Oysha bint Abu Bakr as-Siddiq (Ummul-mu'minin)

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ هَارُونَ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ {فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ}

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ (oyatni) «fa-ravhun va rayhon» deb oʻqidilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ (оятни) «фа-равҳун ва райҳон» деб ўқидилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ بَرِيرَةَ أَتَتْهَا وَهِيَ مُكَاتَبَةٌ قَدْ كَاتَبَهَا أَهْلُهَا عَلَى تِسْعِ أَوَاقٍ فَقَالَتْ لَهَا إِنْ شَاءَ أَهْلُكِ عَدَدْتُهَا لَهُمْ عَدَّةً وَاحِدَةً وَكَانَ الْوَلَاءُ لِي فَأَتَتْ أَهْلَهَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُمْ وَأَبَوْا إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلَاءَ لَهُمْ فَذَكَرَتْهُ عَائِشَةُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ افْعَلِي فَفَعَلَتْ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ قَالَ مَا بَالُ رِجَالٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ قَالَ كُلُّ شَرْطٍ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَهُوَ بَاطِلٌ كِتَابُ اللَّهِ أَحَقُّ وَشَرْطُهُ أَوْثَقُ وَالْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira uning huzuriga keldi, u mukotaba (ozodlik shartnomasi tuzgan choʻri) edi; egalari uni toʻqqiz uqiyaga shartnoma qilgan edilar. (Oisha) unga: «Agar egalaring xohlasa, men ularga (pulni) bir yoʻla sanab beraman, val (voris boʻlish huquqi) esa menga tegishli boʻladi», dedi. (Barira) egalariga borib, buni ularga aytdi. Ammo ular valni oʻzlariga shart qilib qoʻyishdan boshqasiga koʻnmadilar. Oisha buni Nabiy ﷺga aytdi. Shunda u zot: «Qilaver», dedilar. Bas, u shunday qildi. Soʻng Nabiy ﷺ oʻrinlaridan turib, odamlarga xutba oʻqidilar, Allohga hamd va sano aytib: «Baʼzi kishilarga nima boʻldiki, Alloh Kitobida boʻlmagan shartlarni shart qilib qoʻyadilar? Alloh Kitobida boʻlmagan har qanday shart botildir. Alloh Kitobi haqroq va Allohning sharti mustahkamroqdir. Val esa ozod qilgan kishiniki boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира унинг ҳузурига келди, у мукотаба (озодлик шартномаси тузган чўри) эди; эгалари уни тўққиз уқияга шартнома қилган эдилар. (Оиша) унга: «Агар эгаларинг хоҳласа, мен уларга (пулни) бир йўла санаб бераман, вал (ворис бўлиш ҳуқуқи) эса менга тегишли бўлади», деди. (Барира) эгаларига бориб, буни уларга айтди. Аммо улар вални ўзларига шарт қилиб қўйишдан бошқасига кўнмадилар. Оиша буни Набий ﷺга айтди. Шунда у зот: «Қилавер», дедилар. Бас, у шундай қилди. Сўнг Набий ﷺ ўринларидан туриб, одамларга хутба ўқидилар, Аллоҳга ҳамд ва сано айтиб: «Баъзи кишиларга нима бўлдики, Аллоҳ Китобида бўлмаган шартларни шарт қилиб қўядилар? Аллоҳ Китобида бўлмаган ҳар қандай шарт ботилдир. Аллоҳ Китоби ҳақроқ ва Аллоҳнинг шарти мустаҳкамроқдир. Вал эса озод қилган кишиники бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمَعْنَى عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَنْ حَدَّثَكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ قَائِمًا بَعْدَمَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْفُرْقَانُ فَلَا تُصَدِّقْهُ مَا بَالَ قَائِمًا مُنْذُ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْفُرْقَانُ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي حَدِيثِهِ مَا بَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا مُنْذُ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْفُرْقَانُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Kim senga Rasululloh ﷺ oʻzlariga Furqon nozil qilinganidan keyin tik turib bavl qildilar desa, uni tasdiqlama. U zotga Furqon nozil qilinganidan beri u zot tik turib bavl qilmaganlar». Abdurrahmon oʻz hadisida: «Rasululloh ﷺga Furqon nozil qilinganidan beri u zot tik turib bavl qilmaganlar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Ким сенга Расулуллоҳ ﷺ ўзларига Фурқон нозил қилинганидан кейин тик туриб бавл қилдилар деса, уни тасдиқлама. У зотга Фурқон нозил қилинганидан бери у зот тик туриб бавл қилмаганлар». Абдурраҳмон ўз ҳадисида: «Расулуллоҳ ﷺга Фурқон нозил қилинганидан бери у зот тик туриб бавл қилмаганлар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ سَوْدَةَ كَانَتْ امْرَأَةً ثَبْطَةً ثَقِيلَةً اسْتَأْذَنَتْ النَّبِيَّ أَنْ تَدْفَعَ قَبْلَ دَفْعِهِ مِنْ جَمْعٍ فَأَذِنَ لَهَا قَالَتْ عَائِشَةُ وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ اسْتَأْذَنْتُهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Savda ogʻir, sekin harakat qiluvchi ayol edi. U Nabiy ﷺdan Muzdalifadan u zot qoʻzgʻalishlaridan oldin joʻnab ketishga izn soʻradi, u zot unga izn berdilar. Oisha: «Men ham u zotdan izn soʻraganimni istardim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Савда оғир, секин ҳаракат қилувчи аёл эди. У Набий ﷺдан Муздалифадан у зот қўзғалишларидан олдин жўнаб кетишга изн сўради, у зот унга изн бердилар. Оиша: «Мен ҳам у зотдан изн сўраганимни истардим», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ سُتِرْتُ بِنَمَطٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ قَالَتْ فَنَحَّاهُ قَالَتْ وَاتَّخَذْتُ مِنْهُ وِسَادَتَيْنِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safardan qaytdilar, men esa suratlar tushirilgan bir parda bilan (uyni) toʻsib qoʻygan edim. (Oisha) dedi: Bas, u zot uni olib tashladilar. (Oisha) dedi: Men esa undan ikkita yostiq qildim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафардан қайтдилар, мен эса суратлар туширилган бир парда билан (уйни) тўсиб қўйган эдим. (Оиша) деди: Бас, у зот уни олиб ташладилар. (Оиша) деди: Мен эса ундан иккита ёстиқ қилдим.

وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْطَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ بِيَدَيَّ هَاتَيْنِ عِنْدَ إِحْرَامِهِ وَحِينَ رَمَى قَبْلَ أَنْ يَزُورَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasulullohni shu ikki qoʻlim bilan ehromga kirishlari chogʻida va (Kaʼbani) ziyorat qilishlaridan oldin tosh otganlarida atirladim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳни шу икки қўлим билан эҳромга киришлари чоғида ва (Каъбани) зиёрат қилишларидан олдин тош отганларида атирладим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ وَعِنْدَهَا رَجُلٌ قَالَ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالَتْ أَخِي مِنْ الرَّضَاعَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوا مَنْ تُرْضِعُونَ فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنْ الْمَجَاعَةِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ انْظُرْنَ مَا إِخْوَانُكُنَّ إِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنْ الْمَجَاعَةِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Oishaning huzuriga kirdilar, uning yonida bir kishi bor edi. U zot: «Bu kim?» dedilar. U: «Emikdosh birodarim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Kimni emizayotganingizga qaranglar, chunki emizish (hukmi) faqat ochlik (yoshi)dandir», dedilar. Abdurrahmon: «Kimlar sizlarning (emikdosh) birodarlaringiz ekaniga qaranglar; emizish faqat ochlik (yoshi)dandir», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Оишанинг ҳузурига кирдилар, унинг ёнида бир киши бор эди. У зот: «Бу ким?» дедилар. У: «Эмикдош биродарим», деди. Шунда Набий ﷺ: «Кимни эмизаётганингизга қаранглар, чунки эмизиш (ҳукми) фақат очлик (ёши)дандир», дедилар. Абдурраҳмон: «Кимлар сизларнинг (эмикдош) биродарларингиз эканига қаранглар; эмизиш фақат очлик (ёши)дандир», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ أَخْبِرِينِي عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقُلْتُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ أَوَّلَهُ وَيَقُومُ آخِرَهُ فَإِذَا قَامَ تَوَضَّأَ وَصَلَّى مَا قَضَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ فَإِنْ كَانَ بِهِ حَاجَةٌ إِلَى أَهْلِهِ أَتَى أَهْلَهُ وَإِلَّا مَالَ إِلَى فِرَاشِهِ فَإِنْ كَانَ أَتَى أَهْلَهُ نَامَ كَهَيْئَتِهِ لَمْ يَمَسَّ مَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ أَوَّلِ الْأَذَانِ وَثَبَ وَاللَّهِ مَا قَالَتْ قَامَ وَإِنْ كَانَ جُنُبًا أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ وَاللَّهِ مَا قَالَتْ اغْتَسَلَ وَلَا تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ

Asvad aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Menga Rasululloh ﷺning (tundagi) namozlari haqida xabar bering», dedim. U dedi: Rasululloh ﷺ kechaning avvalida uxlar, oxirida turar edilar. Turganlarida tahorat qilib, Alloh azza va jalla oʻzlariga taqdir qilgancha namoz oʻqir edilar. Agar ahllariga hojatlari boʻlsa, ahllarining oldiga kelar, boʻlmasa toʻshaklariga yonboshlar edilar. Agar ahllarining oldiga kelgan boʻlsalar, suvga tegmay, shu holatlarida uxlar edilar. Birinchi azon boʻlganida sapchib turar edilar — Allohga qasamki, u «turar edilar» demadi. Agar junub boʻlsalar, ustlaridan suv quyar edilar — Allohga qasamki, u «gʻusl qildilar» demadi — va namoz uchun qiladigan tahoratlarini qilar, soʻng ikki rakaat namoz oʻqib, masjidga chiqar edilar.Асвад айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Менга Расулуллоҳ ﷺнинг (тундаги) намозлари ҳақида хабар беринг», дедим. У деди: Расулуллоҳ ﷺ кечанинг аввалида ухлар, охирида турар эдилар. Турганларида таҳорат қилиб, Аллоҳ азза ва жалла ўзларига тақдир қилганча намоз ўқир эдилар. Агар аҳлларига ҳожатлари бўлса, аҳлларининг олдига келар, бўлмаса тўшакларига ёнбошлар эдилар. Агар аҳлларининг олдига келган бўлсалар, сувга тегмай, шу ҳолатларида ухлар эдилар. Биринчи азон бўлганида сапчиб турар эдилар — Аллоҳга қасамки, у «турар эдилар» демади. Агар жунуб бўлсалар, устларидан сув қуяр эдилар — Аллоҳга қасамки, у «ғусл қилдилар» демади — ва намоз учун қиладиган таҳоратларини қилар, сўнг икки ракаат намоз ўқиб, масжидга чиқар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الْمَعْنَى عَنْ الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَكُونُ حَائِضًا فَآخُذُ الْعَرْقَ فَأَتَعَرَّقُهُ وَأَنَا حَائِضٌ فَأُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ وَأَشْرَبُ وَأَنَا حَائِضٌ فَأُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّحَدَّثَنَا ابْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كُنْتُ أَتَعَرَّقُ الْعَظْمَ وَأَنَا حَائِضٌ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men hayzli boʻlar edim, suyakni olib, hayzli holimda undan (goʻsht) kemirar edim, soʻng uni Nabiy ﷺga uzatar edim; u zot ogʻizlarini mening ogʻzim (teggan) joyiga qoʻyar edilar. Va hayzli holimda ichar edim, soʻng uni Nabiy ﷺga uzatar edim; u zot ogʻizlarini mening ogʻzim (teggan) joyiga qoʻyar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ҳайзли бўлар эдим, суякни олиб, ҳайзли ҳолимда ундан (гўшт) кемирар эдим, сўнг уни Набий ﷺга узатар эдим; у зот оғизларини менинг оғзим (тегган) жойига қўяр эдилар. Ва ҳайзли ҳолимда ичар эдим, сўнг уни Набий ﷺга узатар эдим; у зот оғизларини менинг оғзим (тегган) жойига қўяр эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ غَالِبٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا رَجُلٍ قَتَلَ فَقُتِلَ أَوْ رَجُلٍ زَنَى بَعْدَمَا أُحْصِنَ أَوْ رَجُلٍ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلَامِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Musulmon kishining qoni halol boʻlmaydi, magar (uch kishiningki halol boʻladi): odam oʻldirib, evaziga oʻldiriladigan kishi; uylanganidan keyin zino qilgan kishi; islomidan keyin dinidan qaytgan kishi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мусулмон кишининг қони ҳалол бўлмайди, магар (уч кишинингки ҳалол бўлади): одам ўлдириб, эвазига ўлдириладиган киши; уйланганидан кейин зино қилган киши; исломидан кейин динидан қайтган киши».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قُبِضَ كُفِّنَ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ يَمَانِيَةٍ بِيضٍ كُرْسُفٍ لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلَا عِمَامَةٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etganlarida, uchta oq yamaniy paxta kiyimga kafanlandilar; ularning ichida koʻylak ham, salla ham yoʻq edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида, учта оқ яманий пахта кийимга кафанландилар; уларнинг ичида кўйлак ҳам, салла ҳам йўқ эди.

قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ وَالْعَبَّاسِ بْنِ ذُرَيْحٍ عَنِ الْبَهِيِّ قَالَ شَرِيكٌ قَالَ الْعَبَّاسُ عَنْ عَائِشَةَ وَقَالَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَائِشَةَ نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ فَقَالَتْ إِنِّي حَائِضٌ قَالَ إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Oishaga: «Menga xumrani (joynamozni) uzatib yubor», dedilar. U: «Men hayzliman», dedi. U zot: «Albatta, sening hayzing qoʻlingda emas», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Оишага: «Менга хумрани (жойнамозни) узатиб юбор», дедилар. У: «Мен ҳайзлиман», деди. У зот: «Албатта, сенинг ҳайзинг қўлингда эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ وَدِدْتُ أَنَّ عِنْدِي بَعْضَ أَصْحَابِي قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَدْعُو لَكَ أَبَا بَكْرٍ فَسَكَتَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَدْعُو لَكَ عُمَرَ فَسَكَتَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَدْعُو لَكَ عَلِيًّا فَسَكَتَ قُلْنَا أَلَا نَدْعُو لَكَ عُثْمَانَ قَالَ بَلَى قَالَ أَرْسَلْنَا إِلَى عُثْمَانَ فَجَاءَ فَخَلَا بِهِ فَجَعَلَ يُكَلِّمُهُ وَوَجْهُ عُثْمَانَ يَتَغَيَّرُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzlari vafot etgan kasalliklarida: «Ashoblarimdan baʼzilari yonimda boʻlishini istardim», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh, sizga Abu Bakrni chaqiraylikmi?» dedik. U zot sukut qildilar. «Yo Rasululloh, sizga Umarni chaqiraylikmi?» dedik. U zot sukut qildilar. «Yo Rasululloh, sizga Alini chaqiraylikmi?» dedik. U zot sukut qildilar. «Sizga Usmonni chaqiraylikmi?» dedik. «Ha», dedilar. Bas, biz Usmonga odam yubordik, u keldi. U zot u bilan xilvatga chiqib, unga gapira boshladilar, Usmonning yuzi esa oʻzgarib borardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари вафот этган касалликларида: «Ашобларимдан баъзилари ёнимда бўлишини истардим», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ, сизга Абу Бакрни чақирайликми?» дедик. У зот сукут қилдилар. «Ё Расулуллоҳ, сизга Умарни чақирайликми?» дедик. У зот сукут қилдилар. «Ё Расулуллоҳ, сизга Алини чақирайликми?» дедик. У зот сукут қилдилар. «Сизга Усмонни чақирайликми?» дедик. «Ҳа», дедилар. Бас, биз Усмонга одам юбордик, у келди. У зот у билан хилватга чиқиб, унга гапира бошладилар, Усмоннинг юзи эса ўзгариб борарди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُرِقَتْ مِخْنَقَتِي فَدَعَوْتُ عَلَى صَاحِبِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُسَبِّخِي عَلَيْهِ دَعِيهِ بِذَنْبِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mening marjonim oʻgʻirlandi va men uning (oʻgʻirlagan) egasiga qargʻish qildim. Shunda Nabiy ﷺ: «Unga (duoyi bad qilib) gunohini yengillashtirma, uni gunohi bilan qoʻyib qoʻy», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Менинг маржоним ўғирланди ва мен унинг (ўғирлаган) эгасига қарғиш қилдим. Шунда Набий ﷺ: «Унга (дуойи бад қилиб) гуноҳини енгиллаштирма, уни гуноҳи билан қўйиб қўй», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ roʻzador holatlarida oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рўзадор ҳолатларида ўпар эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ صَفِيَّةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَبِعْنَا مِنْ الْأَسْوَدَيْنِ الْمَاءِ وَالتَّمْرِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ vafot etdilar, holbuki biz ikki qora narsa — suv va xurmodan (zoʻrgʻa) toʻyardik».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар, ҳолбуки биз икки қора нарса — сув ва хурмодан (зўрға) тўярдик».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالْمُنْذِرِ بْنِ أَبِي الْمُنْذِرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ اسْتَعِيذِي بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ هَذَا فَإِنَّ هَذَا الْغَاسِقُ إِذَا وَقَبَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ oyga qarab: «Ey Oisha, mana shuning yomonligidan Allohga panoh tila. Chunki mana shu — {qorongʻulik chiqqan vaqtidagi tun}dir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ойга қараб: «Эй Оиша, мана шунинг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ тила. Чунки мана шу — {қоронғулик чиққан вақтидаги тун}дир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَقَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ بَكْرٍ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي الْمَرْأَةِ تَرَى مَا يُرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ قَالَ إِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ أَوْ قَالَ عُرُوقٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ poklikdan keyin oʻzini shubhaga soladigan (qon) koʻradigan ayol haqida: «Albatta, u — (bir) tomir (qoni)dir», — yoki: «tomirlar (qoni)dir», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ покликдан кейин ўзини шубҳага соладиган (қон) кўрадиган аёл ҳақида: «Албатта, у — (бир) томир (қони)дир», — ёки: «томирлар (қони)дир», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَقَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ عَنْ يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شَيْبَةَ خَازِنَ الْبَيْتِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَقَهُ وَجَعٌ فَجَعَلَ يَشْتَكِي وَيَتَقَلَّبُ عَلَى فِرَاشِهِ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ لَوْ فَعَلَ هَذَا بَعْضُنَا لَوَجِدْتَ عَلَيْهِ فَقَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنِينَ يُشَدَّدُ عَلَيْهِمْ فَإِنَّهُ لَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ يُصِيبُهُ نَكْبَةٌ شَوْكَةٌ وَلَا وَجَعٌ إِلَّا رَفَعَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ بِهَا عَنْهُ خَطِيئَةً أَوْ كَالَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺni bir ogʻriq tutdi, u zot nolib, toʻshaklarida agʻdarilib yotdilar. Shunda Oisha u zotga: «Agar bizdan biri shunday qilganida, siz undan norozi boʻlar edingiz», dedi. U zot: «Albatta, moʻminlarga (sinov) qattiq qilinadi. Zero, biror moʻminga tikan (kabi) bir kulfat yoki ogʻriq yetmaydiki, Alloh azza va jalla u sababli unga bir daraja koʻtarmasin va u bilan undan bir xatoni tushirmasin», dedilar — yoki Rasululloh ﷺ aytganlariday (dedilar).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺни бир оғриқ тутди, у зот нолиб, тўшакларида ағдарилиб ётдилар. Шунда Оиша у зотга: «Агар биздан бири шундай қилганида, сиз ундан норози бўлар эдингиз», деди. У зот: «Албатта, мўминларга (синов) қаттиқ қилинади. Зеро, бирор мўминга тикан (каби) бир кулфат ёки оғриқ етмайдики, Аллоҳ азза ва жалла у сабабли унга бир даража кўтармасин ва у билан ундан бир хатони туширмасин», дедилар — ёки Расулуллоҳ ﷺ айтганларидай (дедилар).

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ يُصَلِّي مَا بَيْنَ أَنْ يَفْرُغَ مِنْ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَهِيَ الَّتِي تُسَمُّونَ أَوْ تَدْعُونَ الْعَتَمَةَ إِلَى الْفَجْرِ إِحْدَى عَشْرَةَ سَجْدَةً يُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ سَجْدَتَيْنِ وَيُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ وَيَسْجُدُ فِي سُبْحَتِهِ بِقَدْرِ مَا يَقْرَأُ أَحَدُكُمْ خَمْسِينَ آيَةً قَبْلَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ بِالْأُولَى مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ فَيَأْتِيهِ الْمُؤَذِّنُ فَيَخْرُجُ مَعَهُ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ xufton namozidan — uni sizlar atama deb ataysizlar — chiqqanlaridan tortib to bomdodgacha oʻn bir rakaat oʻqir, har ikki rakaat orasida salom berar va bitta (rakaat) bilan vitr qilar edilar. Nafl (namoz)laridagi sajdada boshlarini koʻtarishdan oldin biringiz ellik oyat oʻqiydigan qadar (turar) edilar. Muazzin bomdod namozining birinchi (azoni)dan jim boʻlganida, ikki yengil rakaat oʻqir, soʻng oʻng yonboshlariga yotar edilar. Keyin muazzin oldilariga kelar va u bilan birga (namozga) chiqar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ хуфтон намозидан — уни сизлар атама деб атайсизлар — чиққанларидан тортиб то бомдодгача ўн бир ракаат ўқир, ҳар икки ракаат орасида салом берар ва битта (ракаат) билан витр қилар эдилар. Нафл (намоз)ларидаги саждада бошларини кўтаришдан олдин бирингиз эллик оят ўқийдиган қадар (турар) эдилар. Муаззин бомдод намозининг биринчи (азони)дан жим бўлганида, икки енгил ракаат ўқир, сўнг ўнг ёнбошларига ётар эдилар. Кейин муаззин олдиларига келар ва у билан бирга (намозга) чиқар эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَرَ وَقَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَبِّحُ سُبْحَةَ الضُّحَى وَإِنِّي لَأُسَبِّحُهَا

