Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمٌ مِنْ وَرِقٍ فَصُّهُ حَبَشِيٌّ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning kumushdan uzuklari bor edi, uning koʻzi habashiy (aqiq) edi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг кумушдан узуклари бор эди, унинг кўзи ҳабаший (ақиқ) эди.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَدَعَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ فَجِيءَ بِمَرَقَةٍ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ ذَلِكَ الدُّبَّاءَ وَيُعْجِبُهُ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ جَعَلْتُ أُلْقِيهِ إِلَيْهِ وَلَا أَطْعَمُ مِنْهُ شَيْئًافَقَالَ أَنَسٌ فَمَا زِلْتُ أُحِبُّهُ قَالَ سُلَيْمَانُ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيَّ فَقَالَ مَا أَتَيْنَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَطُّ فِي زَمَانِ الدُّبَّاءِ إِلَّا وَجَدْنَاهُ فِي طَعَامِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ni (taomga) taklif qildi, u zot bordilar, men ham u zot bilan birga bordim. Ichida qovoq solingan shoʻrva keltirildi. Rasululloh ﷺ oʻsha qovoqdan yeya boshladilar va u zotga (qovoq) yoqar edi. Buni koʻrgach, men uni u zotning oldilariga surib qoʻyar, oʻzim undan hech narsa yemas edim. Anas dedi: Shundan buyon men uni sevib qoldim. Sulaymon aytdi: Men bu hadisni Sulaymon at-Taymiyga aytib berdim. U: «Biz qovoq mavsumida Anas ibn Molikning huzuriga har kelganimizda, uni albatta uning taomida koʻrar edik», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ ни (таомга) таклиф қилди, у зот бордилар, мен ҳам у зот билан бирга бордим. Ичида қовоқ солинган шўрва келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ ўша қовоқдан ея бошладилар ва у зотга (қовоқ) ёқар эди. Буни кўргач, мен уни у зотнинг олдиларига суриб қўяр, ўзим ундан ҳеч нарса емас эдим. Анас деди: Шундан буён мен уни севиб қолдим. Сулаймон айтди: Мен бу ҳадисни Сулаймон ат-Таймийга айтиб бердим. У: «Биз қовоқ мавсумида Анас ибн Моликнинг ҳузурига ҳар келганимизда, уни албатта унинг таомида кўрар эдик», деди.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعَمِّيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَلِجُ حَائِطَ الْقُدُسِ مُدْمِنُ الْخَمْرِ وَلَا الْعَاقُّ لِوَالِدَيْهِ وَلَا الْمَنَّانُ عَطَاءَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Muqaddas bogʻga doimiy ichkilikboz ham, ota-onasiga oq boʻlgan ham, bergan atosini minnat qiladigan ham kirmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Муқаддас боғга доимий ичкиликбоз ҳам, ота-онасига оқ бўлган ҳам, берган атосини миннат қиладиган ҳам кирмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ طَهْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَكَانَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ تَفْخَرُ عَلَى نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْكَحَنِي مِنْ السَّمَاءِ وَأَطْعَمَ عَلَيْهَا يَوْمَئِذٍ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ الْقَوْمُ جُلُوسًا كَمَا هُمْ فِي الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ فَلَبِثَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَلْبَثَ ثُمَّ رَجَعَ وَالْقَوْمُ جُلُوسٌ كَمَا هُمْ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَعُرِفَ فِي وَجْهِهِ فَنُزِّلَ آيَةُ الْحِجَابِ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Zaynab binti Jahsh Nabiy ﷺ ning (boshqa) ayollari oldida faxrlanib: «Meni Alloh azza va jalla osmondan uylantirdi», der edi. U zot oʻsha kuni uning (nikohi) uchun non va goʻsht bilan taom berdilar. Odamlar esa uyda oʻz holicha oʻtirib qolishdi. Rasululloh ﷺ turib chiqib ketdilar va Alloh xohlaganicha turdilar, soʻng qaytib keldilar — odamlar esa hanuz oʻz holicha oʻtirishardi. Bu u zotga ogʻir botdi va yuzlarida bilinib qoldi. Shunda hijob oyati nozil qilindi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Зайнаб бинти Жаҳш Набий ﷺ нинг (бошқа) аёллари олдида фахрланиб: «Мени Аллоҳ азза ва жалла осмондан уйлантирди», дер эди. У зот ўша куни унинг (никоҳи) учун нон ва гўшт билан таом бердилар. Одамлар эса уйда ўз ҳолича ўтириб қолишди. Расулуллоҳ ﷺ туриб чиқиб кетдилар ва Аллоҳ хоҳлаганича турдилар, сўнг қайтиб келдилар — одамлар эса ҳануз ўз ҳолича ўтиришарди. Бу у зотга оғир ботди ва юзларида билиниб қолди. Шунда ҳижоб ояти нозил қилинди.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ فَسَأَلَهُ رَجُلٌ مَتَى السَّاعَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَا إِنَّهَا قَائِمَةٌ فَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ وَاللَّهِ مَا أَعْدَدْتُ مِنْ كَثِيرِ عَمَلٍ إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكَ مَا احْتَسَبْتَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ ning huzurlarida, uylarida edim. Bir kishi u zotdan: «Yo Rasululloh, qiyomat qachon boʻladi?» deb soʻradi. U zot: «Albatta, u qoim boʻladi. Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohga qasamki, men koʻp amal tayyorlaganim yoʻq, faqat Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan kishi bilan birga boʻlasan va senga oʻzing umid qilgan narsa boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ нинг ҳузурларида, уйларида эдим. Бир киши у зотдан: «Ё Расулуллоҳ, қиёмат қачон бўлади?» деб сўради. У зот: «Албатта, у қоим бўлади. Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, мен кўп амал тайёрлаганим йўқ, фақат Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен ўзинг севган киши билан бирга бўласан ва сенга ўзинг умид қилган нарса бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ يُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ابْنُوا لِي مِنْبَرًا أَرَادَ أَنْ يُسْمِعَهُمْ فَبَنَوْا لَهُ عَتَبَتَيْنِ فَتَحَوَّلَ مِنْ الْخَشَبَةِ إِلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْخَشَبَةَ تَحِنُّ حَنِينَ الْوَالِدِ قَالَ فَمَا زَالَتْ تَحِنُّ حَتَّى نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِنْبَرِ فَمَشَى إِلَيْهَا فَاحْتَضَنَهَا فَسَكَنَتْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ juma kuni xutba qilganlarida orqalarini bir yogʻochga suyar edilar. Odamlar koʻpayganida u zot ularga (ovozlarini) eshittirishni istab: «Menga minbar yasanglar», dedilar. Ular u zotga ikki poyali (minbar) yasadilar va u zot yogʻochdan minbarga oʻtdilar. Anas ibn Molik menga xabar berdiki, u oʻsha yogʻochning ota ingraganday ingraganini eshitgan. U yogʻoch Rasululloh ﷺ minbardan tushib, uning oldiga borib, uni quchoqlagunlaricha ingrab turdi, shundan keyin tinchidi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ жума куни хутба қилганларида орқаларини бир ёғочга суяр эдилар. Одамлар кўпайганида у зот уларга (овозларини) эшиттиришни истаб: «Менга минбар ясанглар», дедилар. Улар у зотга икки пояли (минбар) ясадилар ва у зот ёғочдан минбарга ўтдилар. Анас ибн Молик менга хабар бердики, у ўша ёғочнинг ота инграгандай инграганини эшитган. У ёғоч Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушиб, унинг олдига бориб, уни қучоқлагунларича инграб турди, шундан кейин тинчиди.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِى طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا عُرِضَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طِيبٌ قَطُّ فَرَدَّهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ ga hech qachon xushboʻylik taqdim qilinib, u zot uni rad qilgan emaslar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ га ҳеч қачон хушбўйлик тақдим қилиниб, у зот уни рад қилган эмаслар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohim, men Sendan gʻam-tashvishdan, qaygʻudan, ojizlikdan, dangasalikdan, baxillikdan, qoʻrqoqlikdan, qarz ogʻirligidan va kishilarning gʻolib kelishidan panoh tilayman», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳим, мен Сендан ғам-ташвишдан, қайғудан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарз оғирлигидан ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ тилайман», дер эдилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ بَيْتَ أُمِّ سُلَيْمٍ وَيَنَامُ عَلَى فِرَاشِهَا وَلَيْسَتْ فِي بَيْتِهَا قَالَ فَأُتِيَتْ يَوْمًا فَقِيلَ لَهَا هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَائِمٌ عَلَى فِرَاشِكِ قَالَتْ فَجِئْتُ وَذَاكَ فِي الصَّيْفِ فَعَرِقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَنْقَعَ عَرَقُهُ عَلَى قِطْعَةِ أَدَمٍ عَلَى الْفِرَاشِ فَجَعَلْتُ أُنَشِّفُ ذَلِكَ الْعَرَقَ وَأَعْصِرُهُ فِي قَارُورَةٍ فَفَزِعَ وَأَنَا أَصْنَعُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا تَصْنَعِينَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَرْجُو بَرَكَتَهُ لِصِبْيَانِنَا قَالَ أَصَبْتِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Ummu Sulaymning uyiga kirib, u uyda yoʻq paytida uning toʻshagida uxlar edilar. Bir kuni unga: «Mana, Nabiy ﷺ sening toʻshagingda uxlab yotibdilar», — deyildi. U dedi: Men keldim, bu yoz kunlari edi; Nabiy ﷺ shu qadar terlagan edilarki, terlari toʻshak ustidagi bir parcha teriga toʻplanib qolgan edi. Men oʻsha terni arta boshladim va uni bir shishaga siqib quya boshladim. Men shuni qilayotganimda u zot choʻchib uygʻonib: «Nima qilayapsan, ey Ummu Sulaym?» — dedilar. Men: «Yo Rasululloh, biz uning barakasini bolalarimiz uchun umid qilamiz», — dedim. U zot: «Toʻgʻri qilibsan», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Умму Сулаймнинг уйига кириб, у уйда йўқ пайтида унинг тўшагида ухлар эдилар. Бир куни унга: «Мана, Набий ﷺ сенинг тўшагингда ухлаб ётибдилар», — дейилди. У деди: Мен келдим, бу ёз кунлари эди; Набий ﷺ шу қадар терлаган эдиларки, терлари тўшак устидаги бир парча терига тўпланиб қолган эди. Мен ўша терни арта бошладим ва уни бир шишага сиқиб қуя бошладим. Мен шуни қилаётганимда у зот чўчиб уйғониб: «Нима қилаяпсан, эй Умму Сулайм?» — дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, биз унинг баракасини болаларимиз учун умид қиламиз», — дедим. У зот: «Тўғри қилибсан», — дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ عَلَى حَصِيرٍ قَدْ تَغَيَّرَ مِنْ الْقِدَمِ وَنَضَحَهُ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ فَسَجَدَ عَلَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Ummu Sulaymning uyida eskirganidan rangi oʻzgarib ketgan bir boʻyra ustida namoz oʻqib berdilar. U zot uni sal suv bilan nam qilib, ustiga sajda qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Умму Сулаймнинг уйида эскирганидан ранги ўзгариб кетган бир бўйра устида намоз ўқиб бердилар. У зот уни сал сув билан нам қилиб, устига сажда қилдилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَعْرَابِيًّا أَتَى مَسْجِدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَالَ فِيهِ فَقَامَ إِلَيْهِ الْقَوْمُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعُوهُ لَا