حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْعَبْدَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يُعَادَ فِي الْكُفْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Uch (xislat) kimda boʻlsa, iymon shirinligini topadi: Alloh va Uning Rasuli unga boshqa hamma narsadan suyukliroq boʻlishi; bir bandani faqat Alloh azza va jalla uchun sevishi; va olovga tashlanishi — unga kufrga qaytishdan suyukliroq boʻlishi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Уч (хислат) кимда бўлса, иймон ширинлигини топади: Аллоҳ ва Унинг Расули унга бошқа ҳамма нарсадан суюклироқ бўлиши; бир бандани фақат Аллоҳ азза ва жалла учун севиши; ва оловга ташланиши — унга куфрга қайтишдан суюклироқ бўлиши», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ وَسُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا أُسْرِيَ بِي مَرَرْتُ عَلَى مُوسَى وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي قَبْرِهِ عِنْدَ الْكَثِيبِ الْأَحْمَرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men meʼrojga olib chiqilganimda, qizil tepalik yonida Musoning yonidan oʻtdim — u oʻz qabrida tik turib namoz oʻqiyotgan edi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен меърожга олиб чиқилганимда, қизил тепалик ёнида Мусонинг ёнидан ўтдим — у ўз қабрида тик туриб намоз ўқиётган эди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى أُمَّ حَرَامٍ فَأَتَيْنَاهُ بِتَمْرٍ وَسَمْنٍ فَقَالَ رُدُّوا هَذَا فِي وِعَائِهِ وَهَذَا فِي سِقَائِهِ فَإِنِّي صَائِمٌ قَالَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ تَطَوُّعًا فَأَقَامَ أُمَّ حَرَامٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ خَلْفَنَا وَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فِيمَا يَحْسَبُ ثَابِتٌ قَالَ فَصَلَّى بِنَا تَطَوُّعًا عَلَى بِسَاطٍ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِنَّ لِي خُوَيْصَّةً خُوَيْدِمُكَ أَنَسٌ ادْعُ اللَّهَ لَهُ فَمَا تَرَكَ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَلَا الْآخِرَةِ إِلَّا دَعَا لِي بِهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ وَبَارِكْ لَهُ فِيهِقَالَ أَنَسٌ فَأَخْبَرَتْنِي ابْنَتِي أَنِّي قَدْ دَفَنْتُ مِنْ صُلْبِي بِضْعًا وَتِسْعِينَ وَمَا أَصْبَحَ فِي الْأَنْصَارِ رَجُلٌ أَكْثَرَ مِنِّي مَالًا ثُمَّ قَالَ أَنَسٌ يَا ثَابِتُ مَا أَمْلِكُ صَفْرَاءَ وَلَا بَيْضَاءَ إِلَّا خَاتَمِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ummu Haromning huzuriga keldilar; biz u zotga xurmo va sariyogʻ keltirdik. Shunda u zot: «Buni idishiga, buni meshiga qaytaringlar, chunki men roʻzadorman», dedilar. Soʻng turib, bizga ikki rakat nafl namoz oʻqib berdilar; Ummu Harom bilan Ummu Sulaymni orqamizda turgʻazdilar, meni esa oʻng tomonlarida turgʻazdilar — Sobitning hisoblashicha. (Anas) aytdi: Bas, u zot bizga boʻyra ustida nafl namoz oʻqib berdilar. Namozlarini tugatgach, Ummu Sulaym: «Mening bir kichkina xoslarim bor — sizning kichkina xizmatkoringiz Anas; unga Allohdan (xayr) soʻrang», dedi. Bas, u zot oʻsha kuni dunyo yaxshiliklaridan ham, oxirat yaxshiliklaridan ham hech bir yaxshilikni qoldirmay, men uchun duo qildilar; soʻng: «Allohim, uning molini va farzandini koʻpaytir va unga barakot ber», dedilar. Anas aytdi: Qizim menga xabar berdiki, men oʻz pushtimdan toʻqson nechtasini koʻmibman; ansorlar orasida mendan koʻproq moli bor kishi ham boʻlmadi. Soʻng Anas: «Ey Sobit, men uzugimdan boshqa na sariq (oltin), na oq (kumush)ga ega emasman», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умму Ҳаромнинг ҳузурига келдилар; биз у зотга хурмо ва сариёғ келтирдик. Шунда у зот: «Буни идишига, буни мешига қайтаринглар, чунки мен рўзадорман», дедилар. Сўнг туриб, бизга икки ракат нафл намоз ўқиб бердилар; Умму Ҳаром билан Умму Сулаймни орқамизда турғаздилар, мени эса ўнг томонларида турғаздилар — Собитнинг ҳисоблашича. (Анас) айтди: Бас, у зот бизга бўйра устида нафл намоз ўқиб бердилар. Намозларини тугатгач, Умму Сулайм: «Менинг бир кичкина хосларим бор — сизнинг кичкина хизматкорингиз Анас; унга Аллоҳдан (хайр) сўранг», деди. Бас, у зот ўша куни дунё яхшиликларидан ҳам, охират яхшиликларидан ҳам ҳеч бир яхшиликни қолдирмай, мен учун дуо қилдилар; сўнг: «Аллоҳим, унинг молини ва фарзандини