Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَتْ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَقَارِبَةًوَصَلَاةُ أَبِي بَكْرٍ وَسَطٌ وَبَسَطَ عُمَرُ فِي قِرَاءَةِ صَلَاةِ الْغَدَاةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning namozlari (uzunlik jihatidan) bir-biriga yaqin edi. Abu Bakrning namozi oʻrtacha edi. Umar esa bomdod namozining qiroatini choʻzar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари (узунлик жиҳатидан) бир-бирига яқин эди. Абу Бакрнинг намози ўртача эди. Умар эса бомдод намозининг қироатини чўзар эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ صَبِيٌّ عَلَى ظَهْرِ الطَّرِيقِ فَمَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَلَمَّا رَأَتْ أُمُّ الصَّبِيِّ الْقَوْمَ خَشِيَتْ أَنْ يُوطَأَ ابْنُهَا فَسَعَتْ وَحَمَلَتْهُ وَقَالَتْ ابْنِي ابْنِي قَالَ فَقَالَ الْقَوْمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُلْقِيَ ابْنَهَا فِي النَّارِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَلَا يُلْقِي اللَّهُ حَبِيبَهُ فِي النَّارِ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Yoʻl ustida bir bola bor edi. Nabiy ﷺ sahobalaridan bir necha kishi bilan birga oʻtdilar. Bolaning onasi qavmni koʻrgach, oʻgʻli oyoq ostida qolishidan qoʻrqib, yugurib borib uni koʻtardi va: «Oʻgʻlim, oʻgʻlim!» dedi. Shunda qavm: «Ey Allohning Rasuli, bu (ayol) oʻgʻlini olovga tashlamaydi», dedi. Nabiy ﷺ: «Yoʻq, Alloh ham Oʻzi sevgan (banda)ni olovga tashlamaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Йўл устида бир бола бор эди. Набий ﷺ саҳобаларидан бир неча киши билан бирга ўтдилар. Боланинг онаси қавмни кўргач, ўғли оёқ остида қолишидан қўрқиб, югуриб бориб уни кўтарди ва: «Ўғлим, ўғлим!» деди. Шунда қавм: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу (аёл) ўғлини оловга ташламайди», деди. Набий ﷺ: «Йўқ, Аллоҳ ҳам Ўзи севган (банда)ни оловга ташламайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ قَالَ قَالَ أَنَسٌمُرَّ بِشَيْخٍ كَبِيرٍ يُهَادَى بَيْنَ ابْنَيْهِ قَالَ فَقَالَ مَا بَالُ هَذَا قَالُوا نَذَرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يَمْشِيَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَنْ تَعْذِيبِ هَذَا نَفْسَهُ لَغَنِيٌّ فَأَمَرَهُ أَنْ يَرْكَبَ فَرَكِبَ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Ikki oʻgʻliga suyangan holda yetaklab kelinayotgan keksa bir chol (Nabiy ﷺning) oldilaridan oʻtkazildi. U zot: «Bunga nima boʻlgan?» dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, u piyoda yurishni nazr qilgan», dedilar. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla bu (kishi)ning oʻzini qiynashidan behojatdir», dedilar va unga ulovga minishni buyurdilar. U ham mindi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Икки ўғлига суянган ҳолда етаклаб келинаётган кекса бир чол (Набий ﷺнинг) олдиларидан ўтказилди. У зот: «Бунга нима бўлган?» дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, у пиёда юришни назр қилган», дедилар. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла бу (киши)нинг ўзини қийнашидан беҳожатдир», дедилар ва унга уловга минишни буюрдилар. У ҳам минди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَانْتَهَى إِلَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا فِي غِلْمَانٍ فَسَلَّمَ عَلَيْنَا ثُمَّ أَخَذَ بِيَدَيَّ فَأَرْسَلَنِي فِي رِسَالَةٍ وَقَعَدَ فِي ظِلِّ جِدَارٍ أَوْ فِي جِدَارٍ حَتَّى رَجَعْتُ إِلَيْهِ فَلَمَّا أَتَيْتُ أُمَّ سُلَيْمٍ قَالَتْ مَا حَبَسَكَ قَالَ قُلْتُ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرِسَالَةٍ قَالَتْ وَمَا هِيَ قُلْتُ إِنَّهَا سِرٌّ قَالَتْ احْفَظْ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا أَخْبَرْتُ بِهِ بَعْدُ أَحَدًا قَطُّ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men bolalar orasida boʻlganimda Nabiy ﷺ oldimizga keldilar, bizga salom berdilar, soʻng qoʻlimdan ushlab, meni bir yumush bilan yubordilar. Oʻzlari men qaytib kelgunimcha devor soyasida oʻtirdilar. Men Umm Sulaymning oldiga kelganimda, u: «Nima seni ushlab qoldi?» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ meni bir yumush bilan yubordilar», dedim. U: «U nima ekan?» dedi. Men: «Bu sirdir», dedim. U: «Rasululloh ﷺning sirlarini saqla», dedi. Shundan keyin men uni hech kimga aytmadim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен болалар орасида бўлганимда Набий ﷺ олдимизга келдилар, бизга салом бердилар, сўнг қўлимдан ушлаб, мени бир юмуш билан юбордилар. Ўзлари мен қайтиб келгунимча девор соясида ўтирдилар. Мен Умм Сулаймнинг олдига келганимда, у: «Нима сени ушлаб қолди?» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ мени бир юмуш билан юбордилар», дедим. У: «У нима экан?» деди. Мен: «Бу сирдир», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺнинг сирларини сақла», деди. Шундан кейин мен уни ҳеч кимга айтмадим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ وَلِأَهْلِ الْمَدِينَةِ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ قَدِمْتُ عَلَيْكُمْ وَلَكُمْ يَوْمَانِ تَلْعَبُونَ فِيهِمَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الْفِطْرِ وَيَوْمَ النَّحْرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinaga keldilar, Madina ahlining johiliyatda oʻynab-kuladigan ikki kuni bor edi. Shunda u zot: «Men sizlarning oldingizga keldim, sizlarning oʻynab-kuladigan ikki kuningiz bor ekan. Albatta, Alloh azza va jalla sizlarga ular oʻrniga ulardan yaxshiroq boʻlgan ikki kunni — Fitr kuni va Nahr kunini berdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келдилар, Мадина аҳлининг жоҳилиятда ўйнаб-куладиган икки куни бор эди. Шунда у зот: «Мен сизларнинг олдингизга келдим, сизларнинг ўйнаб-куладиган икки кунингиз бор экан. Албатта, Аллоҳ азза ва жалла сизларга улар ўрнига улардан яхшироқ бўлган икки кунни — Фитр куни ва Наҳр кунини берди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَجَاءَ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ يَسْتَحْمِلُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَقَ مِنْهُ شُغْلًا فَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَحْمِلُكَ فَلَمَّا قَفَّى دَعَاهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ حَلَفْتَ أَنْ لَا تَحْمِلَنِي قَالَ وَأَنَا أَحْلِفُ لَأَحْمِلَنَّكَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Muso al-Ashʼariy Nabiy ﷺdan ulov soʻrab keldi, ammo u zotni band boʻlgan paytlarida uchratdi. Shunda u zot: «Allohga qasamki, senga ulov bermayman», dedilar. U orqasiga qaytib ketayotganida, u zot uni chaqirdilar. U: «Ey Allohning Rasuli, siz menga ulov bermaslikka qasam ichgan edingiz», dedi. U zot: «Men esa senga albatta ulov berishga qasam ichaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Мусо ал-Ашъарий Набий ﷺдан улов сўраб келди, аммо у зотни банд бўлган пайтларида учратди. Шунда у зот: «Аллоҳга қасамки, сенга улов бермайман», дедилар. У орқасига қайтиб кетаётганида, у зот уни чақирдилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз менга улов бермасликка қасам ичган эдингиз», деди. У зот: «Мен эса сенга албатта улов беришга қасам ичаман», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَسُئِلَ أَنَسٌ عَنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَعَنْ الدَّجَّالِ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Anasdan qabr azobi va Dajjol haqida soʻralganda, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-kasali val-harami val-jubni val-buxli va fitnatid-Dajjoli va azobil-qabr», deb aytar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Анасдан қабр азоби ва Дажжол ҳақида сўралганда, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-касали вал-ҳарами вал-жубни вал-бухли ва фитнатид-Дажжоли ва азобил-қабр», деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ سُئِلَ عَنْ صَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَوْمِهِ تَطَوُّعًا قَالَ كَانَ يَصُومُ مِنْ الشَّهْرِ حَتَّى نَقُولَ مَا يُرِيدُ أَنْ يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ مَا يُرِيدُ أَنْ يَصُومَ مِنْهُ شَيْئًا وَمَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَاهُ مِنْ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ وَلَا نَرَاهُ نَائِمًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺning nafl namozlari va roʻzalari haqida soʻralganda, u shunday dedi: «U zot oyning (kunlarida) shunday roʻza tutar edilarki, biz: ‹Bu oyda umuman roʻzasiz kun qoldirmaydilar›, der edik; shunday (roʻzasiz) qoldirar edilarki, biz: ‹Bu oyda umuman roʻza tutmaydilar›, der edik. Kechasi u zotni namoz oʻqiyotgan holda koʻrishni istasak, albatta shunday koʻrar edik; uxlayotgan holda koʻrishni istasak, albatta shunday koʻrar edik».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺнинг нафл намозлари ва рўзалари ҳақида сўралганда, у шундай деди: «У зот ойнинг (кунларида) шундай рўза тутар эдиларки, биз: ‹Бу ойда умуман рўзасиз кун қолдирмайдилар›, дер эдик; шундай (рўзасиз) қолдирар эдиларки, биз: ‹Бу ойда умуман рўза тутмайдилар›, дер эдик. Кечаси у зотни намоз ўқиётган ҳолда кўришни истасак, албатта шундай кўрар эдик; ухлаётган ҳолда кўришни истасак, албатта шундай кўрар эдик».

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ ذَكَرَ الزُّهْرِيُّ عَنْ أُوَيْسِ بْنِ أَبِي أُوَيْسِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذَا رَمَضَانُ قَدْ جَاءَ تُفْتَحُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَتُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ النَّارِ وَتُسَلْسَلُ فِيهِ الشَّيَاطِينُ

Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mana, Ramazon keldi; unda jannat eshiklari ochiladi, unda doʻzax eshiklari yopiladi va unda shaytonlar zanjirband qilinadi», dedilar.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мана, Рамазон келди; унда жаннат эшиклари очилади, унда дўзах эшиклари ёпилади ва унда шайтонлар занжирбанд қилинади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَوْثَرِ فَقَالَ هُوَ نَهَرٌ أَعْطَانِيهِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْجَنَّةِ تُرَابُهُ الْمِسْكُ مَاؤُهُ أَبْيَضُ مِنْ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ تَرِدُهُ طَيْرٌ أَعْنَاقُهَا مِثْلُ أَعْنَاقِ الْجُزُرِ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَنَاعِمَةٌ فَقَالَ أَكَلَتُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺdan Kavsar haqida soʻralganda, u zot: «U — Alloh azza va jalla menga jannatda ato etgan bir daryodir. Uning tuprogʻi mushk, suvi suddan oq, asaldan shirin. Unga boʻyinlari tuyalarning boʻyniday boʻlgan qushlar keladi», dedilar. Abu Bakr: «Ey Allohning Rasuli, ular nozik-nafis ekan-da», dedi. U zot: «Ularni yeydiganlar ulardan ham nafisroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан Кавсар ҳақида сўралганда, у зот: «У — Аллоҳ азза ва жалла менга жаннатда ато этган бир дарёдир. Унинг тупроғи мушк, суви суддан оқ, асалдан ширин. Унга бўйинлари туяларнинг бўйнидай бўлган қушлар келади», дедилар. Абу Бакр: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар нозик-нафис экан-да», деди. У