تُزْرِمُوهُ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَيْهِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Nabiy ﷺ ning masjidlariga kelib, unga siydi. Shunda odamlar unga qarab turdilar. Rasululloh ﷺ ularga: «Uni qoʻyib beringlar, uni toʻxtatmanglar», — dedilar. Soʻng suv keltirishni buyurib, uning ustiga toʻkdirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Набий ﷺ нинг масжидларига келиб, унга сийди. Шунда одамлар унга қараб турдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Уни қўйиб беринглар, уни тўхтатманглар», — дедилар. Сўнг сув келтиришни буюриб, унинг устига тўкдирдилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَا آلُو أَنْ أُصَلِّيَ بِكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِنَا قَالَ فَكَانَ أَنَسٌ يَصْنَعُ شَيْئًا لَا أَرَاكُمْ تَصْنَعُونَهُ كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ انْتَصَبَ قَائِمًا حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لَقَدْ نَسِيَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السَّجْدَةِ قَعَدَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لَقَدْ نَسِيَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men sizlarga Rasululloh ﷺ bizga namoz oʻqib berganlarini koʻrganimdek namoz oʻqib berishda hech qisqartirmayman. (Sobit) dedi: Anas men sizlarning qilayotganingizni koʻrmaydigan bir ishni qilar edi: rukuʼdan boshini koʻtarganida shu qadar tik turar ediki, hatto aytuvchi: «(Sajdani) unutdi», deguday boʻlar edi. Va sajdadan boshini koʻtarganida shu qadar (uzoq) oʻtirar ediki, hatto aytuvchi: «(Ikkinchi sajdani) unutdi», deguday boʻlar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺ бизга намоз ўқиб берганларини кўрганимдек намоз ўқиб беришда ҳеч қисқартирмайман. (Собит) деди: Анас мен сизларнинг қилаётганингизни кўрмайдиган бир ишни қилар эди: рукуъдан бошини кўтарганида шу қадар тик турар эдики, ҳатто айтувчи: «(Саждани) унутди», дегудай бўлар эди. Ва саждадан бошини кўтарганида шу қадар (узоқ) ўтирар эдики, ҳатто айтувчи: «(Иккинчи саждани) унутди», дегудай бўлар эди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَثَرَ صُفْرَةٍ فَقَالَ مَا هَذَا قَالَ إِنِّي تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً عَلَى وَزْنِ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Abdurrahmon ibn Avfning ustida sariq (zaʼfaron) izini koʻrib: «Bu nima?» dedilar. U: «Men bir ayolga bir danak ogʻirligidagi oltin (mahr) bilan uylandim», dedi. U zot: «Alloh senga barakat bersin; valima qil — bir qoʻy bilan boʻlsa ham», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Абдурраҳмон ибн Авфнинг устида сариқ (заъфарон) изини кўриб: «Бу нима?» дедилар. У: «Мен бир аёлга бир данак оғирлигидаги олтин (маҳр) билан уйландим», деди. У зот: «Аллоҳ сенга баракат берсин; валима қил — бир қўй билан бўлса ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ وَمَاذَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَقَالَ أَنَسٌ فَمَا فَرِحْنَا بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَرَحَنَا بِقَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ قَالَ فَأَنَا أُحِبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَأَنَا أَرْجُو أَنْ أَكُونَ مَعَهُمْ لِحُبِّي إِيَّاهُمْ وَإِنْ كُنْتُ لَا أَعْمَلُ بِعَمَلِهِمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, Qiyomat qachon?» dedi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Hech narsa, faqat men Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen sevgan kishing bilan birgasan», dedilar. Anas dedi: Biz Islomdan keyin Nabiy ﷺ ning «Sen sevgan kishing bilan birgasan» degan soʻzlaridan quvonganchalik hech narsadan quvonmaganmiz. U dedi: Men Rasululloh ﷺ ni, Abu Bakrni va Umarni sevaman va ularning amalini qilmasam ham, ularni sevganim uchun ular bilan birga boʻlishni umid qilaman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, Қиёмат қачон?» деди. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Ҳеч нарса, фақат мен Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен севган кишинг билан биргасан», дедилар. Анас деди: Биз Исломдан кейин Набий ﷺ нинг «Сен севган кишинг билан биргасан» деган сўзларидан қувонганчалик ҳеч нарсадан қувонмаганмиз. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни, Абу Бакрни ва Умарни севаман ва уларнинг амалини қилмасам ҳам, уларни севганим учун улар билан бирга бўлишни умид қиламан.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ أَنَّ أَنَسًاسُئِلَ خَضَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَبْلُغْ شَيْبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانَ يَخْضِبُ وَلَوْ شِئْتُ أَنْ أَعُدَّ شَمَطَاتٍ كُنَّ فِي لِحْيَتِهِ لَفَعَلْتُوَلَكِنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يَخْضِبُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَكَانَ عُمَرُ يَخْضِبُ بِالْحِنَّاءِ

