حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا إِذَا أَخَذَ أَحَدُنَا مَضْجَعَهُ أَنْ يَقُولَ " اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الأَرَضِينَ وَرَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَفَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرٍّ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ وَالظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ وَالْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَأَغْنِنِي مِنَ الْفَقْرِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizdan birortamiz oʻrniga yotganida shunday deyishni buyurar edilar: «Allohim, ey osmonlarning Robbi, yerlarning Robbi va bizning Robbimiz, har bir narsaning Robbi, donni va danakni yorib chiqaruvchi, Tavrot, Injil va Qurʼonni nozil qilguvchi! Tepa sochidan ushlab turadigan har bir yomonlik egasining yomonligidan Senga sigʻinaman. Sen Avvalsan, Sendan oldin hech narsa yoʻq; Sen Oxirsan, Sendan keyin hech narsa yoʻq; Sen Zohirsan, Sendan tepada hech narsa yoʻq; Sen Botinsan, Sendan past (yashirin)da hech narsa yoʻq. Qarzimni uzgin va meni faqirlikdan boy qilgin». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ биздан бирортамиз ўрнига ётганида шундай дейишни буюрар эдилар: «Аллоҳим, эй осмонларнинг Робби, ерларнинг Робби ва бизнинг Роббимиз, ҳар бир нарсанинг Робби, донни ва данакни ёриб чиқарувчи, Таврот, Инжил ва Қуръонни нозил қилгувчи! Тепа сочидан ушлаб турадиган ҳар бир ёмонлик эгасининг ёмонлигидан Сенга сиғинаман. Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ; Сен Зоҳирсан, Сендан тепада ҳеч нарса йўқ; Сен Ботинсан, Сендан паст (яширин)да ҳеч нарса йўқ. Қарзимни узгин ва мени фақирликдан бой қилгин». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ عَنْ فِرَاشِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهِ فَلْيَنْفُضْهُ بِصَنِفَةِ إِزَارِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي مَا خَلَفَهُ عَلَيْهِ بَعْدَهُ فَإِذَا اضْطَجَعَ فَلْيَقُلْ بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ فَإِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ . فَإِذَا اسْتَيْقَظَ فَلْيَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي فِي جَسَدِي وَرَدَّ عَلَىَّ رُوحِي وَأَذِنَ لِي بِذِكْرِهِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَعَائِشَةَ . قَالَ حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ وَقَالَ فَلْيَنْفُضْهُ بِدَاخِلَةِ إِزَارِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Birortangiz oʻrnidan turib, soʻng yana unga qaytsa, izorining etagi bilan uni uch marta qoqsin, chunki u oʻzidan keyin oʻrniga nima oʻrnashganini bilmaydi. Yotganida esa shunday desin: ‹Robbim, Sening isming bilan yonboshimni qoʻydim va Sening isming bilan uni koʻtaraman. Agar jonimni (uyquda) ushlab qolsang, unga rahm qilgin; agar uni qoʻyib yuborsang, solih bandalaringni saqlaganing bilan uni saqlagin›. Uygʻonganida esa shunday desin: ‹Tanamga ofiyat bergan, ruhimni menga qaytargan va Oʻzini zikr qilishga menga izn bergan Allohga hamd boʻlsin›». (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Jobir va Oishadan ham (rivoyat) bor. (Abu Iso) aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan hadisdir. Baʼzilari bu hadisni rivoyat qilib: «Izorining ichki tomoni bilan uni qoqsin», deganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирортангиз ўрнидан туриб, сўнг яна унга қайтса, изорининг этаги билан уни уч марта қоқсин, чунки у ўзидан кейин ўрнига нима ўрнашганини билмайди. Ётганида эса шундай десин: ‹Роббим, Сенинг исминг билан ёнбошимни қўйдим ва Сенинг исминг билан уни кўтараман. Агар жонимни (уйқуда) ушлаб қолсанг, унга раҳм қилгин; агар уни қўйиб юборсанг, солиҳ бандаларингни сақлаганинг билан уни сақлагин›. Уйғонганида эса шундай десин: ‹Танамга офият берган, руҳимни менга қайтарган ва Ўзини зикр қилишга менга изн берган Аллоҳга ҳамд бўлсин›». (Абу Исо) айтди: Бу бобда Жобир ва Оишадан ҳам (ривоят) бор. (Абу Исо) айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Баъзилари бу ҳадисни ривоят қилиб: «Изорининг ички томони билан уни қоқсин», деганлар.
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ السِّمْنَانِيُّ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا مُطَرِّفُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْعُمَرِيُّ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ رَأَى مُبْتَلًى فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي مِمَّا ابْتَلاَكَ بِهِ وَفَضَّلَنِي عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقَ تَفْضِيلاً لَمْ يُصِبْهُ ذَلِكَ الْبَلاَءُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim baloga yoʻliqqan kishini koʻrib: ‹Al-hamdu lillahil-lazi afani mimmabtalaka bihi va faddalani ala kasirin mimman xalaqa tafdila (Seni mubtalo qilgan narsadan meni ofiyatda saqlagan va meni Oʻzi yaratgan koʻp narsalardan ustun qilgan Allohga hamd boʻlsin)› desa, oʻsha balo unga yetmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким балога йўлиққан кишини кўриб: ‹Ал-ҳамду лиллаҳил-лази афани миммабталака биҳи ва фаддалани ала касирин мимман халақа тафдила (Сени мубтало қилган нарсадан мени офиятда сақлаган ва мени Ўзи яратган кўп нарсалардан устун қилган Аллоҳга ҳамд бўлсин)› деса, ўша бало унга етмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ أَبِي السَّفَرِ الْكُوفِيُّ، - وَاسْمُهُ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ جَلَسَ فِي مَجْلِسٍ فَكَثُرَ فِيهِ لَغَطُهُ فَقَالَ قَبْلَ أَنْ يَقُومَ مِنْ مَجْلِسِهِ ذَلِكَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ . إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ فِي مَجْلِسِهِ ذَلِكَ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ وَعَائِشَةَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ سُهَيْلٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim bir majlisda oʻtirib, unda koʻp behuda gap-soʻz qilsa-yu, soʻng oʻsha majlisidan turishidan oldin: ‹Subhanaka Allohumma va bihamdika, ashhadu an la ilaha illa anta, astagʻfiruka va atubu ilayk (Ey Alloh, Seni hamding bilan poklayman, Sendan boshqa hech iloh yoʻqligiga guvohlik beraman, Sendan magʻfirat soʻrayman va Senga tavba qilaman)› desa, oʻsha majlisida boʻlgan (gunohlari) unga magʻfirat qilinadi», dedilar. Bu bobda Abu Barza va Oishadan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻarib sahihdir, biz uni Suhayl hadisidan faqat shu yoʻl bilangina bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир мажлисда ўтириб, унда кўп беҳуда гап-сўз қилса-ю, сўнг ўша мажлисидан туришидан олдин: ‹Субҳанака Аллоҳумма ва биҳамдика, ашҳаду ан ла илаҳа илла анта, астағфирука ва атубу илайк (Эй Аллоҳ, Сени ҳамдинг билан поклайман, Сендан бошқа ҳеч илоҳ йўқлигига гувоҳлик бераман, Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан)› деса, ўша мажлисида бўлган (гуноҳлари) унга мағфират қилинади», дедилар. Бу бобда Абу Барза ва Оишадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғариб саҳиҳдир, биз уни Суҳайл ҳадисидан фақат шу йўл билангина биламиз.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ الْمَدَنِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْفَضْلِ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَهَمَّهُ الأَمْرُ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ " . وَإِذَا اجْتَهَدَ فِي الدُّعَاءِ قَالَ " يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺni bir ish tashvishga solib qoʻyganda, boshlarini osmon tomon koʻtarib: «Subhanallohil-azim (Ulugʻ Alloh pokdir)» der edilar. Duoda jidd-jahd qilganlarida esa: «Yo Hayyu yo Qayyum (Ey tirik, ey turgʻun-saqlovchi Zot)» der edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺни бир иш ташвишга солиб қўйганда, бошларини осмон томон кўтариб: «Субҳаналлоҳил-азим (Улуғ Аллоҳ покдир)» дер эдилар. Дуода жидд-жаҳд қилганларида эса: «Ё Ҳайю ё Қайюм (Эй тирик, эй турғун-сақловчи Зот)» дер эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بِشْرٍ الْخَثْعَمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ قَالَ بِأُصْبُعِهِ وَمَدَّ شُعْبَةُ بِأُصْبُعِهِ قَالَ " اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا بِنُصْحِكَ وَاقْلِبْنَا بِذِمَّةٍ . اللَّهُمَّ ازْوِ لَنَا الأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى كُنْتُ لاَ أَعْرِفُ هَذَا إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عَدِيٍّ حَتَّى حَدَّثَنِي بِهِ سُوَيْدٌ .
