Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ عَلَى نِسَائِهِ فِي لَيْلَةٍ وَاحِدَةٍ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kechada bitta gʻusl bilan ayollarining yoniga kirib chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кечада битта ғусл билан аёлларининг ёнига кириб чиқдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَقْرَنَيْنِ يَطَأُ عَلَى صِفَاحِهِمَا وَيَذْبَحُهُمَا بِيَدِهِ وَيُسَمِّي وَيُكَبِّرُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shoxli ikki qoʻchqorni qurbonlik qilar edilar: ularning yon tomoniga oyoqlarini qoʻyib, oʻz qoʻllari bilan soʻyar, bismilloh aytar va takbir aytar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шохли икки қўчқорни қурбонлик қилар эдилар: уларнинг ён томонига оёқларини қўйиб, ўз қўллари билан сўяр, бисмиллоҳ айтар ва такбир айтар эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ قَالَ أَنَسٌأَقْبَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَأَبُو طَلْحَةَ وَصَفِيَّةُ رَدِيفَتُهُ عَلَى نَاقَتِهِ فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذْ عَثَرَتْ نَاقَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ الْمَرْأَةُ فَاقْتَحَمَ أَبُو طَلْحَةَ عَنْ نَاقَتِهِ قَالَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَلْ ضَرَّكَ شَيْءٌ قَالَ لَا عَلَيْكَ بِالْمَرْأَةِ فَأَلْقَى أَبُو طَلْحَةَ ثَوْبَهُ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ قَصَدَ الْمَرْأَةَ فَسَدَلَ الثَّوْبَ عَلَيْهَا فَقَامَتْ فَشَدَّ لَهُمَا عَلَى رَاحِلَتِهِمَا فَرَكِبَا وَرَكِبْنَا نَسِيرُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ قَالَ آيِبُونَ تَائِبُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men, Abu Talha va Rasululloh ﷺ (safardan) qaytib kelayotgan edik, Safiyya esa u zotning tuyalarida orqalarida mingashib kelar edi. Biz yurib borayotganimizda, birdan Nabiy ﷺ ning tuyalari qoqilib ketdi va u zot ham, ayol ham yiqildilar. Abu Talha oʻz tuyasidan sakrab tushdi va: «Ey Allohning Nabiysi, sizga biror narsa shikast yetkazdimi?» dedi. U zot: «Yoʻq, sen ayolga qara», dedilar. Bas, Abu Talha oʻz yuziga kiyimini tashladi, soʻng ayol tomon bordi va kiyimni uning ustiga yopdi. U (ayol) turdi. Soʻng (Abu Talha) ikkovlariga ulovlarini mahkamlab berdi, ular mindilar, biz ham mindik va yurib bordik. Madinaning ortiga yetganimizda u zot: «Qaytguvchimiz, tavba qilguvchimiz, Robbimizga hamd aytguvchimiz», dedilar va Madinaga kirib kelgunimizcha shuni takror aytib bordilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен, Абу Талҳа ва Расулуллоҳ ﷺ (сафардан) қайтиб келаётган эдик, Сафийя эса у зотнинг туяларида орқаларида мингашиб келар эди. Биз юриб бораётганимизда, бирдан Набий ﷺ нинг туялари қоқилиб кетди ва у зот ҳам, аёл ҳам йиқилдилар. Абу Талҳа ўз туясидан сакраб тушди ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, сизга бирор нарса шикаст етказдими?» деди. У зот: «Йўқ, сен аёлга қара», дедилар. Бас, Абу Талҳа ўз юзига кийимини ташлади, сўнг аёл томон борди ва кийимни унинг устига ёпди. У (аёл) турди. Сўнг (Абу Талҳа) икковларига уловларини маҳкамлаб берди, улар миндилар, биз ҳам миндик ва юриб бордик. Мадинанинг ортига етганимизда у зот: «Қайтгувчимиз, тавба қилгувчимиз, Роббимизга ҳамд айтгувчимиз», дедилар ва Мадинага кириб келгунимизча шуни такрор айтиб бордилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ بَلَغَهُ مَقْدَمُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَتَاهُ فَسَأَلَهُ عَنْ أَشْيَاءَ قَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ أَشْيَاءَ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا نَبِيٌّ قَالَ مَا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ وَمَا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَمَا بَالُ الْوَلَدِ يَنْزِعُ إِلَى أَبِيهِ وَالْوَلَدِ يَنْزِعُ إِلَى أُمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي بِهِنَّ جِبْرِيلُ آنِفًا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ فَذَلِكَ عَدُوُّ الْيَهُودِ مِنْ الْمَلَائِكَةِ قَالَ أَمَّا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ فَنَارٌ تَحْشُرُهُمْ مِنْ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ وَأَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ زِيَادَةُ كَبِدِ حُوتٍ وَأَمَّا الْوَلَدُ فَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَ الْمَرْأَةِ نَزَعَ الْوَلَدَ وَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الْمَرْأَةِ مَاءَ الرَّجُلِ نَزَعَتْ الْوَلَدَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Salomga Nabiy ﷺ ning Madinaga kelishlari yetib keldi. U zotning oldilariga kelib, baʼzi narsalar haqida soʻradi va: «Men sendan paygʻambardan boshqa hech kim bilmaydigan baʼzi narsalar haqida soʻrayman: qiyomatning birinchi alomati nima? Jannat ahli yeydigan birinchi taom nima? Bola otasiga tortishi, (yana boshqa) bola onasiga tortishining sababi nima?» dedi. U zot: «Bularni menga hozirgina Jibril xabar berdi», dedilar. Ibn Salom: «U — farishtalardan yahudlarning dushmanidir», dedi. U zot: «Qiyomatning birinchi alomatiga kelsak — u (bir) oʻtdirki, odamlarni mashriqdan magʻribga (haydab) toʻplaydi. Jannat ahli yeydigan birinchi taomga kelsak — u baliq jigarining ortiqcha (boʻlagi)dir. Bolaga kelsak — erkakning suvi ayolning suvidan oʻzib ketsa, bola (otasiga) tortadi; ayolning suvi erkakning suvidan oʻzib ketsa, bola (onasiga) tortadi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Саломга