Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ قَالَ شُعْبَةُ سَمِعْتُ ثَابِتًا عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبِطَيْهِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ qoʻllarini shunchalik koʻtardilarki, qoʻltiqlarining oqligi koʻrindi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қўлларини шунчалик кўтардиларки, қўлтиқларининг оқлиги кўринди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْحَمُ أُمَّتِي أَبُو بَكْرٍ وَأَشَدُّهَا فِي دِينِ اللَّهِ عُمَرُ وَأَصْدَقُهَا حَيَاءً عُثْمَانُ وَأَعْلَمُهَا بِالْحَلَالِ وَالْحَرَامِ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأَقْرَؤُهَا لِكِتَابِ اللَّهِ أُبَيٌّ وَأَعْلَمُهَا بِالْفَرَائِضِ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَمِينٌ وَأَمِينُ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Ummatimning eng rahmlisi — Abu Bakr, Allohning dinida ulardan eng qatʼiylisi — Umar, hayoda eng rostgoʻyi — Usmon, halol va harom borasida eng bilimdoni — Muoz ibn Jabal, Allohning Kitobini eng koʻp qiroat qiluvchisi — Ubay, farzlar (meros) ilmini eng yaxshi bilguvchisi — Zayd ibn Sobitdir. Har bir ummatning bir amini boʻladi, bu ummatning amini esa Abu Ubayda ibn Jarrohdir».Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Умматимнинг энг раҳмлиси — Абу Бакр, Аллоҳнинг динида улардан энг қатъийлиси — Умар, ҳаёда энг ростгўйи — Усмон, ҳалол ва ҳаром борасида энг билимдони — Муоз ибн Жабал, Аллоҳнинг Китобини энг кўп қироат қилувчиси — Убай, фарзлар (мерос) илмини энг яхши билгувчиси — Зайд ибн Собитдир. Ҳар бир умматнинг бир амини бўлади, бу умматнинг амини эса Абу Убайда ибн Жарроҳдир».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَقُلْتُ لِأَنَسٍ أَيُّ اللِّبَاسِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحِبَرَةُ

Qatoda aytdi: Men Anasdan: «Rasululloh ﷺga qaysi kiyim eng sevimli edi?» — deb soʻradim. U: «Hibara (Yaman chizigʻli matosi)», — dedi.Қатода айтди: Мен Анасдан: «Расулуллоҳ ﷺга қайси кийим энг севимли эди?» — деб сўрадим. У: «Ҳибара (Яман чизиғли матоси)», — деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي بَحْرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَجِبْتُ لِلْمُؤْمِنِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْضِي لِلْمُؤْمِنِ قَضَاءً إِلَّا كَانَ خَيْرًا لَهُأَبُو بَحْرٍ اسْمُهُ ثَعْلَبَةُ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Moʻminga hayratdaman: Alloh moʻmin uchun qanday hukm chiqarsa, albatta, u uning uchun xayr boʻladi», dedilar. Abu Bahrning ismi Saʼlabadir.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминга ҳайратдаман: Аллоҳ мўмин учун қандай ҳукм чиқарса, албатта, у унинг учун хайр бўлади», дедилар. Абу Баҳрнинг исми Саълабадир.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا خَيْرَ الْبَرِيَّةِ قَالَ ذَاكَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Ey xaloyiqning eng yaxshisi!» dedi. Shunda u zot: «U — Ibrohim alayhissalomdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Бир киши Набий ﷺга: «Эй халойиқнинг энг яхшиси!» деди. Шунда у зот: «У — Иброҳим алайҳиссаломдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا خَيْرَ الْبَرِيَّةِ قَالَ ذَاكَ إِبْرَاهِيمُ أَبِي

Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Ey xaloyiqning eng yaxshisi!» dedi. Shunda u zot: «U — otam Ibrohimdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Бир киши Набий ﷺга: «Эй халойиқнинг энг яхшиси!» деди. Шунда у зот: «У — отам Иброҳимдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنْ الصَّلَاةِ أَوْ غَفَلَ عَنْهَا فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ {أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي}

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Biringiz namozdan uxlab qolsa yoki undan gʻofil boʻlsa, eslagan vaqtida uni oʻqib olsin. Zero, Alloh azza va jalla: {Meni eslash uchun namozni barpo qil}, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Бирингиз намоздан ухлаб қолса ёки ундан ғофил бўлса, эслаган вақтида уни ўқиб олсин. Зеро, Аллоҳ азза ва жалла: {Мени эслаш учун намозни барпо қил}, дейди», дедилар.

قَالَوَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا غَزَا قَالَ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدِي وَأَنْتَ نَصِيرِي وَبِكَ أُقَاتِلُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ gʻazotga chiqsalar: «Allohumma anta azudiy va anta nasiyriy va bika uqotil (Ey Allohim, Sen mening madadkorimsan, Sen mening yordamchimsan va Sening (yordaming) bilan jang qilaman)», derdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ғазотга чиқсалар: «Аллоҳумма анта азудий ва анта насийрий ва бика уқотил (Эй Аллоҳим, Сен менинг мададкоримсан, Сен менинг ёрдамчимсан ва Сенинг (ёрдаминг) билан жанг қиламан)», дердилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُضِحَ لَهُ حَصِيرٌ فَصَلَّى عَلَيْهِقَالَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ رَأَيْتُهُ يُصَلِّي الضُّحَى قَالَ لَمْ أَرَهُ إِلَّا ذَلِكَ الْيَوْمَ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ uchun boʻyraga suv sepildi va u zot uning ustida namoz oʻqidilar. (Anas ibn Siyrin) aytdi: Bir kishi unga: «Sen u zotni chosht namozini oʻqiyotgan holda koʻrganmisan?» dedi. U: «Men u zotni faqat oʻsha kuni (shunday) koʻrdim», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ учун бўйрага сув сепилди ва у зот унинг устида намоз ўқидилар. (Анас ибн Сийрин) айтди: Бир киши унга: «Сен у зотни чошт намозини ўқиётган ҳолда кўрганмисан?» деди. У: «Мен у зотни фақат ўша куни (шундай) кўрдим», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ rukuʼdan keyin bir oy qunut tutdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ рукуъдан кейин бир ой қунут тутдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ أَبِي الْأَبْيَضِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُحَلِّقَةٌ فَأَرْجِعُ إِلَى أَهْلِي وَعَشِيرَتِي مِنْ نَاحِيَةِ الْمَدِينَةِ فَأَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَلَّى فَقُومُوا فَصَلُّوا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ asrni quyosh oq va baland turganida oʻqir edilar. Soʻng men Madinaning bir chekkasidagi ahlim va urugʻimning oldiga qaytib borardim va: «Rasululloh ﷺ allaqachon namoz oʻqidilar, turinglar va namoz oʻqinglar», der edim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ асрни қуёш оқ ва баланд турганида ўқир эдилар. Сўнг мен Мадинанинг бир чеккасидаги аҳлим ва уруғимнинг олдига қайтиб борардим ва: «Расулуллоҳ ﷺ аллақачон намоз ўқидилар, туринглар ва намоз ўқинглар», дер эдим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَإِنْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصِيبُ التَّمْرَةَ فَيَقُولُ لَوْلَا أَنِّي أَخْشَى أَنَّهَا مِنْ الصَّدَقَةِ لَأَكَلْتُهَا

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ (yerda tushib yotgan) xurmoni topib olar va: «Sadaqadan boʻlishidan qoʻrqmaganimda edi, albatta uni yer edim», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ (ерда тушиб ётган) хурмони топиб олар ва: «Садақадан бўлишидан қўрқмаганимда эди, албатта уни ер эдим», дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي بَيْتِ أُمِّ حَرامٍ عَلَى بِسَاطٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Ummu Haromning uyida toʻshama ustida namoz oʻqidilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Умму Ҳаромнинг уйида тўшама устида намоз ўқидилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَبْلًا مَمْدُودًا بَيْنَ سَارِيَتَيْنِ فَقَالَ لِمَنْ هَذَا قَالُوا لِحَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍ فَإِذَا عَجَزَتْ تَعَلَّقَتْ بِهِ فَقَالَ لِتُصَلِّ مَا طَاقَتْ فَإِذَا عَجَزَتْ فَلْتَقْعُدْحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Abdurrahmon ibn Abu Laylo aytdi: Rasululloh ﷺ ikki ustun orasiga tortilgan bir arqonni koʻrdilar va: «Bu kimniki?» dedilar. Ular: «Hamna bint Jahshniki; u charchaganda shunga osilib oladi», dedilar. U zot: «Toqati yetguncha namoz oʻqisin, charchasa, oʻtirsin», dedilar. Abdurrahmon bizga aytdi: Hammod Humayddan, u Anasdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini (rivoyat qildi).Абдурраҳмон ибн Абу Лайло айтди: Расулуллоҳ ﷺ икки устун орасига тортилган бир арқонни кўрдилар ва: «Бу кимники?» дедилар. Улар: «Ҳамна бинт Жаҳшники; у чарчаганда шунга осилиб олади», дедилар. У зот: «Тоқати етгунча намоз ўқисин, чарчаса, ўтирсин», дедилар. Абдурраҳмон бизга айтди: Ҳаммод Ҳумайддан, у Анасдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини (ривоят қилди).

