حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَوَقَّتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَصِّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمِ الْأَظَافِرِ وَحَلْقِ الْعَانَةِ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ يَوْمًا مَرَّةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ biz uchun moʻylovni qirqish, tirnoqlarni olish va qovni qirishda — har qirq kunda bir marta — deb muddat belgilab berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ биз учун мўйловни қирқиш, тирноқларни олиш ва қовни қиришда — ҳар қирқ кунда бир марта — деб муддат белгилаб бердилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى بِأَنْعَمِ أَهْلِ الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُصْبَغُ فِي النَّارِ صَبْغَةً ثُمَّ يُقَالُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ خَيْرًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ نَعِيمٌ قَطُّ فَيَقُولُ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ وَيُؤْتَى بِأَشَدِّ النَّاسِ فِي الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيُصْبَغُ فِي الْجَنَّةِ صَبْغَةً فَيُقَالُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ بُؤْسًا قَطُّ هَلْ مَرَّ بِكَ شِدَّةٌ قَطُّ فَيَقُولُ لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا مَرَّ بِي بُؤْسٌ قَطُّ وَلَا رَأَيْتُ شِدَّةً قَطُّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni doʻzax ahlidan boʻlgan, dunyoda eng farovon yashagan kishi keltirilib, doʻzaxda bir marta botiriladi. Soʻng unga: ‹Ey Odam farzandi! Sen biror yaxshilik koʻrganmiding? Senga biror neʼmat oʻtganmidi?› deyiladi. U: ‹Yoʻq, Allohga qasam, ey Robbim!› deydi. Jannat ahlidan boʻlgan, dunyoda eng ogʻir hayot kechirgan kishi keltirilib, jannatda bir marta botiriladi. Soʻng unga: ‹Ey Odam farzandi! Sen biror musibat koʻrganmiding? Senga biror qiyinchilik oʻtganmidi?› deyiladi. U: ‹Yoʻq, Allohga qasam, ey Robbim, menga biror musibat oʻtmagan va men biror qiyinchilik koʻrmaganman›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни дўзах аҳлидан бўлган, дунёда энг фаровон яшаган киши келтирилиб, дўзахда бир марта ботирилади. Сўнг унга: ‹Эй Одам фарзанди! Сен бирор яхшилик кўрганмидинг? Сенга бирор неъмат ўтганмиди?› дейилади. У: ‹Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Роббим!› дейди. Жаннат аҳлидан бўлган, дунёда энг оғир ҳаёт кечирган киши келтирилиб, жаннатда бир марта ботирилади. Сўнг унга: ‹Эй Одам фарзанди! Сен бирор мусибат кўрганмидинг? Сенга бирор қийинчилик ўтганмиди?› дейилади. У: ‹Йўқ, Аллоҳга қасам, эй Роббим, менга бирор мусибат ўтмаган ва мен бирор қийинчилик кўрмаганман›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ قَالَتَلَقَّيْنَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ قَدِمَ مِنْ الشَّامِ فَلَقِينَاهُ بِعَيْنِ التَّمْرِ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى دَابَّتِهِ لِغَيْرِ الْقِبْلَةِ فَقُلْنَا لَهُ إِنَّكَ تُصَلِّي إِلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُ ذَلِكَ مَا فَعَلْتُ
Anas ibn Siyrin aytdi: Biz Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ni Shomdan qaytganida kutib chiqdik va uni Aynut-tamrda uchratdik. U ulovi ustida qibladan boshqa tomonga (yuzlanib) namoz oʻqiyotgan edi. Biz unga: «Sen qibladan boshqa tomonga (qarab) namoz oʻqiyapsan», dedik. U: «Agar Rasululloh ﷺni shunday qilayotgan holda koʻrmaganimda, men bunday qilmas edim», dedi.Анас ибн Сийрин айтди: Биз Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)ни Шомдан қайтганида кутиб чиқдик ва уни Айнут-тамрда учратдик. У улови устида қибладан бошқа томонга (юзланиб) намоз ўқиётган эди. Биз унга: «Сен қибладан бошқа томонга (қараб) намоз ўқияпсан», дедик. У: «Агар Расулуллоҳ ﷺни шундай қилаётган ҳолда кўрмаганимда, мен бундай қилмас эдим», деди.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو غَالِبٍ الْخَيَّاطُ قَالَشَهِدْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ صَلَّى عَلَى جِنَازَةِ رَجُلٍ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَلَمَّا رُفِعَ أُتِيَ بِجِنَازَةِ امْرَأَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ أَوْ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقِيلَ لَهُ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَذِهِ جِنَازَةُ فُلَانَةَ ابْنَةِ فُلَانٍ فَصَلِّ عَلَيْهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا فَقَامَ وَسَطَهَا وَفِينَا الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ الْعَدَوِيُّ فَلَمَّا رَأَى اخْتِلَافَ قِيَامِهِ عَلَى الرَّجُلِ وَالْمَرْأَةِ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ مِنْ الرَّجُلِ حَيْثُ قُمْتَ وَمِنْ الْمَرْأَةِ حَيْثُ قُمْتَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا الْعَلَاءُ فَقَالَ احْفَظُوا