Набий ﷺ нинг Мадинага келишлари етиб келди. У зотнинг олдиларига келиб, баъзи нарсалар ҳақида сўради ва: «Мен сендан пайғамбардан бошқа ҳеч ким билмайдиган баъзи нарсалар ҳақида сўрайман: қиёматнинг биринчи аломати нима? Жаннат аҳли ейдиган биринчи таом нима? Бола отасига тортиши, (яна бошқа) бола онасига тортишининг сабаби нима?» деди. У зот: «Буларни менга ҳозиргина Жибрил хабар берди», дедилар. Ибн Салом: «У — фаришталардан яҳудларнинг душманидир», деди. У зот: «Қиёматнинг биринчи аломатига келсак — у (бир) ўтдирки, одамларни машриқдан мағрибга (ҳайдаб) тўплайди. Жаннат аҳли ейдиган биринчи таомга келсак — у балиқ жигарининг ортиқча (бўлаги)дир. Болага келсак — эркакнинг суви аёлнинг сувидан ўзиб кетса, бола (отасига) тортади; аёлнинг суви эркакнинг сувидан ўзиб кетса, бола (онасига) тортади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ قَالَ أَنَسٌأُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَيُوتِرَ الْإِقَامَةَفَحَدَّثْتُ بِهِ أَيُّوبَ فَقَالَ إِلَّا الْإِقَامَةَ

Abu Qiloba aytdi: Anas dedi: Bilolga azonni juft, iqomani toq aytish buyurildi. (Xolid dedi:) Men buni Ayyubga soʻzlab berdim, u: «Iqomadan boshqa», dedi.Абу Қилоба айтди: Анас деди: Билолга азонни жуфт, иқомани тоқ айтиш буюрилди. (Холид деди:) Мен буни Айюбга сўзлаб бердим, у: «Иқомадан бошқа», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ ذُكِرَ لِيأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنْهُ إِنَّ فِيكُمْ قَوْمًا يَعْبُدُونَ وَيَدْأَبُونَ يَعْنِي يُعْجِبُونَ النَّاسَ وَتُعْجِبُهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Menga zikr qilindiki — va men buni u zotdan eshitmaganman — Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, sizlarning ichingizda ibodat qiladigan va tirishadigan bir qavm boʻladi — yaʼni odamlarni lol qoldiradilar va oʻzlariga oʻzlari mahliyo boʻladilar — ular dindan oʻq ovdan chiqib ketganday chiqib ketadilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Менга зикр қилиндики — ва мен буни у зотдан эшитмаганман — Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, сизларнинг ичингизда ибодат қиладиган ва тиришадиган бир қавм бўлади — яъни одамларни лол қолдирадилар ва ўзларига ўзлари маҳлиё бўладилар — улар диндан ўқ овдан чиқиб кетгандай чиқиб кетадилар», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَإِنِّي لَقَائِمٌ عَلَى الْحَيِّ أَسْقِيهِمْ مِنْ فَضِيخٍ لَهُمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّهَا حُرِّمَتْ الْخَمْرُ فَقَالُوا أَكْفِئْهَا يَا أَنَسُ فَأَكْفَأْتُهَافَقُلْتُ لِأَنَسٍ مَا هِيَ قَالَ بُسْرٌ وَرُطَبٌ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ كَانَتْ خَمْرَهُمْ يَوْمَئِذٍ قَالَ وَحَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّهُ قَالَ ذَلِكَ أَيْضًا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: «Men mahalla (ahli) oldida turib, ularga oʻzlarining fazixidan quyib turgan edim. Shu vaqt bir kishi kelib: ‹Xamr harom qilindi!› dedi. Ular: ‹Ey Anas, uni agʻdarib tashla!› deyishdi. Men uni agʻdarib tashladim». (Roviy) dedi: Men Anasga: «U nima edi?» dedim. U: «Gʻoʻra xurmo va yangi xurmo (sharbati edi)», dedi. (Roviy) dedi: Abu Bakr ibn Anas: «Oʻsha kunlari ularning xamri shu edi», dedi. (Roviy) dedi: Menga bir kishi Anasdan rivoyat qildiki, u ham shuni aytgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен маҳалла (аҳли) олдида туриб, уларга ўзларининг фазихидан қуйиб турган эдим. Шу вақт бир киши келиб: ‹Хамр ҳаром қилинди!› деди. Улар: ‹Эй Анас, уни ағдариб ташла!› дейишди. Мен уни ағдариб ташладим». (Ровий) деди: Мен Анасга: «У нима эди?» дедим. У: «Ғўра хурмо ва янги хурмо (шарбати эди)», деди. (Ровий) деди: Абу Бакр ибн Анас: «Ўша кунлари уларнинг хамри шу эди», деди. (Ровий) деди: Менга бир киши Анасдан ривоят қилдики, у ҳам шуни айтган.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ أَخْبَرَنَا قَالَقُلْتُ لِأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِحُ الْقِرَاءَةَ بْ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} أَوْ بْ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} فَقَالَ إِنَّكَ لَتَسْأَلُنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ

Said ibn Yazid aytdi: Men Anas ibn Molikka: «Rasululloh ﷺ qiroatni {Bismillahir-Rohmanir-Rohiym} bilan boshlarmidilar yoki {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilanmi?» dedim. U: «Sen mendan hech kim soʻramagan bir narsani soʻrayapsan», dedi.Саид ибн Язид айтди: Мен Анас ибн Моликка: «Расулуллоҳ ﷺ қироатни {Бисмиллаҳир-Роҳманир-Роҳийм} билан бошлармидилар ёки {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} биланми?» дедим. У: «Сен мендан ҳеч ким сўрамаган бир нарсани сўраяпсан», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ قَصْرِ الصَّلَاةِ فَقَالَ سَافَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعْنَا فَسَأَلْتُهُ هَلْ أَقَامَ فَقَالَ نَعَمْ أَقَمْنَا بِمَكَّةَ عَشْرًا

