ансорларга: «Сизлар (мендан кейин) қаттиқ ўзгаларни афзал кўришни кўрасизлар; бас, Аллоҳга ва Унинг Расулига йўлиққунингизча сабр қилинглар, мен ҳовуз (Ҳавзи Кавсар) бошида бўламан», дедилар. Улар: «Сабр қиламиз», дедилар. Абдуллоҳ: «Ин шаа Аллоҳ», деди ва уни паст овозда айтди; мен унинг ҳадисда йўқлигини ўйладим.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ وَالْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبِيحَتَنَا وَصَلَّوْا صَلَاتَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا لَهُمْ مَا لِلْمُسْلِمِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَيْهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men odamlar Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va Muhammad Allohning elchisi ekaniga guvohlik bermagunlaricha ular bilan jang qilishga buyurildim. Bas, ular Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va Muhammad Allohning elchisi ekaniga guvohlik berib, qiblamizga yuzlansalar, soʻygan hayvonlarimizni yesalar va bizning namozimizday namoz oʻqisalar, ularning qonlari va mollari bizga harom boʻladi, faqat haq bilangina (halol boʻladi). Musulmonlarga tegishli narsalar ularga ham tegishli, musulmonlarning zimmasidagi narsalar ularning zimmasida ham boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен одамлар Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига гувоҳлик бермагунларича улар билан жанг қилишга буюрилдим. Бас, улар Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига гувоҳлик бериб, қибламизга юзлансалар, сўйган ҳайвонларимизни есалар ва бизнинг намозимиздай намоз ўқисалар, уларнинг қонлари ва моллари бизга ҳаром бўлади, фақат ҳақ билангина (ҳалол бўлади). Мусулмонларга тегишли нарсалар уларга ҳам тегишли, мусулмонларнинг зиммасидаги нарсалар уларнинг зиммасида ҳам бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَنَا عِنْدَ ثَفِنَاتِ نَاقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ مَعًا وَذَلِكَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Labbayka, haj va umra bilan birga», deganlarida men u zotning tuyalarining tizzalari yonida edim. Bu Vidoʻ hajida boʻlgan edi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Лаббайка, ҳаж ва умра билан бирга», деганларида мен у зотнинг туяларининг тиззалари ёнида эдим. Бу Видў ҳажида бўлган эди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ عَنْ مُعَانِ بْنِ رِفَاعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ بُخْتٍ الْمَكِّيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَضَّرَ اللَّهُ عَبْدًا سَمِعَ مَقَالَتِي هَذِهِ فَحَمَلَهَا فَرُبَّ حَامِلِ الْفِقْهِ فِيهِ غَيْرُ فَقِيهٍ وَرُبَّ حَامِلِ الْفِقْهِ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ ثَلَاثٌ لَا يُغِلُّ عَلَيْهِنَّ صَدْرُ مُسْلِمٍ إِخْلَاصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمُنَاصَحَةُ أُولِي الْأَمْرِ وَلُزُومُ جَمَاعَةِ الْمُسْلِمِينَ فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ تُحِيطُ مِنْ وَرَائِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh mening shu soʻzimni eshitib, uni (oʻzgalarga) yetkazgan bandaning yuzini yorugʻ qilsin! Zero, fiqhni koʻtarib yurgan koʻp kishi oʻzi faqih boʻlmaydi va fiqhni koʻtarib yurgan koʻp kishi uni oʻzidan koʻra faqihroq kishiga yetkazadi. Uch narsa borki, musulmon kishining koʻngli ularda xiyonat qilmaydi: amalni Alloh azza va jalla uchun xolis qilish, ish boshliqlariga nasihat qilish va musulmonlar jamoatidan ajralmaslik — chunki ularning duosi ortlaridan (hammani) qamrab oladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ менинг шу сўзимни эшитиб, уни (ўзгаларга) етказган банданинг юзини ёруғ қилсин! Зеро, фиқҳни кўтариб юрган кўп киши ўзи фақиҳ бўлмайди ва фиқҳни кўтариб юрган кўп киши уни ўзидан кўра фақиҳроқ кишига етказади. Уч нарса борки, мусулмон кишининг кўнгли уларда хиёнат қилмайди: амални Аллоҳ азза ва жалла учун холис қилиш, иш бошлиқларига насиҳат қилиш ва мусулмонлар жамоатидан ажралмаслик — чунки уларнинг дуоси ортларидан (ҳаммани) қамраб олади», дедилар.
حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَصَلَّيْنَا مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الظُّهْرَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ نَسْأَلُ عَنْهُ وَكَانَ شَاكِيًا فَلَمَّا دَخَلْنَا عَلَيْهِ سَلَّمْنَا قَالَ أَصَلَّيْتُمْ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ يَا جَارِيَةُ هَلُمِّي لِي وَضُوءًا مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِمَامِكُمْ هَذَا قَالَ عِصَامٌ فِي حَدِيثِهِ كَذَا قَالَ أَبِي قَالَ زَيْدٌ مَا يَذْكُرُ فِي ذَلِكَ أَبَا بَكْرٍ وَلَا عُمَرَ قَالَ قَالَ زَيْدٌ وَكَانَ عُمَرُ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ وَيُخَفِّفُ الْقُعُودَ وَالْقِيَامَ
Zayd ibn Aslam (rahimahulloh) aytdi: Biz Umar ibn Abdulaziz bilan peshin namozini oʻqidik, soʻng Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning holidan xabar olgani uning huzuriga bordik — u kasal edi. Uning huzuriga kirganimizda salom berdik. U: «Namoz oʻqidingizmi?» dedi. Biz: «Ha», dedik. U: «Ey joriya, menga taharat suvi keltir. Men Rasululloh ﷺ dan keyin shu imomingizdan koʻra namozi Rasululloh ﷺ ning namozlariga oʻxshashroq boʻlgan biror imom ortida namoz oʻqimaganman», dedi. Zayd aytdi: U bu haqda na Abu Bakrni, na Umarni zikr qilardi. Zayd dedi: Umar rukuʼ va sajdani toʻliq bajarib, oʻtirish va qiyomni yengil qilardi.Зайд ибн Аслам (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Биз Умар ибн Абдулазиз билан пешин намозини ўқидик, сўнг Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳолидан хабар олгани унинг ҳузурига бордик — у касал эди. Унинг ҳузурига кирганимизда салом бердик. У: «Намоз ўқидингизми?» деди. Биз: «Ҳа», дедик. У: «Эй жория, менга таҳарат суви келтир. Мен Расулуллоҳ ﷺ дан кейин шу имомингиздан кўра намози Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига ўхшашроқ бўлган бирор имом ортида намоз ўқимаганман», деди. Зайд айтди: У бу ҳақда на Абу Бакрни, на Умарни зикр қиларди. Зайд деди: Умар рукуъ ва саждани тўлиқ бажариб, ўтириш ва қиёмни енгил қиларди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي الزُّهْرِيَّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّهُ رَأَى فِي أُصْبُعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اضْطَرَبُوا خَوَاتِمَ مِنْ وَرِقٍ فَلَبِسُوهَا فَطَرَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَهُ فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bir kuni Rasululloh ﷺ ning barmoqlarida kumushdan boʻlgan uzukni koʻrdi. Soʻng odamlar ham kumushdan uzuklar yasab, ularni taqib oldilar. Shunda Rasululloh ﷺ oʻz uzuklarini tashlab yubordilar, odamlar ham oʻz uzuklarini tashlab yuborishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бир куни Расулуллоҳ ﷺ нинг бармоқларида кумушдан бўлган узукни кўрди. Сўнг одамлар ҳам кумушдан узуклар ясаб, уларни тақиб олдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўз узукларини ташлаб юбордилар, одамлар ҳам ўз узукларини ташлаб юборишди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ فِي حَوْضِي مِنْ الْأَبَارِيقِ عَدَدَ نُجُومِ السَّمَاءِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, mening Havzimda osmon yulduzlari sonicha kuzalar bordir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, менинг Ҳавзимда осмон юлдузлари сонича кузалар бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا وَلَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ يَلْتَقِيَانِ فَيَصُدُّ هَذَا وَيَصُدُّ هَذَا وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلَامِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir-biringizni yomon koʻrmanglar, bir-biringizga hasad qilmanglar, bir-biringizdan yuz oʻgirmanglar; va ey Allohning bandalari, birodar boʻlinglar! Musulmonga oʻz birodarini uch kechadan ortiq (boykot qilib) tashlab qoʻyishi halol emas: ikkovi uchrashadi-yu, bu ham yuz oʻgiradi, u ham yuz oʻgiradi. Ularning yaxshisi salomni birinchi boʻlib boshlaganidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир-бирингизни ёмон кўрманглар, бир-бирингизга ҳасад қилманглар, бир-бирингиздан юз ўгирманглар; ва эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар! Мусулмонга ўз биродарини уч кечадан ортиқ (бойкот қилиб) ташлаб қўйиши ҳалол эмас: иккови учрашади-ю, бу ҳам юз ўгиради, у ҳам юз ўгиради. Уларнинг яхшиси саломни биринчи бўлиб бошлаганидир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bitta gʻusl bilan (barcha) ayollarini aylanib chiqar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ битта ғусл билан (барча) аёлларини айланиб чиқар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي عِقَالٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَسْقَلَانُ أَحَدُ الْعَرُوسَيْنِ يُبْعَثُ مِنْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَبْعُونَ أَلْفًا لَا حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَيُبْعَثُ مِنْهَا خَمْسُونَ أَلْفًا شُهَدَاءَ وُفُودًا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَبِهَا صُفُوفُ الشُّهَدَاءِ رُءُوسُهُمْ مُقَطَّعَةٌ فِي أَيْدِيهِمْ تَثِجُّ أَوْدَاجُهُمْ دَمًا يَقُولُونَ رَبَّنَا آتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ فَيَقُولُ صَدَقَ عَبِيدِي اغْسِلُوهُمْ بِنَهَرِ الْبَيْضَةِ فَيَخْرُجُونَ مِنْهَا نُقِيًّا بِيضًا فَيَسْرَحُونَ فِي الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Asqalon ikki kelinning biridir. Qiyomat kuni undan yetmish ming (kishi) hisobsiz holda qayta tiriltiriladi va undan ellik ming shahid Alloh azza va jallaga vakil boʻlib kelgan holda tiriltiriladi. Unda shahidlarning saflari bordir: boshlari kesilib, qoʻllarida boʻladi, tomirlaridan qon otilib turadi. Ular: ‹Ey Rabbimiz, bizga Oʻz paygʻambarlaring orqali vaʼda qilgan narsangni bergin, albatta, Sen vaʼdaga xilof qilmaysan›, deydilar. Shunda U: ‹Bandalarim rost aytdilar; ularni Bayza daryosida yuvinglar›, deydi. Bas, ular undan pokiza va oppoq holda chiqib, jannatda xohlagan joylarida yuradilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Асқалон икки келиннинг биридир. Қиёмат куни ундан етмиш минг (киши) ҳисобсиз ҳолда қайта тирилтирилади ва ундан эллик минг шаҳид Аллоҳ азза ва жаллага вакил бўлиб келган ҳолда тирилтирилади. Унда шаҳидларнинг сафлари бордир: бошлари кесилиб, қўлларида бўлади, томирларидан қон отилиб туради. Улар: ‹Эй Раббимиз, бизга Ўз пайғамбарларинг орқали ваъда қилган нарсангни бергин, албатта, Сен ваъдага хилоф қилмайсан›, дейдилар. Шунда У: ‹Бандаларим рост айтдилар; уларни Байза дарёсида ювинглар›, дейди. Бас, улар ундан покиза ва оппоқ ҳолда чиқиб, жаннатда хоҳлаган жойларида юрадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّعْوَةُ لَا تُرَدُّ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ فَادْعُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Azon bilan iqoma orasidagi daʼvat rad qilinmaydi, bas, duo qilinglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Азон билан иқома орасидаги даъват рад қилинмайди, бас, дуо қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمٌ مِنْ وَرِقٍ فَصُّهُ حَبَشِيٌّ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning kumushdan uzuklari bor edi, uning koʻzi habashiy (aqiq) edi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг кумушдан узуклари бор эди, унинг кўзи ҳабаший (ақиқ) эди.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَدَعَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ فَجِيءَ بِمَرَقَةٍ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ ذَلِكَ الدُّبَّاءَ وَيُعْجِبُهُ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ جَعَلْتُ أُلْقِيهِ إِلَيْهِ وَلَا أَطْعَمُ مِنْهُ شَيْئًافَقَالَ أَنَسٌ فَمَا زِلْتُ أُحِبُّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيَّ فَقَالَ مَا أَتَيْنَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَطُّ فِي زَمَانِ الدُّبَّاءِ إِلَّا وَجَدْنَاهُ فِي طَعَامِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ni (taomga) taklif qildi, u zot bordilar, men ham u zot bilan birga bordim. Ichida qovoq solingan shoʻrva keltirildi. Rasululloh ﷺ oʻsha qovoqdan yeya boshladilar va u zotga (qovoq) yoqar edi. Buni koʻrgach, men uni u zotning oldilariga surib qoʻyar, oʻzim undan hech narsa yemas edim. Anas dedi: Shundan buyon men uni sevib qoldim. Sulaymon aytdi: Men bu hadisni Sulaymon at-Taymiyga aytib berdim. U: «Biz qovoq mavsumida Anas ibn Molikning huzuriga har kelganimizda, uni albatta uning taomida koʻrar edik», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ ни (таомга) таклиф қилди, у зот бордилар, мен ҳам у зот билан бирга бордим. Ичида қовоқ солинган шўрва келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ ўша қовоқдан ея бошладилар ва у зотга (қовоқ) ёқар эди. Буни кўргач, мен уни у зотнинг олдиларига суриб қўяр, ўзим ундан ҳеч нарса емас эдим. Анас деди: Шундан буён мен уни севиб қолдим. Сулаймон айтди: Мен бу ҳадисни Сулаймон ат-Таймийга айтиб бердим. У: «Биз қовоқ мавсумида Анас ибн Моликнинг ҳузурига ҳар келганимизда, уни албатта унинг таомида кўрар эдик», деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعَمِّيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَلِجُ حَائِطَ الْقُدُسِ مُدْمِنُ الْخَمْرِ وَلَا الْعَاقُّ لِوَالِدَيْهِ وَلَا الْمَنَّانُ عَطَاءَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Muqaddas bogʻga doimiy ichkilikboz ham, ota-onasiga oq boʻlgan ham, bergan atosini minnat qiladigan ham kirmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Муқаддас боғга доимий ичкиликбоз ҳам, ота-онасига оқ бўлган ҳам, берган атосини миннат қиладиган ҳам кирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ طَهْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَكَانَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ تَفْخَرُ عَلَى نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْكَحَنِي مِنْ السَّمَاءِ وَأَطْعَمَ عَلَيْهَا يَوْمَئِذٍ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ الْقَوْمُ جُلُوسًا كَمَا هُمْ فِي الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ فَلَبِثَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَلْبَثَ ثُمَّ رَجَعَ وَالْقَوْمُ جُلُوسٌ كَمَا هُمْ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَعُرِفَ فِي وَجْهِهِ فَنُزِّلَ آيَةُ الْحِجَابِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Zaynab binti Jahsh Nabiy ﷺ ning (boshqa) ayollari oldida faxrlanib: «Meni Alloh azza va jalla osmondan uylantirdi», der edi. U zot oʻsha kuni uning (nikohi) uchun non va goʻsht bilan taom berdilar. Odamlar esa uyda oʻz holicha oʻtirib qolishdi. Rasululloh ﷺ turib chiqib ketdilar va Alloh xohlaganicha turdilar, soʻng qaytib keldilar — odamlar esa hanuz oʻz holicha oʻtirishardi. Bu u zotga ogʻir botdi va yuzlarida bilinib qoldi. Shunda hijob oyati nozil qilindi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Зайнаб бинти Жаҳш Набий ﷺ нинг (бошқа) аёллари олдида фахрланиб: «Мени Аллоҳ азза ва жалла осмондан уйлантирди», дер эди. У зот ўша куни унинг (никоҳи) учун нон ва гўшт билан таом бердилар. Одамлар эса уйда ўз ҳолича ўтириб қолишди. Расулуллоҳ ﷺ туриб чиқиб кетдилар ва Аллоҳ хоҳлаганича турдилар, сўнг қайтиб келдилар — одамлар эса ҳануз ўз ҳолича ўтиришарди. Бу у зотга оғир ботди ва юзларида билиниб қолди. Шунда ҳижоб ояти нозил қилинди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ فَسَأَلَهُ رَجُلٌ مَتَى السَّاعَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَا إِنَّهَا قَائِمَةٌ فَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ وَاللَّهِ مَا أَعْدَدْتُ مِنْ كَثِيرِ عَمَلٍ إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكَ مَا احْتَسَبْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ ning huzurlarida, uylarida edim. Bir kishi u zotdan: «Yo Rasululloh, qiyomat qachon boʻladi?» deb soʻradi. U zot: «Albatta, u qoim boʻladi. Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohga qasamki, men koʻp amal tayyorlaganim yoʻq, faqat Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan kishi bilan birga boʻlasan va senga oʻzing umid qilgan narsa boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ нинг ҳузурларида, уйларида эдим. Бир киши у зотдан: «Ё Расулуллоҳ, қиёмат қачон бўлади?» деб сўради. У зот: «Албатта, у қоим бўлади. Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, мен кўп амал тайёрлаганим йўқ, фақат Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен ўзинг севган киши билан бирга бўласан ва сенга ўзинг умид қилган нарса бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ يُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ابْنُوا لِي مِنْبَرًا أَرَادَ أَنْ يُسْمِعَهُمْ فَبَنَوْا لَهُ عَتَبَتَيْنِ فَتَحَوَّلَ مِنْ الْخَشَبَةِ إِلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْخَشَبَةَ تَحِنُّ حَنِينَ الْوَالِدِ قَالَ فَمَا زَالَتْ تَحِنُّ حَتَّى نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِنْبَرِ فَمَشَى إِلَيْهَا فَاحْتَضَنَهَا فَسَكَنَتْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ juma kuni xutba qilganlarida orqalarini bir yogʻochga suyar edilar. Odamlar koʻpayganida u zot ularga (ovozlarini) eshittirishni istab: «Menga minbar yasanglar», dedilar. Ular u zotga ikki poyali (minbar) yasadilar va u zot yogʻochdan minbarga oʻtdilar. Anas ibn Molik menga xabar berdiki, u oʻsha yogʻochning ota ingraganday ingraganini eshitgan. U yogʻoch Rasululloh ﷺ minbardan tushib, uning oldiga borib, uni quchoqlagunlaricha ingrab turdi, shundan keyin tinchidi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ жума