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ zuho (choshgoh) namozini oʻqimas edilar, men esa uni oʻqiyman.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ зуҳо (чошгоҳ) намозини ўқимас эдилар, мен эса уни ўқийман.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَقَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَمَ بِصَلَاةِ الْعِشَاءِ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَامَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا مِنْ النَّاسِ مِنْ أَحَدٍ يَنْتَظِرُ هَذِهِ الصَّلَاةَ غَيْرَكُمْقَالَ وَذَاكَ قَبْلَ أَنْ يَفْشُوَ الْإِسْلَامُ فِي النَّاسِ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَمَ لَيْلَةً فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kecha xufton namozini kechiktirdilar. Shunda Umar: «Yo Rasululloh, ayollar va bolalar uxlab qolishdi», dedi. Nabiy ﷺ chiqib: «Odamlardan sizlardan boshqa hech kim bu namozni kutib turgani yoʻq», dedilar. U (rovi) aytdi: Bu — Islom odamlar orasida yoyilishidan oldin edi. Oisha xabar berdiki, Rasululloh ﷺ bir kecha (xuftonni) kechiktirdilar — va uning maʼnosini zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кеча хуфтон намозини кечиктирдилар. Шунда Умар: «Ё Расулуллоҳ, аёллар ва болалар ухлаб қолишди», деди. Набий ﷺ чиқиб: «Одамлардан сизлардан бошқа ҳеч ким бу намозни кутиб тургани йўқ», дедилар. У (рови) айтди: Бу — Ислом одамлар орасида ёйилишидан олдин эди. Оиша хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ бир кеча (хуфтонни) кечиктирдилар — ва унинг маъносини зикр қилди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشَدَّ تَعْجِيلًا لِلظُّهْرِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan koʻra peshinni qattiqroq shoshilib (erta) oʻqiydigan birovni koʻrmaganman.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан кўра пешинни қаттиқроқ шошилиб (эрта) ўқийдиган бировни кўрмаганман.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ دِقْرَةَ أُمِّ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أُذَيْنَةَ قَالَتْكُنَّا نَطُوفُ مَعَ عَائِشَةَ بِالْبَيْتِ فَأَتَاهَا بَعْضُ أَهْلِهَا فَقَالَ إِنَّكِ قَدْ عَرَقْتِ فَغَيِّرِي ثِيَابَكِ فَوَضَعَتْ ثَوْبًا كَانَ عَلَيْهَا فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ بُرْدًا عَلَيَّ مُصَلَّبًا فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَآهُ فِي ثَوْبٍ قَضَبَهُقَالَتْ فَلَمْ تَلْبَسْهُ

Diqra — Abdurahmon ibn Uzaynaning onasi aytdi: Biz Oisha (roziyallohu anho) bilan Baytni tavof qilardik. Uning oldiga ahlidan biri kelib: «Sen terlab ketding, kiyimingni almashtir», dedi. U ustidagi kiyimni yechdi, men esa unga ustimdagi xoch (naqshi) tushirilgan burdni taklif qildim. Shunda u: «Rasululloh ﷺ uni bir kiyimda koʻrsalar, uni qirqib tashlar edilar», dedi. U (rovi) aytdi: Bas, uni kiymadi.Диқра — Абдураҳмон ибн Узайнанинг онаси айтди: Биз Оиша (розияллоҳу анҳо) билан Байтни тавоф қилардик. Унинг олдига аҳлидан бири келиб: «Сен терлаб кетдинг, кийимингни алмаштир», деди. У устидаги кийимни ечди, мен эса унга устимдаги хоч (нақши) туширилган бурдни таклиф қилдим. Шунда у: «Расулуллоҳ ﷺ уни бир кийимда кўрсалар, уни қирқиб ташлар эдилар», деди. У (рови) айтди: Бас, уни киймади.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَبَلَغَ مَرْوَانُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَنْ أَدْرَكَهُ الصُّبْحُ وَهُوَ جُنُبٌ فَلَا يَصُومَنَّ يَوْمَئِذٍ فَأَرْسَلَ إِلَى عَائِشَةَ يَسْأَلُهَا عَنْ ذَاكَ فَانْطَلَقَتْ مَعَهُ فَسَأَلَهَا فَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ غَيْرِ احْتِلَامٍ ثُمَّ يَصُومُفَرَجَعَ إِلَى مَرْوَانَ فَحَدَّثَهُ فَقَالَ الْقَ أَبَا هُرَيْرَةَ فَحَدِّثْهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَجَارِي وَإِنِّي لَأَكْرَهُ أَنْ أَسْتَقْبِلَهُ بِمَا يَكْرَهُ فَقَالَ أَعْزِمُ عَلَيْكَ لَتَلْقَيَنَّهُ قَالَ فَلَقِيَهُ فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَكْرَهُ أَنْ أَسْتَقْبِلَكَ بِمَا تَكْرَهُ وَلَكِنَّ الْأَمِيرَ عَزَمَ عَلَيَّ قَالَ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ حَدَّثَنِيهِ الْفَضْلُ

