حَدَّثَنَا قُرَادٌ أَبُو نُوحٍ أَخْبَرَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ إِذَا قَامَ كَبَّرَ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ اهْدِنِي لِمَا اخْتَلَفْتُ فِيهِ مَنْ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ قَالَ يَحْيَى قَالَ أَبُو سَلَمَةَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْثِهِ وَنَفْخِهِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هَمْزُهُ وَنَفْخُهُ وَنَفْثُهُ قَالَ أَمَّا هَمْزُهُ فَهَذِهِ الْمُوتَةُ الَّتِي تَأْخُذُ بَنِي آدَمَ وَأَمَّا نَفْخُهُ فَالْكِبْرُ وَأَمَّا نَفْثُهُ فَالشِّعْرُ
Abu Salama ibn Abdurrahmon ibn Avf aytdi: Men moʻminlar onasi Oishadan (roziyallohu anho): «Rasululloh ﷺ kechasi turganlarida namozlarini nima bilan boshlar edilar?» deb soʻradim. U aytdi: U zot turganlarida takbir aytar va: «Allohim! Ey Jabroil, Mikoil va Isrofilning Robbi, osmonlaru yerni yaratguvchi, gʻayb va oshkorni biluvchi (Zot)! Bandalaring orasida ular ixtilof qilgan narsalar haqida Sen hukm qilursan. Ixtilof qilingan narsada meni Oʻz izning bilan haqqa boshlagin. Albatta, Sen Oʻzing istagan kishini toʻgʻri yoʻlga hidoyat qilursan», der edilar. Yahyo aytdi: Abu Salama aytdi: Rasululloh ﷺ kechasi turganlarida: «Allohim, men Sendan quvilgan shaytondan — uning hamzidan, nafsidan va nafxidan panoh soʻrayman», der edilar. U aytdi: Yana Rasululloh ﷺ: «Quvilgan shaytondan — uning hamzidan, nafxidan va nafsidan Allohga panoh tilanglar», der edilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, uning hamzi, nafxi va nafsi nima?» dedilar. U zot: «Hamziga kelsak, u — odam bolasini tutadigan mana bu (aqldan ozdiruvchi) tutqanoqdir; nafxiga kelsak, u — kibrdir; nafsiga kelsak, u — sheʼrdir», dedilar.Абу Салама ибн Абдурраҳмон ибн Авф айтди: Мен мўминлар онаси Оишадан (розияллоҳу анҳо): «Расулуллоҳ ﷺ кечаси турганларида намозларини нима билан бошлар эдилар?» деб сўрадим. У айтди: У зот турганларида такбир айтар ва: «Аллоҳим! Эй Жаброил, Микоил ва Исрофилнинг Робби, осмонлару ерни яратгувчи, ғайб ва ошкорни билувчи (Зот)! Бандаларинг орасида улар ихтилоф қилган нарсалар ҳақида Сен ҳукм қилурсан. Ихтилоф қилинган нарсада мени Ўз изнинг билан ҳаққа бошлагин. Албатта, Сен Ўзинг истаган кишини тўғри йўлга ҳидоят қилурсан», дер эдилар. Яҳё айтди: Абу Салама айтди: Расулуллоҳ ﷺ кечаси турганларида: «Аллоҳим, мен Сендан қувилган шайтондан — унинг ҳамзидан, нафсидан ва нафхидан паноҳ сўрайман», дер эдилар. У айтди: Яна Расулуллоҳ ﷺ: «Қувилган шайтондан — унинг ҳамзидан, нафхидан ва нафсидан Аллоҳга паноҳ тиланглар», дер эдилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, унинг ҳамзи, нафхи ва нафси нима?» дедилар. У зот: «Ҳамзига келсак, у — одам боласини тутадиган мана бу (ақлдан оздирувчи) тутқаноқдир; нафхига келсак, у — кибрдир; нафсига келсак, у — шеърдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي يُونُسَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ قَائِمٌ عَلَى الْبَابِ وَأَنَا أَسْمَعُ قَالَ أُصْبِحُ جُنُبًا وَأَنَا أُرِيدُ الصَّوْمَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُصْبِحُ جُنُبًا وَأَنَا أُرِيدُ الصَّوْمَ قَالَ الرَّجُلُ إِنِّي لَسْتُ كَمِثْلِكَ أَنْتَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَغَضِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي أَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَخْشَاكُمْ لِلرَّبِّ عَزَّ وَجَلَّ وَأَعْلَمَكُمْ بِمَا أَتَّقِي
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir kishi eshik oldida turgan holda Rasulullohdan ﷺ soʻradi, men esa eshitib turardim. U: «Men junub holda tonglayman, roʻza tutmoqchiman», dedi. Nabiy ﷺ: «Men ham junub holda tonglayman va roʻza tutmoqchi boʻlaman», dedilar. U kishi: «Men sizga oʻxshamayman; Alloh sizning oldingi va keyingi gunohlaringizni magʻfirat qilgan», dedi. Shunda Nabiy ﷺ gʻazablanib: «Men sizlarning Alloh azza va jalladan eng koʻp qoʻrqadiganingiz va nimadan saqlanishimni eng yaxshi biladiganingiz boʻlishni umid qilaman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир киши эшик олдида турган ҳолда Расулуллоҳдан ﷺ сўради, мен эса эшитиб турардим. У: «Мен жунуб ҳолда тонглайман, рўза тутмоқчиман», деди. Набий ﷺ: «Мен ҳам жунуб ҳолда тонглайман ва рўза тутмоқчи бўламан», дедилар. У киши: «Мен сизга ўхшамайман; Аллоҳ сизнинг олдинги ва кейинги гуноҳларингизни мағфират қилган», деди. Шунда Набий ﷺ ғазабланиб: «Мен сизларнинг Аллоҳ азза ва жалладан энг кўп қўрқадиганингиз ва нимадан сақланишимни энг яхши биладиганингиз бўлишни умид қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِيَارٍ الْأَسْلَمِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَبْيَةِ خَرَزٍ فَقَسَمَهَا لِلْحُرَّةِ وَلِلْأَمَةِوَقَالَتْ كَانَ أَبِي يَقْسِمُ لِلْحُرِّ وَالْعَبْدِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺga munchoqlar solingan bir xaltacha keltirildi. U zot uni hur (ozod) ayolga ham, choʻriga ham (baravar) taqsimlab berdilar. Yana u aytdi: «Otam ozod kishiga ham, qulga ham (baravar) taqsimlar edi».Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺга мунчоқлар солинган бир халтача келтирилди. У зот уни ҳур (озод) аёлга ҳам, чўрига ҳам (баравар) тақсимлаб бердилар. Яна у айтди: «Отам озод кишига ҳам, қулга ҳам (баравар) тақсимлар эди».
