أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ ، قَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ، أَفَأَتْرُكُ الصَّلَاةَ؟، قَالَ : " لَا، إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ، وَلَيْسَتْ بِالْحِيضَةِ، فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ، فَاتْرُكِي الصَّلَاةَ، فَإِذَا ذَهَبَ قَدْرُهَا، فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَتَوَضَّئِي وَصَلِّي "، قَالَ هِشَامٌ : فَكَانَ أَبِي يَقُولُ : تَغْتَسِلُ غُسْلَ الْأَوَّلِ ثُمَّ مَا يَكُونُ بَعْدَ ذَلِكَ، فَإِنَّهَا تَطَّهَّرُ وَتُصَلِّي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Fotima bint Abu Hubaysh: «Yo Rasululloh, men istihoza koʻradigan ayolman, namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayz kelsa, namozni tark et; uning muddati oʻtgach, oʻzingdan qonni yuv, tahorat qil va namoz oʻqi», dedilar. Hishom aytdi: Otam: «U birinchisida gʻusl qiladi, undan keyingisida esa tahoratlanib, namoz oʻqiyveradi», der edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Фотима бинт Абу Ҳубайш: «Ё Расулуллоҳ, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз келса, намозни тарк эт; унинг муддати ўтгач, ўзингдан қонни юв, таҳорат қил ва намоз ўқи», дедилар. Ҳишом айтди: Отам: «У биринчисида ғусл қилади, ундан кейингисида эса таҳоратланиб, намоз ўқийверади», дер эди.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، تَقُولُ : جَاءَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَتْ اسْتُحِيضَتْ سَبْعَ سِنِينَ، فَاشْتَكَتْ ذَلِكَ إِلَيْهِ، وَاسْتَفْتَتْهُ فِيهِ، فَقَالَ لَهَا : " إِنَّ هَذَا لَيْسَ بِالْحِيضَةِ، إِنَّمَا هَذَا عِرْقٌ، فَاغْتَسِلِي، ثُمَّ صَلِّي "، قَالَتْ عَائِشَةُ : وَكَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلَاةٍ، وَتُصَلِّي، وَكَانَتْ تَجْلِسُ فِي الْمِرْكَنِ فَتَعْلُو حُمْرَةُ الدَّمِ الْمَاءَ، ثُمَّ تُصَلِّي
Amra bint Abdurrahmon ibn Saʼd ibn Zurora Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdi: Ummu Habiba bint Jahsh Rasululloh ﷺning huzurlariga keldi — u yetti yil istihoza koʻrgan edi — va buni u zotga shikoyat qilib, bu haqda fatvo soʻradi. U zot unga: «Bu hayz emas, bu faqat bir tomirdir. Gʻusl qil, soʻng namoz oʻqi», dedilar. Oisha aytdi: Ummu Habiba har namoz uchun gʻusl qilib, namoz oʻqirdi. U togʻorada oʻtirar, qonning qizilligi suv yuzasiga chiqar, soʻng u namoz oʻqirdi.Амра бинт Абдурраҳмон ибн Саъд ибн Зурора Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитди: Умму Ҳабиба бинт Жаҳш Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келди — у етти йил истиҳоза кўрган эди — ва буни у зотга шикоят қилиб, бу ҳақда фатво сўради. У зот унга: «Бу ҳайз эмас, бу фақат бир томирдир. Ғусл қил, сўнг намоз ўқи», дедилар. Оиша айтди: Умму Ҳабиба ҳар намоз учун ғусл қилиб, намоз ўқирди. У тоғорада ўтирар, қоннинг қизиллиги сув юзасига чиқар, сўнг у намоз ўқирди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاق ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُرْوَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ كَانَتْ اسْتُحِيضَتْ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " بِالْغُسْلِ لِكُلِّ صَلَاةٍ، فَإِنْ كَانَتْ لَتَنْغَمِسُ فِي الْمِرْكَنِ، وَإِنَّهُ لَمَمْلُوءٌ مَاءً، ثُمَّ تَخْرُجُ مِنْهُ، وَإِنَّ الدَّمَ لَغَالِبهِ فَتُصَلِّي " ، أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاق ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ الْقَاسِمِ : " أَنَّهَا كَانَتْ بَادِيَةَ بِنْتَ غَيْلَانَ الثَّقَفِيَّةَ "، وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَن عَائِشَةَ ، قَالَتْ : إِنَّمَا هِيَ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو اسْتُحِيضَتْ، وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَمَرَهَا " بِالْغُسْلِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ "، فَلَمَّا جَهَدَهَا ذَلِكَ، أَمَرَ " أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ، وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ، وَتَغْتَسِلَ لِلصُّبْحِ "، أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ : " إِنَّمَا جَاءَ اخْتِلَافُهُمْ أَنَّهُنَّ ثَلَاثَتَهُنَّ عِنْدَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ : هِيَ أُمُّ حَبِيبَةَ ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ : هِيَ بَادِيَةُ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ : هِيَ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلٍ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Ummu Habiba bint Jahsh Rasululloh ﷺ zamonlarida istihoza koʻrgan edi. Rasululloh ﷺ unga har namoz uchun gʻusl qilishni buyurdilar. U suvga toʻla togʻoraga shoʻngʻir, soʻng undan chiqar edi, qon esa (suvning) ustidan gʻolib kelardi; shundan keyin u namoz oʻqirdi. Bizga Ahmad ibn Xolid Muhammad ibn Ishoqdan, u Zuhriydan, u Qosimdan: «U Bodiya bint Gʻaylon as-Saqafiyya edi», deb xabar berdi. Yana (u) Abdurrahmon ibn al-Qosimdan, u otasidan, u Oisha (roziyallohu anho)dan: «U faqat Sahla bint Suhayl ibn Amr edi, u istihoza koʻrgandi. Rasululloh ﷺ unga har namoz vaqtida gʻusl qilishni buyurgan edilar; bu unga ogʻir kelgach, peshin bilan asrni bitta gʻusl bilan, shom bilan xuftonni bitta gʻusl bilan (qoʻshib oʻqishni), bomdod uchun esa (alohida) gʻusl qilishni buyurdilar», deb (rivoyat qildi). Bizga Ahmad ibn Xolid, unga Muhammad Saʼd ibn Ibrohimdan xabar berishicha, u shunday dedi: Ularning ixtilofi shundan kelib chiqqan: bu uch (ayol)ning uchovi ham Abdurrahmon ibn Avf (roziyallohu anhu)ning nikohida boʻlgan. Baʼzilar: «U Ummu Habiba», dedi; baʼzilar: «U Bodiya», dedi; baʼzilar esa: «U Sahla bint Suhayl», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Умму Ҳабиба бинт Жаҳш Расулуллоҳ ﷺ замонларида истиҳоза кўрган эди. Расулуллоҳ ﷺ унга ҳар намоз учун ғусл қилишни буюрдилар. У сувга тўла тоғорага шўнғир, сўнг ундан чиқар эди, қон эса (сувнинг) устидан ғолиб келарди; шундан кейин у намоз ўқирди. Бизга Аҳмад ибн Холид Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Зуҳрийдан, у Қосимдан: «У Бодия бинт Ғайлон ас-Сақафийя эди», деб хабар берди. Яна (у) Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «У фақат Саҳла бинт Суҳайл ибн Амр эди, у истиҳоза кўрганди. Расулуллоҳ ﷺ унга ҳар намоз вақтида ғусл қилишни буюрган эдилар; бу унга оғир келгач, пешин билан асрни битта ғусл билан, шом билан хуфтонни битта ғусл билан (қўшиб ўқишни), бомдод учун эса (алоҳида) ғусл қилишни буюрдилар», деб (ривоят қилди). Бизга Аҳмад ибн Холид, унга Муҳаммад Саъд ибн Иброҳимдан хабар беришича, у шундай деди: Уларнинг ихтилофи шундан келиб чиққан: бу уч (аёл)нинг учови ҳам Абдурраҳмон ибн Авф (розияллоҳу анҳу)нинг никоҳида бўлган. Баъзилар: «У Умму Ҳабиба», деди; баъзилар: «У Бодия», деди; баъзилар эса: «У Саҳла бинт Суҳайл», деди.
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ خَالِدٍ ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ ، عَنْ إِسْمَاعِيل بْنِ أَبِي خَالِدٍ ، عَنْ مُجَالِدٍ ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ قَمِيرَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : سَأَلْتُهَا عَنْ الْمُسْتَحَاضَةِ، قَالَتْ : " تَنْتَظِرُ أَقْرَاءَهَا الَّتِي كَانَتْ تَتْرُكُ فِيهَا الصَّلَاةَ قَبْلَ ذَلِكَ، فَإِذَا كَانَ يَوْمُ طُهْرِهَا الَّذِي كَانَتْ تَطْهُرُ فِيهِ، اغْتَسَلَتْ، ثُمَّ تَوَضَّأَتْ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَصَلَّتْ " ، أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ خَالِدٍ ، عَنْ مُعْتَمِرٍ ، عَنْ إِسْمَاعِيل ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ حَيِّهِ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ، مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا
Qamir aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan istihozali ayol haqida soʻradim. U: «U ilgari namozni tark etib turgan hayz kunlarini kutadi. Poklanadigan kuni kelganda gʻusl qiladi, soʻng har namoz vaqtida tahorat olib, namoz oʻqiydi», dedi. Bizga Muso ibn Xolid Muʼtamirdan, u Ismoildan, u oʻz qabilasidan boʻlgan bir kishidan, u Abu Jaʼfardan Oisha (roziyallohu anho) aytgani kabi xabar berdi.Қамир айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан истиҳозали аёл ҳақида сўрадим. У: «У илгари намозни тарк этиб турган ҳайз кунларини кутади. Покланадиган куни келганда ғусл қилади, сўнг ҳар намоз вақтида таҳорат олиб, намоз ўқийди», деди. Бизга Мусо ибн Холид Муътамирдан, у Исмоилдан, у ўз қабиласидан бўлган бир кишидан, у Абу Жаъфардан Оиша (розияллоҳу анҳо) айтгани каби хабар берди.