Yahyo ibn Abu Ishoq aytdi: Men Anas ibn Molikdan namozni qisqartirish haqida soʻradim. U: «Biz Nabiy ﷺ bilan Madinadan Makkaga safar qildik; u zot bizga qaytib kelgunimizcha ikki rakatdan oʻqib berdilar», dedi. Men undan: «U zot (Makkada) turdilarmi?» deb soʻradim. U: «Ha, biz Makkada oʻn (kun) turdik», dedi.Яҳё ибн Абу Ишоқ айтди: Мен Анас ибн Моликдан намозни қисқартириш ҳақида сўрадим. У: «Биз Набий ﷺ билан Мадинадан Маккага сафар қилдик; у зот бизга қайтиб келгунимизча икки ракатдан ўқиб бердилар», деди. Мен ундан: «У зот (Маккада) турдиларми?» деб сўрадим. У: «Ҳа, биз Маккада ўн (кун) турдик», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْمَدِينَةَ آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ أُقَاسِمُكَ مَالِي نِصْفَيْنِ وَلِي امْرَأَتَانِ فَأُطَلِّقُ إِحْدَاهُمَا فَإِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا فَتَزَوَّجْهَا فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ فَدَلُّوهُ فَانْطَلَقَ فَمَا رَجَعَ إِلَّا وَمَعَهُ شَيْءٌ مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ قَدْ اسْتَفْضَلَهُ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ فَقَالَ مَهْيَمْ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ مَا أَصْدَقْتَهَا قَالَ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ قَالَ حُمَيْدٌ أَوْ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Abdurrahmon ibn Avf Madinaga kelganida, Nabiy ﷺ u bilan Saʼd ibn ar-Rabiʼ oʻrtasida birodarlik bogʻladilar. Shunda (Saʼd) unga: ‹Molimni sen bilan ikkiga boʻlay. Mening ikkita xotinim bor, biriga taloq beraman, uning iddasi tugagach, sen unga uylanasan›, dedi. (Abdurrahmon esa): ‹Alloh senga ahling va molingda baraka bersin. Menga bozorni koʻrsatib qoʻyinglar›, dedi. Bas, unga bozorni koʻrsatishdi. U bordi va faqat oʻzi foyda qilgan ozgina qurut va sariyogʻ bilan qaytdi. Soʻng Rasululloh ﷺ uni shundan keyin koʻrdilar, uning ustida sarigʻ (atir) izi bor edi. U zot: ‹Bu nima?› dedilar. (Abdurrahmon): ‹Ansorlardan bir ayolga uylandim›, dedi. U zot: ‹Unga qancha mahr berding?› dedilar. (Abdurrahmon): ‹Bir danak oltin›, dedi — Humayd: ‹yoki: danak ogʻirligicha oltin, dedi›, dedi. Shunda u zot: ‹Bir qoʻy soʻyib boʻlsa-da, valima bergin›, dedilar», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Абдурраҳмон ибн Авф Мадинага келганида, Набий ﷺ у билан Саъд ибн ар-Рабиъ ўртасида биродарлик боғладилар. Шунда (Саъд) унга: ‹Молимни сен билан иккига бўлай. Менинг иккита хотиним бор, бирига талоқ бераман, унинг иддаси тугагач, сен унга уйланасан›, деди. (Абдурраҳмон эса): ‹Аллоҳ сенга аҳлинг ва молингда барака берсин. Менга бозорни кўрсатиб қўйинглар›, деди. Бас, унга бозорни кўрсатишди. У борди ва фақат ўзи фойда қилган озгина қурут ва сариёғ билан қайтди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни шундан кейин кўрдилар, унинг устида сариғ (атир) изи бор эди. У зот: ‹Бу нима?› дедилар. (Абдурраҳмон): ‹Ансорлардан бир аёлга уйландим›, деди. У зот: ‹Унга қанча маҳр бердинг?› дедилар. (Абдурраҳмон): ‹Бир данак олтин›, деди — Ҳумайд: ‹ёки: данак оғирлигича олтин, деди›, деди. Шунда у зот: ‹Бир қўй сўйиб бўлса-да, валима бергин›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ أَبُو الْأَسْوَدِ الْعَمِّيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ هَوَازِنَ جَاءَتْ يَوْمَ حُنَيْنٍ بِالصِّبْيَانِ وَالنِّسَاءِ وَالْإِبِلِ وَالنَّعَمِ فَجَعَلُوهُمْ صُفُوفًا يُكَثِّرُونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا الْتَقَوْا وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عِبَادَ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ قَالَ عَفَّانُ وَلَمْ يَضْرِبُوا بِسَيْفٍ وَلَمْ يَطْعَنُوا بِرُمْحٍ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلًا وَأَخَذَ أَسْلَابَهُمْ قَالَ وَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ضَرَبْتُ رَجُلًا عَلَى حَبْلِ الْعَاتِقِ وَعَلَيْهِ دِرْعٌ فَأُجْهِضْتُ عَنْهُ فَانْظُرْ مَنْ أَخَذَهَا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنَا أَخَذْتُهَا فَأَرْضِهِ مِنْهَا وَأَعْطِنِيهَا قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ أَوْ سَكَتَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ لَا وَاللَّهِ لَا يُفِيئُهَا اللَّهُ عَلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِهِ وَيُعْطِيكَهَا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ عُمَرُ قَالَ وَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعَهَا خِنْجَرٌ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ مَا هَذَا مَعَكِ قَالَتْ اتَّخَذْتُهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Havozin (qabilasi) Hunayn kuni bolalar, ayollar, tuyalar va chorva bilan keldi va Rasululloh ﷺ ga qarshi koʻpaytirish uchun ularni saflar qilib qoʻydilar. Ikki tomon uchrashganda, musulmonlar aziz va ulugʻ Alloh aytganidek, orqaga qarab qochdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Allohning bandalari, men Allohning bandasi va Rasulidirman! Ey ansorlar jamoasi, men Allohning bandasi va Rasulidirman!» dedilar. Bas, Alloh mushriklarni magʻlub qildi. Affon dedi: Ular na qilich urdilar, na nayza sanchdilar. Rasululloh ﷺ oʻsha kuni: «Kim bir kofirni oʻldirsa, uning oʻljasi (salabi) unikidir», dedilar. Oʻsha kuni Abu Talha yigirma kishini oʻldirdi va ularning oʻljalarini oldi. (Anas) dedi: Abu Qatoda: «Ey Allohning Rasuli, men bir kishini yelka payiga urdim, uning ustida sovut bor edi, ammo men undan uzoqlashtirildim. Bas, uni kim olganini koʻring», dedi. Shunda bir kishi turib: «Uni men oldim; uni undan rozi qiling va menga bering», dedi. (Anas) dedi: Rasululloh ﷺ dan biror narsa soʻralsa, albatta berar yoki jim turar edilar. Bas, Rasululloh ﷺ jim turdilar. Shunda Umar: «Yoʻq, Allohga qasamki, Alloh uni Oʻz sherlaridan bir sherga (oʻlja qilib) qaytarib, uni senga berarmidi?» dedi. Rasululloh ﷺ kulib: «Umar rost aytdi», dedilar. (Anas) dedi: Ummu Sulaymning