وَعَنْهُ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ "إِنَّكُمْ سَتَحْرِصُونَ عَلَى اَلْإِمَارَةِ, وَسَتَكُونُ نَدَامَةً يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ, فَنِعْمَ اَلْمُرْضِعَةُ, وَبِئْسَتِ اَلْفَاطِمَةُ" } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيُّ 1 .
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi:) U zot: «Albatta, sizlar imoratga (hokimlikka) ochkoʻzlik (hirs) qilasizlar; (lekin) u Qiyomat kuni nadomat (pushaymonlik) boʻladi. (U) — naqadar yaxshi emizuvchi (boshlanishi shirin), naqadar yomon koʻkrakdan ajratuvchi (oqibati achchiq)dir!», dedilar. (Muhammad ibn Bashshor aytdi: Bizga Abdulloh ibn Humron, (unga) Abdulhamid, (u) Said al-Maqburiydan, (u) Umar ibn Hakamdan, (u) Abu Hurayradan uning (oʻz) soʻzini (mavquf) rivoyat qildi.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади:) У зот: «Албатта, сизлар иморатга (ҳокимликка) очкўзлик (ҳирс) қиласизлар; (лекин) у Қиёмат куни надомат (пушаймонлик) бўлади. (У) — нақадар яхши эмизувчи (бошланиши ширин), нақадар ёмон кўкракдан ажратувчи (оқибати аччиқ)дир!», дедилар. (Муҳаммад ибн Башшор айтди: Бизга Абдуллоҳ ибн Ҳумрон, (унга) Абдулҳамид, (у) Саид ал-Мақбурийдан, (у) Умар ибн Ҳакамдан, (у) Абу Ҳурайрадан унинг (ўз) сўзини (мавқуф) ривоят қилди.)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: { لَعَنَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -اَلرَّاشِيَ وَالْمُرْتَشِيَ فِي اَلْحُكْمِ } رَوَاهُ اَلْخَمْسَةُ, وَحَسَّنَهُ اَلتِّرْمِذِيُّ, وَصَحَّحَهُ اِبْنُ حِبَّانَ 1 .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hukmda pora beruvchini ham, pora oluvchini ham laʼnatladilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasandir. Bu hadis Abu Salama ibn Abdurrahmondan, u Abdulloh ibn Amrdan, u Nabiy ﷺdan ham rivoyat qilingan. Yana Abu Salamadan, u otasidan, u Nabiy ﷺdan deb ham rivoyat qilingan, biroq bu sahih emas. (Abu Iso) aytdi: Men Abdulloh ibn Abdurrahmonning: «Abu Salamaning Abdulloh ibn Amrdan, uning Nabiy ﷺdan rivoyat qilgan hadisi bu bobdagi eng yaxshi va eng sahih (rivoyat)dir», deganini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳукмда пора берувчини ҳам, пора олувчини ҳам лаънатладилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасандир. Бу ҳадис Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абдуллоҳ ибн Амрдан, у Набий ﷺдан ҳам ривоят қилинган. Яна Абу Саламадан, у отасидан, у Набий ﷺдан деб ҳам ривоят қилинган, бироқ бу саҳиҳ эмас. (Абу Исо) айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмоннинг: «Абу Саламанинг Абдуллоҳ ибн Амрдан, унинг Набий ﷺдан ривоят қилган ҳадиси бу бобдаги энг яхши ва энг саҳиҳ (ривоят)дир», деганини эшитдим.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ: { "لَا تَجُوزُ شَهَادَةُ بَدَوِيٍّ عَلَى صَاحِبِ قَرْيَةٍ" } رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ, وَابْنُ مَاجَه ْ 1 .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Badaviyning qishloq ahliga qarshi guvohligi joiz emas», dedilar. Abu Dovud va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бадавийнинг қишлоқ аҳлига қарши гувоҳлиги жоиз эмас», дедилар. Абу Довуд ва Ибн Можа ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - مِثْلَهُ. أَخْرَجَهُ أَبُو دَاوُدَ, وَاَلتِّرْمِذِيُّ, وَصَحَّحَهُ اِبْنُ حِبَّان َ 1 .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan ham shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi. Uni Abu Dovud va Termiziy rivoyat qilgan, Ibn Hibbon esa sahih degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ҳам шунга ўхшаши ривоят қилинади. Уни Абу Довуд ва Термизий ривоят қилган, Ибн Ҳиббон эса саҳиҳ деган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - { أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -عَرَضَ عَلَى قَوْمٍ اَلْيَمِينَ, فَأَسْرَعُوا, فَأَمَرَ أَنْ يُسْهَمَ بَيْنَهُمْ فِي اَلْيَمِينِ, أَيُّهُمْ يَحْلِفُ } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيّ ُ 1 .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ baʼzi odamlarga — qasam ichishni (buyurdi) va ular bunga shoshildi. Paygʻambar ﷺ — kim avval qasam ichishi haqida — ular orasida qurʼa (chek) tashlashni buyurdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ баъзи одамларга — қасам ичишни (буюрди) ва улар бунга шошилди. Пайғамбар ﷺ — ким аввал қасам ичиши ҳақида — улар орасида қуръа (чек) ташлашни буюрди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -{ "ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ, وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ, وَلَا يُزَكِّيهِمْ, وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ: رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالْفَلَاةِ, يَمْنَعُهُ مِنْ اِبْنِ اَلسَّبِيلِ; وَرَجُلٌ بَايَعَ رَجُلاً بِسِلْعَةٍ بَعْدَ اَلْعَصْرِ, فَحَلَفَ لَهُ بِاَللَّهِ: لَأَخَذَهَا بِكَذَا وَكَذَا, فَصَدَّقَهُ, وَهُوَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ; وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لَا يُبَايِعُهُ إِلَّا لِلدُّنْيَا, فَإِنْ أَعْطَاهُ مِنْهَا, وَفَى, وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ مِنْهَا, لَمْ يَفِ" } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ 1 .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (toifa) borki, Alloh qiyomat kuni ularga gapirmaydi, ularga qaramaydi va ularni poklamaydi; ular uchun alamli azob bordir: choʻlda (sahroda) ortiqcha suvi boʻlib, uni yoʻlovchidan (musofirdan) man qiladigan kishi; asr (namozi)dan keyin bir kishiga bir mol sotib, ‹Allohga qasamki, men buni shuncha-shuncha (pul)ga olganman› deb qasam ichgan-da, u (xaridor) uni rost (deb) tasdiqlagan — holbuki u (sotuvchi) undan boshqacha (yolgʻon aytgan) — kishi; va imomga faqat dunyo (manfaati) uchungina bayʼat beradigan kishiki, agar (imom) unga undan (dunyodan biror narsa) bersa, (ahdiga) vafo qiladi, agar bermasa, vafo qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (тоифа) борки, Аллоҳ қиёмат куни уларга гапирмайди, уларга қарамайди ва уларни покламайди; улар учун аламли азоб бордир: чўлда (саҳрода) ортиқча суви бўлиб, уни йўловчидан (мусофирдан) ман қиладиган киши; аср (намози)дан кейин бир кишига бир мол сотиб, ‹Аллоҳга қасамки, мен буни шунча-шунча (пул)га олганман› деб қасам ичган-да, у (харидор) уни рост (деб) тасдиқлаган — ҳолбуки у (сотувчи) ундан бошқача (ёлғон айтган) — киши; ва имомга фақат дунё (манфаати) учунгина байъат берадиган кишики, агар (имом) унга ундан (дунёдан бирор нарса) берса, (аҳдига) вафо қилади, агар бермаса, вафо қилмайди», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم "إنَّ اللَّهَ طَيِّبٌ لَا يَقْبَلُ إلَّا طَيِّبًا، وَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ الْمُؤْمِنِينَ بِمَا أَمَرَ بِهِ الْمُرْسَلِينَ فَقَالَ تَعَالَى: "يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنْ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا"، وَقَالَ تَعَالَى: "يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ" ثُمَّ ذَكَرَ الرَّجُلَ يُطِيلُ السَّفَرَ أَشْعَثَ أَغْبَرَ يَمُدُّ يَدَيْهِ إلَى السَّمَاءِ: يَا رَبِّ! يَا رَبِّ! وَمَطْعَمُهُ حَرَامٌ، وَمَشْرَبُهُ حَرَامٌ، وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ، وَغُذِّيَ بِالْحَرَامِ، فَأَنَّى يُسْتَجَابُ لَهُ؟".
[رَوَاهُ مُسْلِمٌ]
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh pokdir, faqat pok narsanigina qabul qiladi. Albatta, Alloh moʻminlarni paygʻambarlarni buyurgan narsasi bilan buyurgan. Bas, Alloh taolo: {Ey paygʻambarlar, pok narsalardan yenglar va solih amal qilinglar} dedi. Yana Alloh taolo: {Ey iymon keltirganlar, sizlarga rizq qilib bergan pok narsalardan yenglar} dedi», dedilar. Soʻng u zot uzoq safar qilgan, sochi toʻzigan, chang-toʻzon bosgan, qoʻllarini osmonga choʻzib: «Yo Rabbim! Yo Rabbim!» deb (iltijo qiladigan) bir kishini zikr qildilar-da: «Uning yegani harom, ichgani harom, kiygani harom va harom bilan gʻizolangan boʻlsa, uning (duosi) qanday ijobat qilinsin?!» dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ покдир, фақат пок нарсанигина қабул қилади. Албатта, Аллоҳ мўминларни пайғамбарларни буюрган нарсаси билан буюрган. Бас, Аллоҳ таоло: {Эй пайғамбарлар, пок нарсалардан енглар ва солиҳ амал қилинглар} деди. Яна Аллоҳ таоло: {Эй иймон келтирганлар, сизларга ризқ қилиб берган пок нарсалардан енглар} деди», дедилар. Сўнг у зот узоқ сафар қилган, сочи тўзиган, чанг-тўзон босган, қўлларини осмонга чўзиб: «Ё Раббим! Ё Раббим!» деб (илтижо қиладиган) бир кишини зикр қилдилар-да: «Унинг егани ҳаром, ичгани ҳаром, кийгани ҳаром ва ҳаром билан ғизоланган бўлса, унинг (дуоси) қандай ижобат қилинсин?!» дедилар. Буни Муслим ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم "مِنْ حُسْنِ إسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَا لَا يَعْنِيهِ".