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيل ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ قَمِيرَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا فِي الْمُسْتَحَاضَةِ : " تَنْتَظِرُ أَيَّامَهَا الَّتِي كَانَتْ تَتْرُكُ الصَّلَاةَ فِيهَا، فَإِذَا كَانَ يَوْمُ طُهْرِهَا الَّذِي كَانَتْ تَطْهُرُ فِيهِ، اغْتَسَلَتْ ثُمَّ تَوَضَّأَتْ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَصَلَّتْ "
Qamir Oisha (roziyallohu anho)dan istihozali ayol haqida (rivoyat qildi): «U ilgari namozni tark etib turgan kunlarini kutadi. Poklanadigan kuni kelganda gʻusl qiladi, soʻng har namoz vaqtida tahorat olib, namoz oʻqiydi».Қамир Оиша (розияллоҳу анҳо)дан истиҳозали аёл ҳақида (ривоят қилди): «У илгари намозни тарк этиб турган кунларини кутади. Покланадиган куни келганда ғусл қилади, сўнг ҳар намоз вақтида таҳорат олиб, намоз ўқийди».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ فِرَاسٍ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، عَنْ قَمِيرَ امْرَأَةِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " الْمُسْتَحَاضَةُ تَجْلِسُ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا، ثُمَّ تَغْتَسِلُ غُسْلًا وَاحِدًا، وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ "
Masruqning zavjasi Qamir Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildi: U: «Istihozali ayol hayz kunlari (namozdan) oʻtiradi, soʻng bir marta gʻusl qiladi va har namoz uchun tahorat oladi», dedi.Масруқнинг завжаси Қамир Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилди: У: «Истиҳозали аёл ҳайз кунлари (намоздан) ўтиради, сўнг бир марта ғусл қилади ва ҳар намоз учун таҳорат олади», деди.
أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ دَاوُدَ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، عَنْ قَمِيرَ امْرَأَةِ مَسْرُوقٍ : أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ فِي الْمُسْتَحَاضَةِ : " تَغْتَسِلُ كُلَّ يَوْمٍ مَرَّةً "
Masruqning xotini Qamirdan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho) istihozali ayol haqida: «U har kuni bir marta gʻusl qiladi», dedi.Масруқнинг хотини Қамирдан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо) истиҳозали аёл ҳақида: «У ҳар куни бир марта ғусл қилади», деди.
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ الْأَعْوَرُ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، عَنْ قَمِيرَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " الْمُسْتَحَاضَةُ لَا يَأْتِيهَا زَوْجُهَا "
Qamirdan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho): «Istihozali ayolga eri yaqinlik qilmaydi», dedi.Қамирдан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо): «Истиҳозали аёлга эри яқинлик қилмайди», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاق ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ، عَنْ عَمْرَةَ ، قَالَتْ : " كَانَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا تَنْهَى النِّسَاءَ أَنْ يَنْظُرْنَ لَيْلًا فِي الْمَحِيضِ، وَتَقُولُ : إِنَّهُ قَدْ يَكُونُ الصُّفْرَةَ وَالْكُدْرَةَ "
Amradan rivoyat qilinadi: «Oisha (roziyallohu anho) ayollarni kechasi hayzga qarashdan qaytarar va: bu sariqlik yoki loyqalik boʻlishi mumkin, der edi».Амрадан ривоят қилинади: «Оиша (розияллоҳу анҳо) аёлларни кечаси ҳайзга қарашдан қайтарар ва: бу сариқлик ёки лойқалик бўлиши мумкин, дер эди».
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ الدِّمَشْقِيُّ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ ، عَنْ عَائِشَةَ ، أَنَّهَا قَالَتْ : " إِذَا رَأَتْ الدَّمَ، فَلْتُمْسِكْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَرَى الطُّهْرَ أَبْيَضَ كَالْقَصَّةِ، ثُمَّ تَغْتَسِلْ وَتُصَلِّي "
Ato ibn Abu Robohdan rivoyat qilinadi: Oisha aytdi: «Agar qon koʻrsa, oq gips kabi oq poklikni koʻrmaguncha namozdan toʻxtasin, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqisin».Ато ибн Абу Робоҳдан ривоят қилинади: Оиша айтди: «Агар қон кўрса, оқ гипс каби оқ покликни кўрмагунча намоздан тўхтасин, сўнг ғусл қилиб намоз ўқисин».
