حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ فَوَاسِقُ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْغُرَابُ وَالْحُدَيَّا وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Beshtasi fosiq (zararkunanda)dir, ular Haramda oʻldiriladi: sichqon, chayon, qargʻa, kalxat va talovchi (quturgan) it», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бештаси фосиқ (зараркунанда)дир, улар Ҳарамда ўлдирилади: сичқон, чаён, қарға, калхат ва таловчи (қутурган) ит», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ حَائِضٍ إِلَّا بِخِمَارٍ
Safiya bint Horisdan, u Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot: «Hayz koʻradigan (balogʻatga yetgan) ayolning namozi ximorsiz (roʻmolsiz) qabul qilinmaydi», dedilar.Сафия бинт Ҳорисдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот: «Ҳайз кўрадиган (балоғатга етган) аёлнинг намози химорсиз (рўмолсиз) қабул қилинмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَقَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَمْسٌ مِنْ الدَّوَابِّ كُلُّهُنَّ فَاسِقٌ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْغُرَابُ وَالْحَيَّةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْحِدَأَةُ وَفِي كِتَابِ يَعْقُوبَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ مَكَانَ الْحَيَّةِ الْفَأْرَةُ
Urva ibn Zubayrdan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdi: Men Rasululloh ﷺning: «Jonivorlardan beshtasi — ularning hammasi fosiqdir — Haramda oʻldiriladi: qargʻa, ilon, chayon, talovchi it va kalxat», deganlarini eshitdim. Yaʼqubning kitobida boshqa bir oʻrinda ilonning oʻrniga sichqon (deyilgan).Урва ибн Зубайрдан ривоят қилинадики, у Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Жониворлардан бештаси — уларнинг ҳаммаси фосиқдир — Ҳарамда ўлдирилади: қарға, илон, чаён, таловчи ит ва калхат», деганларини эшитдим. Яъқубнинг китобида бошқа бир ўринда илоннинг ўрнига сичқон (дейилган).
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ النَّوْمَ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ نَوْمُهُ إِنَّ أَحَدَكُمْ عَسَى أَنْ يَذْهَبَ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فَيَسُبُّ نَفْسَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiyotib uyquni his qilsa, uyqusi ketguncha uxlab olsin. Chunki biringiz Allohdan magʻfirat soʻrayman deb, oʻzini soʻkib qoʻyishi mumkin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиётиб уйқуни ҳис қилса, уйқуси кетгунча ухлаб олсин. Чунки бирингиз Аллоҳдан мағфират сўрайман деб, ўзини сўкиб қўйиши мумкин», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيَّ بَيْتِي فِي إِزَارٍ وَرِدَاءٍ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَبَسَطَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ عَبْدٍ مِنْ عِبَادِكَ شَتَمْتُ أَوْ آذَيْتُ فَلَا تُعَاقِبْنِي فِيهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ izor va rido (yopingʻich)da mening uyimga kirdilar, soʻng qiblaga yuzlanib, qoʻllarini yoydilar va: «Allohim, men faqat bir insonman; bandalaringdan qaysi bir bandani soʻkkan yoki unga ozor bergan boʻlsam, buning uchun meni jazolamagin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ изор ва ридо (ёпинғич)да менинг уйимга кирдилар, сўнг қиблага юзланиб, қўлларини ёйдилар ва: «Аллоҳим, мен фақат бир инсонман; бандаларингдан қайси бир бандани сўккан ёки унга озор берган бўлсам, бунинг учун мени жазоламагин», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنْ كَانَ لَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَإِنِّي لَمُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ اعْتِرَاضَ الْجِنَازَةِ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ مَسَّنِي بِرِجْلِهِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوتِرُ تَأَخَّرْتُ شَيْئًا مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqir edilar, men esa u zotning oldilarida janoza (qoʻyilganidek) koʻndalang yotardim. Vitr oʻqimoqchi boʻlganlarida oyoqlari bilan menga tegar edilar, men esa vitr oʻqiyotganlarini bilib, u zotning oldilaridan bir oz orqaga surilardim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқир эдилар, мен эса у зотнинг олдиларида жаноза (қўйилганидек) кўндаланг ётардим. Витр ўқимоқчи бўлганларида оёқлари билан менга тегар эдилар, мен эса витр ўқиётганларини билиб, у зотнинг олдиларидан бир оз орқага сурилардим.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ أَبُو خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نِكَاحَ إِلَّا بِوَلِيٍّ وَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لَا وَلِيَّ لَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Valiysiz nikoh boʻlmaydi; valiysi yoʻq kishining valiysi sultondir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Валийсиз никоҳ бўлмайди; валийси йўқ кишининг валийси султондир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَجْنَبَ فَأَرَادَ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ junub boʻlib qolsalar va uxlamoqchi boʻlsalar, tahorat olar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлиб қолсалар ва ухламоқчи бўлсалар, таҳорат олар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرِهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ ارْفُقْ بِمَنْ رَفَقَ بِأُمَّتِي وَشُقَّ عَلَى مَنْ شَقَّ عَلَيْهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, ummatimga muloyimlik qilgan kishiga muloyimlik qilgin, unga mashaqqat qilgan kishiga mashaqqat qilgin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, умматимга мулойимлик қилган кишига мулойимлик қилгин, унга машаққат қилган кишига машаққат қилгин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَامَ الْفَتْحِ مِنْ ثَنِيَّةِ الْإِذْخِرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Fath