حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِي عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُلْتَحِفًا وَرِدَاؤُهُ مَوْضُوعٌ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ تُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي هَكَذَا
Ibrohim ibn Abu Robiʼa aytdi: Biz Anas ibn Molikning huzuriga kirdik, u bir kiyimga oʻralgan holda namoz oʻqiyotgan, ridosi esa (bir chetga) qoʻyilgan edi. Men unga: «Bitta kiyimda namoz oʻqiyapsanmi?» dedim. U: «Men Rasululloh ﷺ ni shunday namoz oʻqiyotgan holda koʻrganman», dedi.Иброҳим ибн Абу Робиъа айтди: Биз Анас ибн Моликнинг ҳузурига кирдик, у бир кийимга ўралган ҳолда намоз ўқиётган, ридоси эса (бир четга) қўйилган эди. Мен унга: «Битта кийимда намоз ўқияпсанми?» дедим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай намоз ўқиётган ҳолда кўрганман», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ حَدَّثَنَا زِيَادٌ النُّمَيْرِيُّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَعِدَ أَكَمَةً أَوْ نَشَزًا قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الشَّرَفُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ وَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ حَمْدٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir tepalikka yoki balandlikka chiqqanlarida: «Ey Alloh, har qanday sharafdan yuksak sharaf Senikidir, har qanday hamddan yuksak hamd Senikidir», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир тепаликка ёки баландликка чиққанларида: «Эй Аллоҳ, ҳар қандай шарафдан юксак шараф Сеникидир, ҳар қандай ҳамддан юксак ҳамд Сеникидир», дер эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ الْعَيْنِ وَالْحُمَةِ وَالنَّمْلَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ koʻz (tegishi)dan, zaharli (chaqish)dan va namla (yara)dan ruqya qilishga ruxsat berdilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кўз (тегиши)дан, заҳарли (чақиш)дан ва намла (яра)дан руқя қилишга рухсат бердилар».
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ قِرَاءَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَدًّا يَمُدُّ بِهَا مَدًّا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning qiroatlari choʻziq edi — u zot (madlarni) choʻzib oʻqir edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг қироатлари чўзиқ эди — у зот (мадларни) чўзиб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَلَّمُ فِي الْحَاجَةِ بَعْدَمَا يَنْزِلُ عَنْ الْمِنْبَرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ minbardan tushganlaridan soʻng, u zot bilan hojat (ehtiyoj) haqida gaplashilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушганларидан сўнг, у зот билан ҳожат (эҳтиёж) ҳақида гаплашилар эди.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ وَأَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey ikki quloqli!» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй икки қулоқли!» дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي نَصْرٍ أَوْ خَيْثَمَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَنَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقْلَةٍ كُنْتُ أَجْتَنِيهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga oʻzim terib yuradigan bir koʻkat (nomi) bilan kunya qoʻydilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга ўзим териб юрадиган бир кўкат (номи) билан куня қўйдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد بْن مُحَمَّد بْن حَنْبَلٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَقَرَّبَ الْعَبْدُ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِذَا تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbingiz azza va jalla shunday dedi: ‹Banda Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga shoshib kelaman›», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббингиз азза ва жалла шундай деди: ‹Банда Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; агар у Менга юриб келса, Мен унга шошиб келаман›», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرُخِّصَ أَوْ رَخَّصَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ فِي لُبْسِ الْحَرِيرِ لِحِكَّةٍ كَانَتْ بِهِمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abdurrahmon ibn Avf bilan Zubayr ibn Avvomga ularda boʻlgan qichima sababli ipak kiyishga ruxsat berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абдурраҳмон