yonida bir xanjar bor edi. Abu Talha: «Bu yoningdagi nima?» dedi. U: «Buni oldim», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳавозин (қабиласи) Ҳунайн куни болалар, аёллар, туялар ва чорва билан келди ва Расулуллоҳ ﷺ га қарши кўпайтириш учун уларни сафлар қилиб қўйдилар. Икки томон учрашганда, мусулмонлар азиз ва улуғ Аллоҳ айтганидек, орқага қараб қочдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Аллоҳнинг бандалари, мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман! Эй ансорлар жамоаси, мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман!» дедилар. Бас, Аллоҳ мушрикларни мағлуб қилди. Аффон деди: Улар на қилич урдилар, на найза санчдилар. Расулуллоҳ ﷺ ўша куни: «Ким бир кофирни ўлдирса, унинг ўлжаси (салаби) уникидир», дедилар. Ўша куни Абу Талҳа йигирма кишини ўлдирди ва уларнинг ўлжаларини олди. (Анас) деди: Абу Қатода: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен бир кишини елка пайига урдим, унинг устида совут бор эди, аммо мен ундан узоқлаштирилдим. Бас, уни ким олганини кўринг», деди. Шунда бир киши туриб: «Уни мен олдим; уни ундан рози қилинг ва менга беринг», деди. (Анас) деди: Расулуллоҳ ﷺ дан бирор нарса сўралса, албатта берар ёки жим турар эдилар. Бас, Расулуллоҳ ﷺ жим турдилар. Шунда Умар: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, Аллоҳ уни Ўз шерларидан бир шерга (ўлжа қилиб) қайтариб, уни сенга берармиди?» деди. Расулуллоҳ ﷺ кулиб: «Умар рост айтди», дедилар. (Анас) деди: Умму Сулаймнинг ёнида бир ханжар бор эди. Абу Талҳа: «Бу ёнингдаги нима?» деди. У: «Буни олдим», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزُورُ أُمَّ سُلَيْمٍ وَلَهَا ابْنٌ صَغِيرٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو عُمَيْرٍ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ قَالَ نُغَرٌ يَلْعَبُ بِهِ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَزُورُ أُمَّ سُلَيْمٍ أَحْيَانًا وَيَتَحَدَّثُ عِنْدَهَا فَتُدْرِكُهُ الصَّلَاةُ فَيُصَلِّي عَلَى بِسَاطٍ وَهُوَ حَصِيرٌ يَنْضَحُهُ بِالْمَاءِ

Abut-Tayyoh Anasdan rivoyat qiladi: Nabiy ﷺ Ummu Sulaymni ziyorat qilar edilar. Uning Abu Umayr deb ataladigan kichkina bir oʻgʻli bor edi. Nabiy ﷺ: «Ey Abu Umayr, chumchuqcha nima qildi?» der edilar — u oʻynab yuradigan bir chumchuq edi. Rasululloh ﷺ baʼzan Ummu Sulaymni ziyorat qilar va uning huzurida suhbat qurar edilar. Shunda namoz vaqti kirib qolsa, u zot boʻyraga — yaʼni hasirga — suv sepib, uning ustida namoz oʻqir edilar.Абут-Тайёҳ Анасдан ривоят қилади: Набий ﷺ Умму Сулаймни зиёрат қилар эдилар. Унинг Абу Умайр деб аталадиган кичкина бир ўғли бор эди. Набий ﷺ: «Эй Абу Умайр, чумчуқча нима қилди?» дер эдилар — у ўйнаб юрадиган бир чумчуқ эди. Расулуллоҳ ﷺ баъзан Умму Сулаймни зиёрат қилар ва унинг ҳузурида суҳбат қурар эдилар. Шунда намоз вақти кириб қолса, у зот бўйрага — яъни ҳасирга — сув сепиб, унинг устида намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَعَبَّادَ بْنَ بِشْرٍ كَانَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي لَيْلَةٍ ظَلْمَاءَ حِنْدِسٍ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَا مِنْ عِنْدِهِ أَضَاءَتْ عَصَا أَحَدِهِمَا فَكَانَا يَمْشِيَانِ بِضَوْئِهَا فَلَمَّا تَفَرَّقَا أَضَاءَتْ عَصَا هَذَا وَعَصَا هَذَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usayd ibn Huzayr va Abbod ibn Bishr zulmat qorongʻi bir kechada Rasululloh ﷺ ning huzurlarida edilar. (Anas) dedi: Ular u zotning oldilaridan chiqishganda, ikkovlaridan birining hassasi yorishib ketdi va ular uning yorugʻida yurib bordilar. Ular ajralishganda esa, buning ham hassasi, uning ham hassasi yorishdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Усайд ибн Ҳузайр ва Аббод ибн Бишр зулмат қоронғи бир кечада Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида эдилар. (Анас) деди: Улар у зотнинг олдиларидан чиқишганда, икковларидан бирининг ҳассаси ёришиб кетди ва улар унинг ёруғида юриб бордилар. Улар ажралишганда эса, бунинг ҳам ҳассаси, унинг ҳам ҳассаси ёришди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ قَامَتْ السَّاعَةُ وَبِيَدِ أَحَدِكُمْ فَسِيلَةٌ فَإِنْ اسْتَطَاعَ أَنْ لَا يَقُومَ حَتَّى يَغْرِسَهَا فَلْيَفْعَلْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar qiyomat qoim boʻlsa-yu, biringizning qoʻlida bir koʻchat boʻlsa, uni ekib boʻlmaguncha turmaslikka qodir boʻlsa, shunday qilsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар қиёмат қоим бўлса-ю, бирингизнинг қўлида бир кўчат бўлса, уни экиб бўлмагунча турмасликка қодир бўлса, шундай қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدٍ قَالَدَخَلْتُ مَعَ جَدِّي دَارَ الْإِمَارَةِ فَإِذَا دَجَاجَةٌ مَصْبُورَةٌ تُرْمَى فَكُلَّمَا أَصَابَهَا سَهْمٌ صَاحَتْ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ

Hisham ibn Zayd aytdi: Men bobom bilan amir hovlisiga kirdim. Qarasam, bir tovuq bogʻlab qoʻyilgan va unga oʻq otilardi; unga oʻq tekkan sari qichqirardi. Shunda u: «Rasululloh ﷺ jonivorlarni bogʻlab (nishon qilish)dan qaytardilar», dedi.Ҳишам ибн Зайд айтди: Мен бобом билан амир ҳовлисига кирдим. Қарасам, бир товуқ боғлаб қўйилган ва унга ўқ отиларди; унга ўқ теккан сари қичқирарди. Шунда у: «Расулуллоҳ ﷺ жониворларни боғлаб (нишон қилиш)дан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا قَالُوا لِفَتًى مِنْ قُرَيْشٍ فَظَنَنْتُهُ لِي فَإِذَا هُوَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مَنَعَنِي يَا أَبَا حَفْصٍ أَنْ أَدْخُلَهُ إِلَّا مَا أَعْرِفُ مِنْ غَيْرَتِكَ قَالَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ كُنْتُ أَغَارُ عَلَيْهِ فَإِنِّي لَمْ أَكُنْ أَغَارُ عَلَيْكَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men jannatga kirdim va oltindan (yasalgan) bir qasrni koʻrdim. ‹Bu kimniki?› dedim. Ular: ‹Qurayshdan boʻlgan bir yigitniki›, deyishdi. Men uni oʻzimniki deb oʻylagan edim, qarasam, u Umar ibn al-Xattobniki ekan». (Anas) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Hafs, uning ichiga kirishimdan meni faqat sening rashkingni bilganim toʻsdi», dedilar. (Anas) dedi: U: «Ey Allohning Rasuli, men kimdan rashk qilsam ham, sizdan rashk qilmas edim», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен жаннатга кирдим ва олтиндан (ясалган) бир қасрни кўрдим. ‹Бу кимники?› дедим. Улар: ‹Қурайшдан бўлган бир йигитники›, дейишди. Мен уни ўзимники деб ўйлаган эдим, қарасам, у Умар ибн ал-Хаттобники экан». (Анас) деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Ҳафс, унинг ичига киришимдан мени фақат сенинг рашкингни билганим тўсди», дедилар. (Анас) деди: У: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен кимдан рашк қилсам ҳам, сиздан рашк қилмас эдим», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَمِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَأَصْحَابُهُ مَعَهُ إِذْ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَبَالَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ أَصْحَابُهُ مَهْ مَهْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُزْرِمُوهُ دَعُوهُ ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ إِنَّ هَذِهِ الْمَسَاجِدَ لَا تَصْلُحُ لِشَيْءٍ مِنْ الْقَذَرِ وَالْبَوْلِ وَالْخَلَاءِ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ لِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ وَذِكْرِ اللَّهِ وَالصَّلَاةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِرَجُلٍ مِنْ الْقَوْمِ قُمْ فَأْتِنَا بِدَلْوٍ مِنْ مَاءٍ فَشُنَّهُ عَلَيْهِ فَأَتَاهُ بِدَلْوٍ مِنْ مَاءٍ فَشَنَّهُ عَلَيْهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ masjidda oʻtirgan edilar, sahobalari ham u zot bilan birga edi. Shu payt bir aʼrobiy kelib, masjidda siydi. Sahobalar: «Toʻxta, toʻxta!» deyishdi. Rasululloh ﷺ esa: «Uni toʻxtatmanglar, qoʻyib beringlar», dedilar. Soʻng uni chaqirib: «Albatta, bu masjidlar biror najosat, siydik va nopoklik uchun yaramaydi — yoki Rasululloh ﷺ qanday deganlari boʻlsa — u faqat Qurʼon oʻqish, Allohni zikr qilish va namoz uchundir», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ qavmdan bir kishiga: «Turgin-da, bizga bir chelak suv keltir va uni uning ustiga quy», dedilar. U bir chelak suv keltirib, uni uning ustiga quydi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ масжидда ўтирган эдилар, саҳобалари ҳам у зот билан бирга эди. Шу пайт бир аъробий келиб, масжидда сийди. Саҳобалар: «Тўхта, тўхта!» дейишди. Расулуллоҳ ﷺ эса: «Уни тўхтатманглар, қўйиб беринглар», дедилар. Сўнг уни чақириб: «Албатта, бу масжидлар бирор нажосат, сийдик ва нопоклик учун ярамайди — ёки Расулуллоҳ ﷺ қандай деганлари бўлса — у фақат Қуръон ўқиш, Аллоҳни зикр қилиш ва намоз учундир», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ қавмдан бир кишига: «Тургин-да, бизга бир челак сув келтир ва уни унинг устига қуй», дедилар. У бир челак сув келтириб, уни унинг устига қуйди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي فِي بَيْتِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَاطَّلَعَ فِي الْبَيْتِ وَقَالَ عَفَّانُ فِي بَيْتِهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَسَدَّدَهُ نَحْوَ عَيْنَيْهِ حَتَّى انْصَرَفَ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uylarida turib namoz oʻqiyotgan edilar. Shunda bir kishi kelib, uyning ichiga moʻraladi — Affon: «uylarining (ichiga)», dedi. Bas, Rasululloh ﷺ sadoqlaridan bir oʻq olib, uning ikki koʻziga qaratdilar, toki u qaytib ketdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уйларида туриб намоз ўқиётган эдилар. Шунда бир киши келиб, уйнинг ичига мўралади — Аффон: «уйларининг (ичига)», деди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ садоқларидан бир ўқ олиб, унинг икки кўзига қаратдилар, токи у қайтиб кетди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجِيءُ الدَّجَّالُ فَيَطَأُ الْأَرْضَ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ فَيَأْتِي الْمَدِينَةَ فَيَجِدُ بِكُلِّ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهَا صُفُوفًا مِنْ الْمَلَائِكَةِ فَيَأْتِي سَبْخَةَ الْجَرْفِ فَيَضْرِبُ رِوَاقَهُ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ كُلُّ مُنَافِقٍ وَمُنَافِقَةٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Dajjol kelib, Makka va Madinadan boshqa yerlarni bosib oʻtadi. Soʻng Madinaga keladi va uning har bir dovonida farishtalardan saflarni topadi. Shunda u Jurfning shoʻrxok yeriga kelib, chodirini tikadi. Bas, Madina uch marta silkinadi va unga (qarab) har bir munofiq erkak va munofiq ayol chiqib ketadi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Дажжол келиб, Макка ва Мадинадан бошқа ерларни босиб ўтади. Сўнг Мадинага келади ва унинг ҳар бир довонида фаришталардан сафларни топади. Шунда у Журфнинг шўрхок ерига келиб, чодирини тикади. Бас, Мадина уч марта силкинади ва унга (қараб) ҳар бир мунофиқ эркак ва мунофиқ аёл чиқиб кетади».