yili Izxir dovonidan (Makkaga) kirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили Изхир довонидан (Маккага) кирдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَحَسَنٌ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا سُئِلَتْ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ فِي بَيْتِهِ قَالَتْ كَانَ يَخِيطُ ثَوْبَهُ وَيَخْصِفُ نَعْلَهُ قَالَتْ وَكَانَ يَعْمَلُ مَا يَعْمَلُ الرِّجَالُ فِي بُيُوتِهِمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Nabiy ﷺ uylarida nima ish qilar edilar?» deb soʻralganda, u: «Kiyimlarini tikar va oyoq kiyimlarini yamar edilar», dedi. U yana: «Erkaklar oʻz uylarida qiladigan ishlarni qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ундан: «Набий ﷺ уйларида нима иш қилар эдилар?» деб сўралганда, у: «Кийимларини тикар ва оёқ кийимларини ямар эдилар», деди. У яна: «Эркаклар ўз уйларида қиладиган ишларни қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَهِيَ وَبِيئَةٌ ذُكِرَ أَنَّ الْحُمَّى صَرَعَتْهُمْ فَمَرِضَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِوَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِقَالَتْ وَكَانَ بِلَالٌ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ أَلَا لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةًبِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُوَهَلْ أَرِدْنَ يَوْمًا مِيَاهَ مِجَنَّةٍوَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُاللَّهُمَّ الْعَنْ عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كَمَا أَخْرَجُونَا مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَقُوا قَالَ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ اللَّهُمَّ صَحِّحْهَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِهَا وَمُدِّهَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا إِلَى الْجُحْفَةِقَالَ فَكَانَ الْمَوْلُودُ يُولَدُ بِالْجُحْفَةِ فَمَا يَبْلُغُ الْحُلُمَ حَتَّى تَصْرَعَهُ الْحُمَّى حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ يَعْنِي حَدِيثَ حَمَّادٍ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْمَوْلُودِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, u (shahar) vabo (tarqalgan joy) edi; isitma ularni yiqitgani zikr qilindi. Abu Bakr kasal boʻldi; uni isitma tutganda: ‹Har bir kishi oʻz ahli ichida tongni qarshilaydi, holbuki oʻlim uning poyabzali tasmasidan ham yaqinroqdir›, der edi. (Oisha) dedi: Bilolni isitma tutganda esa u: ‹Qaniydi bilsam — atrofimda izxir va jalil (giyohlari) boʻlgan bir vodiyda bir kechani (yana) oʻtkazarmikanman; bir kun Majanna suvlariga borarmikanman; menga Shoma va Tofil koʻrinarmikan? Ey Alloh, Utba ibn Rabiʼani, Shayba ibn Rabiʼani va Umayya ibn Xalafni laʼnatla — ular bizni Makkadan chiqarganlaridek›, der edi. Rasululloh ﷺ ular duch kelgan (holni) koʻrganlarida: «Ey Alloh, Madinani bizga — Makkani sevganimizdek, yoki undan ham qattiqroq — sevdir. Ey Alloh, uni sogʻ-salomat qil, uning soʻ va muddida bizga baraka ber va uning isitmasini Juhfaga koʻchir», dedilar. (Roviy) dedi: Shundan keyin Juhfada bola tugʻilar va balogʻatga yetmasidan isitma uni yiqitar edi. Ishoq ibn Iso bizga aytdi: Menga Molik Hishom ibn Urvadan, u otasidan, u Oishadan xabar berdiki, u: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, Abu Bakr va Bilol isitmaladi, dedi — soʻng hadisni, yaʼni Hammodning hadisini zikr qildi, faqat u bola (haqidagi) qissani zikr qilmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, у (шаҳар) вабо (тарқалган жой) эди; иситма уларни йиқитгани зикр қилинди. Абу Бакр касал бўлди; уни иситма тутганда: ‹Ҳар бир киши ўз аҳли ичида тонгни қаршилайди, ҳолбуки ўлим унинг поябзали тасмасидан ҳам яқинроқдир›, дер эди. (Оиша) деди: Билолни иситма тутганда эса у: ‹Қанийди билсам — атрофимда изхир ва жалил (гиёҳлари) бўлган бир водийда бир кечани (яна) ўтказармиканман; бир кун Мажанна сувларига борармиканман; менга Шома ва Тофил кўринармикан? Эй Аллоҳ, Утба ибн Рабиъани, Шайба ибн Рабиъани ва Умайя ибн Халафни лаънатла — улар бизни Маккадан чиқарганларидек›, дер эди. Расулуллоҳ ﷺ улар дуч келган (ҳолни) кўрганларида: «Эй Аллоҳ, Мадинани бизга — Маккани севганимиздек, ёки ундан ҳам қаттиқроқ — севдир. Эй Аллоҳ, уни соғ-саломат қил, унинг сў ва муддида бизга барака бер ва унинг иситмасини Жуҳфага кўчир», дедилар. (Ровий) деди: Шундан кейин Жуҳфада бола туғилар ва балоғатга етмасидан иситма уни йиқитар эди. Ишоқ ибн Исо бизга айтди: Менга Молик Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан хабар бердики, у: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, Абу Бакр ва Билол иситмалади, деди — сўнг ҳадисни, яъни Ҳаммоднинг ҳадисини зикр қилди, фақат у бола (ҳақидаги) қиссани зикр қилмади.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ كُلُّ صَوَاحِبِي لَهَا كُنْيَةٌ غَيْرِي قَالَ فَاكْتَنِي بِابْنِكِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ فَكَانَتْ تُدْعَى بِأُمِّ عَبْدِ اللَّهِ حَتَّى مَاتَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Yo Rasululloh, oʻrtoqlarimning hammasining kunyasi bor, mendan boshqa», dedi. U zot: «Oʻgʻling Abdulloh ibn Zubayr bilan kunya ol», dedilar. Shundan keyin u vafot etguncha Ummu Abdulloh deb chaqirilar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Ё Расулуллоҳ, ўртоқларимнинг ҳаммасининг куняси бор, мендан бошқа», деди. У зот: «Ўғлинг Абдуллоҳ ибн Зубайр билан куня ол», дедилар. Шундан кейин у вафот этгунча Умму Абдуллоҳ деб чақирилар эди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أُعَوِّذُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِدُعَاءٍ إِذَا مَرِضَ كَانَ جِبْرِيلُ يُعِيذُهُ بِهِ وَيَدْعُو لَهُ بِهِ إِذَا مَرِضَ قَالَتْ فَذَهَبْتُ أُعَوِّذُهُ بِهِ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكَ الشِّفَاءُ لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ اشْفِ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا قَالَتْ فَذَهَبْتُ أَدْعُو لَهُ بِهِ فِي مَرَضِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ ارْفَعِي عَنِّي قَالَ فَإِنَّمَا كَانَ يَنْفَعُنِي فِي الْمُدَّةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasal boʻlganlarida men u zotga bir duo bilan panoh tilar edim — Jibril u zot kasal boʻlganlarida oʻsha (duo) bilan u zotga panoh tilar va u bilan u zotga duo qilar edi. (Oisha) dedi: Men u bilan u zotga panoh tilay boshladim: ‹Azobni ketkaz, ey odamlarning Robbi! Shifo Sening qoʻlingdadir; Sendan oʻzga shifo beruvchi yoʻq. Shunday shifo berginki, u hech qanday kasallik qoldirmasin›. (Oisha) dedi: Soʻng men u zot vafot etgan kasalliklarida u bilan u zotga duo qila boshladim. Shunda u zot: «Uni mendan koʻtar», dedilar. (U zot) dedi: «Zero, u menga muddat (davomida)gina foyda berar edi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касал бўлганларида мен у зотга бир дуо билан паноҳ тилар эдим — Жибрил у зот касал бўлганларида ўша (дуо) билан у зотга паноҳ тилар ва у билан у зотга дуо қилар эди. (Оиша) деди: Мен у билан у зотга паноҳ тилай бошладим: ‹Азобни кетказ, эй одамларнинг Робби! Шифо Сенинг қўлингдадир; Сендан ўзга шифо берувчи йўқ. Шундай шифо бергинки, у ҳеч қандай касаллик қолдирмасин›. (Оиша) деди: Сўнг мен у зот вафот этган касалликларида у билан у зотга дуо қила бошладим. Шунда у зот: «Уни мендан кўтар», дедилар. (У зот) деди: «Зеро, у менга муддат (давомида)гина фойда берар эди».
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ فَوَاسِقُ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْحُدَيَّا وَالْغُرَابُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Beshtasi fosiq (zararkunanda)dir, ular Haramda oʻldiriladi: chayon, sichqon, kalxat, qargʻa va talovchi (quturgan) it», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бештаси фосиқ (зараркунанда)дир, улар Ҳарамда ўлдирилади: чаён, сичқон, калхат, қарға ва таловчи (қутурган) ит», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سُهَيْلِ ابْنِ بَيْضَاءَ إِلَّا فِي الْمَسْجِدِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Suhayl ibn Baydoga faqat masjid ichida janoza namozi oʻqidilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Суҳайл ибн Байдога фақат масжид ичида жаноза намози ўқидилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ شَيْءٍ يُصِيبُ الْمُسْلِمَ حَتَّى الشَّوْكَةُ يُشَاكُهَا إِلَّا قَصَّرَ مِنْ ذُنُوبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon kishiga yetadigan hech bir narsa yoʻqki — hatto uni sanchigan tikan ham — u sababli uning gunohlaridan kamaymasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон кишига етадиган ҳеч бир нарса йўқки — ҳатто уни санчиган тикан ҳам — у сабабли унинг гуноҳларидан камаймасин», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْيَشْكُرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أُمِّي تُحَدِّثُأَنَّ أُمَّهَا انْطَلَقَتْ إِلَى الْبَيْتِ حَاجَّةً وَالْبَيْتُ يَوْمَئِذٍ لَهُ بَابَانِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَيْتُ طَوَافِي دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ بَعْضَ بَنِيكِ بَعَثَ يُقْرِئُكِ السَّلَامَ وَإِنَّ النَّاسَ قَدْ أَكْثَرُوا فِي عُثْمَانَ فَمَا تَقُولِينَ فِيهِ قَالَتْ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَهُ لَا أَحْسِبُهَا إِلَّا قَالَتْ ثَلَاثَ مِرَارٍ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُسْنِدٌ فَخِذَهُ إِلَى عُثْمَانَ وَإِنِّي لَأَمْسَحُ الْعَرَقَ عَنْ جَبِينِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ الْوَحْيَ يَنْزِلُ عَلَيْهِ وَلَقَدْ زَوَّجَهُ ابْنَتَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى إِثْرِ الْأُخْرَى وَإِنَّهُ لَيَقُولُ اكْتُبْ عُثْمَانُ قَالَتْ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُنْزِلَ عَبْدًا مِنْ نَبِيِّهِ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ إِلَّا عَبْدًا عَلَيْهِ كَرِيمًا
Umar ibn Ibrohim al-Yashkuriy aytdi: Onamning shunday deb aytib berganini eshitdim: Uning onasi haj qilib Baytga bordi — oʻsha kunlari Baytning ikkita eshigi bor edi. (U) dedi: Tavofimni tugatganimda, Oishaning huzuriga kirdim va: «Ey moʻminlarning onasi, oʻgʻillaringizdan baʼzilari sizga salom yoʻlladi. Odamlar Usmon haqida koʻp (gap) qildilar; siz u haqda nima deysiz?» dedim. U: «Uni laʼnatlagan kishini Alloh laʼnatlasin», dedi — men buni uch marta aytdi deb oʻylayman. — «Men Rasululloh ﷺni sonlarini Usmonga suyagan holda koʻrganman; oʻzim esa Rasululloh ﷺning peshonalaridan terni artar edim, u zotga vahiy tushayotgan edi. U zot unga ikki qizini — birini ikkinchisining ketidan — nikohlab berganlar; va u zot: ‹Yoz, ey Usmon›, der edilar», dedi. (U) dedi: «Alloh Oʻz Nabiysidan bir bandani bunday martabaga tushirmas edi, magar u Uning nazdida karamli banda boʻlsa».Умар ибн Иброҳим ал-Яшкурий айтди: Онамнинг шундай деб айтиб берганини эшитдим: Унинг онаси ҳаж қилиб Байтга борди — ўша кунлари Байтнинг иккита эшиги бор эди. (У) деди: Тавофимни тугатганимда, Оишанинг ҳузурига кирдим ва: «Эй мўминларнинг онаси, ўғилларингиздан баъзилари сизга салом йўллади. Одамлар Усмон ҳақида кўп (гап) қилдилар; сиз у ҳақда нима дейсиз?» дедим. У: «Уни лаънатлаган кишини Аллоҳ лаънатласин», деди — мен буни уч марта айтди деб ўйлайман. — «Мен Расулуллоҳ ﷺни сонларини Усмонга суяган ҳолда кўрганман; ўзим эса Расулуллоҳ ﷺнинг пешоналаридан терни артар эдим, у зотга ваҳий тушаётган эди. У зот унга икки қизини — бирини иккинчисининг кетидан — никоҳлаб берганлар; ва у зот: ‹Ёз, эй Усмон›, дер эдилар», деди. (У) деди: «Аллоҳ Ўз Набийсидан бир бандани бундай мартабага туширмас эди, магар у Унинг наздида карамли банда бўлса».