ибн Авф билан Зубайр ибн Аввомга уларда бўлган қичима сабабли ипак кийишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُقَالُ لِلرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لَكَ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ أَكُنْتَ مُفْتَدِيًا بِهِ قَالَ فَيَقُولُ نَعَمْ قَالَ فَيَقُولُ قَدْ أَرَدْتُ مِنْكَ أَهْوَنَ مِنْ ذَلِكَ قَدْ أَخَذْتُ عَلَيْكَ فِي ظَهْرِ آدَمَ أَنْ لَا تُشْرِكَ بِي شَيْئًا فَأَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تُشْرِكَ بِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qiyomat kuni doʻzax ahlidan boʻlgan bir kishiga: ‹Aytchi, agar yer yuzidagi barcha narsa seniki boʻlganida, uni fidya qilib berarmiding?› deyiladi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda (Alloh): ‹Men sendan bundan ham yengilrogʻini istagan edim: sen Odamning pushtida ekaningda, Menga hech narsani shirk keltirmasligingni (ahd qilib olgandim); sen esa Menga shirk keltirishdan boshqasiga koʻnmading›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қиёмат куни дўзах аҳлидан бўлган бир кишига: ‹Айтчи, агар ер юзидаги барча нарса сеники бўлганида, уни фидя қилиб берармидинг?› дейилади. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Мен сендан бундан ҳам енгилроғини истаган эдим: сен Одамнинг пуштида эканингда, Менга ҳеч нарсани ширк келтирмаслигингни (аҳд қилиб олгандим); сен эса Менга ширк келтиришдан бошқасига кўнмадинг›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَرَكَةُ فِي نَوَاصِي الْخَيْلِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Baraka otlarning peshonalaridadir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Барака отларнинг пешоналаридадир», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلَاثَةَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ الْمَدَنِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ تَسْأَلُ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ثُمَّ أَتَاهُ مِنْ الْغَدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ تَسْأَلُ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ثُمَّ أَتَاهُ الْيَوْمَ الثَّالِثَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ تَسْأَلُ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَإِنَّكَ إِذَا أُعْطِيتَهُمَا فِي الدُّنْيَا ثُمَّ أُعْطِيتَهُمَا فِي الْآخِرَةِ فَقَدْ أَفْلَحْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U zot: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf hamda ofiyat soʻraysan», dedilar. Soʻng u ertasi kuni kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U zot: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf hamda ofiyat soʻraysan», dedilar. Soʻng uchinchi kuni kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U zot: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf hamda ofiyat soʻraysan. Chunki dunyoda bu ikkisi senga berilsa, soʻng oxiratda ham bu ikkisi senga berilsa, sen albatta najot topgan boʻlasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У зот: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ҳамда офият сўрайсан», дедилар. Сўнг у эртаси куни келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У зот: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ҳамда офият сўрайсан», дедилар. Сўнг учинчи куни келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У зот: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ҳамда офият сўрайсан. Чунки дунёда бу иккиси сенга берилса, сўнг охиратда ҳам бу иккиси сенга берилса, сен албатта нажот топган бўласан», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ الْحَدَّادُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَهْلِينَ مِنْ النَّاسِ قَالَ قِيلَ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَهْلُ الْقُرْآنِ هُمْ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jallaning odamlar ichida oʻz ahllari bordir», dedilar. «Ular kimlar, yo Rasululloh?» deb soʻraldi. U zot: «Qurʼon ahli — ular Allohning ahli va Uning xoslaridir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалланинг одамлар ичида ўз аҳллари бордир», дедилар. «Улар кимлар, ё Расулуллоҳ?» деб сўралди. У зот: «Қуръон аҳли — улар Аллоҳнинг аҳли ва Унинг хосларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ سَلَّامٍ أَبِي الْمُنْذِرِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حُبِّبَ إِلَيَّ مِنْ الدُّنْيَا النِّسَاءُ وَالطِّيبُ وَجُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Dunyodan menga ayollar va xushboʻy narsa suyukli qilindi, koʻzimning quvvati esa namozda qilindi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Дунёдан менга аёллар ва хушбўй нарса суюкли қилинди, кўзимнинг қуввати эса намозда қилинди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ أَبُو الْمُنْذِرِ الْقَارِئُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُبِّبَ إِلَيَّ مِنْ الدُّنْيَا النِّسَاءُ وَالطِّيبُ وَجُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dunyodan menga ayollar va xushboʻy narsa suyukli qilindi, koʻzimning quvvati esa namozda qilindi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дунёдан менга аёллар ва хушбўй нарса суюкли қилинди, кўзимнинг қуввати эса намозда қилинди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ عَزْرَةَ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا شَرِبَ تَنَفَّسَ مَرَّتَيْنِ وَثَلَاثًاوَكَانَ أَنَسٌ يَتَنَفَّسُ ثَلَاثًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ (suv) ichganlarida ikki va uch marta nafas olar edilar. Anas ham uch marta nafas olar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ (сув) ичганларида икки ва уч марта нафас олар эдилар. Анас ҳам уч марта нафас олар эди.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَكُنَّا نَأْتِي أَنَسًا وَخَبَّازُهُ قَائِمٌ قَالَ فَقَالَ لَنَا ذَاتَ يَوْمٍ كُلُوا فَمَا أَعْلَمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَغِيفًا مُرَقَّقًا بِعَيْنِهِ وَلَا أَكَلَ شَاةً سَمِيطًا قَطُّ
Qatoda aytdi: Biz Anasning huzuriga borar edik, uning nonvoyi tik turgan boʻlar edi. Bir kuni u bizga: «Yenglar! Men bilishimcha, Rasululloh ﷺ yupqa nonni oʻz koʻzlari bilan koʻrmaganlar va terisi kuydirib tozalangan qoʻyni hech qachon yemaganlar», dedi.Қатода айтди: Биз Анаснинг ҳузурига борар эдик, унинг нонвойи тик турган бўлар эди. Бир куни у бизга: «Енглар! Мен билишимча, Расулуллоҳ ﷺ юпқа нонни ўз кўзлари билан кўрмаганлар ва териси куйдириб тозаланган қўйни ҳеч қачон емаганлар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي الْمَوَالِي عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُتَلَحِّفًا بِهِ وَرِدَاؤُهُ مَوْضُوعٌ فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْنَا لَهُ تُصَلِّي وَرِدَاؤُكَ مَوْضُوعٌ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي
Ibrohim ibn Abu Robiʼa aytdi: Biz Anas ibn Molikning huzuriga kirdik, u bir kiyimga oʻralgan holda namoz oʻqiyotgan, ridosi esa (bir chetga) qoʻyilgan edi. U namozdan chiqqach, biz unga: «Ridoing qoʻyilgan holda namoz oʻqiyapsanmi?» dedik. U: «Men Nabiy ﷺ ni shunday namoz oʻqiyotgan holda koʻrganman», dedi.Иброҳим ибн Абу Робиъа айтди: Биз Анас ибн Моликнинг ҳузурига кирдик, у бир кийимга ўралган ҳолда намоз ўқиётган, ридоси эса (бир четга) қўйилган эди. У намоздан чиққач, биз унга: «Ридоинг қўйилган ҳолда намоз ўқияпсанми?» дедик. У: «Мен Набий ﷺ ни шундай намоз ўқиётган ҳолда кўрганман», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَخْبَرَهُ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَدَخَلَ صَاحِبٌ لَنَا إِلَى خَرِبَةٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَتَنَاوَلَ لَبِنَةً لِيَسْتَطِيبَ بِهَا فَانْهَارَتْ عَلَيْهِ تِبْرًا فَأَخَذَهَا فَأَتَى بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ قَالَ زِنْهَا فَوَزَنَهَا فَإِذَا مِائَتَا دِرْهَمٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا رِكَازٌ وَفِيهِ الْخُمْسُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Xaybarga chiqdik. Sheriklarimizdan biri hojatini chiqarish uchun bir vayronaga kirdi va tozalanish uchun bir gʻishtni oldi; shunda uning ustiga (gʻisht) toza oltin boʻlib toʻkildi. U uni olib, Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldi va bu haqda xabar berdi. U zot: «Uni tortib koʻr», dedilar. U tortdi, u ikki yuz dirham (chiqdi). Shunda Nabiy ﷺ: «Bu — rikoz (koʻmilgan xazina)dir, unda beshdan bir (zakot) bor», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Хайбарга чиқдик. Шерикларимиздан бири ҳожатини чиқариш учун бир вайронага кирди ва тозаланиш учун бир ғиштни олди; шунда унинг устига (ғишт) тоза олтин бўлиб тўкилди. У уни олиб, Набий ﷺ нинг ҳузурларига келди ва бу ҳақда хабар берди. У зот: «Уни тортиб кўр», дедилар. У