حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ عَنْ هِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَسُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ خِضَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ شَابَ إِلَّا يَسِيرًا وَلَكِنَّ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ بَعْدَهُ خَضَبَا بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ قَالَ وَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ بِأَبِيهِ أَبِي قُحَافَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ يَحْمِلُهُ حَتَّى وَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ لَوْ أَقْرَرْتَ الشَّيْخَ فِي بَيْتِهِ لَأَتَيْنَاهُ مَكْرُمَةً لِأَبِي بَكْرٍ فَأَسْلَمَ وَلِحْيَتُهُ وَرَأْسُهُ كَالثَّغَامَةِ بَيَاضًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيِّرُوهُمَا وَجَنِّبُوهُ السَّوَادَ
Muhammad ibn Sirin aytdi: Anas ibn Molikdan Rasululloh ﷺning xizoblari (soch-soqol boʻyashlari) haqida soʻraldi. U: «Rasululloh ﷺ ozginadan boshqa oqarmagan edilar. Lekin Abu Bakr va undan keyin Umar xina va katam bilan boʻyaganlar», dedi. U (yana) dedi: Abu Bakr Makka fathi kuni otasi Abu Quhofani Rasululloh ﷺning huzurlariga koʻtarib keldi va uni Rasululloh ﷺning oldilariga qoʻydi. Shunda Rasululloh ﷺ Abu Bakrga: «Cholni oʻz uyida qoldirsang edi, biz oʻzimiz uning oldiga borar edik», dedilar — bu Abu Bakrga hurmat edi. Bas, u Islomga kirdi, soqoli va boshi esa sagʻoma (oʻsimligi)dek oppoq edi. Rasululloh ﷺ: «Bu ikkovini oʻzgartiringlar, ammo qoradan saqlaninglar», dedilar.Муҳаммад ибн Сирин айтди: Анас ибн Моликдан Расулуллоҳ ﷺнинг хизоблари (соч-соқол бўяшлари) ҳақида сўралди. У: «Расулуллоҳ ﷺ озгинадан бошқа оқармаган эдилар. Лекин Абу Бакр ва ундан кейин Умар хина ва катам билан бўяганлар», деди. У (яна) деди: Абу Бакр Макка фатҳи куни отаси Абу Қуҳофани Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кўтариб келди ва уни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига қўйди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга: «Чолни ўз уйида қолдирсанг эди, биз ўзимиз унинг олдига борар эдик», дедилар — бу Абу Бакрга ҳурмат эди. Бас, у Исломга кирди, соқоли ва боши эса сағома (ўсимлиги)дек оппоқ эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу икковини ўзгартиринглар, аммо қорадан сақланинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ يَعُودُهُ وَهُوَ يَشْكُو عَيْنَيْهِ قَالَ كَيْفَ أَنْتَ لَوْ كَانَتْ عَيْنُكَ لِمَا بِهَا قَالَ إِذًا أَصْبِرُ وَأَحْتَسِبُ قَالَ لَوْ كَانَتْ عَيْنُكَ لِمَا بِهَا لَلَقِيتَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى غَيْرِ ذَنْبٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Zayd ibn Arqamning huzuriga uni yoʻqlab kirdilar, u koʻzlaridan shikoyat qilib turgan edi. U zot: «Agar koʻzing oʻzidagi (dard) sababli (ketib qolsa), qanday boʻlasan?» dedilar. U: «U holda sabr qilaman va ajrini Allohdan umid qilaman», dedi. U zot: «Agar koʻzing oʻzidagi (dard) sababli (ketsa), sen Alloh azza va jallaga hech bir gunohsiz holda yoʻliqasan», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Зайд ибн Арқамнинг ҳузурига уни йўқлаб кирдилар, у кўзларидан шикоят қилиб турган эди. У зот: «Агар кўзинг ўзидаги (дард) сабабли (кетиб қолса), қандай бўласан?» дедилар. У: «У ҳолда сабр қиламан ва ажрини Аллоҳдан умид қиламан», деди. У зот: «Агар кўзинг ўзидаги (дард) сабабли (кетса), сен Аллоҳ азза ва жаллага ҳеч бир гуноҳсиз ҳолда йўлиқасан», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي نَصْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَنَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا غُلَامٌ بِبَقْلَةٍ كُنْتُ أَجْتَنِيهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men bola ekanimda, Rasululloh ﷺ menga oʻzim terib yuradigan bir koʻkat (nomi) bilan kunya berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен бола эканимда, Расулуллоҳ ﷺ менга ўзим териб юрадиган бир кўкат (номи) билан куня бердилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ شَيْخٍ لَنَا عَنْ أَنَسٍ قَالَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ النَّخْلِ حَتَّى يَزْهُوَ وَالْحَبِّ حَتَّى يُفْرَكَ وَعَنْ الثِّمَارِ حَتَّى تُطْعِمَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xurmoni rangga kirmagunicha, donni qattiqlashmagunicha va mevalarni yeyishga yaramagunicha sotishdan qaytardilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ хурмони рангга кирмагунича, донни қаттиқлашмагунича ва меваларни ейишга ярамагунича сотишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَاسًا أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عُكْلٍ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ بِذَوْدِ لِقَاحٍ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ukl (qabilasi)dan bir qavm Nabiy ﷺning huzurlariga keldi, lekin ularga Madinaning (ob-havosi) yoqmadi (kasal boʻlib qoldilar). Shunda u zot ularga (sogʻin) tuyalarni (berishni) buyurdilar va ularga oʻsha tuyalarning siydigi hamda sutidan ichishni amr qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Укл (қабиласи)дан бир қавм Набий ﷺнинг ҳузурларига келди, лекин уларга Мадинанинг (об-ҳавоси) ёқмади (касал бўлиб қолдилар). Шунда у зот уларга (соғин) туяларни (беришни) буюрдилар ва уларга ўша туяларнинг сийдиги ҳамда сутидан ичишни амр қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَطِيفُ عَلَى نِسَائِهِ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bir gʻusl bilan ayollari huzuriga aylanib chiqar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир ғусл билан аёллари ҳузурига айланиб чиқар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَفُرِضَتْ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَوَاتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ خَمْسِينَ ثُمَّ نُقِصَتْ حَتَّى جُعِلَتْ خَمْسًا ثُمَّ نُودِيَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّهُ لَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَإِنَّ لَكَ بِهَذِهِ الْخَمْسِ خَمْسِينَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Isro (meʼroj) kechasida Nabiy ﷺga ellik vaqt namoz farz qilindi, soʻngra (sekin-asta) kamaytirilib, beshga (etib) qilindi. Soʻng nido qilindi: «Ey Muhammad, Mening huzurimda soʻz oʻzgarmaydi; bu besh (namoz) evaziga senga ellik (savobi) bordir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Исро (меърож) кечасида Набий ﷺга эллик вақт намоз фарз қилинди, сўнгра (секин-аста) камайтирилиб, бешга (этиб) қилинди. Сўнг нидо қилинди: «Эй Муҳаммад, Менинг ҳузуримда сўз ўзгармайди; бу беш (намоз) эвазига сенга эллик (савоби) бордир».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَتْ الصَّلَاةُ تُقَامُ فَيُكَلِّمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلَ فِي حَاجَتِهِ تَكُونُ لَهُ فَيَقُومُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَمَا يَزَالُ قَائِمًا يُكَلِّمُهُ فَرُبَّمَا رَأَيْتُ بَعْضَ الْقَوْمِ لَيَنْعَسُ مِنْ طُولِ قِيَامِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqomat aytilar, Nabiy ﷺ esa bir kishi bilan uning hojati borasida gaplashar edilar; u (kishi) u zot bilan qibla orasida turar, u zot esa tik turgan holda u bilan gaplashaverar edilar. Baʼzan men Nabiy ﷺning uning uchun uzoq turishlaridan qavmdan baʼzilarining mudrab qolganini koʻrardim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқомат айтилар, Набий ﷺ эса бир киши билан унинг ҳожати борасида гаплашар эдилар; у (киши) у зот билан қибла орасида турар, у зот эса тик турган ҳолда у билан гаплашаверар эдилар. Баъзан мен Набий ﷺнинг унинг учун узоқ туришларидан қавмдан баъзиларининг мудраб қолганини кўрардим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshinni quyosh ogʻganda oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешинни қуёш оғганда ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌقَالَ الزُّهْرِيُّ وَالْعَوَالِي عَلَى مِيلَيْنِ مِنْ الْمَدِينَةِ وَثَلَاثَةٍ أَحْسَبُهُ قَالَ وَأَرْبَعَةٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqir edilar, soʻng boruvchi Avoliyga borar, quyosh esa hamon baland boʻlar edi. Zuhriy aytdi: Avoliy Madinadan ikki mil va uch mil (uzoqlikda), oʻylaymanki, u: toʻrt mil (ham), dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқир эдилар, сўнг борувчи Аволийга борар, қуёш эса ҳамон баланд бўлар эди. Зуҳрий айтди: Аволий Мадинадан икки мил ва уч мил (узоқликда), ўйлайманки, у: тўрт мил (ҳам), деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قُرِّبَ الْعَشَاءُ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ ثُمَّ صَلُّوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kechki taom keltirilib, namozga chaqirilsa, avval kechki taomdan boshlanglar, soʻng namoz oʻqinglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Кечки таом келтирилиб, намозга чақирилса, аввал кечки таомдан бошланглар, сўнг намоз ўқинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعَاهَدُوا هَذِهِ الصُّفُوفَ فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ خَلْفِي
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mana bu saflarga rioya qilinglar, chunki men sizlarni ortimdan ham koʻrib turaman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мана бу сафларга риоя қилинглар, чунки мен сизларни ортимдан ҳам кўриб тураман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اصْطَنَعَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ فَنَقَشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ لَا تَنْقُشُوا عَلَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ kumushdan uzuk yasatib, unga «Muhammadun Rasululloh» deb naqsh oʻydirdilar, soʻngra: «Bunga (oʻxshatib) naqsh oʻydirmanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ кумушдан узук ясатиб, унга «Муҳаммадун Расулуллоҳ» деб нақш ўйдирдилар, сўнгра: «Бунга (ўхшатиб) нақш ўйдирманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ كَانَ اسْمُهُ زَاهِرًا كَانَ يُهْدِي لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْهَدِيَّةَ مِنْ الْبَادِيَةِ فَيُجَهِّزُهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ زَاهِرًا بَادِيَتُنَا وَنَحْنُ حَاضِرُوهُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّهُ وَكَانَ رَجُلًا دَمِيمًا فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا وَهُوَ يَبِيعُ مَتَاعَهُ فَاحْتَضَنَهُ مِنْ خَلْفِهِ وَهُوَ لَا يُبْصِرُهُ فَقَالَ الرَّجُلُ أَرْسِلْنِي مَنْ هَذَا فَالْتَفَتَ فَعَرَفَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ لَا يَأْلُو مَا أَلْصَقَ ظَهْرَهُ بِصَدْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَرَفَهُ وَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ يَشْتَرِي الْعَبْدَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا وَاللَّهِ تَجِدُنِي كَاسِدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكِنْ عِنْدَ اللَّهِ لَسْتَ بِكَاسِدٍ أَوْ قَالَ لَكِنْ عِنْدَ اللَّهِ أَنْتَ غَالٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Choʻl ahlidan Zohir ismli bir kishi bor edi. U Nabiy ﷺga choʻldan sovgʻa keltirar, Nabiy ﷺ esa u chiqib ketmoqchi boʻlganida uni yoʻl anjomlari bilan jihozlab qoʻyardilar. Nabiy ﷺ: «Zohir bizning choʻlimizdir, biz esa uning shahrimizmiz», dedilar. U zot uni yaxshi koʻrardilar, u kishi esa xunuk bir odam edi. Bir kuni Nabiy ﷺ uning oldiga keldilar, u oʻz molini sotayotgan edi. U zot uni orqasidan quchoqlab oldilar, u esa ularni koʻrmasdi. U: «Bu kim? Meni qoʻyib yubor!» dedi. Soʻng oʻgirilib qaradi va Nabiy ﷺni tanidi. Tanigach, orqasini Nabiy ﷺning koʻkraklariga tekkizishdan oʻzini tortmadi. Nabiy ﷺ: «Bu qulni kim sotib oladi?» deya boshladilar. U: «Ey Allohning Rasuli, u holda, Allohga qasamki, meni kasod (xaridorsiz) topasiz», dedi. Nabiy ﷺ: «Lekin Allohning huzurida sen kasod emassan», dedilar. Yoki: «Sen Allohning huzurida qadrlisan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Чўл аҳлидан Зоҳир исмли бир киши бор эди. У Набий ﷺга чўлдан совға келтирар, Набий ﷺ эса у чиқиб кетмоқчи бўлганида уни йўл анжомлари билан жиҳозлаб қўярдилар. Набий ﷺ: «Зоҳир бизнинг чўлимиздир, биз эса унинг шаҳримизмиз», дедилар. У зот уни яхши кўрардилар, у киши эса хунук бир одам эди. Бир куни Набий ﷺ унинг олдига келдилар, у ўз молини сотаётган эди. У зот уни орқасидан қучоқлаб олдилар, у эса уларни кўрмасди. У: «Бу ким? Мени қўйиб юбор!» деди. Сўнг ўгирилиб қаради ва Набий ﷺни таниди. Танигач, орқасини Набий ﷺнинг кўкракларига теккизишдан ўзини тортмади. Набий ﷺ: «Бу қулни ким сотиб олади?» дея бошладилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, у ҳолда, Аллоҳга қасамки, мени касод (харидорсиз) топасиз», деди. Набий ﷺ: «Лекин Аллоҳнинг ҳузурида сен касод эмассан», дедилар. Ёки: «Сен Аллоҳнинг ҳузурида қадрлисан», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ لَعِبَتْ الْحَبَشَةُ لِقُدُومِهِ بِحِرَابِهِمْ فَرَحًا بِذَلِكَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, habashliklar u zotning kelishlaridan xursand boʻlib, oʻyin koʻrsatdilar — nayzalari bilan oʻynadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, ҳабашликлар у зотнинг келишларидан хурсанд бўлиб, ўйин кўрсатдилар — найзалари билан ўйнадилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْأَنْصَارَ عَيْبَتِي الَّتِي أَوَيْتُ إِلَيْهَا فَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَاعْفُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ فَإِنَّهُمْ قَدْ أَدَّوْا الَّذِي عَلَيْهِمْ وَبَقِيَ الَّذِي لَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, ansorlar mening sirdoshim (panohim)dirlar, men ularga suyandim. Bas, ularning yaxshilik qiluvchisidan qabul qilinglar, yomonlik qiluvchisini esa avf etinglar. Chunki ular oʻz zimmalaridagini ado etdilar, ularning haqlari esa (hali) qolgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ансорлар менинг сирдошим (паноҳим)дирлар, мен уларга суяндим. Бас, уларнинг яхшилик қилувчисидан қабул қилинглар, ёмонлик қилувчисини эса авф этинглар. Чунки улар ўз зиммаларидагини адо этдилар, уларнинг ҳақлари эса (ҳали) қолгандир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَلِأَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ وَلِأَبْنَاءِ أَبْنَاءِ الْأَنْصَارِقَالَ مَعْمَرٌ وَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, ansorlarni, ansorlarning oʻgʻillarini va ansorlar oʻgʻillarining oʻgʻillarini magʻfirat qilgin», dedilar. Maʼmar aytdi: Menga Ayyub ham Abu Qilobadan, u Anasdan, u Rasululloh ﷺdan shunga oʻxshashini xabar berdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, ансорларни, ансорларнинг ўғилларини ва ансорлар ўғилларининг ўғилларини мағфират қилгин», дедилар. Маъмар