حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ دُورِ الْأَنْصَارِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَنُو عَبْدِ الْأَشْهَلِ وَهُمْ رَهْطُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ قَالُوا ثُمَّ مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ بَنُو النَّجَّارِ قَالُوا ثُمَّ مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَالُوا ثُمَّ مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ بَنُو سَاعِدَةَ قَالُوا ثُمَّ مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ فِي كُلِّ دُورِ الْأَنْصَارِ خَيْرٌقَالَ مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي ثَابِتٌ وَقَتَادَةُ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَذْكُرُ هَذَا الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ بَنُو النَّجَّارِ ثُمَّ بَنُو عَبْدِ الْأَشْهَلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga ansorlarning eng yaxshi xonadonlari haqida xabar beraymi?» dedilar. Ular: «Ha, yo Rasululloh», deyishdi. U zot: «Banu Abdulashhal — ular Saʼd ibn Muozning qavmidir», dedilar. Ular: «Soʻng kim, yo Rasululloh?» deyishdi. U zot: «Soʻng Banu Najjor», dedilar. Ular: «Soʻng kim, yo Rasululloh?» deyishdi. U zot: «Soʻng Banu Horis ibn Xazraj», dedilar. Ular: «Soʻng kim, yo Rasululloh?» deyishdi. U zot: «Soʻng Banu Soida», dedilar. Ular: «Soʻng kim, yo Rasululloh?» deyishdi. U zot: «Soʻng ansorlarning har bir xonadonida yaxshilik bordir», dedilar. Maʼmar aytdi: menga Sobit va Qatoda xabar berishdiki, ular Anas ibn Molikning shu hadisni zikr qilganini eshitishgan, faqat u: «Banu Najjor, soʻng Banu Abdulashhal», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга ансорларнинг энг яхши хонадонлари ҳақида хабар берайми?» дедилар. Улар: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», дейишди. У зот: «Бану Абдулашҳал — улар Саъд ибн Муознинг қавмидир», дедилар. Улар: «Сўнг ким, ё Расулуллоҳ?» дейишди. У зот: «Сўнг Бану Нажжор», дедилар. Улар: «Сўнг ким, ё Расулуллоҳ?» дейишди. У зот: «Сўнг Бану Ҳорис ибн Хазраж», дедилар. Улар: «Сўнг ким, ё Расулуллоҳ?» дейишди. У зот: «Сўнг Бану Соида», дедилар. Улар: «Сўнг ким, ё Расулуллоҳ?» дейишди. У зот: «Сўнг ансорларнинг ҳар бир хонадонида яхшилик бордир», дедилар. Маъмар айтди: менга Собит ва Қатода хабар беришдики, улар Анас ибн Моликнинг шу ҳадисни зикр қилганини эшитишган, фақат у: «Бану Нажжор, сўнг Бану Абдулашҳал», деган.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ مَوْلَى بَنِي جُمَحَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا رَجُلٌ يَتَبَخْتَرُ فِي حُلَّةٍ مُعْجَبٌ بِجُمَّتِهِ قَدْ أَسْبَلَ إِزَارَهُ إِذْ خَسَفَ اللَّهُ بِهِ فَهُوَ يَتَجَلْجَلُ أَوْ قَالَ يَهْوِي فِيهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi hulla (kiyim)da kerilib, sochidan magʻrurlanib, izorini osiltirib yurar edi; shu asnoda Alloh uni yerga yutdirdi va u Qiyomat kunigacha unda gʻarq boʻlib boradi», — yoki: «unga qulab boraveradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши ҳулла (кийим)да керилиб, сочидан мағрурланиб, изорини осилтириб юрар эди; шу аснода Аллоҳ уни ерга ютдирди ва у Қиёмат кунигача унда ғарқ бўлиб боради», — ёки: «унга қулаб бораверади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَأَخَذَتْ النَّاسَ رِيحٌ بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ حَاجٌّ فَاشْتَدَّتْ عَلَيْهِمْ فَقَالَ عُمَرُ لِمَنْ حَوْلَهُ مَنْ يُحَدِّثُنَا عَنْ الرِّيحِ فَلَمْ يُرْجِعُوا إِلَيْهِ شَيْئًا فَبَلَغَنِي الَّذِي سَأَلَ عَنْهُ عُمَرُ مِنْ ذَلِكَ فَاسْتَحْثَثْتُ رَاحِلَتِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أُخْبِرْتُ أَنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ الرِّيحِ وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الرِّيحُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ تَأْتِي بِالرَّحْمَةِ وَتَأْتِي بِالْعَذَابِ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهَا فَلَا تَسُبُّوهَا وَسَلُوا اللَّهَ خَيْرَهَا وَاسْتَعِيذُوا بِهِ مِنْ شَرِّهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Makka yoʻlida odamlarni shamol tutdi — Umar ibn Xattob haj qilayotgan edi — va shamol ularga qattiq boʻldi. Umar atrofidagilarga: «Kim bizga shamol haqida hadis aytib beradi?» dedi. Ular unga hech narsa qaytarmadilar. Umar soʻragan narsa menga yetdi; shunda men ulovimni tezlatib, unga yetib oldim-da: «Ey amirul-moʻminin, shamol haqida soʻraganingiz menga aytildi. Men Rasululloh ﷺning: ‹Shamol Allohning rahmatidandir: u rahmat ham keltiradi, azob ham keltiradi. Uni koʻrsangiz, uni soʻkmanglar; Allohdan uning yaxshiligini soʻranglar va yomonligidan Unga panoh tilanglar›, deganlarini eshitganman», dedim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Макка йўлида одамларни шамол тутди — Умар ибн Хаттоб ҳаж қилаётган эди — ва шамол уларга қаттиқ бўлди. Умар атрофидагиларга: «Ким бизга шамол ҳақида ҳадис айтиб беради?» деди. Улар унга ҳеч нарса қайтармадилар. Умар сўраган нарса менга етди; шунда мен уловимни тезлатиб, унга етиб олдим-да: «Эй амирул-мўминин, шамол ҳақида сўраганингиз менга айтилди. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Шамол Аллоҳнинг раҳматидандир: у раҳмат ҳам келтиради, азоб ҳам келтиради. Уни кўрсангиз, уни сўкманглар; Аллоҳдан унинг яхшилигини сўранглар ва ёмонлигидан Унга паноҳ тиланглар›, деганларини эшитганман», дедим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ وَأُعْطِيتُ جَوَامِعَ الْكَلَامِ وَبَيْنَا أَنَا نَائِمٌ إِذْ جِيءَ بِمَفَاتِيحِ خَزَائِنِ الْأَرْضِ فَوُضِعَتْ فِي يَدَيَّفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَقَدْ ذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتُمْ تَنْتَثِلُونَهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Men qoʻrquv bilan nusrat berildim, menga jomeʼ soʻzlar berildi va men uxlab yotganimda yer xazinalarining kalitlari keltirilib, qoʻlimga qoʻyildi», dedilar. Soʻng Abu Hurayra: «Rasululloh ﷺ ketdilar, sizlar esa u (xazina)lardan olib turibsizlar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен қўрқув билан нусрат берилдим, менга жомеъ сўзлар берилди ва мен ухлаб ётганимда ер хазиналарининг калитлари келтирилиб, қўлимга қўйилди», дедилар. Сўнг Абу Ҳурайра: «Расулуллоҳ ﷺ кетдилар, сизлар эса у (хазина)лардан олиб турибсизлар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَنْفَقَ زَوْجَيْنِ مِنْ مَالِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ دُعِيَ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ وَلِلْجَنَّةِ أَبْوَابٌ فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الصَّلَاةِ دُعِيَ مِنْ بَابِ الصَّلَاةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ دُعِيَ مِنْ بَابِ الصَّدَقَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجِهَادِ دُعِيَ مِنْ بَابِ الْجِهَادِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الصِّيَامِ دُعِيَ مِنْ بَابِ الرَّيَّانِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلَى أَحَدٍ مِنْ ضَرُورَةٍ مِنْ أَيِّهَا دُعِيَ فَهَلْ يُدْعَى مِنْهَا كُلِّهَا أَحَدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ وَإِنِّي أَرْجُو أَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim molidan bir juft (narsa)ni Alloh yoʻlida infoq qilsa, jannat eshiklaridan chaqiriladi. Jannatning eshiklari bordir: kim namoz ahlidan boʻlsa, namoz eshigidan chaqiriladi; kim sadaqa ahlidan boʻlsa, sadaqa eshigidan chaqiriladi; kim jihod ahlidan boʻlsa, jihod eshigidan chaqiriladi; kim roʻza ahlidan boʻlsa, Rayyon eshigidan chaqiriladi», dedilar. Shunda Abu Bakr: «Vallohi, yo Rasululloh, qaysi biridan chaqirilsa ham, kishiga hech zarurat yoʻqdir. Biror kishi bu eshiklarning hammasidan chaqiriladimi, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Ha, men sen ulardan boʻlishingni umid qilaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким молидан бир жуфт (нарса)ни Аллоҳ йўлида инфоқ қилса, жаннат эшикларидан чақирилади. Жаннатнинг эшиклари бордир: ким намоз аҳлидан бўлса, намоз эшигидан чақирилади; ким садақа аҳлидан бўлса, садақа эшигидан чақирилади; ким жиҳод аҳлидан бўлса, жиҳод эшигидан чақирилади; ким рўза аҳлидан бўлса, Райён эшигидан чақирилади», дедилар. Шунда Абу Бакр: «Валлоҳи, ё Расулуллоҳ, қайси биридан чақирилса ҳам, кишига ҳеч зарурат йўқдир. Бирор киши бу эшикларнинг ҳаммасидан чақириладими, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Ҳа, мен сен улардан бўлишингни умид қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَصَدَّقَ مِنْ طَيِّبٍ تَقَبَّلَهَا اللَّهُ مِنْهُ وَأَخَذَهَا بِيَمِينِهِ وَرَبَّاهَا كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ مُهْرَهُ أَوْ فَصِيلَهُ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَصَدَّقُ بِاللُّقْمَةِ فَتَرْبُو فِي يَدِ اللَّهِ أَوْ قَالَ فِي كَفِّ اللَّهِ حَتَّى تَكُونَ مِثْلَ الْجَبَلِ فَتَصَدَّقُوا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, banda pok (mol)dan sadaqa qilsa, Alloh uni undan qabul qiladi va uni oʻng qoʻli bilan oladi, soʻng sizlardan biringiz toychogʻini yoki boʻtalogʻini boqib oʻstirganidek, uni oʻstiradi. Albatta, kishi bir luqmani sadaqa qiladi, u esa Allohning qoʻlida — yoki u zot: ‹Allohning kaftida›, dedilar — oʻsib, togʻday boʻladi. Bas, sadaqa qilinglar!»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, банда пок (мол)дан садақа қилса, Аллоҳ уни ундан қабул қилади ва уни ўнг қўли билан олади, сўнг сизлардан бирингиз тойчоғини ёки бўталоғини боқиб ўстирганидек, уни ўстиради. Албатта, киши бир луқмани садақа қилади, у эса Аллоҳнинг қўлида — ёки у зот: ‹Аллоҳнинг кафтида›, дедилар — ўсиб, тоғдай бўлади. Бас, садақа қилинглар!»