Abu Gʻolib al-Xayyot aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning bir kishining janozasini oʻqiganiga guvoh boʻldim: u (mayyitning) boshi tomonida turdi. (Janoza) koʻtarilgach, quraysh yoki ansordan boʻlgan bir ayolning janozasi keltirildi va unga: «Ey Abu Hamza, bu falonchining qizi falonchining janozasi, unga janoza oʻqib ber», deyildi. U unga janoza oʻqidi va (mayyitning) oʻrtasida turdi. Oramizda Alo ibn Ziyod al-Adaviy bor edi. U (Anasning) erkak va ayol (janozasi)da turishi har xil boʻlganini koʻrgach: «Ey Abu Hamza, Rasululloh ﷺ erkakka sen turgan joyda, ayolga esa sen turgan (oʻsha) joyda turar edilarmi?» dedi. U: «Ha», dedi. Shunda Alo bizga oʻgirilib: «Yodda saqlanglar», dedi.Абу Ғолиб ал-Хайёт айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг бир кишининг жанозасини ўқиганига гувоҳ бўлдим: у (маййитнинг) боши томонида турди. (Жаноза) кўтарилгач, қурайш ёки ансордан бўлган бир аёлнинг жанозаси келтирилди ва унга: «Эй Абу Ҳамза, бу фалончининг қизи фалончининг жанозаси, унга жаноза ўқиб бер», дейилди. У унга жаноза ўқиди ва (маййитнинг) ўртасида турди. Орамизда Ало ибн Зиёд ал-Адавий бор эди. У (Анаснинг) эркак ва аёл (жанозаси)да туриши ҳар хил бўлганини кўргач: «Эй Абу Ҳамза, Расулуллоҳ ﷺ эркакка сен турган жойда, аёлга эса сен турган (ўша) жойда турар эдиларми?» деди. У: «Ҳа», деди. Шунда Ало бизга ўгирилиб: «Ёдда сақланглар», деди.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَلْمٍ الْعَلَوِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ الْقَرْعُ مِنْ أَحَبِّ الطَّعَامِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ كَانَ الْقَرْعُ يُعْجِبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَكَّ يَزِيدُ فَأُتِيَ بِقَصْعَةٍ فِيهَا قَرْعٌ فَرَأَيْتُهُ يُدْخِلُ أُصْبُعَيْهِ فِي الْمَرَقِ يَتْبَعُ بِهِمَا الْقَرْعَ السَّبَّابَةَ وَالْوُسْطَى فَرَّقَ بَيْنَهُمَا ثُمَّ ضَمَّهُمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Qovoq Rasululloh ﷺga eng suyukli taomlardan edi — yoki: qovoq Rasululloh ﷺga yoqar edi (Yazid shubha qildi). Bir kosada qovoq keltirildi va men u zotning ikki barmoqlarini — koʻrsatkich va oʻrta barmoqlarini — shoʻrvaga solib, ular bilan qovoqni izlayotganlarini koʻrdim: u zot ikkovini ochib, soʻng qovushtirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Қовоқ Расулуллоҳ ﷺга энг суюкли таомлардан эди — ёки: қовоқ Расулуллоҳ ﷺга ёқар эди (Язид шубҳа қилди). Бир косада қовоқ келтирилди ва мен у зотнинг икки бармоқларини — кўрсаткич ва ўрта бармоқларини — шўрвага солиб, улар билан қовоқни излаётганларини кўрдим: у зот икковини очиб, сўнг қовуштирар эдилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَتَّابًا مَوْلَى ابْنِ هُرْمُزَ يَقُولُصَحِبْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ فِي سَفِينَةٍ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي هَذِهِ وَأَشَارَ بِيَدِهِ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِيمَا اسْتَطَعْتُ
Attob — Ibn Hurmuzning mavlosi — aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ga bir kemada hamroh boʻldim va uning shunday deganini eshitdim: «Men Rasululloh ﷺga mana shu qoʻlim bilan — deb qoʻli bilan ishora qildi — qurbim yetgunicha eshitish va itoat qilishga bayʼat berganman».Аттоб — Ибн Ҳурмузнинг мавлоси — айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)га бир кемада ҳамроҳ бўлдим ва унинг шундай деганини эшитдим: «Мен Расулуллоҳ ﷺга мана шу қўлим билан — деб қўли билан ишора қилди — қурбим етгунича эшитиш ва итоат қилишга байъат берганман».
حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ قَالَ أَنَسٌفَلَمَّا دَفَنَّا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعْنَا قَالَتْ فَاطِمَةُ يَا أَنَسُ أَطَابَتْ أَنْفُسُكُمْ أَنْ دَفَنْتُمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التُّرَابِ وَرَجَعْتُمْ
Sobit al-Bunoniy aytdi: Anas (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺni dafn qilib qaytganimizda, Fotima: «Ey Anas, Rasululloh ﷺni tuproqqa dafn qilib qaytishga koʻnglingiz qanday rozi boʻldi?» dedi.Собит ал-Буноний айтди: Анас (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺни дафн қилиб қайтганимизда, Фотима: «Эй Анас, Расулуллоҳ ﷺни тупроққа дафн қилиб қайтишга кўнглингиз қандай рози бўлди?» деди.