Abu Bakr ibn Abdurahmon ibn al-Horis aytdi: Men bu hadisni odamlarning eng yaxshi biluvchisiman. U aytdi: Marvonga Abu Hurayra Rasululloh ﷺdan: «Kimni tong junub holida topsa, oʻsha kuni roʻza tutmasin», deb rivoyat qilayotgani xabari yetdi. Shunda u Oishadan buni soʻrash uchun (odam) yubordi; men u bilan birga bordim va u undan soʻradi. U: «Rasululloh ﷺ ehtilomsiz junub holida tongni qarshilar, soʻngra roʻza tutar edilar», dedi. Soʻng u Marvonning oldiga qaytib, unga (buni) aytdi. U: «Abu Hurayrani uchratib, unga aytgin», dedi. U: «U mening qoʻshnim, men uni oʻzi yoqtirmaydigan narsa bilan qarshilashni yomon koʻraman», dedi. U: «Seni qasam bilan majbur qilaman, albatta uni uchratasan», dedi. U (rovi) aytdi: Bas, uni uchratdi va: «Ey Abu Hurayra, Allohga qasamki, men seni oʻzing yoqtirmaydigan narsa bilan qarshilashni yomon koʻrardim, lekin amir meni qasam bilan majbur qildi», dedi. U aytdi: Men unga (buni) aytdim. Shunda u: «Buni menga Fazl soʻzlab bergan edi», dedi.Абу Бакр ибн Абдураҳмон ибн ал-Ҳорис айтди: Мен бу ҳадисни одамларнинг энг яхши билувчисиман. У айтди: Марвонга Абу Ҳурайра Расулуллоҳ ﷺдан: «Кимни тонг жунуб ҳолида топса, ўша куни рўза тутмасин», деб ривоят қилаётгани хабари етди. Шунда у Оишадан буни сўраш учун (одам) юборди; мен у билан бирга бордим ва у ундан сўради. У: «Расулуллоҳ ﷺ эҳтиломсиз жунуб ҳолида тонгни қаршилар, сўнгра рўза тутар эдилар», деди. Сўнг у Марвоннинг олдига қайтиб, унга (буни) айтди. У: «Абу Ҳурайрани учратиб, унга айтгин», деди. У: «У менинг қўшним, мен уни ўзи ёқтирмайдиган нарса билан қаршилашни ёмон кўраман», деди. У: «Сени қасам билан мажбур қиламан, албатта уни учратасан», деди. У (рови) айтди: Бас, уни учратди ва: «Эй Абу Ҳурайра, Аллоҳга қасамки, мен сени ўзинг ёқтирмайдиган нарса билан қаршилашни ёмон кўрардим, лекин амир мени қасам билан мажбур қилди», деди. У айтди: Мен унга (буни) айтдим. Шунда у: «Буни менга Фазл сўзлаб берган эди», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُحَرِّمُ الْمَصَّةُ وَلَا الْمَصَّتَانِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir marta emish ham, ikki marta emish ham (harom) qilmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир марта эмиш ҳам, икки марта эмиш ҳам (ҳаром) қилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ قَالَسُئِلَتْ عَائِشَةُ عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ كَانَ خُلُقُهُ الْقُرْآنَ

Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺning xulqlari haqida soʻralganida, u: «U zotning xulqlari Qurʼon edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺнинг хулқлари ҳақида сўралганида, у: «У зотнинг хулқлари Қуръон эди», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ أَيْ أُمَّهْ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ وَهُوَ جُنُبٌ قَالَتْ نَعَمْ لَمْ يَكُنْ يَنَامُ حَتَّى يَغْسِلَ فَرْجَهُ وَيَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ

Abu Salama aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Ey ona, Rasululloh ﷺ junub holda uxlar edilarmi?» dedim. U: «Ha, lekin u zot avratlarini yuvib, namozga qiladigan tahoratlaridek tahorat qilmagunlaricha uxlamas edilar», dedi.Абу Салама айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Эй она, Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолда ухлар эдиларми?» дедим. У: «Ҳа, лекин у зот авратларини ювиб, намозга қиладиган таҳоратларидек таҳорат қилмагунларича ухламас эдилар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ وَمَسْرُوقٍ قَالَأَتَيْنَا عَائِشَةَ لِنَسْأَلَهَا عَنْ الْمُبَاشَرَةِ لِلصَّائِمِ فَاسْتَحَيْنَا فَقُمْنَا قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهَا فَمَشَيْنَا لَا أَدْرِي كَمْ ثُمَّ قُلْنَا جِئْنَا لِنَسْأَلَهَا عَنْ حَاجَةٍ ثُمَّ نَرْجِعُ قَبْلَ أَنْ نَسْأَلَهَا فَرَجَعْنَا فَقُلْنَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا جِئْنَا لِنَسْأَلَكِ عَنْ شَيْءٍ فَاسْتَحَيْنَا فَقُمْنَا فَقَالَتْ مَا هُوَ سَلَا عَمَّا بَدَا لَكُمَا قُلْنَا أَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ قَالَتْ قَدْ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَ لِإِرْبِهِ مِنْكُمْ