حَدِيثٌ حَسَنٌ، رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ [رقم: 2318] ، ابن ماجه [رقم:3976].
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kishining Islomi goʻzalligidan (biri) — oʻziga daxli boʻlmagan narsani tark etishidir», dedilar. Bu — hasan hadis boʻlib, buni Termiziy va Ibn Moja rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг Исломи гўзаллигидан (бири) — ўзига дахли бўлмаган нарсани тарк этишидир», дедилар. Бу — ҳасан ҳадис бўлиб, буни Термизий ва Ибн Можа ривоят қилишган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم قَالَ: "مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاَللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاَللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاَللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ".
[رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ]
، [وَمُسْلِمٌ]
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, yaxshi (soʻz) aytsin yoki jim tursin; kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, qoʻshnisini hurmat qilsin; kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, mehmonini izzat qilsin», dedilar. Buni Buxoriy va Muslim rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, яхши (сўз) айтсин ёки жим турсин; ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, қўшнисини ҳурмат қилсин; ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, меҳмонини иззат қилсин», дедилар. Буни Бухорий ва Муслим ривоят қилишган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه و سلم أَوْصِنِي. قَالَ: لَا تَغْضَبْ، فَرَدَّدَ مِرَارًا، قَالَ: لَا تَغْضَبْ" .
[رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ].
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ ga: «Menga (nasihat) qiling», dedi. U zot: «Gʻazablanma», dedilar. U (soʻrovni) bir necha bor takrorladi. U zot (har safar): «Gʻazablanma», dedilar. Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ га: «Менга (насиҳат) қилинг», деди. У зот: «Ғазабланма», дедилар. У (сўровни) бир неча бор такрорлади. У зот (ҳар сафар): «Ғазабланма», дедилар. Буни Бухорий ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم "كُلُّ سُلَامَى مِنْ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ، كُلَّ يَوْمٍ تَطْلُعُ فِيهِ الشَّمْسُ تَعْدِلُ بَيْنَ اثْنَيْنِ صَدَقَةٌ، وَتُعِينُ الرَّجُلَ فِي دَابَّتِهِ فَتَحْمِلُهُ عَلَيْهَا أَوْ تَرْفَعُ لَهُ عَلَيْهَا مَتَاعَهُ صَدَقَةٌ، وَالْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ، وَبِكُلِّ خُطْوَةٍ تَمْشِيهَا إلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ، وَتُمِيطُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ".
[رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ]
، [وَمُسْلِمٌ].
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Insonning har bir boʻgʻini uchun har kuni, quyosh chiqadigan har bir kunda, sadaqa (berish) lozimdir: ikki kishi orasini adolat bilan hal qilishing — sadaqadir; kishiga ulovi borasida yordam berib, uni unga mindirib qoʻyishing yoki yukini unga ortib berishing — sadaqadir; yaxshi soʻz — sadaqadir; namozga (borish uchun) tashlagan har bir qadaming — sadaqadir; yoʻldan ozorni (halaqit narsani) olib tashlashing — sadaqadir», dedilar. Buni Buxoriy va Muslim rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Инсоннинг ҳар бир бўғини учун ҳар куни, қуёш чиқадиган ҳар бир кунда, садақа (бериш) лозимдир: икки киши орасини адолат билан ҳал қилишинг — садақадир; кишига улови борасида ёрдам бериб, уни унга миндириб қўйишинг ёки юкини унга ортиб беришинг — садақадир; яхши сўз — садақадир; намозга (бориш учун) ташлаган ҳар бир қадаминг — садақадир; йўлдан озорни (ҳалақит нарсани) олиб ташлашинг — садақадир», дедилар. Буни Бухорий ва Муслим ривоят қилишган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم " لَا تَحَاسَدُوا، وَلَا تَنَاجَشُوا، وَلَا تَبَاغَضُوا، وَلَا تَدَابَرُوا، وَلَا يَبِعْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَيْعِ بَعْضٍ، وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إخْوَانًا، الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لَا يَظْلِمُهُ، وَلَا يَخْذُلُهُ، وَلَا يَكْذِبُهُ، وَلَا يَحْقِرُهُ، التَّقْوَى هَاهُنَا، وَيُشِيرُ إلَى صَدْرِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، بِحَسْبِ امْرِئٍ مِنْ الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ، كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ: دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ" .
[رَوَاهُ مُسْلِمٌ].
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir-biringizga hasad qilmanglar, (narxni oshirish uchun sotib olmoqchidek) najsh qilmanglar, bir-biringizni yomon koʻrmanglar, bir-biringizga orqa oʻgirmanglar, biringiz biringizning savdosi ustiga savdo qilmang. Ey Allohning bandalari, oʻzaro birodar boʻlinglar! Musulmon musulmonning birodaridir: unga zulm qilmaydi, uni (xor qilib) tashlab qoʻymaydi, unga yolgʻon gapirmaydi va uni haqir sanamaydi. Taqvo mana shu yerda», deb koʻksiga uch marta ishora qildilar. «Kishining yomon boʻlishiga musulmon birodarini haqir sanashining oʻzi kifoya. Har bir musulmonning musulmonga (tegishlisi) haromdir: uning qoni, moli va obroʻsi», dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирингизга ҳасад қилманглар, (нархни ошириш учун сотиб олмоқчидек) нажш қилманглар, бир-бирингизни ёмон кўрманглар, бир-бирингизга орқа ўгирманглар, бирингиз бирингизнинг савдоси устига савдо қилманг. Эй Аллоҳнинг бандалари, ўзаро биродар бўлинглар! Мусулмон мусулмоннинг биродаридир: унга зулм қилмайди, уни (хор қилиб) ташлаб қўймайди, унга ёлғон гапирмайди ва уни ҳақир санамайди. Тақво мана шу ерда», деб кўксига уч марта ишора қилдилар. «Кишининг ёмон бўлишига мусулмон биродарини ҳақир санашининг ўзи кифоя. Ҳар бир мусулмоннинг мусулмонга (тегишлиси) ҳаромдир: унинг қони, моли ва обрўси», дедилар. Буни Муслим ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صلى الله عليه و سلم قَالَ: "مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ، يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِما سَتَرَهُ اللهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ، وَاَللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ، وَمَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِيقًا إلَى الْجَنَّةِ، وَمَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ، وَيَتَدَارَسُونَهُ فِيمَا بَيْنَهُمْ؛ إلَّا نَزَلَتْ عَلَيْهِمْ السَّكِينَةُ، وَغَشِيَتْهُمْ الرَّحْمَةُ، وَ حَفَّتهُمُ المَلاَئِكَة، وَذَكَرَهُمْ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ، وَمَنْ أَبَطْأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ".
[رَوَاهُ مُسْلِمٌ] بهذا اللفظ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ: «Kim bir moʻʼmindan dunyo gʻamlaridan bir gʻamni aritsa, Alloh undan Qiyomat kuni gʻamlaridan bir gʻamni aritadi. Kim (qarzdor) qiynalgan kishiga yengillik qilsa, Alloh unga dunyo va oxiratda yengillik qiladi. Kim bir musulmonning (aybini) yashirsa, Alloh uni dunyo va oxiratda (aybini) yashiradi. Banda oʻz birodariga yordam berib turar ekan, Alloh (ham) bandaga yordam berib turadi. Kim ilm izlab bir yoʻlga kirsa, Alloh unga shu (yoʻl) bilan jannatga (eltuvchi) yoʻlni osonlashtiradi. Qaysi bir qavm Allohning uylaridan bir uyda jamlanib, Allohning Kitobini tilovat qilsalar va uni oʻzaro oʻrgansalar, albatta, ularga sakina (osoyishtalik) nozil boʻladi, ularni rahmat qoplaydi, farishtalar ularni oʻrab oladi va Alloh ularni Oʻz huzuridagilar (farishtalar) orasida tilga oladi. Kimni ameli (ortda qoldirib) sekinlatsa, uni nasab-nasli tezlashtira olmaydi», dedilar. Buni Muslim aynan shu lafz bilan rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ: «Ким бир мўъминдан дунё ғамларидан бир ғамни аритса, Аллоҳ ундан Қиёмат куни ғамларидан бир ғамни аритади. Ким (қарздор) қийналган кишига енгиллик қилса, Аллоҳ унга дунё ва охиратда енгиллик қилади. Ким бир мусулмоннинг (айбини) яширса, Аллоҳ уни дунё ва охиратда (айбини) яширади. Банда ўз биродарига ёрдам бериб турар экан, Аллоҳ (ҳам) бандага ёрдам бериб туради. Ким илм излаб бир йўлга кирса, Аллоҳ унга шу (йўл) билан жаннатга (элтувчи) йўлни осонлаштиради. Қайси бир қавм Аллоҳнинг уйларидан бир уйда жамланиб, Аллоҳнинг Китобини тиловат қилсалар ва уни ўзаро ўргансалар, албатта, уларга сакина (осойишталик) нозил бўлади, уларни раҳмат қоплайди, фаришталар уларни ўраб олади ва Аллоҳ уларни Ўз ҳузуридагилар (фаришталар) орасида тилга олади. Кимни амели (ортда қолдириб) секинлатса, уни насаб-насли тезлаштира олмайди», дедилар. Буни Муслим айнан шу лафз билан ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَة رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُول اللَّهِ صلى الله عليه و سلم إنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ: "مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقْد آذَنْتهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْت سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ".
[رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ].
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh taolo aytdi: ‹Kim Mening bir doʻstimga (avliyoga) dushmanlik qilsa, Men unga urush eʼlon qilaman. Bandam Menga, Oʻzim unga farz qilgan narsalardan koʻra sevimliroq boʻlgan biror narsa bilan yaqinlashmagan. Bandam Menga nafl (ibodatlar) bilan yaqinlashaveradiki, oxiri Men uni sevib qolaman. Uni sevganimda esa, Men uning eshitadigan qulogʻi, koʻradigan koʻzi, ushlaydigan qoʻli va yuradigan oyogʻi boʻlaman. Agar u Mendan (biror narsa) soʻrasa, albatta beraman; agar Mendan panoh tilasa, albatta panoh beraman›», dedilar. Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ таоло айтди: ‹Ким Менинг бир дўстимга (авлиёга) душманлик қилса, Мен унга уруш эълон қиламан. Бандам Менга, Ўзим унга фарз қилган нарсалардан кўра севимлироқ бўлган бирор нарса билан яқинлашмаган. Бандам Менга нафл (ибодатлар) билан яқинлашаверадики, охири Мен уни севиб қоламан. Уни севганимда эса, Мен унинг эшитадиган қулоғи, кўрадиган кўзи, ушлайдиган қўли ва юрадиган оёғи бўламан. Агар у Мендан (бирор нарса) сўраса, албатта бераман; агар Мендан паноҳ тиласа, албатта паноҳ бераман›», дедилар. Буни Бухорий ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" لَمَّا قَضَى اللَّهُ الْخَلْقَ، كَتَبَ فِي كِتَابِهِ عَلَى نَفْسِهِ، فَهُوَ مَوْضُوعٌ عِنْدَهُ: إِنَّ رَحْمَتِي تَغْلِبُ غَضَبِي"
رواه مسلم (وكذلك البخاري والنسائي وابن ماجه)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh xaloyiqni yaratishni hukm qilib bitirgach, huzurida saqlanadigan kitobida oʻz zimmasiga (shuni) yozib qoʻydi: ‹Albatta, Mening rahmatim gʻazabimdan ustundir›», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Buxoriy, Nasoiy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ халойиқни яратишни ҳукм қилиб битиргач, ҳузурида сақланадиган китобида ўз зиммасига (шуни) ёзиб қўйди: ‹Албатта, Менинг раҳматим ғазабимдан устундир›», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Бухорий, Насоий ва Ибн Можа) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: كَذَّبَنِي ابْنُ آدَمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، وَشَتَمَنِي وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، فَأَمَّا تَكْذِيبُهُ إِيَّايَ فَقَوْلُهُ: لَنْ يُعِيدَنِي كَمَا بَدَأَنِي، وَلَيْسَ أَوَّلُ الْخَلْقِ بِأَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ إِعَادَتِهِ، وَأَمَّا شَتْمُهُ إِيَّايَ فَقَوْلُهُ: اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا، وَأَنَا الْأَحَدُ الصَّمَدُ، لَمْ أَلِدْ وَلَمْ أُولَدْ، وَلَمْ يَكُنْ لِي كُفُوًا أَحَدٌ"
رواه البخاري (وكذلك النسائي)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh taolo aytdi: Odam bolasi Meni yolgʻonchi qildi — holbuki uning bunga haqqi yoʻq edi; va Meni haqorat qildi — holbuki uning bunga haqqi yoʻq edi. Uning Meni yolgʻonchi qilishi — uning: ‹U meni dastlab yaratganidek qayta tiriltirmaydi›, degani. Holbuki dastlabki yaratish Menga uni qayta tiriltirishdan koʻra osonroq emas. Uning Meni haqorat qilishi — uning: ‹Alloh farzand tutdi›, degani. Holbuki Men Yagona (Ahad), (hamma hojatlar qaratiladigan) Beniyoz (Samad) Zotman; tugʻmadim va tugʻilmadim, hech kim Menga teng emas», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ таоло айтди: Одам боласи Мени ёлғончи қилди — ҳолбуки унинг бунга ҳаққи йўқ эди; ва Мени ҳақорат қилди — ҳолбуки унинг бунга ҳаққи йўқ эди. Унинг Мени ёлғончи қилиши — унинг: ‹У мени дастлаб яратганидек қайта тирилтирмайди›, дегани. Ҳолбуки дастлабки яратиш Менга уни қайта тирилтиришдан кўра осонроқ эмас. Унинг Мени ҳақорат қилиши — унинг: ‹Аллоҳ фарзанд тутди›, дегани. Ҳолбуки Мен Ягона (Аҳад), (ҳамма ҳожатлар қаратиладиган) Бениёз (Самад) Зотман; туғмадим ва туғилмадим, ҳеч ким Менга тенг эмас», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Насоий) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" قَالَ اللَّهُ: يَسُبُّ بَنُو آدَمَ الدَّهْرَ، وَأَنَا الدَّهْرُ، بِيَدِي اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ"
رواه البخاري (وكذلك مسلم)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh aytdi: ‹Odam bolalari dahrni (zamonni) haqorat qiladilar. Holbuki dahr(ni tadbir qilguvchi) — Menman: kecha va kunduz Mening qoʻlimdadir›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ айтди: ‹Одам болалари даҳрни (замонни) ҳақорат қиладилар. Ҳолбуки даҳр(ни тадбир қилгувчи) — Менман: кеча ва кундуз Менинг қўлимдадир›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنْ الشِّرْكِ؛ مَنْ عَمِلَ عَمَلًا أَشْرَكَ مَعِي غَيْرِي(1)، تَرَكْتُهُ وَشِرْكَهُ".
رواه مسلم (وكذلك ابن ماجه)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh tabaraka va taolo aytdi: ‹Men sheriklardan shirkka eng behojatiman (Menga sherik qoʻshilishiga hech muhtoj emasman). Kim bir amal qilib, unda Menga Mendan oʻzgani sherik qilsa, Men uni ham, uning shirkini ham tark qilaman›», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ табарака ва таоло айтди: ‹Мен шериклардан ширкка энг беҳожатиман (Менга шерик қўшилишига ҳеч муҳтож эмасман). Ким бир амал қилиб, унда Менга Мендан ўзгани шерик қилса, Мен уни ҳам, унинг ширкини ҳам тарк қиламан›», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Ибн Можа) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
" إِنَّ أَوَّلَ النَّاسِ يُقْضَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَيْهِ رَجُلٌ اسْتُشْهِدَ، فَأُتِيَ بِهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا، قَالَ: فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا؟ قَالَ قَاتَلْتُ فِيكَ حَتَّى اسْتُشْهِدْتُ، قَالَ: كَذَبْتَ، وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ: جَرِيءٌ، فَقَدْ قِيلَ، ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ. وَرَجُلٌ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَعَلَّمَهُ وَقَرَأَ الْقُرْآنَ، فَأُتِيَ بِهِ، فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا، قَالَ: فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا؟ قَالَ: تَعَلَّمْتُ الْعِلْمَ وَعَلَّمْتُهُ، وَقَرَأْتُ فِيكَ الْقُرْآنَ، قَالَ: كَذَبْتَ، وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ: عَالِمٌ، وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ: هُوَ قَارِئٌ، فَقَدْ قِيلَ، ثُمَّ أُمِرَ بِهِ، فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ. وَرَجُلٌ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَيْهِ، وَأَعْطَاهُ مِنْ أَصْنَافِ الْمَالِ كُلِّهِ، فَأُتِيَ بِهِ، فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَهَا، قَالَ: فَمَا عَمِلْتَ فِيهَا؟ قَالَ: مَا تَرَكْتُ مِنْ سَبِيلٍ تُحِبُّ أَنْ يُنْفَقَ فِيهَا إِلَّا أَنْفَقْتُ فِيهَا لَكَ، قَالَ: كَذَبْتَ، وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ: هُوَ جَوَادٌ، فَقَدْ قِيلَ، ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ، ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ".