حَدَّثَنَا زَيْدٌ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِ أُمِّ حَرَامٍ فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ وَأُمَّ حَرَامٍ خَلْفَنَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ bilan Ummu Haromning uyida namoz oʻqidim; u zot meni oʻng tomonlariga turgʻazdilar, Ummu Harom esa ortimizda edi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ билан Умму Ҳаромнинг уйида намоз ўқидим; у зот мени ўнг томонларига турғаздилар, Умму Ҳаром эса ортимизда эди.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ وَعَفَّانُ قَالَا أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ عَفَّانُ وَهَمَّامٌ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ ابْنُ أَخِي أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَطْرُقُ أَهْلَهُ لَيْلًا كَانَ يَقْدَمُ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ahllarining oldiga tunda kutilmaganda kirmas edilar; u zot ertalab yoki kechqurun kelar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ аҳлларининг олдига тунда кутилмаганда кирмас эдилар; у зот эрталаб ёки кечқурун келар эдилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ أَبُو الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Rasululloh ﷺ bir oy davomida rukudan soʻng qunut oʻqib, Riʼl, Zakvon va Usayya qabilalariga qarshi duo qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у деди: Расулуллоҳ ﷺ бир ой давомида рукудан сўнг қунут ўқиб, Риъл, Заквон ва Усайя қабилаларига қарши дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَرَأَى حَبْلًا مَمْدُودًا بَيْنَ سَارِيَتَيْنِ قَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ فِي الْمَسْجِدِ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقَالُوا فُلَانَةُ تُصَلِّي فَإِذَا غُلِبَتْ تَعَلَّقَتْ بِهِ فَقَالَ لِتُصَلِّ مَا عَقَلَتْ فَإِذَا غُلِبَتْ فَلْتَنَمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidga kirdilar va ikki ustun orasiga tortilgan bir arqonni koʻrdilar. U haqda soʻradilar. Ular: «Falon ayol namoz oʻqiydi, charchab qolganda oʻshanga osiladi», dedilar. Shunda u zot: «U hushi joyida boʻlgunicha namoz oʻqisin, charchaganda esa uxlasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжидга кирдилар ва икки устун орасига тортилган бир арқонни кўрдилар. У ҳақда сўрадилар. Улар: «Фалон аёл намоз ўқийди, чарчаб қолганда ўшанга осилади», дедилар. Шунда у зот: «У ҳуши жойида бўлгунича намоз ўқисин, чарчаганда эса ухласин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَتْ الْمُهَاجِرُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا رَأَيْنَا مِثْلَ قَوْمٍ قَدِمْنَا عَلَيْهِمْ أَحْسَنَ بَذْلًا مِنْ كَثِيرٍ وَلَا أَحْسَنَ مُوَاسَاةً فِي قَلِيلٍ قَدْ كَفَوْنَا الْمَئُونَةَ وَأَشْرَكُونَا فِي الْمَهْنَإِ فَقَدْ خَشِينَا أَنْ يَذْهَبُوا بِالْأَجْرِ كُلِّهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا مَا أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِمْ بِهِ وَدَعَوْتُمْ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muhojirlar: «Yo Rasululloh, biz huzurlariga kelgan qavmdek — koʻpdan yaxshi beradigan va ozda yaxshi holdosh boʻladigan qavmni koʻrmadik. Ular bizning yumushimizni kifoya qildilar va rohatda bizni sherik qildilar. Endi biz ular butun ajrni olib ketishlaridan qoʻrqdik», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Yoʻq, sizlar ularni maqtar va ular uchun Alloh azza va jallaga duo qilar ekansizlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муҳожирлар: «Ё Расулуллоҳ, биз ҳузурларига келган қавмдек — кўпдан яхши берадиган ва озда яхши ҳолдош бўладиган қавмни кўрмадик. Улар бизнинг юмушимизни кифоя қилдилар ва роҳатда бизни шерик қилдилар. Энди биз улар бутун ажрни олиб кетишларидан қўрқдик», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Йўқ, сизлар уларни мақтар ва улар учун Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилар экансизлар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ مُهَاجِرًا آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ لِي مَالٌ فَنِصْفُهُ لَكَ وَلِي امْرَأَتَانِ فَانْظُرْ أَحَبَّهُمَا إِلَيْكَ حَتَّى أُطَلِّقَهَا فَإِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا تَزَوَّجْهَا قَالَ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ قَالَ فَمَا رَجَعَ يَوْمَئِذٍ حَتَّى رَجَعَ بِشَيْءٍ قَدْ أَصَابَهُ مِنْ السُّوقِ قَالَ وَفَقَدَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَّامًا ثُمَّ أَتَاهُ وَعَلَيْهِ وَضَرُ صُفْرَةٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَهْيَمْ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ مَا سُقْتَ إِلَيْهَا قَالَ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ أَوْ قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Avf muhojir boʻlib kelganda, Nabiy ﷺ u bilan Saʼd ibn Robeʼ orasida birodarlik bogʻladilar. Saʼd unga: «Mening molim bor, uning yarmi senga. Ikki xotinim bor, ulardan qay biri senga yoqsa, koʻrgin, uni taloq qilay; iddasi tugagach, unga uylanasan», dedi. Shunda Abdurrahmon unga: «Alloh senga oilangda