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Rasululloh ﷺ safarga chiqib, ulovlariga minganlarida barmoqlari bilan ishora qilib — Shuʼba barmogʻini choʻzib koʻrsatdi — derdilarki: «Allohumma antas-sohibu fis safari val-xalifatu fil-ahl, Allohummas-habna bi-nushika vaqlibna bi-zimma. Allohummazvi lanal-arda va havvin alaynas-safar, Allohumma inni aʼuzu bika min vaʼsais-safari va kaabatil-munqalab (Ey Alloh, safarda hamroh, oilada oʻrinbosar Sensan. Ey Alloh, nasihating bilan bizga hamroh boʻl va bizni omonlik bilan qaytar. Ey Alloh, yerni biz uchun yigʻishtir va safarni bizga oson qil. Ey Alloh, men safarning mashaqqatidan va qaytishdagi gʻam-anduhdan Senga sigʻinaman)». Abu Iso aytdi: Men buni faqat Ibn Abu Adiyning hadisidan bilar edim, toki Suvayd menga buni rivoyat qilib bergunicha. Abu Iso aytdi: Bu hadis Abu Hurayra hadisidan hasan gʻaribdir va biz uni faqat Ibn Abu Adiyning Shuʼbadan rivoyatidan bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у айтди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқиб, уловларига минганларида бармоқлари билан ишора қилиб — Шуъба бармоғини чўзиб кўрсатди — дердиларки: «Аллоҳумма антас-соҳибу фис сафари вал-халифату фил-аҳл, Аллоҳуммас-ҳабна би-нушика вақлибна би-зимма. Аллоҳуммазви ланал-арда ва ҳаввин алайнас-сафар, Аллоҳумма инни аъузу бика мин ваъсаис-сафари ва каабатил-мунқалаб (Эй Аллоҳ, сафарда ҳамроҳ, оилада ўринбосар Сенсан. Эй Аллоҳ, насиҳатинг билан бизга ҳамроҳ бўл ва бизни омонлик билан қайтар. Эй Аллоҳ, ерни биз учун йиғиштир ва сафарни бизга осон қил. Эй Аллоҳ, мен сафарнинг машаққатидан ва қайтишдаги ғам-андуҳдан Сенга сиғинаман)». Абу Исо айтди: Мен буни фақат Ибн Абу Адийнинг ҳадисидан билар эдим, токи Сувайд менга буни ривоят қилиб бергунича. Абу Исо айтди: Бу ҳадис Абу Ҳурайра ҳадисидан ҳасан ғарибдир ва биз уни фақат Ибн Абу Адийнинг Шуъбадан ривоятидан биламиз.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُسَافِرَ فَأَوْصِنِي . قَالَ " عَلَيْكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالتَّكْبِيرِ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ " . فَلَمَّا أَنْ وَلَّى الرَّجُلُ قَالَ " اللَّهُمَّ اطْوِ لَهُ الأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْهِ السَّفَرَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, men safar qilmoqchiman, menga vasiyat qiling», dedi. U zot: «Allohning taqvosini lozim tut va har bir balandlikda takbir ayt», dedilar. U kishi yuz oʻgirib ketganida, u zot: «Allohummatvi lahul-arza va havvin alayhis-safar (Ey Allohim, unga yerni yigʻ va safarni unga oson qil)», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен сафар қилмоқчиман, менга васият қилинг», деди. У зот: «Аллоҳнинг тақвосини лозим тут ва ҳар бир баландликда такбир айт», дедилар. У киши юз ўгириб кетганида, у зот: «Аллоҳумматви лаҳул-арза ва ҳаввин алайҳис-сафар (Эй Аллоҳим, унга ерни йиғ ва сафарни унга осон қил)», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасандир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ الصَّوَّافُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٌ دَعْوَةُ الْمَظْلُومِ وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ " .
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . وَزَادَ فِيهِ مُسْتَجَابَاتٌ لاَ شَكَّ فِيهِنَّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ هَذَا الَّذِي رَوَى عَنْهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ يُقَالُ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ الْمُؤَذِّنُ وَقَدْ رَوَى عَنْهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ غَيْرَ حَدِيثٍ وَلاَ نَعْرِفُ اسْمَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch duo mustajob boʻladi: mazlumning duosi, safarchining duosi va otaning farzandi haqiga (qilgan) duosi», dedilar. Boshqa bir sanad bilan ham shunga oʻxshash rivoyat qilingan va unda: «Mustajobligida shubha yoʻq» degan ziyoda bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Yahyo ibn Abu Kasir rivoyat qilgan ushbu Abu Jaʼfar — unga Abu Jaʼfar al-Muazzin deyiladi, Yahyo ibn Abu Kasir undan birdan ortiq hadis rivoyat qilgan, biz uning ismini bilmaymiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч дуо мустажоб бўлади: мазлумнинг дуоси, сафарчининг дуоси ва отанинг фарзанди ҳақига (қилган) дуоси», дедилар. Бошқа бир санад билан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган ва унда: «Мустажоблигида шубҳа йўқ» деган зиёда бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилган ушбу Абу Жаъфар — унга Абу Жаъфар ал-Муаззин дейилади, Яҳё ибн Абу Касир ундан бирдан ортиқ ҳадис ривоят қилган, биз унинг исмини билмаймиз.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، وَأَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ كَانَ النَّاسُ إِذَا رَأَوْا أَوَّلَ الثَّمَرِ جَاءُوا بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا أَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي ثِمَارِنَا وَبَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا وَمُدِّنَا اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ عَبْدُكَ وَخَلِيلُكَ وَنَبِيُّكَ وَإِنِّي عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ وَإِنَّهُ دَعَاكَ لِمَكَّةَ وَأَنَا أَدْعُوكَ لِلْمَدِينَةِ بِمِثْلِ مَا دَعَاكَ بِهِ لِمَكَّةَ وَمِثْلِهِ مَعَهُ " . ثُمَّ يَدْعُو أَصْغَرَ وَلِيدٍ يَرَاهُ فَيُعْطِيهِ ذَلِكَ الثَّمَرَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Odamlar ilk meva pishganini koʻrishganda, uni Rasululloh ﷺning huzurlariga keltirar edilar. Rasululloh ﷺ uni olganlarida: ‹Allohim, mevalarimizga baraka bergin, shahrimizga baraka bergin, soʼimiz va muddimizga baraka bergin. Allohim, Ibrohim Sening bandang, doʻsting va paygʻambaringdir; men ham Sening banding va paygʻambaringman. U Sendan Makka uchun duo qilgan edi, men esa Sendan Madina uchun u Makka uchun soʻraganidek va yana shuncha narsani soʻrayman›, deb duo qilardilar. Soʻng oʻzlari koʻrgan eng kichik bolani chaqirib, oʻsha mevani unga berardilar.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Одамлар илк мева пишганини кўришганда, уни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келтирар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ уни олганларида: ‹Аллоҳим, меваларимизга барака бергин, шаҳримизга барака бергин, сўимиз ва муддимизга барака бергин. Аллоҳим, Иброҳим Сенинг банданг, дўстинг ва пайғамбарингдир; мен ҳам Сенинг бандинг ва пайғамбарингман. У Сендан Макка учун дуо қилган эди, мен эса Сендан Мадина учун у Макка учун сўраганидек ва яна шунча нарсани сўрайман›, деб дуо қилардилар. Сўнг ўзлари кўрган энг кичик болани чақириб, ўша мевани унга берардилар.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتُمْ صِيَاحَ الدِّيَكَةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنَّهَا رَأَتْ مَلَكًا وَإِذَا سَمِعْتُمْ نَهِيقَ الْحِمَارِ فَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ فَإِنَّهُ رَأَى شَيْطَانًا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Xoʻrozlarning qichqirganini eshitsangiz, Allohdan Uning fazlini soʻrang, chunki u farishtani koʻrgan boʻladi. Eshakning hangraganini eshitsangiz, quvilgan shaytondan Allohga panoh soʻrang, chunki u shaytonni koʻrgan boʻladi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Хўрозларнинг қичқирганини эшитсангиз, Аллоҳдан Унинг фазлини сўранг, чунки у фариштани кўрган бўлади. Эшакнинг ҳанграганини эшитсангиз, қувилган шайтондан Аллоҳга паноҳ сўранг, чунки у шайтонни кўрган бўлади.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim ‹Subhanallohi va bihamdihi — Alloh pokdir va Unga hamdlar boʻlsin›, deb yuz marta aytsa, gunohlari, garchi dengiz koʻpigidek koʻp boʻlsa-da, kechiriladi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи — Аллоҳ покдир ва Унга ҳамдлар бўлсин›, деб юз марта айтса, гуноҳлари, гарчи денгиз кўпигидек кўп бўлса-да, кечирилади.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Tilda yengil, mezonda ogʻir, Rahmonga suyukli ikki kalima bor: ‹Subhanallohi va bihamdihi, Subhanallohil-aziym — Alloh pokdir va Unga hamdlar boʻlsin, buyuk Alloh pokdir›.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻarib sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Тилда енгил, мезонда оғир, Раҳмонга суюкли икки калима бор: ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, Субҳаналлоҳил-азийм — Аллоҳ покдир ва Унга ҳамдлар бўлсин, буюк Аллоҳ покдир›.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عِدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ " .
وَبِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ أَكْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْرِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta ‹Lo ilaha illalloh, vahdahu lo sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamd, yuhyi va yumit, va huva ala kulli shayʼin qadir (Yolgʻiz Allohdan boshqa iloh yoʻq, Uning sherigi yoʻq, mulk Unikidir va hamd Unikidir, U tiriltiradi va oʻldiradi, U har bir narsaga qodirdir)› desa, bu unga oʻn qulni ozod etgan kabi (savob) boʻladi, unga yuzta yaxshilik yoziladi, undan yuzta yomonlik oʻchiriladi va bu unga oʻsha kuni kechgacha shaytondan himoya boʻladi, hech kim u keltirgan narsadan afzalroq narsa keltira olmaydi, faqat undan koʻproq amal qilgan kishidan boshqa», dedilar. Va shu isnod bilan Nabiy ﷺdan (rivoyat qilinadiki): «Kim yuz marta ‹Subhanallohi va bihamdih (Allohni Uning hamdi bilan poklayman)› desa, garchi xatolari dengiz koʻpigichalik koʻp boʻlsa-da, kechiriladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кунда юз марта ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд, юҳйи ва юмит, ва ҳува ала кулли шайъин қадир (Ёлғиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, Унинг шериги йўқ, мулк Уникидир ва ҳамд Уникидир, У тирилтиради ва ўлдиради, У ҳар бир нарсага қодирдир)› деса, бу унга ўн қулни озод этган каби (савоб) бўлади, унга юзта яхшилик ёзилади, ундан юзта ёмонлик ўчирилади ва бу унга ўша куни кечгача шайтондан ҳимоя бўлади, ҳеч ким у келтирган нарсадан афзалроқ нарса келтира олмайди, фақат ундан кўпроқ амал қилган кишидан бошқа», дедилар. Ва шу иснод билан Набий ﷺдан (ривоят қилинадики): «Ким юз марта ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳ (Аллоҳни Унинг ҳамди билан поклайман)› деса, гарчи хатолари денгиз кўпигичалик кўп бўлса-да, кечирилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ أَحَدٌ قَالَ مِثْلَ مَا قَالَ أَوْ زَادَ عَلَيْهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim ertalab va kechqurun yuz marta ‹Subhanallohi va bihamdih (Allohni Uning hamdi bilan poklayman)› desa, qiyomat kuni hech kim u keltirgan narsadan afzalroq narsa keltira olmaydi, faqat u aytgani kabi aytgan yoki undan ziyoda qilgan kishidan boshqa», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким эрталаб ва кечқурун юз марта ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳ (Аллоҳни Унинг ҳамди билан поклайман)› деса, қиёмат куни ҳеч ким у келтирган нарсадан афзалроқ нарса келтира олмайди, фақат у айтгани каби айтган ёки ундан зиёда қилган кишидан бошқа», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ، - وَهُوَ رَجُلٌ صَالِحٌ حَدَّثَنَا صَالِحٌ الْمُرِّيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ادْعُوا اللَّهَ وَأَنْتُمْ مُوقِنُونَ بِالإِجَابَةِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ لاَ يَسْتَجِيبُ دُعَاءً مِنْ قَلْبٍ غَافِلٍ لاَهٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . سَمِعْتُ عَبَّاسًا الْعَنْبَرِيَّ يَقُولُ اكْتُبُوا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيِّ فَإِنَّهُ ثِقَةٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga ijobat qilinishiga aniq ishongan holda duo qiling va bilingki, Alloh gʻofil, oʻyinga berilgan qalbdan chiqqan duoni ijobat qilmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz. Men Abbos al-Anbariyning shunday deganini eshitdim: Abdulloh ibn Muoviya al-Jumahiydan (hadis) yozing, chunki u ishonchlidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ижобат қилинишига аниқ ишонган ҳолда дуо қилинг ва билингки, Аллоҳ ғофил, ўйинга берилган қалбдан чиққан дуони ижобат қилмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Мен Аббос ал-Анбарийнинг шундай деганини эшитдим: Абдуллоҳ ибн Муовия ал-Жумаҳийдан (ҳадис) ёзинг, чунки у ишончлидир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَتْ فَاطِمَةُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَسْأَلُهُ خَادِمًا فَقَالَ لَهَا " قُولِي اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ مُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَأَغْنِنِي مِنَ الْفَقْرِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَهَكَذَا رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الأَعْمَشِ عَنِ الأَعْمَشِ نَحْوَ هَذَا . وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ مُرْسَلٌ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Fotima Nabiy ﷺ huzurlariga xizmatkor soʻrab keldi. Shunda u zot unga: «Ayt: ‹Allohumma rabbas-samavatis-sabʼi va rabbal-arshil-azim, rabbana va robba kulli shayʼin, munzilat-Tavroti val-Injili val-Qurʼon, foliqal-habbi van-nava, aʼuzu bika min sharri kulli shayʼin anta oxizun binasiyatih, antal-avvalu falaysa qablaka shayʼ, va antal-oxiru falaysa baʼdaka shayʼ, va antaz-zohiru falaysa favqaka shayʼ, va antal-batinu falaysa dunaka shayʼ, iqzi annid-dayna va agʻnini minal-faqr (Ey Alloh, etti osmonning Robbi va ulugʻ Arshning Robbi, bizning Robbimiz va har narsaning Robbi, Tavrot, Injil va Qurʼonni nozil qilguvchi, don va danakni yorguvchi, Sen peshonasidan ushlab turgan har narsaning yomonligidan Sendan panoh soʻrayman. Sen Avvalsan, Sendan oldin hech narsa yoʻq; Sen Oxirsan, Sendan keyin hech narsa yoʻq; Sen Zohirsan, Sendan ustun hech narsa yoʻq; Sen Botinsan, Sendan yaqinroq hech narsa yoʻq. Mendan qarzni ado et va meni faqirlikdan behojat qil)›», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Aʼmashning baʼzi ashoblari Aʼmashdan shunga yaqin (tarzda) rivoyat qilgan. Ularning baʼzilari Aʼmashdan, u Abu Solihdan mursal tarzda rivoyat qilgan va unda Abu Hurayrani zikr qilmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Фотима Набий ﷺ ҳузурларига хизматкор сўраб келди. Шунда у зот унга: «Айт: ‹Аллоҳумма раббас-самаватис-сабъи ва раббал-аршил-азим, раббана ва робба кулли шайъин, мунзилат-Тавроти вал-Инжили вал-Қуръон, фолиқал-ҳабби ван-нава, аъузу бика мин шарри кулли шайъин анта охизун бинасиятиҳ, антал-аввалу фалайса қаблака шайъ, ва антал-охиру фалайса баъдака шайъ, ва антаз-зоҳиру фалайса фавқака шайъ, ва антал-батину фалайса дунака шайъ, иқзи аннид-дайна ва ағнини минал-фақр (Эй Аллоҳ, этти осмоннинг Робби ва улуғ Аршнинг Робби, бизнинг Роббимиз ва ҳар нарсанинг Робби, Таврот, Инжил ва Қуръонни нозил қилгувчи, дон ва данакни ёргувчи, Сен пешонасидан ушлаб турган ҳар нарсанинг ёмонлигидан Сендан паноҳ сўрайман. Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ; Сен Зоҳирсан, Сендан устун ҳеч нарса йўқ; Сен Ботинсан, Сендан яқинроқ ҳеч нарса йўқ. Мендан қарзни адо эт ва мени фақирликдан беҳожат қил)›», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Аъмашнинг баъзи ашоблари Аъмашдан шунга яқин (тарзда) ривоят қилган. Уларнинг баъзилари Аъмашдан, у Абу Солиҳдан мурсал тарзда ривоят қилган ва унда Абу Ҳурайрани зикр қилмаган.