حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَكُنْتُ أَفْتِلُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيَّ ثُمَّ لَا يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُ الْمُحْرِمُ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Men Rasululloh ﷺning hadiylarining marjonlarini oʻz qoʻllarim bilan eshar edim, soʻng u zot muhrim (ehromdagi kishi) parhez qiladigan narsalarning hech biridan parhez qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳадийларининг маржонларини ўз қўлларим билан эшар эдим, сўнг у зот муҳрим (эҳромдаги киши) парҳез қиладиган нарсаларнинг ҳеч биридан парҳез қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَجَاءَ عَمِّي بَعْدَ مَا ضُرِبَ الْحِجَابُ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ قُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ قَالَ تَرِبَتْ يَمِينُكِ ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّمَا هُوَ عَمُّكِ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Hijob (parda tutish) buyrugʻi kelganidan keyin (emizishlik) amakim keldi, men unga izn berishdan bosh tortdim va u zotdan soʻradim. U zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Men: «Meni ayol emizgan, erkak emizmagan-ku», dedim. U zot: «Qoʻling tuproqqa belansin, unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Ҳижоб (парда тутиш) буйруғи келганидан кейин (эмизишлик) амаким келди, мен унга изн беришдан бош тортдим ва у зотдан сўрадим. У зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Мен: «Мени аёл эмизган, эркак эмизмаган-ку», дедим. У зот: «Қўлинг тупроққа белансин, унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَاخْتَصَمَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ابْنِ أَمَةِ زَمْعَةَ قَالَ عَبْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخِي ابْنُ أَمَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ وَقَالَ سَعْدٌ أَوْصَانِي أَخِي إِذَا قَدِمْتَ مَكَّةَ فَانْظُرْ ابْنَ أَمَةِ زَمْعَةَ فَاقْبِضْهُ فَإِنَّهُ ابْنِي فَرَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ قَالَ هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَاحْتَجِبِي مِنْهُ يَا سَوْدَةُ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Abd ibn Zamʼa bilan Saʼd ibn Abu Vaqqos Zamʼaning choriyasining oʻgʻli haqida Nabiy ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar. Abd: «Yo Rasululloh, u mening akam, otamning choriyasining oʻgʻli, otamning toʻshagida tugʻilgan», dedi. Saʼd esa: «Akam menga: ‹Makkaga borsang, Zamʼaning choriyasining oʻgʻlini koʻrib, uni oʻz qaramogʻingga ol, chunki u mening oʻgʻlim›, deb vasiyat qilgan edi», dedi. Nabiy ﷺ (bolada) Utbaga ochiq oʻxshashlik koʻrdilar, shunday boʻlsa-da: «U seniki, ey Abd. Farzand toʻshak (egasi)nikidir. Sen esa, ey Savda, undan (oʻzingni) toʻsib yur», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Абд ибн Замъа билан Саъд ибн Абу Ваққос Замъанинг чориясининг ўғли ҳақида Набий ﷺ ҳузурларида даъволашдилар. Абд: «Ё Расулуллоҳ, у менинг акам, отамнинг чориясининг ўғли, отамнинг тўшагида туғилган», деди. Саъд эса: «Акам менга: ‹Маккага борсанг, Замъанинг чориясининг ўғлини кўриб, уни ўз қарамоғингга ол, чунки у менинг ўғлим›, деб васият қилган эди», деди. Набий ﷺ (болада) Утбага очиқ ўхшашлик кўрдилар, шундай бўлса-да: «У сеники, эй Абд. Фарзанд тўшак (эгаси)никидир. Сен эса, эй Савда, ундан (ўзингни) тўсиб юр», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلَامٌ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ شَغَلَنِي أَعْلَامُهَا اذْهَبُوا بِهَا إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَأْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّتِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ naqshlari bor xamisada namoz oʻqidilar. Namozlarini tugatganlarida: «Uning naqshlari eʼtiborimni boʻldi. Buni Abu Jahmga olib boringlar va menga uning anbijoniyasini (naqshsiz kiyimini) olib kelinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нақшлари бор хамисада намоз ўқидилар. Намозларини тугатганларида: «Унинг нақшлари эътиборимни бўлди. Буни Абу Жаҳмга олиб боринглар ва менга унинг анбижониясини (нақшсиз кийимини) олиб келинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاتَهُ مِنْ اللَّيْلِ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ كَاعْتِرَاضِ الْجِنَازَةِ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ kechasi namozlarini oʻqir edilar, men esa u zot bilan qibla orasida janoza (qoʻyilgani) kabi koʻndalang (yotgan) boʻlar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ кечаси намозларини ўқир эдилар, мен эса у зот билан қибла орасида жаноза (қўйилгани) каби кўндаланг (ётган) бўлар эдим.