va molingda baraka bersin. Menga bozorni koʻrsatinglar», dedi. Bas, u kuni bozordan bir narsa topib qaytmaguncha qaytmadi. Rasululloh ﷺ uni bir necha kun koʻrmadilar, soʻng u sargʻish (atir) izi bilan keldi. Rasululloh ﷺ unga: «Bu nima?» dedilar. U: «Ansorlardan bir ayolga uylandim», dedi. U zot: «Unga nima (mahr) berding?» dedilar. U: «Bir xurmo danagi (miqdoricha) oltin» — yoki: «bir xurmo danagi ogʻirligicha oltin» — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bir qoʻy bilan boʻlsa ham, valima qil», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдурраҳмон ибн Авф муҳожир бўлиб келганда, Набий ﷺ у билан Саъд ибн Робеъ орасида биродарлик боғладилар. Саъд унга: «Менинг молим бор, унинг ярми сенга. Икки хотиним бор, улардан қай бири сенга ёқса, кўргин, уни талоқ қилай; иддаси тугагач, унга уйланасан», деди. Шунда Абдурраҳмон унга: «Аллоҳ сенга оилангда ва молингда барака берсин. Менга бозорни кўрсатинглар», деди. Бас, у куни бозордан бир нарса топиб қайтмагунча қайтмади. Расулуллоҳ ﷺ уни бир неча кун кўрмадилар, сўнг у сарғиш (атир) изи билан келди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бу нима?» дедилар. У: «Ансорлардан бир аёлга уйландим», деди. У зот: «Унга нима (маҳр) бердинг?» дедилар. У: «Бир хурмо данаги (миқдорича) олтин» — ёки: «бир хурмо данаги оғирлигича олтин» — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бир қўй билан бўлса ҳам, валима қил», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَكَانَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ إِذَا حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَفَرَغَ مِنْهُ قَالَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Muhammad ibn Sirin (rahimahulloh) aytdi: «Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan bir hadis rivoyat qilib boʻlgach: ‹Yoki Rasululloh ﷺ aytganlaridek›, der edi».Муҳаммад ибн Сирин (раҳимаҳуллоҳ) айтди: «Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан бир ҳадис ривоят қилиб бўлгач: ‹Ёки Расулуллоҳ ﷺ айтганларидек›, дер эди».
حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يَسْتَفْتِحُونَ قِرَاءَتَهُمْ فِي صَلَاتِهِمْ بِ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon namozlarida qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilan boshlar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон намозларида қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} билан бошлар эдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَخَفِّ أَوْ أَتَمِّ النَّاسِ صَلَاةً وَأَوْجَزِهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ odamlarning namozi eng yengili — yoki eng toʻligʻi — va eng ixchami edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ одамларнинг намози энг енгили — ёки энг тўлиғи — ва энг ихчами эдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُهَاجِرُونَ يَحْفِرُونَ الْخَنْدَقَ فِي غَدَاةٍ بَارِدَةٍ قَالَ أَنَسٌ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ خَدَمٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ إِنَّمَا الْخَيْرُ خَيْرُ الْآخِرَهْفَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْقَالَ فَأَجَابُوهُ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدًاعَلَى الْجِهَادِ مَا بَقِينَا أَبَدًاوَلَا نَفِرُّ وَلَا نَفِرُّ وَلَا نَفِرُّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ va muhojirlar sovuq bir tongda xandaq qazish uchun chiqdilar. Anas dedi: Ularning xizmatkorlari yoʻq edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohim, haqiqiy yaxshilik — oxirat yaxshiligidir, ansorlar va muhojirlarni magʻfirat qilgin», dedilar. Ular esa u zotga: «Biz — tirik ekanmiz, abadiy jihod ustida Muhammadga bayʼat berganlarmiz; biz qochmaymiz, qochmaymiz, qochmaymiz», deb javob berdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ва муҳожирлар совуқ бир тонгда хандақ қазиш учун чиқдилар. Анас деди: Уларнинг хизматкорлари йўқ эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, ҳақиқий яхшилик — охират яхшилигидир, ансорлар ва муҳожирларни мағфират қилгин», дедилар. Улар эса у зотга: «Биз — тирик эканмиз, абадий жиҳод устида Муҳаммадга байъат берганлармиз; биз қочмаймиз, қочмаймиз, қочмаймиз», деб жавоб бердилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَسْلَمَ نَاسٌ مِنْ عُرَيْنَةَ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ خَرَجْتُمْ إِلَى ذَوْدٍ لَنَا فَشَرِبْتُمْ مِنْ أَلْبَانِهَا قَالَ حُمَيْدٌ وَقَالَ قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ وَأَبْوَالِهَا فَفَعَلُوا فَلَمَّا صَحُّوا كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُؤْمِنًا أَوْ مُسْلِمًا وَسَاقُوا ذَوْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَرَبُوا مُحَارِبِينَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آثَارِهِمْ فَأُخِذُوا فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ وَتَرَكَهُمْ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُواحَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَدِمَ رَهْطٌ مِنْ عُرَيْنَةَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَذَكَرَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ حُمَيْدٌ فَحَدَّثَ قَتَادَةُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَأَبْوَالِهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Urayna qabilasidan bir necha odam Islomni qabul qildilar, ammo Madinaning havosi ularga yoqmadi. Rasululloh ﷺ ularga: «Tuyalarimiz qoshiga chiqib, ularning sutidan ichmaysizmi?» dedilar. Humayd aytdi: «Qatoda Anasdan: ‹Va siydigidan› deb rivoyat qildi». Ular shunday qildilar. Sogʻayganlaridan soʻng Islomlaridan keyin kofir boʻldilar va Rasululloh ﷺning moʻmin choʻponini oʻldirib, Rasululloh ﷺning tuyalarini haydab ketdilar hamda qochdilar. Rasululloh ﷺ ularning izidan (odam) yubordilar, ular ushlandi. U zot ularning qoʻllari va oyoqlarini kesdilar, koʻzlariga mix qizdirib bosdilar va oʻlgunlaricha Harra degan joyda tashlab qoʻydilar. Yazid Humayddan, u Anasdan rivoyat qildi: Uraynadan bir guruh Nabiy ﷺ huzurlariga keldi va Madinaning havosi ularga yoqmadi — deb shu maʼnoni zikr qildi. Humayd aytdi: Qatoda bu hadisda ‹va siydigidan› deb rivoyat qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Урайна қабиласидан бир неча одам Исломни қабул қилдилар, аммо Мадинанинг ҳавоси уларга ёқмади. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Туяларимиз қошига чиқиб, уларнинг сутидан ичмайсизми?» дедилар. Ҳумайд айтди: «Қатода Анасдан: ‹Ва сийдигидан› деб ривоят қилди». Улар шундай қилдилар. Соғайганларидан сўнг Исломларидан кейин кофир бўлдилар ва Расулуллоҳ ﷺнинг мўмин чўпонини ўлдириб, Расулуллоҳ ﷺнинг туяларини ҳайдаб кетдилар ҳамда қочдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг изидан (одам) юбордилар, улар ушланди. У зот уларнинг қўллари ва оёқларини кесдилар, кўзларига мих қиздириб босдилар ва ўлгунларича Ҳарра деган жойда ташлаб қўйдилар. Язид Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилди: Урайнадан бир гуруҳ Набий ﷺ ҳузурларига келди ва Мадинанинг ҳавоси уларга ёқмади — деб шу маънони зикр қилди. Ҳумайд айтди: Қатода бу ҳадисда ‹ва сийдигидан› деб ривоят қилди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَقَارِبَةً وَصَلَاةُ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى بَسَطَ عُمَرُ فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning namozlari ham, Abu Bakrning namozi ham bir-biriga yaqin edi, toki Umar bomdod namozini choʻzgunicha.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ҳам, Абу Бакрнинг намози ҳам бир-бирига яқин эди, токи Умар бомдод намозини чўзгунича.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنَّا نُصَلِّي الْمَغْرِبَ فِي بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ نَأْتِي بَنِي سَلِمَةَ وَأَحَدُنَا يَرَى مَوَاقِعَ نَبْلِهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz shom namozini Nabiy ﷺning uylarida oʻqir, soʻng Banu Salima (mahallasi)ga kelar edik; birimiz oʻqi qayerga tushayotganini koʻrib turardi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз шом намозини Набий ﷺнинг уйларида ўқир, сўнг Бану Салима (маҳалласи)га келар эдик; биримиз ўқи қаерга тушаётганини кўриб турарди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِذْ سَمِعَ بُكَاءَ صَبِيٍّ فَتَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ فَظَنَنَّا أَنَّهُ إِنَّمَا خَفَّفَ مِنْ أَجْلِ الصَّبِيِّ أَنَّ أُمَّهُ كَانَتْ فِي الصَّلَاةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqiyotgan edilar, birdan bir chaqaloqning yigʻisini eshitib, namozlarini qisqartirdilar. Biz u zot chaqaloqning onasi namozda boʻlgani uchun, chaqaloq sababli yengillashtirdilar, deb oʻyladik.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқиётган эдилар, бирдан бир чақалоқнинг йиғисини эшитиб, намозларини қисқартирдилар. Биз у зот чақалоқнинг онаси намозда бўлгани учун, чақалоқ сабабли енгиллаштирдилар, деб ўйладик.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَسُئِلَ أَنَسٌ عَنْ عَذَابِ الْقَبْرِ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَعَوَّذُ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan qabr azobi haqida soʻraldi. U dedi: Nabiy ﷺ panoh soʻrab: «Allohim, men dangasalikdan, keksalikdan, qoʻrqoqlikdan, baxillikdan, Dajjol fitnasidan va qabr azobidan Senga panoh keltiraman», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан қабр азоби ҳақида сўралди. У деди: Набий ﷺ паноҳ сўраб: «Аллоҳим, мен дангасаликдан, кексаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, Дажжол фитнасидан ва қабр азобидан Сенга паноҳ келтираман», дер эдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعَرَضَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَهُ فَحَبَسَهُ بَعْدَمَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ حَتَّى نَعَسَ بَعْضُ الْقَوْمِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi, shunda bir kishi Nabiy ﷺning yoʻllarini toʻsib, u zot bilan gaplashdi va iqomat aytilganidan keyin ham u zotni ushlab turdi, hatto qavmdan baʼzilari mudrab