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar, lekin u zot sizlarning ichingizda oʻz nafsini eng yaxshi idora qiluvchi edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар, лекин у зот сизларнинг ичингизда ўз нафсини энг яхши идора қилувчи эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَمَثَّلُ شَيْئًا مِنْ الشِّعْرِ قَالَتْ قَدْ كَانَ يَتَمَثَّلُ مِنْ شِعْرِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ وَيَقُولُ وَيَأْتِيكَ بِالْأَخْبَارِ مَنْ لَمْ تُزَوِّدِ
Shurayh aytdi: Men Oishadan (roziyallohu anho): «Nabiy ﷺ sheʼrdan biror narsani (misol qilib) keltirarmidilar?» deb soʻradim. U: «U zot Abdulloh ibn Ravohaning sheʼridan keltirib: ‹Va senga oʻzing ozuqa bermagan kishi xabarlar keltirur›, der edilar», dedi.Шурайҳ айтди: Мен Оишадан (розияллоҳу анҳо): «Набий ﷺ шеърдан бирор нарсани (мисол қилиб) келтирармидилар?» деб сўрадим. У: «У зот Абдуллоҳ ибн Равоҳанинг шеъридан келтириб: ‹Ва сенга ўзинг озуқа бермаган киши хабарлар келтирур›, дер эдилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ أَخْبَرَتْنِي أُمِّي عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي مِنْ الضُّحَى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ mening uyimda zuho (chosht) namozidan toʻrt rakat oʻqidilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ менинг уйимда зуҳо (чошт) намозидан тўрт ракат ўқидилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ النَّاسِ خَيْرٌ قَالَ الْقَرْنُ الَّذِينَ أَنَا فِيهِ ثُمَّ الثَّانِي ثُمَّ الثَّالِثُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir kishi Rasulullohdan ﷺ: «Odamlarning qaysi biri yaxshiroq?» deb soʻradi. U zot: «Men oʻzim ichida boʻlgan avlod, soʻng ikkinchisi, soʻng uchinchisi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир киши Расулуллоҳдан ﷺ: «Одамларнинг қайси бири яхшироқ?» деб сўради. У зот: «Мен ўзим ичида бўлган авлод, сўнг иккинчиси, сўнг учинчиси», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنِ الشَّعْبِيِّ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَبْغُضَ أُسَامَةَ بَعْدَمَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ يُحِبُّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولَهُ فَلْيُحِبَّ أُسَامَةَ
Shaʼbiy aytdi: Oisha (roziyallohu anho): «Men Rasululloh ﷺni: ‹Kim Alloh azza va jallani va Uning Rasulini sevsa, Usomani sevsin›, deb aytayotganlarini eshitganimdan keyin, hech kimga Usomani yomon koʻrish toʻgʻri kelmaydi», dedi.Шаъбий айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо): «Мен Расулуллоҳ ﷺни: ‹Ким Аллоҳ азза ва жаллани ва Унинг Расулини севса, Усомани севсин›, деб айтаётганларини эшитганимдан кейин, ҳеч кимга Усомани ёмон кўриш тўғри келмайди», деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَقَدْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ وَإِنَّا لَجُنُبَانِ وَلَكِنَّ الْمَاءَ لَا يَجْنُبُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men va Rasululloh ﷺ bir idishdan gʻusl qilar edik, ikkovimiz ham junub boʻlardik; lekin suv junub boʻlmaydi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен ва Расулуллоҳ ﷺ бир идишдан ғусл қилар эдик, икковимиз ҳам жунуб бўлардик; лекин сув жунуб бўлмайди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَثُرَتْ ذُنُوبُ الْعَبْدِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَا يُكَفِّرُهَا مِنْ الْعَمَلِ ابْتَلَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِالْحُزْنِ لِيُكَفِّرَهَا عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bandaning gunohlari koʻpayib, ularga kafforat boʻladigan ameli boʻlmasa, Alloh azza va jalla uni gʻam-qaygʻu bilan sinaydi, toki u (gʻam) uning (gunohlariga) kafforat boʻlsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банданинг гуноҳлари кўпайиб, уларга каффорат бўладиган амели бўлмаса, Аллоҳ азза ва жалла уни ғам-қайғу билан синайди, токи у (ғам) унинг (гуноҳларига) каффорат бўлсин», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا صَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا كَامِلًا