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ وَكَانَ يَغْتَسِلُ مِنْ الْقَدَحِ وَهُوَ الْفَرَقُ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Men Rasululloh ﷺ bilan bitta idishdan gʻusl qilar edim. U zot qadahdan gʻusl qilar edilar, u faraq (oʻlchovi) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан битта идишдан ғусл қилар эдим. У зот қадаҳдан ғусл қилар эдилар, у фарақ (ўлчови) эди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَاسْتَأْذَنَ رَهْطٌ مِنْ الْيَهُودِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ بَلْ السَّامُ عَلَيْكُمْ وَاللَّعْنَةُ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الْأَمْرِ كُلِّهِ قَالَتْ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالُوا قَالَ فَقَدْ قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Yahudiylardan bir guruh Nabiy ﷺ huzurlariga kirishga izn soʻradi va: «Assomu alayka (senga oʻlim boʻlsin)», dedilar. Oisha: «Balki sizlarga oʻlim va laʼnat boʻlsin!» dedi. U zot: «Ey Oisha, albatta, Alloh (azza va jalla) har bir ishda yumshoqlikni sevadi», dedilar. U: «Ular nima deganini eshitmadingizmi?» dedi. U zot: «Men ‹va alaykum (sizlarga ham)› dedim-ku», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Яҳудийлардан бир гуруҳ Набий ﷺ ҳузурларига киришга изн сўради ва: «Ассому алайка (сенга ўлим бўлсин)», дедилар. Оиша: «Балки сизларга ўлим ва лаънат бўлсин!» деди. У зот: «Эй Оиша, албатта, Аллоҳ (азза ва жалла) ҳар бир ишда юмшоқликни севади», дедилар. У: «Улар нима деганини эшитмадингизми?» деди. У зот: «Мен ‹ва алайкум (сизларга ҳам)› дедим-ку», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الْأَمْرِ كُلِّهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, Alloh (azza va jalla) har bir ishda yumshoqlikni sevadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, Аллоҳ (азза ва жалла) ҳар бир ишда юмшоқликни севади», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohga va Oxirat kuniga imon keltirgan ayolga bir marhum uchun uch kundan ortiq motam tutish halol emas, faqat eri bundan mustasno», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳга ва Охират кунига имон келтирган аёлга бир марҳум учун уч кундан ортиқ мотам тутиш ҳалол эмас, фақат эри бундан мустасно», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَجِّ وَأَهَلَّ نَاسٌ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ وَأَهَلَّ نَاسٌ بِالْعُمْرَةِ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Rasululloh ﷺ haj bilan ehrom bogʻladilar, baʼzi odamlar haj va umra bilan ehrom bogʻladilar, baʼzi odamlar esa umra bilan ehrom bogʻladilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳаж билан эҳром боғладилар, баъзи одамлар ҳаж ва умра билан эҳром боғладилар, баъзи одамлар эса умра билан эҳром боғладилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ
Oisha (roziyallohu anho)dan Nabiy ﷺ orqali rivoyat qilinadi. U zot: «Bola toʻshak (egasi)nikidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Набий ﷺ орқали ривоят қилинади. У зот: «Бола тўшак (эгаси)никидир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ فِي حُجْرَتِي لَمْ يَظْهَرْ الْفَيْءُ بَعْدُ
Urva Oishadan (roziyallohu anho) rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ asr namozini quyosh mening hujramda turgan, soya hali zohir boʻlmagan holda oʻqir edilar.Урва Оишадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қиладики, Набий ﷺ аср намозини қуёш менинг ҳужрамда турган, соя ҳали зоҳир бўлмаган ҳолда ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ نِسَاءً مِنْ الْمُؤْمِنَاتِ كُنَّ يُصَلِّينَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ ثُمَّ يَرْجِعْنَ إِلَى أَهْلِهِنَّ وَمَا يَعْرِفُهُنَّ أَحَدٌ مِنْ الْغَلَسِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Moʻmina ayollar Rasululloh ﷺ bilan bomdod namozini choyshablariga oʻralgan holda oʻqir, soʻng ahllariga qaytar edilar. Qorongʻilik sababli ularni hech kim tanimas edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мўмина аёллар Расулуллоҳ ﷺ билан бомдод намозини чойшабларига ўралган ҳолда ўқир, сўнг аҳлларига қайтар эдилар. Қоронғилик сабабли уларни ҳеч ким танимас эди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِرَاءَةَ أَبِي مُوسَى فَقَالَ لَقَدْ أُوتِيَ هَذَا مِنْ مَزَامِيرِ آلِ دَاوُدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abu Musoning qiroatini eshitib: «Bunga Dovud alayhissalom oilasining nagʻmalaridan berilibdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абу Мусонинг қироатини эшитиб: «Бунга Довуд алайҳиссалом оиласининг нағмаларидан берилибди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَجَاءَتْ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي كُنْتُ عِنْدَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَبَتَّ طَلَاقِي فَتَزَوَّجْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَإِنَّمَا مَعَهُ مِثْلُ هُدْبَةِ الثَّوْبِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ لَا حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ وَأَبُو بَكْرٍ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَالِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَلَى الْبَابِ يَنْتَظِرُ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ فَسَمِعَ كَلَامَهَا فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَا تَسْمَعُ هَذِهِ مَا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ مَرَّةً مَا تَرَى هَذِهِ تَرْفُثُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Rifoa al-Qurazining xotini Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Men Rifoaning nikohida edim, u meni taloq qildi va taloqimni qatʼiy qilib qoʻydi. Soʻng men Abdurrahmon ibn az-Zabirga turmushga chiqdim, ammo uning oʻzida faqat libosning popugiga oʻxshash narsa bor», dedi. Rasululloh ﷺ tabassum qildilar-da: «Sen Rifoaga qaytishni istayapsanmi? Yoʻq, toki sen uning asalchasini totmaguningcha va u sening asalchangni totmaguncha (boʻlmaydi)», dedilar. Abu Bakr esa Rasululloh ﷺning huzurlarida edi, Xolid ibn Said ibn al-Os eshik oldida oʻziga izn berilishini kutib turardi. U (ayolning) gapini eshitib: «Ey Abu Bakr, bu (ayol) Rasululloh ﷺ huzurlarida oshkora aytayotgan gapini eshitmayapsanmi?» dedi. (Rovi) bir marta: «Bu (ayol)ning Rasululloh ﷺ huzurlarida beadab soʻzlayotganini koʻrmayapsanmi?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Рифоа ал-Қуразининг хотини Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Мен Рифоанинг никоҳида эдим, у мени талоқ қилди ва талоқимни қатъий қилиб қўйди. Сўнг мен Абдурраҳмон ибн аз-Забирга турмушга чиқдим, аммо унинг ўзида фақат либоснинг попугига ўхшаш нарса бор», деди. Расулуллоҳ ﷺ табассум қилдилар-да: «Сен Рифоага қайтишни истаяпсанми? Йўқ, токи сен унинг асалчасини тотмагунингча ва у сенинг асалчангни тотмагунча (бўлмайди)», дедилар. Абу Бакр эса Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эди, Холид ибн Саид ибн ал-Ос эшик олдида ўзига изн берилишини кутиб турарди. У (аёлнинг) гапини эшитиб: «Эй Абу Бакр, бу (аёл) Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ошкора айтаётган гапини эшитмаяпсанми?» деди. (Рови) бир марта: «Бу (аёл)нинг Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида беадаб сўзлаётганини кўрмаяпсанми?» деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَدَخَلَ مُجَزِّزٌ الْمُدْلِجِيُّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى أُسَامَةَ وَزَيْدًا وَعَلَيْهِمَا قَطِيفَةٌ وَقَدْ غَطَّيَا رُءُوسَهُمَا وَبَدَتْ أَقْدَامُهُمَا فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الْأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَقَالَ مَرَّةً دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسْرُورًا
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Mujazziz al-Mudlijiy Rasululloh ﷺ huzurlariga kirdi va Usoma bilan Zaydni — ustlarida choyshab boʻlib, boshlarini yopgan, oyoqlari ochilib qolgan holda — koʻrib: «Bu oyoqlarning baʼzisi baʼzisidandir», dedi. (Rovi) bir marta: «Rasululloh ﷺ huzurimga xursand holda kirdilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Мужаззиз ал-Мудлижий Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кирди ва Усома билан Зайдни — устларида чойшаб бўлиб, бошларини ёпган, оёқлари очилиб қолган ҳолда — кўриб: «Бу оёқларнинг баъзиси баъзисидандир», деди. (Рови) бир марта: «Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга хурсанд ҳолда кирдилар», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَكَانَ أَحَبُّ الشَّرَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُلْوَ الْبَارِدَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺga ichimliklarning eng yoqimlisi shirin va sovuq (ichimlik) edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺга ичимликларнинг энг ёқимлиси ширин ва совуқ (ичимлик) эди», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاحَاضَتْ صَفِيَّةُ بَعْدَمَا أَفَاضَتْ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَابِسَتُنَا هِيَ قُلْتُ حَاضَتْ بَعْدَ مَا أَفَاضَتْ قَالَ فَلْتَنْفِرْ إِذًا أَوْ قَالَ فَلَا إِذًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Safiyya tavofi ifozani ado etganidan keyin hayz koʻrdi. Men buni Rasululloh ﷺga aytdim. U zot: «U bizni ushlab qoladigan boʻldimi?» dedilar. Men: «U tavofi ifozani ado etgan, soʻng hayz koʻrdi», dedim. U zot: «Unda jilaversin», dedilar, yoki: «Unda yoʻq», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Сафийя тавофи ифозани адо этганидан кейин ҳайз кўрди. Мен буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим. У зот: «У бизни ушлаб қоладиган бўлдими?» дедилар. Мен: «У тавофи ифозани адо этган, сўнг ҳайз кўрди», дедим. У зот: «Унда жилаверсин», дедилар, ёки: «Унда йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا هِشَامٌ وَالزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَنِي أَفْلَحُ بْنُ أَبِي الْقُعَيْسِ يَسْتَأْذِنُ عَلَيَّ بَعْدَمَا ضُرِبَ الْحِجَابُ وَالَّذِي أُرْضِعَتْ عَائِشَةُ مِنْ لَبَنِهِ هُوَ أَخُوهُ فَجَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيَّ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّمَا هُوَ عَمُّكِ قُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ قَالَ تَرِبَتْ يَمِينُكِ هُوَ عَمُّكِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Hijob (parda) tortilganidan keyin Aflah ibn Abul-Quays huzurimga kelib, mendan izn soʻradi — Oisha sutini emgan kishi uning akasi edi. U kelib mendan izn soʻradi, men esa unga izn berishdan bosh tortdim. Shunda Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar va: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Men: «Meni ayol emizgan, erkak emizgani yoʻq», dedim. U zot: «Qoʻling tuproqqa belansin! U sening amakingdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Ҳижоб (парда) тортилганидан кейин Афлаҳ ибн Абул-Қуайс ҳузуримга келиб, мендан изн сўради — Оиша сутини эмган киши унинг акаси эди. У келиб мендан изн сўради, мен эса унга изн беришдан бош тортдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар ва: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Мен: «Мени аёл эмизган, эркак эмизгани йўқ», дедим. У зот: «Қўлинг тупроққа белансин! У сенинг амакингдир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَ سُفْيَانُ سَمِعْتُ مِنْهُ حَدِيثًا طَوِيلًا لَيْسَ أَحْفَظُهُ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَّا قَلِيلًادَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْنَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَخْبِرِينَا عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ اشْتَكَى فَجَعَلَ يَنْفُثُ فَجَعَلْنَا نُشَبِّهُ نَفْثَهُ نَفْثَ آكِلِ الزَّبِيبِ وَكَانَ يَدُورُ عَلَى نِسَائِهِ فَلَمَّا اشْتَكَى شَكْوَاهُ اسْتَأْذَنَهُنَّ أَنَّ يَكُونَ فِي بَيْتِ عَائِشَةَ وَيَدُرْنَ عَلَيْهِ فَأَذِنَّ لَهُ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ مُتَّكِئًا عَلَيْهِمَا أَحَدُهُمَا عَبَّاسٌ وَرِجْلَاهُ تَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَفَمَا أَخْبَرَتْكَ مَنْ الْآخَرُ قَالَ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ
Sufyon aytdi: Men undan uzun bir hadis eshitdim, uning avvalidan ozginasidan boshqasini yodlamayman. Biz Oishaning huzuriga kirib: «Ey moʻminlar onasi, bizga Rasululloh ﷺning kasalliklari haqida xabar bering», dedik. U aytdi: U zot betob boʻldilar va puflay boshladilar; biz u zotning puflashlarini mayiz yeguvchining puflashiga oʻxshatar edik. U zot ayollari orasida navbat bilan aylanar edilar. Kasalliklari ogʻirlashgach, Oishaning uyida boʻlishga va ayollari u zotning oldiga navbat bilan kelib turishlariga ulardan izn soʻradilar, ular esa izn berdilar. Bas, Rasululloh ﷺ ikki kishining orasida, ularga suyangan holda kirdilar — ularning biri Abbos edi — oyoqlari yerda sudralar edi. Ibn Abbos: «U senga boshqasi kim ekanini aytmadimi?» dedi. U: «Yoʻq», dedi. Ibn Abbos: «U — Ali», dedi.