зот: «Уларни ейдиганлар улардан ҳам нафисроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ أَحَبَّ أَنَّ لَهُ وَادِيًا ثَالِثًا وَلَمْ يَمْلَأْ فَاهُ إِلَّا التُّرَابُ وَاللَّهُ يَتُوبُ عَلَى مَنْ تَابَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Agar Odam farzandiga oltindan ikki vodiy boʻlsa, u uchinchi vodiy ham boʻlishini xohlardi. Uning ogʻzini tuproqdan boshqa narsa toʻldirmaydi. Alloh esa tavba qilgan kishining tavbasini qabul qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Агар Одам фарзандига олтиндан икки водий бўлса, у учинчи водий ҳам бўлишини хоҳларди. Унинг оғзини тупроқдан бошқа нарса тўлдирмайди. Аллоҳ эса тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَوْمَ بَدْرٍ مَنْ يَنْظُرُ مَا فَعَلَ أَبُو جَهْلٍ قَالَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَوَجَدَ ابْنَيْ عَفْرَاءَ قَدْ ضَرَبَاهُ حَتَّى بَرَكَ قَالَ فَأَخَذَ بِلِحْيَتِهِ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ آنْتَ أَبُو جَهْلٍ آنْتَ الشَّيْخُ الضَّالُّ قَالَ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ هَلْ فَوْقَ رَجُلٍ قَتَلْتُمُوهُ أَوْ قَالَ قَتَلَهُ قَوْمُهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Badr kuni: «Kim borib, Abu Jahl nima boʻlganini koʻradi?» dedilar. Shunda Abdulloh ibn Masʼud bordi va uni Afroning ikki oʻgʻli urib, yerga choʻkkan holda topdi. Ibn Masʼud uning soqolidan ushlab: «Sen Abu Jahlmisan? Sen adashgan cholmisan?» dedi. Abu Jahl: «Sizlar oʻldirgan — yoki: qavmi oʻldirgan — bir kishidan yuksakroq (odam) ham bormi?» dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бадр куни: «Ким бориб, Абу Жаҳл нима бўлганини кўради?» дедилар. Шунда Абдуллоҳ ибн Масъуд борди ва уни Афронинг икки ўғли уриб, ерга чўккан ҳолда топди. Ибн Масъуд унинг соқолидан ушлаб: «Сен Абу Жаҳлмисан? Сен адашган чолмисан?» деди. Абу Жаҳл: «Сизлар ўлдирган — ёки: қавми ўлдирган — бир кишидан юксакроқ (одам) ҳам борми?» деди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ إِنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَأَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ بِالْحِجَابِ لَقَدْ كَانَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ يَسْأَلُنِي عَنْهُ قَالَ أَنَسٌ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرُوسًا بِزَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ قَالَ قَالَ وَكَانَ تَزَوَّجَهَا بِالْمَدِينَةِ فَدَعَا النَّاسَ لِلطَّعَامِ بَعْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسَ مَعَهُ رِجَالٌ بَعْدَمَا قَامَ الْقَوْمُ حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَشَى وَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى بَلَغَ حُجْرَةَ عَائِشَةَ ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ قَدْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ قَالَ فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ مَكَانَهُمْ فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ حُجْرَةَ عَائِشَةَ فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُمْ قَدْ قَامُوا فَضَرَبَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ بِالسِّتْرِ وَأُنْزِلَ الْحِجَابُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men odamlar orasida hijob (oyati) haqida eng yaxshi biluvchiman. Ubay ibn Kaʼb mendan u haqda soʻrar edi. Anas dedi: Rasululloh ﷺ Zaynab binti Jahshga kuyov boʻlib tongni qarshiladilar — (u zot) unga Madinada uylangan edilar. Kun koʻtarilgach, (u zot) odamlarni taomga chaqirdilar. Rasululloh ﷺ oʻtirdilar, qavm turib ketganidan keyin ham baʼzi kishilar u zot bilan birga oʻtiraverdi, hatto Rasululloh ﷺ oʻrnidan turdilar. (U zot) yurdilar, men ham birga yurdim, toki (u zot) Oishaning hujrasiga yetdilar. Soʻng (u zot) ular chiqib ketgandir, deb oʻylab qaytdilar, men ham birga qaytdim. Lekin ular oʻz joylarida oʻtirgan edi. (U zot) yana qaytdilar, men ham ikkinchi marotaba qaytdim, toki (u zot) Oishaning hujrasiga yetdilar, soʻng qaytdilar, men ham qaytdim. Bu safar ular oʻrnidan turgan edi. Shunda (u zot) men bilan oʻzlarining orasiga parda tortdilar va hijob nozil qilindi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен одамлар орасида ҳижоб (ояти) ҳақида энг яхши билувчиман. Убай ибн Каъб мендан у ҳақда сўрар эди. Анас деди: Расулуллоҳ ﷺ Зайнаб бинти Жаҳшга куёв бўлиб тонгни қаршиладилар — (у зот) унга Мадинада уйланган эдилар. Кун кўтарилгач, (у зот) одамларни таомга чақирдилар. Расулуллоҳ ﷺ ўтирдилар, қавм туриб кетганидан кейин ҳам баъзи кишилар у зот билан бирга ўтираверди, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ ўрнидан турдилар. (У зот) юрдилар, мен ҳам бирга юрдим, токи (у зот) Оишанинг ҳужрасига етдилар. Сўнг (у зот) улар чиқиб кетгандир, деб ўйлаб қайтдилар, мен ҳам бирга қайтдим. Лекин улар ўз жойларида ўтирган эди. (У зот) яна қайтдилар, мен ҳам иккинчи маротаба қайтдим, токи (у зот) Оишанинг ҳужрасига етдилар, сўнг қайтдилар, мен ҳам қайтдим. Бу сафар улар ўрнидан турган эди. Шунда (у зот) мен билан ўзларининг орасига парда тортдилар ва ҳижоб нозил қилинди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ أَكْثَرَ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Alloh azza va jalla Rasululloh ﷺga vafotlaridan oldin vahiyni ketma-ket nozil qildi, hatto u zot vafot etdilar. Vahiy eng koʻp boʻlgan kun Rasululloh ﷺ vafot etgan kun edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳ азза ва жалла Расулуллоҳ ﷺга вафотларидан олдин ваҳийни кетма-кет нозил қилди, ҳатто у зот вафот этдилар. Ваҳий энг кўп бўлган кун Расулуллоҳ ﷺ вафот этган кун эди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ أَخَاهُ أَخْبَرَ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيَّأَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا الْكَوْثَرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ نَهَرٌ أَعْطَانِيهِ اللَّهُ فِي الْجَنَّةِ أَبْيَضُ مِنْ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ فِيهِ طُيُورٌ أَعْنَاقُهَا كَأَعْنَاقِ الْجُزُرِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّهَا لَنَاعِمَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آكِلُوهَا أَنْعَمُ مِنْهَا

Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Rasululloh ﷺdan: «Kavsar nima?» deb soʻradi. Rasululloh ﷺ: «U — Alloh menga jannatda ato etgan bir daryodir; u suddan oq, asaldan shirin. Unda boʻyinlari tuyalarning boʻyniday boʻlgan qushlar bor», dedilar. Umar ibn Xattob: «Ey Allohning Rasuli, ular nozik-nafis ekan-da», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ularni yeydiganlar ulardan ham nafisroqdir», dedilar.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Расулуллоҳ ﷺдан: «Кавсар нима?» деб сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «У — Аллоҳ менга жаннатда ато этган бир дарёдир; у суддан оқ, асалдан ширин. Унда бўйинлари туяларнинг бўйнидай бўлган қушлар бор», дедилар. Умар ибн Хаттоб: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар нозик-нафис экан-да», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уларни ейдиганлар улардан ҳам нафисроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا غَشِيَ قَرْيَةً بَيَاتًا لَمْ يُغِرْ حَتَّى يُصْبِحَ فَإِنْ سَمِعَ تَأْذِينًا لِلصَّلَاةِ أَمْسَكَ وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ تَأْذِينًا لِلصَّلَاةِ أَغَارَ

Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ biror qishloqqa kechasi yetib borsalar, tong otguncha hujum qilmas edilar. Agar namozga aytilgan azonni eshitsalar, (hujumdan) tiyilar; namozga aytilgan azonni eshitmasalar, hujum qilar edilar.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бирор қишлоққа кечаси етиб борсалар, тонг отгунча ҳужум қилмас эдилар. Агар намозга айтилган азонни эшитсалар, (ҳужумдан) тийилар; намозга айтилган азонни эшитмасалар, ҳужум қилар эдилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ ثُمَّ الظَّفَرِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا كَانَ أَحَدٌ أَشَدَّ تَعَجُّلًا لِصَلَاةِ الْعَصْرِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ كَانَ أَبْعَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ دَارًا مِنْ مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَبُو لُبَابَةَ بْنُ عَبْدِ الْمُنْذِرِ أَخُو بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ وَأَبُو عَبْسِ بْنُ جَبْرٍ أَخُو بَنِي حَارِثَةَ دَارُ أَبِي لُبَابَةَ بِقُبَاءَ أَوْ دَارُ أَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ فِي بَنِي حَارِثَةَ ثُمَّ إِنْ كَانَا لَيُصَلِّيَانِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَصْرَ ثُمَّ يَأْتِيَانِ قَوْمَهُمَا وَمَا صَلَّوْهَا لِتَبْكِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا

Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Asr namoziga Rasululloh ﷺdan koʻra shoshiladigan biror kishi yoʻq edi. Ansordan uylari Rasululloh ﷺning masjidlaridan eng uzoq boʻlgan ikki kishi — Banu Amr ibn Avfning birodari Abu Lubaba ibn Abdulmunzir va Banu Horisaning birodari Abu Abs ibn Jabr edi. Abu Lubabaning uyi Quboda, Abu Abs ibn Jabrning uyi esa Banu Horisada edi. Ular Rasululloh ﷺ bilan asrni oʻqishar, soʻng qavmlarining oldiga kelishar, (qavmlari) esa hali uni oʻqimagan boʻlar edi — Rasululloh ﷺ uni erta oʻqiganlari sababli.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Аср намозига Расулуллоҳ ﷺдан кўра шошиладиган бирор киши йўқ эди. Ансордан уйлари Расулуллоҳ ﷺнинг масжидларидан энг узоқ бўлган икки киши — Бану Амр ибн Авфнинг биродари Абу Лубаба ибн Абдулмунзир ва Бану Ҳорисанинг биродари Абу Абс ибн Жабр эди. Абу Лубабанинг уйи Қубода, Абу Абс ибн Жабрнинг уйи эса Бану Ҳорисада эди. Улар Расулуллоҳ ﷺ билан асрни ўқишар, сўнг қавмларининг олдига келишар, (қавмлари) эса ҳали уни ўқимаган бўлар эди — Расулуллоҳ ﷺ уни эрта ўқиганлари сабабли.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي زِيَادُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَانْصَرَفْتُ مِنْ الظُّهْرِ أَنَا وَعُمَرُ حِينَ صَلَّاهَا هِشَامُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بِالنَّاسِ إِذْ كَانَ عَلَى الْمَدِينَةِ إِلَى عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ نَعُودُهُ فِي شَكْوَى لَهُ فَمَا قَعَدْنَا مَا سَأَلْنَا عَنْهُ إِلَّا قِيَامًا قَالَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا فَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ وَهِيَ إِلَى جَنْبِ دَارِ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَلَمَّا قَعَدْنَا أَتَتْهُ الْجَارِيَةُ فَقَالَتْ الصَّلَاةَ يَا أَبَا حَمْزَةَ قَالَ قُلْنَا أَيُّ الصَّلَاةِ رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ الْعَصْرُ قَالَ فَقُلْنَا إِنَّمَا صَلَّيْنَا الظُّهْرَ الْآنَ قَالَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَرَكْتُمْ الصَّلَاةَ حَتَّى نَسَيْتُمُوهَا أَوْ قَالَ نُسِّيتُمُوهَا حَتَّى تَرَكْتُمُوهَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَمَدَّ أُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَةَ وَالْوُسْطَىحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَوْثَرِ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ أَكَلَتُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ ابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَوْثَرِ مِثْلَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ سَوَاءً