тортди, у икки юз дирҳам (чиқди). Шунда Набий ﷺ: «Бу — рикоз (кўмилган хазина)дир, унда бешдан бир (закот) бор», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيُّ أَنَّ أَنَسًا أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالشَّجَرَةِ سَجْدَتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ juma namozini quyosh ogʻganda oʻqir edilar. Makkaga chiqqanlarida esa peshinni Shajarada ikki rakaat qilib oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жума намозини қуёш оғганда ўқир эдилар. Маккага чиққанларида эса пешинни Шажарада икки ракаат қилиб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى وَزَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَا أَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى عَلَى حَمْزَةَ فَوَقَفَ عَلَيْهِ فَرَآهُ قَدْ مُثِّلَ بِهِ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ تَجِدَ صَفِيَّةُ فِي نَفْسِهَا لَتَرَكْتُهُ حَتَّى تَأْكُلَهُ الْعَافِيَةُ وَقَالَ زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ تَأْكُلَهُ الْعَاهَةُ حَتَّى يُحْشَرَ مِنْ بُطُونِهَا ثُمَّ قَالَ دَعَا بِنَمِرَةٍ فَكَفَّنَهُ فِيهَا قَالَ وَكَانَتْ إِذَا مُدَّتْ عَلَى رَأْسِهِ بَدَتْ قَدَمَاهُ وَإِذَا مُدَّتْ عَلَى قَدَمَيْهِ بَدَا رَأْسُهُ قَالَ وَكَثُرَ الْقَتْلَى وَقَلَّتْ الثِّيَابُ قَالَ وَكَانَ يُكَفَّنُ أَوْ يُكَفِّنُ الرَّجُلَيْنِ شَكَّ صَفْوَانُ وَالثَّلَاثَةَ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُ عَنْ أَكْثَرِهِمْ قُرْآنًا فَيُقَدِّمُهُ إِلَى الْقِبْلَةِ قَالَ فَدَفَنَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْ وَقَالَ زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ فَكَانَ الرَّجُلُ وَالرَّجُلَانِ وَالثَّلَاثَةُ يُكَفَّنُونَ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Hamzaning oldiga kelib, uning yonida toʻxtadilar va uning jasadi buzib tashlanganini koʻrib: «Agar Safiyya koʻngliga ogʻir olmasa edi, uni yirtqichlar yeyishi uchun (shu holida) qoldirgan boʻlar edim», dedilar. Zayd ibn al-Hubob (rivoyatida): «uni ofat yeb, ularning qorinlaridan (qiyomatda) tirilib chiqishi uchun», dedi. Soʻng (u zot) bir namira (yoʻl-yoʻl chopon) keltirtirib, uni shunga kafanladilar. U (kiyim) boshiga tortilsa, oyoqlari ochilib qolar, oyoqlariga tortilsa, boshi ochilib qolar edi. Oʻldirilganlar koʻp, kiyimlar esa oz edi. Shu sababli bitta kiyimda ikki kishi — Safvon shubha qildi — va uch kishi kafanlanar edi. Rasululloh ﷺ ularning qaysisi Qurʼonni koʻproq bilishini soʻrab, uni qiblaga tomon oldinga qoʻyar edilar. Rasululloh ﷺ ularni dafn qildilar va ularga (janoza) namozini oʻqimadilar. Zayd ibn al-Hubob esa: «Bir kishi, ikki kishi va uch kishi bitta kiyimda kafanlanar edi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ҳамзанинг олдига келиб, унинг ёнида тўхтадилар ва унинг жасади бузиб ташланганини кўриб: «Агар Сафийя кўнглига оғир олмаса эди, уни йиртқичлар ейиши учун (шу ҳолида) қолдирган бўлар эдим», дедилар. Зайд ибн ал-Ҳубоб (ривоятида): «уни офат еб, уларнинг қоринларидан (қиёматда) тирилиб чиқиши учун», деди. Сўнг (у зот) бир намира (йўл-йўл чопон) келтиртириб, уни шунга кафанладилар. У (кийим) бошига тортилса, оёқлари очилиб қолар, оёқларига тортилса, боши очилиб қолар эди. Ўлдирилганлар кўп, кийимлар эса оз эди. Шу сабабли битта кийимда икки киши — Сафвон шубҳа қилди — ва уч киши кафанланар эди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг қайсиси Қуръонни кўпроқ билишини сўраб, уни қиблага томон олдинга қўяр эдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларни дафн қилдилар ва уларга (жаноза) намозини ўқимадилар. Зайд ибн ал-Ҳубоб эса: «Бир киши, икки киши ва уч киши битта кийимда кафанланар эди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَيْتُ إِلَى السِّدْرَةِ فَإِذَا نَبْقُهَا مِثْلُ الْجِرَارِ وَإِذَا وَرَقُهَا مِثْلُ آذَانِ الْفِيَلَةِ فَلَمَّا غَشِيَهَا مِنْ أَمْرِ اللَّهِ مَا غَشِيَهَا تَحَوَّلَتْ يَاقُوتًا أَوْ زُمُرُّدًا أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men Sidraga yetdim. Uning mevasi xumlardek, bargi esa fillarning quloqlaridek ekan. Allohning amridan unga nimaiki qoplagan boʻlsa, u yoqutga yoki zumradga yoxud shunga oʻxshash (narsa)ga aylandi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен Сидрага етдим. Унинг меваси хумлардек, барги эса филларнинг қулоқларидек экан. Аллоҳнинг амридан унга нимаики қоплаган