qoldi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди, шунда бир киши Набий ﷺнинг йўлларини тўсиб, у зот билан гаплашди ва иқомат айтилганидан кейин ҳам у зотни ушлаб турди, ҳатто қавмдан баъзилари мудраб қолди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُحِبُّ أَنْ يَلِيَهُ فِي الصَّلَاةِ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ لِيَحْفَظُوا عَنْهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda oʻzlariga muhojirlar va ansorlar yaqin turishini yoqtirar edilar, toki ular u zotdan (oʻrganib) yodda saqlasinlar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда ўзларига муҳожирлар ва ансорлар яқин туришини ёқтирар эдилар, токи улар у зотдан (ўрганиб) ёдда сақласинлар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَكَانَ بَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ نِسَائِهِ شَيْءٌ فَجَعَلَ يَرُدُّ بَعْضُهُنَّ عَلَى بَعْضٍ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ وَاخْرُجْ إِلَى الصَّلَاةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytildi, Nabiy ﷺ bilan ayollari orasida bir (gap) boʻlgan edi, ayollari bir-biriga gap qaytarayotgan edilar. Shunda Abu Bakr kelib: «Yo Rasululloh, ularning ogʻizlariga tuproq soling va namozga chiqing», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилди, Набий ﷺ билан аёллари орасида бир (гап) бўлган эди, аёллари бир-бирига гап қайтараётган эдилар. Шунда Абу Бакр келиб: «Ё Расулуллоҳ, уларнинг оғизларига тупроқ солинг ва намозга чиқинг», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ وَهُوَ مَعْصُوبُ الرَّأْسِ قَالَ فَتَلَقَّاهُ الْأَنْصَارُ وَنِسَاؤُهُمْ وَأَبْنَاؤُهُمْ فَإِذَا هُوَ بِوُجُوهِ الْأَنْصَارِ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأُحِبُّكُمْ وَقَالَ إِنَّ الْأَنْصَارَ قَدْ قَضَوْا مَا عَلَيْهِمْ وَبَقِيَ مَا عَلَيْكُمْ فَأَحْسِنُوا إِلَى مُحْسِنِهِمْ وَتَجَاوَزُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni boshlari bogʻlangan holda chiqdilar. Ansorlar, ularning ayollari va bolalari u zotni qarshi oldilar. Ansorlarning yuzlarini koʻrgach, u zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men sizlarni sevaman», dedilar. Yana: «Ansorlar oʻz zimmalaridagini ado qildilar, endi sizlarning zimmangizdagi qoldi. Bas, ularning yaxshilik qiluvchisiga yaxshilik qilinglar, yomonlik qiluvchisini esa avf etinglar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни бошлари боғланган ҳолда чиқдилар. Ансорлар, уларнинг аёллари ва болалари у зотни қарши олдилар. Ансорларнинг юзларини кўргач, у зот: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен сизларни севаман», дедилар. Яна: «Ансорлар ўз зиммаларидагини адо қилдилар, энди сизларнинг зиммангиздаги қолди. Бас, уларнинг яхшилик қилувчисига яхшилик қилинглар, ёмонлик қилувчисини эса авф этинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ كُسِرَتْ رَبَاعِيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشُجَّ فِي وَجْهِهِ قَالَ فَجَعَلَ الدَّمُ يَسِيلُ عَلَى وَجْهِهِ فَجَعَلَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ خَضَبُوا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ بِالدَّمِ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Uhud kuni Rasululloh ﷺning old tishlari sindirildi va yuzlari yarilandi. Qon yuzlari boʻylab oqa boshladi, u zot yuzlaridan qonni artar va: ‹Paygʻambarining yuzini qonga boʻyagan qavm qanday najot topadi, holbuki u ularni Alloh azza va jallaga chaqirmoqda?!› der edilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Bu ishda sen uchun hech narsa yoʻq: yo Alloh ularning tavbasini qabul qiladi, yo ularni azoblaydi, chunki ular zolimlardir} (oyatini) nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺнинг олд тишлари синдирилди ва юзлари яриланди. Қон юзлари бўйлаб оқа бошлади, у зот юзларидан қонни артар ва: ‹Пайғамбарининг юзини қонга бўяган қавм қандай нажот топади, ҳолбуки у уларни Аллоҳ азза ва жаллага чақирмоқда?!› дер эдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Бу ишда сен учун ҳеч нарса йўқ: ё Аллоҳ уларнинг тавбасини қабул қилади, ё уларни азоблайди, чунки улар золимлардир} (оятини) нозил қилди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ خَلْفِهِ يَنْظُرُ إِلَى مَوَاقِعِ نَبْلِهِ فَيَتَطَاوَلُ أَبُو طَلْحَةَ بِصَدْرِهِ يَقِي بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Abu Talha Rasululloh ﷺning oldilarida turib oʻq otar, Rasululloh ﷺ esa oʻqlari qayerga tushayotganini koʻrish uchun uning ortidan boshlarini koʻtarar edilar. Shunda Abu Talha koʻkragini choʻzib, u bilan Rasululloh ﷺni toʻsar va: ‹Yo Rasululloh, mening koʻkragim sizning koʻkragingizga (qalqon)›, der edi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Абу Талҳа Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида туриб ўқ отар, Расулуллоҳ ﷺ эса ўқлари қаерга тушаётганини кўриш учун унинг ортидан бошларини кўтарар эдилар. Шунда Абу Талҳа кўкрагини чўзиб, у билан Расулуллоҳ ﷺни тўсар ва: ‹Ё Расулуллоҳ, менинг кўкрагим сизнинг кўкрагингизга (қалқон)›, дер эди».