مُنْذُ قَدِمَ الْمَدِينَةَ إِلَّا رَمَضَانَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlaridan buyon Ramazondan boshqa biror oyni toʻliq roʻza tutmadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларидан буён Рамазондан бошқа бирор ойни тўлиқ рўза тутмадилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَكُنَّا مُسْتَنِدَيْنِ إِلَى الْحُجْرَةِ وَأَنَا أَسْمَعُ صَوْتَ السِّوَاكِ أَوْ سِوَاكَهَا وَهِيَ تَسْتَنُّ قُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَجَبٍ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا تَسْتَمِعِينَ مَا يَقُولُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ وَمَا يَقُولُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَمَرَ فِي رَجَبٍ قَالَتْ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَاللَّهِ مَا اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عُمْرَةٍ أَوْ عُمْرَةً إِلَّا وَأَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَعَهُ وَمَا اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَجَبٍ
Urva ibn Zubayr dedi: Biz hujraga suyanib oʻtirgan edik; men (Oishaning) misvok ovozini eshitib turardim, u misvok qilayotgan edi. Men: «Ey Abu Abdurrahmon, Rasululloh ﷺ rajab oyida umra qilganmilar?» dedim. U: «Ha», dedi. Men: «Ey moʻminlar onasi, Abu Abdurrahmon nima deyayotganini eshitmayapsizmi?» dedim. U: «Abu Abdurrahmon nima deyapti?» dedi. (Urva): «U, Rasululloh ﷺ rajabda umra qildilar, deyapti», dedi. Shunda u: «Alloh Abu Abdurrahmonni magʻfirat qilsin! Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ qaysi umrani qilgan boʻlsalar, Abu Abdurrahmon albatta u zot bilan birga boʻlgan; Rasululloh ﷺ rajabda umra qilmaganlar», dedi.Урва ибн Зубайр деди: Биз ҳужрага суяниб ўтирган эдик; мен (Оишанинг) мисвок овозини эшитиб турардим, у мисвок қилаётган эди. Мен: «Эй Абу Абдурраҳмон, Расулуллоҳ ﷺ ражаб ойида умра қилганмилар?» дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Эй мўминлар онаси, Абу Абдурраҳмон нима деяётганини эшитмаяпсизми?» дедим. У: «Абу Абдурраҳмон нима деяпти?» деди. (Урва): «У, Расулуллоҳ ﷺ ражабда умра қилдилар, деяпти», деди. Шунда у: «Аллоҳ Абу Абдурраҳмонни мағфират қилсин! Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ қайси умрани қилган бўлсалар, Абу Абдурраҳмон албатта у зот билан бирга бўлган; Расулуллоҳ ﷺ ражабда умра қилмаганлар», деди.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ التَّبَتُّلِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tabattuldan (turmush qurmaslikdan) qaytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ табаттулдан (турмуш қурмасликдан) қайтардилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ قَالَقَالَتْ لِي عَائِشَةُ أَلَا يُعْجِبُكَ أَبُو هُرَيْرَةَ جَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِ حُجْرَتِي يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسْمِعُنِي ذَلِكَ وَكُنْتُ أُسَبِّحُ فَقَامَ قَبْلَ أَنْ أَقْضِيَ سُبْحَتِي لَوْ جَلَسَ حَتَّى أَقْضِيَ سُبْحَتِي لَرَدَدْتُ عَلَيْهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَسْرُدُ الْحَدِيثَ كَسَرْدِكُمْ
Urva dedi: Oisha (roziyallohu anho) menga shunday dedilar: «Abu Hurayraga taajjub qilmaysizmi? U kelib, hujram yonida oʻtirib oldi-da, menga eshittirib, Rasululloh ﷺ dan hadis aytib turdi. Men esa tasbeh aytayotgan edim. U mening tasbehimni tugatishimdan oldin turib ketdi. Agar men tasbehimni tugatgunimcha oʻtirganda edi, unga (gapini) qaytargan boʻlardim. Albatta, Rasululloh ﷺ sizlar shoshib-pildirab gapirganday hadisni ketma-ket shoshib aytmas edilar».Урва деди: Оиша (розияллоҳу анҳо) менга шундай дедилар: «Абу Ҳурайрага таажжуб қилмайсизми? У келиб, ҳужрам ёнида ўтириб олди-да, менга эшиттириб, Расулуллоҳ ﷺ дан ҳадис айтиб турди. Мен эса тасбеҳ айтаётган эдим. У менинг тасбеҳимни тугатишимдан олдин туриб кетди. Агар мен тасбеҳимни тугатгунимча ўтирганда эди, унга (гапини) қайтарган бўлардим. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ сизлар шошиб-пилдираб гапиргандай ҳадисни кетма-кет шошиб айтмас эдилар».