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ مُوسَى لِآدَمَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي أَدْخَلْتَ ذُرِّيَّتَكَ النَّارَ فَقَالَ آدَمُ يَا مُوسَى اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلَامِهِ وَأَنْزَلَ عَلَيْكَ التَّوْرَاةَ فَهَلْ وَجَدْتَ أَنِّي أَهْبِطُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَحَجَّهُ آدَمُحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوًا مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَلَمَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Odam bilan Muso bahslashdilar. Muso Odamga: ‹Ey Odam, zurriyotingni doʻzaxga kirgizgan sensan›, dedi. Odam: ‹Ey Muso, Alloh seni Oʻz risolati va Oʻz kalomi bilan tanlab oldi hamda senga Tavrotni nozil qildi. Mening (yerga) tushishim (yozilganini) unda topmadingmi?› dedi. (Muso): ‹Ha›, dedi. Shunday qilib, Odam uni (dalil bilan) yengdi», dedilar. Yana Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan Abu Salamaning hadisiga yaqin (rivoyat qilindi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам билан Мусо баҳслашдилар. Мусо Одамга: ‹Эй Одам, зурриётингни дўзахга киргизган сенсан›, деди. Одам: ‹Эй Мусо, Аллоҳ сени Ўз рисолати ва Ўз каломи билан танлаб олди ҳамда сенга Тавротни нозил қилди. Менинг (ерга) тушишим (ёзилганини) унда топмадингми?› деди. (Мусо): ‹Ҳа›, деди. Шундай қилиб, Одам уни (далил билан) енгди», дедилар. Яна Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан Абу Саламанинг ҳадисига яқин (ривоят қилинди).
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَطْفَالِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺdan mushriklarning bolalari haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Ular nima qiluvchi boʻlganlarini Alloh biluvchiroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан мушрикларнинг болалари ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Улар нима қилувчи бўлганларини Аллоҳ билувчироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِلشُّونِيزِ عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَإِنَّ فِيهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِلَّا السَّامَ يُرِيدُ الْمَوْتَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shuniz — yaʼni sedana — haqida shunday deganlarini eshitdim: «Mana shu qora donani (yeyishni) oʻzingizga lozim tuting, chunki unda somdan boshqa har bir narsadan shifo bordir». U zot som deganda oʻlimni koʻzda tutdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шуниз — яъни седана — ҳақида шундай деганларини эшитдим: «Мана шу қора донани (ейишни) ўзингизга лозим тутинг, чунки унда сомдан бошқа ҳар бир нарсадан шифо бордир». У зот сом деганда ўлимни кўзда тутдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُفْتَحُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ فِي كُلِّ اثْنَيْنِ وَخَمِيسٍ قَالَ مَعْمَرٌ وَقَالَ غَيْرُ سُهَيْلٍ وَتُعْرَضُ الْأَعْمَالُ فِي كُلِّ اثْنَيْنِ وَخَمِيسٍ فَيَغْفِرُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِكُلِّ عَبْدٍ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا إِلَّا الْمُتَشَاحِنَيْنِ يَقُولُ اللَّهُ لِلْمَلَائِكَةِ ذَرُوهُمَا حَتَّى يَصْطَلِحَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jannat eshiklari har dushanba va payshanbada ochiladi», dedilar. Maʼmar aytdi: Suhayldan boshqasi: «Amallar har dushanba va payshanbada koʻrsatiladi; shunda aziz va jalil Alloh Oʻziga hech narsani sherik qilmagan har bir bandani magʻfirat qiladi — bir-biriga adovat qilgan ikki kishidan boshqasini. Alloh farishtalarga: ‹Bu ikkovini yarashguncha qoʻyib turinglar›, deydi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат эшиклари ҳар душанба ва пайшанбада очилади», дедилар. Маъмар айтди: Суҳайлдан бошқаси: «Амаллар ҳар душанба ва пайшанбада кўрсатилади; шунда азиз ва жалил Аллоҳ Ўзига ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳар бир бандани мағфират қилади — бир-бирига адоват қилган икки кишидан бошқасини. Аллоҳ фаришталарга: ‹Бу икковини ярашгунча қўйиб туринглар›, дейди», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَعَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ قَالُوا فَمَنْ الشَّدِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kuchli kishi (kurashda) yiqituvchi emas», dedilar. Ular: «Boʻlmasa, kuchli kim, yo Rasululloh?» deyishdi. U zot: «Gʻazab paytida oʻzini tuta oladigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Кучли киши (курашда) йиқитувчи эмас», дедилар. Улар: «Бўлмаса, кучли ким, ё Расулуллоҳ?» дейишди. У зот: «Ғазаб пайтида ўзини тута оладиган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالَ ثُمَّ مَاذَا قَالَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ مَاذَا قَالَ ثُمَّ حَجٌّ مَبْرُورٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan: «Qaysi amallar afzal?» deb soʻradi. U zot: «Allohga iymon keltirish», dedilar. U: «Soʻng nima?» dedi. U zot: «Alloh yoʻlida jihod qilish», dedilar. U: «Soʻng nima?» dedi. U zot: «Soʻng maqbul haj», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан: «Қайси амаллар афзал?» деб сўради. У зот: «Аллоҳга иймон келтириш», дедилар. У: «Сўнг нима?» деди. У зот: «Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш», дедилар. У: «Сўнг нима?» деди. У зот: «Сўнг мақбул ҳаж», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي آخِرِ الزَّمَانِ لَا تَكَادُ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ تَكْذِبُ وَأَصْدَقُكُمْ رُؤْيَا أَصْدَقُكُمْ حَدِيثًا وَالرُّؤْيَا ثَلَاثَةٌ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ بُشْرَى مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالرُّؤْيَا يُحَدِّثُ بِهَا الرَّجُلُ نَفْسَهُ وَالرُّؤْيَا تَحْزِينٌ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ رُؤْيَا يَكْرَهُهَا فَلَا يُحَدِّثْ بِهَا أَحَدًا وَلْيَقُمْ فَلْيُصَلِّقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُعْجِبُنِي الْقَيْدُ وَأَكْرَهُ الْغُلَّ الْقَيْدُ ثَبَاتٌ فِي الدِّينِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Oxirzamonda moʻminning tushi qariyb yolgʻon boʻlmaydi. Sizlarning tushi eng rost boʻlganingiz — soʻzi eng rost boʻlganingizdir. Tush uch xildir: yaxshi tush — aziz va jalil Allohdan boʻlgan xushxabar; kishi oʻz koʻngliga soladigan tush; va shayton tomonidan boʻlgan gʻam-tashvish. Biringiz oʻzi yoqtirmagan tushni koʻrsa, uni hech kimga aytmasin, balki turib namoz oʻqisin», dedilar. Abu Hurayra aytdi: «Menga kishan yoqadi, boʻyinturuqni esa yoqtirmayman; kishan — dinda sobitlikdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Охирзамонда мўминнинг туши қарийб ёлғон бўлмайди. Сизларнинг туши энг рост бўлганингиз — сўзи энг рост бўлганингиздир. Туш уч хилдир: яхши туш — азиз ва жалил Аллоҳдан бўлган хушхабар; киши ўз кўнглига соладиган туш; ва шайтон томонидан бўлган ғам-ташвиш. Бирингиз ўзи ёқтирмаган тушни кўрса, уни ҳеч кимга айтмасин, балки туриб намоз ўқисин», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: «Менга кишан ёқади, бўйинтуруқни эса ёқтирмайман; кишан — динда собитликдир».
وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
Nabiy ﷺ esa dedilar: «Moʻminning tushi nubuvvatning qirq olti boʻlagidan bir boʻlagidir».Набий ﷺ эса дедилар: «Мўминнинг туши нубувватнинг қирқ олти бўлагидан бир бўлагидир».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻminning tushi nubuvvatning qirq olti boʻlagidan bir boʻlagidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминнинг туши нубувватнинг қирқ олти бўлагидан бир бўлагидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, mehmonini izzat-ikrom qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, меҳмонини иззат-икром қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُرْسِلَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى فَلَمَّا جَاءَهُ صَكَّهُ فَفَقَأَ عَيْنَهُ فَرَجَعَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لَا يُرِيدُ الْمَوْتَ قَالَ فَرَدَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ عَيْنَهُ وَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ فَلَهُ بِمَا غَطَّتْ يَدُهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ سَنَةٌ فَقَالَ أَيْ رَبِّ ثُمَّ مَهْ قَالَ ثُمَّ الْمَوْتُ قَالَ فَالْآنَ فَسَأَلَ اللَّهَ أَنْ يُدْنِيَهُ مِنْ الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَوْ كُنْتُ ثَمَّ لَأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ تَحْتَ الْكَثِيبِ الْأَحْمَرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oʻlim farishtasi Musoning oldiga yuborildi. (Farishta) uning oldiga kelganida, (Muso) uni urib, koʻzini chiqarib yubordi. (Farishta) aziz va jalil Robbisiga qaytib: «Sen meni oʻlimni istamaydigan bandaning oldiga yuboribsan», dedi. Shunda aziz va jalil Alloh unga koʻzini qaytarib berdi va: «Uning oldiga qayt va unga ayt: qoʻlini bir hoʻkizning beliga qoʻysin; qoʻli yopgan har bir tukka evaziga unga bir yil (bordir)», dedi. (Muso): «Ey Robbim, soʻng nima?» dedi. (Alloh): «Soʻng oʻlim», dedi. (Muso): «Unday boʻlsa, hozir (boʻlsin)», dedi va Allohdan oʻzini muqaddas yerga bir tosh otimicha yaqinlashtirishini soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar men oʻsha yerda boʻlganimda, sizlarga uning yoʻl chetidagi, qizil tepalik tagidagi qabrini koʻrsatgan boʻlardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ўлим фариштаси Мусонинг олдига юборилди. (Фаришта) унинг олдига келганида, (Мусо) уни уриб, кўзини чиқариб юборди. (Фаришта) азиз ва жалил Роббисига қайтиб: «Сен мени ўлимни истамайдиган банданинг олдига юборибсан», деди. Шунда азиз ва жалил Аллоҳ унга кўзини қайтариб берди ва: «Унинг олдига қайт ва унга айт: қўлини бир ҳўкизнинг белига қўйсин; қўли ёпган ҳар бир тукка эвазига унга бир йил (бордир)», деди. (Мусо): «Эй Роббим, сўнг нима?» деди. (Аллоҳ): «Сўнг ўлим», деди. (Мусо): «Ундай бўлса, ҳозир (бўлсин)», деди ва Аллоҳдан ўзини муқаддас ерга бир тош отимича яқинлаштиришини сўради. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен ўша ерда бўлганимда, сизларга унинг йўл четидаги, қизил тепалик тагидаги қабрини кўрсатган бўлардим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ لِي الزُّهْرِيُّ أَلَا أُحَدِّثُكَ بِحَدِيثَيْنِ عَجِيبَيْنِ قَالَ الزُّهْرِيُّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ أَوْصَى بَنِيهِ فَقَالَ إِذَا أَنَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ اذْرُونِي فِي الرِّيحِ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيَّ رَبِّي لَيُعَذِّبَنِّي عَذَابًا مَا عُذِّبَهُ أَحَدٌ قَالَ فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ فَقَالَ اللَّهُ لِلْأَرْضِ أَدِّي مَا أَخَذْتِ فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ خَشْيَتُكَ يَا رَبِّ أَوْ مَخَافَتُكَ فَغَفَرَ لَهُ بِذَلِكَ
Maʼmar aytdi: Zuhriy menga: «Senga ikkita ajoyib hadis aytib beraymi?» dedi. Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot dedilar: «Bir kishi oʻziga (gunoh qilib) haddan oshdi. Unga oʻlim yetib kelganida farzandlariga vasiyat qilib: ‹Men oʻlsam, meni yoqib yuboringlar, soʻng maydalanglar, soʻng meni shamolda, dengizda sochib yuboringlar. Vallohi, agar Robbim meni ushlay olsa, hech kimni azoblamagan bir azob bilan meni azoblaydi›, dedi. Ular unga shuni qildilar. Shunda Alloh yerga: ‹Olganingni qaytar!› dedi. Shu zahoti u tik turardi. (Alloh) unga: ‹Seni shu qilgan ishingga nima undadi?› dedi. U: ‹Yo Robbim, Sendan qoʻrqqanim›, — yoki: ‹Sendan xavfsiraganim›, dedi. Shu sababli (Alloh) uni magʻfirat qildi».Маъмар айтди: Зуҳрий менга: «Сенга иккита ажойиб ҳадис айтиб берайми?» деди. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот дедилар: «Бир киши ўзига (гуноҳ қилиб) ҳаддан ошди. Унга ўлим етиб келганида фарзандларига васият қилиб: ‹Мен ўлсам, мени ёқиб юборинглар, сўнг майдаланглар, сўнг мени шамолда, денгизда сочиб юборинглар. Валлоҳи, агар Роббим мени ушлай олса, ҳеч кимни азобламаган бир азоб билан мени азоблайди›, деди. Улар унга шуни қилдилар. Шунда Аллоҳ ерга: ‹Олганингни қайтар!› деди. Шу заҳоти у тик турарди. (Аллоҳ) унга: ‹Сени шу қилган ишингга нима ундади?› деди. У: ‹Ё Роббим, Сендан қўрққаним›, — ёки: ‹Сендан хавфсираганим›, деди. Шу сабабли (Аллоҳ) уни мағфират қилди».
قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي حُمَيْدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ النَّارَ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَا هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلَا هِيَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ حَتَّى مَاتَتْقَالَ الزُّهْرِيُّ ذَلِكَ أَنْ لَا يَتَّكِلَ رَجُلٌ وَلَا يَيْأَسَ رَجُلٌ
Zuhriy aytdi: menga Humayd Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi, u Rasululloh ﷺdan (rivoyat qiladi). U zot dedilar: «Bir ayol oʻzi bogʻlab qoʻygan bir mushuk sababli doʻzaxga kirdi: uni na boqdi, na yer hasharotlaridan yesin deb qoʻyib yubordi — toki u oʻlib ketdi». Zuhriy aytdi: bu (shuning uchunki), bir kishi (amaliga) suyanib ketmasin va bir kishi (Allohning rahmatidan) umidini uzmasin.Зуҳрий айтди: менга Ҳумайд Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди, у Расулуллоҳ ﷺдан (ривоят қилади). У зот дедилар: «Бир аёл ўзи боғлаб қўйган бир мушук сабабли дўзахга кирди: уни на боқди, на ер ҳашаротларидан есин деб қўйиб юборди — токи у ўлиб кетди». Зуҳрий айтди: бу (шунинг учунки), бир киши (амалига) суяниб кетмасин ва бир киши (Аллоҳнинг раҳматидан) умидини узмасин.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا وَالْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ التَّمِيمِيُّ جَالِسٌ فَقَالَ الْأَقْرَعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي عَشَرَةً مِنْ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ إِنْسَانًا مِنْهُمْ قَطُّ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ مَنْ لَا يَرْحَمُ لَا يُرْحَمُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Husayn ibn Ali (roziyallohu anhumo)ni oʻpdilar, Aqraʼ ibn Hobis at-Tamimiy esa oʻtirgan edi. Aqraʼ: «Yo Rasululloh, mening oʻnta bolam bor, men ulardan birortasini hech oʻpmaganman», dedi. Rasululloh ﷺ unga qarab qoʻydilar-da: «Kim rahm qilmasa, unga rahm qilinmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Ҳусайн ибн Али (розияллоҳу анҳумо)ни ўпдилар, Ақраъ ибн Ҳобис ат-Тамимий эса ўтирган эди. Ақраъ: «Ё Расулуллоҳ, менинг ўнта болам бор, мен улардан бирортасини ҳеч ўпмаганман», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга қараб қўйдилар-да: «Ким раҳм қилмаса, унга раҳм қилинмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ وَلِي عِيَالٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ نِسَاءٍ رَكِبْنَ نِسَاءُ قُرَيْشٍ أَحْنَاهُ عَلَى وَلَدٍ فِي صِغَرِهِ وَأَرْعَاهُ عَلَى زَوْجٍ فِي ذَاتِ يَدِهِقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَلَمْ تَرْكَبْ مَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ بَعِيرًا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ إِلَّا قَوْلَهُ وَلَمْ تَرْكَبْ مَرْيَمُ بَعِيرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Abu Tolibning qizi Ummu Honiyga sovchi qoʻydilar. U: «Yo Rasululloh, men keksayib qoldim va menda (boquvchi) oilam bor», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «(Tuyaga) mingan ayollarning eng yaxshisi — Quraysh ayollaridir: ular kichikligida bolaga eng mehribon va erining moli haqida unga eng koʻp rioya qiluvchidir», dedilar. Abu Hurayra: «Maryam binti Imron esa tuyaga minmagan», dedi. Yana Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan shuning oʻxshashi (rivoyat qilindi), faqat unda: «Maryam tuyaga minmagan», degan soʻz yoʻq.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Абу Толибнинг қизи Умму Ҳонийга совчи қўйдилар. У: «Ё Расулуллоҳ, мен кексайиб қолдим ва менда (боқувчи) оилам бор», деди. Шунда Набий ﷺ: «(Туяга) минган аёлларнинг энг яхшиси — Қурайш аёлларидир: улар кичиклигида болага энг меҳрибон ва эрининг моли ҳақида унга энг кўп риоя қилувчидир», дедилар. Абу Ҳурайра: «Марям бинти Имрон эса туяга минмаган», деди. Яна Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан шунинг ўхшаши (ривоят қилинди), фақат унда: «Марям туяга минмаган», деган сўз йўқ.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ أَوْ أَحَدِهِمَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَخْرُ وَالْخُيَلَاءُ فِي الْفَدَّادِينَ مِنْ أَهْلِ الْوَبَرِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Faxrlanish va kibr — tuya boquvchi chodir ahlidadir; vazminlik esa qoʻy egalaridadir. Iymon yamanlik va hikmat yamanlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Фахрланиш ва кибр — туя боқувчи чодир аҳлидадир; вазминлик эса қўй эгаларидадир. Иймон яманлик ва ҳикмат яманликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِي عَلَى قُرَيْشٍ حَقًّا وَإِنَّ لِقُرَيْشٍ عَلَيْكُمْ حَقًّا مَا حَكَمُوا فَعَدَلُوا وَأْتُمِنُوا فَأَدَّوْا وَاسْتُرْحِمُوا فَرَحِمُوا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Mening Quraysh ustida haqqim bor, Qurayshning ham sizlar ustingizda haqqi bor — modomiki ular hukm qilsalar adolat qilsalar, omonat topshirilsa uni ado etsalar va rahm soʻralsa rahm qilsalar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг Қурайш устида ҳаққим бор, Қурайшнинг ҳам сизлар устингизда ҳаққи бор — модомики улар ҳукм қилсалар адолат қилсалар, омонат топширилса уни адо этсалар ва раҳм сўралса раҳм қилсалар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلَا تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Mening ismim bilan ismlaninglar, lekin mening kunyam bilan kunyalanmanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг исмим билан исмланинглар, лекин менинг куням билан куняланманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِعِمَّا لِلْعَبْدِ أَنْ يَتَوَفَّاهُ اللَّهُ بِحُسْنِ عِبَادَةِ رَبِّهِ وَبِطَاعَةِ سَيِّدِهِ نِعِمَّا لَهُ وَنِعِمَّا لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Banda uchun Alloh uni Robbisiga chiroyli ibodat qilgan va xoʻjayiniga itoat qilgan holida vafot ettirishi naqadar yaxshi! Bu unga naqadar yaxshi, bu unga naqadar yaxshi!» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда учун Аллоҳ уни Роббисига чиройли ибодат қилган ва хўжайинига итоат қилган ҳолида вафот эттириши нақадар яхши! Бу унга нақадар яхши, бу унга нақадар яхши!» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَمَنْ أَطَاعَ أَمِيرِي فَقَدْ أَطَاعَنِي وَمَنْ عَصَى أَمِيرِي فَقَدْ عَصَانِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim menga itoat qilsa, Allohga itoat qilibdi, kim menga osiy boʻlsa, Allohga osiy boʻlibdi. Kim mening amirimga itoat qilsa, menga itoat qilibdi, kim mening amirimga osiy boʻlsa, menga osiy boʻlibdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким менга итоат қилса, Аллоҳга итоат қилибди, ким менга осий бўлса, Аллоҳга осий бўлибди. Ким менинг амиримга итоат қилса, менга итоат қилибди, ким менинг амиримга осий бўлса, менга осий бўлибди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ {غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ} فَقُولُوا آمِينَ فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ يَقُولُونَ آمِينَ وَإِنَّ الْإِمَامَ يَقُولُ آمِينَ فَمَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom {Gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning yoʻlidan boshqa} deganda, sizlar omin denglar. Chunki farishtalar omin deydilar va imom ham omin deydi. Kimning omini farishtalarning omini bilan mos kelsa, uning oldingi gunohlari kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом {Ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг йўлидан бошқа} деганда, сизлар омин денглар. Чунки фаришталар омин дейдилар ва имом ҳам омин дейди. Кимнинг омини фаришталарнинг омини билан мос келса, унинг олдинги гуноҳлари кечирилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida: «Allohumma Robbana va lakal-hamd», der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан бошларини кўтарганларида: «Аллоҳумма Роббана ва лакал-ҳамд», дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَقَدْ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا تَسْعَوْنَ وَلَكِنْ ائْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّواحَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ الْهَادِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَذَكَرَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Namozga iqomat aytilsa, unga yugurib kelmanglar, balki yurib kelinglar, sizlarga vazminlik lozim. Yetganini oʻqinglar, qoldirib qoʻyganingizni esa toʻldiringlar», dedilar. Yana Abu Hurayra aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Namozga iqomat aytilsa...» deb aytayotganlarini eshitdim — soʻng uni zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Намозга иқомат айтилса, унга югуриб келманглар, балки юриб келинглар, сизларга вазминлик лозим. Етганини ўқинглар, қолдириб қўйганингизни эса тўлдиринглар», дедилар. Яна Абу Ҳурайра айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Намозга иқомат айтилса...» деб айтаётганларини эшитдим — сўнг уни зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَاقْضُواقَالَ مَعْمَرٌ وَلَمْ يَذْكُرْ سُجُودًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Yetganini oʻqinglar, qoldirib qoʻyganingizni esa qazo qilinglar», dedilar. Maʼmar aytdi: u sajdani zikr qilmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Етганини ўқинглар, қолдириб қўйганингизни эса қазо қилинглар», дедилар. Маъмар айтди: у саждани зикр қилмади.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنْ الصَّلَاةِ فَقَدْ أَدْرَكَ الصَّلَاةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Kim namozdan bir rakaatga ulgursa, namozga ulgurgan boʻladi», deganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким намоздан бир ракаатга улгурса, намозга улгурган бўлади», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ أَوْ الْعَصْرَ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الشِّمَالَيْنِ بْنُ عَبْدِ عَمْرٍو وَكَانَ حَلِيفًا لِبَنِي زُهْرَةَ أَخُفِّفَتْ الصَّلَاةُ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالُوا صَدَقَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَأَتَمَّ بِهِمْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ نَقَصَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ peshin yoki asr namozini oʻqib, ikki rakaatda salom berdilar va namozdan chiqdilar. Shunda Bani Zuhraning halifi boʻlgan Zush-Shimolayn ibn Abdu Amr u zotga: ‹Namoz kamaytirildimi yoki unutdingizmi?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Zul-Yadayn nima deyapti?› dedilar. Ular: ‹Rost aytdi, ey Allohning Nabiysi›, dedilar. Shunda u zot ularga kamaytirilgan ikki rakaatni toʻldirib oʻqidilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ пешин ёки аср намозини ўқиб, икки ракаатда салом бердилар ва намоздан чиқдилар. Шунда Бани Зуҳранинг ҳалифи бўлган Зуш-Шимолайн ибн Абду Амр у зотга: ‹Намоз камайтирилдими ёки унутдингизми?› деди. Набий ﷺ: ‹Зул-Ядайн нима деяпти?