Ziyod ibn Abi Ziyod aytdi: Hishom ibn Ismoil Madina ustidan (voliy) boʻlgan paytda odamlarga peshin namozini oʻqib bergach, men va Umar namozdan chiqib, kasal boʻlgan Amr ibn Abdulloh ibn Abu Talhaning holidan xabar olgani bordik. Oʻtirmadik, undan tik turgan holimizda hol soʻradik. Soʻng qaytib, Anas ibn Molikning uyiga kirdik — uning uyi Abu Talhaning uyi yonida edi. Biz oʻtirganimizda, uning oldiga joriya kelib: «Namoz, ey Abu Hamza!» dedi. Biz: «Qaysi namoz, Alloh senga rahm qilsin?» dedik. U: «Asr», dedi. Biz: «Biz hozirgina peshinni oʻqidik-ku», dedik. Shunda u: «Sizlar namozni tark qildingiz, hatto uni unutdingiz — yoki: uni unutdirildingiz, hatto uni tark qildingiz. Men Rasululloh ﷺ: ‹Men va Soat mana bu ikkisi kabi yuborildim›, deganlarini eshitganman», dedi va ikki barmogʻini — koʻrsatkich va oʻrta barmogʻini — choʻzdi. Boshqa sanad bilan Anas ibn Molik: «Bir kishi Nabiy ﷺdan Kavsar haqida soʻradi», dedi — soʻng uni zikr qildi; faqat u: «Ularni yeydiganlar ulardan ham nafisroqdir», dedi. Yana boshqa sanad bilan Anas ibn Molikdan, u Nabiy ﷺdan Kavsar haqida Zuhriyning hadisi kabi aynan (rivoyat qildi).Зиёд ибн Аби Зиёд айтди: Ҳишом ибн Исмоил Мадина устидан (волий) бўлган пайтда одамларга пешин намозини ўқиб бергач, мен ва Умар намоздан чиқиб, касал бўлган Амр ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳанинг ҳолидан хабар олгани бордик. Ўтирмадик, ундан тик турган ҳолимизда ҳол сўрадик. Сўнг қайтиб, Анас ибн Моликнинг уйига кирдик — унинг уйи Абу Талҳанинг уйи ёнида эди. Биз ўтирганимизда, унинг олдига жория келиб: «Намоз, эй Абу Ҳамза!» деди. Биз: «Қайси намоз, Аллоҳ сенга раҳм қилсин?» дедик. У: «Аср», деди. Биз: «Биз ҳозиргина пешинни ўқидик-ку», дедик. Шунда у: «Сизлар намозни тарк қилдингиз, ҳатто уни унутдингиз — ёки: уни унутдирилдингиз, ҳатто уни тарк қилдингиз. Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен ва Соат мана бу иккиси каби юборилдим›, деганларини эшитганман», деди ва икки бармоғини — кўрсаткич ва ўрта бармоғини — чўзди. Бошқа санад билан Анас ибн Молик: «Бир киши Набий ﷺдан Кавсар ҳақида сўради», деди — сўнг уни зикр қилди; фақат у: «Уларни ейдиганлар улардан ҳам нафисроқдир», деди. Яна бошқа санад билан Анас ибн Моликдан, у Набий ﷺдан Кавсар ҳақида Зуҳрийнинг ҳадиси каби айнан (ривоят қилди).

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ الْحَارِثِ الْجَابِرُ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا غَشِيَ قَرْيَةً بَيَاتًا لَمْ يُغِرْ حَتَّى يُصْبِحَ فَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ تَأْذِينًا لِلصَّلَاةِ أَغَارَ

Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ biror qishloqqa kechasi yetib borsalar, tong otguncha hujum qilmas edilar. Agar namozga aytilgan azonni eshitmasalar, hujum qilar edilar.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бирор қишлоққа кечаси етиб борсалар, тонг отгунча ҳужум қилмас эдилар. Агар намозга айтилган азонни эшитмасалар, ҳужум қилар эдилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ الْحَارِثِ الْجَابِرُ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ مَوْلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَعَمْرِو بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ وَعَنْ لُحُومِ الْأَضَاحِيِّ بَعْدَ ثَلَاثٍ وَعَنْ النَّبِيذِ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ أَلَا إِنِّي قَدْ كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ ثَلَاثٍ ثُمَّ بَدَا لِي فِيهِنَّ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ ثُمَّ بَدَا لِي أَنَّهَا تُرِقُّ الْقَلْبَ وَتُدْمِعُ الْعَيْنَ وَتُذَكِّرُ الْآخِرَةَ فَزُورُوهَا وَلَا تَقُولُوا هُجْرًا وَنَهَيْتُكُمْ عَنْ لُحُومِ الْأَضَاحِيِّ أَنْ تَأْكُلُوهَا فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ ثُمَّ بَدَا لِي أَنَّ النَّاسَ يُتْحِفُونَ ضَيْفَهُمْ وَيُخَبِّئُونَ لِغَائِبِهِمْ فَأَمْسِكُوا مَا شِئْتُمْ وَنَهَيْتُكُمْ عَنْ النَّبِيذِ فِي هَذِهِ الْأَوْعِيَةِ فَاشْرَبُوا بِمَا شِئْتُمْ وَلَا تَشْرَبُوا مُسْكِرًا فَمَنْ شَاءَ أَوْكَأَ سِقَاءَهُ عَلَى إِثْمٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ qabrlarni ziyorat qilishdan, qurbonlik goʻshtlarini uch (kun)dan keyin (saqlashdan) va dubbo, naqir, hantam hamda muzaffatda nabiz (tayyorlash)dan qaytargan edilar. Soʻng Rasululloh ﷺ bundan keyin shunday dedilar: «Ogoh boʻlinglar, men sizlarni uch narsadan qaytargan edim, soʻng ular haqida menga (boshqasi) koʻrindi. Men sizlarni qabrlarni ziyorat qilishdan qaytargan edim; soʻng menga koʻrindiki, u qalbni yumshatadi, koʻzni yoshlantiradi va oxiratni eslatadi — bas, ularni ziyorat qilinglar, lekin yomon soʻz aytmanglar. Men sizlarni qurbonlik goʻshtlarini uch kechadan ortiq (saqlab) yeyishdan qaytargan edim; soʻng menga koʻrindiki, odamlar mehmoniga tuhfa qiladi va gʻoyibi uchun saqlab qoʻyadi — bas, xohlaganingizcha saqlanglar. Men sizlarni bu idishlarda nabiz (tayyorlash)dan qaytargan edim — bas, xohlagan (idish)ingizda ichinglar, lekin mast qiluvchini ichmanglar. Kim xohlasa, mesh ogʻzini gunoh ustiga bogʻlab qoʻyaversin.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қабрларни зиёрат қилишдан, қурбонлик гўштларини уч (кун)дан кейин (сақлашдан) ва дуббо, нақир, ҳантам ҳамда музаффатда набиз (тайёрлаш)дан қайтарган эдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бундан кейин шундай дедилар: «Огоҳ бўлинглар, мен сизларни уч нарсадан қайтарган эдим, сўнг улар ҳақида менга (бошқаси) кўринди. Мен сизларни қабрларни зиёрат қилишдан қайтарган эдим; сўнг менга кўриндики, у қалбни юмшатади, кўзни ёшлантиради ва охиратни эслатади — бас, уларни зиёрат қилинглар, лекин ёмон сўз айтманглар. Мен сизларни қурбонлик гўштларини уч кечадан ортиқ (сақлаб) ейишдан қайтарган эдим; сўнг менга кўриндики, одамлар меҳмонига туҳфа қилади ва ғойиби учун сақлаб қўяди — бас, хоҳлаганингизча сақланглар. Мен сизларни бу идишларда набиз (тайёрлаш)дан қайтарган эдим — бас, хоҳлаган (идиш)ингизда ичинглар, лекин маст қилувчини ичманглар. Ким хоҳласа, меш оғзини гуноҳ устига боғлаб қўяверсин.»