رواه مسلم (وكذلك الترمذي والنسائي)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Qiyomat kuni birinchi boʻlib hukm qilinadigan odam — shahid boʻlgan kishidir. U keltirilib, (Alloh) unga oʻz neʼmatlarini tanitadi, u ham ularni tanaydi. (Alloh): ‹Ularda nima amal qilding?›, deydi. U: ‹Sening yoʻlingda shahid boʻlgunimcha jang qildim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Aksincha, sen ‹botir› deyilishi uchun jang qilding — bas, (shunday) deyildi ham›, deydi. Soʻng u haqda amr etilib, yuzi bilan sudralib, doʻzaxga tashlanadi. Yana bir kishi — ilm oʻrgangan, uni oʻrgatgan va Qurʼon oʻqigan odam (keltiriladi). U keltirilib, (Alloh) unga neʼmatlarini tanitadi, u ham ularni tanaydi. (Alloh): ‹Ularda nima amal qilding?›, deydi. U: ‹Ilm oʻrgandim, uni oʻrgatdim va Sening (yoʻling)da Qurʼon oʻqidim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Aksincha, sen ‹olim› deyilishi uchun ilm oʻrganding va ‹u qori› deyilishi uchun Qurʼon oʻqiding — bas, (shunday) deyildi ham›, deydi. Soʻng u haqda amr etilib, yuzi bilan sudralib, doʻzaxga tashlanadi. Yana bir kishi — Alloh (rizqni) keng qilib bergan va unga har turdagi moldan ato etgan odam (keltiriladi). U keltirilib, (Alloh) unga neʼmatlarini tanitadi, u ham ularni tanaydi. (Alloh): ‹Ularda nima amal qilding?›, deydi. U: ‹Sen (mol) sarflanishini yaxshi koʻradigan biror yoʻlni qoldirmadim, magar unda Sening (yoʻling)da sarfladim›, deydi. (Alloh): ‹Yolgʻon aytding! Aksincha, sen ‹u saxiy› deyilishi uchun (shunday) qilding — bas, (shunday) deyildi ham›, deydi. Soʻng u haqda amr etilib, yuzi bilan sudralib, doʻzaxga tashlanadi», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Termiziy va Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Қиёмат куни биринчи бўлиб ҳукм қилинадиган одам — шаҳид бўлган кишидир. У келтирилиб, (Аллоҳ) унга ўз неъматларини танитади, у ҳам уларни танайди. (Аллоҳ): ‹Уларда нима амал қилдинг?›, дейди. У: ‹Сенинг йўлингда шаҳид бўлгунимча жанг қилдим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Аксинча, сен ‹ботир› дейилиши учун жанг қилдинг — бас, (шундай) дейилди ҳам›, дейди. Сўнг у ҳақда амр этилиб, юзи билан судралиб, дўзахга ташланади. Яна бир киши — илм ўрганган, уни ўргатган ва Қуръон ўқиган одам (келтирилади). У келтирилиб, (Аллоҳ) унга неъматларини танитади, у ҳам уларни танайди. (Аллоҳ): ‹Уларда нима амал қилдинг?›, дейди. У: ‹Илм ўргандим, уни ўргатдим ва Сенинг (йўлинг)да Қуръон ўқидим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Аксинча, сен ‹олим› дейилиши учун илм ўргандинг ва ‹у қори› дейилиши учун Қуръон ўқидинг — бас, (шундай) дейилди ҳам›, дейди. Сўнг у ҳақда амр этилиб, юзи билан судралиб, дўзахга ташланади. Яна бир киши — Аллоҳ (ризқни) кенг қилиб берган ва унга ҳар турдаги молдан ато этган одам (келтирилади). У келтирилиб, (Аллоҳ) унга неъматларини танитади, у ҳам уларни танайди. (Аллоҳ): ‹Уларда нима амал қилдинг?›, дейди. У: ‹Сен (мол) сарфланишини яхши кўрадиган бирор йўлни қолдирмадим, магар унда Сенинг (йўлинг)да сарфладим›, дейди. (Аллоҳ): ‹Ёлғон айтдинг! Аксинча, сен ‹у сахий› дейилиши учун (шундай) қилдинг — бас, (шундай) дейилди ҳам›, дейди. Сўнг у ҳақда амр этилиб, юзи билан судралиб, дўзахга ташланади», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Термизий ва Насоий) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ، فَهِيَ خِدَاجٌ(1) ثَلَاثًا، غَيْرَ تَمَامٍ، فَقِيلَ لِأَبِي هُرَيْرَةَ: إِنَّا نَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ، فَقَالَ: اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النبي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ:{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ } قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: حَمِدَنِي عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ:{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ } قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ:{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ } قَالَ اللَّهُ: مَجَّدَنِي عَبْدِي - وَقَالَ مَرَّةً: فَوَّضَ إِلَيَّ عَبْدِي، فَإِذَا قَالَ:{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ } قَالَ: هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ:{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ } قَالَ: هَذَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ".
رواه مسلم (وكذلك مالك والترمذي وأبو داود والنسائي وابن ماجه)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Kim bir namoz oʻqib, unda Ummul Qurʼon (Fotiha)ni oʻqimasa, u (namoz) noqisdir», dedilar — buni uch marta (takrorlab): «toʻliq emas», dedilar. Abu Hurayraga: ‹Biz imomning orqasida boʻlsak-chi?›, deyildi. U: ‹Uni ichingda oʻqi, chunki men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Alloh azza va jalla aytdi: Men namozni Oʻzim bilan bandam oʻrtasida ikkiga boʻldim, bandamga esa soʻragani (beriladi). Qachonki banda: {Alhamdu lillahi robbil olamiyn} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Menga hamd aytdi›, deydi. Qachon u: {Ar-rohmanir-rohiym} desa, Alloh azza va jalla: ‹Bandam Menga sano aytdi›, deydi. Qachon u: {Maliki yavmid-diyn} desa, Alloh: ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi — bir marta esa: ‹Bandam (ishini) Menga topshirdi›, dedi. Qachon u: {Iyyaka naʼbudu va iyyaka nastaʼiyn} desa, (Alloh): ‹Bu Men bilan bandam oʻrtasidadir, bandamga soʻragani (beriladi)›, deydi. Qachon u: {Ihdinas-sirotal-mustaqiym, sirotal-laziyna anʼamta alayhim gʻayril-magʻzubi alayhim va laz-zolliyn} desa, (Alloh): ‹Bu bandam uchundir, bandamga soʻragani (beriladi)›, deydi››», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Molik, Termiziy, Abu Dovud, Nasoiy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Ким бир намоз ўқиб, унда Уммул Қуръон (Фотиҳа)ни ўқимаса, у (намоз) ноқисдир», дедилар — буни уч марта (такрорлаб): «тўлиқ эмас», дедилар. Абу Ҳурайрага: ‹Биз имомнинг орқасида бўлсак-чи?›, дейилди. У: ‹Уни ичингда ўқи, чунки мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Аллоҳ азза ва жалла айтди: Мен намозни Ўзим билан бандам ўртасида иккига бўлдим, бандамга эса сўрагани (берилади). Қачонки банда: {Алҳамду лиллаҳи роббил оламийн} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Менга ҳамд айтди›, дейди. Қачон у: {Ар-роҳманир-роҳийм} деса, Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандам Менга сано айтди›, дейди. Қачон у: {Малики явмид-дийн} деса, Аллоҳ: ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди — бир марта эса: ‹Бандам (ишини) Менга топширди›, деди. Қачон у: {Иййака наъбуду ва иййака настаъийн} деса, (Аллоҳ): ‹Бу Мен билан бандам ўртасидадир, бандамга сўрагани (берилади)›, дейди. Қачон у: {Иҳдинас-сиротал-мустақийм, сиротал-лазийна анъамта алайҳим ғайрил-мағзуби алайҳим ва лаз-золлийн} деса, (Аллоҳ): ‹Бу бандам учундир, бандамга сўрагани (берилади)›, дейди››», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Молик, Термизий, Абу Довуд, Насоий ва Ибн Можа) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
"إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عَمَلِهِ صَلَاتُهُ. فَإِنْ صَلُحَتْ فَقَدْ أَفْلَحَ وَأَنْجَحَ، وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ، فَإِنْ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ، قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ: انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَيُكَمَّلَ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنْ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَ".
رواه الترمذي(1) وكذلك أبو داود والنسائي وابن ماجه وأحمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh azza va jalla aytadi: ‹Qiyomat kuni banda oʻz amalidan birinchi boʻlib hisob beradigan narsa — uning namozidir. Agar u (namoz) durust boʻlsa, u rastgor va najot topgan boʻladi; agar buzuq boʻlsa, u noumid va ziyon koʻrgan boʻladi. Agar uning farzidan biror narsa kamaygan boʻlsa, Robb azza va jalla: ‹Qaranglar, bandamning nafl (namozlari) bormi — farzdan kamaygan narsa shu bilan toʻldirilsin?›, deydi. Soʻng uning boshqa amallari ham shunga (qarab hisoblanadi)›», dedilar. Buni Termiziy (shuningdek Abu Dovud, Nasoiy, Ibn Moja va Ahmad) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтади: ‹Қиёмат куни банда ўз амалидан биринчи бўлиб ҳисоб берадиган нарса — унинг намозидир. Агар у (намоз) дуруст бўлса, у растгор ва нажот топган бўлади; агар бузуқ бўлса, у ноумид ва зиён кўрган бўлади. Агар унинг фарзидан бирор нарса камайган бўлса, Робб азза ва жалла: ‹Қаранглар, бандамнинг нафл (намозлари) борми — фарздан камайган нарса шу билан тўлдирилсин?›, дейди. Сўнг унинг бошқа амаллари ҳам шунга (қараб ҳисобланади)›», дедилар. Буни Термизий (шунингдек Абу Довуд, Насоий, Ибн Можа ва Аҳмад) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: الصَّوْمُ لِي، وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، يَدَعُ شَهْوَتَهُ وَأَكْلَهُ وَشُرْبَهُ مِنْ أَجْلِي، وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ(1)، وَلِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ: فَرْحَةٌ حِينَ يُفْطِرُ، وَفَرْحَةٌ حِينَ يَلْقَى رَبَّهُ، وَلَخُلُوفُ(2) فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ".