айтди: Менга Айюб ҳам Абу Қилобадан, у Анасдан, у Расулуллоҳ ﷺдан шунга ўхшашини хабар берди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom ‹Samiʼallohu liman hamidah (Alloh Oʻziga hamd aytganlarni eshitadi)› desa, siz ‹Rabbanaa va lakal hamd (Ey Robbimiz, hamd Sengadir)› deb ayting», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганларни эшитади)› деса, сиз ‹Раббанаа ва лакал ҳамд (Эй Роббимиз, ҳамд Сенгадир)› деб айтинг», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السَّجْدَةِ أَوْ الرَّكْعَةِ يَمْكُثُ بَيْنَهُمَا حَتَّى نَقُولَ أَنَسِيَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sajdadan yoki rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida, orada shu qadar turar edilarki, biz: «U zot ﷺ unutdilarmi?» deb aytardik.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ саждадан ёки рукуъдан бошларини кўтарганларида, орада шу қадар турар эдиларки, биз: «У зот ﷺ унутдиларми?» деб айтардик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا صَلَّيْتُ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً أَخَفَّ مِنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَمَامِ رُكُوعٍ وَسُجُودٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan keyin men rukuʼ va sajdasi mukammal boʻla turib, Rasululloh ﷺning namozlaridan yengilroq namoz oʻqimadim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан кейин мен рукуъ ва саждаси мукаммал бўла туриб, Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан енгилроқ намоз ўқимадим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ عُصَيَّةَ وَذَكْوَانَ وَرِعْلٍ أَوْ لِحْيَانَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bomdod namozida bir oy qunut qilib, arab qabilalaridan baʼzilariga — Usayya, Zakvon va Riʼlga, yoki Lihyonga — (qarshi) duo qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозида бир ой қунут қилиб, араб қабилаларидан баъзиларига — Усайя, Заквон ва Риълга, ёки Лиҳёнга — (қарши) дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَقَطَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَصَلَّى بِهِمْ قَاعِدًا وَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اقْعُدُوا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِنْ صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ otdan yiqilib, oʻng yonlari shilinib ketdi. Odamlar u zotning huzurlariga kirdilar. U zot ularga oʻtirgan holda imom boʻlib namoz oʻqidilar va ularga: oʻtiringlar, deb ishora qildilar. Salom berganlarida: «Imom faqat unga ergashilishi uchun tayinlangan. Bas, u takbir aytsa, siz ham takbir ayting; u rukuʼ qilsa, siz ham rukuʼ qilinglar; u ‹Samiʼallohu liman hamidah› desa, siz ‹Robbano va lakal hamd› denglar; u sajda qilsa, siz ham sajda qilinglar; u oʻtirgan holda namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirgan holda oʻqinglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ отдан йиқилиб, ўнг ёнлари шилиниб кетди. Одамлар у зотнинг ҳузурларига кирдилар. У зот уларга ўтирган ҳолда имом бўлиб намоз ўқидилар ва уларга: ўтиринглар, деб ишора қилдилар. Салом берганларида: «Имом фақат унга эргашилиши учун тайинланган. Бас, у такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг; у рукуъ қилса, сиз ҳам рукуъ қилинглар; у ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹Роббано ва лакал ҳамд› денглар; у сажда қилса, сиз ҳам сажда қилинглар; у ўтирган ҳолда намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтирган ҳолда ўқинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ يَعْنِي الرَّازِيَّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْنُتُ فِي الْفَجْرِ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ dunyodan ajragunlaricha bomdodda qunut tutishda davom etdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ дунёдан ажрагунларича бомдодда қунут тутишда давом этдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَمَّنْ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا شِغَارَ فِي الْإِسْلَامِ وَلَا حِلْفَ فِي الْإِسْلَامِ وَلَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Islomda shigʻor (nikohi) yoʻq, Islomda hilf (ittifoq) yoʻq, jalab ham yoʻq, janab ham yoʻq», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Исломда шиғор (никоҳи) йўқ, Исломда ҳилф (иттифоқ) йўқ, жалаб ҳам йўқ, жанаб ҳам йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ وَذَكَرَ أَنَّ بَيْنَ يَدَيْهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَيْءٍ فَلْيَسْأَلْ عَنْهُ فَوَاللَّهِ لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا قَالَ أَنَسٌ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي قَالَ أَنَسٌ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَيْنَ مَدْخَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّارُ قَالَ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ قَالَ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي قَالَ فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ وَأَنَا أُصَلِّي فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ quyosh ogʻgan paytda chiqib, peshin namozini oʻqidilar. Salom berib boʻlgach, minbarga koʻtarilib, Qiyomatni zikr qildilar va undan oldin ulkan ishlar yuz berishini eslatdilar. Soʻng: «Kim biror narsani soʻramoqchi boʻlsa, soʻrasin. Vallohi, men shu joyimda turar ekanman, mendan nimani soʻrasangiz, albatta uni sizga aytib beraman», dedilar. Anas aytadi: Shunda odamlar koʻp yigʻladilar va Rasululloh ﷺ koʻp marta: «Mendan soʻranglar!» deb aytdilar. Anas aytadi: Bir kishi oʻrnidan turib: «Ey Rasululloh, mening kiradigan joyim qayer?» dedi. U zot: «Doʻzax», dedilar. Soʻng Abdulloh ibn Huzofa oʻrnidan turib: «Ey Rasululloh, mening otam kim?» dedi. U zot: «Sening otang Huzofa», dedilar. Anas aytadi: Soʻng u zot yana koʻp marta: «Mendan soʻranglar, mendan soʻranglar!» dedilar. Shunda Umar tizzalari ustiga choʻkkalab: «Biz Allohni Rabb, Islomni din, Muhammad ﷺ ni Rasul deb rozi boʻldik», dedi. Umar buni aytganda Rasululloh ﷺ jim turdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men hozir namoz oʻqib turganimda jannat va doʻzax mana shu devor koʻndalangida menga koʻrsatildi. Yaxshilik va yomonlik borasida bugungidek hech narsani koʻrgan emasman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қуёш оғган пайтда чиқиб, пешин намозини ўқидилар. Салом бериб бўлгач, минбарга кўтарилиб, Қиёматни зикр қилдилар ва ундан олдин улкан ишлар юз беришини эслатдилар. Сўнг: «Ким бирор нарсани сўрамоқчи бўлса, сўрасин. Валлоҳи, мен шу жойимда турар эканман, мендан нимани сўрасангиз, албатта уни сизга айтиб бераман», дедилар. Анас айтади: Шунда одамлар кўп йиғладилар ва Расулуллоҳ ﷺ кўп марта: «Мендан сўранглар!» деб айтдилар. Анас айтади: Бир киши ўрнидан туриб: «Эй Расулуллоҳ, менинг кирадиган жойим қаер?» деди. У зот: «Дўзах», дедилар. Сўнг Абдуллоҳ ибн Ҳузофа ўрнидан туриб: «Эй Расулуллоҳ, менинг отам ким?» деди. У зот: «Сенинг отанг Ҳузофа», дедилар. Анас айтади: Сўнг у зот яна кўп марта: «Мендан сўранглар, мендан сўранглар!» дедилар. Шунда Умар тиззалари устига чўккалаб: «Биз Аллоҳни Рабб, Исломни дин, Муҳаммад ﷺ ни Расул деб рози бўлдик», деди. Умар буни айтганда Расулуллоҳ ﷺ жим турдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен ҳозир намоз ўқиб турганимда жаннат ва дўзах мана шу девор кўндалангида менга кўрсатилди. Яхшилик ва ёмонлик борасида бугунгидек ҳеч нарсани кўрган эмасман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ عَلَى أَحَدٍ يَقُولُ اللَّهُ اللَّهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «‹Alloh, Alloh› deydigan biror kishi (boru ekan), qiyomat (uning) ustiga qoyim boʻlmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «‹Аллоҳ, Аллоҳ› дейдиган бирор киши (бору экан), қиёмат (унинг) устига қойим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ بْنِ كَيْسَانَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ وَهْبِ بْنِ مَانُوسَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشْبَهَ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ هَذَا الْغُلَامِ يَعْنِي عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَحَزَرْنَا فِي الرُّكُوعِ عَشْرَ تَسْبِيحَاتٍ وَفِي السُّجُودِ عَشْرَ تَسْبِيحَاتٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan keyin bu yigitdan — yaʼni Umar ibn Abdulazizdan — koʻra Rasululloh ﷺning namozlariga oʻxshashroq namoz oʻqigan hech kimni koʻrmadim. (Said) dedi: Biz uning rukuʼida oʻn tasbeh, sajdasida oʻn tasbeh (aytilganini) chamaladik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан кейин бу йигитдан — яъни Умар ибн Абдулазиздан — кўра Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига ўхшашроқ намоз ўқиган ҳеч кимни кўрмадим. (Саид) деди: Биз унинг рукуъида ўн тасбеҳ, саждасида ўн тасбеҳ (айтилганини) чамаладик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ وَثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَقْوَامًا سَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ أَصَابَهُمْ سَفْعٌ مِنْ النَّارِ عُقُوبَةً بِذُنُوبٍ عَمِلُوهَا لِيُخْرِجَهُمْ اللَّهُ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺning — yoki: albatta, Rasululloh ﷺ (shunday) dedilar, deb aytdi: «Albatta, baʼzi qavmlar doʻzaxdan chiqadilar; qilgan gunohlariga jazo boʻlib, ularga oʻtning kuydirgani yetgan boʻladi. Alloh ularni Oʻz rahmatining fazli bilan chiqarish uchun (shunday qiladi), bas, ular jannatga kiradilar».