Суфён айтди: Мен ундан узун бир ҳадис эшитдим, унинг аввалидан озгинасидан бошқасини ёдламайман. Биз Оишанинг ҳузурига кириб: «Эй мўминлар онаси, бизга Расулуллоҳ ﷺнинг касалликлари ҳақида хабар беринг», дедик. У айтди: У зот бетоб бўлдилар ва пуфлай бошладилар; биз у зотнинг пуфлашларини майиз егувчининг пуфлашига ўхшатар эдик. У зот аёллари орасида навбат билан айланар эдилар. Касалликлари оғирлашгач, Оишанинг уйида бўлишга ва аёллари у зотнинг олдига навбат билан келиб туришларига улардан изн сўрадилар, улар эса изн бердилар. Бас, Расулуллоҳ ﷺ икки кишининг орасида, уларга суянган ҳолда кирдилар — уларнинг бири Аббос эди — оёқлари ерда судралар эди. Ибн Аббос: «У сенга бошқаси ким эканини айтмадими?» деди. У: «Йўқ», деди. Ибн Аббос: «У — Али», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُدْرِكُهُ الصُّبْحُ وَهُوَ جُنُبٌ فَيَغْتَسِلُ وَيَصُومُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺni junub holatlarida tong topar edi, soʻng u zot gʻusl qilib, roʻza tutar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺни жунуб ҳолатларида тонг топар эди, сўнг у зот ғусл қилиб, рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُرْوَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ يَقُولُ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ طَيَّبْتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بِأَطْيَبِ الطِّيبِ
Urva aytdi: Men Oishadan: «Nabiy ﷺni qaysi narsa bilan atirlagan eding?» deb soʻradim. U: «Eng xushboʻy atir bilan», dedi.Урва айтди: Мен Оишадан: «Набий ﷺни қайси нарса билан атирлаган эдинг?» деб сўрадим. У: «Энг хушбўй атир билан», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَجُلًا اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْذَنُوا لَهُ فَبِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ أَوْ بِئْسَ أَخُو الْعَشِيرَةِ وَقَالَ مَرَّةً رَجُلٌ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ أَلَانَ لَهُ الْقَوْلَ فَلَمَّا خَرَجَ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتَ لَهُ الَّذِي قُلْتَ ثُمَّ أَلَنْتَ لَهُ الْقَوْلَ فَقَالَ أَيْ عَائِشَةُ شَرُّ النَّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ وَدَعَهُ النَّاسُ أَوْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ فُحْشِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺdan (kirishga) izn soʻradi. U zot: «Unga izn beringlar, u qabilaning yomon farzandi yoki qabilaning yomon kishisidir», dedilar. U (huzurlariga) kirgach, u zot unga mayin soʻz aytdilar. U chiqib ketgach, Oisha: «Siz unga aytadiganingizni aytdingiz, soʻng unga mayin soʻz aytdingiz?» dedi. U zot: «Ey Oisha! Qiyomat kunida Alloh huzurida martabasi eng yomon kishi — odamlar uning qabihligidan ehtiyot boʻlib, uni tark etgan yoki undan voz kechgan kishidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺдан (киришга) изн сўради. У зот: «Унга изн беринглар, у қабиланинг ёмон фарзанди ёки қабиланинг ёмон кишисидир», дедилар. У (ҳузурларига) киргач, у зот унга майин сўз айтдилар. У чиқиб кетгач, Оиша: «Сиз унга айтадиганингизни айтдингиз, сўнг унга майин сўз айтдингиз?» деди. У зот: «Эй Оиша! Қиёмат кунида Аллоҳ ҳузурида мартабаси энг ёмон киши — одамлар унинг қабиҳлигидан эҳтиёт бўлиб, уни тарк этган ёки ундан воз кечган кишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الْمِسْكِ فِي رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Goʻyo men Rasululloh ﷺning boshlaridagi mushkning yaltirashiga qarab turgandayman, holbuki u zot ehromda edilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Гўё мен Расулуллоҳ ﷺнинг бошларидаги мушкнинг ялтирашига қараб тургандайман, ҳолбуки у зот эҳромда эдилар», дедилар.
عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَجَاءَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ شَيْئًا مِنْ دُخُولِ سَالِمٍ عَلَيَّ فَقَالَ أَرْضِعِيهِ فَقَالَتْ كَيْفَ أُرْضِعُهُ وَهُوَ رَجُلٌ كَبِيرٌ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَسْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ رَجُلٌ كَبِيرٌ ثُمَّ جَاءَتْ فَقَالَتْ مَا رَأَيْتُ فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ شَيْئًا أَكْرَهُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Sahla bint Suhayl kelib: «Yo Rasululloh, Solim mening oldimga kirganida Abu Huzayfaning yuzida bir narsani koʻryapman», dedi. U zot: «Uni emiz», dedilar. U: «Uni qanday emizaman, axir u katta odam-ku?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ kulib: «Men uning katta odam ekanini bilmaymanmi?» dedilar. Soʻng u kelib: «Abu Huzayfaning yuzida menga yoqmaydigan biror narsani koʻrmadim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саҳла бинт Суҳайл келиб: «Ё Расулуллоҳ, Солим менинг олдимга кирганида Абу Ҳузайфанинг юзида бир нарсани кўряпман», деди. У зот: «Уни эмиз», дедилар. У: «Уни қандай эмизаман, ахир у катта одам-ку?