Sobit (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Anasdan: «Nabiy ﷺ (sochlarini) boʻyaganmilar?» deb soʻraldi. U: «Rasululloh ﷺ ning oqlari boʻyaydigan darajaga yetmagan edi. Agar men soqollaridagi oq tolalarni sanamoqchi boʻlsam, sanab chiqqan boʻlar edim. Lekin Abu Bakr xina va katam bilan boʻyar edi, Umar esa xina bilan boʻyar edi», dedi.Собит (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Анасдан: «Набий ﷺ (сочларини) бўяганмилар?» деб сўралди. У: «Расулуллоҳ ﷺ нинг оқлари бўяйдиган даражага етмаган эди. Агар мен соқолларидаги оқ толаларни санамоқчи бўлсам, санаб чиққан бўлар эдим. Лекин Абу Бакр хина ва катам билан бўяр эди, Умар эса хина билан бўяр эди», деди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَخَدَمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ سِنِينَ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ لِي أُفٍّ قَطُّ وَلَا قَالَ لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَ كَذَا وَهَلَّا صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ga oʻn yil xizmat qildim. Allohga qasamki, u zot menga hech qachon «uf» demadilar va men qilgan biror ish haqida: «Nega bunday qilding?» yoki: «Nega ana-unday qilmading?» demadilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ га ўн йил хизмат қилдим. Аллоҳга қасамки, у зот менга ҳеч қачон «уф» демадилар ва мен қилган бирор иш ҳақида: «Нега бундай қилдинг?» ёки: «Нега ана-ундай қилмадинг?» демадилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا مَسِسْتُ بِيَدَيَّ دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً كَانَتْ أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men na diboni, na ipakni Rasululloh ﷺ ning kaftlaridan koʻra yumshoqroq qilib qoʻlim bilan ushlaganman va na bir hidni Rasululloh ﷺ ning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlaganman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен на дибони, на ипакни Расулуллоҳ ﷺ нинг кафтларидан кўра юмшоқроқ қилиб қўлим билан ушлаганман ва на бир ҳидни Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидлаганман.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَنَسٍأَنَّ غُلَامًا مِنْ الْيَهُودِ كَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرِضَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ وَهُوَ بِالْمَوْتِ فَدَعَاهُ إِلَى الْإِسْلَامِ فَنَظَرَ الْغُلَامُ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ فَأَسْلَمَ ثُمَّ مَاتَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ وَهُوَ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْقَذَهُ بِي مِنْ النَّارِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy bola Nabiy ﷺ ga xizmat qilar edi. U kasal boʻldi, Nabiy ﷺ uni oʻlim holatida ekanida ziyorat qilgani bordilar va uni Islomga daʼvat qildilar. Bola bosh tomonida (oʻtirgan) otasiga qaradi. Otasi unga: «Abulqosimga itoat qil», dedi. Shunda u Islomni qabul qildi, soʻng vafot etdi. Rasululloh ﷺ uning oldidan: «Uni men orqali doʻzaxdan qutqargan Allohga hamd boʻlsin», — deb chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий бола Набий ﷺ га хизмат қилар эди. У касал бўлди, Набий ﷺ уни ўлим ҳолатида эканида зиёрат қилгани бордилар ва уни Исломга даъват қилдилар. Бола бош томонида (ўтирган) отасига қаради. Отаси унга: «Абулқосимга итоат қил», деди. Шунда у Исломни қабул қилди, сўнг вафот этди. Расулуллоҳ ﷺ унинг олдидан: «Уни мен орқали дўзахдан қутқарган Аллоҳга ҳамд бўлсин», — деб чиқдилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنْتُ سَاقِيَ الْقَوْمِ يَوْمَ حُرِّمَتْ الْخَمْرُ قَالَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ قَدْ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ قَالَ فَقَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ اخْرُجْ فَانْظُرْ قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَظَرْتُ فَسَمِعْتُ مُنَادِيًا يُنَادِي أَلَا إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ قَالَ فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ فَاذْهَبْ فَأَهْرِقْهَا قَالَ فَجِئْتُ فَأَهْرَقْتُهَا قَالَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ قُتِلَ سُهَيْلُ ابْنُ بَيْضَاءَ وَهِيَ فِي بَطْنِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا} إِلَى آخِرِ الْآيَةَ قَالَ وَكَانَ خَمْرُهُمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخَ الْبُسْرَ وَالتَّمْرَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xamr harom qilingan kuni men qavmning soqiysi edim. Abu Talhaning huzurida uning baʼzi doʻstlari toʻplangan edi. Bir kishi kelib: «Ogoh boʻlinglar, xamr harom qilindi!» dedi. Shunda Abu Talha menga: «Chiqib, bir qarab kel», dedi. Men chiqib qaradim va bir jarchining: «Ogoh boʻlinglar, xamr harom qilindi!» deb hayqirayotganini eshitdim. Men unga xabar berdim. U: «Bor, uni toʻkib tashla», dedi. Men kelib, uni toʻkib tashladim. Shunda ularning baʼzilari: «Suhayl ibn Baydo qornida u (xamr) bor holida oʻldirilgan-ku», dedilar. Bas, Alloh azza va jalla: «Iymon keltirgan va yaxshi amallar qilganlarga (bundan avval) yeb-ichgan narsalarida gunoh yoʻqdir» — oyatning oxirigacha — (oyatini) nozil qildi. U dedi: Oʻsha kunlarda ularning xamri fazix — xom xurmo va (quruq) xurmo (sharbati) edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хамр ҳаром қилинган куни мен қавмнинг соқийси эдим. Абу Талҳанинг ҳузурида унинг баъзи дўстлари тўпланган эди. Бир киши келиб: «Огоҳ бўлинглар, хамр ҳаром қилинди!» деди. Шунда Абу Талҳа менга: «Чиқиб, бир қараб кел», деди. Мен чиқиб қарадим ва бир жарчининг: «Огоҳ бўлинглар, хамр ҳаром қилинди!» деб ҳайқираётганини эшитдим. Мен унга хабар бердим. У: «Бор, уни тўкиб ташла», деди. Мен келиб, уни тўкиб ташладим. Шунда уларнинг баъзилари: «Суҳайл ибн Байдо қорнида у (хамр) бор ҳолида ўлдирилган-ку», дедилар. Бас, Аллоҳ азза ва жалла: «Иймон келтирган ва яхши амаллар қилганларга (бундан аввал) еб-ичган нарсаларида гуноҳ йўқдир» — оятнинг охиригача — (оятини) нозил қилди. У