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar hijrat boʻlmaganida edi, men ansorlardan bir kishi boʻlardim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар ҳижрат бўлмаганида эди, мен ансорлардан бир киши бўлардим», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ أَيُّكُمْ الْقَائِلُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَأَرَمَّ الْقَوْمُ قَالَ فَأَعَادَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا قُلْتُهَا وَمَا أَرَدْتُ بِهَا إِلَّا الْخَيْرَ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ ابْتَدَرَهَا اثْنَا عَشَرَ مَلَكًا فَمَا دَرَوْا كَيْفَ يَكْتُبُونَهَا حَتَّى سَأَلُوا رَبَّهُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ اكْتُبُوهَا كَمَا قَالَ عَبْدِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi keldi, Nabiy ﷺ esa namozda edilar. U: «Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fih», dedi. Nabiy ﷺ namozni tugatgach: «Ana shunday-ana shunday deb aytgan qaysingiz?» dedilar. (Anas) dedi: Qavm jim qoldi. (Anas) dedi: U zot buni uch marta takrorladilar. Shunda bir kishi: «Uni men aytdim va u bilan yaxshilikdan boshqasini koʻzlaganim yoʻq», dedi. (Anas) dedi: Nabiy ﷺ: «Uni oʻn ikki farishta olishga shoshildi, ammo ular uni qanday yozishni bilmay, aziz va ulugʻ Robblaridan soʻrashdi. U: ‹Uni bandam aytganidek yozinglar›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши келди, Набий ﷺ эса намозда эдилар. У: «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳ», деди. Набий ﷺ намозни тугатгач: «Ана шундай-ана шундай деб айтган қайсингиз?» дедилар. (Анас) деди: Қавм жим қолди. (Анас) деди: У зот буни уч марта такрорладилар. Шунда бир киши: «Уни мен айтдим ва у билан яхшиликдан бошқасини кўзлаганим йўқ», деди. (Анас) деди: Набий ﷺ: «Уни ўн икки фаришта олишга шошилди, аммо улар уни қандай ёзишни билмай, азиз ва улуғ Роббларидан сўрашди. У: ‹Уни бандам айтганидек ёзинглар›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ فِي الْجَنَّةِ فَإِذَا أَنَا بِنَهَرٍ حَافَّتَاهُ قِبَابُ الدُّرِّ الْمُجَوَّفِ قَالَ فَقُلْتُ مَا هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا الْكَوْثَرُ الَّذِي أَعْطَاكَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَضَرَبْتُ بِيَدِي فَإِذَا طِينُهُ مِسْكٌ أَذْفَرُ وَقَالَ عَفَّانُ الْمُجَوَّفُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Men jannatda yurib turganimda, birdan ikki qirgʻogʻi ichi boʻsh durdan (yasalgan) gumbazlar boʻlgan bir daryoga (yoʻliqdim). Men: ‹Bu nima, ey Jibril?› dedim. U: ‹Bu — aziz va ulugʻ Robbing senga ato etgan Kavsardir›, dedi. Bas, men qoʻlimni urdim (tegizdim), qarasam, uning loyi qatiq (kuchli) misk ekan». Affon esa: «al-mujavvaf», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Мен жаннатда юриб турганимда, бирдан икки қирғоғи ичи бўш дурдан (ясалган) гумбазлар бўлган бир дарёга (йўлиқдим). Мен: ‹Бу нима, эй Жибрил?› дедим. У: ‹Бу — азиз ва улуғ Роббинг сенга ато этган Кавсардир›, деди. Бас, мен қўлимни урдим (тегиздим), қарасам, унинг лойи қатиқ (кучли) миск экан». Аффон эса: «ал-мужавваф», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا ثُمَّ تَرَكَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir oy qunut tutdilar, soʻng uni tark etdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир ой қунут тутдилар, сўнг уни тарк этдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ و حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ وَلَا يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ كَالْكَلْبِ وَلَا يَبْزُقْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ فَإِنَّمَا يُنَاجِي رَبَّهُ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Sajdada meʼyorni saqlanglar, biringiz ikki bilagini it (choʻzganday) yozmasin. Va oldiga ham, oʻng tomoniga ham tupurmasin — chunki u Robbi bilan munojot qiladi — balki chap tomoniga yoki oyogʻi ostiga (tupursin)».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Саждада меъёрни сақланглар, бирингиз икки билагини ит (чўзгандай) ёзмасин. Ва олдига ҳам, ўнг томонига ҳам тупурмасин — чунки у Робби билан муножот қилади — балки чап томонига ёки оёғи остига (тупурсин)».

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَنَّ أَنَسًا أَخْبَرَهُأَنَّ الزُّبَيْرَ وَعَبْدَ الَّرحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ شَكَوَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقَمْلَ فَاسْتَأْذَنَا فِي غَزَاةٍ لَهُمَا فَرَخَّصَ لَهُمَا فِي قَمِيصِ الْحَرِيرِقَالَ بَهْزٌ قَالَ أَنَسٌ فَرَأَيْتُ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا قَمِيصًا مِنْ حَرِيرٍ

Anas (roziyallohu anhu) xabar berdiki, Zubayr va Abdurrahmon ibn Avf Nabiy ﷺ ga bit (koʻpayganidan) shikoyat qildilar va oʻzlarining bir gʻazotlarida (ipak kiyishga) izn soʻradilar. Bas, u zot ikkoviga ipak koʻylak (kiyishga) ruxsat berdilar. Bahz dedi: Anas: «Men ikkovining har birining ustida ipakdan bir koʻylak koʻrdim», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) хабар бердики, Зубайр ва Абдурраҳмон ибн Авф Набий ﷺ га бит (кўпайганидан) шикоят қилдилар ва ўзларининг бир ғазотларида (ипак кийишга) изн сўрадилар. Бас, у зот икковига ипак кўйлак (кийишга) рухсат бердилар. Баҳз деди: Анас: «Мен икковининг ҳар бирининг устида ипакдан бир кўйлак кўрдим», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا أَنْبَأَنَا هَمَّامٌ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا وَقَالَ بَهْزٌ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ وَيْلَكَ وَمَا أَعْدَدْتَ لِلسَّاعَةِ قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا شَيْئًا إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ قَالَ قَالَ أَصْحَابُهُ نَحْنُ كَذَلِكَ قَالَ نَعَمْ وَأَنْتُمْ كَذَلِكَ قَالَ فَفَرِحُوا يَوْمَئِذٍ فَرَحًا شَدِيدًا قَالَ فَمَرَّ غُلَامٌ لِلْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَ مِنْ أَقْرَانِي قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يُؤَخَّرْ هَذَا فَلَنْ يُدْرِكَهُ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ وَقَالَ عَفَّانُ فَفَرِحْنَا بِهِ يَوْمَئِذٍ فَرَحًا شَدِيدًا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sahro ahlidan bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Qiyomat qachon (boʻladi)?» dedi. U zot: «Voy senga, sen qiyomat uchun nima tayyorlading?» dedilar. U: «Men uning uchun hech narsa tayyorlaganim yoʻq, faqat men Alloh va Uning Rasulini sevaman», dedi. (Anas) dedi: Nabiy ﷺ: «Bas, sen sevgan kishing bilan birgasan», dedilar. (Anas) dedi: Sahobalar: «Biz ham shundaymizmi?» deyishdi. U zot: «Ha, sizlar