Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ وَعَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ الْمُشْرِكِينَ لَمَّا رَهِقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي سَبْعَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَرَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ قَالَ مَنْ يَرُدُّهُمْ عَنَّا وَهُوَ رَفِيقِي فِي الْجَنَّةِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ فَلَمَّا أَرْهَقُوهُ أَيْضًا قَالَ مَنْ يَرُدُّهُمْ عَنِّي وَهُوَ رَفِيقِي فِي الْجَنَّةِ حَتَّى قُتِلَ السَّبْعَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَاحِبِهِ مَا أَنْصَفْنَا إِخْوَانَنَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, mushriklar Nabiy ﷺni qistab qolganlarida — u zot ansorlardan yetti kishi va qurayshdan ikki kishi bilan birga edilar — u zot: «Kim ularni bizdan qaytarsa, u jannatda mening yoʻldoshimdir», dedilar. Shunda ansorlardan bir kishi kelib, oʻldirilgunicha jang qildi. Ular yana qistab kelganlarida u zot: «Kim ularni mendan qaytarsa, u jannatda mening yoʻldoshimdir», dedilar — to yettovlari ham oʻldirilgunicha. Shunda Rasululloh ﷺ hamrohlariga: «Biz birodarlarimizga insof qilmadik», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, мушриклар Набий ﷺни қистаб қолганларида — у зот ансорлардан етти киши ва қурайшдан икки киши билан бирга эдилар — у зот: «Ким уларни биздан қайтарса, у жаннатда менинг йўлдошимдир», дедилар. Шунда ансорлардан бир киши келиб, ўлдирилгунича жанг қилди. Улар яна қистаб келганларида у зот: «Ким уларни мендан қайтарса, у жаннатда менинг йўлдошимдир», дедилар — то еттовлари ҳам ўлдирилгунича. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ҳамроҳларига: «Биз биродарларимизга инсоф қилмадик», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ وَثَابِتٌ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَغَلَا السِّعْرُ بِالْمَدِينَةِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ غَلَا السِّعْرُ سَعِّرْ لَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمُسَعِّرُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الرَّزَّاقُ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ أَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَطْلُبُنِي بِمَظْلَمَةٍ فِي دَمٍ وَلَا مَالٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonlarida Madinada narx koʻtarilib ketdi. Odamlar: «Yo Rasululloh, narx koʻtarilib ketdi, bizga narx belgilab bering», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, narxni belgilovchi, (rizqni) qisuvchi, (rizqni) keng qiluvchi va rizq beruvchi Allohning Oʻzidir. Men Allohga shunday holatda yoʻliqishni umid qilamanki, sizlardan hech biringiz mendan qon yoki mol borasida (qilingan) zulm uchun haqini talab qilmasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонларида Мадинада нарх кўтарилиб кетди. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, нарх кўтарилиб кетди, бизга нарх белгилаб беринг», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, нархни белгиловчи, (ризқни) қисувчи, (ризқни) кенг қилувчи ва ризқ берувчи Аллоҳнинг Ўзидир. Мен Аллоҳга шундай ҳолатда йўлиқишни умид қиламанки, сизлардан ҳеч бирингиз мендан қон ёки мол борасида (қилинган) зулм учун ҳақини талаб қилмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَبَا طَلْحَةَ كَانَ يَرْمِي بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ يَتَتَرَّسُ بِهِ وَكَانَ رَامِيًا وَكَانَ إِذَا رَمَى رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَخْصَهُ يَنْظُرُ أَيْنَ يَقَعُ سَهْمُهُ وَيَرْفَعُ أَبُو طَلْحَةَ صَدْرَهُ وَيَقُولُ هَكَذَا بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا يُصِيبُكَ سَهْمٌ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ يَسُوقُ نَفْسَهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقُولُ إِنِّي جَلْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَجِّهْنِي فِي حَوَائِجِكَ وَمُرْنِي بِمَا شِئْتَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha Uhud kuni Rasululloh ﷺning oldilarida turib oʻq otar, Nabiy ﷺ esa uning ortida u bilan qalqonlanib turar edilar. U mohir kamonchi edi. U oʻq otganida, Rasululloh ﷺ oʻqi qayerga tushishini koʻrish uchun boshlarini koʻtarardilar, Abu Talha esa koʻkragini koʻtarib: «Shunday qilmang, ota-onam sizga fido boʻlsin, yo Rasululloh! Sizga oʻq tegmasin, mening boʻynim sizning boʻyningizdan oldinroqdir», der edi. Abu Talha oʻzini Rasululloh ﷺning oldilariga solar va: «Men bardammman, yo Rasululloh! Meni hojatlaringizga yuboring va xohlagan narsangizga buyuring», der edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида туриб ўқ отар, Набий ﷺ эса унинг ортида у билан қалқонланиб турар эдилар. У моҳир камончи эди. У ўқ отганида, Расулуллоҳ ﷺ ўқи қаерга тушишини кўриш учун бошларини кўтарардилар, Абу Талҳа эса кўкрагини кўтариб: «Шундай қилманг, ота-онам сизга фидо бўлсин, ё Расулуллоҳ! Сизга ўқ тегмасин, менинг бўйним сизнинг бўйнингиздан олдинроқдир», дер эди. Абу Талҳа ўзини Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига солар ва: «Мен бардаммман, ё Расулуллоҳ! Мени ҳожатларингизга юборинг ва хоҳлаган нарсангизга буюринг», дер эди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَحْلِقَ رَأْسَهُ بِمِنًى أَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ شِقَّ رَأْسِهِ فَحَلَقَ الْحَجَّامُ فَجَاءَ بِهِ إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ وَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ تَجْعَلُهُ فِي مِسْكِهَا وَكَانَ يَجِيءُ فَيَقِيلُ عِنْدَهَا عَلَى نِطْعٍ وَكَانَ مِعْرَاقًا فَجَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ فَجَعَلَتْ تَسْلُتُ الْعَرَقَ وَتَجْعَلُهُ فِي قَارُورَةٍ لَهَا فَاسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا تَجْعَلِينَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ عَرَقُكَ أُرِيدُ أَنْ أَدُوفَ بِهِ طِيبِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Minoda boshlarini oldirmoqchi boʻlganlarida, Abu Talha boshlarining bir tomonidagi sochni oldi, soʻng sartarosh qirdi. Keyin u sochni Ummu Sulaymga olib keldi, Ummu Sulaym esa uni oʻzining misk idishiga solib qoʻyar edi. U zot kelib, uning huzurida bir teri ustida qaylula qilar edilar. U zot koʻp terlar edilar. Bir kuni u zot keldilar, Ummu Sulaym terni siqib olib, oʻzining shishasiga sola boshladi. Nabiy ﷺ uygʻonib: «Ey Ummu Sulaym, nima qilyapsan?» dedilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, bu Sizning teringiz; men uni oʻz atrimga aralashtirmoqchiman», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Минода бошларини олдирмоқчи бўлганларида, Абу Талҳа бошларининг бир томонидаги сочни олди, сўнг сартарош қирди. Кейин у сочни Умму Сулаймга олиб келди, Умму Сулайм эса уни ўзининг миск идишига солиб қўяр эди. У зот келиб, унинг ҳузурида бир тери устида қайлула қилар эдилар. У зот кўп терлар эдилар. Бир куни у зот келдилар, Умму Сулайм терни сиқиб олиб, ўзининг шишасига сола бошлади. Набий ﷺ уйғониб: «Эй Умму Сулайм, нима қиляпсан?» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, бу Сизнинг терингиз; мен уни ўз атримга аралаштирмоқчиман», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ} قَالَ قَعَدَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ فَفَقَدَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ لَا يُرَى أَاشْتَكَى فَقَالَ مَا عَلِمْتُ لَهُ بِمَرَضٍ وَإِنَّهُ لَجَارِي فَدَخَلَ عَلَيْهِ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ أَنِّي كُنْتُ مِنْ أَشَدِّكُمْ رَفْعَ صَوْتٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَقَدْ هَلَكْتُ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Ey iymon keltirganlar, ovozlaringizni Paygʻambarning ovozidan baland koʻtarmanglar} (oyati) nozil boʻlganda, Sobit ibn Qays uyida oʻtirib qoldi. Rasululloh ﷺ uni yoʻqlab, Saʼd ibn Muozga: «Ey Abu Amr, Sobit ibn Qaysga nima boʻldi, koʻrinmayapti, kasal boʻlib qoldimi?» dedilar. Saʼd: «Men uning kasalligini bilmayman, u mening qoʻshnim», dedi. Soʻng Saʼd uning huzuriga kirib, unga Nabiy ﷺning soʻzlarini zikr qildi. U: «Sen bilasan, men Rasululloh ﷺga nisbatan ovozi eng balandingiz edim. Mana bu oyat nozil boʻldi; men halok boʻldim, men doʻzax ahlidanman», dedi. Saʼd buni Nabiy ﷺga zikr qildi. Shunda u zot: «Yoʻq, balki u jannat ahlidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: {Эй иймон келтирганлар, овозларингизни Пайғамбарнинг овозидан баланд кўтарманглар} (ояти) нозил бўлганда, Собит ибн Қайс уйида ўтириб қолди. Расулуллоҳ ﷺ уни йўқлаб, Саъд ибн Муозга: «Эй Абу Амр, Собит ибн Қайсга нима бўлди, кўринмаяпти, касал бўлиб қолдими?» дедилар. Саъд: «Мен унинг касаллигини билмайман, у менинг қўшним», деди. Сўнг Саъд унинг ҳузурига кириб, унга Набий ﷺнинг сўзларини зикр қилди. У: «Сен биласан, мен Расулуллоҳ ﷺга нисбатан овози энг баландингиз эдим. Мана бу оят нозил бўлди; мен ҳалок бўлдим, мен дўзах аҳлиданман», деди. Саъд буни Набий ﷺга зикр қилди. Шунда у зот: «Йўқ, балки у жаннат аҳлидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَاسًا مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ فَاجْتَوَوْهَا فَبَعَثَ بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِبِلِ الصَّدَقَةِ وَقَالَ اشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَاقُوا الْإِبِلَ وَارْتَدُّوا عَنْ الْإِسْلَامِ فَأُتِيَ بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ مِنْ خِلَافٍ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ وَأَلْقَاهُمْ بِالْحَرَّةِقَالَ أَنَسٌ قَدْ كُنْتُ أَرَى أَحَدَهُمْ يَكْدُمُ الْأَرْضَ بِفِيهِ حَتَّى مَاتُوا وَرُبَّمَا قَالَ حَمَّادٌ يَكْدُمُ الْأَرْضَ بِفِيهِ حَتَّى مَاتُوا حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَهَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ بِنَحْوِ حَدِيثِ حَمَّادٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, Urayna (qabilasi)dan bir necha kishi Madinaga keldilar va (uning havosi) ularga yoqmay, kasal boʻlib qoldilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularni sadaqa tuyalari oldiga yubordilar va: «Ularning sutlaridan va bavllaridan iching», dedilar. Soʻng ular Rasululloh ﷺning choʻponini oʻldirdilar, tuyalarni haydab ketdilar va Islomdan qaytib (murtad boʻlib) ketdilar. Ular Rasululloh ﷺning huzurlariga keltirildilar. U zot ularning qoʻl-oyoqlarini qarama-qarshi tomondan kestilar, koʻzlariga mil tortdilar va ularni Harraga tashladilar. Anas aytdi: «Men ulardan birini, oʻlguncha, yerni ogʻzi bilan tishlab yotganini koʻrar edim». Baʼzan Hammod: «Yerni ogʻzi bilan tishlar edi, hattoki oʻlib ketdilar», der edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, Урайна (қабиласи)дан бир неча киши Мадинага келдилар ва (унинг ҳавоси) уларга ёқмай, касал бўлиб қолдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларни садақа туялари олдига юбордилар ва: «Уларнинг сутларидан ва бавлларидан ичинг», дедилар. Сўнг улар Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонини ўлдирдилар, туяларни ҳайдаб кетдилар ва Исломдан қайтиб (муртад бўлиб) кетдилар. Улар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келтирилдилар. У зот уларнинг қўл-оёқларини қарама-қарши томондан кестилар, кўзларига мил тортдилар ва уларни Ҳаррага ташладилар. Анас айтди: «Мен улардан бирини, ўлгунча, ерни оғзи билан тишлаб ётганини кўрар эдим». Баъзан Ҳаммод: «Ерни оғзи билан тишлар эди, ҳаттоки ўлиб кетдилар», дер эди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَخْتَلِفُ إِلَى الشَّامِ وَكَانَ يُعْرَفُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُعْرَفُ فَكَانُوا يَقُولُونَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا هَذَا الْغُلَامُ بَيْنَ يَدَيْكَ قَالَ هَذَا يَهْدِينِي السَّبِيلَ فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ نَزَلَا الْحَرَّةَ وَبَعَثَا إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَاءُوا فَقَالُوا قُومَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ قَالَ فَشَهِدْتُهُ يَوْمَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا قَطُّ كَانَ أَحْسَنَ وَلَا أَضْوَأَ مِنْ يَوْمٍ دَخَلَ عَلَيْنَا فِيهِ وَشَهِدْتُهُ يَوْمَ مَاتَ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا كَانَ أَقْبَحَ وَلَا أَظْلَمَ مِنْ يَوْمٍ مَاتَ فِيهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Bakr Makka bilan Madina orasida Rasululloh ﷺning ortlarida mingashib borar edi. Abu Bakr Shomga borib-kelib turgani uchun tanilardi, Nabiy ﷺ esa tanilmas edilar. Shunda odamlar: «Ey Abu Bakr, oldingdagi bu yigit kim?» der edilar. U: «Bu menga yoʻl koʻrsatadi», der edi. Madinaga yaqinlashganlarida, ikkovlari Harraga tushdilar va ansorlarga odam yubordilar. Ular kelib: «Ikkovingiz omon va itoat etilgan holda turinglar», dedilar. (Anas) dedi: Men u zot Madinaga kirgan kunda hozir boʻlganman; huzurimizga kirgan kundan koʻra chiroyliroq va yorugʻroq kunni hech qachon koʻrmadim. Va men u zot vafot etgan kunda ham hozir boʻlganman; u zot ﷺ vafot etgan kundan koʻra xunukroq va qorongʻiroq kunni hech qachon koʻrmadim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Бакр Макка билан Мадина орасида Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида мингашиб борар эди. Абу Бакр Шомга бориб-келиб тургани учун таниларди, Набий ﷺ эса танилмас эдилар. Шунда одамлар: «Эй Абу Бакр, олдингдаги бу йигит ким?» дер эдилар. У: «Бу менга йўл кўрсатади», дер эди. Мадинага яқинлашганларида, икковлари Ҳаррага тушдилар ва ансорларга одам юбордилар. Улар келиб: «Икковингиз омон ва итоат этилган ҳолда туринглар», дедилар. (Анас) деди: Мен у зот Мадинага кирган кунда ҳозир бўлганман; ҳузуримизга кирган кундан кўра чиройлироқ ва ёруғроқ кунни ҳеч қачон кўрмадим. Ва мен у зот вафот этган кунда ҳам ҳозир бўлганман; у зот ﷺ вафот этган кундан кўра хунукроқ ва қоронғироқ кунни ҳеч қачон кўрмадим.