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُعْتَكِفًا فِي الْمَسْجِدِ فَيُخْرِجُ رَأْسَهُ فَأَغْسِلُهُ بِالْخِطْمِيِّ وَأَنَا حَائِضٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidda eʼtikofda boʻlar edilar; boshlarini (menga) chiqarar edilar, men esa hayzda boʻla turib, ularni xitmiy (giyohi) bilan yuvar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжидда эътикофда бўлар эдилар; бошларини (менга) чиқарар эдилар, мен эса ҳайзда бўла туриб, уларни хитмий (гиёҳи) билан ювар эдим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُهْدِيَتْ لَهُ قِلَادَةُ جَزْعٍ فَقَالَ لَأَدْفَعَنَّهَا إِلَى أَحَبِّ أَهْلِي إِلَيَّ فَقَالَتْ النِّسَاءُ ذَهَبَتْ بِهَا ابْنَةُ أَبِي قُحَافَةَ فَعَلَّقَهَا فِي عُنُقِ أُمَامَةَ بِنْتِ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺga jazʼdan (yasalgan) marjon hadya qilindi. Shunda u zot: «Buni albatta ahlimdan menga eng suyuklisiga beraman», dedilar. Ayollar: «Uni Abu Quhofaning qizi olib ketdi», dedilar. U zot esa uni Rasululloh ﷺning qizlari Zaynabning qizi Umomaning boʻyniga taqib qoʻydilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺга жазъдан (ясалган) маржон ҳадя қилинди. Шунда у зот: «Буни албатта аҳлимдан менга энг суюклисига бераман», дедилар. Аёллар: «Уни Абу Қуҳофанинг қизи олиб кетди», дедилар. У зот эса уни Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари Зайнабнинг қизи Умоманинг бўйнига тақиб қўйдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ شُمَيْسَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ بَعِيرًا لِصَفِيَّةَ اعْتَلَّ وَعِنْدَ زَيْنَبَ فَضْلٌ مِنْ الْإِبِلِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِزَيْنَبَ إِنَّ بَعِيرَ صَفِيَّةَ قَدْ اعْتَلَّ فَلَوْ أَنَّكِ أَعْطَيْتِيهَا بَعِيرًا قَالَتْ أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ فَتَرَكَهَا فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى رَفَعَتْ سَرِيرَهَا وَظَنَّتْ أَنَّهُ لَا يَرْضَى عَنْهَا قَالَتْ فَإِذَا أَنَا بِظِلِّهِ يَوْمًا بِنِصْفِ النَّهَارِ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَتْ سَرِيرَهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Safiyyaning tuyasi kasal boʻldi, Zaynabning huzurida esa ortiqcha tuyalar bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ Zaynabga: «Safiyyaning tuyasi kasal boʻlibdi; unga bir tuya bersang (boʻlmasmi)?» dedilar. U: «Men oʻsha yahudiy ayolga beramanmi?» dedi. Shunda u zot uni tark etdilar va Rasululloh ﷺ ikki oy yoki uch (oy) undan gʻazablanib yurdilar — hatto u oʻz karavotini yigʻishtirib qoʻydi va u zot undan rozi boʻlmaydilar, deb oʻyladi. (U) dedi: Bir kuni kunduzning oʻrtasida birdan men u zotning soyalarini koʻrib qoldim; Rasululloh ﷺ kirdilar, u esa karavotini qaytadan (joyiga) qoʻydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Сафийянинг туяси касал бўлди, Зайнабнинг ҳузурида эса ортиқча туялар бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Зайнабга: «Сафийянинг туяси касал бўлибди; унга бир туя берсанг (бўлмасми)?» дедилар. У: «Мен ўша яҳудий аёлга бераманми?» деди. Шунда у зот уни тарк этдилар ва Расулуллоҳ ﷺ икки ой ёки уч (ой) ундан ғазабланиб юрдилар — ҳатто у ўз каравотини йиғиштириб қўйди ва у зот ундан рози бўлмайдилар, деб ўйлади. (У) деди: Бир куни кундузнинг ўртасида бирдан мен у зотнинг сояларини кўриб қолдим; Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, у эса каравотини қайтадан (жойига) қўйди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَاتُ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ} قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى رَبَّكَ إِلَّا يُسَارِعُ فِي هَوَاكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mana bu oyatlar {Ulardan xohlaganingni (navbatini) kechiktirasan va xohlaganingni oʻzingga olasan} nozil boʻlganda, Oisha dedi: Men: «Yo Rasululloh, men Robbingizni faqat sizning xohishingizda shoshilayotgan holda koʻryapman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мана бу оятлар {Улардан хоҳлаганингни (навбатини) кечиктирасан ва хоҳлаганингни ўзингга оласан} нозил бўлганда, Оиша деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен Роббингизни фақат сизнинг хоҳишингизда шошилаётган ҳолда кўряпман», дедим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَابَقْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَبَقْتُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan poyga qildim va u zotdan oʻzib ketdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан пойга қилдим ва у зотдан ўзиб кетдим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَرَأَ قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ tik turib oʻqiganlarida tik turib ruku qilar, oʻtirib oʻqiganlarida oʻtirib ruku qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ тик туриб ўқиганларида тик туриб руку қилар, ўтириб ўқиганларида ўтириб руку қилар эдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ إِلَى صَلَاةِ الْفَجْرِ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ مِنْ جِمَاعٍ لَا احْتِلَامٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namoziga chiqar edilar, boshlaridan esa — ihtilomdan emas, jimoʼdan (boʻlgan suv) tomib turar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозига чиқар эдилар, бошларидан эса — иҳтиломдан эмас, жимўдан (бўлган сув) томиб турар эди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمِ بْنِ الْبَرِيدِ فِي سَنَةِ سَبْعٍ وَسَبْعِينَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَتَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ النَّبِيَّ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي اسْتُحِضْتُ قَالَ دَعِي الصَّلَاةَ أَيَّامَ حَيْضِكِ ثُمَّ اغْتَسِلِي وَتَوَضَّئِي عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَإِنْ قَطَرَ عَلَى الْحَصِيرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima binti Abu Hubaysh Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men istihoza koʻrdim», dedi. U zot: «Hayz kunlaringda namozni tark et, soʻng gʻusl qil va har namoz oldidan tahorat ol, garchi boʻyraga (qon) tomsa ham», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинти Абу Ҳубайш Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен истиҳоза кўрдим», деди. У зот: «Ҳайз кунларингда намозни тарк эт, сўнг ғусл қил ва ҳар намоз олдидан таҳорат ол, гарчи бўйрага (қон) томса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ الصَّلَاةَ قَائِمًا وَقَاعِدًا فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا
Oisha — moʻminlarning onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ tik turib va oʻtirib koʻp namoz oʻqir edilar. Namozni tik turib oʻqisalar, tik turib ruku qilar, namozni oʻtirib oʻqisalar, oʻtirib ruku qilar edilar», dedi.Оиша — мўминларнинг онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ тик туриб ва ўтириб кўп намоз ўқир эдилар. Намозни тик туриб ўқисалар, тик туриб руку қилар, намозни ўтириб ўқисалар, ўтириб руку қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا مُطِيعُ بْنُ مَيْمُونٍ الْعَنْبَرِيُّ يُكْنَى أبَا سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي صَفِيَّةُ بِنْتُ عِصْمَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْمَدَّتْ امْرَأَةٌ مِنْ وَرَاءِ السِّتْرِ بِيَدِهَا كِتَابًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَقَالَ مَا أَدْرِي أَيَدُ رَجُلٍ أَوْ يَدُ امْرَأَةٍ فَقَالَتْ بَلْ امْرَأَةٌ فَقَالَ لَوْ كُنْتِ امْرَأَةً غَيَّرْتِ أَظْفَارَكِ بِالْحِنَّاءِ
Oisha — moʻminlarning onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol parda ortidan qoʻli bilan Rasululloh ﷺga bir xat uzatdi. Nabiy ﷺ qoʻllarini tortib olib: «Bu erkak kishining qoʻlimi yoki ayol kishining qoʻlimi — bilmadim», dedilar. U: «Yoʻq, ayol (kishining qoʻli)», dedi. Shunda u zot: «Agar sen ayol boʻlganingda, tirnoqlaringni xina bilan oʻzgartirgan boʻlarding», dedilar.Оиша — мўминларнинг онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл парда ортидан қўли билан Расулуллоҳ ﷺга бир хат узатди. Набий ﷺ қўлларини тортиб олиб: «Бу эркак кишининг қўлими ёки аёл кишининг қўлими — билмадим», дедилар. У: «Йўқ, аёл (кишининг қўли)», деди. Шунда у зот: «Агар сен аёл бўлганингда, тирноқларингни хина билан ўзгартирган бўлардинг», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيَّ أَفْتِلُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَنَمِ ثُمَّ لَا يُمْسِكُ عَنْ شَيْءٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Goʻyo men hozir ham Rasululloh ﷺning qoʻydan boʻlgan hadiylarining marjonlarini eshayotganimga qarab turgandekman; soʻng u zot hech narsadan (oʻzlarini) tiymas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Гўё мен ҳозир ҳам Расулуллоҳ ﷺнинг қўйдан бўлган ҳадийларининг маржонларини эшаётганимга қараб тургандекман; сўнг у зот ҳеч нарсадан (ўзларини) тиймас эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَدْنَ أَنْ يُرْسِلْنَ عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ مِيرَاثَهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَهُنَّ عَائِشَةُ أَوَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ فَهُوَ صَدَقَةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ vafot etganlarida, Nabiy ﷺning ayollari Usmonni Abu Bakrning oldiga yuborib, undan Rasululloh ﷺdan (qoladigan) meroslarini soʻramoqchi boʻldilar. Shunda Oisha ularga: «Rasululloh ﷺ: ‹Bizga meros qolinmaydi; biz nima qoldirsak, u sadaqadir› demaganmidilar?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида, Набий ﷺнинг аёллари Усмонни Абу Бакрнинг олдига юбориб, ундан Расулуллоҳ ﷺдан (қоладиган) меросларини сўрамоқчи бўлдилар. Шунда Оиша уларга: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бизга мерос қолинмайди; биз нима қолдирсак, у садақадир› демаганмидилар?» деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُدْنِي إِلَيَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَأَنَا حَائِضٌ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ وَكَانَ لَا يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلَّا لِحَاجَةِ الْإِنْسَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ eʼtikofda boʻlganlarida, boshlarini menga yaqinlashtirar edilar, men esa hayzda boʻla turib sochlarini tarab qoʻyar edim. U zot uyga faqat insonning (tabiiy) hojati uchungina kirar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ эътикофда бўлганларида, бошларини менга яқинлаштирар эдилар, мен эса ҳайзда бўла туриб сочларини тараб қўяр эдим. У зот уйга фақат инсоннинг (табиий) ҳожати учунгина кирар эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ إِلَّا أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِذَا كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ تُنْتَهَكُ حُرْمَةُ اللَّهِ فَيَنْتَقِمُ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ — ikki ish orasida ixtiyor (tanlov) berilganda — gunoh boʻlmaguncha ikkisining osonrogʻini tanlar edilar; agar (bir ish) gunoh boʻlsa, u zot odamlarning undan eng uzogʻi boʻlar edilar. Rasululloh ﷺ oʻzlari uchun hech qachon oʻch olmaganlar; faqat Allohning hurmati buzilgandagina Alloh azza va jalla uchun oʻch olar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ — икки иш орасида ихтиёр (танлов) берилганда — гуноҳ бўлмагунча иккисининг осонроғини танлар эдилар; агар (бир иш) гуноҳ бўлса, у зот одамларнинг ундан энг узоғи бўлар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ ўзлари учун ҳеч қачон ўч олмаганлар; фақат Аллоҳнинг ҳурмати бузилгандагина Аллоҳ азза ва жалла учун ўч олар эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفُثُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَنْهُ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kasal boʻlganlarida oʻzlariga muavvizotni oʻqir va puflar edilar. Ogʻriqlari kuchayganda esa men u zotga oʻqir va barakasini umid qilib u zotni qoʻllari bilan silar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ касал бўлганларида ўзларига муаввизотни ўқир ва пуфлар эдилар. Оғриқлари кучайганда эса мен у зотга ўқир ва баракасини умид қилиб у зотни қўллари билан силар эдим.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَيُّوبَ الْمَوْصِلِيُّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَكَثِيرٌ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ يَرَاهُ فِي مِرْطِ إِحْدَانَا ثُمَّ يَفْرُكُهُ يَعْنِي الْمَاءَ وَمُرُوطُهُنَّ يَوْمَئِذٍ الصُّوفُ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U zot uni bizdan birimizning kiyimimizda koʻrar, soʻng uni qirib tashlar edilar — yaʼni (mani) suvini. Ularning oʻsha kundagi kiyimlari esa jundan edi — u Nabiy ﷺni nazarda tutdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У зот уни биздан биримизнинг кийимимизда кўрар, сўнг уни қириб ташлар эдилар — яъни (мани) сувини. Уларнинг ўша кундаги кийимлари эса жундан эди — у Набий ﷺни назарда тутди.
حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَفْرُكُ الْمَنِيَّ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَا أَغْسِلُ قَالَ أَبُو قَطَنٍ قَالَتْ مَرَّةً أَثَرَهُ وَقَالَتْ مَرَّةً مَكَانَهُحَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَ مَعْنَاهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning kiyimlaridan manini qirib tashlar, soʻng uni yuvmas edim. Abu Qatan dedi: U bir marta ‹uning izini›, bir marta esa ‹uning oʻrnini› dedi. Abu Qatan bizga aytdi: Bizga Shuʼba Hakamdan, u Ibrohimdan, u Hammom ibn Horisdan, u Oishadan shu maʼnodagisini rivoyat qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларидан манини қириб ташлар, сўнг уни ювмас эдим. Абу Қатан деди: У бир марта ‹унинг изини›, бир марта эса ‹унинг ўрнини› деди. Абу Қатан бизга айтди: Бизга Шуъба Ҳакамдан, у Иброҳимдан, у Ҳаммом ибн Ҳорисдан, у Оишадан шу маънодагисини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ صَائِمَتَيْنِ فَعُرِضَ لَنَا طَعَامٌ اشْتَهَيْنَاهُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَدَرَتْنِي إِلَيْهِ حَفْصَةُ وَكَانَتْ بِنْتَ أَبِيهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا صَائِمَتَيْنِ الْيَوْمَ فَعُرِضَ لَنَا طَعَامٌ اشْتَهَيْنَاهُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ فَقَالَ اقْضِيَا يَوْمًا آخَرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men va Hafsa ikkimiz roʻzador edik. Bizga oʻzimiz istagan bir taom keltirildi, biz undan yedik. Soʻng Nabiy ﷺ keldilar. Hafsa mendan oldin u zotga (yetdi) — u otasining qizi edi — va: ‹Yo Rasululloh, biz bugun ikkimiz roʻzador edik, bizga oʻzimiz istagan bir taom keltirildi, biz undan yedik›, dedi. U zot: ‹Boshqa bir kunni qazo qilinglar›, dedilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен ва Ҳафса иккимиз рўзадор эдик. Бизга ўзимиз истаган бир таом келтирилди, биз ундан едик. Сўнг Набий ﷺ келдилар. Ҳафса мендан олдин у зотга (етди) — у отасининг қизи эди — ва: ‹Ё Расулуллоҳ, биз бугун иккимиз рўзадор эдик, бизга ўзимиз истаган бир таом келтирилди, биз ундан едик›, деди. У зот: ‹Бошқа бир кунни қазо қилинглар›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حَسَنٍ عَنِ ابْنِ مَعْقِلٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا كَانَ عَلَيْهَا رَقَبَةٌ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ فَجَاءَ سَبْيٌ مِنْ الْيَمَنِ مِنْ خَوْلَانَ فَأَرَادَتْ أَنْ تَعْتِقَ مِنْهُمْ فَنَهَانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَاءَ سَبْيٌ مِنْ مُضَرَ مِنْ بَنِي الْعَنْبَرِ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَعْتِقَ مِنْهُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, uning zimmasida Ismoil avlodidan bir qul (ozod qilish) bor edi. Yamandan — Xavlondan asirlar keltirildi, u ulardan (birini) ozod qilmoqchi boʻldi, lekin Nabiy ﷺ meni qaytardilar. Soʻng Muzardan — Banu Anbardan asirlar keltirildi va Nabiy ﷺ unga ulardan (birini) ozod qilishga buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, унинг зиммасида Исмоил авлодидан бир қул (озод қилиш) бор эди. Ямандан — Хавлондан асирлар келтирилди, у улардан (бирини) озод қилмоқчи бўлди, лекин Набий ﷺ мени қайтардилар. Сўнг Музардан — Бану Анбардан асирлар келтирилди ва Набий ﷺ унга улардан (бирини) озод қилишга буюрдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَسْرِيِّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ وَعِنْدَهَا حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ فَقَالَتْ لِي إِنَّ هَذِهِ حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَقْبَلَتْ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَنْشُدُكِ اللَّهَ أَنْ تُصَدِّقِينِي بِكَذِبٍ قُلْتُهُ أَوْ تُكَذِّبِينِي بِصِدْقٍ قُلْتُهُ تَعْلَمِينَ أَنِّي كُنْتُ أَنَا وَأَنْتِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَكِ أَتَرَيْنَهُ قَدْ قُبِضَ قُلْتِ لَا أَدْرِي فَأَفَاقَ فَقَالَ افْتَحُوا لَهُ الْبَابَ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَكِ أَتَرَيْنَهُ قَدْ قُبِضَ قُلْتِ لَا أَدْرِي ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ افْتَحُوا لَهُ الْبَابَ فَقُلْتُ لَكِ أَبِي أَوْ أَبُوكِ قُلْتِ لَا أَدْرِي فَفَتَحْنَا الْبَابَ فَإِذَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَلَمَّا أَنْ رَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ادْنُهْ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَسَارَّهُ بِشَيْءٍ لَا أَدْرِي أَنَا وَأَنْتِ مَا هُوَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَفَهِمْتَ مَا قُلْتُ لَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ادْنُهْ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ أُخْرَى مِثْلَهَا فَسَارَّهُ بِشَيْءٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَفَهِمْتَ مَا قُلْتُ لَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ادْنُهُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ إِكْبَابًا شَدِيدًا فَسَارَّهُ بِشَيْءٍ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَفَهِمْتَ مَا قُلْتُ لَكَ قَالَ نَعَمْ سَمِعَتْهُ أُذُنَيَّ وَوَعَاهُ قَلْبِي فَقَالَ لَهُ اخْرُجْ قَالَ قَالَتْ حَفْصَةُ اللَّهُمَّ نَعَمْ أَوْ قَالَتْ اللَّهُمَّ صِدْقٌ
Abu Abdulloh al-Jasriy aytdi: Men Oishaning huzuriga kirdim, uning yonida Umarning qizi Hafsa bor edi. U menga: «Mana bu — Nabiy ﷺning zavjalari Hafsadir», dedi. Soʻng unga yuzlanib: «Allohning nomi bilan soʻrayman: aytgan yolgʻonimni tasdiqlamagin, aytgan rostimni ham yolgʻonga chiqarmagin. Bilasanmi, men va sen Rasululloh ﷺning huzurlarida edik; u zot hushdan ketdilar. Men senga: ‹U zot vafot etdilar deb oʻylaysanmi?› dedim; sen: ‹Bilmadim›, deding. Soʻng u zot oʻzlariga kelib: ‹Unga eshikni ochinglar›, dedilar. Keyin yana hushdan ketdilar; men senga: ‹U zot vafot etdilar deb oʻylaysanmi?› dedim; sen: ‹Bilmadim›, deding. Soʻng u zot oʻzlariga kelib: ‹Unga eshikni ochinglar›, dedilar. Men senga: ‹Mening otammi yoki sening otangmi?› dedim; sen: ‹Bilmadim›, deding. Biz eshikni ochsak — Usmon ibn Affon (ekan). Nabiy ﷺ uni koʻrganlarida: ‹Yaqin kel›, dedilar. U egildi, u zot unga bir narsani sirlashib aytdilar — men ham, sen ham u nima ekanini bilmaymiz. Soʻng u zot boshlarini koʻtarib: ‹Senga aytganimni tushundingmi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot: ‹Yaqin kel›, dedilar; u yana shunday egildi, u zot unga bir narsani sirlashib aytdilar — biz uning nimaligini bilmaymiz. Soʻng boshlarini koʻtarib: ‹Senga aytganimni tushundingmi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot: ‹Yaqin kel›, dedilar; u qattiq egildi, u zot unga bir narsani sirlashib aytdilar. Soʻng boshlarini koʻtarib: ‹Senga aytganimni tushundingmi?› dedilar. U: ‹Ha, uni ikki qulogʻim eshitdi va qalbim uni saqladi›, dedi. Shunda u zot unga: ‹Chiqaver›, dedilar», dedi. (Roviy) dedi: Hafsa: «Ey Alloh, ha», dedi — yoki: «Ey Alloh, (bu) rost», dedi.Абу Абдуллоҳ ал-Жасрий айтди: Мен Оишанинг ҳузурига кирдим, унинг ёнида Умарнинг қизи Ҳафса бор эди. У менга: «Мана бу — Набий ﷺнинг завжалари Ҳафсадир», деди. Сўнг унга юзланиб: «Аллоҳнинг номи билан сўрайман: айтган ёлғонимни тасдиқламагин, айтган ростимни ҳам ёлғонга чиқармагин. Биласанми, мен ва сен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдик; у зот ҳушдан кетдилар. Мен сенга: ‹У зот вафот этдилар деб ўйлайсанми?