حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الْمَدَائِنِيُّ وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَمَامَ الدَّجَّالِ سِنِينَ خَدَّاعَةً يُكَذَّبُ فِيهَا الصَّادِقُ وَيُصَدَّقُ فِيهَا الْكَاذِبُ وَيُخَوَّنُ فِيهَا الْأَمِينُ وَيُؤْتَمَنُ فِيهَا الْخَائِنُ وَيَتَكَلَّمُ فِيهَا الرُّوَيْبِضَةُ قِيلَ وَمَا الرُّوَيْبِضَةُ قَالَ الْفُوَيْسِقُ يَتَكَلَّمُ فِي أَمْرِ الْعَامَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Dajjol oldidan aldamchi yillar boʻladi: unda rostgoʻy yolgʻonchiga chiqariladi, yolgʻonchi esa tasdiqlanadi; omonatdor xoin sanaladi, xoinga esa omonat topshiriladi; va unda ruvaybiza gapiradi». «Ruvaybiza nima?» deyildi. U zot: «Omma ishi haqida gapiradigan past fosiq», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Дажжол олдидан алдамчи йиллар бўлади: унда ростгўй ёлғончига чиқарилади, ёлғончи эса тасдиқланади; омонатдор хоин саналади, хоинга эса омонат топширилади; ва унда рувайбиза гапиради». «Рувайбиза нима?» дейилди. У зот: «Омма иши ҳақида гапирадиган паст фосиқ», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الْمَدَائِنِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ الثُّفْلُقَالَ عَبَّادٌ يَعْنِي الْمَرَقَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga sufl yoqar edi. Abbod: «Yaʼni shoʻrva», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га суфл ёқар эди. Аббод: «Яъни шўрва», деди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ سِنِينَ خَدَّاعَاتٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) dedi: Men Rasululloh ﷺ ning: «Albatta, qiyomat oldidan aldamchi yillar boʻladi», deganlarini eshitdim — soʻng hadisni zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Албатта, қиёмат олдидан алдамчи йиллар бўлади», деганларини эшитдим — сўнг ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَرَرْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ فَرَأَى قُبَّةً مِنْ لَبِنٍ فَقَالَ لِمَنْ هَذِهِ فَقُلْتُ لِفُلَانٍ فَقَالَ أَمَا إِنَّ كُلَّ بِنَاءٍ هَدٌّ عَلَى صَاحِبِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَا كَانَ فِي مَسْجِدٍ أَوْ فِي بِنَاءِ مَسْجِدٍ شَكَّ أَسْوَدُ أَوْ أَوْ أَوْ ثُمَّ مَرَّ فَلَمْ يَلْقَهَا فَقَالَ مَا فَعَلَتْ الْقُبَّةُ قُلْتُ بَلَغَ صَاحِبَهَا مَا قُلْتَ فَهَدَمَهَا قَالَ فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan Madina yoʻllaridan birida oʻtdim. U zot gʻishtdan qilingan bir gumbazni koʻrib: «Bu kimniki?» dedilar. Men: «Falonchiniki», dedim. U zot: «Bilingki, masjidda yoki masjid qurilishida boʻlganidan boshqa har bir bino qiyomat kuni egasi uchun vabol boʻladi», dedilar — Asvad shubha qildi: «yoki, yoki, yoki». Soʻng u zot (yana) oʻtdilar va uni koʻrmadilar. «Gumbaz nima boʻldi?» dedilar. Men: «Egasiga Siz aytgan gap yetib bordi, u uni buzib tashladi», dedim. Shunda u zot: «Alloh unga rahm qilsin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан Мадина йўлларидан бирида ўтдим. У зот ғиштдан қилинган бир гумбазни кўриб: «Бу кимники?» дедилар. Мен: «Фалончиники», дедим. У зот: «Билингки, масжидда ёки масжид қурилишида бўлганидан бошқа ҳар бир бино қиёмат куни эгаси учун вабол бўлади», дедилар — Асвад шубҳа қилди: «ёки, ёки, ёки». Сўнг у зот (яна) ўтдилар ва уни кўрмадилар. «Гумбаз нима бўлди?» дедилар. Мен: «Эгасига Сиз айтган гап етиб борди, у уни бузиб ташлади», дедим. Шунда у зот: «Аллоҳ унга раҳм қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ بِلَالِ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَرَادَ الْحَجَّاجُ أَنْ يَجْعَلَ ابْنَهُ عَلَى قَضَاءِ الْبَصْرَةِ قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ طَلَبَ الْقَضَاءَ وَاسْتَعَانَ عَلَيْهِ وُكِلَ إِلَيْهِ وَمَنْ لَمْ يَطْلُبْهُ وَلَمْ يَسْتَعِنْ عَلَيْهِ أَنْزَلَ اللَّهُ مَلَكًا يُسَدِّدُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Hajjoj oʻz oʻgʻlini Basra qoziligiga qoʻymoqchi boʻldi. Shunda Anas dedi: Rasululloh ﷺ ning: «Kim qozilikni istab, unga erishmoq uchun yordam soʻrasa, oʻz holiga tashlab qoʻyiladi. Kim uni istamasa va unga yordam ham soʻramasa, Alloh unga toʻgʻri yoʻl koʻrsatadigan bir farishtani tushiradi», deganlarini eshitdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳажжож ўз ўғлини Басра қозилигига қўймоқчи бўлди. Шунда Анас деди: Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Ким қозиликни истаб, унга эришмоқ учун ёрдам сўраса, ўз ҳолига ташлаб қўйилади. Ким уни истамаса ва унга ёрдам ҳам сўрамаса, Аллоҳ унга тўғри йўл кўрсатадиган бир фариштани туширади», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ أَهْلَ مَكَّةَ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرِيَهُمْ آيَةً قَالَ فَأَرَاهُمْ انْشِقَاقَ الْقَمَرِ مَرَّتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Makka ahli Rasululloh ﷺ dan oʻzlariga bir oyat koʻrsatishlarini soʻrashdi. Shunda u zot ularga oyning boʻlinishini ikki marta koʻrsatdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Макка аҳли Расулуллоҳ ﷺ дан ўзларига бир оят кўрсатишларини сўрашди. Шунда у зот уларга ойнинг бўлинишини икки марта кўрсатдилар.
حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرًا مَا كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلَاءِ الدَّعَوَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni koʻp marta shu duolar bilan duo qilganlarini eshitganman: «Allohim, men gʻam-anduhdan, qaygʻudan, ojizlikdan, dangasalikdan, baxillikdan, qoʻrqoqlikdan, qarzning ogʻirligidan va kishilarning zoʻravonligidan Senga panoh keltiraman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни кўп марта шу дуолар билан дуо қилганларини эшитганман: «Аллоҳим, мен ғам-андуҳдан, қайғудан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарзнинг оғирлигидан ва кишиларнинг зўравонлигидан Сенга паноҳ келтираман».
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالْقَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toun (vabo) har bir musulmon uchun shahidlikdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тоун (вабо) ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ أَخْبَرَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْكَوْثَرِ فَقَالَ نَهَرٌ أَعْطَانِيهِ رَبِّي أَشَدُّ بَيَاضًا مِنْ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ وَفِيهِ طَيْرٌ كَأَعْنَاقِ الْجُزُرِ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ تِلْكَ لَطَيْرٌ نَاعِمَةٌ فَقَالَ أَكَلَتُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا يَا عُمَرُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ dan Kavsar haqida soʻraldi. Shunda u zot: «U — Rabbim menga bergan bir daryodir; u sutdan oqroq, asaldan shirinroqdir. Unda tuyalarning boʻyinlariday (boʻyni uzun) qushlar bordir», dedilar. Umar: «Yo Rasululloh, ular juda nozik qushlar ekan», dedi. U zot: «Ey Umar, ularni yeydiganlar ulardan ham noziroqdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ дан Кавсар ҳақида сўралди. Шунда у зот: «У — Раббим менга берган бир дарёдир; у сутдан оқроқ, асалдан ширинроқдир. Унда туяларнинг бўйинларидай (бўйни узун) қушлар бордир», дедилар. Умар: «Ё Расулуллоҳ, улар жуда нозик қушлар экан», деди. У зот: «Эй Умар, уларни ейдиганлар улардан ҳам нозироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا فَزَارَةُ بْنُ عُمَرَ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسَاحِقٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا رَأَيْتُ إِمَامًا أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِمَامِكُمْ لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ وَكَانَ عُمَرُ لَا يُطِيلُ الْقِرَاءَةَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men imomingizdan — u Umar ibn Abdulazizni nazarda tutdi — koʻra namozi Rasululloh ﷺ ning namozlariga oʻxshashroq boʻlgan biror imomni koʻrmadim. Umar qiroatni uzun qilmas edi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен имомингиздан — у Умар ибн Абдулазизни назарда тутди — кўра намози Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига ўхшашроқ бўлган бирор имомни кўрмадим. Умар қироатни узун қилмас эди.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ سَمِعْتُ ثُمَامَةَ بْنَ أَنَسٍ يَذْكُرُ أَنَّ أَنَسًا إِذَا تَكَلَّمَ تَكَلَّمَ ثَلَاثًاوَيَذْكُرُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا تَكَلَّمَ تَكَلَّمَ ثَلَاثًا وَكَانَ يَسْتَأْذِنُ ثَلَاثًاقَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَحَدَّثَنَا بَعْدَ ذَلِكَ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْتَأْذِنُ ثَلَاثًا
Sumoma ibn Anasdan rivoyat qilinadiki, Anas (roziyallohu anhu) gapirganida soʻzini uch marta takrorlar edi. U Nabiy ﷺ gapirganlarida soʻzlarini uch marta takrorlaganlarini va uch marta izn soʻraganlarini zikr qilardi. Abu Saʼid dedi: Shundan keyin u bizga bu hadisni Nabiy ﷺ uch marta izn soʻrar edilar, deb rivoyat qildi.Сумома ибн Анасдан ривоят қилинадики, Анас (розияллоҳу анҳу) гапирганида сўзини уч марта такрорлар эди. У Набий ﷺ гапирганларида сўзларини уч марта такрорлаганларини ва уч марта изн сўраганларини зикр қиларди. Абу Саъид деди: Шундан кейин у бизга бу ҳадисни Набий ﷺ уч марта изн сўрар эдилар, деб ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ قَالَ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَ رَجُلًا مِنْ صَحَابَتِهِ فَقَالَ أَيْ فُلَانُ هَلْ تَزَوَّجْتَ قَالَ لَا وَلَيْسَ عِنْدِي مَا أَتَزَوَّجُ بِهِ قَالَ أَلَيْسَ مَعَكَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قَالَ بَلَى قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ أَلَيْسَ مَعَكَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ قَالَ بَلَى قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ أَلَيْسَ مَعَكَ إِذَا زُلْزِلَتْ الْأَرْضُ قَالَ بَلَى قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ أَلَيْسَ مَعَكَ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ قَالَ بَلَى قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ أَلَيْسَ مَعَكَ آيَةُ الْكُرْسِيِّ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ قَالَ بَلَى قَالَ رُبُعُ الْقُرْآنِ قَالَ تَزَوَّجْ تَزَوَّجْ تَزَوَّجْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ sahobalaridan bir kishidan: «Ey falon, uylandingmi?» deb soʻradilar. U: «Yoʻq, mening uylanishga (imkon beradigan) narsam yoʻq», dedi. U zot: «Sening yoningda {Qul huvallohu ahad} yoʻqmi?» dedilar. U: «Bor», dedi. U zot: «(U) Qurʼonning chorak qismidir», dedilar. «Sening yoningda {Qul yaa ayyuhal-kaafiruun} yoʻqmi?» dedilar. U: «Bor», dedi. U zot: «(U) Qurʼonning chorak qismidir», dedilar. «Sening yoningda {Izaa zulzilatil-ardu} yoʻqmi?» dedilar. U: «Bor», dedi. U zot: «(U) Qurʼonning chorak qismidir», dedilar. «Sening yoningda {Izaa jaa-a nasrulloh} yoʻqmi?» dedilar. U: «Bor», dedi. U zot: «(U) Qurʼonning chorak qismidir», dedilar. «Sening yoningda Oyatul kursi — {Allohu laa ilaaha illaa huva} yoʻqmi?» dedilar. U: «Bor», dedi. U zot: «(U) Qurʼonning chorak qismidir», dedilar. Soʻng: «Uylan, uylan, uylan!» deb uch marta aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан бир кишидан: «Эй фалон, уйландингми?» деб сўрадилар. У: «Йўқ, менинг уйланишга (имкон берадиган) нарсам йўқ», деди. У зот: «Сенинг ёнингда {Қул ҳуваллоҳу аҳад} йўқми?» дедилар. У: «Бор», деди. У зот: «(У) Қуръоннинг чорак қисмидир», дедилар. «Сенинг ёнингда {Қул яа айюҳал-каафируун} йўқми?» дедилар. У: «Бор», деди. У зот: «(У) Қуръоннинг чорак қисмидир», дедилар. «Сенинг ёнингда {Изаа зулзилатил-арду} йўқми?» дедилар. У: «Бор», деди. У зот: «(У) Қуръоннинг чорак қисмидир», дедилар. «Сенинг ёнингда {Изаа жаа-а насруллоҳ} йўқми?» дедилар. У: «Бор», деди. У зот: «(У) Қуръоннинг чорак қисмидир», дедилар. «Сенинг ёнингда Оятул курси — {Аллоҳу лаа илааҳа иллаа ҳува} йўқми?» дедилар. У: «Бор», деди. У зот: «(У) Қуръоннинг чорак қисмидир», дедилар. Сўнг: «Уйлан, уйлан, уйлан!» деб уч марта айтдилар.
حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ الْمَاجِشُونَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ فَيَنَامُ عَلَى فِرَاشِهَا وَلَيْسَتْ فِيهِ قَالَ فَجَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ فَنَامَ عَلَى فِرَاشِهَا فَأُتِيَتْ فَقِيلَ لَهَا هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَائِمٌ فِي بَيْتِكِ عَلَى فِرَاشِكِ قَالَ فَجَاءَتْ وَقَدْ عَرِقَ وَاسْتَنْقَعَ عَرَقُهُ عَلَى قِطْعَةِ أَدِيمٍ عَلَى الْفِرَاشِ قَالَ فَفَتَحَتْ عَتِيدَهَا قَالَ فَجَعَلَتْ تُنَشِّفُ ذَلِكَ الْعَرَقَ فَتَعْصِرُهُ فِي قَوَارِيرِهَا فَفَزِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا تَصْنَعِينَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَرْجُو بَرَكَتَهُ لِصِبْيَانِنَا قَالَ أَصَبْتِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Ummu Sulaymning uyiga kirib, u (Ummu Sulaym) uyda yoʻq paytida uning toʻshagiga yotib uxlar edilar. Bir kuni u zot kelib, uning toʻshagiga yotib uxladilar. Shunda (Ummu Sulaym) kelganida unga: «Mana Nabiy ﷺ sening uyingda, toʻshagingga yotib uxlayaptilar», — deyildi. U keldi, u zot esa terlagan va terlari toʻshak ustidagi bir parcha teriga toʻplangan edi. (Ummu Sulaym) oʻzining xushboʻylik qutisini ochib, oʻsha terni artib, uni shishalariga siqib quya boshladi. Nabiy ﷺ choʻchib uygʻonib: «Nima qilayapsan, yo Ummu Sulaym?» — dedilar. U: «Yo Rasululloh, biz buning barakasini bolalarimiz uchun umid qilamiz», — dedi. U zot: «Toʻgʻri qilibsan», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Умму Сулаймнинг уйига кириб, у (Умму Сулайм) уйда йўқ пайтида унинг тўшагига ётиб ухлар эдилар. Бир куни у зот келиб, унинг тўшагига ётиб ухладилар. Шунда (Умму Сулайм) келганида унга: «Мана Набий ﷺ сенинг уйингда, тўшагингга ётиб ухлаяптилар», — дейилди. У келди, у зот эса терлаган ва терлари тўшак устидаги бир парча терига тўпланган эди. (Умму Сулайм) ўзининг хушбўйлик қутисини очиб, ўша терни артиб, уни шишаларига сиқиб қуя бошлади. Набий ﷺ чўчиб уйғониб: «Нима қилаяпсан, ё Умму Сулайм?» — дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, биз бунинг баракасини болаларимиз учун умид қиламиз», — деди. У зот: «Тўғри қилибсан», — дедилар.
حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ طَيْرَ الْجَنَّةِ كَأَمْثَالِ الْبُخْتِ تَرْعَى فِي شَجَرِ الْجَنَّةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذِهِ لَطَيْرٌ نَاعِمَةٌ فَقَالَ أَكَلَتُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا قَالَهَا ثَلَاثًا وَإِنِّي لَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَأْكُلُ مِنْهَا يَا أَبَا بَكْرٍ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannat qushlari buxtiy tuyalarday boʻlib, jannat daraxtlarida oʻtlaydilar», dedilar. Shunda Abu Bakr: «Yo Rasululloh, bular nozik qushlar ekan», dedi. U zot: «Ularni yeydiganlar ulardan ham noziroqdir», dedilar va buni uch marta aytdilar. Soʻng: «Ey Abu Bakr, men sening ulardan yeydiganlardan boʻlishingni umid qilaman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннат қушлари бухтий туялардай бўлиб, жаннат дарахтларида ўтлайдилар», дедилар. Шунда Абу Бакр: «Ё Расулуллоҳ, булар нозик қушлар экан», деди. У зот: «Уларни ейдиганлар улардан ҳам нозироқдир», дедилар ва буни уч марта айтдилар. Сўнг: «Эй Абу Бакр, мен сенинг улардан ейдиганлардан бўлишингни умид қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا سَيَّارٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي دَخَلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَضَاءَ مِنْ الْمَدِينَةِ كُلُّ شَيْءٍ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَظْلَمَ مِنْ الْمَدِينَةِ كُلُّ شَيْءٍ وَمَا فَرَغْنَا مِنْ دَفْنِهِ حَتَّى أَنْكَرْنَا قُلُوبَنَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinaga kirgan kunlari undagi har bir narsa nurlanib ketdi. U zot vafot etgan kunlari esa undagi har bir narsa qorongʻulashib qoldi. Biz u zotni dafn etishdan hali forigʻ boʻlmasimizdanoq qalblarimizni notanish (oʻzgargan) holda topdik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага кирган кунлари ундаги ҳар бир нарса нурланиб кетди. У зот вафот этган кунлари эса ундаги ҳар бир нарса қоронғулашиб қолди. Биз у зотни дафн этишдан ҳали фориғ бўлмасимизданоқ қалбларимизни нотаниш (ўзгарган) ҳолда топдик.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ وَأَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ أَرْبَعَةٌ يُعْرَضُونَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَيَأْمُرُ بِهِمْ إِلَى النَّارِ فَيَلْتَفِتُ أَحَدُهُمْ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدْ كُنْتُ أَرْجُو إِنْ أَخْرَجْتَنِي مِنْهَا أَنْ لَا تُعِيدَنِي فِيهَا فَيَقُولُ فَلَا نُعِيدُكَ فِيهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Doʻzaxdan toʻrt (kishi) chiqariladi va Alloh azza va jallaga koʻrsatiladi. Soʻng U ularni doʻzaxga (qaytarishga) buyuradi. Shunda ularning biri oʻgirilib: ‹Ey Rabbim, meni undan chiqarganingdan keyin, meni unga qaytarmasligingni umid qilgan edim›, deydi. Bas, U: ‹Unda seni unga qaytarmaymiz›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзахдан тўрт (киши) чиқарилади ва Аллоҳ азза ва жаллага кўрсатилади. Сўнг У уларни дўзахга (қайтаришга) буюради. Шунда уларнинг бири ўгирилиб: ‹Эй Раббим, мени ундан чиқарганингдан кейин, мени унга қайтармаслигингни умид қилган эдим›, дейди. Бас, У: ‹Унда сени унга қайтармаймиз›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ تُبَاعَ الثَّمَرَةُ حَتَّى تَزْهُوَ وَعَنْ الْعِنَبِ حَتَّى يَسْوَدَّ وَعَنْ الْحَبِّ حَتَّى يَشْتَدَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ mevani pishib qizarmaguncha, uzumni qoraymaguncha va donni qotmaguncha sotishdan qaytardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ мевани пишиб қизармагунча, узумни қораймагунча ва донни қотмагунча сотишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ مَلِكَ ذِي يَزَنَ أَهْدَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُلَّةً قَدْ أَخَذَهَا بِثَلَاثَةٍ وَثَلَاثِينَ بَعِيرًا أَوْ ثَلَاثٍ وَثَلَاثِينَ نَاقَةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Zu Yazan podshohi Nabiy ﷺ ga oʻttiz uchta tuya yoki oʻttiz uchta urgʻochi tuyaga sotib olgan bir sidra kiyimni hadya qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Зу Язан подшоҳи Набий ﷺ га ўттиз учта туя ёки ўттиз учта урғочи туяга сотиб олган бир сидра кийимни ҳадя қилди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يُحِبُّ الرَّجُلَ وَلَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَعْمَلَ كَعَمَلِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّفَقَالَ أَنَسٌ فَمَا رَأَيْتُ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرِحُوا بِشَيْءٍ قَطُّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ الْإِسْلَامَ مَا فَرِحُوا بِهَذَا مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنَسٌ فَنَحْنُ نُحِبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَعْمَلَ كَعَمَلِهِ فَإِذَا كُنَّا مَعَهُ فَحَسْبُنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, kishi bir kishini sevadi-yu, lekin uning ameli kabi amal qila olmaydi (nima boʻladi)?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kishi oʻzi sevgan kishi bilan birga boʻladi», dedilar. Anas dedi: Men Rasululloh ﷺ ning sahobalarini — Islomdan boʻlak — hech bir narsadan u zotning shu soʻzlaridan xursand boʻlganchalik xursand boʻlganlarini koʻrmadim. Anas dedi: Biz Rasululloh ﷺ ni sevamiz, lekin u zotning amallari kabi amal qila olmaymiz; bas, u zot bilan birga boʻlsak, bizga shuning oʻzi kifoya.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, киши бир кишини севади-ю, лекин унинг амели каби амал қила олмайди (нима бўлади)?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Киши ўзи севган киши билан бирга бўлади», дедилар. Анас деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларини — Исломдан бўлак — ҳеч бир нарсадан у зотнинг шу сўзларидан хурсанд бўлганчалик хурсанд бўлганларини кўрмадим. Анас деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ни севамиз, лекин у зотнинг амаллари каби амал қила олмаймиз; бас, у зот билан бирга бўлсак, бизга шунинг ўзи кифоя.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ قَالَ أَنَسٌمَا شَمِمْتُ شَيْئًا عَنْبَرًا قَطُّ وَلَا مِسْكًا قَطُّ وَلَا شَيْئًا قَطُّ أَطْيَبَ مِنْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا مَسِسْتُ شَيْئًا قَطُّ دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مَسًّا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَابِتٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَلَسْتَ كَأَنَّكَ تَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَأَنَّكَ تَسْمَعُ إِلَى نَغَمَتِهِ فَقَالَ بَلَى وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ أَلْقَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَقُولَ يَا رَسُولَ اللَّهِ خُوَيْدِمُكَ قَالَ خَدَمْتُهُ عَشْرَ سِنِينَ بِالْمَدِينَةِ وَأَنَا غُلَامٌ لَيْسَ كُلُّ أَمْرِي كَمَا يَشْتَهِي صَاحِبِي أَنْ يَكُونَ مَا قَالَ لِي فِيهَا أُفٍّ وَلَا قَالَ لِي لِمَ فَعَلْتَ هَذَا وَأَلَّا فَعَلْتَ هَذَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men hech qachon na anbar, na mushk, na boshqa biror narsani Rasululloh ﷺ ning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlamaganman va hech qachon na dibo (zarbof shoyi), na ipakni Rasululloh ﷺ dan koʻra teginishi yumshoqroq qilib ushlamaganman. Sobit aytdi: Men: «Ey Abu Hamza, sen goʻyo Rasululloh ﷺ ga qarab turgandek va u zotning ovozlarini eshitib turgandek emasmisan?» dedim. U: «Ha, Allohga qasamki, men qiyomat kuni u zotga yoʻliqib: ‹Yo Rasululloh, xizmatkorchangiz›, deyishni umid qilaman», dedi. U dedi: Men bola holimda Madinada u zotga oʻn yil xizmat qildim; mening har bir ishim ham hamrohim istaganday boʻlavermasdi, ammo u zot menga shu (yillar) ichida na: «Uf», dedilar, na: «Nega buni qilding?» yoki: «Nega buni qilmading?» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен ҳеч қачон на анбар, на мушк, на бошқа бирор нарсани Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидламаганман ва ҳеч қачон на дибо (зарбоф шойи), на ипакни Расулуллоҳ ﷺ дан кўра тегиниши юмшоқроқ қилиб ушламаганман. Собит айтди: Мен: «Эй Абу Ҳамза, сен гўё Расулуллоҳ ﷺ га қараб тургандек ва у зотнинг овозларини эшитиб тургандек эмасмисан?» дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки, мен қиёмат куни у зотга йўлиқиб: ‹Ё Расулуллоҳ, хизматкорчангиз›, дейишни умид қиламан», деди. У деди: Мен бола ҳолимда Мадинада у зотга ўн йил хизмат қилдим; менинг ҳар бир ишим ҳам ҳамроҳим истагандай бўлавермасди, аммо у зот менга шу (йиллар) ичида на: «Уф», дедилар, на: «Нега буни қилдинг?» ёки: «Нега буни қилмадинг?» дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنِّي لَأَسْعَى فِي الْغِلْمَانِ يَقُولُونَ جَاءَ مُحَمَّدٌ فَأَسْعَى فَلَا أَرَى شَيْئًا ثُمَّ يَقُولُونَ جَاءَ مُحَمَّدٌ فَأَسْعَى فَلَا أَرَى شَيْئًا قَالَ حَتَّى جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبُهُ أَبُو بَكْرٍ فَكُنَّا فِي بَعْضِ حِرَارِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ بَعَثَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لِيُؤْذِنَ بِهِمَا الْأَنْصَارَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا زُهَاءَ خَمْسِ مِائَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ حَتَّى انْتَهَوْا إِلَيْهِمَا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ انْطَلِقَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبُهُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ فَخَرَجَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ حَتَّى إِنَّ الْعَوَاتِقَ لَفَوْقَ الْبُيُوتِ يَتَرَاءَيْنَهُ يَقُلْنَ أَيُّهُمْ هُوَ أَيُّهُمْ هُوَ قَالَ فَمَا رَأَيْنَا مَنْظَرًا مُشْبِهًا بِهِ يَوْمَئِذٍ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَوْمَ دَخَلَ عَلَيْنَا وَيَوْمَ قُبِضَ فَلَمْ أَرَ يَوْمَيْنِ مُشْبِهًا بِهِمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men bolalar orasida yugurar edim; ular: «Muhammad keldi», deyishardi, men yugurardim-u, hech narsani koʻrmasdim. Soʻng yana: «Muhammad keldi», deyishardi, men yugurardim-u, hech narsani koʻrmasdim. Nihoyat Rasululloh ﷺ va hamrohlari Abu Bakr keldilar. Biz Madinaning baʼzi toshloq joylarida edik. Soʻng madinaliklardan bir kishi bizni ansorlarga ikkovlarining kelganidan xabar berish uchun yubordi. Shunda ansorlardan besh yuzga yaqin kishi ularni qarshi olib, ularning oldiga yetib bordilar. Ansorlar: «Ikkovingiz omon va (soʻzingizga) itoat qilingan holda yuringlar», dedilar. Rasululloh ﷺ va hamrohlari ularning orasida (Madinaga) kirib keldilar. Madina ahli chiqib keldi, hatto turmushga chiqmagan qizlar ham uylarning ustida turib u zotga qarab: «Qaysi biri u? Qaysi biri u?» deyishardi. (Anas) dedi: Biz oʻsha kuni bunga oʻxshash manzarani koʻrmagan edik. Anas ibn Molik dedi: Men u zotni huzurimizga kirgan kunlari ham, vafot etgan kunlari ham koʻrdim; bu ikki kunga oʻxshash ikki kunni koʻrmadim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен болалар орасида югурар эдим; улар: «Муҳаммад келди», дейишарди, мен югурардим-у, ҳеч нарсани кўрмасдим. Сўнг яна: «Муҳаммад келди», дейишарди, мен югурардим-у, ҳеч нарсани кўрмасдим. Ниҳоят Расулуллоҳ ﷺ ва ҳамроҳлари Абу Бакр келдилар. Биз Мадинанинг баъзи тошлоқ жойларида эдик. Сўнг мадиналиклардан бир киши бизни ансорларга икковларининг келганидан хабар бериш учун юборди. Шунда ансорлардан беш юзга яқин киши уларни қарши олиб, уларнинг олдига етиб бордилар. Ансорлар: «Икковингиз омон ва (сўзингизга) итоат қилинган ҳолда юринглар», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ва ҳамроҳлари уларнинг орасида (Мадинага) кириб келдилар. Мадина аҳли чиқиб келди, ҳатто турмушга чиқмаган қизлар ҳам уйларнинг устида туриб у зотга қараб: «Қайси бири у? Қайси бири у?» дейишарди. (Анас) деди: Биз ўша куни бунга ўхшаш манзарани кўрмаган эдик. Анас ибн Молик деди: Мен у зотни ҳузуримизга кирган кунлари ҳам, вафот этган кунлари ҳам кўрдим; бу икки кунга ўхшаш икки кунни кўрмадим.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ وَقَتَادَةَ وَحَمْزَةَ الضَّبِّيِّ أَنَّهُمْ سَمِعُوا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَىوَكَانَ قَتَادَةُ يَقُولُ كَفَضْلِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Men va qiyomat mana shunday yuborildim», deb koʻrsatkich va oʻrta barmoqlari bilan ishora qildilar. Qatoda: «Ularning biri ikkinchisidan ortiq boʻlgani kabi», der edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Мен ва қиёмат мана шундай юборилдим», деб кўрсаткич ва ўрта бармоқлари билан ишора қилдилар. Қатода: «Уларнинг бири иккинчисидан ортиқ бўлгани каби», дер эди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَ الْكِتَابِ يُسَلِّمُونَ عَلَيْنَا فَكَيْفَ نَرُدُّ عَلَيْهِمْ قَالَ قُولُوا وَعَلَيْكُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning sahobalari: «Yo Rasululloh, ahli kitob bizga salom beryapti, ularga qanday javob qaytaramiz?» dedilar. U zot: «‹Va alaykum›, denglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобалари: «Ё Расулуллоҳ, аҳли китоб бизга салом беряпти, уларга қандай жавоб қайтарамиз?» дедилар. У зот: «‹Ва алайкум›, денглар», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ قُلْتُ لَهُ سَمِعْتَ أَنَسًا يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ قَالَ نَعَمْ
Muoviya ibn Qurra Abu Iyosdan rivoyat qilinadi. (Shuʼba) dedi: Men unga: «Sen Anasning Nabiy ﷺ dan Nuʼmon ibn Muqarrin haqida: ‹Qavmning singlisining oʻgʻli oʻzlaridandir› — yoki: ‹oʻzlaridan (biri)dir› — deganlarini rivoyat qilganini eshitdingmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Муовия ибн Қурра Абу Иёсдан ривоят қилинади. (Шуъба) деди: Мен унга: «Сен Анаснинг Набий ﷺ дан Нуъмон ибн Муқаррин ҳақида: ‹Қавмнинг синглисининг ўғли ўзларидандир› — ёки: ‹ўзларидан (бири)дир› — деганларини ривоят қилганини эшитдингми?