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ التَّيْمِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فِي مَسْجِدِهِ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ صَلَّى بِنَا الْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ آمِنًا لَا يَخَافُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ

Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga Vidolashuv hajida Madinadagi masjidlarida peshinni toʻrt rakaat oʻqib berdilar, soʻng Zul-Hulayfada asrni ikki rakaat oʻqib berdilar — tinch holda, hech narsadan qoʻrqmagan holda.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга Видолашув ҳажида Мадинадаги масжидларида пешинни тўрт ракаат ўқиб бердилар, сўнг Зул-Ҳулайфада асрни икки ракаат ўқиб бердилар — тинч ҳолда, ҳеч нарсадан қўрқмаган ҳолда.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجُمُعَةَ ثُمَّ نَرْجِعُ إِلَى الْقَائِلَةِ فَنَقِيلُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan juma namozini oʻqir, soʻng tush uyqusiga qaytib, dam olar edik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан жума намозини ўқир, сўнг туш уйқусига қайтиб, дам олар эдик.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ كَانَ بَيْنَ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ بَعْضَهُنَّ عَنْ بَعْضٍ قَالَ فَجَاءَهُ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ وَاخْرُجْ إِلَى الصَّلَاةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonlarida namozga iqoma aytildi, u zotning ayollari orasida esa bir narsa boʻlgan edi. Rasululloh ﷺ ularning baʼzisini baʼzisidan qaytarar edilar. Shunda Abu Bakr u zotning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, ularning ogʻizlariga tuproq soling va namozga chiqing», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонларида намозга иқома айтилди, у зотнинг аёллари орасида эса бир нарса бўлган эди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг баъзисини баъзисидан қайтарар эдилар. Шунда Абу Бакр у зотнинг олдиларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, уларнинг оғизларига тупроқ солинг ва намозга чиқинг», деди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَقُرِّبَ الْعَشَاءُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Namoz vaqti kirsa va kechki taom keltirilgan boʻlsa, avval taomdan boshlanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Намоз вақти кирса ва кечки таом келтирилган бўлса, аввал таомдан бошланглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ قَبَاءَ أُكَيْدِرَ حِينَ قُدِمَ بِهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ الْمُسْلِمُونَ يَلْمِسُونَهُ بِأَيْدِيهِمْ وَيَتَعَجَّبُونَ مِنْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَعْجَبُونَ مِنْ هَذَا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Ukaydirning kaftani Rasululloh ﷺga keltirilganida, men uni koʻrdim. Musulmonlar uni qoʻllari bilan siypalab, undan hayratlanardilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bundan hayratlanyapsizlarmi? Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Saʼd ibn Muozning jannatdagi roʻmolchalari bundan ham goʻzalroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Укайдирнинг кафтани Расулуллоҳ ﷺга келтирилганида, мен уни кўрдим. Мусулмонлар уни қўллари билан сийпалаб, ундан ҳайратланардилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бундан ҳайратланяпсизларми? Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, Саъд ибн Муознинг жаннатдаги рўмолчалари бундан ҳам гўзалроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ يَعْنِي عَبْدَ الْمُؤْمِنِ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنِي أَخْشَنُ السَّدُوسِيُّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَوْ قَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَخْطَأْتُمْ حَتَّى تَمْلَأَ خَطَايَاكُمْ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ اسْتَغْفَرْتُمْ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَغَفَرَ لَكُمْ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ أَوْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ لَمْ تُخْطِئُوا لَجَاءَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِقَوْمٍ يُخْطِئُونَ ثُمَّ يَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ فَيَغْفِرُ لَهُمْ