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ ضَخْمٌ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُصَلِّيَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أُصَلِّيَ مَعَكَ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا وَدَعَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَسَطُوا لَهُ حَصِيرًا وَنَضَحُوهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَكْعَتَيْنِفَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ آلِ الْجَارُودِ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الضُّحَى قَالَ مَا رَأَيْتُهُ صَلَّاهَا إِلَّا يَوْمَئِذٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Ansorlardan bir semiz kishi bor edi, u Nabiy ﷺ bilan (birga) namoz oʻqishga qodir emas edi. U Nabiy ﷺga: «Men siz bilan namoz oʻqishga qodir emasman», dedi. Soʻng u zot uchun taom tayyorlab, Nabiy ﷺni chaqirdi. Ular u zotga boʻyra toʻshab, unga suv sepdilar; u zot uning ustida ikki rakaʼat namoz oʻqidilar. Jorud oilasidan bir kishi unga: «Rasululloh ﷺ chosht namozini oʻqir edilarmi?» dedi. U: «Men u zotning uni oʻsha kundan boshqa (kunda) oʻqiganlarini koʻrmadim», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Ансорлардан бир семиз киши бор эди, у Набий ﷺ билан (бирга) намоз ўқишга қодир эмас эди. У Набий ﷺга: «Мен сиз билан намоз ўқишга қодир эмасман», деди. Сўнг у зот учун таом тайёрлаб, Набий ﷺни чақирди. Улар у зотга бўйра тўшаб, унга сув сепдилар; у зот унинг устида икки ракаъат намоз ўқидилар. Жоруд оиласидан бир киши унга: «Расулуллоҳ ﷺ чошт намозини ўқир эдиларми?» деди. У: «Мен у зотнинг уни ўша кундан бошқа (кунда) ўқиганларини кўрмадим», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَهُ أَصْحَابُهُ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَخَرَجَ فَصَلَّى بِهِمْ فَخَفَّفَ ثُمَّ دَخَلَ بَيْتَهُ فَأَطَالَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى بِهِمْ فَخَفَّفَ ثُمَّ دَخَلَ بَيْتَهُ فَأَطَالَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ فَجَعَلْتَ تُطِيلُ إِذَا دَخَلْتَ وَتُخَفِّفُ إِذَا خَرَجْتَ قَالَ مِنْ أَجْلِكُمْ مَا فَعَلْتُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kecha Rasululloh ﷺning huzurlariga ashoblari keldilar. U zot chiqib, ularga namoz oʻqib berdilar va (namozni) yengil qildilar; soʻng uylariga kirib, (namozni) uzun qildilar. Yana chiqib, ularga namoz oʻqib berdilar va yengil qildilar; soʻng uylariga kirib, uzun qildilar. Tong otganda ular: «Yo Rasululloh, siz namoz oʻqidingiz, (uyga) kirganingizda uzaytirdingiz, chiqqaningizda esa yengil qildingiz», dedilar. U zot: «Buni sizlar uchun qildim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир кеча Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ашоблари келдилар. У зот чиқиб, уларга намоз ўқиб бердилар ва (намозни) енгил қилдилар; сўнг уйларига кириб, (намозни) узун қилдилар. Яна чиқиб, уларга намоз ўқиб бердилар ва енгил қилдилар; сўнг уйларига кириб, узун қилдилар. Тонг отганда улар: «Ё Расулуллоҳ, сиз намоз ўқидингиз, (уйга) кирганингизда узайтирдингиз, чиққанингизда эса енгил қилдингиз», дедилар. У зот: «Буни сизлар учун қилдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ هَمَّامٍ وَبَهْزٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأُبَيٍّ إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ قَالَ أُبَيٌّ آللَّهُ سَمَّانِي لَكَ قَالَ اللَّهُ سَمَّاكَ لِي قَالَ بَهْزٌ فِي حَدِيثِهِ فَجَعَلَ يَبْكِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Ubayga: «Albatta, Alloh menga senga (Qurʼon) oʻqib berishimni buyurdi», dedilar. Ubay: «Alloh sizga mening nomimni atadimi?» dedi. U zot: «Alloh menga sening nomingni atadi», dedilar. Bahz oʻz hadisida: «Shunda u yigʻlay boshladi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Убайга: «Албатта, Аллоҳ менга сенга (Қуръон) ўқиб беришимни буюрди», дедилар. Убай: «Аллоҳ сизга менинг номимни атадими?» деди. У зот: «Аллоҳ менга сенинг номингни атади», дедилар. Баҳз ўз ҳадисида: «Шунда у йиғлай бошлади», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ رَبِيعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا كَانَ فِي رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning boshlari va soqollarida yigirmata oq tuk ham yoʻq edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг бошлари ва соқолларида йигирмата оқ тук ҳам йўқ эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَتَّابٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَبَايَعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِيمَا اسْتَطَعْتُ