деди: Ўша кунларда уларнинг хамри фазих — хом хурмо ва (қуруқ) хурмо (шарбати) эди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ لَهُ وَكَانَ مَعَهُ غُلَامٌ أَسْوَدُ يُقَالُ لَهُ أَنْجَشَةُ يَحْدُو قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيْحَكَ يَا أَنْجَشَةُ رُوَيْدًا سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ ارْفُقْ بِالْقَوَارِيرِ قَالَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي قِلَابَةَ يَعْنِي النِّسَاءَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safarda edilar. U zot bilan birga Anjasha deb ataladigan qora tanli bir xizmatkor bor edi, u hido (tuyachilar qoʻshigʻi) aytib borar edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Voy senga, ey Anjasha, oʻzingni bos! Shishalarni sekin hayda, shishalarga muloyim boʻl!» dedilar. (Rovyi) dedi: Abu Qilobaning hadisida: «yaʼni ayollarni», deyilgan.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар. У зот билан бирга Анжаша деб аталадиган қора танли бир хизматкор бор эди, у ҳидо (туячилар қўшиғи) айтиб борар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Вой сенга, эй Анжаша, ўзингни бос! Шишаларни секин ҳайда, шишаларга мулойим бўл!» дедилар. (Ровйи) деди: Абу Қилобанинг ҳадисида: «яъни аёлларни», дейилган.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْلَمَ عَلَى امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ مَا أَوْلَمَ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَ فَأَوْلَمَ بِشَاةٍ أَوْ ذَبَحَ شَاةً

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning oʻz ayollaridan birortasiga Zaynab bint Jahshga qilgandek valima qilganlarini koʻrmadim. U zot bir qoʻy bilan valima qildilar, yoki: bir qoʻy soʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ўз аёлларидан бирортасига Зайнаб бинт Жаҳшга қилгандек валима қилганларини кўрмадим. У зот бир қўй билан валима қилдилар, ёки: бир қўй сўйдилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَمُؤَمَّلٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ حَدَّثَنَا سَلْمٌ الْعَلَوِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ ذَهَبْتُ أَدْخُلُ كَمَا كُنْتُ أَدْخُلُ فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَاءَكَ يَا بُنَيَّ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hijob oyati nozil boʻlganida men avval kirib yurganimdek kirmoqchi boʻldim. Shunda Nabiy ﷺ menga: «Orqangga (qayt), ey oʻgʻilcham», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳижоб ояти нозил бўлганида мен аввал кириб юрганимдек кирмоқчи бўлдим. Шунда Набий ﷺ менга: «Орқангга (қайт), эй ўғилчам», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ حَجَرٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَجِّهًا إِلَى أَهْلِي فَمَرَرْتُ بِغِلْمَانٍ يَلْعَبُونَ فَأَعْجَبَنِي لَعِبُهُمْ فَقُمْتُ عَلَى الْغِلْمَانِ فَانْتَهَى إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا قَائِمٌ عَلَى الْغِلْمَانِ فَسَلَّمَ عَلَى الْغِلْمَانِ ثُمَّ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُ فَرَجَعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَى أَهْلِي بَعْدَ السَّاعَةِ الَّتِي كُنْتُ أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ فِيهَا فَقَالَتْ لِي أُمِّي مَا حَبَسَكَ الْيَوْمَ يَا بُنَيَّ فَقُلْتُ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقَالَتْ أَيُّ حَاجَةٍ يَا بُنَيَّ فَقُلْتُ يَا أُمَّاهُ إِنَّهَا سِرٌّ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ احْفَظْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِرَّهُقَالَ ثَابِتٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَتَحْفَظُ تِلْكَ الْحَاجَةَ الْيَوْمَ أَوْ تَذْكُرُهَا قَالَ إِي وَاللَّهِ وَإِنِّي لَا أَذْكُرُهَا وَلَوْ كُنْتُ مُحَدِّثًا بِهَا أَحَدًا مِنْ النَّاسِ لَحَدَّثْتُكَ بِهَا يَا ثَابِتُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning huzurlaridan oilam tomon chiqdim va oʻynayotgan bolalar oldidan oʻtdim. Ularning oʻyini menga yoqib, bolalar oldida toʻxtab qoldim. Men bolalar oldida turganimda Rasululloh ﷺ yonimga yetib keldilar va bolalarga salom berdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ meni bir hojatlari bilan yubordilar. Men qaytdim va oilamning oldiga odatda qaytadigan vaqtimdan kechroq bordim. Onam menga: «Bugun seni nima ushlab qoldi, ey oʻgʻilcham?» dedi. Men: «Meni Rasululloh ﷺ bir hojatlari bilan yuborgan edilar», dedim. U: «Qanday hojat, ey oʻgʻilcham?» dedi. Men: «Ey ona, bu — sir», dedim. U: «Ey oʻgʻilcham, Rasululloh ﷺ ning sirlarini saqla», dedi. Sobit dedi: Men: «Ey Abu Hamza, sen oʻsha hojatni bugun ham saqlaysanmi yoki uni eslaysanmi?» dedim. U: «Ha, Allohga qasamki. Men uni (hech kimga) aytmayman; agar odamlardan birortasiga aytadigan boʻlsam, senga aytgan boʻlar edim, ey Sobit», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларидан оилам томон чиқдим ва ўйнаётган болалар олдидан ўтдим. Уларнинг ўйини менга ёқиб, болалар олдида тўхтаб қолдим. Мен болалар олдида турганимда Расулуллоҳ ﷺ ёнимга етиб келдилар ва болаларга салом бердилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожатлари билан юбордилар. Мен қайтдим ва оиламнинг олдига одатда қайтадиган вақтимдан кечроқ бордим. Онам менга: «Бугун сени нима ушлаб қолди, эй ўғилчам?» деди. Мен: «Мени Расулуллоҳ ﷺ бир ҳожатлари билан юборган эдилар», дедим. У: «Қандай ҳожат, эй ўғилчам?» деди. Мен: «Эй она, бу — сир», дедим. У: «Эй ўғилчам, Расулуллоҳ ﷺ нинг сирларини сақла», деди. Собит деди: Мен: «Эй Абу Ҳамза, сен ўша ҳожатни бугун ҳам сақлайсанми ёки уни эслайсанми?» дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки. Мен уни (ҳеч кимга) айтмайман; агар одамлардан бирортасига айтадиган бўлсам, сенга айтган бўлар эдим, эй Собит», деди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَانَ عَرَقُهُ اللُّؤْلُؤَ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَلَا مَسِسْتُ دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةَ مِسْكٍ وَلَا عَنْبَرٍ أَطْيَبَ رَائِحَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حَسَنٌ مِسْكَةٍ وَلَا عَنْبَرَةٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rangi yorugʻ (nurli) edilar, terlari marvariddek edi. Yurganlarida olgʻa egilib yurar edilar. Men na diboni, na ipakni Rasululloh ﷺ ning kaftlaridan koʻra yumshoqroq qilib ushlaganman va na mushkni, na anbarni Rasululloh ﷺ dan koʻra xushboʻyroq hidlaganman. Hasan: «bir siqim mushkni va bir siqim anbarni», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ранги ёруғ (нурли) эдилар, терлари марвариддек эди. Юрганларида олға эгилиб юрар эдилар. Мен на дибони, на ипакни Расулуллоҳ ﷺ нинг кафтларидан кўра юмшоқроқ қилиб ушлаганман ва на мушкни, на анбарни Расулуллоҳ ﷺ дан кўра хушбўйроқ ҳидлаганман. Ҳасан: «бир сиқим мушкни ва бир сиқим анбарни», деди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً وَقَالَ سُرَيْجٌ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا صَلَاةً ثُمَّ رَقِيَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ فِي الصَّلَاةِ وَفِي الرُّكُوعِ ثُمَّ قَالَ إِنِّي لَأَرَاكُمْ مِنْ وَرَائِي كَمَا أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir namoz oʻqidilar — Surayj: «Rasululloh ﷺ bir kuni bizga namoz oʻqib berdilar», dedi — soʻng minbarga chiqdilar va namoz hamda rukuʼ haqida gapirib, shunday dedilar: «Men sizlarni oldimdan koʻrganimdek, orqamdan ham koʻraman».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир намоз ўқидилар — Сурайж: «Расулуллоҳ ﷺ бир куни бизга намоз ўқиб бердилар», деди — сўнг минбарга чиқдилар ва намоз ҳамда рукуъ ҳақида гапириб, шундай дедилар: «Мен сизларни олдимдан кўрганимдек, орқамдан ҳам кўраман».

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَشَهِدْنَا ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ عَلَى الْقَبْرِ فَرَأَيْتُ عَيْنَيْهِ تَدْمَعَانِ ثُمَّ قَالَ هَلْ مِنْكُمْ مِنْ رَجُلٍ لَمْ يُقَارِفْ اللَّيْلَةَ قَالَ سُرَيْجٌ يَعْنِي ذَنْبًا فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَانْزِلْ قَالَ فَنَزَلَ فِي قَبْرِهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning bir qizlarining (dafnida) hozir boʻldik. Rasululloh ﷺ qabr yonida oʻtirar edilar. Men u zotning ikki koʻzlari yosh toʻkayotganini koʻrdim. Soʻng u zot: «Sizlarning oranglizda kechasi (ahli bilan) yaqinlik qilmagan kishi bormi?» dedilar. Surayj: «Yaʼni gunoh», dedi. Shunda Abu Talha: «Men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, tush», dedilar. U esa uning qabriga tushdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг бир қизларининг (дафнида) ҳозир бўлдик. Расулуллоҳ ﷺ қабр ёнида ўтирар эдилар. Мен у зотнинг икки кўзлари ёш тўкаётганини кўрдим. Сўнг у зот: «Сизларнинг оранглизда кечаси (аҳли билан) яқинлик қилмаган киши борми?» дедилар. Сурайж: «Яъни гуноҳ», деди. Шунда Абу Талҳа: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Ундай бўлса, туш», дедилар. У эса унинг қабрига тушди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ بِقَدْرِ مَا يَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى بَنِي حَارِثَةَ بْنِ الْحَارِثِ وَيَرْجِعُ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ وَبِقَدْرِ مَا يَنْحَرُ الرَّجُلُ الْجَزُورَ وَيُبَعِّضُهَا لِغُرُوبِ الشَّمْسِ وَكَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالشَّجَرَةِ رَكْعَتَيْنِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini shunday vaqtda oʻqir edilarki, boruvchi Banu Horisa ibn al-Horis (qabilasi)ga borib, quyosh botmasdan qaytib kelar edi; va kishi bir tuyani soʻyib, quyosh botguncha uni boʻlaklarga ajratib ulgurar edi. Jumʼa namozini quyosh ogʻganida oʻqir edilar. Makkaga chiqqanlarida esa peshinni Shajarada ikki rakat qilib oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини шундай вақтда ўқир эдиларки, борувчи Бану Ҳориса ибн ал-Ҳорис (қабиласи)га бориб, қуёш ботмасдан қайтиб келар эди; ва киши бир туяни сўйиб, қуёш ботгунча уни бўлакларга ажратиб улгурар эди. Жумъа намозини қуёш оғганида ўқир эдилар. Маккага чиққанларида эса пешинни Шажарада икки ракат қилиб ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ وَشُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الدَّجَّالُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٌ وَغَيْرُ كَاتِبٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dajjol koʻzi koʻrdir, Rabbingiz esa koʻzi koʻr emas. Uning ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb yozilgan boʻladi, uni har bir moʻmin — xat biladigani ham, bilmaydigani ham — oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжол кўзи кўрдир, Раббингиз эса кўзи кўр эмас. Унинг икки кўзи орасига ‹кофир› деб ёзилган бўлади, уни ҳар бир мўмин — хат биладигани ҳам, билмайдигани ҳам — ўқийди», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَتَى تَقُومُ السَّاعَةُ وَعِنْدَهُ غُلَامٌ مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ مُحَمَّدٌ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَعِشْ هَذَا الْغُلَامُ فَعَسَى أَنْ لَا يُدْرِكَهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ dan: «Qiyomat qachon boshlanadi?» — deb soʻradi. U zotning huzurlarida ansorlardan Muhammad deb atalgan bir bola bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar bu bola yashasa, balki qariligi yetmasdan turib Qiyomat boshlanar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ дан: «Қиёмат қачон бошланади?» — деб сўради. У зотнинг ҳузурларида ансорлардан Муҳаммад деб аталган бир бола бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бу бола яшаса, балки қарилиги етмасдан туриб Қиёмат бошланар», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قِيَامِ السَّاعَةِ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ فَقَالَ الرَّجُلُ هَا أَنَا ذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا فَإِنَّهَا قَائِمَةٌ قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ عَمَلٍ غَيْرَ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَقَالَ فَمَا فَرِحَ الْمُسْلِمُونَ بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ أَشَدَّ مِمَّا فَرِحُوا بِهِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ dan Qiyomatning boshlanishi haqida soʻradi, shu asnoda namozga iqoma aytildi. U zot namozlarini tugatgach: «Qiyomat haqida soʻragan qani?» dedilar. Oʻsha kishi: «Mana men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading? Zero u albatta boʻladi», dedilar. U: «Men unga koʻp amal tayyorlaganim yoʻq, faqat Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen sevgan kishing bilan birgasan», dedilar. U dedi: Musulmonlar Islomdan keyin bundan quvonganchalik hech narsadan qattiq quvonmaganlar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ дан Қиёматнинг бошланиши ҳақида сўради, шу аснода намозга иқома айтилди. У зот намозларини тугатгач: «Қиёмат ҳақида сўраган қани?» дедилар. Ўша киши: «Мана мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг? Зеро у албатта бўлади», дедилар. У: «Мен унга кўп амал тайёрлаганим йўқ, фақат Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен севган кишинг билан биргасан», дедилар. У деди: Мусулмонлар Исломдан кейин бундан қувонганчалик ҳеч нарсадан қаттиқ қувонмаганлар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يُحِبُّ الْقَوْمَ وَلَمْ يَبْلُغْ عَمَلَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ قَالَ حَسَنٌ أَعْمَالَهُمْ قَالَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّقَالَ ثَابِتٌ فَكَانَ أَنَسٌ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ فَإِنَّا نُحِبُّكَ وَنُحِبُّ رَسُولَكَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, bir kishi bir qavmni sevadi, lekin ularning amaliga yetmagan», dedi. Rasululloh ﷺ: «Kishi oʻzi sevgan kishi bilan birgadir», dedilar. Hasan: «ularning amallariga», dedi. U zot: «Kishi oʻzi sevgan kishi bilan birgadir», dedilar. Sobit dedi: Anas bu hadisni aytganida: «Allohim, biz Seni sevamiz va Rasulingni sevamiz», der edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, бир киши бир қавмни севади, лекин уларнинг амалига етмаган», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Киши ўзи севган киши билан биргадир», дедилар. Ҳасан: «уларнинг амалларига», деди. У зот: «Киши ўзи севган киши билан биргадир», дедилар. Собит деди: Анас бу ҳадисни айтганида: «Аллоҳим, биз Сени севамиз ва Расулингни севамиз», дер эди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا أَوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ طَيْرٌ أَوْ إِنْسَانٌ أَوْ بَهِيمَةٌ إِلَّا كَانَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Musulmonlardan biror kishi bir daraxt eksa yoki urugʻ qadasa, soʻng undan bir qush, yoki bir inson, yoki bir hayvon yesa, bu — uning uchun sadaqa (savob) hisoblanadi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Мусулмонлардан бирор киши бир дарахт экса ёки уруғ қадаса, сўнг ундан бир қуш, ёки бир инсон, ёки бир ҳайвон еса, бу — унинг учун садақа (савоб) ҳисобланади», — дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ وَقَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السَّحُورِ بَرَكَةً

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saharlik qilinglar, zero saharlikda baraka bordir», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳарлик қилинглар, зеро саҳарликда барака бордир», — дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا صَوَّرَ اللَّهُ آدَمَ فِي الْجَنَّةِ تَرَكَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَتْرُكَهُ فَجَعَلَ إِبْلِيسُ يَطِيفُ بِهِ وَيَنْظُرُ مَا هُوَ فَلَمَّا رَآهُ أَجْوَفَ عَرَفَ أَنَّهُ خُلِقَ خَلْقًا لَمْ يَتَمَالَكْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh Odamni jannatda (suvratlab) yaratganida, uni Alloh xohlagancha (jonsiz holda) tark etib qoʻydi. Shunda Iblis uning atrofida aylanib, uning qanaqaligiga qaray boshladi. Uni ichi boʻsh ekanini koʻrgach, u oʻzini tutib turolmaydigan (sabrsiz) qilib yaratilganini bildi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ Одамни жаннатда (сувратлаб) яратганида, уни Аллоҳ хоҳлаганча (жонсиз ҳолда) тарк этиб қўйди. Шунда Иблис унинг атрофида айланиб, унинг қанақалигига қарай бошлади. Уни ичи бўш эканини кўргач, у ўзини тутиб туролмайдиган (сабрсиз) қилиб яратилганини билди».

