حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يُحِبُّ الرَّجُلَ وَلَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَعْمَلَ كَعَمَلِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّفَقَالَ أَنَسٌ فَمَا رَأَيْتُ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرِحُوا بِشَيْءٍ قَطُّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ الْإِسْلَامَ مَا فَرِحُوا بِهَذَا مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنَسٌ فَنَحْنُ نُحِبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَعْمَلَ كَعَمَلِهِ فَإِذَا كُنَّا مَعَهُ فَحَسْبُنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, kishi bir kishini sevadi-yu, lekin uning ameli kabi amal qila olmaydi (nima boʻladi)?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kishi oʻzi sevgan kishi bilan birga boʻladi», dedilar. Anas dedi: Men Rasululloh ﷺ ning sahobalarini — Islomdan boʻlak — hech bir narsadan u zotning shu soʻzlaridan xursand boʻlganchalik xursand boʻlganlarini koʻrmadim. Anas dedi: Biz Rasululloh ﷺ ni sevamiz, lekin u zotning amallari kabi amal qila olmaymiz; bas, u zot bilan birga boʻlsak, bizga shuning oʻzi kifoya.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, киши бир кишини севади-ю, лекин унинг амели каби амал қила олмайди (нима бўлади)?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Киши ўзи севган киши билан бирга бўлади», дедилар. Анас деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларини — Исломдан бўлак — ҳеч бир нарсадан у зотнинг шу сўзларидан хурсанд бўлганчалик хурсанд бўлганларини кўрмадим. Анас деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ни севамиз, лекин у зотнинг амаллари каби амал қила олмаймиз; бас, у зот билан бирга бўлсак, бизга шунинг ўзи кифоя.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ قَالَ أَنَسٌمَا شَمِمْتُ شَيْئًا عَنْبَرًا قَطُّ وَلَا مِسْكًا قَطُّ وَلَا شَيْئًا قَطُّ أَطْيَبَ مِنْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا مَسِسْتُ شَيْئًا قَطُّ دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مَسًّا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَابِتٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَلَسْتَ كَأَنَّكَ تَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَأَنَّكَ تَسْمَعُ إِلَى نَغَمَتِهِ فَقَالَ بَلَى وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ أَلْقَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَقُولَ يَا رَسُولَ اللَّهِ خُوَيْدِمُكَ قَالَ خَدَمْتُهُ عَشْرَ سِنِينَ بِالْمَدِينَةِ وَأَنَا غُلَامٌ لَيْسَ كُلُّ أَمْرِي كَمَا يَشْتَهِي صَاحِبِي أَنْ يَكُونَ مَا قَالَ لِي فِيهَا أُفٍّ وَلَا قَالَ لِي لِمَ فَعَلْتَ هَذَا وَأَلَّا فَعَلْتَ هَذَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men hech qachon na anbar, na mushk, na boshqa biror narsani Rasululloh ﷺ ning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlamaganman va hech qachon na dibo (zarbof shoyi), na ipakni Rasululloh ﷺ dan koʻra teginishi yumshoqroq qilib ushlamaganman. Sobit aytdi: Men: «Ey Abu Hamza, sen goʻyo Rasululloh ﷺ ga qarab turgandek va u zotning ovozlarini eshitib turgandek emasmisan?» dedim. U: «Ha, Allohga qasamki, men qiyomat kuni u zotga yoʻliqib: ‹Yo Rasululloh, xizmatkorchangiz›, deyishni umid qilaman», dedi. U dedi: Men bola holimda Madinada u zotga oʻn yil xizmat qildim; mening har bir ishim ham hamrohim istaganday boʻlavermasdi, ammo u zot menga shu (yillar) ichida na: «Uf», dedilar, na: «Nega buni qilding?» yoki: «Nega buni qilmading?» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен ҳеч қачон на анбар, на мушк, на бошқа бирор нарсани Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидламаганман ва ҳеч қачон на дибо (зарбоф шойи), на ипакни Расулуллоҳ ﷺ дан кўра тегиниши юмшоқроқ қилиб ушламаганман. Собит айтди: Мен: «Эй Абу Ҳамза, сен гўё Расулуллоҳ ﷺ га қараб тургандек ва у зотнинг овозларини эшитиб тургандек эмасмисан?» дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки, мен қиёмат куни у зотга йўлиқиб: ‹Ё Расулуллоҳ, хизматкорчангиз›, дейишни умид қиламан», деди. У деди: Мен бола ҳолимда Мадинада у зотга ўн йил хизмат қилдим; менинг ҳар бир ишим ҳам ҳамроҳим истагандай бўлавермасди, аммо у зот менга шу (йиллар) ичида на: «Уф», дедилар, на: «Нега буни қилдинг?» ёки: «Нега буни қилмадинг?» дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنِّي لَأَسْعَى فِي الْغِلْمَانِ يَقُولُونَ جَاءَ مُحَمَّدٌ فَأَسْعَى فَلَا أَرَى شَيْئًا ثُمَّ يَقُولُونَ جَاءَ مُحَمَّدٌ فَأَسْعَى فَلَا أَرَى شَيْئًا قَالَ حَتَّى جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبُهُ أَبُو بَكْرٍ فَكُنَّا فِي بَعْضِ حِرَارِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ بَعَثَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لِيُؤْذِنَ بِهِمَا الْأَنْصَارَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا زُهَاءَ خَمْسِ مِائَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ حَتَّى انْتَهَوْا إِلَيْهِمَا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ انْطَلِقَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبُهُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ فَخَرَجَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ حَتَّى إِنَّ الْعَوَاتِقَ لَفَوْقَ الْبُيُوتِ يَتَرَاءَيْنَهُ يَقُلْنَ أَيُّهُمْ هُوَ أَيُّهُمْ هُوَ قَالَ فَمَا رَأَيْنَا مَنْظَرًا مُشْبِهًا بِهِ يَوْمَئِذٍ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَوْمَ دَخَلَ عَلَيْنَا وَيَوْمَ قُبِضَ فَلَمْ أَرَ يَوْمَيْنِ مُشْبِهًا بِهِمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men bolalar orasida yugurar edim; ular: «Muhammad keldi», deyishardi, men yugurardim-u, hech narsani koʻrmasdim. Soʻng yana: «Muhammad keldi», deyishardi, men yugurardim-u, hech narsani koʻrmasdim. Nihoyat Rasululloh ﷺ va hamrohlari Abu Bakr keldilar. Biz Madinaning baʼzi toshloq joylarida edik. Soʻng madinaliklardan bir kishi bizni ansorlarga ikkovlarining kelganidan xabar berish uchun yubordi. Shunda ansorlardan besh yuzga yaqin kishi ularni qarshi olib, ularning oldiga yetib bordilar. Ansorlar: «Ikkovingiz omon va (soʻzingizga) itoat qilingan holda yuringlar», dedilar. Rasululloh ﷺ va hamrohlari ularning orasida (Madinaga) kirib keldilar. Madina ahli chiqib keldi, hatto turmushga chiqmagan qizlar ham uylarning ustida turib u zotga qarab: «Qaysi biri u? Qaysi biri u?» deyishardi. (Anas) dedi: Biz oʻsha kuni bunga oʻxshash manzarani koʻrmagan edik. Anas ibn Molik dedi: Men u zotni huzurimizga kirgan kunlari ham, vafot etgan kunlari ham koʻrdim; bu ikki kunga oʻxshash ikki kunni koʻrmadim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен болалар орасида югурар эдим; улар: «Муҳаммад келди», дейишарди, мен югурардим-у, ҳеч нарсани кўрмасдим. Сўнг яна: «Муҳаммад келди», дейишарди, мен югурардим-у, ҳеч нарсани кўрмасдим. Ниҳоят Расулуллоҳ ﷺ ва ҳамроҳлари Абу Бакр келдилар. Биз Мадинанинг баъзи тошлоқ жойларида эдик. Сўнг мадиналиклардан бир киши бизни ансорларга икковларининг келганидан хабар бериш учун юборди. Шунда ансорлардан беш юзга яқин киши уларни қарши олиб, уларнинг олдига етиб бордилар. Ансорлар: «Икковингиз омон ва (сўзингизга) итоат қилинган ҳолда юринглар», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ва ҳамроҳлари уларнинг орасида (Мадинага) кириб келдилар. Мадина аҳли чиқиб келди, ҳатто турмушга чиқмаган қизлар ҳам уйларнинг устида туриб у зотга қараб: «Қайси бири у? Қайси бири у?» дейишарди. (Анас) деди: Биз ўша куни бунга ўхшаш манзарани кўрмаган эдик. Анас ибн Молик деди: Мен у зотни ҳузуримизга кирган кунлари ҳам, вафот этган кунлари ҳам кўрдим; бу икки кунга ўхшаш икки кунни кўрмадим.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ وَقَتَادَةَ وَحَمْزَةَ الضَّبِّيِّ أَنَّهُمْ سَمِعُوا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَىوَكَانَ قَتَادَةُ يَقُولُ كَفَضْلِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Men va qiyomat mana shunday yuborildim», deb koʻrsatkich va oʻrta barmoqlari bilan ishora qildilar. Qatoda: «Ularning biri ikkinchisidan ortiq boʻlgani kabi», der edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Мен ва қиёмат мана шундай юборилдим», деб кўрсаткич ва ўрта бармоқлари билан ишора қилдилар. Қатода: «Уларнинг бири иккинчисидан ортиқ бўлгани каби», дер эди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَ الْكِتَابِ يُسَلِّمُونَ عَلَيْنَا فَكَيْفَ نَرُدُّ عَلَيْهِمْ قَالَ قُولُوا وَعَلَيْكُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning sahobalari: «Yo Rasululloh, ahli kitob bizga salom beryapti, ularga qanday javob qaytaramiz?» dedilar. U zot: «‹Va alaykum›, denglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобалари: «Ё Расулуллоҳ, аҳли китоб бизга салом беряпти, уларга қандай жавоб қайтарамиз?» дедилар. У зот: «‹Ва алайкум›, денглар», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ قُلْتُ لَهُ سَمِعْتَ أَنَسًا يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ قَالَ نَعَمْ
Muoviya ibn Qurra Abu Iyosdan rivoyat qilinadi. (Shuʼba) dedi: Men unga: «Sen Anasning Nabiy ﷺ dan Nuʼmon ibn Muqarrin haqida: ‹Qavmning singlisining oʻgʻli oʻzlaridandir› — yoki: ‹oʻzlaridan (biri)dir› — deganlarini rivoyat qilganini eshitdingmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Муовия ибн Қурра Абу Иёсдан ривоят қилинади. (Шуъба) деди: Мен унга: «Сен Анаснинг Набий ﷺ дан Нуъмон ибн Муқаррин ҳақида: ‹Қавмнинг синглисининг ўғли ўзларидандир› — ёки: ‹ўзларидан (бири)дир› — деганларини ривоят қилганини эшитдингми?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ أَفِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِكُمْ قَالُوا ابْنُ أُخْتٍ لَنَا قَالَ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot ansorlarga: «Oralaringizda oʻzlaringizdan boʻlmagan biror kishi bormi?» dedilar. Ular: «Bizning singlimizning oʻgʻli bor», dedilar. U zot: «Qavmning singlisining oʻgʻli oʻzlaridandir» — yoki: «oʻzlaridan (biri)dir» — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилади: У зот ансорларга: «Ораларингизда ўзларингиздан бўлмаган бирор киши борми?» дедилар. Улар: «Бизнинг синглимизнинг ўғли бор», дедилар. У зот: «Қавмнинг синглисининг ўғли ўзларидандир» — ёки: «ўзларидан (бири)дир» — дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قَتَادَةُ أَنْبَأَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ وَيُسَمِّي وَيُكَبِّرُ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَذْبَحُهُمَا بِيَدِهِ وَاضِعًا عَلَى صِفَاحِهِمَا قَدَمَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oq-qora rangli, shoxli ikkita qoʻchqorni