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَقُولُ أَحَدُكُمُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي إِنْ شِئْتَ لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ فَإِنَّهُ لاَ مُكْرِهَ لَهُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz: ‹Allohim, agar xohlasang meni magʻfirat qil, Allohim, agar xohlasang menga rahm qil›, demasin. Balki soʻrovini qatʼiy qilsin, chunki Uni biror narsaga majburlovchi yoʻq», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз: ‹Аллоҳим, агар хоҳласанг мени мағфират қил, Аллоҳим, агар хоҳласанг менга раҳм қил›, демасин. Балки сўровини қатъий қилсин, чунки Уни бирор нарсага мажбурловчи йўқ», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرِّ، وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَنْزِلُ رَبُّنَا كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ فَيَقُولُ مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ وَمَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ وَمَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرُّ اسْمُهُ سَلْمَانُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَرِفَاعَةَ الْجُهَنِيِّ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَعُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِي .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Rabbimiz har kechasi, kechaning oxirgi uchdan biri qolganda, eng yaqin osmonga tushadi va: ‹Kim Menga duo qilsa, Men unga ijobat qilaman, kim Mendan soʻrasa, Men unga beraman, kim Mendan magʻfirat soʻrasa, Men uni magʻfirat qilaman›, deydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Abdulloh al-Agʻarrning ismi Salmondir. Bu bobda Ali, Abdulloh ibn Masʼud, Abu Said, Jubayr ibn Mutʼim, Rifoa al-Juhaniy, Abu Dardo va Usmon ibn Abil-Osdan ham (rivoyatlar) bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Раббимиз ҳар кечаси, кечанинг охирги учдан бири қолганда, энг яқин осмонга тушади ва: ‹Ким Менга дуо қилса, Мен унга ижобат қиламан, ким Мендан сўраса, Мен унга бераман, ким Мендан мағфират сўраса, Мен уни мағфират қиламан›, дейди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Абдуллоҳ ал-Ағаррнинг исми Салмондир. Бу бобда Али, Абдуллоҳ ибн Масъуд, Абу Саид, Жубайр ибн Мутъим, Рифоа ал-Жуҳаний, Абу Дардо ва Усмон ибн Абил-Осдан ҳам (ривоятлар) бор.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عُمَرَ الْهِلاَلِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي السَّلِيلِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُ دُعَاءَكَ اللَّيْلَةَ فَكَانَ الَّذِي وَصَلَ إِلَىَّ مِنْهُ أَنَّكَ تَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَوَسِّعْ لِي فِي رِزْقِي وَبَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي " . قَالَ " فَهَلْ تَرَاهُنَّ تَرَكْنَ شَيْئًا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَأَبُو السَّلِيلِ اسْمُهُ ضُرَيْبُ بْنُ نُفَيْرٍ وَيُقَالُ ابْنُ نُقَيْرٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, kecha duoyingizni eshitdim, undan menga yetib kelgani — Siz: ‹Allohim, gunohimni magʻfirat qil, rizqimda menga kenglik ber va menga bergan narsangda baraka ato et›, deganingiz edi», dedi. U zot: «Bular biror narsani qoldirgan deb oʻylaysanmi?» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Abu Salilning ismi Zurayb ibn Nufayrdir, Ibn Nuqayr ham deyiladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, кеча дуойингизни эшитдим, ундан менга етиб келгани — Сиз: ‹Аллоҳим, гуноҳимни мағфират қил, ризқимда менга кенглик бер ва менга берган нарсангда барака ато эт›, деганингиз эди», деди. У зот: «Булар бирор нарсани қолдирган деб ўйлайсанми?» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Абу Салилнинг исми Зурайб ибн Нуфайрдир, Ибн Нуқайр ҳам дейилади.
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً غَيْرَ وَاحِدٍ مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ " .
قَالَ يُوسُفُ وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Albatta Allohning toʻqson toʻqqiz — yuzdan bitta kam — ismi bor, kim ularni sanab (yodida saqlab) chiqsa, jannatga kiradi», dedilar. Yusuf aytdi: Bizga Abdul-Aʼlo Hishom ibn Hassondan, u Muhammaddan, u Abu Hurayradan (roziyallohu anhu), u Paygʻambar ﷺdan (shuni) rivoyat qildi. Bu hadis hasan sahihdir. Bu (hadis) Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan bir necha yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Албатта Аллоҳнинг тўқсон тўққиз — юздан битта кам — исми бор, ким уларни санаб (ёдида сақлаб) чиқса, жаннатга киради», дедилар. Юсуф айтди: Бизга Абдул-Аъло Ҳишом ибн Ҳассондан, у Муҳаммаддан, у Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу), у Пайғамбар ﷺдан (шуни) ривоят қилди. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу (ҳадис) Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ الْجُوزَجَانِيُّ، حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً غَيْرَ وَاحِدَةٍ مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلاَمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ الْغَفَّارُ الْقَهَّارُ الْوَهَّابُ الرَّزَّاقُ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الْخَافِضُ الرَّافِعُ الْمُعِزُّ الْمُذِلُّ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ الْحَكَمُ الْعَدْلُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ الْحَلِيمُ الْعَظِيمُ الْغَفُورُ الشَّكُورُ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ الْحَفِيظُ الْمُقِيتُ الْحَسِيبُ الْجَلِيلُ الْكَرِيمُ الرَّقِيبُ الْمُجِيبُ الْوَاسِعُ الْحَكِيمُ الْوَدُودُ الْمَجِيدُ الْبَاعِثُ الشَّهِيدُ الْحَقُّ الْوَكِيلُ الْقَوِيُّ الْمَتِينُ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ الْمُحْصِي الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْمُحْيِي الْمُمِيتُ الْحَىُّ الْقَيُّومُ الْوَاجِدُ الْمَاجِدُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ الْقَادِرُ الْمُقْتَدِرُ الْمُقَدِّمُ الْمُؤَخِّرُ الأَوَّلُ الآخِرُ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ الْوَالِي الْمُتَعَالِي الْبَرُّ التَّوَّابُ الْمُنْتَقِمُ الْعَفُوُّ الرَّءُوفُ مَالِكُ الْمُلْكِ ذُو الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ الْمُقْسِطُ الْجَامِعُ الْغَنِيُّ الْمُغْنِي الْمَانِعُ الضَّارُّ النَّافِعُ النُّورُ الْهَادِي الْبَدِيعُ الْبَاقِي الْوَارِثُ الرَّشِيدُ الصَّبُورُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ حَدَّثَنَا بِهِ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ صَالِحٍ . وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ صَفْوَانَ بْنِ صَالِحٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَعْلَمُ - فِي كَبِيرِ شَيْءٍ مِنَ الرِّوَايَاتِ لَهُ إِسْنَادٌ صَحِيحٌ ذِكْرَ الأَسْمَاءِ إِلاَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ . وَقَدْ رَوَى آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ هَذَا الْحَدِيثَ بِإِسْنَادٍ غَيْرِ هَذَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَ فِيهِ الأَسْمَاءَ وَلَيْسَ لَهُ إِسْنَادٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh taoloning toʻqson toʻqqiz — yuzdan bitta kam — ismi bor, kim ularni sanab (yodida saqlab) chiqsa, jannatga kiradi. U — Alloh, Undan boʻlak iloh yoʻq (Allohu la ilaha illa Huva); ar-Rohman, ar-Rohiym, al-Malik, al-Quddus, as-Salom, al-Muʼmin, al-Muhaymin, al-Aziz, al-Jabbor, al-Mutakabbir, al-Xoliq, al-Boriʼ, al-Musavvir, al-Gʻaffor, al-Qahhor, al-Vahhob, ar-Razzoq, al-Fattoh, al-Aliym, al-Qobiz, al-Bosit, al-Xofiz, ar-Rofiʼ, al-Muizz, al-Muzill, as-Samiʼ, al-Basiyr, al-Hakam, al-Adl, al-Latiyf, al-Xabiyr, al-Haliym, al-Aziym, al-Gʻafur, ash-Shakur, al-Aliyy, al-Kabiyr, al-Hafiyz, al-Muqiyt, al-Hasiyb, al-Jaliyl, al-Kariym, ar-Roqiyb, al-Mujiyb, al-Vosiʼ, al-Hakiym, al-Vadud, al-Majiyd, al-Boʼis, ash-Shahiyd, al-Haqq, al-Vakiyl, al-Qaviyy, al-Matiyn, al-Valiyy, al-Hamiyd, al-Muhsiy, al-Mubdiʼ, al-Muiyd, al-Muhyiy, al-Mumiyt, al-Hayy, al-Qayyum, al-Vojid, al-Mojid, al-Vohid, as-Samad, al-Qodir, al-Muqtadir, al-Muqaddim, al-Muaxxir, al-Avval, al-Oxir, az-Zohir, al-Botin, al-Voliy, al-Mutaoliy, al-Barr, at-Tavvob, al-Muntaqim, al-Afuvv, ar-Rouf, Molikul-Mulk, Zul-Jaloli val-Ikrom, al-Muqsit, al-Jomiʼ, al-Gʻaniyy, al-Mugʻniy, al-Moniʼ, az-Zorr, an-Nofiʼ, an-Nur, al-Hodiy, al-Badiyʼ, al-Boqiy, al-Voris, ar-Roshiyd, as-Sabur», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, bizga uni bir necha kishi Safvon ibn Solihdan rivoyat qildi. Biz uni faqat Safvon ibn Solihning hadisidan bilamiz, u esa hadis ahli nazdida ishonchli (siqa) kishidir. Bu hadis Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan bir necha yoʻl bilan ham rivoyat qilingan, biroq rivoyatlarning koʻpchiligida ismlarning zikri keltirilgan sahih sanadni bu hadisdan boshqa joyda bilmaymiz. Odam ibn Abu Iyos bu hadisni boshqa sanad bilan Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan va unda ismlarni zikr qilgan, biroq uning sahih sanadi yoʻq.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ таолонинг тўқсон тўққиз — юздан битта кам — исми бор, ким уларни санаб (ёдида сақлаб) чиқса, жаннатга киради. У — Аллоҳ, Ундан бўлак илоҳ йўқ (Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳува); ар-Роҳман, ар-Роҳийм, ал-Малик, ал-Қуддус, ас-Салом, ал-Муъмин, ал-Муҳаймин, ал-Азиз, ал-Жаббор, ал-Мутакаббир, ал-Холиқ, ал-Бориъ, ал-Мусаввир, ал-Ғаффор, ал-Қаҳҳор, ал-Ваҳҳоб, ар-Раззоқ, ал-Фаттоҳ, ал-Алийм, ал-Қобиз, ал-Босит, ал-Хофиз, ар-Рофиъ, ал-Муизз, ал-Музилл, ас-Самиъ, ал-Басийр, ал-Ҳакам, ал-Адл, ал-Латийф, ал-Хабийр, ал-Ҳалийм, ал-Азийм, ал-Ғафур, аш-Шакур, ал-Алийй, ал-Кабийр, ал-Ҳафийз, ал-Муқийт, ал-Ҳасийб, ал-Жалийл, ал-Карийм, ар-Роқийб, ал-Мужийб, ал-Восиъ, ал-Ҳакийм, ал-Вадуд, ал-Мажийд, ал-Бўис, аш-Шаҳийд, ал-Ҳаққ, ал-Вакийл, ал-Қавийй, ал-Матийн, ал-Валийй, ал-Ҳамийд, ал-Муҳсий, ал-Мубдиъ, ал-Муийд, ал-Муҳйий, ал-Мумийт, ал-Ҳайй, ал-Қайюм, ал-Вожид, ал-Можид, ал-Воҳид, ас-Самад, ал-Қодир, ал-Муқтадир, ал-Муқаддим, ал-Муаххир, ал-Аввал, ал-Охир, аз-Зоҳир, ал-Ботин, ал-Волий, ал-Мутаолий, ал-Барр, ат-Таввоб, ал-Мунтақим, ал-Афувв, ар-Роуф, Моликул-Мулк, Зул-Жалоли вал-Икром, ал-Муқсит, ал-Жомиъ, ал-Ғанийй, ал-Муғний, ал-Мониъ, аз-Зорр, ан-Нофиъ, ан-Нур, ал-Ҳодий, ал-Бадийъ, ал-Боқий, ал-Ворис, ар-Рошийд, ас-Сабур», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, бизга уни бир неча киши Сафвон ибн Солиҳдан ривоят қилди. Биз уни фақат Сафвон ибн Солиҳнинг ҳадисидан биламиз, у эса ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа) кишидир. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган, бироқ ривоятларнинг кўпчилигида исмларнинг зикри келтирилган саҳиҳ санадни бу ҳадисдан бошқа жойда билмаймиз. Одам ибн Абу Иёс бу ҳадисни бошқа санад билан Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган ва унда исмларни зикр қилган, бироқ унинг саҳиҳ санади йўқ.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ " . قَالَ وَلَيْسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ ذِكْرُ الأَسْمَاءِ . قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . رَوَاهُ أَبُو الْيَمَانِ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الأَسْمَاءَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Albatta Allohning toʻqson toʻqqiz ismi bor, kim ularni sanab (yodida saqlab) chiqsa, jannatga kiradi», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadisda ismlarning zikri yoʻq. Va aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Uni Abul-Yamon Shuayb ibn Abu Hamzadan, u Abuz-Zinoddan rivoyat qilgan va unda ismlarni zikr qilmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Албатта Аллоҳнинг тўқсон тўққиз исми бор, ким уларни санаб (ёдида сақлаб) чиқса, жаннатга киради», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадисда исмларнинг зикри йўқ. Ва айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни Абул-Ямон Шуайб ибн Абу Ҳамзадан, у Абуз-Зиноддан ривоят қилган ва унда исмларни зикр қилмаган.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، أَنَّ حُمَيْدًا الْمَكِّيَّ، مَوْلَى ابْنِ عَلْقَمَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ أَبِي رَبَاحٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا مَرَرْتُمْ بِرِيَاضِ الْجَنَّةِ فَارْتَعُوا " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا رِيَاضُ الْجَنَّةِ قَالَ " الْمَسَاجِدُ " . قُلْتُ وَمَا الرَّتْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat bogʻlaridan oʻtganingizda, (ularda) yayrab oʻtlanglar», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, jannat bogʻlari nima?» dedim. U zot: «Masjidlardir», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, yayrab oʻtlanish nima?» dedim. U zot: «Subhanalloh, alhamdu lillah, la ilaha illalloh va Allohu akbar (deyishdir)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат боғларидан ўтганингизда, (уларда) яйраб ўтланглар», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, жаннат боғлари нима?» дедим. У зот: «Масжидлардир», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, яйраб ўтланиш нима?» дедим. У зот: «Субҳаналлоҳ, алҳамду лиллаҳ, ла илаҳа иллаллоҳ ва Аллоҳу акбар (дейишдир)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ أَحَدِكُمْ مِنْ أَحَدِكُمْ بِضَالَّتِهِ إِذَا وَجَدَهَا " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَالنُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَأَنَسٍ . قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزِّنَادِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مَكْحُولٍ بِإِسْنَادٍ لَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ هَذَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh sizlardan biringizning tavbasidan, sizlardan biringiz yoʻqotgan ulovini topib olganidagidan ham koʻra xursandroqdir», dedilar. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ibn Masʼud, Nuʼmon ibn Bashir va Anasdan ham (hadis) bor. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis Abu Zinod hadisidan, shu yoʻldan kelishi jihatidan hasan sahih gʻaribdir. Bu hadis Makhuldan oʻz isnodi bilan, Abu Zardan, Nabiy ﷺdan ham shunga oʻxshash rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ сизлардан бирингизнинг тавбасидан, сизлардан бирингиз йўқотган уловини топиб олганидагидан ҳам кўра хурсандроқдир», дедилар. (Ровий) айтди: Бу бобда Ибн Масъуд, Нуъмон ибн Башир ва Анасдан ҳам (ҳадис) бор. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис Абу Зинод ҳадисидан, шу йўлдан келиши жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Бу ҳадис Макҳулдан ўз исноди билан, Абу Зардан, Набий ﷺдан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَلَقَ اللَّهُ مِائَةَ رَحْمَةٍ فَوَضَعَ رَحْمَةً وَاحِدَةً بَيْنَ خَلْقِهِ يَتَرَاحَمُونَ بِهَا وَعِنْدَ اللَّهِ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ رَحْمَةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ سَلْمَانَ وَجُنْدَبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُفْيَانَ الْبَجَلِيِّ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh yuzta rahmat yaratdi, soʻng bir rahmatni xalqi orasiga qoʻydi — ular shu bilan bir-birlariga rahmli boʻladilar, Allohning huzurida esa toʻqson toʻqqizta rahmat bordir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Salmon va Jundab ibn Abdulloh ibn Sufyon al-Bajaliydan ham (hadis) bor. Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ юзта раҳмат яратди, сўнг бир раҳматни халқи орасига қўйди — улар шу билан бир-бирларига раҳмли бўладилар, Аллоҳнинг ҳузурида эса тўқсон тўққизта раҳмат бордир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Салмон ва Жундаб ибн Абдуллоҳ ибн Суфён ал-Бажалийдан ҳам (ҳадис) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الْعُقُوبَةِ مَا طَمِعَ فِي الْجَنَّةِ أَحَدٌ وَلَوْ يَعْلَمُ الْكَافِرُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الرَّحْمَةِ مَا قَنَطَ مِنَ الْجَنَّةِ أَحَدٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar moʻmin Allohning huzurida boʻlgan azobni bilganida, hech kim jannatdan umid qilmas edi; agar kofir Allohning huzurida boʻlgan rahmatni bilganida, hech kim jannatdan umidini uzmas edi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir, biz uni faqat al-Aloʼ ibn Abdurrahmonning, otasidan, Abu Hurayradan (qilgan) hadisidan bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мўмин Аллоҳнинг ҳузурида бўлган азобни билганида, ҳеч ким жаннатдан умид қилмас эди; агар кофир Аллоҳнинг ҳузурида бўлган раҳматни билганида, ҳеч ким жаннатдан умидини узмас эди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир, биз уни фақат ал-Алў ибн Абдурраҳмоннинг, отасидан, Абу Ҳурайрадан (қилган) ҳадисидан биламиз.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ حِينَ خَلَقَ الْخَلْقَ كَتَبَ بِيَدِهِ عَلَى نَفْسِهِ إِنَّ رَحْمَتِي تَغْلِبُ غَضَبِي " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh xalqni yaratganida, Oʻz qoʻli bilan Oʻzi haqida: ‹Albatta, Mening rahmatim gʻazabimdan ustun keladi›, deb yozib qoʻydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ халқни яратганида, Ўз қўли билан Ўзи ҳақида: ‹Албатта, Менинг раҳматим ғазабимдан устун келади›, деб ёзиб қўйди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا رِبْعِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَىَّ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ دَخَلَ عَلَيْهِ رَمَضَانُ ثُمَّ انْسَلَخَ قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ أَدْرَكَ عِنْدَهُ أَبَوَاهُ الْكِبَرَ فَلَمْ يُدْخِلاَهُ الْجَنَّةَ " . قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَأَظُنُّهُ قَالَ أَوْ أَحَدُهُمَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَأَنَسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَرِبْعِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ هُوَ أَخُو إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ وَهُوَ ثِقَةٌ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ . وَيُرْوَى عَنْ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالَ إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَرَّةً فِي الْمَجْلِسِ أَجْزَأَ عَنْهُ مَا كَانَ فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Huzurida men zikr qilinib, menga salavot aytmagan kishining burni yerga ishqalansin. Ramazon kirib, soʻng magʻfirat qilinmasdan oʻtib ketgan kishining burni yerga ishqalansin. Huzurida ota-onasi yoki ulardan biri qariligiga yetgan-u, lekin ular uni jannatga kiritmagan kishining burni yerga ishqalansin», dedilar. Abdurrahmon aytdi: «Oʻylaymanki, u zot: ‹yoki ulardan biri›, dedilar.» (Roviy) aytdi: Bu bobda Jobir va Anasdan ham (hadis) bor. Bu hadis shu yoʻldan kelishi jihatidan hasan gʻaribdir. Baʼzi ahli ilmdan rivoyat qilinishicha: «Kishi majlisda Nabiy ﷺga bir marta salavot aytsa, oʻsha majlisda boʻlgan vaqti uchun kifoya qiladi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳузурида мен зикр қилиниб, менга салавот айтмаган кишининг бурни ерга ишқалансин. Рамазон кириб, сўнг мағфират қилинмасдан ўтиб кетган кишининг бурни ерга ишқалансин. Ҳузурида ота-онаси ёки улардан бири қарилигига етган-у, лекин улар уни жаннатга киритмаган кишининг бурни ерга ишқалансин», дедилар. Абдурраҳмон айтди: «Ўйлайманки, у зот: ‹ёки улардан бири›, дедилар.» (Ровий) айтди: Бу бобда Жобир ва Анасдан ҳам (ҳадис) бор. Бу ҳадис шу йўлдан келиши жиҳатидан ҳасан ғарибдир. Баъзи аҳли илмдан ривоят қилинишича: «Киши мажлисда Набий ﷺга бир марта салавот айтса, ўша мажлисда бўлган вақти учун кифоя қилади», деди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعْمَارُ أُمَّتِي مَا بَيْنَ سِتِّينَ إِلَى سَبْعِينَ وَأَقَلُّهُمْ مَنْ يَجُوزُ ذَلِكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimning umrlari oltmish bilan yetmish orasidadir, undan oshib ketadiganlari esa eng ozdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis Muhammad ibn Amrning, Abu Salamadan, Abu Hurayradan, Nabiy ﷺdan (qilgan) hadisidan hasan gʻaribdir; biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz. U Abu Hurayradan bundan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимнинг умрлари олтмиш билан етмиш орасидадир, ундан ошиб кетадиганлари эса энг оздир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис Муҳаммад ибн Амрнинг, Абу Саламадан, Абу Ҳурайрадан, Набий ﷺдан (қилган) ҳадисидан ҳасан ғарибдир; биз уни фақат шу йўлдан биламиз. У Абу Ҳурайрадан бундан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ، عَنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ يَدْعُو بِأُصْبُعَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحِّدْ أَحِّدْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ إِذَا أَشَارَ الرَّجُلُ بِأُصْبُعَيْهِ فِي الدُّعَاءِ عِنْدَ الشَّهَادَةِ لاَ يُشِيرُ إِلاَّ بِأُصْبُعٍ وَاحِدَةٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi ikki barmogʻi bilan duo qilayotgan edi, shunda Rasululloh ﷺ: «Bittasini (koʻtar), bittasini (koʻtar)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir. Bu hadisning maʼnosi shuki, kishi duoda shahodat aytayotganda barmogʻi bilan ishora qilsa, faqat bitta barmoq bilangina ishora qiladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши икки бармоғи билан дуо қилаётган эди, шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Биттасини (кўтар), биттасини (кўтар)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Бу ҳадиснинг маъноси шуки, киши дуода шаҳодат айтаётганда бармоғи билан ишора қилса, фақат битта бармоқ билангина ишора қилади.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ الصُّدَائِيُّ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِيدِ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا قَالَ عَبْدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ قَطُّ مُخْلِصًا إِلاَّ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ السَّمَاءِ حَتَّى تُفْضِيَ إِلَى الْعَرْشِ مَا اجْتَنَبَ الْكَبَائِرَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Qaysi bir banda ixlos bilan ‹La ilaha illalloh (Allohdan boshqa iloh yoʻq)› desa, albatta unga osmon eshiklari ochiladi, toki u (soʻz) Arshga yetib boradi — kabira gunohlardan saqlangan boʻlsa». Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Қайси бир банда ихлос билан ‹Ла илаҳа иллаллоҳ (Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ)› деса, албатта унга осмон эшиклари очилади, токи у (сўз) Аршга етиб боради — кабира гуноҳлардан сақланган бўлса». Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир.