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ لَيْثٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ كُلَّهُنَّ إِلَّا الْجَانَّ الْأَبْتَرَ مِنْهَا وَذَا الطُّفْيَتَيْنِ عَلَى ظَهْرِهِ فَإِنَّهُمَا يَقْتُلَانِ الصَّبِيَّ فِي بَطْنِ أُمِّهِ وَيُغَشِّيَانِ الْأَبْصَارَ مَنْ تَرَكَهُمَا فَلَيْسَ مِنَّا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ilonlarning hammasini oʻldiringlar, jonn (uy ilonlari)dan boshqa. Ulardan dumi kalta (abtar) boʻlganini va orqasida ikki oq chiziq boʻlganini (oʻldiringlar), chunki bu ikkovi ona qornidagi boladi oʻldiradi va koʻzlarni koʻr qiladi. Kim ularni tark etsa, u bizdan emas», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Илонларнинг ҳаммасини ўлдиринглар, жонн (уй илонлари)дан бошқа. Улардан думи калта (абтар) бўлганини ва орқасида икки оқ чизиқ бўлганини (ўлдиринглар), чунки бу иккови она қорнидаги болади ўлдиради ва кўзларни кўр қилади. Ким уларни тарк этса, у биздан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qon oluvchi ham, qon oldiruvchi ham roʻzasini buzdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қон олувчи ҳам, қон олдирувчи ҳам рўзасини бузди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَلْبُ الْأَسْوَدُ الْبَهِيمُ شَيْطَانٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir rangdagi qop-qora it — shaytondir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир рангдаги қоп-қора ит — шайтондир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ يَعْنِي الثَّقَفِيَّ حَدَّثَنَا مُجَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْحَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ ذَاتَ لَيْلَةٍ حَدِيثًا فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ الْحَدِيثُ حَدِيثَ خُرَافَةَ فَقَالَ أَتَدْرُونَ مَا خُرَافَةُ إِنَّ خُرَافَةَ كَانَ رَجُلًا مِنْ عُذْرَةَ أَسَرَتْهُ الْجِنُّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَمَكَثَ فِيهِنَّ دَهْرًا طَوِيلًا ثُمَّ رَدُّوهُ إِلَى الْإِنْسِ فَكَانَ يُحَدِّثُ النَّاسَ بِمَا رَأَى فِيهِمْ مِنْ الْأَعَاجِيبِ فَقَالَ النَّاسُ حَدِيثُ خُرَافَةَقَالَ أَبِي أَبُو عَقِيلٍ هَذَا ثِقَةٌ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَقِيلٍ الثَّقَفِيُّ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ bir kecha ayollariga bir hikoya soʻzlab berdilar. Ulardan bir ayol: «Yo Rasululloh, bu hikoya Xurofaning hikoyasi (kabi) ekan», dedi. Shunda u zot: «Xurofa nima ekanini bilasizlarmi? Xurofa Uzra (qabilasi)dan boʻlgan bir kishi edi. Johiliyatda uni jinlar asir olib, uzoq zamon oʻz orasida ushlab turdilar, soʻng uni insonlarga qaytardilar. U esa odamlarga ular orasida koʻrgan ajoyibotlarini soʻzlab berardi. Shunda odamlar: ‹Xurofaning hikoyasi›, deydigan boʻlishdi», dedilar. Otam aytdi: Bu Abu Aqil ishonchli (siqa) kishi, ismi Abdulloh ibn Aqil as-Saqafiydir.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ бир кеча аёлларига бир ҳикоя сўзлаб бердилар. Улардан бир аёл: «Ё Расулуллоҳ, бу ҳикоя Хурофанинг ҳикояси (каби) экан», деди. Шунда у зот: «Хурофа нима эканини биласизларми? Хурофа Узра (қабиласи)дан бўлган бир киши эди. Жоҳилиятда уни жинлар асир олиб, узоқ замон ўз орасида ушлаб турдилар, сўнг уни инсонларга қайтардилар. У эса одамларга улар орасида кўрган ажойиботларини сўзлаб берарди. Шунда одамлар: ‹Хурофанинг ҳикояси›, дейдиган бўлишди», дедилар. Отам айтди: Бу Абу Ақил ишончли (сиқа) киши, исми Абдуллоҳ ибн Ақил ас-Сақафийдир.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا دَوُادُ يَعْنِي الْعَطَّارَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ شَبِعَ النَّاسُ مِنْ الْأَسْوَدَيْنِ التَّمْرِ وَالْمَاءِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ odamlar ikki qora narsadan — xurmo va suvdan toʻygan bir paytda vafot etdilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ одамлар икки қора нарсадан — хурмо ва сувдан тўйган бир пайтда вафот этдилар».
