Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَعَ أَصَابِعَهُ فَوَضَعَهَا عَلَى الْأَرْضِ فَقَالَ هَذَا ابْنُ آدَمَ ثُمَّ رَفَعَهَا خَلْفَ ذَلِكَ قَلِيلًا وَقَالَ هَذَا أَجَلُهُ ثُمَّ رَمَى بِيَدِهِ أَمَامَهُ قَالَ وَثَمَّ أَمَلُهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ barmoqlarini yigʻib, ularni yerga qoʻydilar-da: «Bu — odam farzandi», dedilar. Soʻng ularni ozgina orqaroqqa koʻtarib: «Bu — uning ajali», dedilar. Soʻng qoʻllarini oldinga uloqtirib: «Uning orzusi esa anavi yerda», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бармоқларини йиғиб, уларни ерга қўйдилар-да: «Бу — одам фарзанди», дедилар. Сўнг уларни озгина орқароққа кўтариб: «Бу — унинг ажали», дедилар. Сўнг қўлларини олдинга улоқтириб: «Унинг орзуси эса анави ерда», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَعَا جَعَلَ ظَاهِرَ كَفَّيْهِ مِمَّا يَلِي وَجْهَهُ وَبَاطِنَهُمَا مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ duo qilganlarida, kaftlarining ustki tomonini yuzlariga qaratib, ichki tomonini esa yerga qaratar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дуо қилганларида, кафтларининг устки томонини юзларига қаратиб, ички томонини эса ерга қаратар эдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ صَفِيَّةَ وَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ وَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ جَارِيَةٌ جَمِيلَةٌ فَاشْتَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعَةِ أَرْؤُسٍ فَجَعَلَهَا عِنْدَ أُمِّ سُلَيْمٍ حَتَّى تَهَيَّأَ وَتَعْتَدَّ فِيمَا يَعْلَمُ حَمَّادٌ فَقَالَ النَّاسُ وَاللَّهِ مَا نَدْرِي أَتَزَوَّجَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ تَسَرَّاهَا فَلَمَّا حَمَلَهَا سَتَرَهَا وَأَرْدَفَهَا خَلْفَهُ فَعَرَفَ النَّاسُ أَنَّهُ قَدْ تَزَوَّجَهَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ النَّاسُ وَأَوْضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَلِكَ كَانُوا يَصْنَعُونَ فَعَثَرَتْ النَّاقَةُ فَخَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَّتْ مَعَهُ وَأَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرْنَ فَقُلْنَ أَبْعَدَ اللَّهُ الْيَهُودِيَّةَ وَفَعَلَ بِهَا وَفَعَلَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَتَرَهَا وَأَرْدَفَهَا خَلْفَهُحَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ فِي قَسْمِهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Safiyya Dihya al-Kalbiyning ulushiga tushdi. Shunda: «Ey Allohning Rasuli, Dihyaning ulushiga goʻzal bir joriya tushdi», deyildi. Bas, Rasululloh ﷺ uni yettita bosh (asir) evaziga sotib oldilar va — Hammod bilganicha — u tayyorlanib, iddasini oʻtkazgunicha, uni Ummu Sulaymning huzurida qoldirdilar. Odamlar: «Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ unga uylandilarmi yoki uni joriya qilib oldilarmi — bilmaymiz», dedilar. U zot uni (ulovga) mingashtirganlarida, uni pardaladilar va ortlariga oʻtqazdilar. Shunda odamlar u zot unga uylanganlarini bildilar. Madinaga yaqinlashganlarida odamlar (ulovlarini) tezlatdilar, Rasululloh ﷺ ham tezlatdilar — ular shunday qilar edilar. Shunda tuya qoqilib ketdi, Rasululloh ﷺ yiqildilar, u ham u zot bilan birga yiqildi. Nabiy ﷺning ayollari qarab turgan edilar, ular: «Alloh yahudiyani (rahmatidan) uzoq qilsin», dedilar va u haqda u-bu deb gapirdilar. Rasululloh ﷺ turdilar va uni pardalab, ortlariga mingashtirdilar. Bahz Sulaymon ibn Mugʻiradan, u Sobitdan, u Anas ibn Molikdan: «Safiyya taqsimda Dihyaga tegdi», deb shunga oʻxshashini zikr qildi; faqat u: «U zot uni ulovlariga mingashtirgach, tushdilar, soʻng uning ustiga chodir tikdilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сафийя Диҳя ал-Калбийнинг улушига тушди. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули, Диҳянинг улушига гўзал бир жория тушди», дейилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ уни еттита бош (асир) эвазига сотиб олдилар ва — Ҳаммод билганича — у тайёрланиб, иддасини ўтказгунича, уни Умму Сулаймнинг ҳузурида қолдирдилар. Одамлар: «Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ унга уйландиларми ёки уни жория қилиб олдиларми — билмаймиз», дедилар. У зот уни (уловга) мингаштирганларида, уни пардаладилар ва ортларига ўтқаздилар. Шунда одамлар у зот унга уйланганларини билдилар. Мадинага яқинлашганларида одамлар (уловларини) тезлатдилар, Расулуллоҳ ﷺ ҳам тезлатдилар — улар шундай қилар эдилар. Шунда туя қоқилиб кетди, Расулуллоҳ ﷺ йиқилдилар, у ҳам у зот билан бирга йиқилди. Набий ﷺнинг аёллари қараб турган эдилар, улар: «Аллоҳ яҳудияни (раҳматидан) узоқ қилсин», дедилар ва у ҳақда у-бу деб гапирдилар. Расулуллоҳ ﷺ турдилар ва уни пардалаб, ортларига мингаштирдилар. Баҳз Сулаймон ибн Муғирадан, у Собитдан, у Анас ибн Моликдан: «Сафийя тақсимда Диҳяга тегди», деб шунга ўхшашини зикр