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَ قَتْلَى بَدْرٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ حَتَّى جَيَّفُوا ثُمَّ أَتَاهُمْ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ يَا أُمَيَّةُ بْنَ خَلَفٍ يَا أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ يَا عُتْبَةُ بْنَ رَبِيعَةَ يَا شَيْبَةُ بْنَ رَبِيعَةَ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَكُمْ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا قَالَ فَسَمِعَ عُمَرُ صَوْتَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُنَادِيهِمْ بَعْدَ ثَلَاثٍ وَهَلْ يَسْمَعُونَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى} فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ مِنْهُمْ وَلَكِنَّهُمْ لَا يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يُجِيبُوا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Badrda halok boʻlganlarni uch kun qoldirdilar, hattoki ular sasib ketdi. Soʻng ularning oldilariga kelib, ular ustida turdilar-da: «Ey Umayya ibn Xalaf, ey Abu Jahl ibn Hishom, ey Utba ibn Rabiʼa, ey Shayba ibn Rabiʼa! Robbingiz sizlarga vaʼda qilgan narsani haq deb topdingizmi? Men esa Robbim menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim», dedilar. Umar u zotning ovozlarini eshitib: «Yo Rasululloh, uch kundan keyin ularni chaqiryapsizmi, ular eshitadimi? Alloh azza va jalla: {Albatta, sen oʻliklarga eshittira olmaysan}, deydi-ku», dedi. U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, sizlar ulardan koʻra eshituvchanroq emassiz, lekin ular javob bera olmaydilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бадрда ҳалок бўлганларни уч кун қолдирдилар, ҳаттоки улар сасиб кетди. Сўнг уларнинг олдиларига келиб, улар устида турдилар-да: «Эй Умайя ибн Халаф, эй Абу Жаҳл ибн Ҳишом, эй Утба ибн Рабиъа, эй Шайба ибн Рабиъа! Роббингиз сизларга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Роббим менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим», дедилар. Умар у зотнинг овозларини эшитиб: «Ё Расулуллоҳ, уч кундан кейин уларни чақиряпсизми, улар эшитадими? Аллоҳ азза ва жалла: {Албатта, сен ўликларга эшиттира олмайсан}, дейди-ку», деди. У зот: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар улардан кўра эшитувчанроқ эмассиз, лекин улар жавоб бера олмайдилар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَبَا طَلْحَةَ مَاتَ لَهُ ابْنٌ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ لَا تُخْبِرُوا أَبَا طَلْحَةَ حَتَّى أَكُونَ أَنَا الَّذِي أُخْبِرُهُ فَسَجَّتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا جَاءَ أَبُو طَلْحَةَ وَضَعَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ طَعَامًا فَأَكَلَ ثُمَّ تَطَيَّبَتْ لَهُ فَأَصَابَ مِنْهَا فَعَلِقَتْ بِغُلَامٍ فَقَالَتْ يَا أَبَا طَلْحَةَ إِنَّ آلَ فُلَانٍ اسْتَعَارُوا مِنْ آلِ فُلَانٍ عَارِيَةً فَبَعَثُوا إِلَيْهِمْ ابْعَثُوا إِلَيْنَا بِعَارِيَتِنَا فَأَبَوْا أَنْ يَرُدُّوهَا فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لَيْسَ لَهُمْ ذَلِكَ إِنَّ الْعَارِيَةَ مُؤَدَّاةٌ إِلَى أَهْلِهَا قَالَتْ فَإِنَّ ابْنَكَ كَانَ عَارِيَةً مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَبَضَهُ فَاسْتَرْجَعَ قَالَ أَنَسٌ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَهُمَا فِي لَيْلَتِهِمَا قَالَ فَعَلِقَتْ بِغُلَامٍ فَوَلَدَتْ فَأَرْسَلَتْ بِهِ مَعِي أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمَلْتُ تَمْرًا فَأَتَيْتُ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ عَبَاءَةٌ وَهُوَ يَهْنَأُ بَعِيرًا لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَكَ تَمْرٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ فَأَخَذَ التَّمَرَاتِ فَأَلْقَاهُنَّ فِي فِيهِ فَلَاكَهُنَّ ثُمَّ جَمَعَ لُعَابَهُ ثُمَّ فَغَرَ فَاهُ فَأَوْجَرَهُ إِيَّاهُ فَجَعَلَ الصَّبِيُّ يَتَلَمَّظُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُبُّ الْأَنْصَارَ التَّمْرَ فَحَنَّكَهُ وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ فَمَا كَانَ فِي الْأَنْصَارِ شَابٌّ أَفْضَلَ مِنْهُحَدَّثَنَا عَفَّانُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talhaning oʻgʻli vafot etdi. Shunda Ummu Sulaym: «Abu Talhaga xabar bermanglar, unga oʻzim xabar beraman», dedi va bolaning ustini yopib qoʻydi. Abu Talha kelganida, uning oldiga taom qoʻydi, u yedi. Soʻng u eri uchun oro berib atir surtdi, u esa undan (yaqinlik) oldi va Ummu Sulaym bir oʻgʻilga homilador boʻldi. Keyin u: «Ey Abu Talha, falonchilarning oilasi falonchilarning oilasidan bir narsani ariyat olib turgan edi. Egalari: ‹Ariyatimizni bizga qaytaringlar›, deb odam yubordilar. Ular esa qaytarishdan bosh tortdilar», dedi. Abu Talha: «Ularning bunga haqqi yoʻq, ariyat egalariga qaytariladi», dedi. U: «Sening oʻgʻling ham Alloh azza va jalladan berilgan ariyat edi; Alloh azza va jalla uni qaytarib oldi», dedi. Shunda u istirjoʼ qildi. Anas dedi: Buni Nabiy ﷺga xabar qilishdi. U zot: «Alloh ikkovining kechasiga baraka bersin», dedilar. (Anas) dedi: U bir oʻgʻilga homilador boʻldi va tugʻdi. Ummu Sulaym uni men bilan Nabiy ﷺning huzurlariga yubordi, men xurmo ham koʻtarib oldim. Uni Rasululloh ﷺga olib keldim; u zotning egnilarida abo bor, tuyalariga qatron surtayotgan edilar. Rasululloh ﷺ: «Yoningda xurmo bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot xurmolarni olib, ogʻizlariga soldilar va chaynadilar, soʻng soʻlaklarini yigʻib, bolaning ogʻzini ochib, unga tomizdilar. Bola lablarini yalay boshladi. Rasululloh ﷺ: «Ansorlarning xurmoga muhabbati (shunday)», dedilar. Soʻng unga tahnik qilib, Abdulloh deb ism qoʻydilar. Ansorlar orasida undan afzalroq yigit boʻlmadi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳанинг ўғли вафот этди. Шунда Умму Сулайм: «Абу Талҳага хабар берманглар, унга ўзим хабар бераман», деди ва боланинг устини ёпиб қўйди. Абу Талҳа келганида, унинг олдига таом қўйди, у еди. Сўнг у эри учун оро бериб атир суртди, у эса ундан (яқинлик) олди ва Умму Сулайм бир ўғилга ҳомиладор бўлди. Кейин у: «Эй Абу Талҳа, фалончиларнинг оиласи фалончиларнинг оиласидан бир нарсани арият олиб турган эди. Эгалари: ‹Ариятимизни бизга қайтаринглар›, деб одам юбордилар. Улар эса қайтаришдан бош тортдилар», деди. Абу Талҳа: «Уларнинг бунга ҳаққи йўқ, арият эгаларига қайтарилади», деди. У: «Сенинг ўғлинг ҳам Аллоҳ азза ва жалладан берилган арият эди; Аллоҳ азза ва жалла уни қайтариб олди», деди. Шунда у истиржў қилди. Анас деди: Буни Набий ﷺга хабар қилишди. У зот: «Аллоҳ икковининг кечасига барака берсин», дедилар. (Анас) деди: У бир ўғилга ҳомиладор бўлди ва туғди. Умму Сулайм уни мен билан Набий ﷺнинг ҳузурларига юборди, мен хурмо ҳам кўтариб олдим. Уни Расулуллоҳ ﷺга олиб келдим; у зотнинг эгниларида або бор, туяларига қатрон суртаётган эдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Ёнингда хурмо борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот хурмоларни олиб, оғизларига солдилар ва чайнадилар, сўнг сўлакларини йиғиб, боланинг оғзини очиб, унга томиздилар. Бола лабларини ялай бошлади. Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорларнинг хурмога муҳаббати (шундай)», дедилар. Сўнг унга таҳник қилиб, Абдуллоҳ деб исм қўйдилар. Ансорлар орасида ундан афзалроқ йигит бўлмади.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ يَعُودُهُ وَقَدْ صَارَ كَالْفَرْخِ فَقَالَ لَهُ هَلْ سَأَلْتَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ مَا كُنْتَ مُعَاقِبِي بِهِ فِي الْآخِرَةِ فَعَجِّلْهُ فِي الدُّنْيَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا طَاقَةَ لَكَ بِعَذَابِ اللَّهِ هَلَّا قُلْتَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sahobalaridan bir kishini koʻrgani kirdilar, u jujaga oʻxshab ozib qolgan edi. U zot unga: «Alloh azza va jalladan biror narsa soʻraganmiding?» dedilar. U: «Men: ‹Allohim, oxiratda menga beradigan jazongni bu dunyoda menga tezlashtirib bergin›, der edim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Sen Allohning azobiga toqat qila olmaysan. Nega: ‹Allohim, Robbimiz, bizga bu dunyoda ham yaxshilik, oxiratda ham yaxshilik bergin va bizni doʻzax azobidan saqlagin›, demading?» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан бир кишини кўргани кирдилар, у жужага ўхшаб озиб қолган эди. У зот унга: «Аллоҳ азза ва жалладан бирор нарса сўраганмидинг?» дедилар. У: «Мен: ‹Аллоҳим, охиратда менга берадиган жазонгни бу дунёда менга тезлаштириб бергин›, дер эдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сен Аллоҳнинг азобига тоқат қила олмайсан. Нега: ‹Аллоҳим, Роббимиз, бизга бу дунёда ҳам яхшилик, охиратда ҳам яхшилик бергин ва бизни дўзах азобидан сақлагин›, демадинг?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانُوا يَقُولُونَ وَهُمْ يَحْفِرُونَ الْخَنْدَقَ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدًاعَلَى الْإِسْلَامِ مَا بَقِينَا أَبَدًاوَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّ الْخَيْرَ خَيْرُ الْآخِرَهْفَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْفَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخُبْزِ شَعِيرٍ وَإِهَالَةٍ سَنِخَةٍ فَأَكَلُوا مِنْهَا وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْخَيْرُ خَيْرُ الْآخِرَهْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning sahobalari xandak qazishayotib: ‹Biz — tirik ekanmiz, abadiy Islom uzra Muhammadga bayʼat berganlarmiz›, der edilar. Nabiy ﷺ esa: ‹Allohim, yaxshilik — oxiratning yaxshiligidir, ansor va muhojirlarni magʻfirat qilgin›, der edilar. Soʻng Rasululloh ﷺga arpa noni va sassiq yogʻ keltirildi, ular shundan yedilar. Nabiy ﷺ: «Yaxshilik faqat oxiratning yaxshiligidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг саҳобалари хандак қазишаётиб: ‹Биз — тирик эканмиз, абадий Ислом узра Муҳаммадга байъат берганлармиз›, дер эдилар. Набий ﷺ эса: ‹Аллоҳим, яхшилик — охиратнинг яхшилигидир, ансор ва муҳожирларни мағфират қилгин›, дер эдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺга арпа нони ва сассиқ ёғ келтирилди, улар шундан едилар. Набий ﷺ: «Яхшилик фақат охиратнинг яхшилигидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام وَهُوَ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ فَأَخَذَهُ فَصَرَعَهُ فَشَقَّ عَنْ قَلْبِهِ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ عَلَقَةً فَقَالَ هَذَا حَظُّ الشَّيْطَانِ مِنْكَ ثُمَّ غَسَلَهُ فِي طَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ لَأَمَهُ وَأَعَادَهُ فِي مَكَانِهِ وَجَاءَ الْغِلْمَانُ يَسْعَوْنَ إِلَى أُمِّهِ يَعْنِي ظِئْرِهِ فَقَالُوا إِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ قُتِلَ فَاسْتَقْبَلُوهُ وَهُوَ مُنْتَقِعُ اللَّوْنِ قَالَ لِي أَنَسٌ فَكُنْتُ أَرَى أَثَرَ الْمِخْيَطِ فِي صَدْرِهِ وَرُبَّمَا قَالَ حَمَّادٌ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُ آتٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning oldilariga — U Zot bolalar bilan oʻynab yurgan paytlarida — Jibril alayhissalom keldi-da, uni olib, yerga yotqizdi, soʻng qalbini yorib, undan bir laxta qon chiqardi-da: ‹Bu — sendagi shaytonning ulushi›, dedi. Soʻng uni oltindan boʻlgan bir tovoqda Zamzam suvi bilan yuvdi, keyin uni tikib yopdi va oʻrniga qaytardi. Bolalar esa onasining — yaʼni enagasining — oldiga yugurib kelib: ‹Muhammad oʻldirildi!› dedilar. Shunda ular uning oldiga peshvoz chiqdilar — u rangi oʻzgargan holda edi. Anas dedi: «Men oʻsha tikuv izini uning koʻkragida koʻrar edim».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига — У Зот болалар билан ўйнаб юрган пайтларида — Жибрил алайҳиссалом келди-да, уни олиб, ерга ётқизди, сўнг қалбини ёриб, ундан бир лахта қон чиқарди-да: ‹Бу — сендаги шайтоннинг улуши›, деди. Сўнг уни олтиндан бўлган бир товоқда Замзам суви билан ювди, кейин уни тикиб ёпди ва ўрнига қайтарди. Болалар эса онасининг — яъни энагасининг — олдига югуриб келиб: ‹Муҳаммад ўлдирилди!› дедилар. Шунда улар унинг олдига пешвоз чиқдилар — у ранги ўзгарган ҳолда эди. Анас деди: «Мен ўша тикув изини унинг кўкрагида кўрар эдим».

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَالرَّجُلُ يُحِبُّ الرَّجُلَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَالرَّجُلُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch narsa borki, kimda ular boʻlsa, iymonning shirinligini topadi: Alloh azza va jalla hamda Uning Rasuli unga ikkovidan boshqa hammadan sevimliroq boʻlishi; kishining boshqa kishini faqat Alloh uchun sevishi; va olovga tashlanishi unga yahudiy yoki nasroniy boʻlib qaytishdan koʻra sevimliroq boʻlishi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч нарса борки, кимда улар бўлса, иймоннинг ширинлигини топади: Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расули унга икковидан бошқа ҳаммадан севимлироқ бўлиши; кишининг бошқа кишини фақат Аллоҳ учун севиши; ва оловга ташланиши унга яҳудий ёки насроний бўлиб қайтишдан кўра севимлироқ бўлиши», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَكَانَ لِي أَخٌ صَغِيرٌ وَكَانَ لَهُ نُغَيْرٌ يَلْعَبُ بِهِ فَمَاتَ نُغَرُهُ الَّذِي كَانَ يَلْعَبُ بِهِ فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَرَآهُ حَزِينًا فَقَالَ لَهُ مَا شَأْنُ أَبِي عُمَيْرٍ حَزِينًا فَقَالُوا مَاتَ نُغَرُهُ الَّذِي كَانَ يَلْعَبُ بِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga kirib turardilar. Mening kichkina bir ukam bor edi, uning oʻzi oʻynaydigan bir chumchugʻi bor edi. Oʻsha oʻynaydigan chumchugʻi oʻlib qoldi. Bir kuni Nabiy ﷺ kirdilar va uni gʻamgin holatda koʻrdilar-da: «Abu Umayrga nima boʻldi, nega gʻamgin?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, u oʻynaydigan chumchugʻi oʻlib qoldi», dedilar. Shunda u zot: «Ey Abu Umayr, chumchuqchaga nima boʻldi?» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кириб турардилар. Менинг кичкина бир укам бор эди, унинг ўзи ўйнайдиган бир чумчуғи бор эди. Ўша ўйнайдиган чумчуғи ўлиб қолди. Бир куни Набий ﷺ кирдилар ва уни ғамгин ҳолатда кўрдилар-да: «Абу Умайрга нима бўлди, нега ғамгин?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, у ўйнайдиган чумчуғи ўлиб қолди», дедилар. Шунда у зот: «Эй Абу Умайр, чумчуқчага нима бўлди?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَوْمَ أُحُدٍ وَهُوَ يَسْلِتُ الدِّمَاءَ عَنْ وَجْهِهِ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ شَجُّوا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ وَكَسَرُوا رَبَاعِيَتَهُ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kuni yuzlaridan qonni artib turib: «Oʻz paygʻambarining yuzini yorgan va tishini singan qavm qanday najot topsin — holbuki u ularni Alloh azza va jallaga daʼvat qilmoqda edi?» dedilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Bu ishdan senga hech narsa yoʻq. Yo Alloh ularning tavbasini qabul qilur, yo ularni azoblar, chunki ular zolimlardir} (oyatini) nozil qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд куни юзларидан қонни артиб туриб: «Ўз пайғамбарининг юзини ёрган ва тишини синган қавм қандай нажот топсин — ҳолбуки у уларни Аллоҳ азза ва жаллага даъват қилмоқда эди?» дедилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Бу ишдан сенга ҳеч нарса йўқ. Ё Аллоҳ уларнинг тавбасини қабул қилур, ё уларни азоблар, чунки улар золимлардир} (оятини) нозил қилди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قِيَامِ السَّاعَةِ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ قَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا فَإِنَّهَا قَائِمَةٌ قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا كَثِيرَ عَمَلٍ غَيْرَ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَقَالَ فَمَا فَرِحَ الْمُسْلِمُونَ بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ مَا فَرِحُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَكَانَ أَنَسٌ يَقُولُ فَنَحْنُ نُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan qiyomatning qoyim boʻlishi haqida soʻradi, shu asnoda namozga iqoma aytildi. U zot namozlarini tugatganlarida: «Qiyomat haqida soʻragan kishi qani?» dedilar. Haligi kishi: «Men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Unga nima tayyorlading? Albatta, u qoyim boʻluvchidir», dedilar. U: «Men unga koʻp amal tayyorlaganim yoʻq, faqat men Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Sen sevgan kishing bilan birgasan», dedilar. (Roviy) dedi: Musulmonlar Islomdan keyin hech bir narsadan bu hadisdan shodlangandek shodlanmadilar. Anas: «Biz Allohni va Uning Rasulini sevamiz», der edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан қиёматнинг қойим бўлиши ҳақида сўради, шу аснода намозга иқома айтилди. У зот намозларини тугатганларида: «Қиёмат ҳақида сўраган киши қани?» дедилар. Ҳалиги киши: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Унга нима тайёрладинг? Албатта, у қойим бўлувчидир», дедилар. У: «Мен унга кўп амал тайёрлаганим йўқ, фақат мен Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сен севган кишинг билан биргасан», дедилар. (Ровий) деди: Мусулмонлар Исломдан кейин ҳеч бир нарсадан бу ҳадисдан шодлангандек шодланмадилар. Анас: «Биз Аллоҳни ва Унинг Расулини севамиз», дер эди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ خَالَهُ حَرَامًا أَخَا أُمِّ سُلَيْمٍ فِي سَبْعِينَ إِلَى بَنِي عَامِرٍ فَلَمَّا قَدِمُوا قَالَ لَهُمْ خَالِي أَتَقَدَّمُكُمْ فَإِنْ أَمَّنُونِي حَتَّى أُبَلِّغَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَإِلَّا كُنْتُمْ مِنِّي قَرِيبًا قَالَ فَتَقَدَّمَ فَأَمَّنُوهُ فَبَيْنَمَا هُوَ يُحَدِّثُهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَوْمَئُوا إِلَى رَجُلٍ فَطَعَنَهُ فَأَنْفَذَهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فُزْتُ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ثُمَّ مَالُوا عَلَى بَقِيَّةِ أَصْحَابِهِ فَقَتَلُوهُمْ إِلَّا رَجُلًا أَعْرَجَ مِنْهُمْ كَانَ قَدْ صَعِدَ الْجَبَلَ قَالَ هَمَّامٌ فَأُرَاهُ قَدْ ذَكَرَ مَعَ الْأَعْرَجِ آخَرَ مَعَهُ عَلَى الْجَبَلِ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَنَسٌ أَنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُمْ قَدْ لَقُوا رَبَّهُمْ فَرَضِيَ عَنْهُمْ وَأَرْضَاهُمْ قَالَ أَنَسٌ كَانُوا يَقْرَءُونَ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنَّا قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا قَالَ ثُمَّ نُسِخَ بَعْدَ ذَلِكَ فَدَعَا عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثِينَ صَبَاحًا عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ الَّذِينَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ أَوْ عَصَوْا الرَّحْمَنَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ togʻasi Haromni — Ummu Sulaymning akasini — yetmish kishi bilan Bani Omirga yubordilar. Ular yetib borganlarida, togʻam ularga: «Men sizlardan oldin boraman; agar ular menga Rasulullohning xabarini yetkazishimga omonlik bersalar (yaxshi), boʻlmasa sizlar menga yaqin turasizlar», dedi. U oldinga bordi va ular unga omonlik berdilar. U ularga Rasululloh ﷺdan soʻzlab turganida, birdan ular oʻzlaridan bir kishiga ishora qildilar, u esa uni nayza bilan sanchib, teshib oʻtdi. U: «Allohu akbar! Kaʼbaning Robbiga qasamki, muvaffaq boʻldim», dedi. Soʻng ular qolgan sheriklariga hujum qilib, ularni oʻldirdilar — ulardan togʻga chiqib ketgan bir choloq kishidan boshqa. Hammom dedi: «Menimcha, u choloq bilan birga togʻda boʻlgan yana bir kishini ham zikr qildi». Anas bizga soʻzlab berdiki, Jibril alayhissalom Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, ularning Robbilariga yoʻliqqanlarini, U ulardan rozi boʻlganini va ularni rozi qilganini xabar berdi. Anas dedi: Biz: ‹Qavmimizga yetkazinglarki, biz Robbimizga yoʻliqdik, U bizdan rozi boʻldi va bizni rozi qildi›, deb oʻqir edik. Soʻng bu (oyat) mansux qilindi. Rasululloh ﷺ Allohga va Uning Rasuliga — yoxud Rahmonga — osiylik qilgan Riʼl, Zakvon, Bani Lihyon va Usayyaga qarshi oʻttiz tong duoi bad qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тоғаси Ҳаромни — Умму Сулаймнинг акасини — етмиш киши билан Бани Омирга юбордилар. Улар етиб борганларида, тоғам уларга: «Мен сизлардан олдин бораман; агар улар менга Расулуллоҳнинг хабарини етказишимга омонлик берсалар (яхши), бўлмаса сизлар менга яқин турасизлар», деди. У олдинга борди ва улар унга омонлик бердилар. У уларга Расулуллоҳ ﷺдан сўзлаб турганида, бирдан улар ўзларидан бир кишига ишора қилдилар, у эса уни найза билан санчиб, тешиб ўтди. У: «Аллоҳу акбар! Каъбанинг Роббига қасамки, муваффақ бўлдим», деди. Сўнг улар қолган шерикларига ҳужум қилиб, уларни ўлдирдилар — улардан тоғга чиқиб кетган бир чолоқ кишидан бошқа. Ҳаммом деди: «Менимча, у чолоқ билан бирга тоғда бўлган яна бир кишини ҳам зикр қилди». Анас бизга сўзлаб бердики, Жибрил алайҳиссалом Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, уларнинг Роббиларига йўлиққанларини, У улардан рози бўлганини ва уларни рози қилганини хабар берди. Анас деди: Биз: ‹Қавмимизга етказингларки, биз Роббимизга йўлиқдик, У биздан рози бўлди ва