Attob aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning shunday deyayotganini eshitdim: «Men Nabiy ﷺga qurbim yetganicha eshitish va itoat qilish ustiga bayʼat berdim».Аттоб айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: «Мен Набий ﷺга қурбим етганича эшитиш ва итоат қилиш устига байъат бердим».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَأَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنَ النَّاسِ وَأَشْجَعَ النَّاسِ وَأَجْوَدَ النَّاسِ كَانَ فَزَعٌ بِالْمَدِينَةِ فَخَرَجَ النَّاسُ قِبَلَ الصَّوْتِ فَاسْتَقْبَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ سَبَقَهُمْ فَاسْتَبْرَأَ الْفَزَعَ عَلَى فَرَسٍ لِأَبِي طَلْحَةَ عُرْيٍ مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ فِي عُنُقِهِ السَّيْفُ فَقَالَ لَمْ تُرَاعُوا وَقَالَ لِلْفَرَسِ وَجَدْنَاهُ بَحْرًا أَوْ إِنَّهُ لَبَحْرٌ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ odamlarning eng koʻrkami, eng jasuri va eng saxovatlisi edilar. Madinada bir qoʻrqinch boʻldi va odamlar ovoz kelgan tomonga chiqdilar. Rasululloh ﷺ ularni qarshi oldilar — u zot ulardan oldin (yetib borib) qoʻrqinchning (haqiqatini) bilib kelgan edilar. U zot Abu Talhaning egarsiz, yalangʻoch otida, boʻyinlarida qilich (osigʻliq) holda edilar va: «Qoʻrqmanglar», dedilar. Ot haqida esa: «Uni dengizdek topdik», yoki: «U haqiqatan dengizdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ одамларнинг энг кўрками, энг жасури ва энг саховатлиси эдилар. Мадинада бир қўрқинч бўлди ва одамлар овоз келган томонга чиқдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларни қарши олдилар — у зот улардан олдин (етиб бориб) қўрқинчнинг (ҳақиқатини) билиб келган эдилар. У зот Абу Талҳанинг эгарсиз, яланғоч отида, бўйинларида қилич (осиғлиқ) ҳолда эдилар ва: «Қўрқманглар», дедилар. От ҳақида эса: «Уни денгиздек топдик», ёки: «У ҳақиқатан денгиздир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنِ أَبِي عِصَامٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ ثَلَاثًا وَيَقُولُ هُوَ أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ وَأَبْرَأُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ idishga uch marta nafas olar va: «Bu xushtaʼmroq, hazmga yengilroq va shifoliroqdir», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ идишга уч марта нафас олар ва: «Бу хуштаъмроқ, ҳазмга енгилроқ ва шифолироқдир», дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّ أَنَسًا كَانَ يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَوَزَعَمَ أَنَسٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ ثَلَاثًا

Sumoma ibn Abdulloh ibn Anasdan rivoyat qilinadiki, Anas idishga ikki yoki uch marta nafas olar edi. Va Anas: «Rasululloh ﷺ idishga uch marta nafas olar edilar», der edi.Сумома ибн Абдуллоҳ ибн Анасдан ривоят қилинадики, Анас идишга икки ёки уч марта нафас олар эди. Ва Анас: «Расулуллоҳ ﷺ идишга уч марта нафас олар эдилар», дер эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir gʻusl bilan ayollarini aylanib chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир ғусл билан аёлларини айланиб чиқдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي لَيْلَةٍ وَاحِدَةٍ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kechada, bir gʻusl bilan ayollarini aylanib chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кечада, бир ғусл билан аёлларини айланиб чиқдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ سَمِعْتُ مَرْوَانَ الْأَصْغَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ عَلِيًّا قَدِمَ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَ أَهْلَلْتَ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فَإِنِّي لَوْلَا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لَأَحْلَلْتُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ali Yamandan keldi. Nabiy ﷺ unga: «Nima (niyat) bilan ehrom bogʻlading?» dedilar. U: «Rasululloh ﷺ nima bilan ehrom bogʻlagan boʻlsalar, oʻshanga ehrom bogʻladim», dedi. U zot: «Agar yonimda qurbonlik (hadyi) boʻlmaganida edi, ehromdan chiqar edim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Али Ямандан келди. Набий ﷺ унга: «Нима (ният) билан эҳром боғладинг?» дедилар. У: «Расулуллоҳ ﷺ нима билан эҳром боғлаган бўлсалар, ўшанга эҳром боғладим», деди. У зот: «Агар ёнимда қурбонлик (ҳадйи) бўлмаганида эди, эҳромдан чиқар эдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لَا يَقْطَعُهَاقَالَ فَحَدَّثْتُ بِهِ أَبِي قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannatda shunday bir daraxt borki, otliq kishi uning soyasida yuz yil yursa ham uni kesib oʻta olmaydi», dedilar. (Roviy) dedi: Men buni otamga aytib berdim. U: «Men Abu Hurayraning (ham shuni) rivoyat qilayotganini eshitganman», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннатда шундай бир дарахт борки, отлиқ киши унинг соясида юз йил юрса ҳам уни кесиб ўта олмайди», дедилар. (Ровий) деди: Мен буни отамга айтиб бердим. У: «Мен Абу Ҳурайранинг (ҳам шуни) ривоят қилаётганини эшитганман», деди.