куни хутба қилганларида орқаларини бир ёғочга суяр эдилар. Одамлар кўпайганида у зот уларга (овозларини) эшиттиришни истаб: «Менга минбар ясанглар», дедилар. Улар у зотга икки пояли (минбар) ясадилар ва у зот ёғочдан минбарга ўтдилар. Анас ибн Молик менга хабар бердики, у ўша ёғочнинг ота инграгандай инграганини эшитган. У ёғоч Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушиб, унинг олдига бориб, уни қучоқлагунларича инграб турди, шундан кейин тинчиди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِى طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا عُرِضَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طِيبٌ قَطُّ فَرَدَّهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ ga hech qachon xushboʻylik taqdim qilinib, u zot uni rad qilgan emaslar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ га ҳеч қачон хушбўйлик тақдим қилиниб, у зот уни рад қилган эмаслар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohim, men Sendan gʻam-tashvishdan, qaygʻudan, ojizlikdan, dangasalikdan, baxillikdan, qoʻrqoqlikdan, qarz ogʻirligidan va kishilarning gʻolib kelishidan panoh tilayman», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳим, мен Сендан ғам-ташвишдан, қайғудан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарз оғирлигидан ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ тилайман», дер эдилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ بَيْتَ أُمِّ سُلَيْمٍ وَيَنَامُ عَلَى فِرَاشِهَا وَلَيْسَتْ فِي بَيْتِهَا قَالَ فَأُتِيَتْ يَوْمًا فَقِيلَ لَهَا هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَائِمٌ عَلَى فِرَاشِكِ قَالَتْ فَجِئْتُ وَذَاكَ فِي الصَّيْفِ فَعَرِقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَنْقَعَ عَرَقُهُ عَلَى قِطْعَةِ أَدَمٍ عَلَى الْفِرَاشِ فَجَعَلْتُ أُنَشِّفُ ذَلِكَ الْعَرَقَ وَأَعْصِرُهُ فِي قَارُورَةٍ فَفَزِعَ وَأَنَا أَصْنَعُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا تَصْنَعِينَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَرْجُو بَرَكَتَهُ لِصِبْيَانِنَا قَالَ أَصَبْتِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Ummu Sulaymning uyiga kirib, u uyda yoʻq paytida uning toʻshagida uxlar edilar. Bir kuni unga: «Mana, Nabiy ﷺ sening toʻshagingda uxlab yotibdilar», — deyildi. U dedi: Men keldim, bu yoz kunlari edi; Nabiy ﷺ shu qadar terlagan edilarki, terlari toʻshak ustidagi bir parcha teriga toʻplanib qolgan edi. Men oʻsha terni arta boshladim va uni bir shishaga siqib quya boshladim. Men shuni qilayotganimda u zot choʻchib uygʻonib: «Nima qilayapsan, ey Ummu Sulaym?» — dedilar. Men: «Yo Rasululloh, biz uning barakasini bolalarimiz uchun umid qilamiz», — dedim. U zot: «Toʻgʻri qilibsan», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Умму Сулаймнинг уйига кириб, у уйда йўқ пайтида унинг тўшагида ухлар эдилар. Бир куни унга: «Мана, Набий ﷺ сенинг тўшагингда ухлаб ётибдилар», — дейилди. У деди: Мен келдим, бу ёз кунлари эди; Набий ﷺ шу қадар терлаган эдиларки, терлари тўшак устидаги бир парча терига тўпланиб қолган эди. Мен ўша терни арта бошладим ва уни бир шишага сиқиб қуя бошладим. Мен шуни қилаётганимда у зот чўчиб уйғониб: «Нима қилаяпсан, эй Умму Сулайм?» — дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, биз унинг баракасини болаларимиз учун умид қиламиз», — дедим. У зот: «Тўғри қилибсан», — дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ عَلَى حَصِيرٍ قَدْ تَغَيَّرَ مِنْ الْقِدَمِ وَنَضَحَهُ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ فَسَجَدَ عَلَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Ummu Sulaymning uyida eskirganidan rangi oʻzgarib ketgan bir boʻyra ustida namoz oʻqib berdilar. U zot uni sal suv bilan nam qilib, ustiga sajda qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Умму Сулаймнинг уйида эскирганидан ранги ўзгариб кетган бир бўйра устида намоз ўқиб бердилар. У зот уни сал сув билан нам қилиб, устига сажда қилдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَعْرَابِيًّا أَتَى مَسْجِدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَالَ فِيهِ فَقَامَ إِلَيْهِ الْقَوْمُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعُوهُ لَا تُزْرِمُوهُ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Nabiy ﷺ ning masjidlariga kelib, unga siydi. Shunda odamlar unga qarab turdilar. Rasululloh ﷺ ularga: «Uni qoʻyib