Al-Asvad va Masruq aytdilar: Biz Oisha (roziyallohu anho)ning oldiga roʻzador kishining (xotiniga) yaqinlik qilishi haqida soʻrash uchun keldik, lekin uyaldik va undan soʻramasdan turib ketdik. Qancha yurganimizni bilmayman, soʻng: «Biz bir hojat haqida soʻragani kelib, undan soʻramasdan qaytamizmi?» dedik. Shunda qaytdik va: «Ey moʻminlarning onasi, biz sizdan bir narsa haqida soʻragani kelgan edik, uyalib turib ketdik», dedik. U: «U nima ekan? Koʻnglingizga kelgan narsa haqida soʻrayveringlar», dedi. Biz: «Nabiy ﷺ roʻzador holda (xotinlariga) yaqinlik qilar edilarmi?» dedik. U: «Bu ishni qilar edilar, lekin u zot oʻz nafslarini sizlardan koʻra yaxshiroq egallagan edilar», dedi.Ал-Асвад ва Масруқ айтдилар: Биз Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг олдига рўзадор кишининг (хотинига) яқинлик қилиши ҳақида сўраш учун келдик, лекин уялдик ва ундан сўрамасдан туриб кетдик. Қанча юрганимизни билмайман, сўнг: «Биз бир ҳожат ҳақида сўрагани келиб, ундан сўрамасдан қайтамизми?» дедик. Шунда қайтдик ва: «Эй мўминларнинг онаси, биз сиздан бир нарса ҳақида сўрагани келган эдик, уялиб туриб кетдик», дедик. У: «У нима экан? Кўнглингизга келган нарса ҳақида сўрайверинглар», деди. Биз: «Набий ﷺ рўзадор ҳолда (хотинларига) яқинлик қилар эдиларми?» дедик. У: «Бу ишни қилар эдилар, лекин у зот ўз нафсларини сизлардан кўра яхшироқ эгаллаган эдилар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ قَالَ رَجُلٌقُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا كَانَ يَقْضِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُسْلَهُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ فَدَعَتْ بِإِنَاءٍ حَزَرَتْهُ صَاعًا بِصَاعِكُمْ هَذَا

Hasan (Basriy)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Rasululloh ﷺning janobatdan gʻusllari qancha (suv) bilan boʻlar edi?» dedim. U (rovi) aytdi: Shunda u bir idishni keltirishni soʻradi; men uni mana shu soʼingiz bilan bir soʼ chamaladim.Ҳасан (Басрий)дан ривоят қилинади: Бир киши айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Расулуллоҳ ﷺнинг жанобатдан ғусллари қанча (сув) билан бўлар эди?» дедим. У (рови) айтди: Шунда у бир идишни келтиришни сўради; мен уни мана шу сўингиз билан бир сў чамаладим.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُطَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحِلِّهِ وَلِحُرْمِهِ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺga ihromdan chiqishlari uchun ham, ihromga kirishlari uchun ham atir surdim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺга иҳромдан чиқишлари учун ҳам, иҳромга киришлари учун ҳам атир сурдим.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْعَثُ بِالْهَدْيِ فَأَفْتِلُ قَلَائِدَهَا بِيَدَيَّ ثُمَّ لَا يُمْسِكُ عَنْ شَيْءٍ لَا يُمْسِكُ عَنْهُ الْحَلَالُ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ qurbonlik (hadiy) joʻnatar edilar, men esa ularning qilodalarini oʻz qoʻllarim bilan eshar edim. Soʻng u zot ihromda boʻlmagan kishi tiyilmaydigan biror narsadan tiyilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қурбонлик (ҳадий) жўнатар эдилар, мен эса уларнинг қилодаларини ўз қўлларим билан эшар эдим. Сўнг у зот иҳромда бўлмаган киши тийилмайдиган бирор нарсадан тийилмас эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَثِنْتَيْنِ بَعْدَهَا وَثِنْتَيْنِ قَبْلَ الْعَصْرِ وَثِنْتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَثِنْتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ ثُمَّ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ تِسْعًا قُلْتُ أَقَائِمًا أَوْ قَاعِدًا قَالَتْ يُصَلِّي لَيْلًا طَوِيلًا قَائِمًا وَلَيْلًا طَوِيلًا قَاعِدًا قُلْتُ كَيْفَ يَصْنَعُ إِذَا كَانَ قَائِمًا وَكَيْفَ يَصْنَعُ إِذَا كَانَ قَاعِدًا قَالَتْ إِذَا قَرَأَ قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الصُّبْحِ

Abdulloh ibn Shaqiq aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺning namozlari haqida soʻradim. U: «U zot peshindan oldin toʻrt, undan keyin ikki, asrdan oldin ikki, shomdan keyin ikki, xuftondan keyin ikki (rakaat) oʻqir, soʻng kechasi toʻqqiz (rakaat) oʻqir edilar», dedi. Men: «Tik turibmi yoki oʻtiribmi?» dedim. U: «Kechasi uzoq vaqt tik turib va kechasi uzoq vaqt oʻtirib oʻqir edilar», dedi. Men: «Tik turganlarida qanday qilar, oʻtirganlarida qanday qilar edilar?» dedim. U: «Tik turib (Qurʼon) oʻqiganlarida tik turib rukuʼ qilar, oʻtirib oʻqiganlarida oʻtirib rukuʼ qilar edilar. Bomdod namozidan oldin esa ikki rakaat (oʻqir edilar)», dedi.Абдуллоҳ ибн Шақиқ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ҳақида сўрадим. У: «У зот пешиндан олдин тўрт, ундан кейин икки, асрдан олдин икки, шомдан кейин икки, хуфтондан кейин икки (ракаат) ўқир, сўнг кечаси тўққиз (ракаат) ўқир эдилар», деди. Мен: «Тик турибми ёки ўтирибми?» дедим. У: «Кечаси узоқ вақт тик туриб ва кечаси узоқ вақт ўтириб ўқир эдилар», деди. Мен: «Тик турганларида қандай қилар, ўтирганларида қандай қилар эдилар?» дедим. У: «Тик туриб (Қуръон) ўқиганларида тик туриб рукуъ қилар, ўтириб ўқиганларида ўтириб рукуъ қилар эдилар. Бомдод намозидан олдин эса икки ракаат (ўқир эдилар)», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ عَنِ الشَّعْبِيِّ قَالَقَالَتْ عَائِشَةُ لِابْنِ أَبِي السَّائِبِ قَاصِّ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ثَلَاثًا لَتُبَايِعَنِّي عَلَيْهِنَّ أَوْ لَأُنَاجِزَنَّكَ فَقَالَ مَا هُنَّ بَلْ أَنَا أُبَايِعُكِ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ اجْتَنِبْ السَّجْعَ مِنْ الدُّعَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابَهُ كَانُوا لَا يَفْعَلُونَ ذَلِكَ وَقَالَ إِسْمَاعِيلُ مَرَّةً فَقَالَتْ إِنِّي عَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابَهُ وَهُمْ لَا يَفْعَلُونَ ذَاكَ وَقُصَّ عَلَى النَّاسِ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّةً فَإِنْ أَبَيْتَ فَثِنْتَيْنِ فَإِنْ أَبَيْتَ فَثَلَاثًا فَلَا تَمَلُّ النَّاسُ هَذَا الْكِتَابَ وَلَا أَلْقَيَنَّكَ تَأْتِي الْقَوْمَ وَهُمْ فِي حَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِهِمْ فَتَقْطَعُ عَلَيْهِمْ حَدِيثَهُمْ وَلَكِنْ اتْرُكْهُمْ فَإِذَا جَرَّءُوكَ عَلَيْهِ وَأَمَرُوكَ بِهِ فَحَدِّثْهُمْ