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّكِئُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ يَقْرَأُ الْقُرْآنَحَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا دَوُادُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ صَفِيَّةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ men hayzli holimda quchogʻimda yonboshlab, Qurʼon oʻqir edilar. Boshqa sanad bilan ham Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashi rivoyat qilingan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли ҳолимда қучоғимда ёнбошлаб, Қуръон ўқир эдилар. Бошқа санад билан ҳам Набий ﷺ дан шунга ўхшаши ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي حَفْصَةَ مَوْلَى عَائِشَةَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرْتْهُلَمَّا كَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ وَأَمَرَ فَنُودِيَ أَنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةٌ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ فِي صَلَاتِهِ قَالَ فَأَحْسِبُهُ قَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ قَامَ مِثْلَ مَا قَامَ وَلَمْ يَسْجُدْ ثُمَّ رَكَعَ فَسَجَدَ ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ ثُمَّ جَلَسَ وَجُلِّيَ عَنْ الشَّمْسِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutilganda, u zot taharat olib buyurdilar va: «Namozga toʻplaning!» deb nido qilindi. Soʻng u zot namozda uzoq qiyomda turdilar. Oisha aytadi: Menimcha, u zot Baqara surasini oʻqidilar. Soʻng uzoq rukuʼ qildilar, soʻng: «Samiallohu liman hamidah», dedilar. Soʻng turgan qiyomlaricha turdilar-da, sajda qilmadilar, soʻng rukuʼ qilib sajda qildilar, soʻng turib qilgan ishlarini takrorladilar, soʻng bir sajdada ikki rukuʼ qildilar. Soʻng oʻtirdilar va quyosh yorishdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилганда, у зот таҳарат олиб буюрдилар ва: «Намозга тўпланинг!» деб нидо қилинди. Сўнг у зот намозда узоқ қиёмда турдилар. Оиша айтади: Менимча, у зот Бақара сурасини ўқидилар. Сўнг узоқ рукуъ қилдилар, сўнг: «Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ», дедилар. Сўнг турган қиёмларича турдилар-да, сажда қилмадилар, сўнг рукуъ қилиб сажда қилдилар, сўнг туриб қилган ишларини такрорладилар, сўнг бир саждада икки рукуъ қилдилар. Сўнг ўтирдилар ва қуёш ёришди.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَقَالَ لَوْلَا أَنْ تَبْطَرَ قُرَيْشٌ لَأَخْبَرْتُهَا بِمَا لَهَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uning huzuriga kirdilar-da: «Agar Quraysh kibrga berilib ketmasa edi, ularga Alloh azza va jalla huzurida ular uchun (tayyorlangan) narsani xabar bergan boʻlardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унинг ҳузурига кирдилар-да: «Агар Қурайш кибрга берилиб кетмаса эди, уларга Аллоҳ азза ва жалла ҳузурида улар учун (тайёрланган) нарсани хабар берган бўлардим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُعِقَّ عَنْ الْجَارِيَةِ شَاةً وَعَنْ الْغُلَامِ شَاتَيْنِ وَأَمَرَنَا بِالْفَرَعِ مِنْ كُلِّ خَمْسِ شِيَاهٍ شَاةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga qiz bola uchun bitta qoʻy, oʻgʻil bola uchun ikkita qoʻy aqiqa qilishimizni buyurdilar; yana har besh qoʻydan bittasini faraʼ (qilib soʻyish)ga buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга қиз бола учун битта қўй, ўғил бола учун иккита қўй ақиқа қилишимизни буюрдилар; яна ҳар беш қўйдан биттасини фараъ (қилиб сўйиш)га буюрдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا كَانَتْ تُعَيِّرُ النِّسَاءَ اللَّاتِي وَهَبْنَ أَنْفُسَهُنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ أَلَا تَسْتَحِي الْمَرْأَةُ أَنْ تَعْرِضَ نَفْسَهَا بِغَيْرِ صَدَاقٍ فَنَزَلَ أَوْ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنْ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ} قَالَتْ إِنِّي أَرَى رَبَّكَ عَزَّ وَجَلَّ يُسَارِعُ لَكَ فِي هَوَاكَ
Urva (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Oisha (roziyallohu anho) oʻzlarini Rasululloh ﷺ ga hadya qilgan ayollarni ayblab: «Ayol kishi oʻzini mahrsiz taqdim qilishdan uyalmaydimi?» der edi. Shunda Alloh azza va jalla: {Ulardan xohlaganingni (oʻzingdan) nari qoʻyasan va xohlaganingni oʻzingga olasan; (oʻzingdan) nari qoʻyganingdan (kimnidir) tilasang, senga gunoh yoʻq} (oyatini) nozil qildi. (Oisha) dedi: «Men Robbing azza va jallani sening havoyingda shoshilayotgandek koʻraman».Урва (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Оиша (розияллоҳу анҳо) ўзларини Расулуллоҳ ﷺ га ҳадя қилган аёлларни айблаб: «Аёл киши ўзини маҳрсиз тақдим қилишдан уялмайдими?» дер эди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Улардан хоҳлаганингни (ўзингдан) нари қўясан ва хоҳлаганингни ўзингга оласан; (ўзингдан) нари қўйганингдан (кимнидир) тиласанг, сенга гуноҳ йўқ} (оятини) нозил қилди. (Оиша) деди: «Мен Роббинг азза ва жаллани сенинг ҳавойингда шошилаётгандек кўраман».