beringlar, uni toʻxtatmanglar», — dedilar. Soʻng suv keltirishni buyurib, uning ustiga toʻkdirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Набий ﷺ нинг масжидларига келиб, унга сийди. Шунда одамлар унга қараб турдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Уни қўйиб беринглар, уни тўхтатманглар», — дедилар. Сўнг сув келтиришни буюриб, унинг устига тўкдирдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَا آلُو أَنْ أُصَلِّيَ بِكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِنَا قَالَ فَكَانَ أَنَسٌ يَصْنَعُ شَيْئًا لَا أَرَاكُمْ تَصْنَعُونَهُ كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ انْتَصَبَ قَائِمًا حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لَقَدْ نَسِيَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السَّجْدَةِ قَعَدَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لَقَدْ نَسِيَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men sizlarga Rasululloh ﷺ bizga namoz oʻqib berganlarini koʻrganimdek namoz oʻqib berishda hech qisqartirmayman. (Sobit) dedi: Anas men sizlarning qilayotganingizni koʻrmaydigan bir ishni qilar edi: rukuʼdan boshini koʻtarganida shu qadar tik turar ediki, hatto aytuvchi: «(Sajdani) unutdi», deguday boʻlar edi. Va sajdadan boshini koʻtarganida shu qadar (uzoq) oʻtirar ediki, hatto aytuvchi: «(Ikkinchi sajdani) unutdi», deguday boʻlar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺ бизга намоз ўқиб берганларини кўрганимдек намоз ўқиб беришда ҳеч қисқартирмайман. (Собит) деди: Анас мен сизларнинг қилаётганингизни кўрмайдиган бир ишни қилар эди: рукуъдан бошини кўтарганида шу қадар тик турар эдики, ҳатто айтувчи: «(Саждани) унутди», дегудай бўлар эди. Ва саждадан бошини кўтарганида шу қадар (узоқ) ўтирар эдики, ҳатто айтувчи: «(Иккинчи саждани) унутди», дегудай бўлар эди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَثَرَ صُفْرَةٍ فَقَالَ مَا هَذَا قَالَ إِنِّي تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً عَلَى وَزْنِ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Abdurrahmon ibn Avfning ustida sariq (zaʼfaron) izini koʻrib: «Bu nima?» dedilar. U: «Men bir ayolga bir danak ogʻirligidagi oltin (mahr) bilan uylandim», dedi. U zot: «Alloh senga barakat bersin; valima qil — bir qoʻy bilan boʻlsa ham», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Абдурраҳмон ибн Авфнинг устида сариқ (заъфарон) изини кўриб: «Бу нима?» дедилар. У: «Мен бир аёлга бир данак оғирлигидаги олтин (маҳр) билан уйландим», деди. У зот: «Аллоҳ сенга баракат берсин; валима қил — бир қўй билан бўлса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ وَمَاذَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَقَالَ أَنَسٌ فَمَا فَرِحْنَا بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَرَحَنَا بِقَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ قَالَ فَأَنَا أُحِبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَأَنَا أَرْجُو أَنْ أَكُونَ مَعَهُمْ لِحُبِّي إِيَّاهُمْ وَإِنْ كُنْتُ لَا أَعْمَلُ بِعَمَلِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, Qiyomat qachon?» dedi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Hech narsa, faqat men Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen sevgan kishing bilan birgasan», dedilar. Anas dedi: Biz Islomdan keyin Nabiy ﷺ ning «Sen sevgan kishing bilan birgasan» degan soʻzlaridan quvonganchalik hech narsadan quvonmaganmiz. U dedi: Men Rasululloh ﷺ ni, Abu Bakrni va Umarni sevaman va ularning amalini qilmasam ham, ularni sevganim uchun ular bilan birga boʻlishni umid qilaman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, Қиёмат қачон?» деди. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Ҳеч нарса, фақат мен Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен севган кишинг билан биргасан», дедилар. Анас деди: Биз Исломдан кейин Набий ﷺ нинг «Сен севган кишинг билан биргасан» деган сўзларидан қувонганчалик ҳеч нарсадан қувонмаганмиз. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни, Абу Бакрни ва Умарни севаман ва уларнинг амалини қилмасам ҳам, уларни севганим учун улар билан бирга бўлишни умид қиламан.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ أَنَّ أَنَسًاسُئِلَ خَضَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَبْلُغْ شَيْبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانَ يَخْضِبُ وَلَوْ شِئْتُ أَنْ أَعُدَّ شَمَطَاتٍ كُنَّ فِي لِحْيَتِهِ لَفَعَلْتُوَلَكِنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يَخْضِبُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَكَانَ عُمَرُ يَخْضِبُ بِالْحِنَّاءِ