кўпайтир ва унга баракот бер», дедилар. Анас айтди: Қизим менга хабар бердики, мен ўз пуштимдан тўқсон нечтасини кўмибман; ансорлар орасида мендан кўпроқ моли бор киши ҳам бўлмади. Сўнг Анас: «Эй Собит, мен узугимдан бошқа на сариқ (олтин), на оқ (кумуш)га эга эмасман», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَامَ جِيرَانُ الْمَسْجِدِ يَتَوَضَّئُونَ وَبَقِيَ مَا بَيْنَ السَّبْعِينَ وَالثَّمَانِينَ وَكَانَتْ مَنَازِلُهُمْ بَعِيدَةً فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِخْضَبٍ فِيهِ مَاءٌ مَا هُوَ بِمَلْآنَ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ فِيهِ وَجَعَلَ يَصُبُّ عَلَيْهِمْ وَيَقُولُ تَوَضَّئُوا حَتَّى تَوَضَّئُوا كُلُّهُمْ وَبَقِيَ فِي الْمِخْضَبِ نَحْوُ مَا كَانَ فِيهِ وَهُمْ نَحْوُ السَّبْعِينَ إِلَى الْمِائَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Namoz vaqti keldi va masjidga yaqin turadiganlar turib tahorat oldilar; yetmish bilan sakson orasidagi (kishilar) qoldi — ularning uylari uzoq edi. Shunda Nabiy ﷺ ichida suvi bor bir togʻora keltirishni buyurdilar — u toʻla ham emas edi. U zot barmoqlarini uning ichiga qoʻydilar va ularga (suv) quyib: «Tahorat olinglar», deyaverdilar — toki barchalari tahorat oldilar; togʻorada esa avvalgidek (suv) qoldi. Ular yetmishdan yuztagacha (kishi) edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Намоз вақти келди ва масжидга яқин турадиганлар туриб таҳорат олдилар; етмиш билан саксон орасидаги (кишилар) қолди — уларнинг уйлари узоқ эди. Шунда Набий ﷺ ичида суви бор бир тоғора келтиришни буюрдилар — у тўла ҳам эмас эди. У зот бармоқларини унинг ичига қўйдилар ва уларга (сув) қуйиб: «Таҳорат олинглар», деявердилар — токи барчалари таҳорат олдилар; тоғорада эса аввалгидек (сув) қолди. Улар етмишдан юзтагача (киши) эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا خَيْرَنَا وَابْنَ خَيْرِنَا وَيَا سَيِّدَنَا وَابْنَ سَيِّدِنَا فَقَالَ قُولُوا بِقَوْلِكُمْ وَلَا يَسْتَجْرِكُمْ الشَّيْطَانُ أَوْ الشَّيَاطِينُ قَالَ إِحْدَى الْكَلِمَتَيْنِ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولُهُ أَنَا مُحَمَّدٌ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ مَا أُحِبُّ أَنْ تَرْفَعُونِي فَوْقَ مَنْزِلَتِي الَّتِي أَنْزَلَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Muhammad, ey bizning eng yaxshimiz va eng yaxshimizning oʻgʻli, ey bizning sayyidimiz va sayyidimizning oʻgʻli!» dedi. Shunda u zot: «Oʻz soʻzingiz bilan gapiringlar; shayton (yoki shaytonlar) sizlarni yetaklab ketmasin. Men — Abdulloh oʻgʻli Muhammadman va Uning rasuliman», dedilar — ikki soʻzning birini (aytdilar): «Men Muhammad, Allohning bandasi va rasuliman. Men sizlar meni Alloh azza va jalla joylagan martabamdan yuqori koʻtarishingizni yoqtirmayman».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Муҳаммад, эй бизнинг энг яхшимиз ва энг яхшимизнинг ўғли, эй бизнинг саййидимиз ва саййидимизнинг ўғли!» деди. Шунда у зот: «Ўз сўзингиз билан гапиринглар; шайтон (ёки шайтонлар) сизларни етаклаб кетмасин. Мен — Абдуллоҳ ўғли Муҳаммадман ва Унинг расулиман», дедилар — икки сўзнинг бирини (айтдилар): «Мен Муҳаммад, Аллоҳнинг бандаси ва расулиман. Мен сизлар мени Аллоҳ азза ва жалла жойлаган мартабамдан юқори кўтаришингизни ёқтирмайман».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمَرْأَةُ مِنْ نِسَائِهِ يَغْتَسِلَانِ مِنْ الْإِنَاءِ الْوَاحِدِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ va ayollaridan biri bir idishdan gusl qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ва аёлларидан бири бир идишдан гусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَكْثَرْتُ عَلَيْكُمْ فِي السِّوَاكِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarga misvok (ishlatish) haqida koʻp (taʼkid) qildim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларга мисвок (ишлатиш) ҳақида кўп (таъкид) қилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ قَالَ ثُمَّ تَهَجَّاهُ ك ف ر يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُسْلِمٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Dajjol koʻzi oʻchgan (koʻr) boʻladi, ikki koʻzi oʻrtasiga ‹kofir› deb yozilgan boʻladi», dedilar. Soʻng uni harflab koʻrsatdilar: ‹k-f-r›. «Uni har bir musulmon oʻqiydi», (dedilar).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжол кўзи ўчган (кўр) бўлади, икки кўзи ўртасига ‹кофир› деб ёзилган бўлади», дедилар. Сўнг уни ҳарфлаб кўрсатдилар: ‹к-ф-р›. «Уни ҳар бир мусулмон ўқийди», (дедилар).