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَيْفَ يُحْشَرُ الْكَافِرُ عَلَى وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الَّذِي أَمْشَاهُ عَلَى رِجْلَيْهِ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُمْشِيَهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي النَّارِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Allohning Nabiysi, Qiyomat kunida kofir yuzi bilan qanday haydaladi?» dedi. Allohning Nabiysi ﷺ: «Uni ikki oyogʻi ustida yurgizgan Zot uni doʻzaxda yuzi ustida yurgizishga ham qodirdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Аллоҳнинг Набийси, Қиёмат кунида кофир юзи билан қандай ҳайдалади?» деди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Уни икки оёғи устида юргизган Зот уни дўзахда юзи устида юргизишга ҳам қодирдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ وَحَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ قَائِلًا مِنْ النَّاسِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَمَا يُرِيدُ الْمَدِينَةَ قَالَ بَلَى إِنَّهُ لَيَعْمَلُ إِلَيْهَا فَيَجِدُ الْمَلَائِكَةَ بِنِقَابِهَا وَأَبْوَابِهَا يَحْرُسُونَهَا مِنْ الدَّجَّالِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlardan bir soʻzlovchi: «Yo Allohning Nabiysi, u (Dajjol) Madinani (ham) istamaydimi?» dedi. U zot: «Balki, u unga qarab intiladi, lekin uning dovonlari va darvozalarida farishtalarni uni Dajjoldan qoʻriqlab turgan holda topadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлардан бир сўзловчи: «Ё Аллоҳнинг Набийси, у (Дажжол) Мадинани (ҳам) истамайдими?» деди. У зот: «Балки, у унга қараб интилади, лекин унинг довонлари ва дарвозаларида фаришталарни уни Дажжолдан қўриқлаб турган ҳолда топади», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ وَحَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ مَكْتُوبٌ ك ف ر كُفْرٌ مُهَجًّى يَقُولُ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ أُمِّيٌّ وَكَاتِبٌ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Uning ikki koʻzi orasiga k, f, r — harflab yozilgan kufr — bitilgan boʻladi, yaʼni ‹kofir›. Uni har bir moʻmin — savodsizi ham, xat biladigani ham — oʻqiydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Унинг икки кўзи орасига к, ф, р — ҳарфлаб ёзилган куфр — битилган бўлади, яъни ‹кофир›. Уни ҳар бир мўмин — саводсизи ҳам, хат биладигани ҳам — ўқийди», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ وَحَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّهُ أُهْدِيَ لِنَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُبَّةٌ مِنْ سُنْدُسٍ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ الْحَرِيرِ فَعَجِبَ النَّاسُ مِنْهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ مَنَادِيلَ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga sundusdan (nafis ipakdan) bir jubba hadya qilindi — u zot esa ipakdan qaytarar edilar — odamlar undan hayratga tushdilar. Shunda u zot: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, albatta, jannatdagi Saʼd ibn Muozning roʻmolchalari bundan ham chiroyliroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га сундусдан (нафис ипакдан) бир жубба ҳадя қилинди — у зот эса ипакдан қайтарар эдилар — одамлар ундан ҳайратга тушдилар. Шунда у зот: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, албатта, жаннатдаги Саъд ибн Муознинг рўмолчалари бундан ҳам чиройлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ وَهُوَ أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَبْلَ أَنْ يُكَبِّرَ فَيَقُولُ تَرَاصُّوا وَاعْتَدِلُوا فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ takbir aytishdan avval bizga yuzlarini burib: «Zich turinglar va tekislaninglar, zero men sizlarni orqamdan ham koʻraman», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ такбир айтишдан аввал бизга юзларини буриб: «Зич туринглар ва текисланинглар, зеро мен сизларни орқамдан ҳам кўраман», дер эдилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلْيَمْشِ عَلَى هِينَتِهِ فَمَا أَدْرَكَهُ صَلَّى وَمَا سَبَقَهُ أَتَمَّ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozga kelsa, vazminlik bilan yursin. Yetganini oʻqisin, oʻtkazib yuborganini esa toʻldirsin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозга келса, вазминлик билан юрсин. Етганини ўқисин, ўтказиб юборганини эса тўлдирсин», дедилар.