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺнинг — ёки: албатта, Расулуллоҳ ﷺ (шундай) дедилар, деб айтди: «Албатта, баъзи қавмлар дўзахдан чиқадилар; қилган гуноҳларига жазо бўлиб, уларга ўтнинг куйдиргани етган бўлади. Аллоҳ уларни Ўз раҳматининг фазли билан чиқариш учун (шундай қилади), бас, улар жаннатга кирадилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَفَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ مَرَّةً فَرَكِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا كَأَنَّهُ مُقْرِفٌ فَرَكَضَهُ فِي آثَارِهِمْ فَلَمَّا رَجَعَ قَالَ وَجَدْنَاهُ بَحْرًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Madina ahli bir marta qoʻrqib ketdi. Shunda Nabiy ﷺ koʻrimsizga oʻxshagan bir otga minib, ularning izidan choptirib bordilar. Qaytib kelganlarida: «Biz uni dengizdek (chopqir) topdik», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мадина аҳли бир марта қўрқиб кетди. Шунда Набий ﷺ кўримсизга ўхшаган бир отга миниб, уларнинг изидан чоптириб бордилар. Қайтиб келганларида: «Биз уни денгиздек (чопқир) топдик», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَمَنَّى أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizdan birortangiz oʻlimni orzu qilmasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сиздан бирортангиз ўлимни орзу қилмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ لِي عَبْدُ الْمَلِكِ إِنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِلْقُرْآنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot: «Qavmga ularning Qurʼonni eng koʻp (yaxshi) oʻqiydigani imomlik qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот: «Қавмга уларнинг Қуръонни энг кўп (яхши) ўқийдигани имомлик қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَآخِرُ نَظْرَةٍ نَظَرْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ اشْتَكَى فَأَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَصَلَّى لِلنَّاسِ فَكَشَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُتْرَةَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ فَنَظَرْتُ إِلَى وَجْهِهِ كَأَنَّهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ حَتَّى نَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ إِلَى الصَّفِّ وَظَنَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ أَنْ يُصَلِّيَ لِلنَّاسِ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآهُمْ صُفُوفًا وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَيْهِمْ أَنْ أَتِمُّوا صَلَاتَكُمْ وَأَرْخَى السِّتْرَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ فَتُوُفِّيَ مِنْ يَوْمِهِ ذَلِكَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga qaragan eng oxirgi qarashim (shu boʻldi): u zot betob boʻlib qolib, Abu Bakrga buyurdilar, u odamlarga namoz oʻqidi. Shunda Rasululloh ﷺ Oishaning hujrasidagi pardani koʻtarib, odamlarga qaradilar. Men u zotning yuzlariga qaradim — goʻyo u mushafning varagʻiday edi. Abu Bakr esa Rasululloh ﷺ odamlarga namoz oʻqimoqchi deb oʻylab, safga qoʻshilish uchun ortiga tisarildi. U zot esa ularning saf tortib turganlarini koʻrib, tabassum qildilar va qoʻllari bilan ularga: namozingizni toʻliq oʻqinglar, deb ishora qildilar. Soʻng oʻzlari bilan ularning orasidagi pardani tushirdilar. Bas, u zot oʻsha kunlari vafot etdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга қараган энг охирги қарашим (шу бўлди): у зот бетоб бўлиб қолиб, Абу Бакрга буюрдилар, у одамларга намоз ўқиди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Оишанинг ҳужрасидаги пардани кўтариб, одамларга қарадилар. Мен у зотнинг юзларига қарадим — гўё у мушафнинг варағидай эди. Абу Бакр эса Расулуллоҳ ﷺ одамларга намоз ўқимоқчи деб ўйлаб, сафга қўшилиш учун ортига тисарилди. У зот эса уларнинг саф тортиб турганларини кўриб, табассум қилдилар ва қўллари билан уларга: намозингизни тўлиқ ўқинглар, деб ишора қилдилар. Сўнг ўзлари билан уларнинг орасидаги пардани туширдилар. Бас, у зот ўша кунлари вафот этдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْيَهُودِ قَتَلَ جَارِيَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي قَلِيبٍ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir yahudiy ansorlardan boʻlgan bir joriyani uning taqinchoqlari uchun oʻldirdi, soʻng uni quduqqa tashlab, boshini toshlar bilan ezdi. U (yahudiy) ushlanib, Nabiy ﷺ huzuriga keltirildi. U zot uni oʻlguncha toshboʻron qilishga amr qildilar. Bas, u oʻlguncha toshboʻron qilindi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир яҳудий ансорлардан бўлган бир жорияни унинг тақинчоқлари учун ўлдирди, сўнг уни қудуққа ташлаб, бошини тошлар билан эзди. У (яҳудий) ушланиб, Набий ﷺ ҳузурига келтирилди. У зот уни ўлгунча тошбўрон қилишга амр қилдилар. Бас, у ўлгунча тошбўрон қилинди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَفَرًا مِنْ عُكْلٍ وَعُرَيْنَةَ تَكَلَّمُوا بِالْإِسْلَامِ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ أَهْلُ ضَرْعٍ وَلَمْ يَكُونُوا أَهْلَ رِيفٍ وَشَكَوْا حُمَّى الْمَدِينَةِ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَوْدٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا مِنْ الْمَدِينَةِ فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَانْطَلَقُوا فَكَانُوا فِي نَاحِيَةِ الْحَرَّةِ فَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقُوا الذَّوْدَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ وَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَتُرِكُوا بِنَاحِيَةِ الْحَرَّةِ يَقْضَمُونَ حِجَارَتَهَا حَتَّى مَاتُواقَالَ قَتَادَةُ فَبَلَغَنَا أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِيهِمْ {إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ukl va Urayna (qabilasi)dan bir necha kishi Islomni (til bilan) izhor qilib, Rasululloh ﷺning huzurlariga keldilar va u zotga oʻzlari chorvador ekanliklarini, ekinzor ahlidan emasliklarini aytdilar hamda Madinaning isitmasidan shikoyat qildilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga (sogʻin) tuyalarni (berishga) buyurdilar va Madinadan chiqib, oʻsha tuyalarning suti hamda siydigidan ichishlarini amr qildilar. Ular joʻnab ketib, Harra tomonida boʻldilar. Soʻng Islomlaridan keyin kofir boʻldilar, Rasululloh ﷺning choʻponlarini oʻldirdilar va tuyalarni haydab ketdilar. Bu (xabar) Rasululloh ﷺga yetib bordi. U zot ularning izidan quvgʻinchi yubordilar va ular keltirildi. Bas, u zot ularning koʻzlariga mix tortdirdilar, qoʻl-oyoqlarini kesdirdilar; ular Harra tomonida tashlab qoʻyildi va u yerning toshlarini tishlagan holda oʻlib ketdilar. Qatoda aytdi: Bizga yetishicha, ular haqida shu oyat nozil boʻlgan: {Albatta, Alloh va Uning Rasuliga qarshi urush qiladiganlarning jazosi}.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Укл ва Урайна (қабиласи)дан бир неча киши Исломни (тил билан) изҳор қилиб, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдилар ва у зотга ўзлари чорвадор эканликларини, экинзор аҳлидан эмасликларини айтдилар ҳамда Мадинанинг иситмасидан шикоят қилдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга (соғин) туяларни (беришга) буюрдилар ва Мадинадан чиқиб, ўша туяларнинг сути ҳамда сийдигидан ичишларини амр қилдилар. Улар жўнаб кетиб, Ҳарра томонида бўлдилар. Сўнг Исломларидан кейин кофир бўлдилар, Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонларини ўлдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Бу (хабар) Расулуллоҳ ﷺга етиб борди. У зот уларнинг изидан қувғинчи юбордилар ва улар келтирилди. Бас, у зот уларнинг кўзларига мих тортдирдилар, қўл-оёқларини кесдирдилар; улар Ҳарра томонида ташлаб қўйилди ва у ернинг тошларини тишлаган ҳолда ўлиб кетдилар. Қатода айтди: Бизга етишича, улар ҳақида шу оят нозил бўлган: {Албатта, Аллоҳ ва Унинг Расулига қарши уруш қиладиганларнинг жазоси}.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْنَبَ أَهْدَتْ إِلَيْهِ أُمُّ سُلَيْمٍ حَيْسًا فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ قَالَ أَنَسٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاذْهَبْ فَادْعُ مَنْ لَقِيتَ فَجَعَلُوا يَدْخُلُونَ يَأْكُلُونَ وَيَخْرُجُونَ وَوَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى الطَّعَامِ وَدَعَا فِيهِ وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ وَلَمْ أَدَعْ أَحَدًا لَقِيتُهُ إِلَّا دَعَوْتُهُ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَخَرَجُوا فَبَقِيَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَأَطَالُوا عَلَيْهِ الْحَدِيثَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَحِي مِنْهُمْ أَنْ يَقُولَ لَهُمْ شَيْئًا فَخَرَجَ وَتَرَكَهُمْ فِي الْبَيْتِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا حَتَّى بَلَغَ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Zaynabga uylanganlarida, Ummu Sulaym u zotga toshdan yasalgan idishda xays hadya qildi. Anas dedi: Rasululloh ﷺ: «Borib, men uchun musulmonlardan uchratganingni chaqir», dedilar. Men u zot uchun uchratganimni chaqirdim. Ular u zotning huzuriga kira boshlashdi, yeb chiqib ketishaverdi. Nabiy ﷺ qoʻllarini taomga qoʻyib, unga baraka soʻrab duo qildilar va unda Alloh xohlagan narsani aytdilar. Men uchratgan har bir kishini chaqirdim. Ular toʻyib yeb chiqdilar, lekin ulardan bir guruh qolib, suhbatni choʻzib yubordi. Nabiy ﷺ ularga biror narsa demoqdan uyaldilar, shu sababli (u zot) chiqib, ularni uyda qoldirdilar. Shunda Alloh azza va jalla shu (oyat)ni nozil qildi: {Ey iymon keltirganlar! Nabiy uylariga taomga taklif etilmaguningizcha va (taom) pishishini kutib oʻtirmagan holda kirmanglar}.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Зайнабга уйланганларида, Умму Сулайм у зотга тошдан ясалган идишда хайс ҳадя қилди. Анас деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бориб, мен учун мусулмонлардан учратганингни чақир», дедилар. Мен у зот учун учратганимни чақирдим. Улар у зотнинг ҳузурига кира бошлашди, еб чиқиб кетишаверди. Набий ﷺ қўлларини таомга қўйиб, унга барака сўраб дуо қилдилар ва унда Аллоҳ хоҳлаган нарсани айтдилар. Мен учратган ҳар бир кишини чақирдим. Улар тўйиб еб чиқдилар, лекин улардан бир гуруҳ қолиб, суҳбатни чўзиб юборди. Набий ﷺ уларга бирор нарса демоқдан уялдилар, шу сабабли (у зот) чиқиб, уларни уйда қолдирдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла шу (оят)ни нозил қилди: {Эй иймон келтирганлар! Набий уйларига таомга таклиф этилмагунингизча ва (таом) пишишини кутиб ўтирмаган ҳолда кирманглар}.