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَبَقَ الْمُفْرِدُونَ " . قَالُوا وَمَا الْمُفْرِدُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْمُسْتَهْتَرُونَ فِي ذِكْرِ اللَّهِ يَضَعُ الذِّكْرُ عَنْهُمْ أَثْقَالَهُمْ فَيَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ خِفَافًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mufarridlar oʻzib ketdilar», dedilar. (Sahobalar): «Ey Allohning Rasuli, mufarridlar kimlar?» deyishdi. U zot: «Allohni zikr qilishga berilib ketganlardir; zikr ulardan ogʻir yuklarini soqit qiladi, shunday qilib ular qiyomat kuni yengil holda keladilar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Муфарридлар ўзиб кетдилар», дедилар. (Саҳобалар): «Эй Аллоҳнинг Расули, муфарридлар кимлар?» дейишди. У зот: «Аллоҳни зикр қилишга берилиб кетганлардир; зикр улардан оғир юкларини соқит қилади, шундай қилиб улар қиёмат куни енгил ҳолда келадилар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Subhanalloh, valhamdulilloh, va la ilaha illalloh, vallohu akbar deyishim men uchun quyosh tigʻib (chiqib) turgan har bir narsadan koʻra sevimliroqdir», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Субҳаналлоҳ, валҳамдулиллоҳ, ва ла илаҳа иллаллоҳ, валлоҳу акбар дейишим мен учун қуёш тиғиб (чиқиб) турган ҳар бир нарсадан кўра севимлироқдир», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ سَعْدَانَ الْقُبِّيِّ، عَنْ أَبِي مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مُدِلَّةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ تُرَدُّ دَعْوَتُهُمُ الصَّائِمُ حَتَّى يُفْطِرَ وَالإِمَامُ الْعَادِلُ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ يَرْفَعُهَا اللَّهُ فَوْقَ الْغَمَامِ وَيَفْتَحُ لَهَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ وَيَقُولُ الرَّبُّ وَعِزَّتِي لأَنْصُرَنَّكَ وَلَوْ بَعْدَ حِينٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَسَعْدَانُ الْقُبِّيُّ هُوَ سَعْدَانُ بْنُ بِشْرٍ . وَقَدْ رَوَى عَنْهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ وَأَبُو عَاصِمٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ كِبَارِ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَأَبُو مُجَاهِدٍ هُوَ سَعْدٌ الطَّائِيُّ وَأَبُو مُدِلَّةَ هُوَ مَوْلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ وَإِنَّمَا نَعْرِفُهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَيُرْوَى عَنْهُ هَذَا الْحَدِيثُ أَتَمَّ مِنْ هَذَا وَأَطْوَلَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (kishi) borki, ularning duosi rad qilinmaydi: roʻzador ogʻiz ochguniga qadar, odil imom (rahbar) va mazlumning duosi — Alloh uni bulutlar ustiga koʻtaradi va unga osmon eshiklarini ochadi va Robb: ‹Izzatimga qasamki, garchi bir muddatdan keyin boʻlsa-da, albatta senga yordam beraman›, deydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Saʼdon al-Qubbiy — bu Saʼdon ibn Bishrdir. Undan Iso ibn Yunus, Abu Osim va hadis ahlining kattalaridan bir nechalari rivoyat qilgan. Abu Mujohid — bu Saʼd at-Toiydir, Abu Mudilla esa moʻminlar onasi Oishaning ozod qilingan quli boʻlib, biz uni faqat shu hadis bilan tanigan. Bu hadis undan bundan ham toʻliqroq va uzunroq qilib rivoyat qilinadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (киши) борки, уларнинг дуоси рад қилинмайди: рўзадор оғиз очгунига қадар, одил имом (раҳбар) ва мазлумнинг дуоси — Аллоҳ уни булутлар устига кўтаради ва унга осмон эшикларини очади ва Робб: ‹Иззатимга қасамки, гарчи бир муддатдан кейин бўлса-да, албатта сенга ёрдам бераман›, дейди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Саъдон ал-Қуббий — бу Саъдон ибн Бишрдир. Ундан Исо ибн Юнус, Абу Осим ва ҳадис аҳлининг катталаридан бир нечалари ривоят қилган. Абу Мужоҳид — бу Саъд ат-Тоийдир, Абу Мудилла эса мўминлар онаси Оишанинг озод қилинган қули бўлиб, биз уни фақат шу ҳадис билан таниган. Бу ҳадис ундан бундан ҳам тўлиқроқ ва узунроқ қилиб ривоят қилинади.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي وَزِدْنِي عِلْمًا الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ حَالِ أَهْلِ النَّارِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma-nfaʼniy bima allamtaniy, va allimniy ma yanfaʼuniy, va zidniy ilman; al-hamdu lillahi ala kulli hol; va aʼuzu billahi min holi ahlin-nor» (Ey Alloh, menga oʻrgatgan narsang bilan menga foyda yetkaz, menga foydali boʻladigan narsani oʻrgat va ilmimni ziyoda qil; har qanday holatda ham Allohga hamd boʻlsin; men doʻzax ahlining holidan Allohdan panoh soʻrayman), dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis bu yoʻldan (sanaddan) hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма-нфаъний бима алламтаний, ва аллимний ма янфаъуний, ва зидний илман; ал-ҳамду лиллаҳи ала кулли ҳол; ва аъузу биллаҳи мин ҳоли аҳлин-нор» (Эй Аллоҳ, менга ўргатган нарсанг билан менга фойда етказ, менга фойдали бўладиган нарсани ўргат ва илмимни зиёда қил; ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳга ҳамд бўлсин; мен дўзах аҳлининг ҳолидан Аллоҳдан паноҳ сўрайман), дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис бу йўлдан (санаддан) ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ الْغَازِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَكْثِرْ مِنْ قَوْلِ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ فَإِنَّهَا كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ " . قَالَ مَكْحُولٌ فَمَنْ قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ وَلاَ مَنْجَا مِنَ اللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ . كَشَفَ عَنْهُ سَبْعِينَ بَابًا مِنَ الضُّرِّ أَدْنَاهُنَّ الْفَقْرُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ . مَكْحُولٌ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «La hawla va la quvvata illa billah deyishni koʻpaytir, chunki u jannat xazinalaridan bir xazinadir», dedilar. Makhul aytdi: «Kim la hawla va la quvvata illa billah, va la manja minallahi illa ilayh desa, (Alloh) undan zararning yetmish eshigini ochib (daf qilib) yuboradi, ularning eng pasti faqirlikdir». Abu Iso aytdi: Bu hadisning isnodi ulangan (muttasil) emas; Makhul Abu Hurayradan (hadis) eshitmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Ла ҳаwла ва ла қуввата илла биллаҳ дейишни кўпайтир, чунки у жаннат хазиналаридан бир хазинадир», дедилар. Макҳул айтди: «Ким ла ҳаwла ва ла қуввата илла биллаҳ, ва ла манжа миналлаҳи илла илайҳ деса, (Аллоҳ) ундан зарарнинг етмиш эшигини очиб (даф қилиб) юборади, уларнинг энг пасти фақирликдир». Абу Исо айтди: Бу ҳадиснинг исноди уланган (муттасил) эмас; Макҳул Абу Ҳурайрадан (ҳадис) эшитмаган.