qurbonlik qilar, Allohning nomini zikr qilib takbir aytar edilar. Men u zotning ularni oʻz qoʻllari bilan, oyoqlarini ularning yon tomonlariga qoʻyib boʻgʻizlaganlarini koʻrdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ оқ-қора рангли, шохли иккита қўчқорни қурбонлик қилар, Аллоҳнинг номини зикр қилиб такбир айтар эдилар. Мен у зотнинг уларни ўз қўллари билан, оёқларини уларнинг ён томонларига қўйиб бўғизлаганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مِنَّا رَجُلٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ قَدْ قَرَأَ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَكَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ هَارِبًا حَتَّى لَحِقَ بِأَهْلِ الْكِتَابِ قَالَ فَرَفَعُوهُ وَقَالُوا هَذَا كَانَ يَكْتُبُ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُعْجِبُوا بِهِ فَمَا لَبِثَ أَنْ قَصَمَ اللَّهُ عُنُقَهُ فِيهِمْ فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا ثُمَّ عَادُوا فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا ثُمَّ عَادُوا فَحَفَرُوا لَهُ فَوَارَوْهُ فَأَصْبَحَتْ الْأَرْضُ قَدْ نَبَذَتْهُ عَلَى وَجْهِهَا فَتَرَكُوهُ مَنْبُوذًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Oramizda Bani Najjordan boʻlgan bir kishi bor edi. U Baqara va Oli Imron (suralari)ni oʻqigan va Rasululloh ﷺ uchun (vahiyni) yozib turardi. U (dindan) qochib ketib, ahli kitobga qoʻshildi. (Anas) dedi: Ular uni (oʻzlaricha) ulugʻlab: ‹Bu Muhammad uchun yozib turardi›, deyishdi va undan xursand boʻlishdi. Koʻp oʻtmay Alloh ularning orasida uning boʻynini sindirdi (joniga oldi). Ular unga (qabr) qazib, koʻmishdi, lekin yer uni yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Soʻng yana qaytib, unga (qabr) qazib koʻmishdi, lekin yer uni yana yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Soʻng yana qaytib, unga (qabr) qazib koʻmishdi, lekin yer uni yana yuzasiga otib chiqargan boʻlib tongni qarshiladi. Oxiri uni koʻmilmagan holda tashlab qoʻyishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Орамизда Бани Нажжордан бўлган бир киши бор эди. У Бақара ва Оли Имрон (суралари)ни ўқиган ва Расулуллоҳ ﷺ учун (ваҳийни) ёзиб турарди. У (диндан) қочиб кетиб, аҳли китобга қўшилди. (Анас) деди: Улар уни (ўзларича) улуғлаб: ‹Бу Муҳаммад учун ёзиб турарди›, дейишди ва ундан хурсанд бўлишди. Кўп ўтмай Аллоҳ уларнинг орасида унинг бўйнини синдирди (жонига олди). Улар унга (қабр) қазиб, кўмишди, лекин ер уни юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Сўнг яна қайтиб, унга (қабр) қазиб кўмишди, лекин ер уни яна юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Сўнг яна қайтиб, унга (қабр) қазиб кўмишди, лекин ер уни яна юзасига отиб чиқарган бўлиб тонгни қаршилади. Охири уни кўмилмаган ҳолда ташлаб қўйишди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ لَهُ نُغَرٌ يَلْعَبُ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning bir oʻgʻli bor edi, uning oʻzi bilan oʻynaydigan bir chumchugʻi bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Umayr, chumchuqchaga nima boʻldi?» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг бир ўғли бор эди, унинг ўзи билан ўйнайдиган бир чумчуғи бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Умайр, чумчуқчага нима бўлди?» дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَوَصَفَ لَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي بِنَا فَرَكَعَ فَاسْتَوَى قَائِمًا حَتَّى رَأَى بَعْضُنَا أَنَّهُ قَدْ نَسِيَ ثُمَّ سَجَدَ فَاسْتَوَى قَاعِدًا حَتَّى رَأَى بَعْضُنَا أَنَّهُ قَدْ نَسِيَ ثُمَّ اسْتَوَى قَاعِدًا
Sobit aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) bizga Rasululloh ﷺ ning namozlarini vasf qilib berdi, soʻng turib bizga namoz oʻqib berdi. U rukuʼ qilib, soʻng tik turdi — hatto baʼzilarimiz uning unutib qoʻyganini oʻyladik. Soʻng sajda qildi, soʻng oʻtirdi — hatto baʼzilarimiz uning unutib qoʻyganini oʻyladik. Soʻng tik oʻtirdi.Собит айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) бизга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини васф қилиб берди, сўнг туриб бизга намоз ўқиб берди. У рукуъ қилиб, сўнг тик турди — ҳатто баъзиларимиз унинг унутиб қўйганини ўйладик. Сўнг сажда қилди, сўнг ўтирди — ҳатто баъзиларимиз унинг унутиб қўйганини ўйладик. Сўнг тик ўтирди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قَتَادَةُ أَخْبَرَنِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ قِيلَ لَهُ إِنَّ كِتَابَكَ لَا يُقْرَأُ حَتَّى يَكُونَ مَخْتُومًا فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ فَنَقَشَهُ أَوْ نَقَشَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Rumga xat yozmoqchi boʻlganlarida, u zotga: «Sizning xatingiz muhrlanmagunicha oʻqilmaydi», deyildi. Shunda u zot kumushdan uzuk yasattirib, unga: «Muhammad Rasululloh» deb naqsh soldilar. (Anas) dedi: Goʻyo men hozir u zotning qoʻllaridagi uning oqligiga qarab turibman. Muhammad ibn Jaʼfar Shuʼbadan, u Qatodadan, u Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ Rumga xat yozmoqchi boʻlganlarida...» deb, uning maʼnosini zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Румга хат ёзмоқчи бўлганларида, у зотга: «Сизнинг хатингиз муҳрланмагунича ўқилмайди», дейилди. Шунда у зот кумушдан узук ясаттириб, унга: «Муҳаммад Расулуллоҳ» деб нақш солдилар. (Анас) деди: Гўё мен ҳозир у зотнинг қўлларидаги унинг оқлигига қараб турибман. Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ Румга хат ёзмоқчи бўлганларида...» деб, унинг маъносини зикр қилди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ وَحُسَيْنٌ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمْ يَبْلُغْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الشَّيْبِ مَا يَخْضِبُهُوَلَكِنْ أَبُو بَكْرٍ كَانَ يَخْضِبُ رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ قَالَ هَاشِمٌ حَتَّى يَقْنَئُوا شَعْرَهُمْ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning oq sochlari boʻyash kerak boʻladigan darajaga yetmagan edi. Ammo Abu Bakr boshi va soqolini xina va katam bilan boʻyar edi. Hoshim (oʻz rivoyatida): Sochlarini qip-qizil qilguncha (boʻyar edilar), dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг оқ сочлари бўяш керак бўладиган даражага етмаган эди. Аммо Абу Бакр боши ва соқолини хина ва катам билан бўяр эди. Ҳошим (ўз ривоятида): Сочларини қип-қизил қилгунча (бўяр эдилар), деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ رَأَى فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا فَصَنَعَ النَّاسُ الْخَوَاتِيمَ مِنْ وَرِقٍ فَلَبِسُوهَا فَطَرَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَهُ فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir kuni Rasululloh ﷺ ning qoʻllarida kumushdan uzuk koʻrdi. Shunda odamlar ham kumushdan uzuklar yasab, ularni taqib oldilar. Soʻng Rasululloh ﷺ oʻz uzuklarini tashladilar, odamlar ham oʻz uzuklarini tashladilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у бир куни Расулуллоҳ ﷺ нинг қўлларида кумушдан узук кўрди. Шунда одамлар ҳам кумушдан узуклар ясаб, уларни тақиб олдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўз узукларини ташладилар, одамлар ҳам ўз узукларини ташладилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى وَهَاشِمٌ قَالَا حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ حَيَّةٌ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي فَيَأْتِي الْعَوَالِيَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini quyosh hali baland va tiniq turganida oʻqir edilar. Soʻng (kishi) Avoliyga borardi va Avoliyga yetib kelganida quyosh hamon baland turardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини қуёш ҳали баланд ва тиниқ турганида ўқир эдилар. Сўнг (киши) Аволийга борарди ва Аволийга етиб келганида қуёш ҳамон баланд турарди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنِي لَيْثٌ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ حَسِبْتُهُ أَنَّهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Anas (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Kim men haqimda yolgʻon gapirsa, doʻzaxdan joyini tayyorlab qoʻyaversin», dedilar. (Rovij) dedi: Menimcha, u: «ataylab», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Ким мен ҳақимда ёлғон гапирса, дўзахдан жойини тайёрлаб қўяверсин», дедилар. (Ровиж) деди: Менимча, у: «атайлаб», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌلَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَعْجَبُوا لِعَمَلِ رَجُلٍ حَتَّى تَعْلَمُوا مَا يُخْتَمُ لَهُ بِهِ فَقَدْ يَعْمَلُ الرَّجُلُ بُرْهَةً مِنْ دَهْرِهِ أَوْ زَمَانًا مِنْ عُمْرِهِ عَمَلًا سَيِّئًا لَوْ مَاتَ عَلَيْهِ مَاتَ عَلَى شَرٍّ فَيَتَحَوَّلُ إِلَى عَمَلٍ صَالِحٍ فَيُخْتَمُ لَهُ بِهِ وَقَدْ يَعْمَلُ الْعَبْدُ بُرْهَةً مِنْ دَهْرِهِ أَوْ زَمَانًا مِنْ عُمْرِهِ عَمَلًا صَالِحًا لَوْ مَاتَ عَلَيْهِ مَاتَ عَلَى خَيْرٍ فَيَتَحَوَّلُ إِلَى عَمَلٍ سَيِّئٍ فَيُخْتَمُ لَهُ بِهِقَالَ وَقَدْ رَفَعَهُ حُمَيْدٌ مَرَّةً ثُمَّ كَفَّ عَنْهُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Kishining amali qanday xotima bilan yakunlanishini bilmagunlaringizcha, uning ameliga hayratlanmasligingiz sizga (zarar qilmaydi). Chunki kishi umrining bir muddatini yoki bir zamonini yomon amal bilan oʻtkazadi — agar shu holda oʻlsa, yomonlik ustida oʻlgan boʻlardi — soʻng u solih amalga oʻtadi va unga shu bilan xotima beriladi. Va banda umrining bir muddatini yoki bir zamonini solih amal bilan oʻtkazadi — agar shu holda oʻlsa, yaxshilik ustida oʻlgan boʻlardi — soʻng u yomon amalga oʻtadi va unga shu bilan xotima beriladi. (Rovij) dedi: Humayd buni bir marta (Nabiy ﷺ ga) marfuʼ qilgan, soʻng undan tiyilgan.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Кишининг амали қандай хотима билан якунланишини билмагунларингизча, унинг амелига ҳайратланмаслигингиз сизга (зарар қилмайди). Чунки киши умрининг бир муддатини ёки бир замонини ёмон амал билан ўтказади — агар шу ҳолда ўлса, ёмонлик устида ўлган бўларди — сўнг у солиҳ амалга ўтади ва унга шу билан хотима берилади. Ва банда умрининг бир муддатини ёки бир замонини солиҳ амал билан ўтказади — агар шу ҳолда ўлса, яхшилик устида ўлган бўларди — сўнг у ёмон амалга ўтади ва унга шу билан хотима берилади. (Ровиж) деди: Ҳумайд буни бир марта (Набий ﷺ га) марфуъ қилган, сўнг ундан тийилган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيَقْدَمُ عَلَيْكُمْ قَوْمٌ هُمْ أَرَقُّ قُلُوبًا لِلْإِسْلَامِ مِنْكُمْ قَالَ فَقَدِمَ الْأَشْعَرِيُّونَ مِنْهُمْ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ فَلَمَّا قَرُبُوا مِنْ الْمَدِينَةِ جَعَلُوا