Axshan as-Sadusiy aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdim. U dedi: Men Rasululloh ﷺ hazratlarining shunday deganlarini eshitdim: «Jonim Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki — yoki: Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki — agar sizlar xatolar qilsangiz, hatto xatolaringiz osmon bilan yer orasini toʻldirsa-yu, soʻng Alloh azza va jalladan magʻfirat soʻrasangiz, U sizlarni albatta magʻfirat qilardi. Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki — yoki: Jonim Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki — agar sizlar xato qilmasangiz, Alloh azza va jalla xato qiladigan, keyin Allohdan magʻfirat soʻraydigan bir qavmni keltirar edi, U ham ularni magʻfirat qilardi».Ахшан ас-Садусий айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдим. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳазратларининг шундай деганларини эшитдим: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки — ёки: Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки — агар сизлар хатолар қилсангиз, ҳатто хатоларингиз осмон билан ер орасини тўлдирса-ю, сўнг Аллоҳ азза ва жалладан мағфират сўрасангиз, У сизларни албатта мағфират қиларди. Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки — ёки: Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки — агар сизлар хато қилмасангиз, Аллоҳ азза ва жалла хато қиладиган, кейин Аллоҳдан мағфират сўрайдиган бир қавмни келтирар эди, У ҳам уларни мағфират қиларди».

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَلْمٍ الْعَلَوِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ جِئْتُ أَدْخُلُ كَمَا كُنْتُ أَدْخُلُ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَاءَكَ يَا بُنَيَّ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Hijob oyati nozil boʻlganda, men avval kirib yurganimdek kirmoqchi boʻlib keldim. Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Orqangga qayt, ey oʻgʻilcham», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Ҳижоб ояти нозил бўлганда, мен аввал кириб юрганимдек кирмоқчи бўлиб келдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Орқангга қайт, эй ўғилчам», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْزِلُ الدَّجَّالُ حِينَ يَنْزِلُ فِي نَاحِيَةِ الْمَدِينَةِ فَتَرْجُفُ ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ كُلُّ كَافِرٍ وَمُنَافِقٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dajjol kelib tushganda, Madinaning bir chetiga tushadi, soʻng u (Madina) uch marta silkinadi; shunda unga (qarab) har bir kofir va munofiq chiqib ketadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжол келиб тушганда, Мадинанинг бир четига тушади, сўнг у (Мадина) уч марта силкинади; шунда унга (қараб) ҳар бир кофир ва мунофиқ чиқиб кетади», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُرَى فِيهِ أَبَارِيقُ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ كَعَدَدِ نُجُومِ السَّمَاءِ أَوْ أَكْثَرَ مِنْ عَدَدِ نُجُومِ السَّمَاءِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Unda osmon yulduzlari sonichalik — yoki osmon yulduzlari sonidan ham koʻproq — oltin va kumush koʻzalar koʻrinadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Унда осмон юлдузлари соничалик — ёки осмон юлдузлари сонидан ҳам кўпроқ — олтин ва кумуш кўзалар кўринади», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَقَدْ دُعِيَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى خُبْزِ شَعِيرٍ وَإِهَالَةٍ سَنِخَةٍ قَالَ وَلَقَدْ سَمِعْتُهُ ذَاتَ يَوْمِ الْمِرَارِ وَهُوَ يَقُولُ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا أَصْبَحَ عِنْدَ آلِ مُحَمَّدٍ صَاعُ حَبٍّ وَلَا صَاعُ تَمْرٍ وَإِنَّ لَهُ يَوْمَئِذٍ تِسْعَ نِسْوَةٍ وَلَقَدْ رَهَنَ دِرْعًا لَهُ عِنْدَ يَهُودِيٍّ بِالْمَدِينَةِ أَخَذَ مِنْهُ طَعَامًا فَمَا وَجَدَ لَهَا مَا يَفْتَكُّهَا بِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ bir kuni arpa noni va sasigan yogʻga taklif qilindilar. U aytdi: Men u zotning koʻp marta shunday deganlarini eshitdim: «Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Muhammad oilasida bir soʻ don ham, bir soʻ xurmo ham qolmagan holda tong otdi». Vaholanki, oʻsha kunlari u zotning toʻqqizta ayoli bor edi. U zot Madinada bir yahudiyning oldiga sovutlarini garovga qoʻyib, undan taom olgan edilar, soʻng uni qaytarib olishga hech narsa topmadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бир куни арпа нони ва сасиган ёғга таклиф қилиндилар. У айтди: Мен у зотнинг кўп марта шундай деганларини эшитдим: «Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, Муҳаммад оиласида бир сў дон ҳам, бир сў хурмо ҳам қолмаган ҳолда тонг отди». Ваҳоланки, ўша кунлари у зотнинг тўққизта аёли бор эди. У зот Мадинада бир яҳудийнинг олдига совутларини гаровга қўйиб, ундан таом олган эдилар, сўнг уни қайтариб олишга ҳеч нарса топмадилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْ أَنَّ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَيْنِ مِنْ مَالٍ لَابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Nabiysi ﷺ: «Agar Odam farzandiga moldan ikki vodiy boʻlsa, u uchinchi vodiyni istardi. Odam farzandining ichini tuproqdan boshqa narsa toʻldirmaydi. Alloh tavba qilgan kishining tavbasini qabul qiladi», deganlarini eshitdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Агар Одам фарзандига молдан икки водий бўлса, у учинчи водийни истарди. Одам фарзандининг ичини тупроқдан бошқа нарса тўлдирмайди. Аллоҳ тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مِنْ لَدُنْ كَذَا إِلَى كَذَا فَمَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا قَالَ وَقَالَ الْحَسَنُ إِلَّا لِعَلَفِ بَعِيرٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Madina falon joydan falon joygacha haromdir. Kim unda biror jinoyat sodir etsa yoki jinoyatchini panohiga olsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin. Uning daraxti kesilmaydi», dedilar. (Roviy) dedi: Hasan: «Tuyaga yem qilishdan boshqa holda», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мадина фалон жойдан фалон жойгача ҳаромдир. Ким унда бирор жиноят содир этса ёки жиноятчини паноҳига олса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин. Унинг дарахти кесилмайди», дедилар. (Ровий) деди: Ҳасан: «Туяга ем қилишдан бошқа ҳолда», деди.