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بَعْدَ الظُّهْرِ فَقَامَ يُصَلِّي الْعَصْرَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ ذَكَرْنَا تَعْجِيلَ الصَّلَاةِ أَوْ ذَكَرَهَا فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِينَ تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِينَ يَجْلِسُ أَحَدُهُمْ حَتَّى إِذَا اصْفَرَّتْ الشَّمْسُ وَكَانَتْ بَيْنَ قَرْنَيْ الشَّيْطَانِ أَوْ عَلَى قَرْنِ الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَ أَرْبَعًا لَا يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا

Men Abdurrahmonga oʻqidim: Molik Aloʼ ibn Abdurrahmondan (rivoyat qildi), u aytdi: Biz peshindan keyin Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik. U turib asr namozini oʻqidi. Namozidan boʻshagach, biz namozni erta oʻqishni eslatdik yoki uning oʻzi buni eslatdi. Shunda u aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Mana shu munofiqlarning namozi, mana shu munofiqlarning namozi: ulardan biri oʻtiraveradi, toki quyosh sargʻayib, shaytonning ikki shoxi orasida — yoki shaytonning shoxi ustida — boʻlganida, turib toʻrt (rakaʼat)ni chuqilab oʻqiydi, ularda Allohni juda oz zikr qiladi».Мен Абдурраҳмонга ўқидим: Молик Алў ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилди), у айтди: Биз пешиндан кейин Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик. У туриб аср намозини ўқиди. Намозидан бўшагач, биз намозни эрта ўқишни эслатдик ёки унинг ўзи буни эслатди. Шунда у айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Мана шу мунофиқларнинг намози, мана шу мунофиқларнинг намози: улардан бири ўтираверади, токи қуёш сарғайиб, шайтоннинг икки шохи орасида — ёки шайтоннинг шохи устида — бўлганида, туриб тўрт (ракаъат)ни чуқилаб ўқийди, уларда Аллоҳни жуда оз зикр қилади».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ وَعَلَى رَأْسِهِ الْمِغْفَرُ فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَهُ رَجُلٌ وَقَالَ ابْنُ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَقَالَ اقْتُلُوهُقَالَ مَالِكٌ وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مُحْرِمًا وَاللَّهُ أَعْلَمُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Fath yili boshlarida temir dubulgʻa (migʻfar) kiyib Makkaga kirdilar. Uni yechganlarida bir kishi kelib: «Ibn Xatal Kaʼba pardalariga yopishib olibdi», dedi. U zot: «Uni oʻldiringlar», dedilar. Molik aytdi: Rasululloh ﷺ oʻsha kuni ehromda emas edilar. Alloh bilguvchiroqdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили бошларида темир дубулға (миғфар) кийиб Маккага кирдилар. Уни ечганларида бир киши келиб: «Ибн Хатал Каъба пардаларига ёпишиб олибди», деди. У зот: «Уни ўлдиринглар», дедилар. Молик айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўша куни эҳромда эмас эдилар. Аллоҳ билгувчироқдир.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ صَفِيَّةَ وَتَزَوَّجَهَاقَالَ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Safiyyani ozod qildilar va u bilan uylandilar. (Abdulaziz) dedi: Sobit unga: «Uning mahri nima edi?» dedi. U: «Oʻzining ozodligi; u zot uni ozod qildilar va u bilan uylandilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Сафийяни озод қилдилар ва у билан уйландилар. (Абдулазиз) деди: Собит унга: «Унинг маҳри нима эди?» деди. У: «Ўзининг озодлиги; у зот уни озод қилдилар ва у билан уйландилар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا وَصَلَّى الْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Madinada peshin namozining toʻrt rakatini, Zulhulayfada esa asr namozining ikki rakatini oʻqidilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Мадинада пешин намозининг тўрт ракатини, Зулҳулайфада эса аср намозининг икки ракатини ўқидилар».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى عَلَى أَزْوَاجِهِ وَسَوَّاقٌ يَسُوقُ بِهِنَّ يُقَالُ لَهُ أَنْجَشَةُ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا أَنْجَشَةُ رُوَيْدَكَ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِقَالَ أَبُو قِلَابَةَ تَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَلِمَةٍ لَوْ تَكَلَّمَ بِهَا بَعْضُكُمْ لَعِبْتُمُوهَا عَلَيْهِ يَعْنِي قَوْلَهُ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ayollarining oldiga keldilar, Anjasha deb ataladigan bir haydovchi ularning (tuyalarini) haydab borardi. Shunda (u zot): «Voy senga, ey Anjasha! Shisha idishlarni (asta) hayda», dedilar. Abu Qiloba dedi: Rasululloh ﷺ shunday bir soʻzni aytdilarki, agar uni sizlardan biringiz aytganida, uni ayblagan boʻlardingiz — yaʼni u zotning: «Shisha idishlarni (asta) hayda» degan soʻzlarini (nazarda tutdi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аёлларининг олдига келдилар, Анжаша деб аталадиган бир ҳайдовчи уларнинг (туяларини) ҳайдаб борарди. Шунда (у зот): «Вой сенга, эй Анжаша! Шиша идишларни (аста) ҳайда», дедилар. Абу Қилоба деди: Расулуллоҳ ﷺ шундай бир сўзни айтдиларки, агар уни сизлардан бирингиз айтганида, уни айблаган бўлардингиз — яъни у зотнинг: «Шиша идишларни (аста) ҳайда» деган сўзларини (назарда тутди).