бизни рози қилди›, деб ўқир эдик. Сўнг бу (оят) мансух қилинди. Расулуллоҳ ﷺ Аллоҳга ва Унинг Расулига — ёхуд Раҳмонга — осийлик қилган Риъл, Заквон, Бани Лиҳён ва Усайяга қарши ўттиз тонг дуои бад қилдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ التَّفْلُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهُ دَفْنُهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Masjidga tuflash — xatodir, uning kafforati esa uni koʻmishdir», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Масжидга туфлаш — хатодир, унинг каффорати эса уни кўмишдир», дер эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ قَالَقُلْتُ لِأَنَسٍ كَيْفَ كَانَتْ قِرَاءَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ يَمُدُّ صَوْتَهُ مَدًّا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qatoda aytdi: Men Anasdan: «Rasululloh ﷺning qiroatlari qanday edi?» deb soʻradim. U: «Ovozlarini choʻzib oʻqir edilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қатода айтди: Мен Анасдан: «Расулуллоҳ ﷺнинг қироатлари қандай эди?» деб сўрадим. У: «Овозларини чўзиб ўқир эдилар», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يَسْتَفْتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بَعْدَ التَّكْبِيرِ بِ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} فِي الصَّلَاةِقَالَ عَفَّانُ يَعْنِي فِي الصَّلَاةِ بَعْدَ التَّكْبِيرِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon namozda takbirdan keyin qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilan boshlar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон намозда такбирдан кейин қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} билан бошлар эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ قَالَ هَمَّامٌ وَرُبَّمَا قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ قَالَ هَمَّامٌ كِلَاهُمَا قَدْ سَمِعْتُ حَتَّى يُرْفَعَ الْعِلْمُ وَيَظْهَرَ الْجَهْلُ وَتُشْرَبَ الْخَمْرُ وَيَظْهَرَ الزِّنَا وَيَقِلَّ الرِّجَالُ وَيَكْثُرَ النِّسَاءُ حَتَّى يَكُونَ لِخَمْسِينَ امْرَأَةً الْقَيِّمُ الْوَاحِدُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat alomatlaridandir», dedilar — Hammom: «Baʼzan u: ‹Qiyomat qoyim boʻlmaydi›, der edi; men ikkovini ham eshitganman», dedi — «ilm koʻtarilishi, johillik zohir boʻlishi, xamr ichilishi, zino zohir boʻlishi, erkaklar ozayib, ayollar koʻpayishi — hattoki ellik ayolga bitta boquvchi erkak qolishi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат аломатларидандир», дедилар — Ҳаммом: «Баъзан у: ‹Қиёмат қойим бўлмайди›, дер эди; мен икковини ҳам эшитганман», деди — «илм кўтарилиши, жоҳиллик зоҳир бўлиши, хамр ичилиши, зино зоҳир бўлиши, эркаклар озайиб, аёллар кўпайиши — ҳаттоки эллик аёлга битта боқувчи эркак қолиши».

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ فِي الْجَنَّةِ وَإِذَا أَنَا بِنَهَرٍ حَافَتَاهُ قِبَابُ الدُّرِّ قَالَ قُلْتُ مَا هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا الْكَوْثَرُ الَّذِي أَعْطَاكَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَضَرَبْتُ بِيَدِي فَإِذَا طِينُهُ مِسْكٌ أَذْفَرُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men jannatda yurib turganimda, birdan ikki qirgʻogʻi durdan boʻlgan gumbazlar boʻlgan bir daryoga yoʻliqdim. Men: ‹Bu nima, ey Jibril?› dedim. U: ‹Bu — Robbing azza va jalla senga ato etgan Kavsardir›, dedi. Men qoʻlimni (suvga) urdim, qarasam, uning loyi oʻtkir hidli misk ekan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен жаннатда юриб турганимда, бирдан икки қирғоғи дурдан бўлган гумбазлар бўлган бир дарёга йўлиқдим. Мен: ‹Бу нима, эй Жибрил?› дедим. У: ‹Бу — Роббинг азза ва жалла сенга ато этган Кавсардир›, деди. Мен қўлимни (сувга) урдим, қарасам, унинг лойи ўткир ҳидли миск экан», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْوِصَالِ قَالَ قِيلَ لَهُ إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ visoldan qaytardilar. U zotga: «Siz visol qilyapsiz-ku», deyildi. U zot: «Men kechani Robbim meni taomlantirgan va sugʻorgan holda oʻtkazaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ висолдан қайтардилар. У зотга: «Сиз висол қиляпсиз-ку», дейилди. У зот: «Мен кечани Роббим мени таомлантирган ва суғорган ҳолда ўтказаман», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عِنْدَ الزَّوَالِ فَاحْتَاجَ أَصْحَابُهُ إِلَى الْوُضُوءِ قَالَ فَجِيءَ بِقَعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يَسِيرٌ فَوَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ حَتَّى تَوَضَّأَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْقُلْتُ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ زُهَاءَ ثَلَاثِ مِائَةٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zavol paytida edilar, sahobalar tahoratga muhtoj boʻldilar. Shunda ichida ozgina suvi bor bir qadah keltirildi. Nabiy ﷺ kaftlarini uning ichiga qoʻydilar, suv u zotning barmoqlari orasidan qaynab chiqa boshladi — hattoki qavmning hammasi tahorat qildi. Men: «Nechta edingizlar?» dedim. U: «Uch yuzga yaqin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ завол пайтида эдилар, саҳобалар таҳоратга муҳтож бўлдилар. Шунда ичида озгина суви бор бир қадаҳ келтирилди. Набий ﷺ кафтларини унинг ичига қўйдилар, сув у зотнинг бармоқлари орасидан қайнаб чиқа бошлади — ҳаттоки қавмнинг ҳаммаси таҳорат қилди. Мен: «Нечта эдингизлар?» дедим. У: «Уч юзга яқин», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ مِنْ الْخَيْرِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Banda oʻzi uchun yoqtirgan yaxshilikni birodari uchun ham yoqtirmaguncha (komil) iymonli boʻlmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Банда ўзи учун ёқтирган яхшиликни биродари учун ҳам ёқтирмагунча (комил) иймонли бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَحَدٌ يَسُرُّهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَلَهُ عَشَرَةُ أَمْثَالِهَا إِلَّا الشَّهِيدَ فَإِنَّهُ يَوَدُّ أَنَّهُ يَرْجِعُ إِلَى الدُّنْيَا فَاسْتُشْهِدَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَا رَأَى مِنْ الْفَضْلِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Jannat ahlidan hech kim — unga dunyodagining oʻn barobari berilsa ham — dunyoga qaytishni xush koʻrmaydi, shahiddan boshqa. U esa koʻrgan fazlni deb, dunyoga qaytib, oʻn marta shahid boʻlishni orzu qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жаннат аҳлидан ҳеч ким — унга дунёдагининг ўн баробари берилса ҳам — дунёга қайтишни хуш кўрмайди, шаҳиддан бошқа. У эса кўрган фазлни деб, дунёга қайтиб, ўн марта шаҳид бўлишни орзу қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ يَهُودِيًّا مَرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ فَقَالَ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَرَدَّ عَلَيْهِ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا قَالَ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَجِيءَ بِهِ فَاعْتَرَفَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوا عَلَيْهِمْ مَا قَالُوا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy Nabiy ﷺ va sahobalarining yonidan oʻtib: ‹As-somu alaykum›, dedi. Nabiy ﷺning sahobalari unga javob qaytardilar. Shunda Nabiy ﷺ: «U ‹as-somu alaykum›, dedi xolos», dedilar. Soʻng yahudiy ushlanib keltirildi va u aytganini tan oldi. Nabiy ﷺ: «Ularga aytgan soʻzlarini qaytaringlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий Набий ﷺ ва саҳобаларининг ёнидан ўтиб: ‹Ас-сому алайкум›, деди. Набий ﷺнинг саҳобалари унга жавоб қайтардилар. Шунда Набий ﷺ: «У ‹ас-сому алайкум›, деди холос», дедилар. Сўнг яҳудий ушланиб келтирилди ва у айтганини тан олди. Набий ﷺ: «Уларга айтган сўзларини қайтаринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ دَعَاهُ خَيَّاطٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا خُبْزُ شَعِيرٍ وَإِهَالَةٌ سَنِخَةٌ قَالَ فَإِذَا فِيهَا قَرْعٌ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ الْقَرْعُ قَالَ فَجَعَلْتُ أُقَرِّبُهُ قُدَّامَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَنَسٌ لَمْ أَزَلْ يُعْجِبُنِي الْقَرْعُ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim — Madina ahlidan bir tikuvchi u zotni chaqirgan edi. Qarasam, arpa noni va sassiq yogʻ (bor ekan). Uning ichida qovoq ham bor edi. Rasululloh ﷺga qovoq yoqar edi. Shunda men uni Rasululloh ﷺning oldilariga surib qoʻya boshladim. Anas dedi: Rasululloh ﷺga qovoq yoqishini koʻrganimdan beri menga ham qovoq yoqib keladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим — Мадина аҳлидан бир тикувчи у зотни чақирган эди. Қарасам, арпа нони ва сассиқ ёғ (бор экан). Унинг ичида қовоқ ҳам бор эди. Расулуллоҳ ﷺга қовоқ ёқар эди. Шунда мен уни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига суриб қўя бошладим. Анас деди: Расулуллоҳ ﷺга қовоқ ёқишини кўрганимдан бери менга ҳам қовоқ ёқиб келади.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَقَالَ بَهْزٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَهْطًا مِنْ عُرَيْنَةَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ اجْتَوَيْنَا الْمَدِينَةَ فَعَظُمَتْ بُطُونُنَا وَانْتَهَشَتْ أَعْضَاؤُنَا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَلْحَقُوا بِرَاعِي الْإِبِلِ فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا قَالَ فَلَحِقُوا بِرَاعِي الْإِبِلِ فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا حَتَّى صَلُحَتْ بُطُونُهُمْ وَأَلْوَانُهُمْ ثُمَّ قَتَلُوا الرَّاعِي وَسَاقُوا الْإِبِلَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ فِي طَلَبِهِمْ فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْقَالَ قَتَادَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ الْحُدُودُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uraynadan bir guruh kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Bizga Madina(ning havosi) yoqmadi, qorinlarimiz shishib, aʼzolarimiz ozib ketdi», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga tuyalar choʻponi oldiga borishni va ularning sutlaridan hamda bavllaridan ichishni buyurdilar. Ular tuyalar choʻponi oldiga bordilar va sutlaridan hamda bavllaridan ichdilar — hattoki qorinlari va ranglari yaxshilandi. Soʻng choʻponni oʻldirib, tuyalarni haydab ketdilar. Bu Nabiy ﷺga yetdi. U zot ularni izlab odam yubordilar; ular keltirildilar. U zot ularning qoʻl-oyoqlarini kestilar va koʻzlariga mil tortdilar. Qatoda Muhammad ibn Siyrindan (rivoyat qilib) dedi: Bu, hadlar nozil boʻlishidan oldin edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Урайнадан бир гуруҳ киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Бизга Мадина(нинг ҳавоси) ёқмади, қоринларимиз шишиб, аъзоларимиз озиб кетди», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга туялар чўпони олдига боришни ва уларнинг сутларидан ҳамда бавлларидан ичишни буюрдилар. Улар туялар чўпони олдига бордилар ва сутларидан ҳамда бавлларидан ичдилар — ҳаттоки қоринлари ва ранглари яхшиланди. Сўнг чўпонни ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар. Бу Набий ﷺга етди. У зот уларни излаб одам юбордилар; улар келтирилдилар. У зот уларнинг қўл-оёқларини кестилар ва кўзларига мил тортдилар. Қатода Муҳаммад ибн Сийриндан (ривоят қилиб) деди: Бу, ҳадлар нозил бўлишидан олдин эди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ إِنِّي إِمَامُكُمْ فَلَا تَسْبِقُونِي بِالرُّكُوعِ وَلَا بِالسُّجُودِ وَلَا بِالْقِيَامِ فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي قَالَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir namozni oʻqidilar, soʻng bizga yuzlanib: «Men sizlarning imomingizman; rukuda ham, sajdada ham, qiyomda ham mendan oʻzib ketmanglar. Chunki men sizlarni oldimdan ham, ortimdan ham koʻrib turaman», dedilar. Soʻng: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda, oz kulib, koʻp yigʻlagan boʻlar edingiz», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, nimani koʻrdingiz?» dedilar. U zot: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир намозни ўқидилар, сўнг бизга юзланиб: «Мен сизларнинг имомингизман; рукуда ҳам, саждада ҳам, қиёмда ҳам мендан ўзиб кетманглар. Чунки мен сизларни олдимдан ҳам, ортимдан ҳам кўриб тураман», дедилар. Сўнг: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда, оз кулиб, кўп йиғлаган бўлар эдингиз», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, нимани кўрдингиз?» дедилар. У зот: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ مِنْ أُمِّ سُلَيْمٍ قَالَ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ لِأَهْلِهَا لَا تُحَدِّثُوا أَبَا طَلْحَةَ بِابْنِهِ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أُحَدِّثُهُ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ بَهْزٍ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَتْ أُمِّي يَا أَنَسُ لَا يُطْعَمْ شَيْئًا حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَاتَ يَبْكِي وَبِتُّ مُجْتَنِحًا عَلَيْهِ أُكَالِئُهُ حَتَّى أَصْبَحْتُ فَغَدَوْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا مَعَهُ مِيسَمٌ فَلَمَّا رَأَى الصَّبِيَّ مَعِي قَالَ لَعَلَّ أُمَّ سُلَيْمٍ وَلَدَتْ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ فَوَضَعَ الْمِيسَمَ مِنْ يَدِهِ وَقَعَدَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talhaning Ummu Sulaymdan boʻlgan oʻgʻli vafot etdi. Ummu Sulaym oʻz ahliga: «Abu Talhaga oʻgʻli haqida gapirmanglar, unga oʻzim gapiraman», dedi — soʻng Bahzning hadisi maʼnosini zikr qildi, faqat u shunday dedi: Onam: «Ey Anas, uni Rasululloh ﷺning huzurlariga ertalab olib bormaguningcha, unga hech narsa yedirilmasin», dedi. (Anas) dedi: U tuni bilan yigʻlab chiqdi, men esa tong otguncha uning ustiga engashib, uni qoʻriqlab chiqdim. Soʻng uni ertalab Rasululloh ﷺning huzurlariga olib bordim; u zotning qoʻllarida tamgʻalaydigan asbob bor ekan. Men bilan bolani koʻrgach: «Ummu Sulaym tugʻdi shekilli», dedilar. Men: «Ha», dedim. Shunda u zot tamgʻani qoʻllaridan