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб: «Мен унинг катта одам эканини билмайманми?» дедилар. Сўнг у келиб: «Абу Ҳузайфанинг юзида менга ёқмайдиган бирор нарсани кўрмадим», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا وَحَاضَتْ بِسَرِفٍ قَبْلَ أَنْ تَدْخُلَ مَكَّةَ قَالَ لَهَا اقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لَا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ قَالَتْ فَلَمَّا كُنَّا بِمِنًى أُتِيتُ بِلَحْمِ بَقَرٍ قُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا ضَحَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَزْوَاجِهِ بِالْبَقَرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ unga aytdilar — u Makkaga kirishdan oldin Sarifda hayz koʻrgan edi — u zot unga: «Hoji bajaradigan (amal)larni bajar, faqat Baytni tavof qilma», dedilar. U aytdi: Biz Minoda boʻlganimizda menga sigir goʻshti keltirildi. Men: «Bu nima?» dedim. Ular: «Nabiy ﷺ oʻz zavjalari nomidan sigir soʻyib qurbonlik qildilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унга айтдилар — у Маккага киришдан олдин Сарифда ҳайз кўрган эди — у зот унга: «Ҳожи бажарадиган (амал)ларни бажар, фақат Байтни тавоф қилма», дедилар. У айтди: Биз Минода бўлганимизда менга сигир гўшти келтирилди. Мен: «Бу нима?» дедим. Улар: «Набий ﷺ ўз завжалари номидан сигир сўйиб қурбонлик қилдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ أَسَمِعْتَ أَبَاكَ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُهَا وَهُوَ صَائِمٌ فَسَكَتَ عَنِّي هُنَيَّةً ثُمَّ قَالَ نَعَمْ
Sufyon aytdi: Men Abdurrahmon ibn Qosimga: «Sen otangning Oishadan (rivoyat qilib): Rasululloh ﷺ roʻzador holda u (Oisha)ni oʻpar edilar, deb soʻzlaganini eshitdingmi?» dedim. U bir oz jim qoldi, soʻng: «Ha», dedi.Суфён айтди: Мен Абдурраҳмон ибн Қосимга: «Сен отангнинг Оишадан (ривоят қилиб): Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда у (Оиша)ни ўпар эдилар, деб сўзлаганини эшитдингми?» дедим. У бир оз жим қолди, сўнг: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ سَمِعَ أَبَاهُ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُطَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيَّ هَاتَيْنِ لِحُرْمِهِ حِينَ أَحْرَمَ وَلِحِلِّهِ قَبْلَ أَنْ يَطُوفَ
al-Qosim Oishaning: «Men Rasululloh ﷺga mana shu ikki qoʻlim bilan ehromga kirganlarida ehromlari uchun va Baytni tavof qilishlaridan oldin ehromdan chiqishlari uchun atir surdim», deyotganini eshitdi.ал-Қосим Оишанинг: «Мен Расулуллоҳ ﷺга мана шу икки қўлим билан эҳромга кирганларида эҳромлари учун ва Байтни тавоф қилишларидан олдин эҳромдан чиқишлари учун атир сурдим», деётганини эшитди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَخَرَجْنَا لَا نَرَى إِلَّا الْحَجَّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga faqat hajni niyat qilib chiqdik», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга фақат ҳажни ният қилиб чиқдик», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْحَاضَتْ صَفِيَّةُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَابِسَتُنَا هِيَ قُلْتُ إِنَّهَا قَدْ أَفَاضَتْ قَبْلَ ذَلِكَ قَالَ فَلَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Safiyya hayz koʻrdi. Men buni Rasululloh ﷺga aytdim. U zot: «U bizni ushlab qoladigan boʻldimi?» dedilar. Men: «U bundan oldin tavofi ifozani ado etgan», dedim. U zot: «Unda yoʻq», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Сафийя ҳайз кўрди. Мен буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим. У зот: «У бизни ушлаб қоладиган бўлдими?» дедилар. Мен: «У бундан олдин тавофи ифозани адо этган», дедим. У зот: «Унда йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُشَاكُ بِشَوْكَةٍ فَمَا فَوْقَهَا إِلَّا حَطَّتْ مِنْ خَطِيئَتِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qaysi bir musulmonga tikan yoki undan ortigʻroq (aziyat) yetsa, albatta, u sababli uning xatosidan (bir qismi) toʻkiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қайси бир мусулмонга тикан ёки ундан ортиғроқ (азият) етса, албатта, у сабабли унинг хатосидан (бир қисми) тўкилади», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِسَمِعَ ابْنَ عُمَرَ حِينَ مَاتَ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ أَنَّ بُكَاءَ الْحَيِّ عَلَى الْمَيِّتِ عَذَابٌ لِلْمَيِّتِ فَأَتَيْتُ عَمْرَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَهُودِيَّةٍ إِنَّكُمْ لَتَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ وَقَرَأَتْ {وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى}
Abdulloh ibn Abu Bakr otasidan (rivoyat qiladi): U Rofeʼ ibn Xadij vafot etganida Ibn Umarning: tiriklarning mayyit ustida yigʻlashi mayyitga azobdir, deganini eshitdi. Men Amraning oldiga borib, buni unga aytdim. Shunda Oisha (roziyallohu anho): «Rasululloh ﷺ bir yahudiy ayol haqida: ‹Sizlar uning ustida yigʻlayapsizlar, u esa azoblanmoqda›, deb aytganlar, xolos», dedi va: {Hech bir koʻtaruvchi (jon) boshqasining yukini koʻtarmas}, (oyatini) oʻqidi.Абдуллоҳ ибн Абу Бакр отасидан (ривоят қилади): У Рофеъ ибн Хадиж вафот этганида Ибн Умарнинг: тирикларнинг маййит устида йиғлаши маййитга азобдир, деганини эшитди. Мен Амранинг олдига бориб, буни унга айтдим. Шунда Оиша (розияллоҳу анҳо): «Расулуллоҳ ﷺ бир яҳудий аёл ҳақида: ‹Сизлар унинг устида йиғлаяпсизлар, у эса азобланмоқда›, деб айтганлар, холос», деди ва: {Ҳеч бир кўтарувчи (жон) бошқасининг юкини кўтармас}, (оятини) ўқиди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قُلْتُ لِعَائِشَةَأَيْ أُمَّتْ أَخْبِرِينِي عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَتْ صَلَاتُهُ فِي رَمَضَانَ وَغَيْرِهِ سَوَاءً ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً فِيهَا رَكْعَتَا الْفَجْرِ قُلْتُ فَأَخْبِرِينِي عَنْ صِيَامِهِ قَالَتْ كَانَ يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ قَدْ صَامَ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَفْطَرَ وَمَا رَأَيْتُهُ صَامَ شَهْرًا أَكْثَرَ مِنْ صِيَامِهِ فِي شَعْبَانَ كَانَ يَصُومُهُ إِلَّا قَلِيلًا
Abu Salama aytdi: Men Oishaga: «Ey ona, menga Rasululloh ﷺning namozlari haqida xabar bering», dedim. U: «U zotning namozlari Ramazonda ham, undan boshqa (oy)da ham bir xil — oʻn uch rakʼat boʻlar, uning ichida bomdodning ikki rakʼati ham bor edi», dedi. Men: «Menga u zotning roʻzalari haqida xabar bering», dedim. U: «U zot (shunchalik) roʻza tutar edilarki, biz: ‹Roʻza tutdilar›, der edik; va (shunchalik) roʻza tutmas edilarki, biz: ‹Roʻzani ochdilar›, der edik. Men u zotni Shaʼbondagidan koʻproq roʻza tutgan biror oyni koʻrmadim — u zot Shaʼbonni ozgina (kunidan) tashqari roʻza tutar edilar», dedi.Абу Салама айтди: Мен Оишага: «Эй она, менга Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ҳақида хабар беринг», дедим. У: «У зотнинг намозлари Рамазонда ҳам, ундан бошқа (ой)да ҳам бир хил — ўн уч ракъат бўлар, унинг ичида бомдоднинг икки ракъати ҳам бор эди», деди. Мен: «Менга у зотнинг рўзалари ҳақида хабар беринг», дедим. У: «У зот (шунчалик) рўза тутар эдиларки, биз: ‹Рўза тутдилар›, дер эдик; ва (шунчалик) рўза тутмас эдиларки, биз: ‹Рўзани очдилар›, дер эдик. Мен у зотни Шаъбондагидан кўпроқ рўза тутган бирор ойни кўрмадим — у зот Шаъбонни озгина (кунидан) ташқари рўза тутар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ هِنْدَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَلَيْسَ لِي إِلَّا مَا يَدْخُلُ بَيْتِي قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Hind: «Yo Rasululloh, Abu Sufyon xasis kishi; menda uyimga kiradigan (narsa)dan boshqasi yoʻq», dedi. U zot: «Oʻzingga va bolangga yetadiganini maʼruf (oʻrinli) yoʻsinda ol», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Ҳинд: «Ё Расулуллоҳ, Абу Суфён хасис киши; менда уйимга кирадиган (нарса)дан бошқаси йўқ», деди. У зот: «Ўзингга ва болангга етадиганини маъруф (ўринли) йўсинда ол», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَابَقَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَبَقْتُهُ فَلَبِثْنَا حَتَّى إِذَا رَهِقَنِي اللَّحْمُ سَابَقَنِي فَسَبَقَنِي فَقَالَ هَذِهِ بِتِيكِحَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهَا كَانَتْ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَهِيَ جَارِيَةٌ فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ تَقَدَّمُوا فَتَقَدَّمُوا ثُمَّ قَالَ لَهَا تَعَالَيْ أُسَابِقْكِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ men bilan poyga qildilar, men u zotdan oʻzib ketdim. Soʻng (bir muddat) turdik; menga et bitib, ogʻirlashganimda u zot men bilan poyga qildilar va mendan oʻzib ketdilar-da: «Bu — oʻshanisi uchun», dedilar. Bizga Muoviya aytdi: bizga Abu Ishoq aytdi, u Hishom ibn Urvadan, u Abu Salama ibn Abdurrahmondan (rivoyat qildi): Menga Oisha xabar berdiki, u Nabiy ﷺ bilan birga safarda edi va u yosh qiz edi. U zot sahobalariga: «Oldinga oʻtinglar», dedilar, ular