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ مَوْلَى أَبِي قِلَابَةَ قَالَ أَنَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ إِيَّايَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَفَرًا مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَايَعُوهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَاسْتَوْخَمُوا الْأَرْضَ فَسَقِمَتْ أَجْسَامُهُمْ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ فَتُصِيبُونَ مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا قَالُوا بَلَى فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَصَحُّوا فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَأَطْرَدُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمْ فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِرَتْ أَعْيُنُهُمْ ثُمَّ نُبِذُوا فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ukl (qabilasi)dan sakkiz kishi Rasululloh ﷺ huzurlariga keldilar va Islom uzra u zotga bayʼat qildilar. Soʻng (Madina) yeri ularga yoqmadi va badanlari kasal boʻlib qoldi. Ular buni Rasululloh ﷺ ga shikoyat qildilar. U zot: «Choʻponimiz bilan birga uning tuyalari oldiga chiqib, ularning siydigi va sutidan isteʼmol qilmaysizlarmi?» dedilar. Ular: «Ha (mayli)», dedilar. Soʻng ular chiqib, (tuyalar)ning siydigi va sutidan ichdilar va sogʻaydilar. Keyin choʻponni oʻldirib, tuyalarni haydab ketdilar. Bu (xabar) Rasululloh ﷺ ga yetdi. U zot ularning izidan (odam) yubordilar va ular topib olinib, olib kelindi. U zot ular haqida buyruq berdilar, shunda ularning qoʻl-oyoqlari kesildi, koʻzlariga mil tortildi, soʻng quyoshda oʻlguncha tashlab qoʻyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Укл (қабиласи)дан саккиз киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдилар ва Ислом узра у зотга байъат қилдилар. Сўнг (Мадина) ери уларга ёқмади ва баданлари касал бўлиб қолди. Улар буни Расулуллоҳ ﷺ га шикоят қилдилар. У зот: «Чўпонимиз билан бирга унинг туялари олдига чиқиб, уларнинг сийдиги ва сутидан истеъмол қилмайсизларми?» дедилар. Улар: «Ҳа (майли)», дедилар. Сўнг улар чиқиб, (туялар)нинг сийдиги ва сутидан ичдилар ва соғайдилар. Кейин чўпонни ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар. Бу (хабар) Расулуллоҳ ﷺ га етди. У зот уларнинг изидан (одам) юбордилар ва улар топиб олиниб, олиб келинди. У зот улар ҳақида буйруқ бердилар, шунда уларнинг қўл-оёқлари кесилди, кўзларига мил тортилди, сўнг қуёшда ўлгунча ташлаб қўйилди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ قَالَسُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ الثُّومِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ شَيْئًا فَلَا يَقْرَبَنَّ أَوْ لَا يُصَلِّيَنَّ مَعَنَا

Abdulaziz ibn Suhayb aytdi: Anas ibn Molikdan sarimsoq haqida soʻraldi. U: Rasululloh ﷺ: «Kim bu daraxtdan bir narsa yegan boʻlsa, bizga yaqinlashmasin — yoki: biz bilan namoz oʻqimasin», dedilar, dedi.Абдулазиз ибн Суҳайб айтди: Анас ибн Моликдан саримсоқ ҳақида сўралди. У: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бу дарахтдан бир нарса еган бўлса, бизга яқинлашмасин — ёки: биз билан намоз ўқимасин», дедилар, деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَرُّوا بِجِنَازَةٍ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَمَرُّوا بِجَنَازَةٍ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ فَقَالَ عُمَرُ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا خَيْرًا فَقُلْتَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَمُرَّ بِجَنَازَةٍ فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا شَرًّا فَقُلْتَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَجَبَتْ فَقَالَ مَنْ أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ خَيْرًا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَمَنْ أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ شَرًّا وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir janoza oʻtkazilganda uni yaxshilik bilan maqtashdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar. Yana