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي وَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْهُمْ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun mustajob (qabul qilinadigan) bir duo bor. Men esa oʻz duoimni ummatim uchun shafoat (qilish uchun) yashirib qoʻydim, va u, Alloh xohlasa, ulardan Allohga hech narsani sherik qilmagan holda oʻlganlarga yetadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун мустажоб (қабул қилинадиган) бир дуо бор. Мен эса ўз дуоимни умматим учун шафоат (қилиш учун) яшириб қўйдим, ва у, Аллоҳ хоҳласа, улардан Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда ўлганларга етади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَىَّ شِبْرًا اقْتَرَبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَىَّ ذِرَاعًا اقْتَرَبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَيُرْوَى عَنِ الأَعْمَشِ فِي تَفْسِيرِ هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا يَعْنِي بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ وَهَكَذَا فَسَّرَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ هَذَا الْحَدِيثَ . قَالُوا إِنَّمَا مَعْنَاهُ يَقُولُ إِذَا تَقَرَّبَ إِلَىَّ الْعَبْدُ بِطَاعَتِي وَمَا أَمَرْتُ أُسْرِعُ إِلَيْهِ بِمَغْفِرَتِي وَرَحْمَتِي .
وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّهُ قَالَ فِي هَذِهِ الآيَةِ : ( فاذكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ) قَالَ اذْكُرُونِي بِطَاعَتِي أَذْكُرْكُمْ بِمَغْفِرَتِي . حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى وَعَمْرُو بْنُ هَاشِمٍ الرَّمْلِيُّ عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ بِهَذَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla shunday deydi: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumoni huzurida (qanday gumon qilsa, shunday)man, va u Meni zikr qilgan vaqtda Men u bilan birgaman. Agar u Meni oʻzicha (ichida) zikr qilsa, Men ham uni oʻzimcha zikr qilaman; agar u Meni bir jamoa orasida zikr qilsa, Men ham uni ulardan yaxshiroq jamoa orasida zikr qilaman. Agar u Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; agar u Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga yugurib kelaman›», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Aʼmashdan bu hadisning tafsirida: «Kim Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman» — yaʼni magʻfirat va rahmat bilan (yaqinlashaman), deb rivoyat qilinadi; baʼzi ilm ahli ham bu hadisni shunday tafsir qilganlar. Ular: «Buning maʼnosi shuki, (Alloh) aytadi: banda Menga itoatim va buyurganim bilan yaqinlashsa, Men unga magʻfiratim va rahmatim bilan shoshilaman», deyishgan. Said ibn Jubayrdan rivoyat qilinishicha, u {Bas, Meni yod eting, Men ham sizlarni yod etaman} (Baqara 152) oyati haqida: «Meni itoatim bilan yod etinglar, Men ham sizlarni magʻfiratim bilan yod etaman», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла шундай дейди: ‹Мен бандамнинг Мен ҳақимдаги гумони ҳузурида (қандай гумон қилса, шундай)ман, ва у Мени зикр қилган вақтда Мен у билан биргаман. Агар у Мени ўзича (ичида) зикр қилса, Мен ҳам уни ўзимча зикр қиламан; агар у Мени бир жамоа орасида зикр қилса, Мен ҳам уни улардан яхшироқ жамоа орасида зикр қиламан. Агар у Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; агар у Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; агар у Менга юриб келса, Мен унга югуриб келаман›», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Аъмашдан бу ҳадиснинг тафсирида: «Ким Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман» — яъни мағфират ва раҳмат билан (яқинлашаман), деб ривоят қилинади; баъзи илм аҳли ҳам бу ҳадисни шундай тафсир қилганлар. Улар: «Бунинг маъноси шуки, (Аллоҳ) айтади: банда Менга итоатим ва буюрганим билан яқинлашса, Мен унга мағфиратим ва раҳматим билан шошиламан», дейишган. Саид ибн Жубайрдан ривоят қилинишича, у {Бас, Мени ёд этинг, Мен ҳам сизларни ёд этаман} (Бақара 152) ояти ҳақида: «Мени итоатим билан ёд этинглар, Мен ҳам сизларни мағфиратим билан ёд этаман», деган.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَاسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jahannam azobidan Allohdan panoh soʻranglar; qabr azobidan Allohdan panoh soʻranglar; Masih Dajjol fitnasidan Allohdan panoh soʻranglar; hayot va oʻlim fitnasidan Allohdan panoh soʻranglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаҳаннам азобидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар; қабр азобидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар; Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар; ҳаёт ва ўлим фитнасидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يُمْسِي ثَلاَثَ مَرَّاتٍ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ يَضُرَّهُ حُمَةٌ تِلْكَ اللَّيْلَةَ " . قَالَ سُهَيْلٌ فَكَانَ أَهْلُنَا تَعَلَّمُوهَا فَكَانُوا يَقُولُونَهَا كُلَّ لَيْلَةٍ فَلُدِغَتْ جَارِيَةٌ مِنْهُمْ فَلَمْ تَجِدْ لَهَا وَجَعًا . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَوَى عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُهَيْلٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim kechqurun uch marta: ‹Aʼuzu bikalimatillahit-tammati min sharri ma xalaq› (Yaratgan narsalarining yomonligidan Allohning mukammal kalimalariga sigʻinib panoh soʻrayman) desa, oʻsha kechada unga zaharli (jonzot) chaqishi zarar yetkazmaydi», dedilar. Suhayl aytdi: «Bizning oilamiz buni oʻrganib oldilar va uni har kecha aytadigan boʻldilar. Ulardan bir choʻri (zaharli jonzot tomonidan) chaqildi, biroq u hech qanday ogʻriq sezmadi». Bu hadis hasandir. Bu hadisni Molik ibn Anas ham Suhayl ibn Abu Solihdan, u otasidan, u Abu Hurayradan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan. Ubaydulloh ibn Umar va boshqa bir nechalari ham bu hadisni Suhayldan rivoyat qilganlar, lekin ular unda «Abu Hurayradan» (deb) zikr qilmaganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким кечқурун уч марта: ‹Аъузу бикалиматиллаҳит-таммати мин шарри ма халақ› (Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллоҳнинг мукаммал калималарига сиғиниб паноҳ сўрайман) деса, ўша кечада унга заҳарли (жонзот) чақиши зарар етказмайди», дедилар. Суҳайл айтди: «Бизнинг оиламиз буни ўрганиб олдилар ва уни ҳар кеча айтадиган бўлдилар. Улардан бир чўри (заҳарли жонзот томонидан) чақилди, бироқ у ҳеч қандай оғриқ сезмади». Бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадисни Молик ибн Анас ҳам Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган. Убайдуллоҳ ибн Умар ва бошқа бир нечалари ҳам бу ҳадисни Суҳайлдан ривоят қилганлар, лекин улар унда «Абу Ҳурайрадан» (деб) зикр қилмаганлар.