› дедим; сен: ‹Билмадим›, дединг. Сўнг у зот ўзларига келиб: ‹Унга эшикни очинглар›, дедилар. Кейин яна ҳушдан кетдилар; мен сенга: ‹У зот вафот этдилар деб ўйлайсанми?› дедим; сен: ‹Билмадим›, дединг. Сўнг у зот ўзларига келиб: ‹Унга эшикни очинглар›, дедилар. Мен сенга: ‹Менинг отамми ёки сенинг отангми?› дедим; сен: ‹Билмадим›, дединг. Биз эшикни очсак — Усмон ибн Аффон (экан). Набий ﷺ уни кўрганларида: ‹Яқин кел›, дедилар. У эгилди, у зот унга бир нарсани сирлашиб айтдилар — мен ҳам, сен ҳам у нима эканини билмаймиз. Сўнг у зот бошларини кўтариб: ‹Сенга айтганимни тушундингми?› дедилар. У: ‹Ҳа›, деди. У зот: ‹Яқин кел›, дедилар; у яна шундай эгилди, у зот унга бир нарсани сирлашиб айтдилар — биз унинг нималигини билмаймиз. Сўнг бошларини кўтариб: ‹Сенга айтганимни тушундингми?› дедилар. У: ‹Ҳа›, деди. У зот: ‹Яқин кел›, дедилар; у қаттиқ эгилди, у зот унга бир нарсани сирлашиб айтдилар. Сўнг бошларини кўтариб: ‹Сенга айтганимни тушундингми?› дедилар. У: ‹Ҳа, уни икки қулоғим эшитди ва қалбим уни сақлади›, деди. Шунда у зот унга: ‹Чиқавер›, дедилар», деди. (Ровий) деди: Ҳафса: «Эй Аллоҳ, ҳа», деди — ёки: «Эй Аллоҳ, (бу) рост», деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مُطَرِّفُ بْنُ أَبِي طَرِيفٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَظَلُّ صَائِمًا وَيُقَبِّلُ مَا شَاءَ مِنْ وَجْهِي حَتَّى يُفْطِرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda kun oʻtkazar va iftor qilgunlaricha yuzimning xohlagan joyidan oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда кун ўтказар ва ифтор қилгунларича юзимнинг хоҳлаган жойидан ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ قَالَ سَأَلْتُ الزُّهْرِيَّ عَنْ الرَّجُلِ يُخَيِّرُ امْرَأَتَهُ فَتَخْتَارُهُ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَتَانِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي سَأَعْرِضُ عَلَيْكِ أَمْرًا فَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تُشَاوِرِي أَبَوَيْكِ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا الْأَمْرُ قَالَتْ فَتَلَا عَلَيَّ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا وَإِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًا} قَالَتْ فَقُلْتُ وَفِي أَيِّ ذَلِكَ تَأْمُرُنِي أَنْ أُشَاوِرَ أَبَوَيَّ بَلْ أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ قَالَتْ فَسُرَّ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَعْجَبَهُ وَقَالَ سَأَعْرِضُ عَلَى صَوَاحِبِكِ مَا عَرَضْتُ عَلَيْكِ فَكَانَ يَقُولُ لَهُنَّ كَمَا قَالَ لِعَائِشَةَ ثُمَّ يَقُولُ قَدْ اخْتَارَتْ عَائِشَةُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَدْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نَرَ ذَلِكَ طَلَاقًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ mening oldimga kelib: «Men senga bir ishni taklif qilaman; ota-onang bilan maslahatlashmaguningcha shoshilmasang, senga (ziyon) yoʻq», dedilar. Men: «Bu qanday ish?» dedim. (Oisha) dedi: Shunda u zot menga: {Ey Nabiy, xotinlaringga aytgin: ‹Agar sizlar dunyo hayotini va uning ziynatini istasangiz, kelinglar, sizlarni bahramand qilay va goʻzal qoʻyib yuborish bilan qoʻyib yuboray. Agar sizlar Allohni, Uning Rasulini va oxirat yurtini istasangiz, bas, albatta Alloh sizlardan yaxshilik qiluvchilarga ulkan ajrni tayyorlab qoʻygandir›} (oyatini) oʻqib berdilar. (Oisha) dedi: Men: «Buning qaysi (jihati) haqida ota-onam bilan maslahatlashishga buyurasiz?! Balki men Allohni, Uning Rasulini va oxirat yurtini istayman», dedim. (Oisha) dedi: Nabiy ﷺ bundan xursand boʻldilar va bu u zotga yoqdi. U zot: «Men senga taklif qilgan (narsa)ni oʻrtoqlaringga ham taklif qilaman», dedilar. Soʻng ularga Oishaga aytganlaridek aytar, keyin: «Oisha Allohni, Uning Rasulini va oxirat yurtini ixtiyor qildi», der edilar. Oisha dedi: Rasululloh ﷺ bizni ixtiyorga qoʻydilar, biz esa buni taloq deb koʻrmadik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ менинг олдимга келиб: «Мен сенга бир ишни таклиф қиламан; ота-онанг билан маслаҳатлашмагунингча шошилмасанг, сенга (зиён) йўқ», дедилар. Мен: «Бу қандай иш?» дедим. (Оиша) деди: Шунда у зот менга: {Эй Набий, хотинларингга айтгин: ‹Агар сизлар дунё ҳаётини ва унинг зийнатини истасангиз, келинглар, сизларни баҳраманд қилай ва гўзал қўйиб юбориш билан қўйиб юборай. Агар сизлар Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират юртини истасангиз, бас, албатта Аллоҳ сизлардан яхшилик қилувчиларга улкан ажрни тайёрлаб қўйгандир›} (оятини) ўқиб бердилар. (Оиша) деди: Мен: «Бунинг қайси (жиҳати) ҳақида ота-онам билан маслаҳатлашишга буюрасиз?! Балки мен Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират юртини истайман», дедим. (Оиша) деди: Набий ﷺ бундан хурсанд бўлдилар ва бу у зотга ёқди. У зот: «Мен сенга таклиф қилган (нарса)ни ўртоқларингга ҳам таклиф қиламан», дедилар. Сўнг уларга Оишага айтганларидек айтар, кейин: «Оиша Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират юртини ихтиёр қилди», дер эдилар. Оиша деди: Расулуллоҳ ﷺ бизни ихтиёрга қўйдилар, биз эса буни талоқ деб кўрмадик.