يَرْتَجِزُونَ وَجَعَلُوا يَقُولُونَ غَدًا نَلْقَى الْأَحِبَّةَمُحَمَّدًا وَحِزْبَهُقَالَ وَكَانَ هُمْ أَوَّلَ مَنْ أَحْدَثَ الْمُصَافَحَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ: «Tez orada oldingizga bir qavm keladi, ular qalblari Islomga sizlarnikidan koʻra yumshoqroqdir», dedilar. Soʻng ashʼariylar keldilar, ular orasida Abu Muso al-Ashʼariy ham bor edi. Ular Madinaga yaqinlashganda rajaz aytib: «Ertaga sevimlilarga — Muhammadga va uning jamoasiga yoʻliqamiz», deyishardi. (Rovij) dedi: Musofahani (qoʻl berib koʻrishishni) birinchi boʻlib ular boshlab berishgan edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ: «Тез орада олдингизга бир қавм келади, улар қалблари Исломга сизларникидан кўра юмшоқроқдир», дедилар. Сўнг ашъарийлар келдилар, улар орасида Абу Мусо ал-Ашъарий ҳам бор эди. Улар Мадинага яқинлашганда ражаз айтиб: «Эртага севимлиларга — Муҳаммадга ва унинг жамоасига йўлиқамиз», дейишарди. (Ровиж) деди: Мусофаҳани (қўл бериб кўришишни) биринчи бўлиб улар бошлаб беришган эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ قَالَتْ قَالَ لِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ بِمَ مَاتَ يَحْيَى بْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَقُلْتُ بِالطَّاعُونِ فَقَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Hafsa binti Sirin aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) menga: «Yahyo ibn Abu Amra nimadan vafot etdi?» dedi. Men: «Toundan (vabodan)», dedim. Shunda Anas ibn Molik: «Rasululloh ﷺ: ‹Toun (vabo) har bir musulmon uchun shahidlikdir›, dedilar», dedi.Ҳафса бинти Сирин айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) менга: «Яҳё ибн Абу Амра нимадан вафот этди?» деди. Мен: «Тоундан (вабодан)», дедим. Шунда Анас ибн Молик: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тоун (вабо) ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَقَدِمَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَلَى الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ فَسَأَلَهُ مَاذَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ بِهِ السَّاعَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ أَنْتُمْ وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ
Ismaʼil ibn Ubaydulloh aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Valid ibn Abdulmalikning huzuriga keldi. U Anasdan: «Rasululloh ﷺ dan qiyomat haqida nimani eshitgansan?» deb soʻradi. U: «Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Sizlar va qiyomat mana bu ikkovi kabidir›, deganlarini eshitganman», dedi.Исмаъил ибн Убайдуллоҳ айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Валид ибн Абдулмаликнинг ҳузурига келди. У Анасдан: «Расулуллоҳ ﷺ дан қиёмат ҳақида нимани эшитгансан?» деб сўради. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Сизлар ва қиёмат мана бу иккови кабидир›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ قَتَادَةُ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَكَانُوا يَسْتَفْتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} لَا يَذْكُرُونَ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} فِي أَوَّلِ الْقِرَاءَةِ وَلَا فِي آخِرِهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum)ning orqalarida namoz oʻqidim. Ular qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilan boshlar, {Bismillahir rohmanir rohiym}ni qiroatning boshida ham, oxirida ham zikr qilmas edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум)нинг орқаларида намоз ўқидим. Улар қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} билан бошлар, {Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм}ни қироатнинг бошида ҳам, охирида ҳам зикр қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ وَعَلَيْهِ رِدَاءٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الصَّنْعَةِ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ مِنْ خَلْفِهِ فَجَذَبَ بِطَرَفِ رِدَائِهِ جَذْبَةً شَدِيدَةً حَتَّى أَثَّرَتْ الصَّنْعَةُ فِي صَفْحِ عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَعْطِنَا مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ قَالَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ ثُمَّ قَالَ مُرُوا لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ egnilarida qoʻpol toʻqilgan najroniy ridolari bilan masjidga kirdilar. Shunda bir aʼrobiy orqalaridan kelib, ridolarining chetidan qattiq tortdi — hatto (ridoning) toʻqimasi Rasululloh ﷺ ning boʻyinlarining yon tomonida iz qoldirdi — va: «Ey Muhammad, yoningdagi Allohning molidan bizga ham ber», dedi. Shunda Nabiy ﷺ unga oʻgirilib, tabassum qildilar-da: «Unga (mol) berishni buyuringlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ эгниларида қўпол тўқилган нажроний ридолари билан масжидга кирдилар. Шунда бир аъробий орқаларидан келиб, ридоларининг четидан қаттиқ тортди — ҳатто (ридонинг) тўқимаси Расулуллоҳ ﷺ нинг бўйинларининг ён томонида из қолдирди — ва: «Эй Муҳаммад, ёнингдаги Аллоҳнинг молидан бизга ҳам бер», деди. Шунда Набий ﷺ унга ўгирилиб, табассум қилдилар-да: «Унга (мол) беришни буюринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنِي رَاشِدُ بْنُ سَعْدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا عَرَجَ بِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ مَرَرْتُ بِقَوْمٍ لَهُمْ أَظْفَارٌ مِنْ نُحَاسٍ يَخْمُشُونَ وُجُوهَهُمْ وَصُدُورَهُمْ فَقُلْتُ مَنْ هَؤُلَاءِ يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ لُحُومَ النَّاسِ وَيَقَعُونَ فِي أَعْرَاضِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men meʼrojga koʻtarilganimda misdan tirnoqlari bor, oʻz yuzlari va koʻkraklarini tirnayotgan bir qavmning oldidan oʻtdim. Men: ‹Ey Jibril, bular kimlar?