бўлса, у ёқутга ёки зумрадга ёхуд шунга ўхшаш (нарса)га айланди», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ الرُّبَيِّعَ عَمَّةَ أَنَسٍ كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ فَطَلَبُوا إِلَى الْقَوْمِ الْعَفْوَ فَأَبَوْا فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْقِصَاصُ قَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَكْسِرُ ثَنِيَّةَ فُلَانَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ قَالَ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا تُكْسَرُ ثَنِيَّةُ فُلَانَةَ قَالَ فَرَضِيَ الْقَوْمُ فَعَفَوْا وَتَرَكُوا الْقِصَاصَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ أَبَرَّهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Anasning ammasi Rubayyiʼ bir joriyaning oldingi tishini sindirdi. (Uning ahli) qavmdan afvni soʻradi, ammo ular bosh tortdilar. Soʻng Rasululloh ﷺning huzurlariga keldilar, u zot: «Qasos (qilinadi)», dedilar. Anas ibn Nazr: «Ey Allohning Rasuli, falonchining tishi sindiriladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Ey Anas, Allohning Kitobi (hukmi) — qasosdir», dedilar. (Anas) dedi: Shunda u: «Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, falonchining tishi sindirilmaydi», dedi. (Anas) dedi: Bas, qavm rozi boʻldi, afv qildi va qasosni tark etdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta Allohning bandalari ichida shunday (kishi)lar borki, agar ular Alloh (nomi) bilan qasam ichsa, U albatta ularning qasamini rost chiqaradi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Анаснинг аммаси Рубаййиъ бир жориянинг олдинги тишини синдирди. (Унинг аҳли) қавмдан афвни сўради, аммо улар бош тортдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдилар, у зот: «Қасос (қилинади)», дедилар. Анас ибн Назр: «Эй Аллоҳнинг Расули, фалончининг тиши синдириладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Анас, Аллоҳнинг Китоби (ҳукми) — қасосдир», дедилар. (Анас) деди: Шунда у: «Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, фалончининг тиши синдирилмайди», деди. (Анас) деди: Бас, қавм рози бўлди, афв қилди ва қасосни тарк этди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳнинг бандалари ичида шундай (киши)лар борки, агар улар Аллоҳ (номи) билан қасам ичса, У албатта уларнинг қасамини рост чиқаради», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ الْمُنْذِرِ بْنِ جَارُودٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَصَنَعَ بَعْضُ عُمُومَتِي طَعَامًا فَقَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْكُلَ فِي بَيْتِي وَتُصَلِّيَ فِيهِ قَالَ فَأَتَى وَفِي الْبَيْتِ فَحْلٌ مِنْ تِلْكَ الْفُحُولِ قَالَ فَأَمَرَ بِنَاحِيَةٍ مِنْهُ فَكُنِسَ وَرُشَّ وَصَلَّى وَصَلَّيْنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Amakilarimdan biri taom tayyorladi va Nabiy ﷺga: «Uyimda taom yeyishingizni va namoz oʻqishingizni xohlayman», dedi. U zot keldilar. Uyda esa oʻsha boʻyralardan biri bor edi. U zot uning bir chekkasini supurishga va suv sepishga amr qildilar, soʻng namoz oʻqidilar, biz ham oʻqidik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Амакиларимдан бири таом тайёрлади ва Набий ﷺга: «Уйимда таом ейишингизни ва намоз ўқишингизни хоҳлайман», деди. У зот келдилар. Уйда эса ўша бўйралардан бири бор эди. У зот унинг бир чеккасини супуришга ва сув сепишга амр қилдилар, сўнг намоз ўқидилар, биз ҳам ўқидик.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ بَدْرٍ مَنْ يَنْظُرُ مَا فَعَلَ أَبُو جَهْلٍ قَالَ فَانْطَلَقَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَوَجَدَهُ قَدْ ضَرَبَهُ ابْنَا عَفْرَاءَ حَتَّى بَرَكَ قَالَ فَأَخَذَ بِلِحْيَتِهِ وَقَالَ أَنْتَ أَبُو جَهْلٍ قَالَ وَهَلْ فَوْقَ رَجُلٍ قَتَلَهُ قَوْمُهُ أَوْ قَالَ قَتَلْتُمُوهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Badr kuni: «Kim Abu Jahl nima boʻlganini borib koʻradi?» dedilar. (Anas) dedi: Ibn Masʼud bordi va uni Afroning ikki oʻgʻli urib, choʻkkalab qolgan holda topdi. U uning soqolidan ushlab: «Sen Abu Jahlmisan?» dedi. U: «Qavmi oʻldirgan — yoki sizlar oʻldirgan — bir kishidan yuksakroq (odam) ham bormi?» dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бадр куни: «Ким Абу Жаҳл нима бўлганини бориб кўради?» дедилар. (Анас) деди: Ибн Масъуд борди ва уни Афронинг икки ўғли уриб, чўккалаб қолган ҳолда топди. У унинг соқолидан ушлаб: «Сен Абу Жаҳлмисан?» деди. У: «Қавми ўлдирган — ёки сизлар ўлдирган — бир кишидан юксакроқ (одам) ҳам борми?» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامٍ قَالَ عَفَّانُ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُجَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَفَّانُ مَعَهَا ابْنٌ لَهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ قَالَ فَخَلَا بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir ayol Rasululloh ﷺ ning huzurlariga keldi. Affon (rivoyatida): u bilan birga oʻgʻli bor edi, dedi. Ibn Jaʼfar (rivoyatida) esa: Rasululloh ﷺ u bilan xilvatda boʻlib: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, sizlar men uchun odamlarning eng sevimlisisiz», dedilar — buni uch marta aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир аёл Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келди. Аффон (ривоятида): у билан бирга ўғли бор эди, деди. Ибн Жаъфар (ривоятида) эса: Расулуллоҳ ﷺ у билан хилватда бўлиб: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар мен учун одамларнинг энг севимлисисиз», дедилар — буни уч марта айтдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي الْأَنْصَارِ إِنَّكُمْ لَمِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlar haqida: «Albatta sizlar men uchun odamlarning eng sevimlilaridansiz», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлар ҳақида: «Албатта сизлар мен учун одамларнинг энг севимлиларидансиз», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَهْلِ أَبِي الْأَسَدِ قَالَ حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ وَهْبٍ الْجَزَرِيُّ قَالَ قَالَ لِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأُحَدِّثُكَ حَدِيثًا مَا أُحَدِّثُهُ كُلَّ أَحَدٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ عَلَى بَابِ الْبَيْتِ وَنَحْنُ فِيهِ فَقَالَ الْأَئِمَّةُ مِنْ قُرَيْشٍ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْكُمْ حَقًّا وَلَكُمْ عَلَيْهِمْ حَقًّا مِثْلَ ذَلِكَ مَا إِنْ اسْتُرْحِمُوا فَرَحِمُوا وَإِنْ عَاهَدُوا وَفَوْا وَإِنْ حَكَمُوا عَدَلُوا فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ مِنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U menga: «Senga bir hadis aytib beraman, uni men har kimga aytavermayman», dedi: Albatta, Rasululloh ﷺ uyning eshigi oldida turdilar, biz esa uning ichida edik. U zot: «Imomlar Qurayshdandir. Albatta, ularning sizlar ustingizda haqqi bor, sizlarning ham ular ustida shunga oʻxshash haqqingiz bor: ulardan rahm soʻralsa, rahm qilsalar; ahd qilsalar, vafo qilsalar; hukm qilsalar, adolat qilsalar. Ulardan kim buni qilmasa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У менга: «Сенга бир ҳадис айтиб бераман, уни мен ҳар кимга айтавермайман», деди: Албатта, Расулуллоҳ ﷺ уйнинг эшиги олдида турдилар, биз эса унинг ичида эдик. У зот: «Имомлар Қурайшдандир. Албатта, уларнинг сизлар устингизда ҳаққи бор, сизларнинг ҳам улар устида шунга ўхшаш ҳаққингиз бор: улардан раҳм сўралса, раҳм қилсалар; аҳд қилсалар, вафо қилсалар; ҳукм қилсалар, адолат қилсалар. Улардан ким буни қилмаса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَمْزَةَ الضَّبِّيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّهُ قَالَأَلَا أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا لَعَلَّ اللَّهَ يَنْفَعُكَ بِهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا نَزَلَ مَنْزِلًا لَمْ يَرْتَحِلْ حَتَّى يُصَلِّيَ الظُّهْرَ قَالَ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِ قَالَ وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِحَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَمْزَةُ الضَّبِّيُّ قَالَ لَقِيتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ بِفَمِ النِّيلِ وَمَشَى وَبَيْنِي وَبَيْنَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو فَذَكَرَ مِثْلَهُ قَالَ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو وَإِنْ كَانَ بِنِصْفِ النَّهَارِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Senga bir hadis aytib beraymi, shoyad Alloh uni senga foydali qilsa: Albatta, Rasululloh ﷺ bir manzilga tushsalar, peshin namozini oʻqimaguncha koʻchmas edilar. (Rivoyatchi) dedi: Muhammad ibn Amr: «Kunning yarmida boʻlsa ham?» dedi. U: «Kunning yarmida boʻlsa ham», dedi. Hamza az-Zabbiy aytdi: Men Anas ibn Molikni Nil ogʻzida uchratdim va u yurdi, men