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " اعْتَكَفَ، وَاعْتَكَفَ مَعَهُ بَعْضُ نِسَائِهِ وَهِيَ مُسْتَحَاضَةٌ تَرَى الدَّمَ، فَرُبَّمَا وَضَعَتْ الطَّسْتَ تَحْتَهَا مِنْ الدَّمِ "، وَزَعَمَ أَنَّ عَائِشَةَ رَأَتْ مَاءَ الْعُصْفُرِ، فَقَالَتْ : " كَأَنَّ هَذَا شَيْءٌ كَانَتْ فُلَانَةُ تَجِدُهُ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ eʼtikof qildilar, u zot bilan birga zavjalaridan biri ham eʼtikof qildi, u istihozali boʻlib qonni koʻrar va goʻyo qon uchun ostiga bir tovoq qoʻyar edi. Roviy aytishicha, Oisha mahsar suvini koʻrib: «Bu falon ayolda boʻlgan narsaga oʻxshaydi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ эътикоф қилдилар, у зот билан бирга завжаларидан бири ҳам эътикоф қилди, у истиҳозали бўлиб қонни кўрар ва гўё қон учун остига бир товоқ қўяр эди. Ровий айтишича, Оиша маҳсар сувини кўриб: «Бу фалон аёлда бўлган нарсага ўхшайди», деди.
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، قَالَ : أَمْرٌ لَا يُخْتَلَفُ فِيهِ عِنْدَنَا، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا " الْمَرْأَةُ الْحُبْلَى إِذَا رَأَتْ الدَّمَ أَنَّهَا لَا تُصَلِّي حَتَّى تَطْهُرَ "
Yahyo ibn Said aytdi: Bizning oldimizda ixtilof qilinmaydigan ish — Oishadan rivoyat qilinganidek: «Homilador ayol qon koʻrsa, pok boʻlgunicha namoz oʻqimaydi».Яҳё ибн Саид айтди: Бизнинг олдимизда ихтилоф қилинмайдиган иш — Оишадан ривоят қилинганидек: «Ҳомиладор аёл қон кўрса, пок бўлгунича намоз ўқимайди».
أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، أَنَّهَا قَالَتْ : " إِذَا رَأَتْ الْحُبْلَى الدَّمَ، فَلْتُمْسِكْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّهُ حَيْضٌ " ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ أَنَّهُ بَلَغَهُ، عَن عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، مِثْلُ ذَلِكَ
Oisha aytdi: «Homilador ayol qon koʻrsa, namozdan toʻxtasin, chunki u hayzdir». Molikka Oishadan shunga oʻxshashi yetgan.Оиша айтди: «Ҳомиладор аёл қон кўрса, намоздан тўхтасин, чунки у ҳайздир». Моликка Оишадан шунга ўхшаши етган.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ ، وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ ، عَنْ سَعِيدٍ ، عَنْ مَطَرٍ ، عَنْ عَطَاءٍ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا فِي الْحَامِلِ تَرَى الدَّمَ، قَالَتْ : " لَا يَمْنَعُهَا ذَلِكَ مِنْ صَلَاةٍ "
Oisha qon koʻrgan homilador ayol haqida: «Bu uni namozdan toʻsmaydi», dedi.Оиша қон кўрган ҳомиладор аёл ҳақида: «Бу уни намоздан тўсмайди», деди.
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ، عَنْ مَطَرٍ ، عَنْ عَطَاءٍ ، عَنْ عَائِشَةَ فِي الْحَامِلِ تَرَى الدَّمَ، قَالَتْ : " تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي "، قَالَ يَزِيدُ : " لَا تَغْتَسِلُ " ، قَالَ عَبْد اللَّهِ : أَقُولُ بِقَوْلِ يَزِيدَ
Oisha qon koʻrgan homilador ayol haqida: «Gʻusl qilib namoz oʻqiydi», dedi. Yazid: «Gʻusl qilmaydi», dedi. Abdulloh aytdi: Men Yazidning soʻzini aytaman.Оиша қон кўрган ҳомиладор аёл ҳақида: «Ғусл қилиб намоз ўқийди», деди. Язид: «Ғусл қилмайди», деди. Абдуллоҳ айтди: Мен Язиднинг сўзини айтаман.
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى الدِّمَشْقِيُّ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " إِنَّ الْحُبْلَى لَا تَحِيضُ، فَإِذَا رَأَتْ الدَّمَ، فَلْتَغْتَسِلْ، وَلْتُصَلِّي "
Oisha aytdi: «Homilador ayol hayz koʻrmaydi; qon koʻrsa, gʻusl qilsin va namoz oʻqisin».Оиша айтди: «Ҳомиладор аёл ҳайз кўрмайди; қон кўрса, ғусл қилсин ва намоз ўқисин».
أَخْبَرَنَا يَعْلَى ، حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ بْنُ مُعَتِّبٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ الْأَسْوَدِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " كُنَّا نَحِيضُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَمَا يَأْمُرُ امْرَأَةً مِنَّا بِرَدِّ الصَّلَاةِ "
Oisha aytdi: «Biz Rasululloh ﷺ huzurlarida hayz koʻrar edik; u zot bizdan hech bir ayolni namozni qaytarishga buyurmas edilar».Оиша айтди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ҳайз кўрар эдик; у зот биздан ҳеч бир аёлни намозни қайтаришга буюрмас эдилар».