qoʻyib, oʻtirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳанинг Умму Сулаймдан бўлган ўғли вафот этди. Умму Сулайм ўз аҳлига: «Абу Талҳага ўғли ҳақида гапирманглар, унга ўзим гапираман», деди — сўнг Баҳзнинг ҳадиси маъносини зикр қилди, фақат у шундай деди: Онам: «Эй Анас, уни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига эрталаб олиб бормагунингча, унга ҳеч нарса едирилмасин», деди. (Анас) деди: У туни билан йиғлаб чиқди, мен эса тонг отгунча унинг устига энгашиб, уни қўриқлаб чиқдим. Сўнг уни эрталаб Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб бордим; у зотнинг қўлларида тамғалайдиган асбоб бор экан. Мен билан болани кўргач: «Умму Сулайм туғди шекилли», дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. Шунда у зот тамғани қўлларидан қўйиб, ўтирдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَكَلَ طَعَامًا لَعِقَ أَصَابِعَهُ الثَّلَاثَ وَقَالَ إِذَا وَقَعَتْ لُقْمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيُمِطْ عَنْهَا الْأَذَى وَلْيَأْكُلْهَا وَلَا يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِ وَأَمَرَنَا أَنْ نَسْلِتَ الصَّحْفَةَ وَقَالَ إِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ فِي أَيِّ طَعَامِكُمْ الْبَرَكَةَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ biror taomni yeganlarida uch barmoqlarini yalar edilar va: «Birontangizning luqmasi tushib ketsa, uni (yopishgan) azo (kir)dan tozalab yesin, uni shaytonga qoldirmasin», dedilar. Yana bizni likobchani (idishni) yalab-artib olishga buyurib: «Albatta, sizlar taomingizning qaysi qismida baraka borligini bilmaysizlar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бирор таомни еганларида уч бармоқларини ялар эдилар ва: «Биронтангизнинг луқмаси тушиб кетса, уни (ёпишган) азо (кир)дан тозалаб есин, уни шайтонга қолдирмасин», дедилар. Яна бизни ликобчани (идишни) ялаб-артиб олишга буюриб: «Албатта, сизлар таомингизнинг қайси қисмида барака борлигини билмайсизлар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ ثَمَانِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ مِنْ جَبَلِ التَّنْعِيمِ عِنْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَأَخَذَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِلْمًا فَعَفَا عَنْهُمْ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ {وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ}

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka ahlidan sakson kishi bomdod namozi paytida Tanʼim togʻidan Rasululloh ﷺ va sahobalarining ustiga tushdilar. Rasululloh ﷺ ularni jangsiz asir oldilar va ularni afv qildilar. Shunda Qurʼon: {U sizlarni ular ustidan gʻolib qilganidan soʻng, Makka vodiysida ularning qoʻllarini sizlardan, sizlarning qoʻllaringizni ulardan toʻsib qoʻygan Zotdir} (oyati) nozil boʻldi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка аҳлидан саксон киши бомдод намози пайтида Танъим тоғидан Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобаларининг устига тушдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларни жангсиз асир олдилар ва уларни афв қилдилар. Шунда Қуръон: {У сизларни улар устидан ғолиб қилганидан сўнг, Макка водийсида уларнинг қўлларини сизлардан, сизларнинг қўлларингизни улардан тўсиб қўйган Зотдир} (ояти) нозил бўлди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا وَنَقَشَ فِيهِ نَقْشًا فَقَالَ إِنِّي اتَّخَذْتُ خَاتَمًا وَنَقَشْتُ فِيهِ نَقْشًا فَلَا يَنْقُشْ أَحَدٌ عَلَى نَقْشِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uzuk yasatib, unga naqsh oʻydirdilar va: «Men uzuk yasatib, unga naqsh oʻydirdim. Bas, hech kim uning naqshiga oʻxshatib oʻydirmasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ узук ясатиб, унга нақш ўйдирдилар ва: «Мен узук ясатиб, унга нақш ўйдирдим. Бас, ҳеч ким унинг нақшига ўхшатиб ўйдирмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْقَرْعَ أَوْ قَالَ الدُّبَّاءَ قَالَ فَرَأَيْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُهُ فَجَعَلْتُ أَضَعُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qovoqni — yoxud (roviy) ‹dubbo›ni dedi — yaxshi koʻrar edilar. Bir kuni men u zotning uni yeyayotganlarini koʻrdim va uni u zotning oldilariga qoʻya boshladim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қовоқни — ёхуд (ровий) ‹дуббо›ни деди — яхши кўрар эдилар. Бир куни мен у зотнинг уни еяётганларини кўрдим ва уни у зотнинг олдиларига қўя бошладим.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِخَمْسَةِ مَكَاكِيكَ وَيَتَوَضَّأُ بِمَكُّوكٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ besh makkuk (oʻlchov) bilan gʻusl qilar va bir makkuk bilan tahorat qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ беш маккук (ўлчов) билан ғусл қилар ва бир маккук билан таҳорат қилар эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيًّا إِلَّا أَنْذَرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ أَلَا إِنَّهُ الْأَعْوَرُ الْكَذَّابُ أَلَا إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَفَرَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh azza va jalla hech bir paygʻambarni yubormadi, magar u oʻz ummatini Dajjoldan ogohlantirdi. Ogoh boʻlinglar, u — koʻr yolgʻonchidir. Ogoh boʻlinglar, u koʻrdir, Robbingiz esa koʻr emas. Uning ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb yozilgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла ҳеч бир пайғамбарни юбормади, магар у ўз умматини Дажжолдан огоҳлантирди. Огоҳ бўлинглар, у — кўр ёлғончидир. Огоҳ бўлинглар, у кўрдир, Роббингиз эса кўр эмас. Унинг икки кўзи орасига ‹кофир› деб ёзилгандир», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْلُ الْكِتَابِ إِذَا سَلَّمُوا عَلَيْنَا كَيْفَ نَرُدُّ عَلَيْهِمْ قَالَ قُولُوا وَعَلَيْكُمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ular: «Yo Rasululloh, ahli kitob bizga salom bersa, ularga qanday javob qaytaramiz?» dedilar. U zot: «‹Va alaykum›, denglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Улар: «Ё Расулуллоҳ, аҳли китоб бизга салом берса, уларга қандай жавоб қайтарамиз?» дедилар. У зот: «‹Ва алайкум›, денглар», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَوُّوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ مِنْ تَمَامِ الصَّلَاةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saflaringizni toʻgʻrilang, chunki saflarni toʻgʻrilash namozning mukammalligidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафларингизни тўғриланг, чунки сафларни тўғрилаш намознинг мукаммаллигидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ وَلَا يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ كَمَا يَبْسُطُ الْكَلْبُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sajdada meʼyorda boʻlinglar, biringiz ikki bilagini it yozgandek yerga yozmasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саждада меъёрда бўлинглар, бирингиз икки билагини ит ёзгандек ерга ёзмасин», дедилар.