رواه البخاري (وكذلك مسلم ومالك والترمذي النسائي وابن ماجه)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh azza va jalla aytadi: ‹Roʻza Men uchundir va uning (mukofotini) Oʻzim beraman. (Banda) shahvatini, yeyish va ichishini Mening yoʻlimda tark qiladi›. Roʻza — (doʻzaxdan) qalqondir. Roʻzador uchun ikki quvonch bor: bir quvonch — iftor qilganida, bir quvonch — Robbiga yoʻliqqanida. Roʻzadorning ogʻzidagi hid Alloh huzurida miskning hididan koʻra xushroqdir», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim, Molik, Termiziy, Nasoiy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтади: ‹Рўза Мен учундир ва унинг (мукофотини) Ўзим бераман. (Банда) шаҳватини, ейиш ва ичишини Менинг йўлимда тарк қилади›. Рўза — (дўзахдан) қалқондир. Рўзадор учун икки қувонч бор: бир қувонч — ифтор қилганида, бир қувонч — Роббига йўлиққанида. Рўзадорнинг оғзидаги ҳид Аллоҳ ҳузурида мискнинг ҳидидан кўра хушроқдир», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим, Молик, Термизий, Насоий ва Ибн Можа) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" قَالَ اللَّهُ: أَنْفِقْ يَا ابْنَ آدَمَ، أُنْفِقْ عَلَيْكَ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Alloh aytdi: ‹Ey Odam bolasi, (yaxshilik yoʻliga) sarfla — Men ham senga sarflayman (rizqingni kengaytiraman)›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳ айтди: ‹Эй Одам боласи, (яхшилик йўлига) сарфла — Мен ҳам сенга сарфлайман (ризқингни кенгайтираман)›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مَلَائِكَةً سَيَّارَةً فُضُلًا(1)، يَتَتَبَّعُونَ مَجَالِسَ الذِّكْرِ، فَإِذَا وَجَدُوا مَجْلِسًا فِيهِ ذِكْرٌ، قَعَدُوا مَعَهُمْ، وَحَفَّ بَعْضُهُمْ بَعْضًا بِأَجْنِحَتِهِمْ، حَتَّى يَمْلَأُوا مَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّمَاءِ الدُّنْيَا، فَإِذَااْنْصَرَفُوا عَرَجُوا وَصَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ، قَالَ (2) : فَيَسْأَلُهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ: مِنْ أَيْنَ جِئْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: جِئْنَا مِنْ عِنْدِ عِبَادٍ لَكَ فِي الْأَرْضِ، يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُهَلِّلُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ وَيَسْأَلُونَكَ، قَالَ: وَمَا يَسْأَلُونِي؟ قَالُوا يَسْأَلُونَكَ جَنَّتَكَ، قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا جَنَّتِي؟ قَالُوا: لَا أَيْ رَبِّ، قَالَ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا جَنَّتِي! قَالُوا: وَيَسْتَجِيرُونَكَ، قَالَ: وَمِمَّ يَسْتَجِيرُونَي؟ قَالُوا: مِنْ نَارِكَ يَا رَبِّ، قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا نَارِي؟ قَالُوا: لَا، قَالَ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي! قَالُوا: وَيَسْتَغْفِرُونَكَ، قَالَ (1) فَيَقُولُ: قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ، وأَعْطَيْتُهُمْ مَا سَأَلُوا، وَأَجَرْتُهُمْ مِمَّا اسْتَجَارُوا، قَالَ(1) يَقُولُونَ: رَبِّ فِيهِمْ فُلَانٌ، عَبْدٌ خَطَّاءٌ إِنَّمَا مَرَّ فَجَلَسَ مَعَهُمْ، قَالَ(1): فَيَقُولُ: وَلَهُ غَفَرْتُ؛ هُمْ الْقَوْمُ، لَا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ"
رواه مسلم وكذلك البخاري والترمذي والنسائي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi: U zot: «Allohning yoʻllarda kezib yuradigan, (belgilangan vazifadan) ortiqcha farishtalari bordir — ular zikr majlislarini izlab yuradilar. Qachonki ichida zikr boʻlgan bir majlisni topsalar, ular bilan birga oʻtiradilar va bir-birlarini qanotlari bilan oʻrab, ular bilan dunyo osmoni orasidagi (boʻshliqni) toʻldiradilar. (Majlisdagilar) tarqalganlarida, ular (farishtalar) osmonga koʻtariladilar. Shunda Alloh azza va jalla — ular haqida yaxshi bilguvchi boʻlgani holda — ulardan soʻraydi: ‹Qayerdan keldingiz?› Ular: ‹Yerdagi bandalaring huzuridan keldik: ular Senga tasbeh aytar, Seni ulugʻlar (takbir aytar), Seni yakkalar (tahlil aytar), Senga hamd aytar va Sendan soʻrar edilar›, deydilar. (Alloh): ‹Mendan nima soʻraydilar?›, deydi. Ular: ‹Sendan jannatingni soʻraydilar›, deydilar. (Alloh): ‹Ular jannatimni koʻrishganmi?›, deydi. Ular: ‹Yoʻq, ey Robbim›, deydilar. (Alloh): ‹Agar jannatimni koʻrganlarida qanday boʻlar edi!›, deydi. Ular: ‹Ular Sendan panoh soʻraydilar›, deydilar. (Alloh): ‹Nimadan Mendan panoh soʻraydilar?›, deydi. Ular: ‹Doʻzaxingdan, ey Robbim›, deydilar. (Alloh): ‹Ular doʻzaximni koʻrishganmi?›, deydi. Ular: ‹Yoʻq›, deydilar. (Alloh): ‹Agar doʻzaximni koʻrganlarida qanday boʻlar edi!›, deydi. Ular: ‹Ular Sendan magʻfirat soʻraydilar›, deydilar. Shunda (Alloh): ‹Men ularni magʻfirat qildim, soʻraganlarini berdim va panoh soʻragan narsalaridan ularga panoh berdim›, deydi. Ular: ‹Ey Robbim, ular orasida falon kishi — xatokor banda ham bor, u shunchaki oʻtib borarkan, ular bilan oʻtirib qolgan edi›, deydilar. (Alloh): ‹Uni ham magʻfirat qildim; ular shunday qavmdirki, ular bilan oʻtirgan kishi badbaxt boʻlmaydi›, deydi», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Buxoriy, Termiziy va Nasoiy) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилди: У зот: «Аллоҳнинг йўлларда кезиб юрадиган, (белгиланган вазифадан) ортиқча фаришталари бордир — улар зикр мажлисларини излаб юрадилар. Қачонки ичида зикр бўлган бир мажлисни топсалар, улар билан бирга ўтирадилар ва бир-бирларини қанотлари билан ўраб, улар билан дунё осмони орасидаги (бўшлиқни) тўлдирадилар. (Мажлисдагилар) тарқалганларида, улар (фаришталар) осмонга кўтариладилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла — улар ҳақида яхши билгувчи бўлгани ҳолда — улардан сўрайди: ‹Қаердан келдингиз?› Улар: ‹Ердаги бандаларинг ҳузуридан келдик: улар Сенга тасбеҳ айтар, Сени улуғлар (такбир айтар), Сени яккалар (таҳлил айтар), Сенга ҳамд айтар ва Сендан сўрар эдилар›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Мендан нима сўрайдилар?›, дейди. Улар: ‹Сендан жаннатингни сўрайдилар›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Улар жаннатимни кўришганми?›, дейди. Улар: ‹Йўқ, эй Роббим›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Агар жаннатимни кўрганларида қандай бўлар эди!›, дейди. Улар: ‹Улар Сендан паноҳ сўрайдилар›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Нимадан Мендан паноҳ сўрайдилар?›, дейди. Улар: ‹Дўзахингдан, эй Роббим›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Улар дўзахимни кўришганми?›, дейди. Улар: ‹Йўқ›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Агар дўзахимни кўрганларида қандай бўлар эди!›, дейди. Улар: ‹Улар Сендан мағфират сўрайдилар›, дейдилар. Шунда (Аллоҳ): ‹Мен уларни мағфират қилдим, сўраганларини бердим ва паноҳ сўраган нарсаларидан уларга паноҳ бердим›, дейди. Улар: ‹Эй Роббим, улар орасида фалон киши — хатокор банда ҳам бор, у шунчаки ўтиб бораркан, улар билан ўтириб қолган эди›, дейдилар. (Аллоҳ): ‹Уни ҳам мағфират қилдим; улар шундай қавмдирки, улар билан ўтирган киши бадбахт бўлмайди›, дейди», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Бухорий, Термизий ва Насоий) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ :
"يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي، فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ، ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ، ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ بِشِبْرٍ، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا(1) وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي، أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً"
رواه البخاري (وكذلك مسلم والترمذي وابن ماجه)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh taolo aytdi: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumoni (oʻyi) qoshidaman, va u Meni zikr qilganida, Men u bilan birgaman. Agar u Meni oʻz ichida zikr qilsa, Men uni Oʻz ichimda zikr qilaman; agar u Meni bir jamoat ichida zikr qilsa, Men uni ulardan yaxshiroq jamoat ichida zikr qilaman. Agar u Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; agar u Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman. Agar u Menga yurib kelsa, Men unga yugurib boraman›», dedilar. Buni Buxoriy (shuningdek Muslim, Termiziy va Ibn Moja) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ таоло айтди: ‹Мен бандамнинг Мен ҳақимдаги гумони (ўйи) қошидаман, ва у Мени зикр қилганида, Мен у билан биргаман. Агар у Мени ўз ичида зикр қилса, Мен уни Ўз ичимда зикр қиламан; агар у Мени бир жамоат ичида зикр қилса, Мен уни улардан яхшироқ жамоат ичида зикр қиламан. Агар у Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; агар у Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман. Агар у Менга юриб келса, Мен унга югуриб бораман›», дедилар. Буни Бухорий (шунингдек Муслим, Термизий ва Ибн Можа) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: يَا ابْنَ آدَمَ، مَرِضْتُ فَلَمْ تَعُدْنِي(1) قَالَ: يَا رَبِّ كَيْفَ أَعُودُكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ عَبْدِي فُلَانًا مَرِضَ فَلَمْ تَعُدْهُ؟ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّكَ لَوْ عُدْتَهُ لَوَجَدْتَنِي عِنْدَهُ. يَا ابْنَ آدَمَ: اسْتَطْعَمْتُكَ فَلَمْ تُطْعِمْنِي، قَالَ: يَا رَبِّ وَكَيْفَ أُطْعِمُكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنَّهُ اسْتَطْعَمَكَ عَبْدِي فُلَانٌ فَلَمْ تُطْعِمْهُ؟ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّكَ لَوْ أَطْعَمْتَهُ لَوَجَدْتَ ذَلِكَ عِنْدِي. يَا ابْنَ آدَمَ: اسْتَسْقَيْتُكَ فَلَمْ تَسْقِنِي، قَالَ: يَا رَبِّ كَيْفَ أَسْقِيكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ اسْتَسْقَاكَ عَبْدِي فُلَانٌ فَلَمْ تَسْقِهِ، أَمَا إِنَّكَ لَوْ سَقَيْتَهُ لَوَجَدْتَ ذَلِكَ عِنْدِي"
رواه مسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla Qiyomat kuni: ‹Ey Odam bolasi, Men kasal boʻldim, sen Meni yoʻqlamading›, deydi. U: ‹Ey Robbim, Sen olamlarning Robbi tursang, Seni qanday yoʻqlardim?›, deydi. (Alloh): ‹Falon bandam kasal boʻlganini, sen uni yoʻqlamaganingni bilmadingmi? Agar uni yoʻqlaganingda, Meni uning huzurida topishingni bilmadingmi? Ey Odam bolasi, Men sendan taom soʻradim, sen Meni taomlantirmading›, deydi. U: ‹Ey Robbim, Sen olamlarning Robbi tursang, Seni qanday taomlantirardim?›, deydi. (Alloh): ‹Falon bandam sendan taom soʻraganini, sen uni taomlantirmaganingni bilmadingmi? Agar uni taomlantirganingda, buni (savobini) Mening huzurimda topishingni bilmadingmi? Ey Odam bolasi, Men sendan suv soʻradim, sen Menga suv bermading›, deydi. U: ‹Ey Robbim, Sen olamlarning Robbi tursang, Senga qanday suv berardim?›, deydi. (Alloh): ‹Falon bandam sendan suv soʻradi, sen unga suv bermading. Agar unga suv berganingda, buni Mening huzurimda topgan boʻlarding›, deydi», dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла Қиёмат куни: ‹Эй Одам боласи, Мен касал бўлдим, сен Мени йўқламадинг›, дейди. У: ‹Эй Роббим, Сен оламларнинг Робби турсанг, Сени қандай йўқлардим?›, дейди. (Аллоҳ): ‹Фалон бандам касал бўлганини, сен уни йўқламаганингни билмадингми? Агар уни йўқлаганингда, Мени унинг ҳузурида топишингни билмадингми? Эй Одам боласи, Мен сендан таом сўрадим, сен Мени таомлантирмадинг›, дейди. У: ‹Эй Роббим, Сен оламларнинг Робби турсанг, Сени қандай таомлантирардим?›, дейди. (Аллоҳ): ‹Фалон бандам сендан таом сўраганини, сен уни таомлантирмаганингни билмадингми? Агар уни таомлантирганингда, буни (савобини) Менинг ҳузуримда топишингни билмадингми? Эй Одам боласи, Мен сендан сув сўрадим, сен Менга сув бермадинг›, дейди. У: ‹Эй Роббим, Сен оламларнинг Робби турсанг, Сенга қандай сув берардим?›, дейди. (Аллоҳ): ‹Фалон бандам сендан сув сўради, сен унга сув бермадинг. Агар унга сув берганингда, буни Менинг ҳузуримда топган бўлардинг›, дейди», дедилар. Буни Муслим ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي، وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي، فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا، قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ".