› дедилар. Улар: ‹Рост айтди, эй Аллоҳнинг Набийси›, дедилар. Шунда у зот уларга камайтирилган икки ракаатни тўлдириб ўқидилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ أَوْ أَحَدِهِمَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ بِالنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ الضَّعِيفَ وَالشَّيْخَ الْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz odamlarga (imom boʻlib) namoz oʻqisa, yengil qilsin. Chunki ular orasida zaif, keksa chol va hojati bor kishi boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиса, енгил қилсин. Чунки улар орасида заиф, кекса чол ва ҳожати бор киши бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يُؤْمِنُ الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ قَبْلَ الْإِمَامِ أَنْ يَرُدَّ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Imomdan oldin boshini koʻtaradigan kishi Allohning uning boshini eshak boshiga aylantirib qoʻyishidan omonda emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Имомдан олдин бошини кўтарадиган киши Аллоҳнинг унинг бошини эшак бошига айлантириб қўйишидан омонда эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ قَالَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْجِ الْوَلِيدَ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozining oxirgi rakaatida boshlarini koʻtarganlarida: «Allohumma Robbano va lakal-hamd. Allohim! Validni, Salama ibn Hishomni va Ayyosh ibn Abu Rabiani hamda moʻminlarning ojizlarini najot bergin. Allohim! Muzar (qabilasi)ga azobingni qattiq qilgin va uni ularga Yusuf (zamonidagi qahatchilik) yillaridek qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг охирги ракаатида бошларини кўтарганларида: «Аллоҳумма Роббано ва лакал-ҳамд. Аллоҳим! Валидни, Салама ибн Ҳишомни ва Айёш ибн Абу Рабиани ҳамда мўминларнинг ожизларини нажот бергин. Аллоҳим! Музар (қабиласи)га азобингни қаттиқ қилгин ва уни уларга Юсуф (замонидаги қаҳатчилик) йилларидек қилгин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَذِنَ اللَّهُ لِشَيْءٍ مَا أَذِنَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَتَغَنَّى بِالْقُرْآنِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh hech bir narsaga — Qurʼonni chiroyli ovoz bilan tarannum qilib oʻqiydigan paygʻambarga quloq solganchalik — quloq solgan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ҳеч бир нарсага — Қуръонни чиройли овоз билан тараннум қилиб ўқийдиган пайғамбарга қулоқ солганчалик — қулоқ солган эмас», дедилар.
حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَوْصَانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثٍ لَسْتُ بِتَارِكِهِنَّ فِي حَضَرٍ وَلَا سَفَرٍ نَوْمٍ عَلَى وِتْرٍ وَصِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَرَكْعَتَيْ الضُّحَى قَالَ ثُمَّ أَوْهَمَ الْحَسَنُ فَجَعَلَ مَكَانَ الضُّحَى غُسْلَ يَوْمِ الْجُمُعَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ menga uch narsani vasiyat qildilar — men ularni na muqim holda, na safarda tark qilmayman: vitr (oʻqib) uxlash, har oydan uch kun roʻza tutish va zuho namozining ikki rakaati. (Rovi) aytdi: Soʻng Hasan adashib, zuho oʻrniga juma kunining gʻuslini aytdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ менга уч нарсани васият қилдилар — мен уларни на муқим ҳолда, на сафарда тарк қилмайман: витр (ўқиб) ухлаш, ҳар ойдан уч кун рўза тутиш ва зуҳо намозининг икки ракаати. (Рови) айтди: Сўнг Ҳасан адашиб, зуҳо ўрнига жума кунининг ғуслини айтди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ عِيَاضٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍقَالَ وَأَخْبَرَنِي أَيْضًا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ هِلَالُ بْنُ أُسَامَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَمَةَ يُخْبِرُ بِذَلِكَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning idishini it yalasa, uni yetti marta yuvsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг идишини ит яласа, уни етти марта ювсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي زِيَادٌ أَنَّ ثَابِتًا مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ وَقَالَ ابْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ نَائِمًا ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَأَرَادَ الْوُضُوءَ فَلَا يَضَعْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يَصُبَّ عَلَى يَدِهِ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz uxlab, soʻng uygʻonsa va tahorat qilmoqchi boʻlsa, qoʻliga suv quymaguncha qoʻlini idishga solmasin. Chunki u qoʻli qayerda tunaganini bilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ухлаб, сўнг уйғонса ва таҳорат қилмоқчи бўлса, қўлига сув қуймагунча қўлини идишга солмасин. Чунки у қўли қаерда тунаганини билмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ قَارِظٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ وَجَدَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَتَوَضَّأُ عَلَى ظَهْرِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنَّمَا أَتَوَضَّأُ مِنْ أَثْوَارِ أَقِطٍ أَكَلْتُهَا لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَوَضَّئُوا مِمَّا مَسَّتْ النَّارُ
Abdulloh ibn Ibrohim ibn Qoriz xabar berishicha, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ni masjid ustida tahorat qilayotgan holda topdi. Shunda Abu Hurayra: «Men faqat yeganim qurut boʻlaklari (sababidan) tahorat qilyapman, chunki Rasululloh ﷺ: ‹Olovga tekkan narsadan tahorat qilinglar›, deganlar», dedi.Абдуллоҳ ибн Иброҳим ибн Қориз хабар беришича, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)ни масжид устида таҳорат қилаётган ҳолда топди. Шунда Абу Ҳурайра: «Мен фақат еганим қурут бўлаклари (сабабидан) таҳорат қиляпман, чунки Расулуллоҳ ﷺ: ‹Оловга теккан нарсадан таҳорат қилинглар›, деганлар», деди.