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ مُعَاذَةَ : أَنَّ امْرَأَةً سَأَلَتْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : أَتَقْضِي إِحْدَانَا صَلَاةَ أَيَّامِ حَيْضِهَا؟، فَقَالَتْ : " أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ؟ قَدْ كَانَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَا تُؤْمَرُ بِقَضَاءٍ " ، أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ ، عَنْ مُعَاذَةَ ، قَالَ أَبُو النُّعْمَانِ : " كَأَنَّ حَمَّادًا فَرِقَ حَدِيثَ أَيُّوبَ، فَجَاءَ بِهَذَا "
Muozadan rivoyat qilinadi: bir ayol Oishadan: «Birimiz hayz kunlarida (qoldirgan) namozini qazo qiladimi?» deb soʻradi. Shunda Oisha: «Sen haruriyamisan? Bizdan biri Rasululloh ﷺ zamonida hayz koʻrar, soʻng qazo qilishga buyurilmas edi», dedi. Abu Nuʼmon aytdi: «Hammod Ayyubning hadisini boʻlib yuborgan shekilli, shuni keltirdi».Муозадан ривоят қилинади: бир аёл Оишадан: «Биримиз ҳайз кунларида (қолдирган) намозини қазо қиладими?» деб сўради. Шунда Оиша: «Сен ҳаруриямисан? Биздан бири Расулуллоҳ ﷺ замонида ҳайз кўрар, сўнг қазо қилишга буюрилмас эди», деди. Абу Нуъмон айтди: «Ҳаммод Айюбнинг ҳадисини бўлиб юборган шекилли, шуни келтирди».
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ ، عَنْ لَيْثٍ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : أَتَتْ امْرَأَةٌ إِلَى عَائِشَةَ ، فَقَالَتْ : أَقْضِي مَا تَرَكْتُ مِنْ صَلاتِي فِي الْحَيْضِ عِنْدَ الطُّهْرِ؟، فَقَالَتْ عَائِشَةُ : " أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ؟ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ وَتَطْهُرُ، فَلَا يَأْمُرُنَا بِالْقَضَاءِ "
Qosim aytdi: Bir ayol Oishaning oldiga kelib: Hayzda tark qilgan namozlarimni poklanganimda qazo qilamanmi, dedi. Oisha: «Sen haruriyamisan? Biz Rasululloh ﷺ bilan birga edik; bizdan biri hayz koʻrar va poklanar edi, u zot bizni qazo qilishga buyurmas edilar», dedi.Қосим айтди: Бир аёл Оишанинг олдига келиб: Ҳайзда тарк қилган намозларимни покланганимда қазо қиламанми, деди. Оиша: «Сен ҳаруриямисан? Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик; биздан бири ҳайз кўрар ва покланар эди, у зот бизни қазо қилишга буюрмас эдилар», деди.
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ ، قَالَ : سَمِعْتُ مُعَاذَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا سَأَلَتْهَا امْرَأَةٌ : أَتَقْضِي الْحَائِضُ الصَّلَاةَ؟، قَالَتْ : " أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ؟ قَدْ حِضْنَ نِسَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُنَّ يَجْزِينَ " ، قَالَ عَبْد اللَّهِ : مَعْنَاهُ أَنَّهُنَّ لَا يَقْضِينَ
Muozadan rivoyat qilinadi: bir ayol Oishadan: Hayzli ayol namozni qazo qiladimi, deb soʻradi. U: «Sen haruriyamisan? Rasululloh ﷺning ayollari hayz koʻrar edilar, u zot ularni namozni qazo qilmasliklariga buyurar edilar», dedi. Abdulloh aytdi: Uning maʼnosi — ular qazo qilmaydilar.Муозадан ривоят қилинади: бир аёл Оишадан: Ҳайзли аёл намозни қазо қиладими, деб сўради. У: «Сен ҳаруриямисан? Расулуллоҳ ﷺнинг аёллари ҳайз кўрар эдилар, у зот уларни намозни қазо қилмасликларига буюрар эдилар», деди. Абдуллоҳ айтди: Унинг маъноси — улар қазо қилмайдилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، وَأَبُو نُعَيْمٍ ، قَالَا : أَخْبَرَنَا السَّائِبُ بْنُ عُمَرَ ، عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ ، أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا كَانَتْ " تَرْقِي أَسْمَاءَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا وَهِيَ عَارِكٌ "
Ibn Abu Mulaykadan rivoyat qilinadi: Oisha hayzli holida Asmoga duo oʻqib dam solar edi.Ибн Абу Мулайкадан ривоят қилинади: Оиша ҳайзли ҳолида Асмога дуо ўқиб дам солар эди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " إِذَا طَهُرَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ الْحَيْضِ، فَلْتَتَّبِعْ ثَوْبَهَا الَّذِي يَلِي جِلْدَهَا فَلْتَغْسِلْ مَا أَصَابَهُ مِنْ الْأَذَى، ثُمَّ تُصَلِّي فِيهِ "
Oisha aytdi: «Ayol hayzdan poklanganda, badaniga tegib turgan kiyimini koʻzdan kechirsin, unga tekkan iflos narsani yuvsin, soʻng unda namoz oʻqisin».Оиша айтди: «Аёл ҳайздан покланганда, баданига тегиб турган кийимини кўздан кечирсин, унга теккан ифлос нарсани ювсин, сўнг унда намоз ўқисин».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ ، عَنْ عَطَاءٍ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " كَانَ يَكُونُ لِإِحْدَانَا الدِّرْعُ فِيهِ تَحِيضُ وَفِيهِ تُجْنِبُ، ثُمَّ تَرَى فِيهِ الْقَطْرَةَ مِنْ دَمِ حَيْضَتِهَا، فَتَقْصَعُهُ بِرِيقِهَا "
Oisha aytdi: «Birimizda bir koʻylak boʻlar, unda hayz koʻrar, unda junub boʻlar edi. Soʻng unda hayz qonining tomchisini koʻrsa, uni oʻz tupugi bilan ishqab tozalar edi».Оиша айтди: «Биримизда бир кўйлак бўлар, унда ҳайз кўрар, унда жунуб бўлар эди. Сўнг унда ҳайз қонининг томчисини кўрса, уни ўз тупуги билан ишқаб тозалар эди».