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ قَالَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي فِي مِثْلِ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ ثُمَّ يُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ وَأَحْيَانًا يَأْتِينِي مَلَكٌ فِي مِثْلِ صُورَةِ الرَّجُلِ فَأَعِي مَا يَقُولُحَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Horis ibn Hishom Rasululloh ﷺ dan: «Sizga vahiy qanday keladi?» deb soʻradi. U zot: «Baʼzan u menga qoʻngʻiroq jarangiga oʻxshab keladi — bu menga eng ogʻiri boʻladi; soʻng u mendan uziladi va men uni yodlab olgan boʻlaman. Baʼzan esa farishta kishi suratida kelib, men u aytganini yodlab olaman», dedilar. Boshqa sanad bilan ham shunga oʻxshashi rivoyat qilingan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳорис ибн Ҳишом Расулуллоҳ ﷺ дан: «Сизга ваҳий қандай келади?» деб сўради. У зот: «Баъзан у менга қўнғироқ жарангига ўхшаб келади — бу менга энг оғири бўлади; сўнг у мендан узилади ва мен уни ёдлаб олган бўламан. Баъзан эса фаришта киши суратида келиб, мен у айтганини ёдлаб оламан», дедилар. Бошқа санад билан ҳам шунга ўхшаши ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ وَسُرَيْجٌ يَعْنِي ابْنَ النُّعْمَانِ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي يُونُسَ مَوْلَى عَائِشَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْاسْتَأْذَنَ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ فَلَمَّا دَخَلَ هَشَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْبَسَطَ إِلَيْهِ ثُمَّ خَرَجَ فَاسْتَأْذَنَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِعْمَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ فَلَمَّا دَخَلَ لَمْ يَنْبَسِطْ إِلَيْهِ كَمَا انْبَسَطَ إِلَى الْآخَرِ وَلَمْ يَهَشَّ لَهُ كَمَا هَشَّ فَلَمَّا خَرَجَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَأْذَنَ فُلَانٌ فَقُلْتَ لَهُ مَا قُلْتَ ثُمَّ هَشَشْتَ لَهُ وَانْبَسَطْتَ إِلَيْهِ وَقُلْتَ لِفُلَانٍ مَا قُلْتَ وَلَمْ أَرَكَ صَنَعْتَ بِهِ مَا صَنَعْتَ لِلْآخَرِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ مِنْ شِرَارِ النَّاسِ مَنْ اتُّقِيَ لِفُحْشِهِ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlariga kirishga izn soʻradi. Shunda u zot: «Qabilaning yomon farzandi (keldi)», dedilar. U kirgach esa, Rasululloh ﷺ unga ochiq yuz bilan muomala qilib, u bilan muloyim soʻzlashdilar. Soʻng u chiqib ketdi. Keyin boshqa bir kishi izn soʻradi; Nabiy ﷺ: «Qabilaning yaxshi farzandi (keldi)», dedilar. U kirganda esa, u zot avvalgisiga qilganchalik muloyimlik qilmadilar va unga koʻrsatganchalik ochiq yuz koʻrsatmadilar. U chiqib ketgach, men: «Yo Rasululloh, falonchi izn soʻraganda unga aytganingizni aytdingiz, soʻng unga ochiq yuz bilan muomala qilib, muloyim soʻzlashdingiz; falonchi haqida esa aytganingizni aytdingiz-u, unga avvalgisiga qilganingizdek qilganingizni koʻrmadim», dedim. Shunda u zot: «Ey Oisha, odamlarning eng yomonlaridan — yomon (qoʻpol) soʻzidan qoʻrqib, undan saqlanadigan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Бир киши Набий ﷺ нинг ҳузурларига киришга изн сўради. Шунда у зот: «Қабиланинг ёмон фарзанди (келди)», дедилар. У киргач эса, Расулуллоҳ ﷺ унга очиқ юз билан муомала қилиб, у билан мулойим сўзлашдилар. Сўнг у чиқиб кетди. Кейин бошқа бир киши изн сўради; Набий ﷺ: «Қабиланинг яхши фарзанди (келди)», дедилар. У кирганда эса, у зот аввалгисига қилганчалик мулойимлик қилмадилар ва унга кўрсатганчалик очиқ юз кўрсатмадилар. У чиқиб кетгач, мен: «Ё Расулуллоҳ, фалончи изн сўраганда унга айтганингизни айтдингиз, сўнг унга очиқ юз билан муомала қилиб, мулойим сўзлашдингиз; фалончи ҳақида эса айтганингизни айтдингиз-у, унга аввалгисига қилганингиздек қилганингизни кўрмадим», дедим. Шунда у зот: «Эй Оиша, одамларнинг энг ёмонларидан — ёмон (қўпол) сўзидан қўрқиб, ундан сақланадиган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ هَانِئٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَفْتُ فِي وَجْهِهِ أَنْ قَدْ حَفَزَهُ شَيْءٌ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ خَرَجَ فَلَمْ يُكَلِّمْ أَحَدًا فَدَنَوْتُ مِنْ الْحُجُرَاتِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ مُرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَوْا عَنْ الْمُنْكَرِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَدْعُونِي فَلَا أُجِيبُكُمْ وَتَسْأَلُونِي فَلَا أُعْطِيكُمْ وَتَسْتَنْصِرُونِي فَلَا أَنْصُرُكُمْ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ (uyga) kirdilar; men u zotning yuzlaridan bir narsa u zotni siqib turganini bildim. U zot tahorat olib, soʻng chiqib ketdilar va hech kimga soʻz aytmadilar. Men hujralarga yaqinlashdim va u zotning: «Ey odamlar! Albatta, Alloh azza va jalla: ‹Yaxshilikka buyuringlar va yomonlikdan qaytaringlar — Meni chaqirsangiz ijobat qilmasligim, Mendan soʻrasangiz bermasligim, Mendan yordam soʻrasangiz yordam bermasligim (paytidan) oldin›, deydi», deyayotganlarini eshitdim.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ (уйга) кирдилар; мен у зотнинг юзларидан бир нарса у зотни сиқиб турганини билдим. У зот таҳорат олиб, сўнг чиқиб кетдилар ва ҳеч кимга сўз айтмадилар. Мен ҳужраларга яқинлашдим ва у зотнинг: «Эй одамлар! Албатта, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Яхшиликка буюринглар ва ёмонликдан қайтаринглар — Мени чақирсангиз ижобат қилмаслигим, Мендан сўрасангиз бермаслигим, Мендан ёрдам сўрасангиз ёрдам бермаслигим (пайтидан) олдин›, дейди», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عِيسَى قَالَ سَمِعْتُ شُعْبَةَ بْنَ الْحَجَّاجِ يُحَدِّثُ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ صَلَّى بِالنَّاسِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّفِّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, «Abu Bakr odamlarga namoz oʻqib berdi, Rasululloh ﷺ esa safda edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, «Абу Бакр одамларга намоз ўқиб берди, Расулуллоҳ ﷺ эса сафда эдилар».
حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ قَاعِدًا فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: «Rasululloh ﷺ oʻzlari vafot etgan kasalliklarida Abu Bakrning ortida oʻtirgan holda namoz oʻqidilar».Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: «Расулуллоҳ ﷺ ўзлари вафот этган касалликларида Абу Бакрнинг ортида ўтирган ҳолда намоз ўқидилар».
حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ فَمَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ تُدْرِكُهُ الرِّقَةُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ وَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ قَاعِدًا
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ oʻzlari vafot etgan kasalliklarida: «Abu Bakrga buyuringlar, odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Oisha: «Abu Bakr yumshoq koʻngil kishi; qachon sizning oʻrningizda tursa, uni yigʻi tutadi», dedi. Nabiy ﷺ: «Sizlar Yusufning sohibalarisiz. Abu Bakrga buyuringlar, odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Bas, Abu Bakr namoz oʻqidi, Nabiy ﷺ esa uning ortida oʻtirgan holda namoz oʻqidilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари вафот этган касалликларида: «Абу Бакрга буюринглар, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Оиша: «Абу Бакр юмшоқ кўнгил киши; қачон сизнинг ўрнингизда турса, уни йиғи тутади», деди. Набий ﷺ: «Сизлар Юсуфнинг соҳибаларисиз. Абу Бакрга буюринглар, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Бас, Абу Бакр намоз ўқиди, Набий ﷺ эса унинг ортида ўтирган ҳолда намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْزَمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا إِنَّهُ مَنْ أُعْطِيَ حَظَّهُ مِنْ الرِّفْقِ فَقَدْ أُعْطِيَ حَظَّهُ مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَصِلَةُ الرَّحِمِ وَحُسْنُ الْخُلُقِ وَحُسْنُ الْجِوَارِ يَعْمُرَانِ الدِّيَارَ وَيَزِيدَانِ فِي الْأَعْمَارِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Albatta, kimga muloyimlikdan ulush berilgan boʻlsa, unga dunyo va oxirat yaxshiligidan ulush berilibdi. Qarindoshlik rishtasini ulash, goʻzal xulq va qoʻshnichilikni yaxshi qilish — diyorlarni obod qiladi va umrlarni uzaytiradi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Албатта, кимга мулойимликдан улуш берилган бўлса, унга дунё ва охират яхшилигидан улуш берилибди. Қариндошлик риштасини улаш, гўзал хулқ ва қўшничиликни яхши қилиш — диёрларни обод қилади ва умрларни узайтиради», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى الطَّعَامِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Oishaning ayollardan ustunligi sarid taomining boshqa taomlardan ustunligi kabidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Оишанинг аёллардан устунлиги сарид таомининг бошқа таомлардан устунлиги кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِيَارٍ الْأَسْلَمِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِظَبْيَةٍ فِيهَا خَرَزٌ فَقَسَمَ لِلْحُرَّةِ وَالْأَمَةِقَالَتْ عَائِشَةُ وَكَانَ أَبِي يَقْسِمُ لِلْحُرِّ وَالْعَبْدِ قَالَ أَبِي قَالَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ فَقَسَمَ بَيْنَ الْحُرَّةِ وَالْأَمَةِ سَوَاءً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ga ichida munchoqlar boʻlgan bir xaltacha keltirildi; u zot uni ozod ayolga ham, choʻriga ham taqsimlab berdilar. Oisha dedi: Otam esa ozod kishi bilan qulga (baravar) taqsimlar edi. Otam aytdi: Yazid ibn Horun: «U zot ozod ayol bilan choʻri orasida baravar taqsimladilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ га ичида мунчоқлар бўлган бир халтача келтирилди; у зот уни озод аёлга ҳам, чўрига ҳам тақсимлаб бердилар. Оиша деди: Отам эса озод киши билан қулга (баравар) тақсимлар эди. Отам айтди: Язид ибн Ҳорун: «У зот озод аёл билан чўри орасида баравар тақсимладилар», деди.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنِ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَاتَانِ لَمْ يَتْرُكْهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِرًّا وَلَا عَلَانِيَةً رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Nabiy ﷺ ikki namozni na sirda, na oshkorada tark etmaganlar: asrdan keyingi ikki rakaat va bomdoddan oldingi ikki rakaat.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Набий ﷺ икки намозни на сирда, на ошкорада тарк этмаганлар: асрдан кейинги икки ракаат ва бомдоддан олдинги икки ракаат.