› dedim. U: ‹Bular odamlarning goʻshtini yeydigan (gʻiybat qiladigan) va ularning nomuslarini tahqirlaydigan kimsalardir›, dedi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен меърожга кўтарилганимда мисдан тирноқлари бор, ўз юзлари ва кўкракларини тирнаётган бир қавмнинг олдидан ўтдим. Мен: ‹Эй Жибрил, булар кимлар?› дедим. У: ‹Булар одамларнинг гўштини ейдиган (ғийбат қиладиган) ва уларнинг номусларини таҳқирлайдиган кимсалардир›, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عُثْمَانَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَرْبُ خُدْعَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Urush — hiyladir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Уруш — ҳийладир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عُثْمَانَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَرْبُ خُدْعَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Urush — hiyladir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Уруш — ҳийладир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ حُمَيْدَ بْنَ عُبَيْدٍ مَوْلَى بَنِي الْمُعَلَّى يَقُولُ سَمِعْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام مَا لِي لَمْ أَرَ مِيكَائِيلَ ضَاحِكًا قَطُّ قَالَ مَا ضَحِكَ مِيكَائِيلُ مُنْذُ خُلِقَتْ النَّارُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot Jibril (alayhissalom)ga: «Nega men Mikoilni hech qachon kulayotgan holda koʻrmadim?» dedilar. U: «Doʻzax yaratilganidan buyon Mikoil kulmagan», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот Жибрил (алайҳиссалом)га: «Нега мен Микоилни ҳеч қачон кулаётган ҳолда кўрмадим?» дедилар. У: «Дўзах яратилганидан буён Микоил кулмаган», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ مِنْ يَهُودِيَّةِ أَصْبَهَانَ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفًا مِنْ الْيَهُودِ عَلَيْهِمْ التِّيجَانُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Dajjol Isfahon yahudiylari orasidan chiqadi; u bilan birga boshlarida tojlari bor yetmish ming yahudiy boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжол Исфаҳон яҳудийлари орасидан чиқади; у билан бирга бошларида тожлари бор етмиш минг яҳудий бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْفَتْحِ مَكَّةَ وَعَلَى رَأْسِهِ مِغْفَرٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Fath yili Makkaga boshlarida dubulgʻa bilan kirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили Маккага бошларида дубулға билан кирдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُهَاجِرٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ رُوَيْمٍ قَالَ أَقْبَلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَهُوَ بِدِمَشْقَ قَالَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فِيهِ أَحَدٌ قَالَ قَالَ أَنَسٌسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْإِيمَانُ يَمَانٍ هَكَذَا إِلَى لَخْمٍ وَجُذَامَ
Urva ibn Ruvaym aytdi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Damashqda boʻlgan Muoviya ibn Abu Sufyonning huzuriga keldi. U kirgach, Muoviya unga: «Menga Rasululloh ﷺ dan eshitgan, sen bilan u zotning orangizda hech kim boʻlmagan bir hadisni aytib ber», dedi. Anas dedi: Men Rasululloh ﷺ ning: «Iymon yamanlikdir — mana shu tomonda, Laxm va Juzomgacha», deganlarini eshitganman.Урва ибн Рувайм айтди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Дамашқда бўлган Муовия ибн Абу Суфённинг ҳузурига келди. У киргач, Муовия унга: «Менга Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган, сен билан у зотнинг орангизда ҳеч ким бўлмаган бир ҳадисни айтиб бер», деди. Анас деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Иймон яманликдир — мана шу томонда, Лахм ва Жузомгача», деганларини эшитганман.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ أَثَرَةً شَدِيدَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا سَنَصْبِرُقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَأَخْفَاهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي الْحَدِيثِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ansorlarga: «Sizlar (mendan keyin) qattiq oʻzgalarni afzal koʻrishni koʻrasizlar; bas, Allohga va Uning Rasuliga yoʻliqquningizcha sabr qilinglar, men hovuz (Havzi Kavsar) boshida boʻlaman», dedilar. Ular: «Sabr qilamiz», dedilar. Abdulloh: «In shaa Alloh», dedi va uni past ovozda aytdi; men uning hadisda yoʻqligini oʻyladim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ансорларга: «Сизлар (мендан кейин) қаттиқ ўзгаларни афзал кўришни кўрасизлар; бас, Аллоҳга ва Унинг Расулига йўлиққунингизча сабр қилинглар, мен ҳовуз (Ҳавзи Кавсар) бошида бўламан», дедилар. Улар: «Сабр қиламиз», дедилар. Абдуллоҳ: «Ин шаа Аллоҳ», деди ва уни паст овозда айтди; мен унинг ҳадисда йўқлигини ўйладим.