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ أَفِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِكُمْ قَالُوا ابْنُ أُخْتٍ لَنَا قَالَ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot ansorlarga: «Oralaringizda oʻzlaringizdan boʻlmagan biror kishi bormi?» dedilar. Ular: «Bizning singlimizning oʻgʻli bor», dedilar. U zot: «Qavmning singlisining oʻgʻli oʻzlaridandir» — yoki: «oʻzlaridan (biri)dir» — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилади: У зот ансорларга: «Ораларингизда ўзларингиздан бўлмаган бирор киши борми?» дедилар. Улар: «Бизнинг синглимизнинг ўғли бор», дедилар. У зот: «Қавмнинг синглисининг ўғли ўзларидандир» — ёки: «ўзларидан (бири)дир» — дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قَتَادَةُ أَنْبَأَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ وَيُسَمِّي وَيُكَبِّرُ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَذْبَحُهُمَا بِيَدِهِ وَاضِعًا عَلَى صِفَاحِهِمَا قَدَمَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oq-qora rangli, shoxli ikkita qoʻchqorni qurbonlik qilar, Allohning nomini zikr qilib takbir aytar edilar. Men u zotning ularni oʻz qoʻllari bilan, oyoqlarini ularning yon tomonlariga qoʻyib boʻgʻizlaganlarini koʻrdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ оқ-қора рангли, шохли иккита қўчқорни қурбонлик қилар, Аллоҳнинг номини зикр қилиб такбир айтар эдилар. Мен у зотнинг уларни ўз қўллари билан, оёқларини уларнинг ён томонларига қўйиб бўғизлаганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مِنَّا رَجُلٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ قَدْ قَرَأَ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَكَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ هَارِبًا حَتَّى لَحِقَ بِأَهْلِ الْكِتَابِ قَالَ فَرَفَعُوهُ وَقَالُوا هَذَا كَانَ يَكْتُبُ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُعْجِبُوا بِهِ فَمَا لَبِثَ أَنْ قَصَمَ اللَّهُ عُنُقَهُ فِيهِمْ فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا ثُمَّ عَادُوا فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا ثُمَّ عَادُوا فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا فَتَرَكُوهُ مَنْبُوذًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Oramizda Bani Najjordan boʻlgan bir kishi bor edi. U Baqara va Oli Imron (suralari)ni oʻqigan va Rasululloh ﷺ uchun (vahiyni) yozib turardi. U (dindan) qochib ketib, ahli kitobga qoʻshildi. (Anas) dedi: Ular uni (oʻzlaricha) ulugʻlab: ‹Bu Muhammad uchun yozib turardi›, deyishdi va undan xursand boʻlishdi. Koʻp oʻtmay Alloh ularning orasida uning boʻynini sindirdi (joniga oldi). Ular unga (qabr) qazib, koʻmishdi, lekin yer uni yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Soʻng yana qaytib, unga (qabr) qazib koʻmishdi, lekin yer uni yana yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Soʻng yana qaytib, unga (qabr) qazib koʻmishdi, lekin yer uni yana yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Oxiri uni koʻmilmagan holda tashlab qoʻyishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Орамизда Бани Нажжордан бўлган бир киши бор эди. У Бақара ва Оли Имрон (суралари)ни ўқиган ва Расулуллоҳ ﷺ учун (ваҳийни) ёзиб турарди. У (диндан) қочиб кетиб, аҳли китобга қўшилди. (Анас) деди: Улар уни (ўзларича) улуғлаб: ‹Бу Муҳаммад учун ёзиб турарди›, дейишди ва ундан хурсанд бўлишди. Кўп ўтмай Аллоҳ уларнинг орасида унинг бўйнини синдирди (жонига олди). Улар унга (қабр) қазиб, кўмишди, лекин ер уни юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Сўнг яна қайтиб, унга (қабр) қазиб кўмишди, лекин ер уни яна юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Сўнг яна қайтиб, унга (қабр) қазиб кўмишди, лекин ер уни яна юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Охири уни кўмилмаган ҳолда ташлаб қўйишди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ لَهُ نُغَرٌ يَلْعَبُ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning bir oʻgʻli bor edi, uning oʻzi bilan oʻynaydigan bir chumchugʻi bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Umayr, chumchuqchaga nima boʻldi?» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг бир ўғли бор эди, унинг ўзи билан ўйнайдиган бир чумчуғи бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Умайр, чумчуқчага нима бўлди?» дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَوَصَفَ لَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي بِنَا فَرَكَعَ فَاسْتَوَى قَائِمًا حَتَّى رَأَى بَعْضُنَا أَنَّهُ قَدْ نَسِيَ ثُمَّ سَجَدَ فَاسْتَوَى قَاعِدًا حَتَّى رَأَى بَعْضُنَا أَنَّهُ قَدْ نَسِيَ ثُمَّ اسْتَوَى قَاعِدًا
Sobit aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) bizga Rasululloh ﷺ ning namozlarini vasf qilib berdi, soʻng turib bizga namoz oʻqib berdi. U rukuʼ qilib, soʻng tik turdi — hatto baʼzilarimiz uning unutib qoʻyganini oʻyladik. Soʻng sajda qildi, soʻng oʻtirdi — hatto baʼzilarimiz uning unutib qoʻyganini oʻyladik. Soʻng tik oʻtirdi.Собит айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) бизга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини васф қилиб берди, сўнг туриб бизга намоз ўқиб берди. У рукуъ қилиб, сўнг тик турди — ҳатто баъзиларимиз унинг унутиб қўйганини ўйладик. Сўнг сажда қилди, сўнг ўтирди — ҳатто баъзиларимиз унинг унутиб қўйганини ўйладик. Сўнг тик ўтирди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قَتَادَةُ أَخْبَرَنِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ قِيلَ لَهُ إِنَّ كِتَابَكَ لَا يُقْرَأُ حَتَّى يَكُونَ مَخْتُومًا فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ فَنَقَشَهُ أَوْ نَقَشَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Rumga xat yozmoqchi boʻlganlarida, u zotga: «Sizning xatingiz muhrlanmagunicha oʻqilmaydi», deyildi. Shunda u zot kumushdan uzuk yasattirib, unga: «Muhammad Rasululloh» deb naqsh soldilar. (Anas) dedi: Goʻyo men hozir u zotning qoʻllaridagi uning oqligiga qarab turibman. Muhammad ibn Jaʼfar Shuʼbadan, u Qatodadan, u Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ Rumga xat yozmoqchi boʻlganlarida...» deb, uning maʼnosini zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Румга хат ёзмоқчи бўлганларида, у зотга: «Сизнинг хатингиз муҳрланмагунича ўқилмайди», дейилди. Шунда у зот кумушдан узук ясаттириб, унга: «Муҳаммад Расулуллоҳ» деб нақш солдилар. (Анас) деди: Гўё мен ҳозир у зотнинг қўлларидаги унинг оқлигига қараб турибман. Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ Румга хат ёзмоқчи бўлганларида...» деб, унинг маъносини зикр қилди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ وَحُسَيْنٌ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمْ يَبْلُغْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الشَّيْبِ مَا يَخْضِبُهُوَلَكِنْ أَبُو بَكْرٍ كَانَ يَخْضِبُ رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ قَالَ هَاشِمٌ حَتَّى يَقْنَئُوا شَعْرَهُمْ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning oq sochlari boʻyash kerak boʻladigan darajaga yetmagan edi. Ammo Abu Bakr boshi va soqolini xina va katam bilan boʻyar edi. Hoshim (oʻz rivoyatida): Sochlarini qip-qizil qilguncha (boʻyar edilar), dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг оқ сочлари бўяш керак бўладиган даражага етмаган эди. Аммо Абу Бакр боши ва соқолини хина ва катам билан бўяр эди. Ҳошим (ўз ривоятида): Сочларини қип-қизил қилгунча (бўяр эдилар), деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ رَأَى فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا فَصَنَعَ النَّاسُ الْخَوَاتِيمَ مِنْ وَرِقٍ فَلَبِسُوهَا فَطَرَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَهُ فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir kuni Rasululloh ﷺ ning qoʻllarida kumushdan uzuk koʻrdi. Shunda odamlar ham kumushdan uzuklar yasab, ularni taqib oldilar. Soʻng Rasululloh ﷺ oʻz uzuklarini tashladilar, odamlar ham oʻz uzuklarini tashladilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у бир куни Расулуллоҳ ﷺ нинг қўлларида кумушдан узук кўрди. Шунда одамлар ҳам кумушдан узуклар ясаб, уларни тақиб олдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўз узукларини ташладилар, одамлар ҳам ўз узукларини ташладилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى وَهَاشِمٌ قَالَا حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ حَيَّةٌ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي فَيَأْتِي الْعَوَالِيَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini quyosh hali baland va tiniq turganida oʻqir edilar. Soʻng (kishi) Avoliyga borardi va Avoliyga yetib kelganida quyosh hamon baland turardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини қуёш ҳали баланд ва тиниқ турганида ўқир эдилар. Сўнг (киши) Аволийга борарди ва Аволийга етиб келганида қуёш ҳамон баланд турарди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنِي لَيْثٌ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ حَسِبْتُهُ أَنَّهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Anas (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Kim men haqimda yolgʻon gapirsa, doʻzaxdan joyini tayyorlab qoʻyaversin», dedilar. (Rovij) dedi: Menimcha, u: «ataylab», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Ким мен ҳақимда ёлғон гапирса, дўзахдан жойини тайёрлаб қўяверсин», дедилар. (Ровиж) деди: Менимча, у: «атайлаб», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌلَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَعْجَبُوا لِعَمَلِ رَجُلٍ حَتَّى تَعْلَمُوا مَا يُخْتَمُ لَهُ بِهِ فَقَدْ يَعْمَلُ الرَّجُلُ بُرْهَةً مِنْ دَهْرِهِ أَوْ زَمَانًا مِنْ عُمْرِهِ عَمَلًا سَيِّئًا لَوْ مَاتَ عَلَيْهِ مَاتَ عَلَى شَرٍّ فَيَتَحَوَّلُ إِلَى عَمَلٍ صَالِحٍ فَيُخْتَمُ لَهُ بِهِ وَقَدْ يَعْمَلُ الْعَبْدُ بُرْهَةً مِنْ دَهْرِهِ أَوْ زَمَانًا مِنْ عُمْرِهِ عَمَلًا صَالِحًا لَوْ مَاتَ عَلَيْهِ مَاتَ عَلَى خَيْرٍ فَيَتَحَوَّلُ إِلَى عَمَلٍ سَيِّئٍ فَيُخْتَمُ لَهُ بِهِقَالَ وَقَدْ رَفَعَهُ حُمَيْدٌ مَرَّةً ثُمَّ كَفَّ عَنْهُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Kishining amali qanday xotima bilan yakunlanishini bilmagunlaringizcha, uning ameliga hayratlanmasligingiz sizga (zarar qilmaydi). Chunki kishi umrining bir muddatini yoki bir zamonini yomon amal bilan oʻtkazadi — agar shu holda oʻlsa, yomonlik ustida oʻlgan boʻlardi — soʻng u solih amalga oʻtadi va unga shu bilan xotima beriladi. Va banda umrining bir muddatini yoki bir zamonini solih amal bilan oʻtkazadi — agar shu holda oʻlsa, yaxshilik ustida oʻlgan boʻlardi — soʻng u yomon amalga oʻtadi va unga shu bilan xotima beriladi. (Rovij) dedi: Humayd buni bir marta (Nabiy ﷺ ga) marfuʼ qilgan, soʻng undan tiyilgan.