қилди; фақат у: «У зот уни уловларига мингаштиргач, тушдилар, сўнг унинг устига чодир тикдилар», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مَوْضِعُ مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبَنِي النَّجَّارِ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ وَخِرَبٌ وَقُبُورٌ مِنْ قُبُورِ الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَامِنُونِي فَقَالُوا لَا نَبْغِي بِهِ ثَمَنًا إِلَّا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّخْلِ فَقُطِعَ وَبِالْحَرْثِ فَأُفْسِدَ وَبِالْقُبُورِ فَنُبِشَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ذَلِكَ يُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Nabiy ﷺ masjidlarining oʻrni Bani Najjorga tegishli edi; unda xurmozor, vayronalar va johiliyat qabrlaridan qabrlar bor edi. Rasululloh ﷺ ularga: «Uning bahosini menga aytinglar», dedilar. Ular: «Biz uning bahosini Alloh azza va jalladan boshqadan istamaymiz», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ buyurdilar: xurmolar kesildi, ekinzor tekislandi, qabrlar esa kavlab olindi. Rasululloh ﷺ bundan oldin namoz vaqti qayerda kirsa, qoʻy qoʻralarida namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Набий ﷺ масжидларининг ўрни Бани Нажжорга тегишли эди; унда хурмозор, вайроналар ва жоҳилият қабрларидан қабрлар бор эди. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Унинг баҳосини менга айтинглар», дедилар. Улар: «Биз унинг баҳосини Аллоҳ азза ва жалладан бошқадан истамаймиз», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ буюрдилар: хурмолар кесилди, экинзор текисланди, қабрлар эса кавлаб олинди. Расулуллоҳ ﷺ бундан олдин намоз вақти қаерда кирса, қўй қўраларида намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ جَارًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارِسِيًّا كَانَ طَيِّبَ الْمَرَقِ فَصَنَعَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَاءَهُ يَدْعُوهُ فَقَالَ وَهَذِهِ لِعَائِشَةَ فَقَالَ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا ثُمَّ عَادَ يَدْعُوهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذِهِ قَالَ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذِهِ قَالَ نَعَمْ فِي الثَّالِثَةِ فَقَامَا يَتَدَافَعَانِ حَتَّى أَتَيَا مَنْزِلَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning forsiy bir qoʻshnisi bor edi, u mazali shoʻrva pishirar edi. U Rasululloh ﷺ ga (taom) tayyorladi, soʻng kelib u zotni taklif qildi. (Forsiy taklif qilganida) u zot Oishaga ishora qilib: «Bu ham (kelsinmi)?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «(Unday boʻlsa) yoʻq», dedilar. U qaytib kelib yana taklif qildi. Rasululloh ﷺ: «Bu ham (kelsinmi)?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. Rasululloh ﷺ: «(Unday boʻlsa) yoʻq», dedilar. Soʻng u qaytib kelib yana taklif qildi. Rasululloh ﷺ: «Bu ham (kelsinmi)?» dedilar. U uchinchi martasida: «Ha», dedi. Shunda ikkovlari bir-birlarini yetaklab, uning uyiga yetib bordilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг форсий бир қўшниси бор эди, у мазали шўрва пиширар эди. У Расулуллоҳ ﷺ га (таом) тайёрлади, сўнг келиб у зотни таклиф қилди. (Форсий таклиф қилганида) у зот Оишага ишора қилиб: «Бу ҳам (келсинми)?» дедилар. У: «Йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «(Ундай бўлса) йўқ», дедилар. У қайтиб келиб яна таклиф қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу ҳам (келсинми)?» дедилар. У: «Йўқ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «(Ундай бўлса) йўқ», дедилар. Сўнг у қайтиб келиб яна таклиф қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу ҳам (келсинми)?» дедилар. У учинчи мартасида: «Ҳа», деди. Шунда икковлари бир-бирларини етаклаб, унинг уйига етиб бордилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَدِينَةُ يَأْتِيهَا الدَّجَّالُ فَيَجِدُ الْمَلَائِكَةَ يَحْرُسُونَهَا فَلَا يَدْخُلُهَا الدَّجَّالُ وَلَا الطَّاعُونُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى

Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Madinaga Dajjol keladi, lekin uni qoʻriqlab turgan farishtalarni topadi. Bas, Alloh taolo xohlasa, unga Dajjol ham, toun (vabo) ham kira olmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Мадинага Дажжол келади, лекин уни қўриқлаб турган фаришталарни топади. Бас, Аллоҳ таоло хоҳласа, унга Дажжол ҳам, тоун (вабо) ҳам кира олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Men va (qiyomat) soati mana bu ikkovi kabi yuborildim», dedilar va koʻrsatkich hamda oʻrta barmoqlari bilan ishora qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Мен ва (қиёмат) соати мана бу иккови каби юборилдим», дедилар ва кўрсаткич ҳамда ўрта бармоқлари билан ишора қилдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Rasululloh ﷺ: «Mushriklarga qarshi mollaringiz, jonlaringiz va