oldinga oʻtdilar. Soʻng u zot unga: «Kel, sen bilan poyga qilay», dedilar — soʻng hadisni zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ мен билан пойга қилдилар, мен у зотдан ўзиб кетдим. Сўнг (бир муддат) турдик; менга эт битиб, оғирлашганимда у зот мен билан пойга қилдилар ва мендан ўзиб кетдилар-да: «Бу — ўшаниси учун», дедилар. Бизга Муовия айтди: бизга Абу Ишоқ айтди, у Ҳишом ибн Урвадан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилди): Менга Оиша хабар бердики, у Набий ﷺ билан бирга сафарда эди ва у ёш қиз эди. У зот саҳобаларига: «Олдинга ўтинглар», дедилар, улар олдинга ўтдилар. Сўнг у зот унга: «Кел, сен билан пойга қилай», дедилар — сўнг ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَتَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Kechki taom qoʻyilib, namozga iqoma aytilsa, avval taomdan boshlanglar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, у буни Набий ﷺга етказади: «Кечки таом қўйилиб, намозга иқома айтилса, аввал таомдан бошланглар».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَل مَكَّةَ مِنْ أَعْلَى مَكَّةَ وَخَرَجَ مِنْ أَسْفَلِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Makkaga uning yuqori tomonidan kirdilar va quyi tomonidan chiqdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Маккага унинг юқори томонидан кирдилар ва қуйи томонидан чиқдилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُفِّنَ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ سُحُولِيَّةٍ بِيضٍ وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي أَيِّ شَيْءٍ كُفِّنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍقَالَ كَفِّنُونِي فِي ثَوْبَيَّ هَذَيْنِ وَاشْتَرُوا ثَوْبًا آخَرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uchta oq suhuliy kiyimga kafanlandilar. Abu Bakr: «Rasululloh ﷺ nimaga kafanlandilar?» dedi. Men: «Uchta kiyimga», dedim. U: «Meni mana shu ikki kiyimimga kafanlanglar va yana bitta kiyim sotib olinglar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ учта оқ суҳулий кийимга кафанландилар. Абу Бакр: «Расулуллоҳ ﷺ нимага кафанландилар?» деди. Мен: «Учта кийимга», дедим. У: «Мени мана шу икки кийимимга кафанланглар ва яна битта кийим сотиб олинглар», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَتَوَضَّأَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَيْلٌ لِلْعَرَاقِيبِ مِنْ النَّارِ
Abu Salamadan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon Oisha (roziyallohu anho)ning huzurida tahorat qildi. Shunda u: «Ey Abdurrahmon, tahoratni mukammal qil, chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Doʻzax oʻtidan tovon paylariga voy boʻlsin!›, deganlarini eshitganman», dedi.Абу Саламадан ривоят қилинади: Абдурраҳмон Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурида таҳорат қилди. Шунда у: «Эй Абдурраҳмон, таҳоратни мукаммал қил, чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Дўзах ўтидан товон пайларига вой бўлсин!›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ لَنَا حَصِيرَةٌ نَبْسُطُهَا بِالنَّهَارِ وَنَتَحَجَّرُهَا بِاللَّيْلِ خَفِيَ عَلَيَّ شَيْءٌ لَمْ أَفْهَمْهُ مِنْ سُفْيَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُونَ يُصَلُّونَ بِصَلَاتِهِ فَقَالَ اكْلَفُوا مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا وَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَثْبَتَهَا وَكَانَ أَحَبُّ الْعَمَلِ إِلَيْهِ أَدْوَمَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bizda bir boʻyra bor edi, uni kunduzi yozar edik, kechasi esa undan (hujra qilib) toʻsar edik. — Sufyondan menga tushunmagan bir narsa yashirin qoldi. — Musulmonlar u zotning namozlari bilan namoz oʻqidilar. Shunda u zot: «Amaldan qoʻlingizdan kelganini oʻz zimmangizga olinglar; chunki sizlar zerikmagunlaringizcha Alloh azza va jalla zerikmaydi», dedilar. U zot bir namozni oʻqisalar, uni mahkam tutar edilar; u zotga amallarning eng sevimlisi — eng davomlisi edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бизда бир бўйра бор эди, уни кундузи ёзар эдик, кечаси эса ундан (ҳужра қилиб) тўсар эдик. — Суфёндан менга тушунмаган бир нарса яширин қолди. — Мусулмонлар у зотнинг намозлари билан намоз ўқидилар. Шунда у зот: «Амалдан қўлингиздан келганини ўз зиммангизга олинглар; чунки сизлар зерикмагунларингизча Аллоҳ азза ва жалла зерикмайди», дедилар. У зот бир намозни ўқисалар, уни маҳкам тутар эдилар; у зотга амалларнинг энг севимлиси — энг давомлиси эди.