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ ، عَنْ مُعَاذَةَ الْعَدَوِيَّةِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " إِذَا غَسَلَتْ الْمَرْأَةُ الدَّمَ فَلَمْ يَذْهَبْ، فَلْتُغَيِّرْهُ بِصُفْرَةِ وَرْسٍ، أَوْ زَعْفَرَانٍ "
Oisha aytdi: «Ayol qonni yuvsa-yu, u ketmasa, uni vars yoki zaʼfaronning sargʻishligi bilan oʻzgartirsin».Оиша айтди: «Аёл қонни ювса-ю, у кетмаса, уни варс ёки заъфароннинг сарғишлиги билан ўзгартирсин».
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ ، قَالَ : سَمِعْتُ مُعَاذَةَ الْعَدَوِيَّةَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ لَهَا امْرَأَةٌ : الدَّمُ يَكُونُ فِي الثَّوْبِ فَأَغْسِلُهُ، فَلَا يَذْهَبُ، فَأُقَطِّعُهُ؟، قَالَتْ : " الْمَاءُ طَهُورٌ "
Muoza al-Adaviyyadan rivoyat qilinadi: Bir ayol Oishaga: Libosda qon boʻladi, men uni yuvaman, lekin ketmaydi; uni kesib tashlaymi, dedi. U: «Suv poklovchidir», dedi.Муоза ал-Адавийядан ривоят қилинади: Бир аёл Оишага: Либосда қон бўлади, мен уни юваман, лекин кетмайди; уни кесиб ташлайми, деди. У: «Сув покловчидир», деди.
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ، قَالَ : حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ صُبْحٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ خِلَاسَ بْنَ عَمْرٍو ، قَالَ : سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، تَقُولُ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو الْقَاسِمِ : " يَكُونُ مَعِي فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ إِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَيْءٌ غَسَلَ مَا أَصَابَهُ، لَمْ يَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ، وَصَلَّى فِيهِ ثُمَّ يَعُودُ، وَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَيْءٌ، فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، غَسَلَ مَكَانَهُ لَمْ يَعْدُهُ إِلَى غَيْرِهِ، وَصَلَّى فِيهِ "
Oisha aytdi: Rasululloh ﷺ — Abul-Qosim — men hayzli, qonim kelib turgan holimda men bilan bir yopinchiq ichida boʻlar edilar. Agar u zotga mendan bir narsa tegsa, tekkan joyini yuvar, uni boshqasiga oʻtkazmas, unda namoz oʻqir, soʻng qaytar edilar. Yana u zotga mendan bir narsa tegsa, xuddi shunday qilar — oʻrnini yuvar, boshqasiga oʻtkazmas va unda namoz oʻqir edilar.Оиша айтди: Расулуллоҳ ﷺ — Абул-Қосим — мен ҳайзли, қоним келиб турган ҳолимда мен билан бир ёпинчиқ ичида бўлар эдилар. Агар у зотга мендан бир нарса тегса, теккан жойини ювар, уни бошқасига ўтказмас, унда намоз ўқир, сўнг қайтар эдилар. Яна у зотга мендан бир нарса тегса, худди шундай қилар — ўрнини ювар, бошқасига ўтказмас ва унда намоз ўқир эдилар.
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ ، قَالَ : سَمِعْتُ كَرِيمَةَ ، قالَتْ : سَمِعْتُ عَائِشَةَ ، وَسَأَلْتُهَا امْرَأَةٌ يُصِيبُ ثَوْبَهَا مِنْ دَمِ حِيضَتِهَا، قَالَتْ : " لِتَغْسِلْهُ بِالْمَاءِ "، قَالَتْ : فَإِنَّا نَغْسِلُهُ فَيَبْقَى أَثَرُهُ؟، قَالَتْ : " إِنَّ الْمَاءَ طَهُورٌ "
Karima aytdi: Men Oishani eshitdim; bir ayol undan kiyimiga hayz qoni tegishi haqida soʻradi. U: «Uni suv bilan yuvsin», dedi. Ayol: Biz uni yuvamiz, ammo izi qolib ketadi-ku? dedi. U: «Albatta, suv pokdir», dedi.Карима айтди: Мен Оишани эшитдим; бир аёл ундан кийимига ҳайз қони тегиши ҳақида сўради. У: «Уни сув билан ювсин», деди. Аёл: Биз уни ювамиз, аммо изи қолиб кетади-ку? деди. У: «Албатта, сув покдир», деди.