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Kechki taom qoʻyilsa va namoz (vaqti) kelsa, (avval) kechki taomdan boshlanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Кечки таом қўйилса ва намоз (вақти) келса, (аввал) кечки таомдан бошланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا ثُمَّ تَرَكَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir oy qunut oʻqidilar, soʻng uni tark qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир ой қунут ўқидилар, сўнг уни тарк қилдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ rukuʼdan soʻng bir oy qunut oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рукуъдан сўнг бир ой қунут ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ يُكْسَى حُلَّةً مِنْ النَّارِ إِبْلِيسُ فَيَضَعُهَا عَلَى حَاجِبِهِ وَيَسْحَبُهَا وَهُوَ يَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَذُرِّيَّتُهُ خَلْفَهُ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا ثُبُورَاهُمْ حَتَّى يَقِفَ عَلَى النَّارِ وَيَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَيَقُولُونَ يَا ثُبُورَاهُمْ فَيُقَالُ {لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Doʻzax (oʻti)dan boʻlgan toʻnni birinchi boʻlib kiyadigan — Iblisdir. U uni qoshiga qoʻyib, sudrab: ‹Voy halokatim!› der; zurriyoti esa uning orqasida: ‹Voy halokatimiz!› deb boradilar — toki doʻzax oldida toʻxtaydi. U: ‹Voy halokatim!› deydi, ular: ‹Voy halokatimiz!› deydilar. Shunda: ‹Bugun bir halokatni emas, koʻp halokatlarni chaqiringlar!› deyiladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Дўзах (ўти)дан бўлган тўнни биринчи бўлиб киядиган — Иблисдир. У уни қошига қўйиб, судраб: ‹Вой ҳалокатим!› дер; зурриёти эса унинг орқасида: ‹Вой ҳалокатимиз!› деб борадилар — токи дўзах олдида тўхтайди. У: ‹Вой ҳалокатим!› дейди, улар: ‹Вой ҳалокатимиз!› дейдилар. Шунда: ‹Бугун бир ҳалокатни эмас, кўп ҳалокатларни чақиринглар!› дейилади».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ قَالَ أَظُنُّهُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَصَوْتُ أَبِي طَلْحَةَ أَشَدُّ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مِنْ فِئَةٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Abu Talhaning ovozi mushriklarga bir jamoat (qoʻshin)dan ham qattiqroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Абу Талҳанинг овози мушрикларга бир жамоат (қўшин)дан ҳам қаттиқроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِزَارُ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ فَلَمَّا رَأَى شِدَّةَ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ قَالَ إِلَى الْكَعْبَيْنِ لَا خَيْرَ فِيمَا أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Izor boldirning yarmigacha (boʻladi)», dedilar. Bu musulmonlarga ogʻir kelganini koʻrgach: «Toʻpiqlargacha; undan pastda esa hech qanday yaxshilik yoʻq», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Изор болдирнинг ярмигача (бўлади)», дедилар. Бу мусулмонларга оғир келганини кўргач: «Тўпиқларгача; ундан пастда эса ҳеч қандай яхшилик йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُجَاوِزُ شَعْرُهُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺning sochlari quloqlari yumshogʻidan oʻtmas edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺнинг сочлари қулоқлари юмшоғидан ўтмас эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ: «Nifoq alomati — ansorlarni yomon koʻrish, iymon alomati esa — ansorlarni sevishdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ: «Нифоқ аломати — ансорларни ёмон кўриш, иймон аломати эса — ансорларни севишдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَلَمَّا فُتِحَتْ مَكَّةُ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَنَائِمَ فِي قُرَيْشٍ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ هَذَا لَهُوَ الْعَجَبُ إِنَّ سُيُوفَنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ وَإِنَّ غَنَائِمَنَا تُرَدُّ عَلَيْهِمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَمَعَهُمْ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي بَلَغَنِي عَنْكُمْ قَالُوا هُوَ الَّذِي بَلَغَكَ وَكَانُوا لَا يَكْذِبُونَ فَقَالَ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَرْجِعَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى بُيُوتِكُمْ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ أَوْ شِعْبَ الْأَنْصَارِحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُ قَالَتْ الْأَنْصَارُ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ وَأَعْطَى قُرَيْشًا إِنَّ هَذَا الْعَجَبُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Makka fath qilingach, Rasululloh ﷺ gʻanimatlarni quraysh orasida taqsimladilar. Shunda ansorlar: «Bu, haqiqatan, ajoyib ish! Qilichlarimizdan ularning qoni tomib turibdi-yu, gʻanimatlarimiz esa ularga qaytarilyapti», dedilar. Bu (gap) Rasululloh ﷺga yetib bordi. U zot ularni toʻplab: «Sizlar haqingizda menga yetib kelgan gap nima?» dedilar. Ular: «(Ha,) sizga yetib kelgan oʻsha (gap)», dedilar — ular yolgʻon gapirmas edilar. U zot: «Odamlar dunyo (mollari) bilan, sizlar esa Rasululloh ﷺ bilan uylaringizga qaytishingizdan rozi boʻlmaysizlarmi? Agar odamlar bir vodiydan yoki soʻqmoqdan, ansorlar esa bir vodiydan yoki soʻqmoqdan yursalar, men albatta ansorlarning vodiysidan yoki ansorlarning soʻqmogʻidan yurar edim», dedilar. (Boshqa isnod bilan) Anas: «Makka fath kuni ansorlar, u zot qurayshga (mol) berganlarida: ‹Bu ajoyib ish!› dedilar», dedi — va (roviy) shu maʼnoni keltirdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Макка фатҳ қилингач, Расулуллоҳ ﷺ ғаниматларни қурайш орасида тақсимладилар. Шунда ансорлар: «Бу, ҳақиқатан, ажойиб иш! Қиличларимиздан уларнинг қони томиб турибди-ю, ғаниматларимиз эса уларга қайтариляпти», дедилар. Бу (гап) Расулуллоҳ ﷺга етиб борди. У зот уларни тўплаб: «Сизлар ҳақингизда менга етиб келган гап нима?» дедилар. Улар: «(Ҳа,) сизга етиб келган ўша (гап)», дедилар — улар ёлғон гапирмас эдилар. У зот: «Одамлар дунё (моллари) билан, сизлар эса Расулуллоҳ ﷺ билан уйларингизга қайтишингиздан рози бўлмайсизларми? Агар одамлар бир водийдан ёки сўқмоқдан, ансорлар эса бир водийдан ёки сўқмоқдан юрсалар, мен албатта ансорларнинг водийсидан ёки ансорларнинг сўқмоғидан юрар эдим», дедилар. (Бошқа иснод билан) Анас: «Макка фатҳ куни ансорлар, у зот қурайшга (мол) берганларида: ‹Бу ажойиб иш!› дедилар», деди — ва (ровий) шу маънони келтирди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَكُنَّا نَأْتِي أَنَسًا وَخَبَّازُهُ قَائِمٌ قَالَ فَقَالَ يَوْمًا كُلُوا فَوَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَغِيفًا رَقِيقًا وَلَا شَاةً سَمِيطًا حَتَّى لَحِقَ بِرَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Qatoda (rahimahulloh) aytdi: Biz Anasning oldiga kelar edik, uning novvoyi (xizmatda) turgan boʻlar edi. Bir kuni u: «Yenglar! Allohga qasamki, men Rasululloh ﷺ to Robbi azza va jallaga qovushgunlaricha na yupqa non, na (patlari kuydirilgan) qovurilgan qoʻy koʻrganlarini bilmayman», dedi.Қатода (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Биз Анаснинг олдига келар эдик, унинг новвойи (хизматда) турган бўлар эди. Бир куни у: «Енглар! Аллоҳга қасамки, мен Расулуллоҳ ﷺ то Робби азза ва жаллага қовушгунларича на юпқа нон, на (патлари куйдирилган) қовурилган қўй кўрганларини билмайман», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَنَمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz namozda mizgʻib qolsa, (namozdan) chiqib, uxlab olsin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз намозда мизғиб қолса, (намоздан) чиқиб, ухлаб олсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Har bir xoin uchun Qiyomat kuni bir bayroq boʻladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Ҳар бир хоин учун Қиёмат куни бир байроқ бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرَةِ حَتَّى تَزْهُوَ وَعَنْ بَيْعِ الْعِنَبِ حَتَّى يَسْوَدَّ وَعَنْ بَيْعِ الْحَبِّ حَتَّى يَشْتَدَّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mevani (rangi) oʻzgarmaguncha sotishdan, uzumni qoraymaguncha sotishdan va donni qotmaguncha sotishdan qaytardilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мевани (ранги) ўзгармагунча