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ وَالْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبِيحَتَنَا وَصَلَّوْا صَلَاتَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا لَهُمْ مَا لِلْمُسْلِمِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَيْهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men odamlar Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va Muhammad Allohning elchisi ekaniga guvohlik bermagunlaricha ular bilan jang qilishga buyurildim. Bas, ular Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va Muhammad Allohning elchisi ekaniga guvohlik berib, qiblamizga yuzlansalar, soʻygan hayvonlarimizni yesalar va bizning namozimizday namoz oʻqisalar, ularning qonlari va mollari bizga harom boʻladi, faqat haq bilangina (halol boʻladi). Musulmonlarga tegishli narsalar ularga ham tegishli, musulmonlarning zimmasidagi narsalar ularning zimmasida ham boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен одамлар Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига гувоҳлик бермагунларича улар билан жанг қилишга буюрилдим. Бас, улар Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига гувоҳлик бериб, қибламизга юзлансалар, сўйган ҳайвонларимизни есалар ва бизнинг намозимиздай намоз ўқисалар, уларнинг қонлари ва моллари бизга ҳаром бўлади, фақат ҳақ билангина (ҳалол бўлади). Мусулмонларга тегишли нарсалар уларга ҳам тегишли, мусулмонларнинг зиммасидаги нарсалар уларнинг зиммасида ҳам бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَنَا عِنْدَ ثَفِنَاتِ نَاقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ مَعًا وَذَلِكَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Labbayka, haj va umra bilan birga», deganlarida men u zotning tuyalarining tizzalari yonida edim. Bu Vidoʻ hajida boʻlgan edi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Лаббайка, ҳаж ва умра билан бирга», деганларида мен у зотнинг туяларининг тиззалари ёнида эдим. Бу Видў ҳажида бўлган эди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ عَنْ مُعَانِ بْنِ رِفَاعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ بُخْتٍ الْمَكِّيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَضَّرَ اللَّهُ عَبْدًا سَمِعَ مَقَالَتِي هَذِهِ فَحَمَلَهَا فَرُبَّ حَامِلِ الْفِقْهِ فِيهِ غَيْرُ فَقِيهٍ وَرُبَّ حَامِلِ الْفِقْهِ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ ثَلَاثٌ لَا يُغِلُّ عَلَيْهِنَّ صَدْرُ مُسْلِمٍ إِخْلَاصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمُنَاصَحَةُ أُولِي الْأَمْرِ وَلُزُومُ جَمَاعَةِ الْمُسْلِمِينَ فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ تُحِيطُ مِنْ وَرَائِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh mening shu soʻzimni eshitib, uni (oʻzgalarga) yetkazgan bandaning yuzini yorugʻ qilsin! Zero, fiqhni koʻtarib yurgan koʻp kishi oʻzi faqih boʻlmaydi va fiqhni koʻtarib yurgan koʻp kishi uni oʻzidan koʻra faqihroq kishiga yetkazadi. Uch narsa borki, musulmon kishining koʻngli ularda xiyonat qilmaydi: amalni Alloh azza va jalla uchun xolis qilish, ish boshliqlariga nasihat qilish va musulmonlar jamoatidan ajralmaslik — chunki ularning duosi ortlaridan (hammani) qamrab oladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ менинг шу сўзимни эшитиб, уни (ўзгаларга) етказган банданинг юзини ёруғ қилсин! Зеро, фиқҳни кўтариб юрган кўп киши ўзи фақиҳ бўлмайди ва фиқҳни кўтариб юрган кўп киши уни ўзидан кўра фақиҳроқ кишига етказади. Уч нарса борки, мусулмон кишининг кўнгли уларда хиёнат қилмайди: амални Аллоҳ азза ва жалла учун холис қилиш, иш бошлиқларига насиҳат қилиш ва мусулмонлар жамоатидан ажралмаслик — чунки уларнинг дуоси ортларидан (ҳаммани) қамраб олади», дедилар.
حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَصَلَّيْنَا مَعَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الظُّهْرَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ نَسْأَلُ عَنْهُ وَكَانَ شَاكِيًا فَلَمَّا دَخَلْنَا عَلَيْهِ سَلَّمْنَا قَالَ أَصَلَّيْتُمْ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ يَا جَارِيَةُ هَلُمِّي لِي وَضُوءًا مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِمَامِكُمْ هَذَا قَالَ عِصَامٌ فِي حَدِيثِهِ كَذَا قَالَ أَبِي قَالَ زَيْدٌ مَا يَذْكُرُ فِي ذَلِكَ أَبَا بَكْرٍ وَلَا عُمَرَ قَالَ قَالَ زَيْدٌ وَكَانَ عُمَرُ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ وَيُخَفِّفُ الْقُعُودَ وَالْقِيَامَ
Zayd ibn Aslam (rahimahulloh) aytdi: Biz Umar ibn Abdulaziz bilan peshin namozini oʻqidik, soʻng Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning holidan xabar olgani uning huzuriga bordik — u kasal edi. Uning huzuriga kirganimizda salom berdik. U: «Namoz oʻqidingizmi?» dedi. Biz: «Ha», dedik. U: «Ey joriya, menga taharat suvi keltir. Men Rasululloh ﷺ dan keyin shu imomingizdan koʻra namozi Rasululloh ﷺ ning namozlariga oʻxshashroq boʻlgan biror imom ortida namoz oʻqimaganman», dedi. Zayd aytdi: U bu haqda na Abu Bakrni, na Umarni zikr qilardi. Zayd dedi: Umar rukuʼ va sajdani toʻliq bajarib, oʻtirish va qiyomni yengil qilardi.