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَتَّهَا بِيَدِهِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidning qibla tomonida bir tupuk koʻrdilar va uni qoʻllari bilan qirib tashladilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжиднинг қибла томонида бир тупук кўрдилар ва уни қўллари билан қириб ташладилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَبْتَلِيهِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِبَلَاءٍ فِي جَسَدِهِ إِلَّا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِلْمَلَكِ اكْتُبْ لَهُ صَالِحَ عَمَلِهِ الَّذِي كَانَ يَعْمَلُهُ فَإِنْ شَفَاهُ اللَّهُ غَسَلَهُ وَطَهَّرَهُ وَإِنْ قَبَضَهُ غَفَرَ لَهُ وَرَحِمَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla biror bandani tanasidagi bir balo bilan sinasa, albatta Alloh azza va jalla farishtaga: ‹Unga qilib yurgan solih amalini yozib bor›, deydi. Bas, agar Alloh unga shifo bersa, uni yuvib poklaydi; agar jonini olsa, uni magʻfirat qilib, unga rahm etadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла бирор бандани танасидаги бир бало билан синаса, албатта Аллоҳ азза ва жалла фариштага: ‹Унга қилиб юрган солиҳ амалини ёзиб бор›, дейди. Бас, агар Аллоҳ унга шифо берса, уни ювиб поклайди; агар жонини олса, уни мағфират қилиб, унга раҳм этади», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ بَيَانٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَبَنَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِامْرَأَةٍ فَدَعَا رِجَالًا عَلَى الطَّعَامِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ bir ayol bilan qoʻshildilar va kishilarni taomga chaqirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир аёл билан қўшилдилар ва кишиларни таомга чақирдилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عُمَارَةُ يَعْنِي ابْنَ زَاذَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ الْمُؤَذِّنَ أَوْ بِلَالًا كَانَ يُقِيمُ فَيَدْخُلُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَسْتَقْبِلُهُ الرَّجُلُ فِي الْحَاجَةِ فَيَقُومُ مَعَهُ حَتَّى تَخْفِقَ عَامَّتُهُمْ رُءُوسُهُمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muʼazzin — yoki Bilol — iqoma aytar, Nabiy ﷺ chiqib kelardilar; shunda bir kishi hojati bilan u zotga roʻbaroʻ boʻlar va u zot u bilan turib qolar edilar — hatto ularning koʻpchiligi mudrab, boshlari egilib ketar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муъаззин — ёки Билол — иқома айтар, Набий ﷺ чиқиб келардилар; шунда бир киши ҳожати билан у зотга рўбарў бўлар ва у зот у билан туриб қолар эдилар — ҳатто уларнинг кўпчилиги мудраб, бошлари эгилиб кетар эди.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ حَدَّثَنَا زِيَادٌ النُّمَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَلَا نَشْزًا مِنْ الْأَرْضِ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الشَّرَفُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ وَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ حَالٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yerning biror balandligiga koʻtarilganlarida: «Allohim, har bir sharaf ustidagi sharaf Senikidir va har qanday holda ham hamd Senikidir», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ернинг бирор баландлигига кўтарилганларида: «Аллоҳим, ҳар бир шараф устидаги шараф Сеникидир ва ҳар қандай ҳолда ҳам ҳамд Сеникидир», дер эдилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ حَدَّثَنَا مَطَرٌ الْوَرَّاقُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَطُوفُ عَلَى تِسْعِ نِسْوَةٍ فِي ضَحْوَةٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ bir chosht paytida toʻqqizta ayolini aylanib chiqar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бир чошт пайтида тўққизта аёлини айланиб чиқар эдилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ وَعَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ وَثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ صَفِيَّةَ وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Safiyyani ozod qildilar va uning ozodligini uning sadoqi (mahri) qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Сафийяни озод қилдилар ва унинг озодлигини унинг садоқи (маҳри) қилдилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ جَدِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ فَأَخَذَ مِشْقَصًا أَوْ مَشَاقِصَ شَكَّ عُبَيْدُ اللَّهِ ثُمَّ مَشَى إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتِلُهُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ لَيَطْعَنُ بِهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺning hujralaridan biriga moʻraladi. Shunda Nabiy ﷺ unga qarata bir mishqas (keng paykonli oʻq) — yoki bir necha mishqas — olib turdilar (Ubaydulloh shubha qildi), soʻng unga tomon yurib, uni sezdirmay poyladilar. Goʻyo men (hozir ham) u zotning uni oʻsha bilan sanchmoqchi boʻlib turganlarini koʻrib turgandekman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺнинг ҳужраларидан бирига мўралади. Шунда Набий ﷺ унга қарата бир мишқас (кенг пайконли ўқ) — ёки бир неча мишқас — олиб турдилар (Убайдуллоҳ шубҳа қилди), сўнг унга томон юриб, уни сездирмай пойладилар. Гўё мен (ҳозир ҳам) у зотнинг уни ўша билан санчмоқчи бўлиб турганларини кўриб тургандекман.