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ} يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ الَّذِي يَسْرِقُ وَيَزْنِي وَيَشْرَبُ الْخَمْرَ وَهُوَ يَخَافُ اللَّهَ قَالَ لَا يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ وَلَكِنَّهُ الَّذِي يُصَلِّي وَيَصُومُ وَيَتَصَدَّقُ وَهُوَ يُخَافُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: «Yo Rasululloh, mana bu oyat — {Beradiganlarini beradilar va qalblari Robbilariga qaytuvchi ekanlaridan qoʻrqib turadi} — haqida (soʻrayman): yo Rasululloh, u — oʻgʻirlik qiladigan, zino qiladigan, xamr ichadigan-u, Allohdan qoʻrqadigan kishimi?» U zot: «Yoʻq, ey Abu Bakrning qizi, ey Siddiqning qizi! Balki u — namoz oʻqiydigan, roʻza tutadigan, sadaqa qiladigan-u, Alloh azza va jalladan qoʻrqadigan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: «Ё Расулуллоҳ, мана бу оят — {Берадиганларини берадилар ва қалблари Роббиларига қайтувчи эканларидан қўрқиб туради} — ҳақида (сўрайман): ё Расулуллоҳ, у — ўғирлик қиладиган, зино қиладиган, хамр ичадиган-у, Аллоҳдан қўрқадиган кишими?» У зот: «Йўқ, эй Абу Бакрнинг қизи, эй Сиддиқнинг қизи! Балки у — намоз ўқийдиган, рўза тутадиган, садақа қиладиган-у, Аллоҳ азза ва жалладан қўрқадиган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قِلَابَةَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شَيْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَقَهُ وَجَعٌ فَجَعَلَ يَشْتَكِي وَيَتَقَلَّبُ عَلَى فِرَاشِهِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ لَوْ صَنَعَ هَذَا بَعْضُنَا لَوَجِدْتَ عَلَيْهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الصَّالِحِينَ يُشَدَّدُ عَلَيْهِمْ وَإِنَّهُ لَا يُصِيبُ مُؤْمِنًا نَكْبَةٌ مِنْ شَوْكَةٍ فَمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَّا حُطَّتْ بِهِ عَنْهُ خَطِيئَةٌ وَرُفِعَ بِهَا دَرَجَةً
Oisha (roziyallohu anho) xabar berishicha, Rasululloh ﷺ ni ogʻriq tutdi; u zot nolib, toʻshaklarida agʻdarilardilar. Shunda Oisha: «Agar bizdan biri shunday qilganda, siz undan ranjigan boʻlardingiz», dedi. Nabiy ﷺ: «Albatta, solihlarga (balo) qattiq qilinadi. Albatta, moʻminga tikan (sanchilishi)dan tortib undan yuqori (biror) musibat yetsa, albatta u bilan undan bir xato toʻkiladi va u bilan bir daraja koʻtariladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, Расулуллоҳ ﷺ ни оғриқ тутди; у зот нолиб, тўшакларида ағдарилардилар. Шунда Оиша: «Агар биздан бири шундай қилганда, сиз ундан ранжиган бўлардингиз», деди. Набий ﷺ: «Албатта, солиҳларга (бало) қаттиқ қилинади. Албатта, мўминга тикан (санчилиши)дан тортиб ундан юқори (бирор) мусибат етса, албатта у билан ундан бир хато тўкилади ва у билан бир даража кўтарилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ يَدْعُو حَتَّى أَسْمَعَ اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَلَا تُعَاقِبْنِي بِشَتْمِ رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِنْ آذَيْتُهُ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ qoʻllarini koʻtarib, men eshitadigan darajada duo qilar edilar: «Allohim, men ham faqat bir insonman. Agar musulmonlardan bir kishini soʻkib, unga ozor bergan boʻlsam, meni buning uchun uqubatga tortmagin».Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ қўлларини кўтариб, мен эшитадиган даражада дуо қилар эдилар: «Аллоҳим, мен ҳам фақат бир инсонман. Агар мусулмонлардан бир кишини сўкиб, унга озор берган бўлсам, мени бунинг учун уқубатга тортмагин».
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شَرِيكٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي وَفِي لَيْلَتِي
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Nabiy ﷺ mening uyimda va mening kechamda vafot etdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Набий ﷺ менинг уйимда ва менинг кечамда вафот этдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شَرِيكٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَاسَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الصَّدَقَةِ فَذَكَرَتْ شَيْئًا قَلِيلًا فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطِي وَلَا تُوعِي فَيُوعَى عَلَيْكِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ dan sadaqa ishidan bir narsa haqida soʻradi va oz (mol) haqida gapirdi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Bergin, yigʻib-toʻplab qoʻyma; boʻlmasa senga ham yigʻib qoʻyiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ дан садақа ишидан бир нарса ҳақида сўради ва оз (мол) ҳақида гапирди. Шунда Набий ﷺ унга: «Бергин, йиғиб-тўплаб қўйма; бўлмаса сенга ҳам йиғиб қўйилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُبَاعُ الثَّمَرَةُ حَتَّى تَنْجُوَ مِنْ الْعَاهَةِقَالَ أَبِي خَارِجَةُ ضَعِيفُ الْحَدِيثِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Meva ofatdan omon boʻlmagunicha sotilmaydi», dedilar. Otam aytdi: Xorija hadisda zaifdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мева офатдан омон бўлмагунича сотилмайди», дедилар. Отам айтди: Хорижа ҳадисда заифдир.