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ ، عَنْ عَطَاءٍ ، قَالَ : " كَانَتْ عَائِشَةُ تَرَى الشَّيْءَ مِنْ الْمَحِيضِ فِي ثَوْبِهَا، فَتَحُتُّهُ بِالْحَجَرِ، أَوْ بِالْعُودِ، أَوْ بِالْقَرْنِ، ثُمَّ تَرُشُّهُ "
Ato aytdi: Oisha kiyimida hayzdan biror narsani koʻrsa, uni tosh bilan, yoki choʻp bilan, yoki shox bilan qirib tashlar, soʻng unga suv separ edi.Ато айтди: Оиша кийимида ҳайздан бирор нарсани кўрса, уни тош билан, ёки чўп билан, ёки шох билан қириб ташлар, сўнг унга сув сепар эди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ : أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا سُئِلَتْ عَنْ الرَّجُلِ يُصِيبُ الْمَرْأَةَ، ثُمَّ يَلْبَسُ الثَّوْبَ فَيَعْرَقُ فِيهِ، " فَلَمْ تَرَ بِهِ بَأْسًا "
Qosim ibn Muhammaddan rivoyat qilinadiki, Oisha (roziyallohu anho)dan bir kishi ayoliga yaqinlik qilib, soʻngra kiyimni kiyib, unda terlashi haqida soʻraldi. U bunda hech qanday zarar koʻrmadi.Қосим ибн Муҳаммаддан ривоят қилинадики, Оиша (розияллоҳу анҳо)дан бир киши аёлига яқинлик қилиб, сўнгра кийимни кийиб, унда терлаши ҳақида сўралди. У бунда ҳеч қандай зарар кўрмади.
أَخْبَرَنَا خَالِدٌ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ نَافِعٍ ، قَالَ : أَرْسَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا لِيَسْأَلَهَا : هَلْ يُبَاشِرُ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ؟، فَقَالَتْ : " لِتَشُدَّ إِزَارَهَا عَلَى أَسْفَلِهَا ثُمَّ يُبَاشِرُهَا "
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Abdulloh ibn Umar Oisha (roziyallohu anho)ga: ‹Erkak hayzli xotiniga muboshara qilsa (badaniga tegsa) boʻladimi?› deb soʻrab odam yubordi. U: «Izorini pastki qismiga mahkam bogʻlab olsin, soʻng unga muboshara qilaversin», dedi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Умар Оиша (розияллоҳу анҳо)га: ‹Эркак ҳайзли хотинига мубошара қилса (баданига тегса) бўладими?› деб сўраб одам юборди. У: «Изорини пастки қисмига маҳкам боғлаб олсин, сўнг унга мубошара қилаверсин», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ مَنْصُورٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ الْأَسْوَدِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " كُنْتُ إِذَا حِضْتُ أَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَّزِرُ، وَكَانَ يُبَاشِرُنِي "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Men hayz koʻrsam, Nabiy ﷺ menga buyurar edilar, men izor bogʻlab olardim, u zot esa menga muboshara qilar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Мен ҳайз кўрсам, Набий ﷺ менга буюрар эдилар, мен изор боғлаб олардим, у зот эса менга мубошара қилар эдилар».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، حَدَّثَنِي مَيْمُونُ بْنُ مِهْرَانَ ، قَالَ : سُئِلَتْ عَائِشَةُ مَا يَحِلُّ لِلرَّجُلِ مِنْ امْرَأَتِهِ وَهِيَ حَائِضٌ؟، قَالَتْ : " مَا فَوْقَ الْإِزَارِ "
Maymun ibn Mihron aytdi: Oishadan: ‹Erkakka hayzli xotinidan nima halol?› deb soʻraldi. U: «Izordan yuqorisi», dedi.Маймун ибн Миҳрон айтди: Оишадан: ‹Эркакка ҳайзли хотинидан нима ҳалол?› деб сўралди. У: «Изордан юқориси», деди.
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، حَدَّثَنَا عُيَيْنَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَوْشَنٍ ، عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، قَالَ : قُلْتُ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : مَا يَحِلُّ لِلرَّجُلِ مِنْ امْرَأَتِهِ إِذَا كَانَتْ حَائِضًا؟، قَالَتْ : " كُلُّ شَيْءٍ غَيْرُ الْجِمَاعِ "، قَالَ : قَلْتُ : فَمَا يَحْرُمُ عَلَيْهِ مِنْهَا إِذَا كَانَا مُحْرِمَيْنِ؟، قَالَتْ : " كُلُّ شَيْءٍ غَيْرُ كَلَامِهَا "
Masruq aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: ‹Ayol hayzli boʻlganda erkakka undan nima halol?› dedim. U: «Jimoʼdan boshqa hamma narsa», dedi. Men: ‹Ikkovi ehromda boʻlsa, unga xotinidan nima harom?› dedim. U: «U bilan gaplashishdan boshqa hamma narsa», dedi.Масруқ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: ‹Аёл ҳайзли бўлганда эркакка ундан нима ҳалол?› дедим. У: «Жимўдан бошқа ҳамма нарса», деди. Мен: ‹Иккови эҳромда бўлса, унга хотинидан нима ҳаром?› дедим. У: «У билан гаплашишдан бошқа ҳамма нарса», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ جَلْدِ بْنِ أَيُّوبَ ، عَنْ رَجُلٍ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " لِإِنْسَانٍ اجْتَنِبْ شِعَارَ الدَّمِ "
Oisha (roziyallohu anho) bir kishiga: «Qon tegadigan joydan saqlan», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) бир кишига: «Қон тегадиган жойдан сақлан», деди.