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَانْتَهَى إِلَيْهَا لَيْلًا قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا طَرَقَ لَيْلًا لَمْ يُغِرْ عَلَيْهِمْ حَتَّى يُصْبِحَ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِنْ لَمْ يَكُونُوا يُصَلُّونَ أَغَارَ عَلَيْهِمْ قَالَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا رَكِبَ وَرَكِبَ الْمُسْلِمُونَ قَالَ فَخَرَجَ أَهْلُ الْقَرْيَةِ إِلَى حُرُوثِهِمْ مَعَهُمْ مَكَاتِلُهُمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَلَمَّا رَأَوْا رَسُولَ اللَّهِ وَالْمُسْلِمِينَ قَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ وَالْخَمِيسُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَ أَنَسٌ وَإِنِّي لَرَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ وَإِنَّ قَدَمِي لَتَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar tomon yurdilar va u yerga kechasi yetib bordilar. Rasululloh ﷺ bir qavm oldiga kechasi kelsalar, tong otmagunicha ularga hujum qilmas edilar; agar azon eshitsalar, toʻxtar edilar, agar ular namoz oʻqimasalar, ularga hujum qilar edilar. Tong otgach, u zot ulovga mindilar, musulmonlar ham mindilar. Qishloq ahli savatlari va belkuraklari bilan ekinzorlariga chiqdilar. Rasululloh ﷺni va musulmonlarni koʻrgach: «Vallohi, Muhammad va qoʻshin!» dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohu akbar, Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi. Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi qanday yomon!» dedilar. Anas dedi: Men Abu Talhaning ortida (ulovda) edim va oyogʻim Rasululloh ﷺning oyoqlariga tegib turardi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар томон юрдилар ва у ерга кечаси етиб бордилар. Расулуллоҳ ﷺ бир қавм олдига кечаси келсалар, тонг отмагунича уларга ҳужум қилмас эдилар; агар азон эшитсалар, тўхтар эдилар, агар улар намоз ўқимасалар, уларга ҳужум қилар эдилар. Тонг отгач, у зот уловга миндилар, мусулмонлар ҳам миндилар. Қишлоқ аҳли саватлари ва белкураклари билан экинзорларига чиқдилар. Расулуллоҳ ﷺни ва мусулмонларни кўргач: «Валлоҳи, Муҳаммад ва қўшин!» дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қандай ёмон!» дедилар. Анас деди: Мен Абу Талҳанинг ортида (уловда) эдим ва оёғим Расулуллоҳ ﷺнинг оёқларига тегиб турарди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أخْبَرَهُأَنَّهُ رَأَى فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اضْطَرَبُوا الْخَوَاتِيمَ مِنْ وَرِقٍ وَلَبِسُوهَا فَطَرَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَهُ فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bir kuni Rasululloh ﷺning qoʻllarida kumushdan boʻlgan uzukni koʻrdi. Soʻng odamlar ham kumushdan uzuklar yasatib, ularni taqib oldilar. Shunda Nabiy ﷺ oʻz uzuklarini tashlab yubordilar, odamlar ham oʻz uzuklarini tashlab yuborishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бир куни Расулуллоҳ ﷺнинг қўлларида кумушдан бўлган узукни кўрди. Сўнг одамлар ҳам кумушдан узуклар ясатиб, уларни тақиб олдилар. Шунда Набий ﷺ ўз узукларини ташлаб юбордилар, одамлар ҳам ўз узукларини ташлаб юборишди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَبِي الْحَلَالِ الْعَتَكِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ مَرَقَةٌ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ يَتَتَبَّعُهُ يَأْكُلُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) dedi: Men Rasululloh ﷺni taom yeyayotgan holda koʻrdim; oldilarida ichida qovoq boʻlgan shoʻrva bor edi, u zot uni terib-terib yer edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺни таом еяётган ҳолда кўрдим; олдиларида ичида қовоқ бўлган шўрва бор эди, у зот уни териб-териб ер эдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ هَلْ خَضَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَكُنْ رَأَى مِنْ الشَّيْبِ إِلَّا يَعْنِي يَسِيرًاوَقَدْ خَضَبَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ أَحْسِبُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ
Muhammad ibn Sirin (rahimahulloh) dedi: Men Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyaganmidilar?» deb soʻradim. U: «U zotda oqargan soch juda oz koʻrinar edi. Abu Bakr va Umar esa — oʻylashimcha, xina va katam bilan — boʻyaganlar», dedi.Муҳаммад ибн Сирин (раҳимаҳуллоҳ) деди: Мен Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўяганмидилар?» деб сўрадим. У: «У зотда оқарган соч жуда оз кўринар эди. Абу Бакр ва Умар эса — ўйлашимча, хина ва катам билан — бўяганлар», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَبِي الْحَلَالِ الْعَتَكِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا أَنْجَشَةُ كَذَاكَ سَيْرُكَ بِالْقَوَارِيرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey Anjasha, shishalar bilan yurishing shunday (ohista) boʻlsin!