رواه أبو داود(وكذلك ابن ماجه وأحمد) بأسانيد صحيحة.(1)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Kibriyo (buyuklik) — Mening ridoyim (yopingichim), azamat (ulugʻlik) — Mening izorim (belbogʻim). Bas, kim shu ikkisidan biri boʻyicha Men bilan talashsa, Men uni doʻzaxga tashlayman›», dedilar. Buni Abu Dovud (shuningdek Ibn Moja va Ahmad) sahih sanadlar bilan rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Кибриё (буюклик) — Менинг ридойим (ёпингичим), азамат (улуғлик) — Менинг изорим (белбоғим). Бас, ким шу иккисидан бири бўйича Мен билан талашса, Мен уни дўзахга ташлайман›», дедилар. Буни Абу Довуд (шунингдек Ибн Можа ва Аҳмад) саҳиҳ санадлар билан ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ،أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" تُفْتَحُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ، وَيَوْمَ الْخَمِيسِ، فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا، إِلَّا رَجُلًا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ، فَيُقَالُ: (1) أَنْظِرُوا (2) هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا، أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا، أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا"
رواه مسلم (وكذلك مالك وأبو داود)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatning eshiklari dushanba va payshanba kunlari ochiladi, shunda Allohga hech narsani sherik qilmaydigan har bir banda magʻfirat qilinadi — faqat birodari bilan orasida adovat (kek) boʻlgan kishidan boshqa. (Ular haqida): ‹Bu ikkovini sulh qilishguncha kechiktiringlar; bu ikkovini sulh qilishguncha kechiktiringlar; bu ikkovini sulh qilishguncha kechiktiringlar›, deyiladi», dedilar. Buni Muslim (shuningdek Molik va Abu Dovud) rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатнинг эшиклари душанба ва пайшанба кунлари очилади, шунда Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмайдиган ҳар бир банда мағфират қилинади — фақат биродари билан орасида адоват (кек) бўлган кишидан бошқа. (Улар ҳақида): ‹Бу икковини сулҳ қилишгунча кечиктиринглар; бу икковини сулҳ қилишгунча кечиктиринглар; бу икковини сулҳ қилишгунча кечиктиринглар›, дейилади», дедилар. Буни Муслим (шунингдек Молик ва Абу Довуд) ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
" قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: ثَلَاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: رَجُلٌ أَعْطَى بِي ثُمَّ غَدَرَ (1)، وَرَجُلٌ بَاعَ حُرًّا فَأَكَلَ ثَمَنَهُ، وَرَجُلٌ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْتَوْفَى مِنْهُ وَلَمْ يُعْطِهِ أَجْرَهُ"
رواه البخاري (وكذلك ابن ماجه وأحمد)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: Alloh taolo aytdi: «Uch (toifa) kishi borki, Qiyomat kunida Men ularga daʼvogar boʻlaman: bir kishi Mening (nomim) bilan (ahd) berib, soʻng xiyonat qildi; bir kishi ozod insonni sotib, uning pulini yedi; va bir kishi yollanma ishchini yollab, undan (ishini) toʻliq oldi-yu, lekin haqqini bermadi». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Ibn Moja va Ahmad).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: Аллоҳ таоло айтди: «Уч (тоифа) киши борки, Қиёмат кунида Мен уларга даъвогар бўламан: бир киши Менинг (номим) билан (аҳд) бериб, сўнг хиёнат қилди; бир киши озод инсонни сотиб, унинг пулини еди; ва бир киши ёлланма ишчини ёллаб, ундан (ишини) тўлиқ олди-ю, лекин ҳаққини бермади». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Ибн Можа ва Аҳмад).
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ :
"إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بجَلَالِي؟ الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلِّي"
رواه البخاري (وكذلك مالك)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh Qiyomat kunida aytadi: «Mening ulugʻligim (jaloli) haqqi-hurmati bir-birini sevganlar qayerda? Bugun — soyadan boshqa hech qanday soya boʻlmagan kunda — Men ularni Oʻz soyamda soyalantiraman». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Molik).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ Қиёмат кунида айтади: «Менинг улуғлигим (жалоли) ҳаққи-ҳурмати бир-бирини севганлар қаерда? Бугун — соядан бошқа ҳеч қандай соя бўлмаган кунда — Мен уларни Ўз соямда соялантираман». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Молик).
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ، قَالَ: فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ يُنَادِي فِي السَّمَاءِ فَيَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، قَالَ: ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ. وَإِذَا اللَّهُ أَبْغَضَ عَبْدًا، دَعَا جِبْرِيلَ فَيَقُولُ: إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضْهُ، فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ، قَالَ: فَيُبْغِضُونَهُ، ثُمَّ تُوضَعُ لَهُ الْبَغْضَاءُ فِي الْأَرْضِ".
رواه مسلم (وكذلك البخاري ومالك والترمذي)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh bir bandani sevsa, Jibrilni chaqirib: ‹Men falon kishini sevaman, sen ham uni sevgin›, deydi. Shunda Jibril uni sevadi. Soʻngra u osmonda: ‹Alloh falon kishini sevadi, sizlar ham uni sevinglar›, deb nido qiladi. Bas, osmon ahli uni sevadi. Soʻng unga yerda (odamlar orasida) ham qabul (maqbullik) beriladi. Alloh bir bandani yomon koʻrsa, Jibrilni chaqirib: ‹Men falon kishini yomon koʻraman, sen ham uni yomon koʻrgin›, deydi. Shunda Jibril uni yomon koʻradi. Soʻngra u osmon ahliga: ‹Alloh falon kishini yomon koʻradi, sizlar ham uni yomon koʻringlar›, deb nido qiladi. Bas, ular uni yomon koʻradilar. Soʻng unga yerda (odamlar orasida) ham nafrat soladi», dedilar. Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy, Molik va Termiziy).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилни чақириб: ‹Мен фалон кишини севаман, сен ҳам уни севгин›, дейди. Шунда Жибрил уни севади. Сўнгра у осмонда: ‹Аллоҳ фалон кишини севади, сизлар ҳам уни севинглар›, деб нидо қилади. Бас, осмон аҳли уни севади. Сўнг унга ерда (одамлар орасида) ҳам қабул (мақбуллик) берилади. Аллоҳ бир бандани ёмон кўрса, Жибрилни чақириб: ‹Мен фалон кишини ёмон кўраман, сен ҳам уни ёмон кўргин›, дейди. Шунда Жибрил уни ёмон кўради. Сўнгра у осмон аҳлига: ‹Аллоҳ фалон кишини ёмон кўради, сизлар ҳам уни ёмон кўринглар›, деб нидо қилади. Бас, улар уни ёмон кўрадилар. Сўнг унга ерда (одамлар орасида) ҳам нафрат солади», дедилар. Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий, Молик ва Термизий).