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ الزَّهْرَانِيُّ ، حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاق ، عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَأْمُرُ إِحْدَانَا إِذَا كَانَتْ حَائِضًا أَنْ تَشُدَّ عَلَيْهَا إِزَارَهَا، ثُمَّ يُبَاشِرُهَا "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizdan birimiz hayzli boʻlganda, unga izorini mahkam bogʻlashni buyurar, soʻng u bilan yaqinlashardilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ биздан биримиз ҳайзли бўлганда, унга изорини маҳкам боғлашни буюрар, сўнг у билан яқинлашардилар».
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي إِسْحَاق ، عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ قَالَ : قَالَتْ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : " كُنْتُ أَتَّزِرُ وَأَنَا حَائِضٌ، ثُمَّ أَدْخُلُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي لِحَافِهِ "
Abu Maysara aytdi: Ummul moʻminin (roziyallohu anho): «Men hayzli holimda izor bogʻlab olardim, soʻng Rasululloh ﷺ bilan birga u zotning choyshablariga kirardim», dedilar.Абу Майсара айтди: Уммул мўминин (розияллоҳу анҳо): «Мен ҳайзли ҳолимда изор боғлаб олардим, сўнг Расулуллоҳ ﷺ билан бирга у зотнинг чойшабларига кирардим», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ بَابَنُوسَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَتَوَشَّحُنِي وَأَنَا حَائِضٌ، وَيُصِيبُ مِنْ رَأْسِي وَبَيْنِي وَبَيْنَهُ ثَوْبٌ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ men hayzli holimda meni oʻzlariga tortib quchoqlar va boshimdan bahra olar edilar; men bilan u zotning orasida esa kiyim boʻlardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли ҳолимда мени ўзларига тортиб қучоқлар ва бошимдан баҳра олар эдилар; мен билан у зотнинг орасида эса кийим бўларди.
أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ عُرْوَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " كُنْتُ أُرَجِّلُ رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا حَائِضٌ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdilar: Men hayzli holimda Rasululloh ﷺning boshlarini (sochlarini) tarardim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтдилар: Мен ҳайзли ҳолимда Расулуллоҳ ﷺнинг бошларини (сочларини) тарардим.
أَخْبَرَنَا خَالِدٌ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : " كُنْتُ أُرَجِّلُ رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا حَائِضٌ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men hayzli boʻlsam-da, Rasululloh ﷺning boshlarini tarab qoʻyardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ҳайзли бўлсам-да, Расулуллоҳ ﷺнинг бошларини тараб қўярдим.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : كُنْتُ أُوتَى بِالْإِنَاءِ فَأَضَعُ فَمِي فَأَشْرَبُ وَأَنَا حَائِضٌ، " فَيَضَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَهُ عَلَى الْمَكَانِ الَّذِي وَضَعْتُ فَيَشْرَبُ، وَأُوتَى بِالْعَرْقِ فَأَنْتَهِسُ، فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى الْمَكَانِ الَّذِي وَضَعْتُ فَيَنْتَهِسُ، ثُمَّ يَأْمُرُنِي فَأَتَّزِرُ وَأَنَا حَائِضٌ، وَكَانَ يُبَاشِرُنِي "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Menga idish keltirilar, men hayzli holimda unga ogʻzimni qoʻyib ichardim; Rasululloh ﷺ esa ogʻizlarini men qoʻygan joyga qoʻyib ichar edilar. Menga goʻshtli suyak keltirilar, men uni tishlab yer edim; u zot esa ogʻizlarini men qoʻygan joyga qoʻyib tishlar edilar. Soʻng menga buyurar edilar, men hayzli holimda izor bogʻlab olardim, u zot esa menga muboshara qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Менга идиш келтирилар, мен ҳайзли ҳолимда унга оғзимни қўйиб ичардим; Расулуллоҳ ﷺ эса оғизларини мен қўйган жойга қўйиб ичар эдилар. Менга гўштли суяк келтирилар, мен уни тишлаб ер эдим; у зот эса оғизларини мен қўйган жойга қўйиб тишлар эдилар. Сўнг менга буюрар эдилар, мен ҳайзли ҳолимда изор боғлаб олардим, у зот эса менга мубошара қилар эдилар.