ham shundaysizlar», dedilar. (Anas) dedi: Oʻsha kuni ular qattiq xursand boʻldilar. (Anas) dedi: Soʻng Mugʻira ibn Shuʼbaning bir yosh xizmatkori oʻtdi — Anas: «U mening tengdoshlarimdan edi», dedi. Nabiy ﷺ: «Agar bu (bolaning ajali) kechiktirilsa, qiyomat qoim boʻlmaguncha unga qarilik yetmaydi», dedilar. Affon esa: «Oʻsha kuni biz bundan qattiq xursand boʻldik», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Саҳро аҳлидан бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Қиёмат қачон (бўлади)?» деди. У зот: «Вой сенга, сен қиёмат учун нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Мен унинг учун ҳеч нарса тайёрлаганим йўқ, фақат мен Аллоҳ ва Унинг Расулини севаман», деди. (Анас) деди: Набий ﷺ: «Бас, сен севган кишинг билан биргасан», дедилар. (Анас) деди: Саҳобалар: «Биз ҳам шундаймизми?» дейишди. У зот: «Ҳа, сизлар ҳам шундайсизлар», дедилар. (Анас) деди: Ўша куни улар қаттиқ хурсанд бўлдилар. (Анас) деди: Сўнг Муғира ибн Шуъбанинг бир ёш хизматкори ўтди — Анас: «У менинг тенгдошларимдан эди», деди. Набий ﷺ: «Агар бу (боланинг ажали) кечиктирилса, қиёмат қоим бўлмагунча унга қарилик етмайди», дедилар. Аффон эса: «Ўша куни биз бундан қаттиқ хурсанд бўлдик», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَخَضَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَبْلُغْ ذَلِكَ إِنَّمَا كَانَ شَيْءٌ فِي صُدْغَيْهِوَلَكِنْ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَضَبَ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ

Qatoda aytdi: Men Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ (sochlariga) xino qoʻyganmilar?» deb soʻradim. U: «U (bunga) yetmagan edi, faqat ikki chakkalarida ozgina (oq soch) bor edi. Lekin Abu Bakr (roziyallohu anhu) xina va katam bilan boʻyagan», dedi.Қатода айтди: Мен Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ (сочларига) хино қўйганмилар?» деб сўрадим. У: «У (бунга) етмаган эди, фақат икки чаккаларида озгина (оқ соч) бор эди. Лекин Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) хина ва катам билан бўяган», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ يَهُودِيًّا مَرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ فَقَالَ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَرَدَّ عَلَيْهِ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا قَالَ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَجِيءَ بِهِ فَاعْتَرَفَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوا عَلَيْهِمْ مَا قَالُوا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy Nabiy ﷺ va ashoblarining yonidan oʻtib: ‹As-somu alaykum›, dedi. Nabiy ﷺ ning ashoblari unga (salomni) qaytardilar. Shunda Nabiy ﷺ: «U ‹as-somu alaykum› dedi, xolos», dedilar. Bas, oʻsha yahudiy tutilib keltirildi va u iqror boʻldi. Nabiy ﷺ: «Ular aytgan narsani ularga qaytaringlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий Набий ﷺ ва ашобларининг ёнидан ўтиб: ‹Ас-сому алайкум›, деди. Набий ﷺ нинг ашоблари унга (саломни) қайтардилар. Шунда Набий ﷺ: «У ‹ас-сому алайкум› деди, холос», дедилар. Бас, ўша яҳудий тутилиб келтирилди ва у иқрор бўлди. Набий ﷺ: «Улар айтган нарсани уларга қайтаринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَوْ أَنَّ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَيْنِ مِنْ مَالٍ لَابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ قَالَ عَفَّانُ ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ قَتَادَةَ عَنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كَانَ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَيْنِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Agar Odam bolasiga moldan ikki vodiy boʻlsa, u albatta uchinchi vodiyni istardi. Odam bolasining ichini tuproqdan boshqa narsa toʻldirmaydi», der edilar. Affon: «Soʻng Alloh tavba qilgan kishining tavbasini qabul qiladi», deb qoʻshdi. Boshqa sanad bilan Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ: «Agar Odam bolasiga ikki vodiy boʻlsa edi», dedilar — soʻng (roviy) shuning misolini zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Агар Одам боласига молдан икки водий бўлса, у албатта учинчи водийни истарди. Одам боласининг ичини тупроқдан бошқа нарса тўлдирмайди», дер эдилар. Аффон: «Сўнг Аллоҳ тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади», деб қўшди. Бошқа санад билан Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар Одам боласига икки водий бўлса эди», дедилар — сўнг (ровий) шунинг мисолини зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَحَدَّثَنِي بَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ وَقَالَ عَفَّانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَهْرَمُ ابْنُ آدَمَ وَيَشِبُّ مِنْهُ اثْنَتَانِ الْحِرْصُ عَلَى الْمَالِ وَالْحِرْصُ عَلَى الْعُمُرِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Odam bolasi qariydi, biroq undagi ikki narsa yosharib boraveradi: molga boʻlgan hirs va umrga boʻlgan hirs», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Одам боласи қарийди, бироқ ундаги икки нарса ёшариб бораверади: молга бўлган ҳирс ва умрга бўлган ҳирс», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ نَخْلًا لِأُمِّ مُبَشِّرٍ امْرَأَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ مَنْ غَرَسَ هَذَا الْغَرْسَ أَمُسْلِمٌ أَمْ كَافِرٌ قَالُوا مُسْلِمٌ قَالَ لَا يَغْرِسُ مُسْلِمٌ غَرْسًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ إِنْسَانٌ أَوْ دَابَّةٌ أَوْ طَائِرٌ إِلَّا كَانَ لَهُ صَدَقَةً

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlardan boʻlgan Ummu Mubashshir degan ayolning xurmozoriga kirdilar va: «Bu koʻchatni kim ekkan — musulmonmi yoki kofirmi?» dedilar. Ular: «Musulmon», dedilar. U zot: «Qaysi bir musulmon bir koʻchat eksa-yu, undan inson yoki hayvon yoki qush yesa, bu unga sadaqa boʻlmay qolmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бўлган Умму Мубашшир деган аёлнинг хурмозорига кирдилар ва: «Бу кўчатни ким эккан — мусулмонми ёки кофирми?» дедилар. Улар: «Мусулмон», дедилар. У зот: «Қайси бир мусулмон бир кўчат экса-ю, ундан инсон ёки ҳайвон ёки қуш еса, бу унга садақа бўлмай қолмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَوَّامِ الْقَطَّانُ قَالَ أَبِي وَهُوَ عِمْرَانُ بْنُ دَاوَرَ وَهُوَ أَعْمَى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَخْلَفَ ابْنَ أُمِّ مَكْتُومٍ عَلَى الْمَدِينَةِ مَرَّتَيْنِ يُصَلِّي بِهِمْ وَهُوَ أَعْمَى