tillaringiz bilan jihod qilinglar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мушрикларга қарши молларингиз, жонларингиз ва тилларингиз билан жиҳод қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ وَقَالَ مَرَّةً أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ يَؤُمُّ قَوْمَهُ فَدَخَلَ حَرَامٌ وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَ نَخْلَهُ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ لِيُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ فَلَمَّا رَأَى مُعَاذًا طَوَّلَ تَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ وَلَحِقَ بِنَخْلِهِ يَسْقِيهِ فَلَمَّا قَضَى مُعَاذٌ الصَّلَاةَ قِيلَ لَهُ إِنَّ حَرَامًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمَّا رَآكَ طَوَّلْتَ تَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ وَلَحِقَ بِنَخْلِهِ يَسْقِيهِ قَالَ إِنَّهُ لَمُنَافِقٌ أَيَعْجَلُ عَنْ الصَّلَاةِ مِنْ أَجْلِ سَقْيِ نَخْلِهِ قَالَ فَجَاءَ حَرَامٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعَاذٌ عِنْدَهُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أَسْقِيَ نَخْلًا لِي فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ لِأُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ فَلَمَّا طَوَّلَ تَجَوَّزْتُ فِي صَلَاتِي وَلَحِقْتُ بِنَخْلِي أَسْقِيهِ فَزَعَمَ أَنِّي مُنَافِقٌ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مُعَاذٍ فَقَالَ أَفَتَّانٌ أَنْتَ أَفَتَّانٌ أَنْتَ لَا تُطَوِّلْ بِهِمْ اقْرَأْ بِسَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَنَحْوِهِمَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Muoz ibn Jabal oʻz qavmiga imomlik qilar edi. Harom xurmozorini sugʻormoqchi boʻlib, qavm bilan namoz oʻqish uchun masjidga kirdi. Muozning (namozni) uzaytirganini koʻrgach, namozini qisqartirdi va xurmozoriga sugʻorgani ketdi. Muoz namozini tugatgach, unga: «Harom masjidga kirgan edi, seni uzaytirayotganingni koʻrgach, namozini qisqartirib, xurmozoriga sugʻorgani ketdi», deyildi. U: «Albatta, u munofiqdir! Xurmozorini sugʻorish uchun namozdan shoshiladimi?» dedi. (Roviy) dedi: Shunda Harom Nabiy ﷺning huzurlariga keldi, Muoz ham u zotning yonlarida edi. U: «Ey Allohning Nabiysi, men xurmozorimni sugʻormoqchi edim, qavm bilan namoz oʻqish uchun masjidga kirdim. U (namozni) uzaytirgach, men namozimni qisqartirib, xurmozorimga sugʻorgani ketdim. U esa meni munofiq deb daʼvo qilyapti», dedi. Shunda Nabiy ﷺ Muozga yuzlanib: «Sen fitnachimisan? Sen fitnachimisan? Ularga (namozni) uzaytirma! ‹Sabbihisma robbikal-aʼlo›, ‹Vashshamsi vazuhoho› va shularga oʻxshashlarni oʻqi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Муоз ибн Жабал ўз қавмига имомлик қилар эди. Ҳаром хурмозорини суғормоқчи бўлиб, қавм билан намоз ўқиш учун масжидга кирди. Муознинг (намозни) узайтирганини кўргач, намозини қисқартирди ва хурмозорига суғоргани кетди. Муоз намозини тугатгач, унга: «Ҳаром масжидга кирган эди, сени узайтираётганингни кўргач, намозини қисқартириб, хурмозорига суғоргани кетди», дейилди. У: «Албатта, у мунофиқдир! Хурмозорини суғориш учун намоздан шошиладими?» деди. (Ровий) деди: Шунда Ҳаром Набий ﷺнинг ҳузурларига келди, Муоз ҳам у зотнинг ёнларида эди. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен хурмозоримни суғормоқчи эдим, қавм билан намоз ўқиш учун масжидга кирдим. У (намозни) узайтиргач, мен намозимни қисқартириб, хурмозоримга суғоргани кетдим. У эса мени мунофиқ деб даъво қиляпти», деди. Шунда Набий ﷺ Муозга юзланиб: «Сен фитначимисан? Сен фитначимисан? Уларга (намозни) узайтирма! ‹Саббиҳисма роббикал-аъло›, ‹Вашшамси вазуҳоҳо› ва шуларга ўхшашларни ўқи», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَوَاصَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِرَ الشَّهْرِ وَوَاصَلَ نَاسٌ مِنْ النَّاسِ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَوْ مُدَّ لَنَا الشَّهْرُ لَوَاصَلْتُ وِصَالًا يَدَعُ الْمُتَعَمِّقُونَ تَعَمُّقَهُمْ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أَظَلُّ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Nabiy ﷺ oyning oxirida visol (uzluksiz roʻza) tutdilar, odamlardan baʼzilari ham visol tutdilar. Bu Nabiy ﷺga yetganida, u zot: «Agar bizga oy choʻzilganida edi, men shunday visol tutar edimki, chuqur ketuvchilar oʻz chuqurlashishlarini tark etar edilar. Albatta, men sizlarga oʻxshash emasman; albatta, men Robbim meni taomlantirib, ichirgan holda tunayman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Набий ﷺ ойнинг охирида висол (узлуксиз рўза) тутдилар, одамлардан баъзилари ҳам висол тутдилар. Бу Набий ﷺга етганида, у зот: «Агар бизга ой чўзилганида эди, мен шундай висол тутар эдимки, чуқур кетувчилар ўз чуқурлашишларини тарк этар эдилар. Албатта, мен сизларга ўхшаш эмасман; албатта, мен Роббим мени таомлантириб, ичирган ҳолда тунайман», дедилар.

حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍعَمَّرَ مِائَةَ سَنَةٍ غَيْرَ سَنَةٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) bir yil kam yuz yil umr koʻrdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) бир йил кам юз йил умр кўрди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَخَذَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ بِيَدِي مَقْدَمَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَتَتْ بِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا ابْنِي وَهُوَ غُلَامٌ كَاتِبٌ قَالَ فَخَدَمْتُهُ تِسْعَ سِنِينَ فَمَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ قَطُّ صَنَعْتُهُ أَسَأْتَ أَوْ بِئْسَ مَا صَنَعْتَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Nabiy ﷺ Madinaga kelganlarida Ummu Sulaym qoʻlimdan ushlab, meni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib bordi va: «Ey Allohning Rasuli, bu mening oʻgʻlim, u yozadigan bola», dedi. (Anas) dedi: Bas, men u zotga toʻqqiz yil xizmat qildim; qilgan biror ishim uchun menga hech qachon: «Yomon qilding» yoki «Qilganing qanday yomon», demadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Набий ﷺ Мадинага келганларида Умму Сулайм қўлимдан ушлаб, мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб борди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу менинг ўғлим, у ёзадиган бола», деди. (Анас) деди: Бас, мен у зотга тўққиз йил хизмат қилдим; қилган бирор ишим учун менга ҳеч қачон: «Ёмон қилдинг» ёки «Қилганинг қандай ёмон», демадилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ حَارِثَةَ خَرَجَ نَظَّارًا فَأَتَاهُ سَهْمٌ فَقَتَلَهُ فَقَالَتْ أُمُّهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَرَفْتَ مَوْقِعَ حَارِثَةَ مِنِّي فَإِنْ كَانَ فِي الْجَنَّةِ صَبَرْتُ وَإِلَّا رَأَيْتَ مَا أَصْنَعُ قَالَ يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِجَنَّةٍ وَاحِدَةٍ وَلَكِنَّهَا جِنَانٌ كَثِيرَةٌ وَإِنَّ حَارِثَةَ لَفِي أَفْضَلِهَا أَوْ قَالَ فِي أَعَلَى الْفِرْدَوْسِ شَكَّ يَزِيدُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Horisa (jangni) tomosha qilgani chiqqan edi, unga bir oʻq kelib tegdi va uni oʻldirdi. Shunda onasi: «Ey Allohning Rasuli, Horisaning mendagi oʻrnini bilasiz. Agar u jannatda boʻlsa, sabr qilaman; boʻlmasa, nima qilishimni koʻrasiz», dedi. U zot: «Ey Ummu Horisa, u bitta jannat emas, balki koʻp jannatlardir. Horisa esa ularning eng afzalidadir», yoki: «Firdavsning eng yuqorisidadir», dedilar — Yazid shubha qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳориса (жангни) томоша қилгани чиққан эди, унга бир ўқ келиб тегди ва уни ўлдирди. Шунда онаси: «Эй Аллоҳнинг Расули, Ҳорисанинг мендаги ўрнини биласиз. Агар у жаннатда бўлса, сабр қиламан; бўлмаса, нима қилишимни кўрасиз», деди. У зот: «Эй Умму Ҳориса, у битта жаннат эмас, балки кўп жаннатлардир. Ҳориса эса уларнинг энг афзалидадир», ёки: «Фирдавснинг энг юқорисидадир», дедилар — Язид шубҳа қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْأَرْضَ جَعَلَتْ تَمِيدُ فَخَلَقَ الْجِبَالَ فَأَلْقَاهَا عَلَيْهَا فَاسْتَقَرَّتْ فَتَعَجَّبَتْ الْمَلَائِكَةُ مِنْ خَلْقِ الْجِبَالِ فَقَالَتْ يَا رَبِّ هَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنْ الْجِبَالِ قَالَ نَعَمْ الْحَدِيدُ قَالَتْ يَا رَبِّ هَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنْ الْحَدِيدِ قَالَ نَعَمْ النَّارُ قَالَتْ يَا رَبِّ هَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنْ النَّارِ قَالَ نَعَمْ الْمَاءُ قَالَتْ يَا رَبِّ فَهَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنْ الْمَاءِ قَالَ نَعَمْ الرِّيحُ قَالَتْ يَا رَبِّ فَهَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنْ الرِّيحِ قَالَ نَعَمْ ابْنُ آدَمَ يَتَصَدَّقُ بِيَمِينِهِ يُخْفِيهَا مِنْ شِمَالِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot shunday dedilar: «Alloh azza va jalla yerni yaratganida, u tebrana boshladi. Shunda U togʻlarni yaratib, ularni uning ustiga tashladi, bas, u qaror topdi. Farishtalar togʻlarning yaratilishidan hayratga tushib: ‹Ey Robbim, yaratganlaring ichida togʻlardan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, temir›, dedi. Ular: ‹Ey Robbim, yaratganlaring ichida temirdan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, olov›, dedi. Ular: ‹Ey Robbim, yaratganlaring ichida olovdan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, suv›, dedi. Ular: ‹Ey Robbim, yaratganlaring ichida suvdan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, shamol›, dedi. Ular: ‹Ey Robbim, yaratganlaring ichida shamoldan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, oʻng qoʻli bilan sadaqa qilib, uni chap qoʻlidan yashiradigan odam farzandi›, dedi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла ерни яратганида, у тебрана бошлади. Шунда У тоғларни яратиб, уларни унинг устига ташлади, бас, у қарор топди. Фаришталар тоғларнинг яратилишидан ҳайратга тушиб: ‹Эй Роббим, яратганларинг ичида тоғлардан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, темир›, деди. Улар: ‹Эй Роббим, яратганларинг ичида темирдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, олов›, деди. Улар: ‹Эй Роббим, яратганларинг ичида оловдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, сув›, деди. Улар: ‹Эй Роббим, яратганларинг ичида сувдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, шамол›, деди. Улар: ‹Эй Роббим, яратганларинг ичида шамолдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, ўнг қўли билан садақа қилиб, уни чап қўлидан яширадиган одам фарзанди›, деди».