Sobit (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Anasdan: «Nabiy ﷺ (sochlarini) boʻyaganmilar?» deb soʻraldi. U: «Rasululloh ﷺ ning oqlari boʻyaydigan darajaga yetmagan edi. Agar men soqollaridagi oq tolalarni sanamoqchi boʻlsam, sanab chiqqan boʻlar edim. Lekin Abu Bakr xina va katam bilan boʻyar edi, Umar esa xina bilan boʻyar edi», dedi.Собит (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Анасдан: «Набий ﷺ (сочларини) бўяганмилар?» деб сўралди. У: «Расулуллоҳ ﷺ нинг оқлари бўяйдиган даражага етмаган эди. Агар мен соқолларидаги оқ толаларни санамоқчи бўлсам, санаб чиққан бўлар эдим. Лекин Абу Бакр хина ва катам билан бўяр эди, Умар эса хина билан бўяр эди», деди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَخَدَمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ سِنِينَ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ لِي أُفٍّ قَطُّ وَلَا قَالَ لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ كَذَا وَهَلَّا صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ga oʻn yil xizmat qildim. Allohga qasamki, u zot menga hech qachon «uf» demadilar va men qilgan biror ish haqida: «Nega bunday qilding?» yoki: «Nega ana-unday qilmading?» demadilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ га ўн йил хизмат қилдим. Аллоҳга қасамки, у зот менга ҳеч қачон «уф» демадилар ва мен қилган бирор иш ҳақида: «Нега бундай қилдинг?» ёки: «Нега ана-ундай қилмадинг?» демадилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا مَسِسْتُ بِيَدَيَّ دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً كَانَتْ أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men na diboni, na ipakni Rasululloh ﷺ ning kaftlaridan koʻra yumshoqroq qilib qoʻlim bilan ushlaganman va na bir hidni Rasululloh ﷺ ning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlaganman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен на дибони, на ипакни Расулуллоҳ ﷺ нинг кафтларидан кўра юмшоқроқ қилиб қўлим билан ушлаганман ва на бир ҳидни Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидлаганман.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَنَسٍأَنَّ غُلَامًا مِنْ الْيَهُودِ كَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرِضَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ وَهُوَ بِالْمَوْتِ فَدَعَاهُ إِلَى الْإِسْلَامِ فَنَظَرَ الْغُلَامُ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ فَأَسْلَمَ ثُمَّ مَاتَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ وَهُوَ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْقَذَهُ بِي مِنْ النَّارِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy bola Nabiy ﷺ ga xizmat qilar edi. U kasal boʻldi, Nabiy ﷺ uni oʻlim holatida ekanida ziyorat qilgani bordilar va uni Islomga daʼvat qildilar. Bola bosh tomonida (oʻtirgan) otasiga qaradi. Otasi unga: «Abulqosimga itoat qil», dedi. Shunda u Islomni qabul qildi, soʻng vafot etdi. Rasululloh ﷺ uning oldidan: «Uni men orqali doʻzaxdan qutqargan Allohga hamd boʻlsin», — deb chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий бола Набий ﷺ га хизмат қилар эди. У касал бўлди, Набий ﷺ уни ўлим ҳолатида эканида зиёрат қилгани бордилар ва уни Исломга даъват қилдилар. Бола бош томонида (ўтирган) отасига қаради. Отаси унга: «Абулқосимга итоат қил», деди. Шунда у Исломни қабул қилди, сўнг вафот этди. Расулуллоҳ ﷺ унинг олдидан: «Уни мен орқали дўзахдан қутқарган Аллоҳга ҳамд бўлсин», — деб чиқдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنْتُ سَاقِيَ الْقَوْمِ يَوْمَ حُرِّمَتْ الْخَمْرُ قَالَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ قَدْ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ قَالَ فَقَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ اخْرُجْ فَانْظُرْ قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَظَرْتُ فَسَمِعْتُ مُنَادِيًا يُنَادِي أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ قَالَ فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ فَاذْهَبْ فَأَهْرِقْهَا قَالَ فَجِئْتُ فَأَهْرَقْتُهَا قَالَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ قُتِلَ سُهَيْلُ ابْنُ بَيْضَاءَ وَهِيَ فِي بَطْنِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا} إِلَى آخِرِ الْآيَةَ قَالَ وَكَانَ خَمْرُهُمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخَ الْبُسْرَ وَالتَّمْرَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xamr harom qilingan kuni men qavmning soqiysi edim. Abu Talhaning huzurida uning baʼzi doʻstlari toʻplangan edi. Bir kishi kelib: «Ogoh boʻlinglar, xamr harom qilindi!» dedi. Shunda Abu Talha menga: «Chiqib, bir qarab kel», dedi. Men chiqib qaradim va bir jarchining: «Ogoh boʻlinglar, xamr harom qilindi!» deb hayqirayotganini eshitdim. Men unga xabar berdim. U: «Bor, uni toʻkib tashla», dedi. Men kelib, uni toʻkib tashladim. Shunda ularning baʼzilari: «Suhayl ibn Baydo qornida u (xamr) bor holida oʻldirilgan-ku», dedilar. Bas, Alloh azza va jalla: «Iymon keltirgan va yaxshi amallar qilganlarga (bundan avval) yeb-ichgan narsalarida gunoh yoʻqdir» — oyatning oxirigacha — (oyatini) nozil qildi. U dedi: Oʻsha kunlarda ularning xamri fazix — xom xurmo va (quruq) xurmo (sharbati) edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хамр ҳаром қилинган куни мен қавмнинг соқийси эдим. Абу Талҳанинг ҳузурида унинг баъзи дўстлари тўпланган эди. Бир киши келиб: «Огоҳ бўлинглар, хамр ҳаром қилинди!» деди. Шунда Абу Талҳа менга: «Чиқиб, бир қараб кел», деди. Мен чиқиб қарадим ва бир жарчининг: «Огоҳ бўлинглар, хамр ҳаром қилинди!» деб ҳайқираётганини эшитдим. Мен унга хабар бердим. У: «Бор, уни тўкиб ташла», деди. Мен келиб, уни тўкиб ташладим. Шунда уларнинг баъзилари: «Суҳайл ибн Байдо қорнида у (хамр) бор ҳолида ўлдирилган-ку», дедилар. Бас, Аллоҳ азза ва жалла: «Иймон келтирган ва яхши амаллар қилганларга (бундан аввал) еб-ичган нарсаларида гуноҳ йўқдир» — оятнинг охиригача — (оятини) нозил қилди. У деди: Ўша кунларда уларнинг хамри фазих — хом хурмо ва (қуруқ) хурмо (шарбати) эди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ لَهُ وَكَانَ مَعَهُ غُلَامٌ أَسْوَدُ يُقَالُ لَهُ أَنْجَشَةُ يَحْدُو قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيْحَكَ يَا أَنْجَشَةُ رُوَيْدًا سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ ارْفُقْ بِالْقَوَارِيرِ قَالَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي قِلَابَةَ يَعْنِي النِّسَاءَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safarda edilar. U zot bilan birga Anjasha deb ataladigan qora tanli bir xizmatkor bor edi, u hido (tuyachilar qoʻshigʻi) aytib borar edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Voy senga, ey Anjasha, oʻzingni bos! Shishalarni sekin hayda, shishalarga muloyim boʻl!» dedilar. (Rovyi) dedi: Abu Qilobaning hadisida: «yaʼni ayollarni», deyilgan.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар. У зот билан бирга Анжаша деб аталадиган қора танли бир хизматкор бор эди, у ҳидо (туячилар қўшиғи) айтиб борар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Вой сенга, эй Анжаша, ўзингни бос! Шишаларни секин ҳайда, шишаларга мулойим бўл!» дедилар. (Ровйи) деди: Абу Қилобанинг ҳадисида: «яъни аёлларни», дейилган.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْلَمَ عَلَى امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ مَا أَوْلَمَ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَ فَأَوْلَمَ بِشَاةٍ أَوْ ذَبَحَ شَاةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning oʻz ayollaridan birortasiga Zaynab bint Jahshga qilgandek valima qilganlarini koʻrmadim. U zot bir qoʻy bilan valima qildilar, yoki: bir qoʻy soʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ўз аёлларидан бирортасига Зайнаб бинт Жаҳшга қилгандек валима қилганларини кўрмадим. У зот бир қўй билан валима қилдилар, ёки: бир қўй сўйдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَمُؤَمَّلٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ حَدَّثَنَا سَلْمٌ الْعَلَوِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ ذَهَبْتُ أَدْخُلُ كَمَا كُنْتُ أَدْخُلُ فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَاءَكَ يَا بُنَيَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hijob oyati nozil boʻlganida men avval kirib yurganimdek kirmoqchi boʻldim. Shunda Nabiy ﷺ menga: «Orqangga (qayt), ey oʻgʻilcham», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳижоб ояти нозил бўлганида мен аввал кириб юрганимдек кирмоқчи бўлдим. Шунда Набий ﷺ менга: «Орқангга (қайт), эй ўғилчам», дедилар.