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ بُكْرَةً وَقَدْ خَرَجُوا بِالْمَسَاحِي فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ وَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybarga erta tongda yetib bordilar, ular esa belkuraklari bilan chiqishgan edi. Ular Rasululloh ﷺni koʻrishganda: «Muhammad va (uning) qoʻshini!» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻllarini koʻtarib: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi! Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi naqadar yomon boʻladi!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбарга эрта тонгда етиб бордилар, улар эса белкураклари билан чиқишган эди. Улар Расулуллоҳ ﷺни кўришганда: «Муҳаммад ва (унинг) қўшини!» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қўлларини кўтариб: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлади!» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ فَوَجَدَهُمْ حِينَ خَرَجُوا إِلَى زُرُوعِهِمْ وَمَعَهُمْ مَسَاحِيهِمْ فَلَمَّا رَأَوْهُ وَمَعَهُ الْجَيْشُ نَكَصُوا فَرَجَعُوا إِلَى حِصْنِهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xaybarga kelganlarida, ularni ekinlariga chiqqan, belkuraklari oʻzlari bilan boʻlgan holda topdilar. Ular u zotni va u zot bilan birga qoʻshinni koʻrishgach, ortga tisarilib, qalʼalariga qaytib ketishdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi! Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi naqadar yomon boʻladi!» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Хайбарга келганларида, уларни экинларига чиққан, белкураклари ўзлари билан бўлган ҳолда топдилар. Улар у зотни ва у зот билан бирга қўшинни кўришгач, ортга тисарилиб, қалъаларига қайтиб кетишди. Шунда Набий ﷺ: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нақадар ёмон бўлади!» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِالْبُرَاقِ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ مُسَرَّجًا مُلَجَّمًا لِيَرْكَبَهُ فَاسْتَصْعَبَ عَلَيْهِ وَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ مَا يَحْمِلُكَ عَلَى هَذَا فَوَاللَّهِ مَا رَكِبَكَ أَحَدٌ قَطُّ أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْهُ قَالَ فَارْفَضَّ عَرَقًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Isro kechasi Nabiy ﷺga minishlari uchun egarlangan va yuganlangan holda Buroq keltirildi. U (Buroq) u zotga qarshilik koʻrsatdi. Shunda Jibril unga: «Seni bunga nima undayapti? Allohga qasamki, seni undan koʻra Alloh azza va jallaning huzurida karomatliroq boʻlgan hech kim minmagan», dedi. (Anas) dedi: Bas, u ter bilan qoplandi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Исро кечаси Набий ﷺга минишлари учун эгарланган ва юганланган ҳолда Буроқ келтирилди. У (Буроқ) у зотга қаршилик кўрсатди. Шунда Жибрил унга: «Сени бунга нима ундаяпти? Аллоҳга қасамки, сени ундан кўра Аллоҳ азза ва жалланинг ҳузурида кароматлироқ бўлган ҳеч ким минмаган», деди. (Анас) деди: Бас, у тер билан қопланди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُفِعَتْ لِي سِدْرَةُ الْمُنْتَهَى فِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ نَبْقُهَا مِثْلُ قِلَالِ هَجَرَ وَوَرَقُهَا مِثْلُ آذَانِ الْفِيَلَةِ يَخْرُجُ مِنْ سَاقِهَا نَهْرَانِ ظَاهِرَانِ وَنَهْرَانِ بَاطِنَانِ فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذَانِ قَالَ أَمَّا الْبَاطِنَانِ فَفِي الْجَنَّةِ وَأَمَّا الظَّاهِرَانِ فَالنِّيلُ وَالْفُرَاتُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Menga yettinchi osmonda Sidratul-Muntaho koʻrsatildi; uning mevalari Hajar qullalaridek, barglari esa fillarning quloqlaridek edi. Uning tanasidan ikkita zohir daryo va ikkita botin daryo chiqib turardi. Men: ‹Ey Jibril, bu ikkovi nima?› dedim. U: ‹Ikki botin (daryo) jannatdadir, ikki zohiri esa Nil va Furotdir›, dedi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Менга еттинчи осмонда Сидратул-Мунтаҳо кўрсатилди; унинг мевалари Ҳажар қуллаларидек, барглари эса филларнинг қулоқларидек эди. Унинг танасидан иккита зоҳир дарё ва иккита ботин дарё чиқиб турарди. Мен: ‹Эй Жибрил, бу иккови нима?› дедим. У: ‹Икки ботин (дарё) жаннатдадир, икки зоҳири эса Нил ва Фуротдир›, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ أَشْبَهَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Hech kim Rasululloh ﷺga Hasan ibn Ali va Fotimadan koʻra oʻxshashroq emas edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳеч ким Расулуллоҳ ﷺга Ҳасан ибн Али ва Фотимадан кўра ўхшашроқ эмас эди.