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Кишининг амали қандай хотима билан якунланишини билмагунларингизча, унинг амелига ҳайратланмаслигингиз сизга (зарар қилмайди). Чунки киши умрининг бир муддатини ёки бир замонини ёмон амал билан ўтказади — агар шу ҳолда ўлса, ёмонлик устида ўлган бўларди — сўнг у солиҳ амалга ўтади ва унга шу билан хотима берилади. Ва банда умрининг бир муддатини ёки бир замонини солиҳ амал билан ўтказади — агар шу ҳолда ўлса, яхшилик устида ўлган бўларди — сўнг у ёмон амалга ўтади ва унга шу билан хотима берилади. (Ровиж) деди: Ҳумайд буни бир марта (Набий ﷺ га) марфуъ қилган, сўнг ундан тийилган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيَقْدَمُ عَلَيْكُمْ قَوْمٌ هُمْ أَرَقُّ قُلُوبًا لِلْإِسْلَامِ مِنْكُمْ قَالَ فَقَدِمَ الْأَشْعَرِيُّونَ مِنْهُمْ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ فَلَمَّا قَرُبُوا مِنْ الْمَدِينَةِ جَعَلُوا يَرْتَجِزُونَ وَجَعَلُوا يَقُولُونَ غَدًا نَلْقَى الْأَحِبَّةَمُحَمَّدًا وَحِزْبَهُقَالَ وَكَانَ هُمْ أَوَّلَ مَنْ أَحْدَثَ الْمُصَافَحَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ: «Tez orada oldingizga bir qavm keladi, ular qalblari Islomga sizlarnikidan koʻra yumshoqroqdir», dedilar. Soʻng ashʼariylar keldilar, ular orasida Abu Muso al-Ashʼariy ham bor edi. Ular Madinaga yaqinlashganda rajaz aytib: «Ertaga sevimlilarga — Muhammadga va uning jamoasiga yoʻliqamiz», deyishardi. (Rovij) dedi: Musofahani (qoʻl berib koʻrishishni) birinchi boʻlib ular boshlab berishgan edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ: «Тез орада олдингизга бир қавм келади, улар қалблари Исломга сизларникидан кўра юмшоқроқдир», дедилар. Сўнг ашъарийлар келдилар, улар орасида Абу Мусо ал-Ашъарий ҳам бор эди. Улар Мадинага яқинлашганда ражаз айтиб: «Эртага севимлиларга — Муҳаммадга ва унинг жамоасига йўлиқамиз», дейишарди. (Ровиж) деди: Мусофаҳани (қўл бериб кўришишни) биринчи бўлиб улар бошлаб беришган эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ قَالَتْ قَالَ لِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ بِمَ مَاتَ يَحْيَى بْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَقُلْتُ بِالطَّاعُونِ فَقَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Hafsa binti Sirin aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) menga: «Yahyo ibn Abu Amra nimadan vafot etdi?» dedi. Men: «Toundan (vabodan)», dedim. Shunda Anas ibn Molik: «Rasululloh ﷺ: ‹Toun (vabo) har bir musulmon uchun shahidlikdir›, dedilar», dedi.Ҳафса бинти Сирин айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) менга: «Яҳё ибн Абу Амра нимадан вафот этди?» деди. Мен: «Тоундан (вабодан)», дедим. Шунда Анас ибн Молик: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тоун (вабо) ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَقَدِمَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَلَى الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ فَسَأَلَهُ مَاذَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ بِهِ السَّاعَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ أَنْتُمْ وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ
Ismaʼil ibn Ubaydulloh aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Valid ibn Abdulmalikning huzuriga keldi. U Anasdan: «Rasululloh ﷺ dan qiyomat haqida nimani eshitgansan?» deb soʻradi. U: «Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Sizlar va qiyomat mana bu ikkovi kabidir›, deganlarini eshitganman», dedi.Исмаъил ибн Убайдуллоҳ айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Валид ибн Абдулмаликнинг ҳузурига келди. У Анасдан: «Расулуллоҳ ﷺ дан қиёмат ҳақида нимани эшитгансан?» деб сўради. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Сизлар ва қиёмат мана бу иккови кабидир›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ قَتَادَةُ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَكَانُوا يَسْتَفْتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} لَا يَذْكُرُونَ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} فِي أَوَّلِ الْقِرَاءَةِ وَلَا فِي آخِرِهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum)ning orqalarida namoz oʻqidim. Ular qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilan boshlar, {Bismillahir rohmanir rohiym}ni qiroatning boshida ham, oxirida ham zikr qilmas edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум)нинг орқаларида намоз ўқидим. Улар қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} билан бошлар, {Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм}ни қироатнинг бошида ҳам, охирида ҳам зикр қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ وَعَلَيْهِ رِدَاءٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الصَّنْعَةِ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ مِنْ خَلْفِهِ فَجَذَبَ بِطَرَفِ رِدَائِهِ جَذْبَةً شَدِيدَةً حَتَّى أَثَّرَتْ الصَّنْعَةُ فِي صَفْحِ عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَعْطِنَا مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ قَالَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ ثُمَّ قَالَ مُرُوا لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ egnilarida qoʻpol toʻqilgan najroniy ridolari bilan masjidga kirdilar. Shunda bir aʼrobiy orqalaridan kelib, ridolarining chetidan qattiq tortdi — hatto (ridoning) toʻqimasi Rasululloh ﷺ ning boʻyinlarining yon tomonida iz qoldirdi — va: «Ey Muhammad, yoningdagi Allohning molidan bizga ham ber», dedi. Shunda Nabiy ﷺ unga oʻgirilib, tabassum qildilar-da: «Unga (mol) berishni buyuringlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ эгниларида қўпол тўқилган нажроний ридолари билан масжидга кирдилар. Шунда бир аъробий орқаларидан келиб, ридоларининг четидан қаттиқ тортди — ҳатто (ридонинг) тўқимаси Расулуллоҳ ﷺ нинг бўйинларининг ён томонида из қолдирди — ва: «Эй Муҳаммад, ёнингдаги Аллоҳнинг молидан бизга ҳам бер», деди. Шунда Набий ﷺ унга ўгирилиб, табассум қилдилар-да: «Унга (мол) беришни буюринглар», дедилар.