сотишдан, узумни қораймагунча сотишдан ва донни қотмагунча сотишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ثَلَاثٍ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ وَعَنْ لُحُومِ الْأَضَاحِيِّ فَوْقَ ثَلَاثٍ وَعَنْ هَذِهِ الْأَنْبِذَةِ فِي الْأَوْعِيَةِ قَالَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ أَلَا إِنِّي كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ ثَلَاثٍ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ ثُمَّ بَدَا لِي أَنَّهَا تُرِقُّ الْقُلُوبَ وَتُدْمِعُ الْعَيْنَ فَزُورُوهَا وَلَا تَقُولُوا هَجْرًا وَنَهَيْتُكُمْ عَنْ لُحُومِ الْأَضَاحِيِّ فَوْقَ ثَلَاثٍ ثُمَّ بَدَا لِي أَنَّ النَّاسَ يَبْتَغُونَ أَدَمَهُمْ وَيُتْحِفُونَ ضَيْفَهُمْ وَيَرْفَعُونَ لِغَائِبِهِمْ فَكُلُوا وَأَمْسِكُوا مَا شِئْتُمْ وَنَهَيْتُكُمْ عَنْ هَذِهِ الْأَوْعِيَةِ فَاشْرَبُوا فِيمَا شِئْتُمْ مَنْ شَاءَ أَوْ كَأَنَّ سِقَاءَهُ عَلَى إِثْمٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ uch narsadan qaytargan edilar: qabrlarni ziyorat qilishdan, qurbonlik goʻshtlarini uch kundan ortiq (saqlashdan) va mana shu idishlardagi nabizlardan. Soʻng Rasululloh ﷺ shundan keyin: «Ogoh boʻlinglar! Men sizlarni uch narsadan qaytargan edim. Sizlarni qabrlarni ziyorat qilishdan qaytargan edim; endi menga ayonki, u qalblarni yumshatadi va koʻzni yoshlantiradi — bas, ularni ziyorat qilinglar va yomon soʻz aytmanglar. Sizlarni qurbonlik goʻshtlarini uch kundan ortiq (saqlashdan) qaytargan edim; endi menga ayonki, odamlar nonushtalariga (qatiq) izlaydilar, mehmonlariga tortiq qiladilar va yoʻqdagilari uchun saqlab qoʻyadilar — bas, yenglar va xohlaganingizcha saqlanglar. Sizlarni mana shu idishlardan qaytargan edim — bas, xohlagan (idish)ingizda ichinglar; ammo (hech kim) oʻz meshini gunohga (aylantirmasin)», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уч нарсадан қайтарган эдилар: қабрларни зиёрат қилишдан, қурбонлик гўштларини уч кундан ортиқ (сақлашдан) ва мана шу идишлардаги набизлардан. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ шундан кейин: «Огоҳ бўлинглар! Мен сизларни уч нарсадан қайтарган эдим. Сизларни қабрларни зиёрат қилишдан қайтарган эдим; энди менга аёнки, у қалбларни юмшатади ва кўзни ёшлантиради — бас, уларни зиёрат қилинглар ва ёмон сўз айтманглар. Сизларни қурбонлик гўштларини уч кундан ортиқ (сақлашдан) қайтарган эдим; энди менга аёнки, одамлар нонушталарига (қатиқ) излайдилар, меҳмонларига тортиқ қиладилар ва йўқдагилари учун сақлаб қўядилар — бас, енглар ва хоҳлаганингизча сақланглар. Сизларни мана шу идишлардан қайтарган эдим — бас, хоҳлаган (идиш)ингизда ичинглар; аммо (ҳеч ким) ўз мешини гуноҳга (айлантирмасин)», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو رَبِيعَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى أَعْرَابِيٍّ يَعُودُهُ وَهُوَ مَحْمُومٌ فَقَالَ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ بَلْ حُمَّى تَفُورُ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ تُزِيرُهُ الْقُبُورَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَرَكَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ isitmalab yotgan bir aʼrobiyning oldiga uni yoʻqlab kirdilar-da: «(Bu) kafforat va poklovchidir», dedilar. Aʼrobiy: «Yoʻq, balki u — keksa chol ustida qaynayotgan, uni qabrlarga ziyoratchi qiladigan bir isitma», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ turib, uni (oʻz holiga) tashlab ketdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ иситмалаб ётган бир аъробийнинг олдига уни йўқлаб кирдилар-да: «(Бу) каффорат ва покловчидир», дедилар. Аъробий: «Йўқ, балки у — кекса чол устида қайнаётган, уни қабрларга зиёратчи қиладиган бир иситма», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, уни (ўз ҳолига) ташлаб кетдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرِضَ عَلَيْهِ طِيبٌ فَرَدَّهُ قَطُّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺga atir taqdim etilib, u zot uni rad qilganlarini hech koʻrmadim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺга атир тақдим этилиб, у зот уни рад қилганларини ҳеч кўрмадим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَجَرَ عَنْ الشُّرْبِ قَائِمًا قَالَ فَقُلْتُ فَالْأَكْلُ قَالَ أَشَرُّ وَأَخْبَثُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ tik turib ichishdan qaytardilar (zajr qildilar). (Roviy) aytdi: Men: «Tik turib yeyish-chi?» dedim. U: «Bu battarroq va yomonroqdir», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ тик туриб ичишдан қайтардилар (зажр қилдилар). (Ровий) айтди: Мен: «Тик туриб ейиш-чи?» дедим. У: «Бу баттарроқ ва ёмонроқдир», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ مِنْ مَاءٍ فَشَرِبَ فِي رَمَضَانَ وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ safarda edilar. U zotga bir idishda suv keltirildi va odamlar qarab turgan holda, Ramazonda ichdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ сафарда эдилар. У зотга бир идишда сув келтирилди ва одамлар қараб турган ҳолда, Рамазонда ичдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ إِنَّ أَبَا مُوسَى قَالَاسْتَحْمَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفَ أَنْ لَا يَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلَنَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ حَلَفْتَ أَنْ لَا تَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلْتَنَا قَالَ وَأَنَا أَحْلِفُ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَأَحْمِلَنَّكُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Muso dediki: Biz Rasululloh ﷺdan ulov soʻradik. U zot bizga ulov bermaslikka qasam ichdilar, soʻng bizga ulov berdilar. Men: «Yo Rasululloh, siz bizga ulov bermaslikka qasam ichgan edingiz, keyin esa bizga ulov berdingiz», dedim. U zot: «Men Alloh azza va jalla bilan qasam ichamanki, albatta sizlarga ulov beraman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Мусо дедики: Биз Расулуллоҳ ﷺдан улов сўрадик. У зот бизга улов бермасликка қасам ичдилар, сўнг бизга улов бердилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, сиз бизга улов бермасликка қасам ичган эдингиз, кейин эса бизга улов бердингиз», дедим. У зот: «Мен Аллоҳ азза ва жалла билан қасам ичаманки, албатта сизларга улов бераман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ وَشُعَيْبُ بْنُ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الدَّجَّالَ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ لَيْسَ بِأَعْوَرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ك ف ر يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ قَارِئٌ وَغَيْرُ قَارِئٍ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Dajjol krivoʻzdir (bir koʻzi koʻr), Robbingiz azza va jalla esa krivoʻz emasdir. Uning ikki koʻzi orasida ‹k-f-r› (deb bitilgan) boʻlib, uni har bir moʻmin — savodlisi ham, savodsizi ham — oʻqiydi», dedilar. Hammod yana: «Uning ikki koʻzi orasida yozib qoʻyilgandir», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Дажжол кривўздир (бир кўзи кўр), Роббингиз азза ва жалла эса кривўз эмасдир. Унинг икки кўзи орасида ‹к-ф-р› (деб битилган) бўлиб, уни ҳар бир мўмин — саводлиси ҳам, саводсизи ҳам — ўқийди», дедилар. Ҳаммод яна: «Унинг икки кўзи орасида ёзиб қўйилгандир», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ قَالُوا كُنَّا نَلْعَبُ فِيهِمَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الْفِطْرِ وَيَوْمَ النَّحْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, ularning oʻynab-kulib oʻtkazadigan ikki kuni bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bu ikki kun qanaqa kunlar?» dedilar. Ular: «Biz johiliyat davrida bu (ikki) kunda oʻynab-kular edik», dedilar. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla sizlarga bu ikki kunning oʻrniga ulardan koʻra yaxshiroq boʻlgan ikki kunni — Fitr kunini va Qurbon kunini berdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, уларнинг ўйнаб-кулиб ўтказадиган икки куни бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бу икки кун қанақа кунлар?» дедилар. Улар: «Биз жоҳилият даврида бу (икки) кунда ўйнаб-кулар эдик», дедилар. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла сизларга бу икки куннинг ўрнига улардан кўра яхшироқ бўлган икки кунни — Фитр кунини ва Қурбон кунини берди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا كَانَ شَخْصٌ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ رُؤْيَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانُوا إِذَا رَأَوْهُ لَمْ يَقُومُوا لِمَا يَعْلَمُونَ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Ularga Rasululloh ﷺdan koʻra koʻrishlari mahbubroq boʻlgan hech bir zot yoʻq edi. Shunday boʻlsa-da, ular u zotni koʻrganlarida oʻrinlaridan turmasdilar, chunki u zotning buni yoqtirmasliklarini bilardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Уларга Расулуллоҳ ﷺдан кўра кўришлари маҳбуброқ бўлган ҳеч бир зот йўқ эди. Шундай бўлса-да, улар у зотни кўрганларида ўринларидан турмасдилар, чунки у зотнинг буни ёқтирмасликларини билардилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّهُ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ أَهْلُ الْيَمَنِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَاءَكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ مِنْكُمْ قُلُوبًاقَالَ أَنَسٌ وَهُمْ أَوَّلُ مَنْ جَاءَ بِالْمُصَافَحَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Yaman ahli kelganida, Rasululloh ﷺ: «Sizlarga Yaman ahli keldi, ular qalbi sizlarnikidan koʻra yumshoqroq kishilardir», — dedilar. Anas aytdi: Ular qoʻl berib koʻrishishni birinchi boʻlib olib kelgan kishilardir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Яман аҳли келганида, Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга Яман аҳли келди, улар қалби сизларникидан кўра юмшоқроқ кишилардир», — дедилар. Анас айтди: Улар қўл бериб кўришишни биринчи бўлиб олиб келган кишилардир.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ قَالَقُلْتُ لِأَنَسٍ أَيُّ اللِّبَاسِ كَانَ أَحَبَّ أَوْ أَعْجَبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحِبَرَةُ
Qatoda aytdi: Men Anas (roziyallohu anhu)dan: «Rasululloh ﷺga qaysi kiyim eng sevimli — yoki eng yoqimli — edi?» deb soʻradim. U: «Hibara (Yaman chizigʻli matosi)», — dedi.Қатода айтди: Мен Анас (розияллоҳу анҳу)дан: «Расулуллоҳ ﷺга қайси кийим энг севимли — ёки энг ёқимли — эди?» деб сўрадим. У: «Ҳибара (Яман чизиғли матоси)», — деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ مَلِكَ الرُّومِ أَهْدَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتُقَةً مِنْ سُنْدُسٍ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يَدَيْهَا تَذَبْذَبَانِ مِنْ طُولِهِمَا فَجَعَلَ الْقَوْمُ يَلْتَمِسُونَهَا وَيَقُولُونَ أُنْزِلَتْ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ مِنْ السَّمَاءِ قَالَ وَمَا يُعْجِبُكُمْ مِنْهَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَمَنْدِيلٌ مِنْ مَنَادِيلِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ هَذِهِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى جَعْفَرٍ قَالَ فَلَبِسَهَا جَعْفَرٌ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَمْ أَبْعَثْ بِهَا إِلَيْكَ لِتَلْبَسَهَا قَالَ فَمَا أَصْنَعُ بِهَا قَالَ ابْعَثْ بِهَا إِلَى أَخِيكَ النَّجَاشِيِّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rum podshohi Rasululloh ﷺga sundusdan (yupqa ipakdan) toʻqilgan mustaqa (moʻynali kiyim) hadya qildi. Men hozir ham uning yenglari uzunligidan liqillab turganini koʻrib turgandekman. Qavm uni ushlab koʻra boshladi va: «Yo Rasululloh, bu senga osmondan tushirildimi?» deyishardi. U zot: «Uning nimasi sizlarni hayratga solyapti? Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Saʼd ibn Muozning jannatdagi roʻmolchalaridan bir roʻmolcha bundan yaxshiroqdir», dedilar. Soʻngra uni Jaʼfarga yubordilar. Jaʼfar uni kiyib keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men buni senga kiyishing uchun yubormagan edim», dedilar. U: «Unda men buni nima qilay?» dedi. U zot: «Buni birodaring Najoshiyga yuborgin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Рум подшоҳи Расулуллоҳ ﷺга сундусдан (юпқа ипакдан) тўқилган мустақа (мўйнали кийим) ҳадя қилди. Мен ҳозир ҳам унинг енглари узунлигидан лиқиллаб турганини кўриб тургандекман. Қавм уни ушлаб кўра бошлади ва: «Ё Расулуллоҳ, бу сенга осмондан туширилдими?» дейишарди. У зот: «Унинг нимаси сизларни ҳайратга соляпти? Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, Саъд ибн Муознинг жаннатдаги рўмолчаларидан бир рўмолча бундан яхшироқдир», дедилар. Сўнгра уни Жаъфарга юбордилар. Жаъфар уни кийиб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен буни сенга кийишинг учун юбормаган эдим», дедилар. У: «Унда мен буни нима қилай?» деди. У зот: «Буни биродаринг Нажошийга юборгин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُنْبَذَ التَّمْرُ وَالْبُسْرُ جَمِيعًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ quruq xurmo bilan gʻoʻra xurmoni birga (aralashtirib) damlashdan qaytardilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қуруқ хурмо билан ғўра хурмони бирга (аралаштириб) дамлашдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ بَهْزٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَحَدٌ يَسُرُّهُ يَرْجِعُ وَقَالَ بَهْزٌ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَلَهُ عَشَرَةُ أَمْثَالِهَا إِلَّا الشَّهِيدُ فَإِنَّهُ وَدَّ لَوْ أَنَّهُ رَجَعَ قَالَ بَهْزٌ رَجَعَ إِلَى الدُّنْيَا فَاسْتُشْهِدَ لِمَا رَأَى مِنْ الْفَضْلِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Jannat ahlidan hech kim dunyoga qaytishni — unga uning oʻn baravari berilsa ham — xohlamaydi; faqat shahid bundan mustasno: u koʻrgan fazilat sababli dunyoga qaytib, yana shahid boʻlishni orzu qiladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Жаннат аҳлидан ҳеч ким дунёга қайтишни — унга унинг ўн баравари берилса ҳам — хоҳламайди; фақат шаҳид бундан мустасно: у кўрган фазилат сабабли дунёга қайтиб, яна шаҳид бўлишни орзу қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ الْمُسْلِمِ مَا يُحِبُّهُ لِنَفْسِهِ مِنْ الْخَيْرِ
Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Banda oʻzi uchun yoqtirgan yaxshilikni musulmon birodari uchun ham yoqtirmaguncha (komil) iymonli boʻlmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Банда ўзи учун ёқтирган яхшиликни мусулмон биродари учун ҳам ёқтирмагунча (комил) иймонли бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَقُلْتُ لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَخَضَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَبْلُغْ ذَلِكَ إِنَّمَا كَانَ شَيْئًا فِي صُدْغَيْهِوَلَكِنْ أَبُو بَكْرٍ خَضَبَ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ
Qatoda aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan: «Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyaganmilar?» deb soʻradim. U: «Bunga hojat yetmagan edi, faqat ikki chakkalarida ozgina (oq) bor edi. Lekin Abu Bakr xina va katam bilan boʻyagan edi», — dedi.Қатода айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан: «Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўяганмилар?» деб сўрадим. У: «Бунга ҳожат етмаган эди, фақат икки чаккаларида озгина (оқ) бор эди. Лекин Абу Бакр хина ва катам билан бўяган эди», — деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَخْبَرَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا
Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Agar men bilgan narsani bilsangiz edi, oz kulib, koʻp yigʻlar edingiz», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Агар мен билган нарсани билсангиз эди, оз кулиб, кўп йиғлар эдингиз», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى عَلَى رَجُلٍ يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ قَالَ وَيْلَكَ ارْكَبْهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ qurbonlik tuyasini haydab borayotgan bir kishining oldiga keldilar va: «Unga min», dedilar. U: «Bu qurbonlik tuyasi-ku», dedi. U zot: «Voy senga, unga min!» — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қурбонлик туясини ҳайдаб бораётган бир кишининг олдига келдилар ва: «Унга мин», дедилар. У: «Бу қурбонлик туяси-ку», деди. У зот: «Вой сенга, унга мин!» — дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ بَهْزٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ وَالْكَلِمَةُ الصَّالِحَةُحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «(Kasallik oʻz-oʻzidan) yuqmaydi va badgumonlik (tiyara) ham yoʻq. Menga esa fol — yaxshi soʻz, solih soʻz — yoqadi», dedilar. Affon bizga Shuʼbadan, u Qatodadan, u Anasdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «(Касаллик ўз-ўзидан) юқмайди ва бадгумонлик (тияра) ҳам йўқ. Менга эса фол — яхши сўз, солиҳ сўз — ёқади», дедилар. Аффон бизга Шуъбадан, у Қатодадан, у Анасдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини ривоят қилди.