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ ثَمَانِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ جَبَلِ التَّنْعِيمِ مُتَسَلِّحِينَ يُرِيدُونَ غِرَّةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ فَأَخَذَهُمْ سَلَمًا فَاسْتَحْيَاهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ}

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka ahlidan saksonta kishi qurollangan holda Tanʼim togʻidan Rasululloh ﷺ ning ustiga tushdilar — Nabiy ﷺ va sahobalarini gʻaflatda ilinmoqchi boʻldilar. Lekin u zot ularni asir oldilar va tirik qoldirdilar. Shunda Alloh azza va jalla: {U sizlarni ular ustidan gʻolib qilganidan soʻng, Makka vodiysida ularning qoʻllarini sizlardan, sizlarning qoʻllaringizni ulardan toʻsib qoʻygan Zotdir} (Fath 24) — (oyatini) nozil qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка аҳлидан саксонта киши қуролланган ҳолда Танъим тоғидан Расулуллоҳ ﷺ нинг устига тушдилар — Набий ﷺ ва саҳобаларини ғафлатда илинмоқчи бўлдилар. Лекин у зот уларни асир олдилар ва тирик қолдирдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {У сизларни улар устидан ғолиб қилганидан сўнг, Макка водийсида уларнинг қўлларини сизлардан, сизларнинг қўлларингизни улардан тўсиб қўйган Зотдир} (Фатҳ 24) — (оятини) нозил қилди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ أَبُو خَالِدٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَبْلَ أَنْ يُكَبِّرَ فَيَقُولُ تَرَاصُّوا وَاعْتَدِلُوا فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ takbir aytishdan oldin bizga yuzlanib: «Zich turinglar va tekislaninglar. Chunki men sizlarni ortimdan ham koʻrib turaman», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ такбир айтишдан олдин бизга юзланиб: «Зич туринглар ва текисланинглар. Чунки мен сизларни ортимдан ҳам кўриб тураман», дер эдилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشَفَةً بَيْنَ يَدَيَّ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا الْغُمَيْصَاءُ بِنْتُ مِلْحَانَ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Men jannatga kirdim va oldimda bir shitirlash eshitdim. ‹Bu nima?› dedim. Ular: ‹Bu — Anas ibn Molikning onasi Gʻumaysoʼ bint Milhondir›, dedilar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мен жаннатга кирдим ва олдимда бир шитирлаш эшитдим. ‹Бу нима?› дедим. Улар: ‹Бу — Анас ибн Моликнинг онаси Ғумайсў бинт Милҳондир›, дедилар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍ قَالَاطَّلَعَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ مِنْ خَلَلٍ فَسَدَّدَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِشْقَصًا حَتَّى أَخَذَ رَأْسَهُ قَالَ يَحْيَى قُلْتُ مَنْ حَدَّثَكَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ يَعْنِي حُمَيْدًا قَالَ أَنَسٌ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺga bir tirqishdan qarab turdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga temir uchli oʻq bilan moʻljal olib, uning boshini (moʻljalga) oldilar. Yahyo aytdi: Men (Humaydga): «Senga buni kim rivoyat qildi, ey Abu Ubayda?» dedim. U: «Anas», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺга бир тирқишдан қараб турди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга темир учли ўқ билан мўлжал олиб, унинг бошини (мўлжалга) олдилар. Яҳё айтди: Мен (Ҳумайдга): «Сенга буни ким ривоят қилди, эй Абу Убайда?» дедим. У: «Анас», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَزِيدَ وَرَوْحٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ الْمَعْنَى قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ النَّارَ أَقْوَامٌ مِنْ أُمَّتِي حَتَّى إِذَا كَانُوا حُمَمًا أُدْخِلُوا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّةِ مَنْ هَؤُلَاءِ فَيُقَالُ هُمْ الْجَهَنَّمِيُّونَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ummatimdan baʼzi qavmlar doʻzaxga kiradilar; koʻmirga aylanganlarida esa jannatga kiritiladilar. Shunda jannat ahli: ‹Bular kimlar?› deydilar. ‹Bular jahannamliklardir›, deyiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Умматимдан баъзи қавмлар дўзахга кирадилар; кўмирга айланганларида эса жаннатга киритиладилар. Шунда жаннат аҳли: ‹Булар кимлар?› дейдилар. ‹Булар жаҳаннамликлардир›, дейилади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصَمِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يُتِمُّونَ التَّكْبِيرَ يُكَبِّرُونَ إِذَا سَجَدُوا وَإِذَا رَفَعُوا قَالَ يَحْيَى أَوْ خَفَضُوا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) takbirni toʻliq aytar edilar: sajdaga borganlarida ham, (boshlarini) koʻtarganlarida ham takbir aytar edilar. Yahyo: «yoki (boshlarini) pastlatganlarida», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) такбирни тўлиқ айтар эдилар: саждага борганларида ҳам, (бошларини) кўтарганларида ҳам такбир айтар эдилар. Яҳё: «ёки (бошларини) пастлатганларида», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُثَنَّى مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ} قَالَ قَالَ هَكَذَا يَعْنِي أَنَّهُ أَخْرَجَ طَرَفَ الْخِنْصَرِقَالَ أَبِي أَبِي أَرَانَا مُعَاذٌ قَالَ فَقَالَ لَهُ حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ مَا تُرِيدُ إِلَى هَذَا يَا أَبَا مُحَمَّدٍ قَالَ فَضَرَبَ صَدْرَهُ ضَرْبَةً شَدِيدَةً وَقَالَ مَنْ أَنْتَ يَا حُمَيْدُ وَمَا أَنْتَ يَا حُمَيْدُ يُحَدِّثُنِي بِهِ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَقُولُ أَنْتَ مَا تُرِيدُ إِلَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Alloh taoloning {Robbisi togʻga tajalli qilgan vaqtda} degan soʻzi haqida: «Mana shunday», dedilar — yaʼni jimjilogʻining uchini chiqardilar. Otam aytdi: Muoz bizga (shunday) koʻrsatdi. Shunda unga Humayd at-Tavil: «Bundan nima istaysan, ey Abu Muhammad?» dedi. U esa uning koʻkragiga qattiq bir zarba urib: «Sen kimsan, ey Humayd, sen nimasan, ey Humayd?! Menga buni Anas ibn Molik Nabiy ﷺdan rivoyat qilyapti-yu, sen ‹bundan nima istaysan› deysanmi?» dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Аллоҳ таолонинг {Роббиси тоғга тажалли қилган вақтда} деган сўзи ҳақида: «Мана шундай», дедилар — яъни жимжилоғининг учини чиқардилар. Отам айтди: Муоз бизга (шундай) кўрсатди. Шунда унга Ҳумайд ат-Тавил: «Бундан нима истайсан, эй Абу Муҳаммад?» деди. У эса унинг кўкрагига қаттиқ бир зарба уриб: «Сен кимсан, эй Ҳумайд, сен нимасан, эй Ҳумайд?! Менга буни Анас ибн Молик Набий ﷺдан ривоят қиляпти-ю, сен ‹бундан нима истайсан› дейсанми?» деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ أَهْلَ الْيَمَنِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلُوهُ أَنْ يَبْعَثَ مَعَهُمْ رَجُلًا يُعَلِّمُهُمْ فَبَعَثَ مَعَهُمْ أَبَا عُبَيْدَةَ وَقَالَ هُوَ أَمِينُ هَذِهِ الْأُمَّةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaman ahli Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelganlarida, u zotdan oʻzlari bilan birga ularga (dinni) oʻrgatadigan bir kishini yuborishlarini soʻradilar. Shunda u zot ular bilan birga Abu Ubaydani yubordilar va: «U — bu ummatning ishonchli kishisidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яман аҳли Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келганларида, у зотдан ўзлари билан бирга уларга (динни) ўргатадиган бир кишини юборишларини сўрадилар. Шунда у зот улар билан бирга Абу Убайдани юбордилар ва: «У — бу умматнинг ишончли кишисидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا مَرَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ بَعْضُ أَزْوَاجِهِ فَقَالَ يَا فُلَانَةُ يُعْلِمُهُ أَنَّهَا زَوْجَتُهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَظُنُّ بِي قَالَ فَقَالَ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْكَ الشَّيْطَانُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ning yonlaridan oʻtdi, u zotning huzurlarida ayollaridan biri bor edi. U zot: «Ey falonchi!» deb, uning oʻz zavjalari ekanini bildirdilar. Haligi kishi: «Yo Rasululloh, men haqimda (yomon) gumon qilasizmi?» dedi. U zot: «Men senga shayton kirib qolishidan qoʻrqdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ёнларидан ўтди, у зотнинг ҳузурларида аёлларидан бири бор эди. У зот: «Эй фалончи!» деб, унинг ўз завжалари эканини билдирдилар. Ҳалиги киши: «Ё Расулуллоҳ, мен ҳақимда (ёмон) гумон қиласизми?» деди. У зот: «Мен сенга шайтон кириб қолишидан қўрқдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَطْرُقُ أَهْلَهُ لَيْلًا كَانَ يَدْخُلُ عَلَيْهِمْ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ahllarining oldiga kechasi (kutilmaganda) kirmas edilar; ularning oldiga erta tongda yoki kechqurun kirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аҳлларининг олдига кечаси (кутилмаганда) кирмас эдилар; уларнинг олдига эрта тонгда ёки кечқурун кирар эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَظْلِمُ الْمُؤْمِنَ حَسَنَةً يُثَابُ عَلَيْهَا الرِّزْقَ فِي الدُّنْيَا وَيُجْزَى بِهَا فِي الْآخِرَةِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُعْطَى بِحَسَنَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَإِذَا لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ يُعْطَى بِهَا خَيْرًا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla moʻminga bir yaxshiligi (evaziga) zulm qilmaydi: unga dunyoda rizq berilib mukofotlanadi, oxiratda ham u bilan mukofotlanadi. Kofirga esa yaxshiliklari evaziga dunyoda beriladi; qiyomat kuni Alloh azza va jallaga yoʻliqqanida, unda (evaziga) yaxshilik beriladigan biror hasana qolmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла мўминга бир яхшилиги (эвазига) зулм қилмайди: унга дунёда ризқ берилиб мукофотланади, охиратда ҳам у билан мукофотланади. Кофирга эса яхшиликлари эвазига дунёда берилади; қиёмат куни Аллоҳ азза ва жаллага йўлиққанида, унда (эвазига) яхшилик бериладиган бирор ҳасана қолмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَضْرِبُ شَعْرُهُ إِلَى مَنْكِبَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning sochlari yelkalariga tegib turar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг сочлари елкаларига тегиб турар эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ أَوْ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ ضَخْمَ الْقَدَمَيْنِ ضَخْمَ الْكَفَّيْنِ حَسَنَ الْوَجْهِ لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ

(Qatoda Anasdan — yoki bir kishidan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan — rivoyat qildi:) Rasululloh ﷺ yirik oyoqli, yirik kaftli, chiroyli yuzli edilar; men u zotdan keyin u zotga oʻxshaganini koʻrmadim.(Қатода Анасдан — ёки бир кишидан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан — ривоят қилди:) Расулуллоҳ ﷺ йирик оёқли, йирик кафтли, чиройли юзли эдилар; мен у зотдан кейин у зотга ўхшаганини кўрмадим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ بَعَثَتْهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقِنَاعٍ عَلَيْهِ رُطَبٌ فَجَعَلَ يَقْبِضُ قَبْضَتَهُ فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ وَيَقْبِضُ الْقَبْضَةَ فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ ثُمَّ جَلَسَ فَأَكَلَ بَقِيَّتَهُ أَكْلَ رَجُلٍ يُعْلَمُ أَنَّهُ يَشْتَهِيهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umm Sulaym uni Rasululloh ﷺ ning huzurlariga ustida yangi xurmo boʻlgan bir tabak bilan yubordi. Shunda u zot bir hovuch olib, uni ayollaridan biriga yuborar, yana bir hovuch olib, uni ayollaridan biriga yuborar edilar. Soʻng oʻtirib, qolganini — uni yaxshi koʻrishi bilinib turgan kishining yeyishidek — yedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умм Сулайм уни Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига устида янги хурмо бўлган бир табак билан юборди. Шунда у зот бир ҳовуч олиб, уни аёлларидан бирига юборар, яна бир ҳовуч олиб, уни аёлларидан бирига юборар эдилар. Сўнг ўтириб, қолганини — уни яхши кўриши билиниб турган кишининг ейишидек — едилар.

حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُرَجَّي بْنُ رَجَاءٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْفِطْرِ لَمْ يَخْرُجْ حَتَّى يَأْكُلَ تَمَرَاتٍ يَأْكُلُهُنَّ إِفْرَادًا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fitr kuni boʻlganda, bir necha dona xurmo yemaguncha (namozga) chiqmas edilar; ularni birma-bir yer edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фитр куни бўлганда, бир неча дона хурмо емагунча (намозга) чиқмас эдилар; уларни бирма-бир ер эдилар.

حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ فِي رَمَضَانَ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَلَمَّا رَآهُ النَّاسُ أَفْطَرُوا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ramazonda safarda edilar. U zotga bir idish keltirildi, u zot uni qoʻllariga qoʻydilar. Odamlar buni koʻrgach, roʻzalarini ochdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рамазонда сафарда эдилар. У зотга бир идиш келтирилди, у зот уни қўлларига қўйдилар. Одамлар буни кўргач, рўзаларини очдилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَبْصَرَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Nabiysi ﷺ ning: «Jannat ahli ularni koʻrganlarida: ‹Bular jahannamliklardir›, deydilar», deyayotganlarini eshitdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ нинг: «Жаннат аҳли уларни кўрганларида: ‹Булар жаҳаннамликлардир›, дейдилар», деяётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَيُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ حَتَّى إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ أَتَاهُ مَلَكَانِ فَيُقْعِدَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَيُقَالُ انْظُرْ إِلَى مَقْعَدِكَ مِنْ النَّارِ فَقَدْ أَبْدَلَكَ اللَّهُ بِهِ مَقْعَدًا فِي الْجَنَّةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَرَاهُمَا جَمِيعًا قَالَ رَوْحٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قَتَادَةُ فَذَكَرَ لَنَا أَنَّهُ يُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ سَبْعُونَ ذِرَاعًا وَيُمْلَأُ عَلَيْهِ خُضْرًا إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى حَدِيثِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ وَلَا تَلَيْتَ ثُمَّ يُضْرَبُ بِمِطْرَاقٍ مِنْ حَدِيدٍ ضَرْبَةً بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً فَيَسْمَعُهَا مَنْ يَلِيهِ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يَضِيقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ أَضْلَاعُهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, banda qabriga qoʻyilib, sheriklari undan qaytib ketishganda, u ularning kovushlari tovushini eshitib turadi. Unga ikki farishta kelib, uni oʻtqazadi va: ‹Bu kishi — Muhammad ﷺ haqida nima der eding?› deb soʻraydi. Moʻmin esa: ‹Men u Allohning bandasi va Rasuli ekaniga guvohlik beraman›, deydi. Shunda unga: ‹Doʻzaxdagi joyingga qara, Alloh uning oʻrniga senga jannatdan joy almashtirib berdi›, deyiladi», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Bas, u ikkalasini birga koʻradi», dedilar. Ravh oʻz hadisida (shuni ziyoda qildi): Qatoda aytdi: Bizga zikr qilinishicha, uning qabri yetmish ziroʼ kengaytiriladi va tirilish kunigacha unga koʻm-koʻk (neʼmat) toʻldiriladi. Soʻng u Anas ibn Molikning hadisiga qaytdi: «Kofir va munofiqqa esa: ‹Bu kishi haqida nima der eding?› deyiladi. U: ‹Bilmayman, odamlar aytganini aytar edim›, deydi. Shunda unga: ‹Bilmading va oʻqimading ham›, deyiladi. Soʻng uning ikki qulogʻi orasiga temir bolgʻa bilan bir zarba uriladi va u shunday qichqiriqni qichqiradiki, uni ikki ogʻir jonzot (jin va insondan) boshqa unga yaqin turgan har bir narsa eshitadi». Baʼzilari: «Uning qabri toraytiriladi, hatto qovurgʻalari bir-biriga kirib ketadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, банда қабрига қўйилиб, шериклари ундан қайтиб кетишганда, у уларнинг ковушлари товушини эшитиб туради. Унга икки фаришта келиб, уни ўтқазади ва: ‹Бу киши — Муҳаммад ﷺ ҳақида нима дер эдинг?› деб сўрайди. Мўмин эса: ‹Мен у Аллоҳнинг бандаси ва Расули эканига гувоҳлик бераман›, дейди. Шунда унга: ‹Дўзахдаги жойингга қара, Аллоҳ унинг ўрнига сенга жаннатдан жой алмаштириб берди›, дейилади», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Бас, у иккаласини бирга кўради», дедилар. Равҳ ўз ҳадисида (шуни зиёда қилди): Қатода айтди: Бизга зикр қилинишича, унинг қабри етмиш зирў кенгайтирилади ва тирилиш кунигача унга кўм-кўк (неъмат) тўлдирилади. Сўнг у Анас ибн Моликнинг ҳадисига қайтди: «Кофир ва мунофиққа эса: ‹Бу киши ҳақида нима дер эдинг?› дейилади. У: ‹Билмайман, одамлар айтганини айтар эдим›, дейди. Шунда унга: ‹Билмадинг ва ўқимадинг ҳам›, дейилади. Сўнг унинг икки қулоғи орасига темир болға билан бир зарба урилади ва у шундай қичқириқни қичқирадики, уни икки оғир жонзот (жин ва инсондан) бошқа унга яқин турган ҳар бир нарса эшитади». Баъзилари: «Унинг қабри торайтирилади, ҳатто қовурғалари бир-бирига кириб кетади», дедилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنْ الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ

(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Solih kishidan (boʻlgan) yaxshi tush — nubuvvatning qirq olti qismidan bir qismidir», dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ кишидан (бўлган) яхши туш — нубувватнинг қирқ олти қисмидан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ نَفْسٍ تَمُوتُ لَهَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ يَسُرُّهَا أَنْ تَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا إِلَّا الشَّهِيدُ فَإِنَّهُ يَسُرُّهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَيُقْتَلَ مَرَّةً أُخْرَى لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning huzurida oʻziga (atalgan) yaxshilik boʻlgan hech bir jon oʻlmaydiki, dunyoga qaytishni orzu qilsin — shahiddan boshqasi. Chunki u shahidlikning fazilatini koʻrgani uchun, dunyoga qaytib yana