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا، فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ، كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ، وَمَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ نَفْسِ عَبْدِي الْمُؤْمِنِ، يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَأَنَا أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ"
رواه البخاري
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh azza va jalla aytdi: «Kim Mening biror avliyoyimga (doʻstimga) dushmanlik qilsa, Men unga urush eʼlon qilaman. Bandam Menga Oʻzim unga farz qilgan narsadan koʻra suyukliroq boʻlgan biror narsa bilan yaqinlashmadi. Bandam Menga nafl (ibodat)lar bilan yaqinlashaveradi, toki Men uni sevib qolaman. Men uni sevsam, uning eshitadigan qulogʻi, koʻradigan koʻzi, ushlaydigan qoʻli va yuradigan oyogʻi boʻlaman. Agar Mendan soʻrasa, albatta unga beraman; agar Mendan panoh tilasa, albatta uni panohimga olaman. Men qiladigan biror ishda moʻmin bandamning jonini olishdagi ikkilanishimchalik ikkilanmaganman: u oʻlimni yomon koʻradi, Men esa uni xafa qilishni yomon koʻraman». Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ азза ва жалла айтди: «Ким Менинг бирор авлиёйимга (дўстимга) душманлик қилса, Мен унга уруш эълон қиламан. Бандам Менга Ўзим унга фарз қилган нарсадан кўра суюклироқ бўлган бирор нарса билан яқинлашмади. Бандам Менга нафл (ибодат)лар билан яқинлашаверади, токи Мен уни севиб қоламан. Мен уни севсам, унинг эшитадиган қулоғи, кўрадиган кўзи, ушлайдиган қўли ва юрадиган оёғи бўламан. Агар Мендан сўраса, албатта унга бераман; агар Мендан паноҳ тиласа, албатта уни паноҳимга оламан. Мен қиладиган бирор ишда мўмин бандамнинг жонини олишдаги иккиланишимчалик иккиланмаганман: у ўлимни ёмон кўради, Мен эса уни хафа қилишни ёмон кўраман». Буни Бухорий ривоят қилган.
: عَنْ أبي هرَيرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ
يَقُولُ اللهُ تَعَالَى : مَا لِعَبْدِي المُؤْمِنِ عِنْدِي جَزَاءٌ، إِذا قَبَضْتُ صَفِيَّهُ، مِنْ أَهلِ الدُّنْيَا، ثُمَّ احْتَسبَهُ، إِلَّا الجَنَّةَ
رواه البخاري
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh taolo aytadi: «Men moʻmin bandamning dunyo ahlidan boʻlgan suyukli doʻstini (jonini) olganimda, u esa buni (savobini umid qilib) sabr bilan kutib olsa, unga Men tomonimdan jannatdan boshqa hech qanday mukofot yoʻqdir». Buni Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ таоло айтади: «Мен мўмин бандамнинг дунё аҳлидан бўлган суюкли дўстини (жонини) олганимда, у эса буни (савобини умид қилиб) сабр билан кутиб олса, унга Мен томонимдан жаннатдан бошқа ҳеч қандай мукофот йўқдир». Буни Бухорий ривоят қилган.
:عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ، صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، قَالَ
. قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ : إِذا أَحَبَّ عَبْدِي لِقَائي ، أَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ ، وإِذا كَرِهَ لِقَائي ، كَرِهْتُ لِقَاءَهُ
.رواه البخاري و مالك
و في رواية مسلم ، توضح معنى الحديث :
: عَنْ عَائِشَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهَا ، قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللهِ ، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّمَ
مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ ، أَحَبَّ اللهُ لِقَاءَهُ ، وَ مَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ ، كَرِهَ اللهُ لِقَاءَهُ . فَقُلْتُ : يَا نَبِيَّ اللهِ ، أَكَراهِيةَ المَوْتِ ؟ فَكُلُّنَا نَكْرَهُ المَوْتَ . قَالَ لَيْسَ كَذَلِكَ ، وَلَكِنَّ المُؤْمِنَ إذا بُشِّرَ بِرَحْمةِ اللهِ وَ رِضْوَانِهِ وَجَنَّتِهِ ، أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ ، فَأَحَبَّ اللهُ لِقَاءَهُ ، وَإِنَّ الكَافِرَ إِذا بُشِّرَ بِعَذَابِ اللهِ وَسَخَطِهِ ، كَرِهَ لِقَاءَاللهِ ، وَكَرِهَ اللهُ لِقاءَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh azza va jalla aytdi: «Bandam Menga (qovushib) uchrashishni sevsa, Men ham unga uchrashishni sevaman; agar u Menga uchrashishni yomon koʻrsa, Men ham unga uchrashishni yomon koʻraman». Buni Buxoriy va Molik rivoyat qilgan. Muslimning hadis maʼnosini oydinlashtiradigan rivoyatida: Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim Allohga uchrashishni sevsa, Alloh ham unga uchrashishni sevadi; kim Allohga uchrashishni yomon koʻrsa, Alloh ham unga uchrashishni yomon koʻradi». Men: «Yo Nabiyalloh, (bu) oʻlimni yomon koʻrish (sababidan)mi? Axir hammamiz oʻlimni yomon koʻramiz-ku», dedim. U zot: «Unday emas. Balki moʻmin Allohning rahmati, rizoligi va jannati bilan xushxabar berilganda, Allohga uchrashishni sevadi, shunda Alloh ham unga uchrashishni sevadi. Kofir esa Allohning azobi va gʻazabi bilan (xabar) berilganda, Allohga uchrashishni yomon koʻradi, shunda Alloh ham unga uchrashishni yomon koʻradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ азза ва жалла айтди: «Бандам Менга (қовушиб) учрашишни севса, Мен ҳам унга учрашишни севаман; агар у Менга учрашишни ёмон кўрса, Мен ҳам унга учрашишни ёмон кўраман». Буни Бухорий ва Молик ривоят қилган. Муслимнинг ҳадис маъносини ойдинлаштирадиган ривоятида: Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким Аллоҳга учрашишни севса, Аллоҳ ҳам унга учрашишни севади; ким Аллоҳга учрашишни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради». Мен: «Ё Набийаллоҳ, (бу) ўлимни ёмон кўриш (сабабидан)ми? Ахир ҳаммамиз ўлимни ёмон кўрамиз-ку», дедим. У зот: «Ундай эмас. Балки мўмин Аллоҳнинг раҳмати, ризолиги ва жаннати билан хушхабар берилганда, Аллоҳга учрашишни севади, шунда Аллоҳ ҳам унга учрашишни севади. Кофир эса Аллоҳнинг азоби ва ғазаби билан (хабар) берилганда, Аллоҳга учрашишни ёмон кўради, шунда Аллоҳ ҳам унга учрашишни ёмон кўради», дедилар.
عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبَيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، قَالَ :
أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلي نَفْسِهِ ، فَلَمَّا حَضَرَهُ المَوْتُ أَوْصَى بَنِيه ، فَقَالَ : إِذَا أَنَا مِتُّ فَأَحْرِقُوني ، ثُمَّ اسْحَقُوني ، ثُمَّ أَذْرُوني في البَحْرِ فَوَاللهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيَّ رَبِّي لَيُعَذَّبَنِّي عَذَاباً ، مَا عَذَّبَهُ أَحَداً ، فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ . فَقَالَ لِلْأَرْضِ : أَدِّي مَا أَخَذْتِ ، فَإِذا هُوَ قَائِمٌ ، فَقَالَ لَهُ : مَا حَمَلَكَ عَلَي مَا صَنَعْتَ ؟ قَالَ : خَشْيَتُكَ يَا رَبِّ ، أَوْ مَخَافَتُكَ . فَغَفَرَ لَهُ بِذَلِكَ .
رواهُ مسلم (وكذلك البخاري والنسائي وابن ماجه)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ dedilar: «Bir kishi oʻz nafsiga (gunoh qilib) haddan oshdi. Unga oʻlim yetganda, oʻgʻillariga vasiyat qilib: ‹Men oʻlsam, meni kuydiringlar, soʻng (kulimni) yanchinglar, keyin meni dengizga sochib yuboringlar. Allohga qasamki, agar Robbim menga qodir boʻlsa (qoʻlga olsa), meni hech kimni azoblamagan azob bilan azoblaydi›, dedi. Ular unga shunday qilishdi. Shunda U (Alloh) yerga: ‹Olganingni qaytar!› dedi. Shu zahoti u (kishi) tik turgan holida (paydo boʻldi). U (Alloh) unga: ‹Nima seni bu ishga undadi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim, yo Rabb›, dedi (yoki: ‹Sening (azobingdan) hayiqqanim›, dedi). Bas, (Alloh) shu (qoʻrquv) sababli uni kechirdi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy, Nasoiy va Ibn Moja).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ дедилар: «Бир киши ўз нафсига (гуноҳ қилиб) ҳаддан ошди. Унга ўлим етганда, ўғилларига васият қилиб: ‹Мен ўлсам, мени куйдиринглар, сўнг (кулимни) янчинглар, кейин мени денгизга сочиб юборинглар. Аллоҳга қасамки, агар Роббим менга қодир бўлса (қўлга олса), мени ҳеч кимни азобламаган азоб билан азоблайди›, деди. Улар унга шундай қилишди. Шунда У (Аллоҳ) ерга: ‹Олганингни қайтар!› деди. Шу заҳоти у (киши) тик турган ҳолида (пайдо бўлди). У (Аллоҳ) унга: ‹Нима сени бу ишга ундади?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним, ё Рабб›, деди (ёки: ‹Сенинг (азобингдан) ҳайиққаним›, деди). Бас, (Аллоҳ) шу (қўрқув) сабабли уни кечирди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий, Насоий ва Ибн Можа).
عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ ، عَنِ النَّبَيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ، فِيما يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ ، قَالَ :
أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا ، فَقَالَ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبي . فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالى : أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا ، فَعَلِمَ أنَّ لَهُ رَبّاً ، يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، وَيَأْخُذُ بِهِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ ، فَقَالَ : أَيّ رَبِّ ، اغْفِرْ لِي ذَنْبِِي ، فَقَالَ تَبَارَكَ وتَعَالى : عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْباً . فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبّاً يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، ويَأْخُذُ بِهِ . ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ ، فَقَالَ : أَيّ رَبِّ ، اغْفِرْ لِي ذَنْبِي : فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى : أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْباً ، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبّاً ، يَغْفِرُ الذَّنْبَ ، ويَأْخُذُ بالذَّنْبِ . اعْمَلْ مَا شِئْتَ ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ .
رواهُ مسلم (وكذلك البخاري)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ Robbisi azza va jalladan hikoya qilib, dedilar: «Bir banda gunoh qilib: ‹Ey Alloh, gunohimni kechirgin›, dedi. Shunda U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana gunoh qildi va: ‹Ey Rabbim, gunohimni kechirgin›, dedi. U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi›, dedi. Soʻng u yana gunoh qildi va: ‹Ey Rabbim, gunohimni kechirgin›, dedi. U (tabaraka va taolo): ‹Bandam gunoh qildi va oʻzining gunohni kechiradigan hamda gunoh uchun (jazoga) tutadigan Robbi borligini bildi. Xohlagan ishingni qil, Men seni kechirdim›, dedi». Buni Muslim rivoyat qilgan (shuningdek Buxoriy).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ Роббиси азза ва жалладан ҳикоя қилиб, дедилар: «Бир банда гуноҳ қилиб: ‹Эй Аллоҳ, гуноҳимни кечиргин›, деди. Шунда У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди›, деди. Сўнг у яна гуноҳ қилди ва: ‹Эй Раббим, гуноҳимни кечиргин›, деди. У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди›, деди. Сўнг у яна гуноҳ қилди ва: ‹Эй Раббим, гуноҳимни кечиргин›, деди. У (табарака ва таоло): ‹Бандам гуноҳ қилди ва ўзининг гуноҳни кечирадиган ҳамда гуноҳ учун (жазога) тутадиган Роббиси борлигини билди. Хоҳлаган ишингни қил, Мен сени кечирдим›, деди». Буни Муслим ривоят қилган (шунингдек Бухорий).
عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ
يَتنزَّلُ رَبُّنَا ، تَبَارَكَ وَتَعَالَى ، كُلَّ لَيْلَةٍ إلي سَمَاءِ الدُّنْيا ، حينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الاخِرُ ، فَيَقُولُ مَنْ يَدْعُوني فأَسْتَجِيبَ لَه ؟ مَنْ يَسْأَلُني فَأُعْطِيَهُ ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُني فَأَغْفِرَلَهُ ؟
رواه البخاري (وكذلك مسلم ومالك والترمذي و أبو داود)
وفي رواية لمسلم زيادة:
فَلا يَزالُ كذَلِك حَتَى يُضِيءَ الفَجْرُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Robbimiz tabaraka va taolo har kecha, kechaning oxirgi uchdan biri qolganda, dunyo osmoniga tushadi va: ‹Menga kim duo qiladi — Men uning (duosini) ijobat qilaman? Mendan kim soʻraydi — Men unga beraman? Mendan kim magʻfirat soʻraydi — Men uni kechiraman?› deydi». Buni Buxoriy rivoyat qilgan (shuningdek Muslim, Molik, Termiziy va Abu Dovud). Muslimning rivoyatida (quyidagi) ziyoda bor: «Toki tong yorishguncha shunday davom etadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Роббимиз табарака ва таоло ҳар кеча, кечанинг охирги учдан бири қолганда, дунё осмонига тушади ва: ‹Менга ким дуо қилади — Мен унинг (дуосини) ижобат қиламан? Мендан ким сўрайди — Мен унга бераман? Мендан ким мағфират сўрайди — Мен уни кечираман?› дейди». Буни Бухорий ривоят қилган (шунингдек Муслим, Молик, Термизий ва Абу Довуд). Муслимнинг ривоятида (қуйидаги) зиёда бор: «Токи тонг ёришгунча шундай давом этади».
عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : قَالَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ
قَالَ اللهُ أَعْدَدْتُ لِعِبَادي الصَّالِحِينَ مَا لَا عَيْنٌ رَأَت وَ لَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ فاقْرأُوا إنْ شِئْتُمْ : فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ
رواه البخاري و مسلم والترمذي وابن ماجه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: Alloh aytdi: «Men solih bandalarim uchun hech bir koʻz koʻrmagan, hech bir quloq eshitmagan va hech bir inson qalbiga kelmagan (neʼmat)larni tayyorlab qoʻydim». Xohlasangiz, (ushbu oyatni) oʻqinglar: {Bas, hech bir jon ular uchun koʻzlar quvonchidan nimalar yashirib qoʻyilganini bilmas} (Sajda 17). Buni Buxoriy, Muslim, Termiziy va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: Аллоҳ айтди: «Мен солиҳ бандаларим учун ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган (неъмат)ларни тайёрлаб қўйдим». Хоҳласангиз, (ушбу оятни) ўқинглар: {Бас, ҳеч бир жон улар учун кўзлар қувончидан нималар яшириб қўйилганини билмас} (Сажда 17). Буни Бухорий, Муслим, Термизий ва Ибн Можа ривоят қилган.
عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ رَسُول اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ
لَمَّا خَلَقَ اللهُ الجَنَّةَ وَالنَّارَ أَرْسَلَ جِبْرِيْلَ إلى الجنَّةِ فَقَالَ انْظُرْ إِلَيْهَا وَإلى مَا أَعْدَدْتُ لأهْلِهَا فِيْهَا . قَالَ: فَجَاءَهَا وَنَظَرَ إِلَيْهَا وَ إِلى مَا أَعَدَّاللهُ لأهْلِهَا فِيْهَا. قَالَ: فَرَجَعَ إِلَيْهِ قَالَ: فَوَعِزَّتِكَ لَا يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَهَا فَأَمَرَ بِهَا فَحُفَّتْ بِالمَكَارِهِ فَقَالَ: ارْجِعْ إِلَيْهَا ، فَانْظُرْ إِلى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِهَا فِيْهَا ، قَالَ: فَرَجَعَ إِلَيْهَا ، فإِذا هِيَ قَدْ حُفَّتْ بِالمَكَارِهِ ، فَرَجَعَ إِلَيْهِ ، فَقَالَ: وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خِفْتُ أَنْ لَا يَدْخُلَهَا أَحَدٌ قَالَ: اذْهَبْ إِلى النَّارِ فَانْظُرْ إِليْها ، وإلى مَا أَعْدَدْتُ لأَهْلِها فِيْهَا . فإذا هِي يَرْكَبُ بَعْضُهَا بَعْضًا ، فَرَجَعَ إِلَيْهِ ، فَقَالَ: وَ عِزَّتِكَ لَا يَسْمَعُ بِهَا أحَدٌ فَيَدْخُلَهَا . فَأَمَر بِها فَحُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ ، فَقَالَ: ارْجِعْ إِلَيْهَا ، فَرَجَعَ إلَيْهَا ، فَقَالَ: وَ عِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أنْ لَا يَنْجُوَ مِنْهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَهَا
رواه الترمذي و قال حديث حسن صحيح و كذلك أبو داود والنسائي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh jannat va doʻzaxni yaratganda, Jibrilni jannatga yuborib: ‹Unga va undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarimga qara›, dedi. U (Jibril) kelib, unga va Alloh undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarga qaradi. Soʻng Uning huzuriga qaytib: ‹Izzatingga qasam, uni eshitgan har kimsa albatta unga kiradi›, dedi. Shunda (Alloh) uni (oʻrab qoʻyishni) buyurdi, bas jannat mashaqqatlar bilan oʻraldi. (Alloh): ‹Unga qayt va undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarga qara›, dedi. U unga qaytdi, bas mana u mashaqqatlar bilan oʻralgan edi. Soʻng Uning huzuriga qaytib: ‹Izzatingga qasam, hech kim unga kirmasa keragu, deb qoʻrqdim›, dedi. (Alloh): ‹Doʻzaxga bor, unga va undagi ahli uchun tayyorlagan narsalarga qara›, dedi. Bas mana u qat-qat (bir-birining ustida) edi. U Uning huzuriga qaytib: ‹Izzatingga qasam, uni eshitgan hech kim unga kirmasa keragu›, dedi. Shunda (Alloh) uni (oʻrashni) buyurdi, bas doʻzax shahvatlar (nafs istaklari) bilan oʻraldi. Soʻng: ‹Unga qayt›, dedi. U unga qaytib: ‹Izzatingga qasam, hech kim undan qutula olmay, balki hamma unga kirib qolsa keragu, deb qoʻrqdim›, dedi». Buni Termiziy rivoyat qilib: «Hadis hasan sahihdir», degan; shuningdek Abu Dovud va Nasoiy (ham rivoyat qilgan).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ жаннат ва дўзахни яратганда, Жибрилни жаннатга юбориб: ‹Унга ва ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларимга қара›, деди. У (Жибрил) келиб, унга ва Аллоҳ ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қаради. Сўнг Унинг ҳузурига қайтиб: ‹Иззатингга қасам, уни эшитган ҳар кимса албатта унга киради›, деди. Шунда (Аллоҳ) уни (ўраб қўйишни) буюрди, бас жаннат машаққатлар билан ўралди. (Аллоҳ): ‹Унга қайт ва ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қара›, деди. У унга қайтди, бас мана у машаққатлар билан ўралган эди. Сўнг Унинг ҳузурига қайтиб: ‹Иззатингга қасам, ҳеч ким унга кирмаса керагу, деб қўрқдим›, деди. (Аллоҳ): ‹Дўзахга бор, унга ва ундаги аҳли учун тайёрлаган нарсаларга қара›, деди. Бас мана у қат-қат (бир-бирининг устида) эди. У Унинг ҳузурига қайтиб: ‹Иззатингга қасам, уни эшитган ҳеч ким унга кирмаса керагу›, деди. Шунда (Аллоҳ) уни (ўрашни) буюрди, бас дўзах шаҳватлар (нафс истаклари) билан ўралди. Сўнг: ‹Унга қайт›, деди. У унга қайтиб: ‹Иззатингга қасам, ҳеч ким ундан қутула олмай, балки ҳамма унга кириб қолса керагу, деб қўрқдим›, деди». Буни Термизий ривоят қилиб: «Ҳадис ҳасан саҳиҳдир», деган; шунингдек Абу Довуд ва Насоий (ҳам ривоят қилган).
الْحَرْبُ خُدَعَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Urush hiyladir», dedilar. «Muttafaqun alayh».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уруш ҳийладир», дедилар. «Муттафақун алайҳ».