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ibn Ummu Maktumni ikki marta Madinaga oʻrinbosar qilib qoldirdilar, u koʻzi ojiz boʻlgani holda ularga namoz oʻqib berardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ибн Умму Мактумни икки марта Мадинага ўринбосар қилиб қолдирдилар, у кўзи ожиз бўлгани ҳолда уларга намоз ўқиб берарди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْتَجِمُ ثَلَاثًا وَاحِدَةً عَلَى كَاهِلِهِ وَاثْنَتَيْنِ عَلَى الْأَخْدَعَيْنِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ uch joydan qon oldirar edilar: bittasi yelkalari orasidan, ikkitasi boʻyinlarining ikki yon tomiridan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уч жойдан қон олдирар эдилар: биттаси елкалари орасидан, иккитаси бўйинларининг икки ён томиридан.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ قَالَقُلْتُ لِأَنَسٍ كَيْفَ كَانَتْ قِرَاءَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ يَمُدُّ صَوْتَهُ مَدًّا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qatoda undan: «Rasululloh ﷺ ning qiroatlari qanday edi?» deb soʻradi. U: «Ovozlarini choʻzib oʻqirdilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қатода ундан: «Расулуллоҳ ﷺ нинг қироатлари қандай эди?» деб сўради. У: «Овозларини чўзиб ўқирдилар», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ قَوْلٍ لَا يُسْمَعُ وَعَمَلٍ لَا يُرْفَعُ وَقَلْبٍ لَا يَخْشَعُ وَعِلْمٍ لَا يَنْفَعُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohumma, men Sendan eshitilmaydigan soʻzdan, koʻtarilmaydigan amaldan, xushuʼ qilmaydigan qalbdan va foyda bermaydigan ilmdan panoh soʻrayman», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳумма, мен Сендан эшитилмайдиган сўздан, кўтарилмайдиган амалдан, хушуъ қилмайдиган қалбдан ва фойда бермайдиган илмдан паноҳ сўрайман», дер эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْبَرَصِ وَالْجُنُونِ وَالْجُذَامِ وَمِنْ سَيِّئِ الْأَسْقَامِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma, men Sendan pesdan, junundan, moxovdan va yomon kasalliklardan panoh soʻrayman», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма, мен Сендан песдан, жунундан, моховдан ва ёмон касалликлардан паноҳ сўрайман», дер эдилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمُرُّ بِالتَّمْرَةِ فَمَا يَمْنَعُهُ مِنْ أَخْذِهَا إِلَّا مَخَافَةُ أَنْ تَكُونَ صَدَقَةً

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ xurmoning yonidan oʻtardilar, uni olishdan faqat sadaqa boʻlib qolish xavfigina u zotni toʻsib turardi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ хурмонинг ёнидан ўтардилар, уни олишдан фақат садақа бўлиб қолиш хавфигина у зотни тўсиб турарди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ جَارِيَةً وُجِدَ رَأْسُهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ هَذَا أَفُلَانٌ أَفُلَانٌ حَتَّى سَمَّى الْيَهُودِيَّ فَأَوْمَأَتْ بِرَأْسِهَا نَعَمْ فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir choʻri qizning boshi ikki tosh orasida topildi. Undan: «Senga buni kim qildi — falonmi, falonmi?» deb soʻraldi, toki yahudiyning ismi aytilganda, u boshi bilan: «Ha», deb ishora qildi. Bas, yahudiy tutildi va u iqror boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ buyurdilar va uning boshi toshlar bilan ezildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир чўри қизнинг боши икки тош орасида топилди. Ундан: «Сенга буни ким қилди — фалонми, фалонми?» деб сўралди, токи яҳудийнинг исми айтилганда, у боши билан: «Ҳа», деб ишора қилди. Бас, яҳудий тутилди ва у иқрор бўлди. Шунда Набий ﷺ буюрдилар ва унинг боши тошлар билан эзилди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَعَدَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُدْخِلَ مِنْ أُمَّتِي الْجَنَّةَ مِائَةَ أَلْفٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ زِدْنَا قَالَ لَهُ وَهَكَذَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ زِدْنَا فَقَالَ وَهَكَذَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ زِدْنَا فَقَالَ وَهَكَذَا فَقَالَ عُمَرُ قَطْكَ يَا أَبَا بَكْرٍ قَالَ مَا لَنَا وَلَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قَالَ لَهُ عُمَرُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَادِرٌ أَنْ يُدْخِلَ النَّاسَ الْجَنَّةَ كُلَّهُمْ بِحَفْنَةٍ وَاحِدَةٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ عُمَرُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Robbim azza va jalla menga ummatimdan yuz ming kishini jannatga kiritishni vaʼda qildi», dedilar. Abu Bakr: «Yo Rasululloh, bizga yana ziyoda qiling», dedi. U zot unga: «Mana bunchani ham», dedilar va qoʻllari bilan ishora qildilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, bizga yana ziyoda qiling», dedi. U zot: «Mana bunchani ham», dedilar va qoʻllari bilan ishora qildilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, bizga yana ziyoda qiling», dedi. U zot: «Mana bunchani ham», dedilar. Shunda Umar: «Boʻldi qil, ey Abu Bakr», dedi. (Abu Bakr): «Bizni qoʻy, senga nima, ey Xattobning oʻgʻli!» dedi. Umar unga: «Alloh azza va jalla hamma odamlarni bir hovuch bilan jannatga kiritishga qodir», dedi. Nabiy ﷺ: «Umar rost aytdi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Роббим азза ва жалла менга умматимдан юз минг кишини жаннатга киритишни ваъда қилди», дедилар. Абу Бакр: «Ё Расулуллоҳ, бизга яна зиёда қилинг», деди. У зот унга: «Мана бунчани ҳам», дедилар ва қўллари билан ишора қилдилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, бизга яна зиёда қилинг», деди. У зот: «Мана бунчани ҳам», дедилар ва қўллари билан ишора қилдилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, бизга яна зиёда қилинг», деди. У зот: «Мана бунчани ҳам», дедилар. Шунда Умар: «Бўлди қил, эй Абу Бакр», деди. (Абу Бакр): «Бизни қўй, сенга нима, эй Хаттобнинг ўғли!» деди. Умар унга: «Аллоҳ азза ва жалла ҳамма одамларни бир ҳовуч билан жаннатга киритишга қодир», деди. Набий ﷺ: «Умар рост айтди», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُ الْعَبْدُ بِخَيْرٍ مَا لَمْ يَسْتَعْجِلْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يَسْتَعْجِلُ قَالَ يَقُولُ دَعَوْتُ رَبِّي فَلَمْ يَسْتَجِبْ لِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda shoshilmas ekan, doim yaxshilikda boʻladi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, qanday shoshiladi?» dedilar. U zot: «‹Men Robbimga duo qildim, U menga ijobat qilmadi›, deydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда шошилмас экан, доим яхшиликда бўлади», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, қандай шошилади?» дедилар. У зот: «‹Мен Роббимга дуо қилдим, У менга ижобат қилмади›, дейди», дедилар.