boshqa bir janoza oʻtkazilganda uni yomonlik bilan tilga olishdi. Nabiy ﷺ: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar. Umar: «Otam va onam sizga fido boʻlsin, bir janoza oʻtkazilganda uni yaxshilik bilan maqtashdi, siz: ‹Vojib boʻldi, vojib boʻldi, vojib boʻldi›, dedingiz. Yana bir janoza oʻtkazilganda uni yomonlik bilan tilga olishdi, siz yana: ‹Vojib boʻldi, vojib boʻldi, vojib boʻldi›, dedingiz», dedi. U zot: «Kimni yaxshilik bilan maqtasangiz, unga jannat vojib boʻldi. Kimni yomonlik bilan tilga olsangiz, unga doʻzax vojib boʻldi. Sizlar yer yuzida Allohning guvohlarisiz, sizlar yer yuzida Allohning guvohlarisiz, sizlar yer yuzida Allohning guvohlarisiz», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир жаноза ўтказилганда уни яхшилик билан мақташди. Шунда Набий ﷺ: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар. Яна бошқа бир жаноза ўтказилганда уни ёмонлик билан тилга олишди. Набий ﷺ: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар. Умар: «Отам ва онам сизга фидо бўлсин, бир жаноза ўтказилганда уни яхшилик билан мақташди, сиз: ‹Вожиб бўлди, вожиб бўлди, вожиб бўлди›, дедингиз. Яна бир жаноза ўтказилганда уни ёмонлик билан тилга олишди, сиз яна: ‹Вожиб бўлди, вожиб бўлди, вожиб бўлди›, дедингиз», деди. У зот: «Кимни яхшилик билан мақтасангиз, унга жаннат вожиб бўлди. Кимни ёмонлик билан тилга олсангиз, унга дўзах вожиб бўлди. Сизлар ер юзида Аллоҳнинг гувоҳларисиз, сизлар ер юзида Аллоҳнинг гувоҳларисиз, сизлар ер юзида Аллоҳнинг гувоҳларисиз», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَمُرَّ بِجِنَازَةٍ فَأَثْنَى الْقَوْمُ خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ ثُمَّ مُرَّ بِجَنَازَةٍ أُخْرَى فَأُثْنِيَ عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ وَجَبَتْ فَقَالُوا قُلْتَ لِهَذَا وَجَبَتْ وَلِهَذَا وَجَبَتْ قَالَ شَهَادَةُ الْقَوْمِ وَالْمُؤْمِنُونَ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir janoza oʻtkazildi va qavm uni yaxshilik bilan maqtadi. Shunda (u zot): «Vojib boʻldi», dedilar. Soʻng boshqa bir janoza oʻtkazildi va uni yomonlik bilan tilga olishdi. (U zot yana): «Vojib boʻldi», dedilar. Ular: «Siz bunga ham ‹vojib boʻldi›, bunga ham ‹vojib boʻldi› dedingiz-ku», deyishdi. U zot: «Qavmning guvohligi (shunday). Moʻminlar yer yuzida Allohning guvohlaridir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир жаноза ўтказилди ва қавм уни яхшилик билан мақтади. Шунда (у зот): «Вожиб бўлди», дедилар. Сўнг бошқа бир жаноза ўтказилди ва уни ёмонлик билан тилга олишди. (У зот яна): «Вожиб бўлди», дедилар. Улар: «Сиз бунга ҳам ‹вожиб бўлди›, бунга ҳам ‹вожиб бўлди› дедингиз-ку», дейишди. У зот: «Қавмнинг гувоҳлиги (шундай). Мўминлар ер юзида Аллоҳнинг гувоҳларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ وَعَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ بِغَلَسٍ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَ فَخَرَجُوا يَسْعَوْنَ فِي السِّكَكِ وَهُمْ يَقُولُونَ مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ قَالَ فَظَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَقَتَلَ مُقَاتِلَتَهُمْ وَسَبَى ذَرَارِيَّهُمْ وَصَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ ثُمَّ صَارَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدُ فَتَزَوَّجَهَا وَجَعَلَ صَدَاقَهَا عِتْقَهَاقَالَ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ أَنْتَ سَأَلْتَ أَنَسًا مَا أَمْهَرَهَا فَقَالَ لَكَ أَنَسٌ أَمْهَرَهَا نَفْسَهَا فَضَحِكَ ثَابِتٌ وَقَالَ نَعَمْ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozini qorongʻilikda oʻqidilar, soʻng: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi. Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi qanday yomon (tong)dir!» dedilar. (Anas) dedi: Shunda ular koʻchalarga yugurib chiqishdi va: «Muhammad va qoʻshin!» deyishardi. (Anas) dedi: Rasululloh ﷺ ularning ustidan gʻolib keldilar, jangchilarini oʻldirdilar va zurriyotlarini asir oldilar. Safiyya Dihya al-Kalbiyga tegdi, soʻng u Rasululloh ﷺ ga oʻtdi va u zot unga uylandilar hamda uni ozod qilishni mahri qildilar. (Roviy) dedi: Abdulaziz ibn Suhayb unga: «Ey Abu Muhammad, sen Anasdan: ‹U zot unga qanday mahr berdilar?