oʻldirilishni orzu qiladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳузурида ўзига (аталган) яхшилик бўлган ҳеч бир жон ўлмайдики, дунёга қайтишни орзу қилсин — шаҳиддан бошқаси. Чунки у шаҳидликнинг фазилатини кўргани учун, дунёга қайтиб яна ўлдирилишни орзу қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّابًا وَلَا لَعَّانًا وَلَا فَحَّاشًا كَانَ يَقُولُ لِأَحَدِنَا عِنْدَ الْمُعَاتَبَةِ مَا لَهُ تَرِبَ جَبِينُهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ soʻkuvchi ham, laʼnat aytuvchi ham, behayo soʻzli ham emas edilar. Bizdan birortamizni malomat qilganlarida: «Unga nima boʻldi, peshonasi tuproqqa belangur!» der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сўкувчи ҳам, лаънат айтувчи ҳам, беҳаё сўзли ҳам эмас эдилар. Биздан бирортамизни маломат қилганларида: «Унга нима бўлди, пешонаси тупроққа белангур!» дер эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسٍ قَالَشَهِدْنَا ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ عَلَى الْقَبْرِ فَرَأَيْتُ عَيْنَيْهِ تَدْمَعَانِ فَقَالَ هَلْ فِيكُمْ رَجُلٌ لَمْ يُقَارِفْ اللَّيْلَةَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ نَعَمْ أَنَا قَالَ فَانْزِلْ قَالَ فَنَزَلَ فِي قَبْرِهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning bir qizlarining (dafnida) hozir boʻldik, Rasululloh ﷺ esa qabr yonida oʻtirgan edilar. Men u zotning koʻzlaridan yosh oqayotganini koʻrdim. U zot: «Sizlar ichida kecha (ahliga) yaqinlik qilmagan kishi bormi?» dedilar. Abu Talha: «Ha, men», dedi. U zot: «Bas, tush», dedilar. Shunda u uning qabriga tushdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг бир қизларининг (дафнида) ҳозир бўлдик, Расулуллоҳ ﷺ эса қабр ёнида ўтирган эдилар. Мен у зотнинг кўзларидан ёш оқаётганини кўрдим. У зот: «Сизлар ичида кеча (аҳлига) яқинлик қилмаган киши борми?» дедилар. Абу Талҳа: «Ҳа, мен», деди. У зот: «Бас, туш», дедилар. Шунда у унинг қабрига тушди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَحَضَّهُمْ عَلَى الصَّلَاةِ وَنَهَاهُمْ أَنْ يَسْبِقُوهُ إِذَا كَانَ إِمَامَهُمْ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَأَنْ يَنْصَرِفُوا قَبْلَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي وَمِنْ خَلْفِيوَسَأَلْتُ أَنَسًا عَنْ صَلَاةِ الْمَرِيضِ فَقَالَ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ قَاعِدًا فِي الْمَكْتُوبَةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda, oz kulib, koʻp yigʻlagan boʻlar edingiz», dedilar. Ular: «Nimani koʻrdingiz?» dedilar. U zot: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», dedilar. Va u zot ularni namozga qizgʻanchiqlik bilan undadilar, u zot imomlari boʻlganda rukuʼ va sajdada u zotdan oʻzib ketishlaridan hamda u zot namozdan chiqmasdan burun chiqib ketishlaridan qaytardilar va ularga: «Albatta, men sizlarni oldimdan ham, ortimdan ham koʻrib turaman», dedilar. (Rivoyatchi aytdi:) Men Anasdan kasal kishining namozi haqida soʻradim. U: «Farz namozda oʻtirgan holda rukuʼ va sajda qiladi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда, оз кулиб, кўп йиғлаган бўлар эдингиз», дедилар. Улар: «Нимани кўрдингиз?» дедилар. У зот: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», дедилар. Ва у зот уларни намозга қизғанчиқлик билан ундадилар, у зот имомлари бўлганда рукуъ ва саждада у зотдан ўзиб кетишларидан ҳамда у зот намоздан чиқмасдан бурун чиқиб кетишларидан қайтардилар ва уларга: «Албатта, мен сизларни олдимдан ҳам, ортимдан ҳам кўриб тураман», дедилар. (Ривоятчи айтди:) Мен Анасдан касал кишининг намози ҳақида сўрадим. У: «Фарз намозда ўтирган ҳолда рукуъ ва сажда қилади», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا بَكَّارُ بْنُ مَاهَانَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي عَلَى نَاقَتِهِ تَطَوُّعًا فِي السَّفَرِ لِغَيْرِ الْقِبْلَةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarda tuyalari ustida qiblaga qaramagan holda nafl namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарда туялари устида қиблага қарамаган ҳолда нафл намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ شُمَيْطٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ الْحَنَفِيَّ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِثَلَاثَةٍ لِذِي فَقْرٍ مُدْقِعٍ أَوْ لِذِي غُرْمٍ مُفْظِعٍ أَوْ لِذِي دَمٍ مُوجِعٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, soʻrash faqat uch kishiga — qattiq faqirlikka tushgan, yoki ogʻir qarzga botgan, yoki alamli qon (xunbaho)ga giriftor boʻlgan kishiga(gina) halol boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, сўраш фақат уч кишига — қаттиқ фақирликка тушган, ёки оғир қарзга ботган, ёки аламли қон (хунбаҳо)га гирифтор бўлган кишига(гина) ҳалол бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلٍ الْعُقَيْلِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلَّهِ أَهْلِينَ مِنْ النَّاسِ فَقِيلَ مَنْ أَهْلُ اللَّهِ مِنْهُمْ قَالَ أَهْلُ الْقُرْآنِ هُمْ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Allohning odamlar ichida oʻz ahllari bordir», dedilar. «Ulardan Allohning ahli kimlar?» deb soʻraldi. U zot: «Qurʼon ahli — ular Allohning ahli va Uning xoslaridir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳнинг одамлар ичида ўз аҳллари бордир», дедилар. «Улардан Аллоҳнинг аҳли кимлар?» деб сўралди. У зот: «Қуръон аҳли — улар Аллоҳнинг аҳли ва Унинг хосларидир», дедилар.