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Анжаша, шишалар билан юришинг шундай (оҳиста) бўлсин!» дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ قَائِلًا مِنْ النَّاسِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَمَا يَرِدُ الدَّجَّالُ الْمَدِينَةَ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَيَعْمِدُ إِلَيْهَا وَلَكِنَّهُ يَجِدُ الْمَلَائِكَةَ صَافَّةً بِنِقَابِهَا وَأَبْوَابِهَا يَحْرُسُونَهَا مِنْ الدَّجَّالِ قَالَ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَفَرَ يُهَجَّاهُ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ أُمِّيٍّ أَوْ كَاتِبٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlardan bir soʻrovchi: «Ey Allohning Nabiysi, Dajjol Madinaga kirmaydimi?» dedi. U zot: «U unga qasd qiladi, lekin farishtalarni uning yoʻlaklari va darvozalarida saf tortgan holda, uni Dajjoldan qoʻriqlab turganini topadi», dedilar. Abdulvahhob oʻz hadisida dedi: Qatoda aytdi: Bizga Anas ibn Molik rivoyat qildiki, Allohning Nabiysi ﷺ: «Uning ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb harflab yozilgan boʻladi, uni har bir moʻmin — savodsizi ham, yozadigani ham — oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлардан бир сўровчи: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Дажжол Мадинага кирмайдими?» деди. У зот: «У унга қасд қилади, лекин фаришталарни унинг йўлаклари ва дарвозаларида саф тортган ҳолда, уни Дажжолдан қўриқлаб турганини топади», дедилар. Абдулваҳҳоб ўз ҳадисида деди: Қатода айтди: Бизга Анас ибн Молик ривоят қилдики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Унинг икки кўзи орасига ‹кофир› деб ҳарфлаб ёзилган бўлади, уни ҳар бир мўмин — саводсизи ҳам, ёзадигани ҳам — ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ مِنْ الْخَيْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, banda oʻz birodariga oʻzi uchun yaxshi koʻrgan yaxshilikni yaxshi koʻrmaguncha, iymon keltirmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, банда ўз биродарига ўзи учун яхши кўрган яхшиликни яхши кўрмагунча, иймон келтирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ فُلَانٌ فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ} إِلَى تَمَامِ الْآيَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, mening otam kim?» dedi. U zot: «Otang falonchi», dedilar. Shunda: {Ey imon keltirganlar! Sizlarga oshkor qilinsa, sizni xafa qiladigan narsalar haqida soʻramanglar} (oyati) oxirigacha nozil boʻldi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг отам ким?» деди. У зот: «Отанг фалончи», дедилар. Шунда: {Эй имон келтирганлар! Сизларга ошкор қилинса, сизни хафа қиладиган нарсалар ҳақида сўраманглар} (ояти) охиригача нозил бўлди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ أُكَيْدِرَ دُومَةَ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُبَّةَ سُنْدُسٍ أَوْ دِيبَاجٍ شَكَّ فِيهِ سَعِيدٌ قَبْلَ أَنْ يَنْهَى عَنْ الْحَرِيرِ فَلَبِسَهَا فَتَعَجَّبَ النَّاسُ مِنْهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Duma (hokimi) Ukaydir Rasululloh ﷺga sundus — yoki dibo — ipakdan (tikilgan) bir jubba hadya qildi; buni Saʼid shubha bilan aytdi. Bu ipak taqiqlanishidan oldin edi. U zot uni kiydilar, odamlar undan hayratga tushdilar. Shunda u zot: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, jannatdagi Saʼd ibn Muozning roʻmolchalari bundan yaxshiroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Дума (ҳокими) Укайдир Расулуллоҳ ﷺга сундус — ёки дибо — ипакдан (тикилган) бир жубба ҳадя қилди; буни Саъид шубҳа билан айтди. Бу ипак тақиқланишидан олдин эди. У зот уни кийдилар, одамлар ундан ҳайратга тушдилар. Шунда у зот: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, жаннатдаги Саъд ибн Муознинг рўмолчалари бундан яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَنْبَأَهُمْأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ بَيْنَ عَيْنَيْهِ مَكْتُوبٌ ك ف ر أَيْ كَافِرٌ يَقْرَؤُهَا الْمُؤْمِنُ أُمِّيٌّ وَكَاتِبٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, uning ikki koʻzi orasiga ‹k f r›, yaʼni ‹kofir› deb yozilgan boʻladi; uni moʻmin — savodsizi ham, yozadigani ham — oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, унинг икки кўзи орасига ‹к ф р›, яъни ‹кофир› деб ёзилган бўлади; уни мўмин — саводсизи ҳам, ёзадигани ҳам — ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ قَالَ مَا صَلَّيْتُ خَلْفَ أَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْجَزَ صَلَاةً وَلَا أَتَمَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Rasululloh ﷺdan soʻng men hech kimning ortida namoz oʻqimadimki, uning namozi Rasululloh ﷺning namozlaridan ixchamroq va toʻliqroq boʻlsa».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «Расулуллоҳ ﷺдан сўнг мен ҳеч кимнинг ортида намоз ўқимадимки, унинг намози Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан ихчамроқ ва тўлиқроқ бўлса».
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَحَتَّى يُقْذَفَ فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ نَجَّاهُ اللَّهُ مِنْهُ وَلَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَحَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورًا قَالَ سَمِعْتُ طَلْقَ بْنَ حَبِيبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Sizlardan biringiz Alloh va Uning Rasuli unga ulardan boshqa (barcha narsa)dan sevimliroq boʻlmaguncha, hamda Alloh uni kufrdan qutqarganidan keyin unga qaytishdan koʻra oʻtga tashlanish sevimliroq boʻlmaguncha, iymon keltirmaydi. Va sizlardan biringiz men unga farzandidan, otasidan va barcha odamlardan sevimliroq boʻlmagunimcha, iymon keltirmaydi», dedilar. Talq ibn Habib ham Anas ibn Molikdan, u Nabiy ﷺdan shuning mislini rivoyat qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Сизлардан бирингиз Аллоҳ ва Унинг Расули унга улардан бошқа (барча нарса)дан севимлироқ бўлмагунча, ҳамда Аллоҳ уни куфрдан қутқарганидан кейин унга қайтишдан кўра ўтга ташланиш севимлироқ бўлмагунча, иймон келтирмайди. Ва сизлардан бирингиз мен унга фарзандидан, отасидан ва барча одамлардан севимлироқ бўлмагунимча, иймон келтирмайди», дедилар. Талқ ибн Ҳабиб ҳам Анас ибн Моликдан, у Набий ﷺдан шунинг мислини ривоят қилди.