› deb soʻraganingda, Anas senga: ‹Uning oʻzini unga mahr qildilar› degan edimi?» dedi. Sobit kulib: «Ha», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозини қоронғиликда ўқидилар, сўнг: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қандай ёмон (тонг)дир!» дедилар. (Анас) деди: Шунда улар кўчаларга югуриб чиқишди ва: «Муҳаммад ва қўшин!» дейишарди. (Анас) деди: Расулуллоҳ ﷺ уларнинг устидан ғолиб келдилар, жангчиларини ўлдирдилар ва зурриётларини асир олдилар. Сафийя Диҳя ал-Калбийга тегди, сўнг у Расулуллоҳ ﷺ га ўтди ва у зот унга уйландилар ҳамда уни озод қилишни маҳри қилдилар. (Ровий) деди: Абдулазиз ибн Суҳайб унга: «Эй Абу Муҳаммад, сен Анасдан: ‹У зот унга қандай маҳр бердилар?› деб сўраганингда, Анас сенга: ‹Унинг ўзини унга маҳр қилдилар› деган эдими?» деди. Собит кулиб: «Ҳа», деди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ وَنَقَشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ اتَّخَذْتُ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ وَنَقَشْتُ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَلَا تَنْقُشُوا عَلَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kumushdan uzuk oldilar va unga «Muhammadun Rasululloh» deb naqsh oʻydilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Men kumushdan uzuk oldim va unga ‹Muhammadun Rasululloh› deb naqsh oʻydim; bas, unga (oʻxshatib) naqsh oʻymanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кумушдан узук олдилар ва унга «Муҳаммадун Расулуллоҳ» деб нақш ўйдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Мен кумушдан узук олдим ва унга ‹Муҳаммадун Расулуллоҳ› деб нақш ўйдим; бас, унга (ўхшатиб) нақш ўйманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرِّجَالَ عَنْ الْمُزَعْفَرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ erkaklarni zaʼfaron surtishdan qaytardilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ эркакларни заъфарон суртишдан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعِيدٍ حَدَّثَنَا مَكْحُولٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى نَدَعُ الِائْتِمَارَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنْ الْمُنْكَرِ قَالَ إِذَا ظَهَرَ فِيكُمْ مَا ظَهَرَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ إِذَا كَانَتْ الْفَاحِشَةُ فِي كِبَارِكُمْ وَالْمُلْكُ فِي صِغَارِكُمْ وَالْعِلْمُ فِي رُذَالِكُمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, qachon yaxshilikka buyurish va yomonlikdan qaytarishni tark etamiz?» deyildi. U zot: «Sizlarda Bani Isroilda paydo boʻlgan narsa paydo boʻlganida: fahsh ulugʻlaringizda, podshohlik kichiklaringizda va ilm razillaringizda boʻlganida», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, қачон яхшиликка буюриш ва ёмонликдан қайтаришни тарк этамиз?» дейилди. У зот: «Сизларда Бани Исроилда пайдо бўлган нарса пайдо бўлганида: фаҳш улуғларингизда, подшоҳлик кичикларингизда ва илм разилларингизда бўлганида», дедилар.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي الْمَسِيرِ وَكَانَ حَادٍ يَحْدُو بِنِسَائِهِ أَوْ سَائِقٌ قَالَ فَكَانَ نِسَاؤُهُ يَتَقَدَّمْنَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا أَنْجَشَةُ وَيْحَكَ ارْفُقْ بِالْقَوَارِيرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safarda edilar. U zotning ayollarini haydab, huda aytayotgan bir kishi — yoki haydovchi — bor edi. (Anas) dedi: U zotning ayollari oldilarida borar edi. Shunda u zot: «Ey Anjasha, voy senga, shisha idishlarga muloyim boʻl!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафарда эдилар. У зотнинг аёлларини ҳайдаб, ҳуда айтаётган бир киши — ёки ҳайдовчи — бор эди. (Анас) деди: У зотнинг аёллари олдиларида борар эди. Шунда у зот: «Эй Анжаша, вой сенга, шиша идишларга мулойим бўл!» дедилар.