Зайд ибн Аслам (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Биз Умар ибн Абдулазиз билан пешин намозини ўқидик, сўнг Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳолидан хабар олгани унинг ҳузурига бордик — у касал эди. Унинг ҳузурига кирганимизда салом бердик. У: «Намоз ўқидингизми?» деди. Биз: «Ҳа», дедик. У: «Эй жория, менга таҳарат суви келтир. Мен Расулуллоҳ ﷺ дан кейин шу имомингиздан кўра намози Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига ўхшашроқ бўлган бирор имом ортида намоз ўқимаганман», деди. Зайд айтди: У бу ҳақда на Абу Бакрни, на Умарни зикр қиларди. Зайд деди: Умар рукуъ ва саждани тўлиқ бажариб, ўтириш ва қиёмни енгил қиларди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي الزُّهْرِيَّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّهُ رَأَى فِي أُصْبُعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اضْطَرَبُوا خَوَاتِمَ مِنْ وَرِقٍ فَلَبِسُوهَا فَطَرَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمَهُ فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bir kuni Rasululloh ﷺ ning barmoqlarida kumushdan boʻlgan uzukni koʻrdi. Soʻng odamlar ham kumushdan uzuklar yasab, ularni taqib oldilar. Shunda Rasululloh ﷺ oʻz uzuklarini tashlab yubordilar, odamlar ham oʻz uzuklarini tashlab yuborishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бир куни Расулуллоҳ ﷺ нинг бармоқларида кумушдан бўлган узукни кўрди. Сўнг одамлар ҳам кумушдан узуклар ясаб, уларни тақиб олдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўз узукларини ташлаб юбордилар, одамлар ҳам ўз узукларини ташлаб юборишди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ فِي حَوْضِي مِنْ الْأَبَارِيقِ عَدَدَ نُجُومِ السَّمَاءِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, mening Havzimda osmon yulduzlari sonicha kuzalar bordir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, менинг Ҳавзимда осмон юлдузлари сонича кузалар бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا وَلَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ يَلْتَقِيَانِ فَيَصُدُّ هَذَا وَيَصُدُّ هَذَا وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلَامِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir-biringizni yomon koʻrmanglar, bir-biringizga hasad qilmanglar, bir-biringizdan yuz oʻgirmanglar; va ey Allohning bandalari, birodar boʻlinglar! Musulmonga oʻz birodarini uch kechadan ortiq (boykot qilib) tashlab qoʻyishi halol emas: ikkovi uchrashadi-yu, bu ham yuz oʻgiradi, u ham yuz oʻgiradi. Ularning yaxshisi salomni birinchi boʻlib boshlaganidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир-бирингизни ёмон кўрманглар, бир-бирингизга ҳасад қилманглар, бир-бирингиздан юз ўгирманглар; ва эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар! Мусулмонга ўз биродарини уч кечадан ортиқ (бойкот қилиб) ташлаб қўйиши ҳалол эмас: иккови учрашади-ю, бу ҳам юз ўгиради, у ҳам юз ўгиради. Уларнинг яхшиси саломни биринчи бўлиб бошлаганидир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bitta gʻusl bilan (barcha) ayollarini aylanib chiqar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ битта ғусл билан (барча) аёлларини айланиб чиқар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي عِقَالٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَسْقَلَانُ أَحَدُ الْعَرُوسَيْنِ يُبْعَثُ مِنْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سَبْعُونَ أَلْفًا لَا حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَيُبْعَثُ مِنْهَا خَمْسُونَ أَلْفًا شُهَدَاءَ وُفُودًا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَبِهَا صُفُوفُ الشُّهَدَاءِ رُءُوسُهُمْ مُقَطَّعَةٌ فِي أَيْدِيهِمْ تَثِجُّ أَوْدَاجُهُمْ دَمًا يَقُولُونَ رَبَّنَا آتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ فَيَقُولُ صَدَقَ عَبِيدِي اغْسِلُوهُمْ بِنَهَرِ الْبَيْضَةِ فَيَخْرُجُونَ مِنْهَا نُقِيًّا بِيضًا فَيَسْرَحُونَ فِي الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Asqalon ikki kelinning biridir. Qiyomat kuni undan yetmish ming (kishi) hisobsiz holda qayta tiriltiriladi va undan ellik ming shahid Alloh azza va jallaga vakil boʻlib kelgan holda tiriltiriladi. Unda shahidlarning saflari bordir: boshlari kesilib, qoʻllarida boʻladi, tomirlaridan qon otilib turadi. Ular: ‹Ey Rabbimiz, bizga Oʻz paygʻambarlaring orqali vaʼda qilgan narsangni bergin, albatta, Sen vaʼdaga xilof qilmaysan›, deydilar. Shunda U: ‹Bandalarim rost aytdilar; ularni Bayza daryosida yuvinglar›, deydi. Bas, ular undan pokiza va oppoq holda chiqib, jannatda xohlagan joylarida yuradilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Асқалон икки келиннинг биридир. Қиёмат куни ундан етмиш минг (киши) ҳисобсиз ҳолда қайта тирилтирилади ва ундан эллик минг шаҳид Аллоҳ азза ва жаллага вакил бўлиб келган ҳолда тирилтирилади. Унда шаҳидларнинг сафлари бордир: бошлари кесилиб, қўлларида бўлади, томирларидан қон отилиб туради. Улар: ‹Эй Раббимиз, бизга Ўз пайғамбарларинг орқали ваъда қилган нарсангни бергин, албатта, Сен ваъдага хилоф қилмайсан›, дейдилар. Шунда У: ‹Бандаларим рост айтдилар; уларни Байза дарёсида ювинглар›, дейди. Бас, улар ундан покиза ва оппоқ ҳолда чиқиб, жаннатда хоҳлаган жойларида юрадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّعْوَةُ لَا تُرَدُّ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ فَادْعُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Azon bilan iqoma orasidagi daʼvat rad qilinmaydi, bas, duo qilinglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Азон билан иқома орасидаги даъват рад қилинмайди, бас, дуо қилинглар», дедилар.