bilan uning orasida Muhammad ibn Amr bor edi — shunga oʻxshashini zikr qildi. (Rivoyatchi) dedi: Muhammad ibn Amr: «Kunning yarmida boʻlsa ham?» dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Сенга бир ҳадис айтиб берайми, шояд Аллоҳ уни сенга фойдали қилса: Албатта, Расулуллоҳ ﷺ бир манзилга тушсалар, пешин намозини ўқимагунча кўчмас эдилар. (Ривоятчи) деди: Муҳаммад ибн Амр: «Куннинг ярмида бўлса ҳам?» деди. У: «Куннинг ярмида бўлса ҳам», деди. Ҳамза аз-Заббий айтди: Мен Анас ибн Моликни Нил оғзида учратдим ва у юрди, мен билан унинг орасида Муҳаммад ибн Амр бор эди — шунга ўхшашини зикр қилди. (Ривоятчи) деди: Муҳаммад ибн Амр: «Куннинг ярмида бўлса ҳам?» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ قَالَسَأَلْتُ أَنَسًا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ قَالَ كُنَّا نَبْتَدِرُهُمَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ قَالَ بَعْدُ وَسَأَلْتُهُ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ كُنَّا نَبْتَدِرُهُمَا وَلَمْ يَقُلْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Fazora aytdi: Men Anasdan magʻribdan oldingi ikki rakaat haqida soʻradim. U: «Biz Rasululloh ﷺ zamonlarida u ikkisiga shoshilar edik», dedi. Shuʼba aytdi: Soʻng u keyinroq: «Men undan bir necha marta soʻradim, u: ‹Biz u ikkisiga shoshilar edik› dedi», dedi va «Rasululloh ﷺ zamonlarida» demadi.Абу Фазора айтди: Мен Анасдан мағрибдан олдинги икки ракаат ҳақида сўрадим. У: «Биз Расулуллоҳ ﷺ замонларида у иккисига шошилар эдик», деди. Шуъба айтди: Сўнг у кейинроқ: «Мен ундан бир неча марта сўрадим, у: ‹Биз у иккисига шошилар эдик› деди», деди ва «Расулуллоҳ ﷺ замонларида» демади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي صَدَقَةَ مَوْلَى أَنَسٍ قَالَسَأَلْتُ أَنَسًا عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ إِذَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ بَيْنَ صَلَاتَيْكُمْ هَاتَيْنِ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا غَابَ الشَّفَقُ وَالصُّبْحَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ إِلَى أَنْ يَنْفَسِحَ الْبَصَرُ
Anasning mavlosi Abu Sadaqa aytdi: Men Anasdan Rasululloh ﷺ ning namozlari haqida soʻradim. U: «U zot peshinni quyosh ogʻganda, asrni sizlarning mana shu ikki namozingiz orasida, magʻribni quyosh botganda, xufton namozini shafaq gʻoyib boʻlganda, bomdodni esa fajr chiqqanidan koʻz (atrofni) ilgʻaydigan (paytgacha) oʻqir edilar», dedi.Анаснинг мавлоси Абу Садақа айтди: Мен Анасдан Расулуллоҳ ﷺ нинг намозлари ҳақида сўрадим. У: «У зот пешинни қуёш оғганда, асрни сизларнинг мана шу икки намозингиз орасида, мағрибни қуёш ботганда, хуфтон намозини шафақ ғойиб бўлганда, бомдодни эса фажр чиққанидан кўз (атрофни) илғайдиган (пайтгача) ўқир эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِأَهْوَنِ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا لَوْ أَنَّ لَكَ مَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ كُنْتَ تَفْتَدِي بِهِ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ قَدْ أَرَدْتُ مِنْكَ مَا هُوَ أَهْوَنُ مِنْ هَذَا وَأَنْتَ فِي صُلْبِ آدَمَ أَنْ لَا تُشْرِكَ بِي فَأَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تُشْرِكَ بِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh azza va jalla doʻzax ahlining azobi eng yengiliga: ‹Agar yer yuzidagi barcha narsa seniki boʻlganida, uni fidya qilib berarmiding?› deydi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda (Alloh): ‹Sen Odamning sulbida ekaningda, Men sendan bundan ham yengilrogʻini — Menga shirk keltirmasligingni — istagan edim; sen esa Menga shirk keltirishdan boshqasiga koʻnmading›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла дўзах аҳлининг азоби энг енгилига: ‹Агар ер юзидаги барча нарса сеники бўлганида, уни фидя қилиб берармидинг?› дейди. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Сен Одамнинг сулбида эканингда, Мен сендан бундан ҳам енгилроғини — Менга ширк келтирмаслигингни — истаган эдим; сен эса Менга ширк келтиришдан бошқасига кўнмадинг›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَزِيدَ الْهُنَائِيِّ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ قَصْرِ الصَّلَاةِ قَالَ كُنْتُ أَخْرُجُ إِلَى الْكُوفَةِ فَأُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى أَرْجِعَ وَقَالَ أَنَسٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مَسِيرَةَ ثَلَاثَةِ أَمْيَالٍ أَوْ ثَلَاثَةِ فَرَاسِخَ شُعْبَةُ الشَّاكُّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ
Yahyo ibn Yazid al-Hunaiy aytadi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan namozni qisqartirish haqida soʻradim. U: «Men Kufaga chiqar edim va qaytib kelgunimcha ikki rakaat oʻqir edim», dedi. Anas yana: «Rasululloh ﷺ uch mil yoki uch farsax masofaga chiqsalar, — Shuʼba shubha qildi — ikki rakaat oʻqir edilar», dedi.Яҳё ибн Язид ал-Ҳунаий айтади: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан намозни қисқартириш ҳақида сўрадим. У: «Мен Куфага чиқар эдим ва қайтиб келгунимча икки ракаат ўқир эдим», деди. Анас яна: «Расулуллоҳ ﷺ уч мил ёки уч фарсах масофага чиқсалар, — Шуъба шубҳа қилди — икки ракаат ўқир эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَرَجُلٌ يُنَاجِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا زَالَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَامَ أَصْحَابُهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Namozga iqomat aytildi, bir kishi esa Rasululloh ﷺ bilan maxfiy (xususiy) gaplashayotgan edi. U (kishi) shu (gapni) davom ettiraverdi, hatto u zotning sahobalari uxlab qoldilar; soʻng u zot turib namoz oʻqidilar.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Намозга иқомат айтилди, бир киши эса Расулуллоҳ ﷺ билан махфий (хусусий) гаплашаётган эди. У (киши) шу (гапни) давом эттираверди, ҳатто у зотнинг саҳобалари ухлаб қолдилар; сўнг у зот туриб намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍحَدَّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْتَسِلُ هُوَ وَامْرَأَةٌ مِنْ نِسَائِهِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzlari va ayollaridan bir ayol bilan birga bitta idishdan gʻusl qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари ва аёлларидан бир аёл билан бирга битта идишдан ғусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imon belgisi — ansorlarni sevish; nifoq belgisi esa — ularni yomon koʻrishdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имон белгиси — ансорларни севиш; нифоқ белгиси эса — уларни ёмон кўришдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبْرُ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَةٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sabr (musibatning) birinchi zarbasida (boʻladi)», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сабр (мусибатнинг) биринчи зарбасида (бўлади)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى عَلَى قَبْرِ امْرَأَةٍ قَدْ دُفِنَتْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dafn qilib boʻlingan bir ayolning qabri ustida (janoza) namozini oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дафн қилиб бўлинган бир аёлнинг қабри устида (жаноза) намозини ўқидилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَقَرَّبَ الْعَبْدُ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِذَا تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَإِذَا أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Robbingiz azza va jalla aytdi: ‹Banda Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman. U Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman. U Menga yurib kelsa, Men unga shoshib boraman›».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Роббингиз азза ва жалла айтди: ‹Банда Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман. У Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман. У Менга юриб келса, Мен унга шошиб бораман›».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ لَمْ يَكُنْ الَّذِينَ كَفَرُوا قَالَ وَسَمَّانِي لَكَ قَالَ نَعَمْ فَبَكَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ubay ibn Kaʼbga: «Albatta, Alloh menga seni (huzuringda) {Lam yakunillazina kafaru} (suraini) oʻqishimga buyurdi», dedilar. (Ubay): «(Alloh) menga sizning oldingizda nomimni atadimi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Ha», dedilar. (Anas) dedi: «Shunda u yigʻladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Убай ибн Каъбга: «Албатта, Аллоҳ менга сени (ҳузурингда) {Лам якуниллазина кафару} (сураини) ўқишимга буюрди», дедилар. (Убай): «(Аллоҳ) менга сизнинг олдингизда номимни атадими?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ҳа», дедилар. (Анас) деди: «Шунда у йиғлади».