Shaʼbiy aytdi: Oisha (roziyallohu anho) madina ahlining qissaxoni Ibn Abus-Soibga: «Uch narsa bor: yo shular ustida menga bayʼat berasan, yo sen bilan hisoblashaman», dedi. U: «Ular nima? Balki men sizga bayʼat beraman, ey moʻminlarning onasi», dedi. U: «Duoda sajʼ (qofiyabozlik)dan tiyilgin, chunki Rasululloh ﷺ va ashoblari buni qilmas edilar», dedi. Ismoil bir marta shunday dedi: U: «Men Rasululloh ﷺ va ashoblarini bilardim, ular buni qilmas edilar», dedi. «Va odamlarga har juma bir marta qissa aytgin; agar koʻnmasang, ikki marta; agar koʻnmasang, uch marta — toki odamlar bu Kitobdan zerikib qolmasinlar. Yana seni bir qavmning oldiga ular oʻz suhbatlarida boʻlgan holda kelib, suhbatlarini boʻlayotgan holingda koʻrmayin; balki ularni qoʻyib bergin. Qachonki ular seni unga undab, buni buyursalar, oʻshanda ularga soʻzlab bergin», dedi.Шаъбий айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) мадина аҳлининг қиссахони Ибн Абус-Соибга: «Уч нарса бор: ё шулар устида менга байъат берасан, ё сен билан ҳисоблашаман», деди. У: «Улар нима? Балки мен сизга байъат бераман, эй мўминларнинг онаси», деди. У: «Дуода сажъ (қофиябозлик)дан тийилгин, чунки Расулуллоҳ ﷺ ва ашоблари буни қилмас эдилар», деди. Исмоил бир марта шундай деди: У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ва ашобларини билардим, улар буни қилмас эдилар», деди. «Ва одамларга ҳар жума бир марта қисса айтгин; агар кўнмасанг, икки марта; агар кўнмасанг, уч марта — токи одамлар бу Китобдан зерикиб қолмасинлар. Яна сени бир қавмнинг олдига улар ўз суҳбатларида бўлган ҳолда келиб, суҳбатларини бўлаётган ҳолингда кўрмайин; балки уларни қўйиб бергин. Қачонки улар сени унга ундаб, буни буюрсалар, ўшанда уларга сўзлаб бергин», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِ الْقُرْآنِ بِاللَّيْلِ يَقُولُهُ فِي السَّجْدَةِ مِرَارًا سَجَدَ وَجْهِيَ لِلَّذِي خَلَقَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ بِحَوْلِهِ وَقُوَّتِهِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kechasi Qurʼon sajdasida — buni sajdada bir necha marta aytardilar: «Yuzim uni yaratgan, oʻz havli va quvvati bilan uning quloq va koʻzini ochgan Zotga sajda qildi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кечаси Қуръон саждасида — буни саждада бир неча марта айтардилар: «Юзим уни яратган, ўз ҳавли ва қуввати билан унинг қулоқ ва кўзини очган Зотга сажда қилди».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنَا بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي الثَّوْبِ الَّذِي يُجَامِعُ فِيهِ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ jimoʼ qilgan kiyimlarida namoz oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ жимў қилган кийимларида намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ قُلْتُ لِلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ امْرَأَةُ أَبِي أَرْضَعَتْ جَارِيَةً مِنْ عُرْضِ النَّاسِ بِلَبَنِ أَخَوَيَّ أَفَتَرَى أَنِّي أَتَزَوَّجُهَا فَقَالَ لَا أَبُوكَ أَبُوهَا قَالَ ثُمَّ حَدَّثَ حَدِيثَ أَبِي الْقُعَيْسِ فَقَالَإِنَّ أَبَا الْقُعَيْسِ أَتَى عَائِشَةَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهَا فَلَمْ تَأْذَنْ لَهُ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا قُعَيْسٍ جَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيَّ فَلَمْ آذَنْ لَهُ فَقَالَ هُوَ عَمُّكِ فَلْيَدْخُلْ عَلَيْكِ فَقُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ فَقَالَ هُوَ عَمُّكَ فَلْيَدْخُلْ عَلَيْكِ

Abbod ibn Mansur aytdi: Men Qosim ibn Muhammadga: «Otamning xotini oddiy odamlardan boʻlgan bir qizni ikki akamning suti bilan emizgan; men unga uylansam boʻladi deb koʻrasanmi?» dedim. U: «Yoʻq, sening otang — uning otasidir», dedi. U (rovi) aytdi: Soʻng u Abul-Quaysning hadisini soʻzlab berdi va dedi: Abul-Quays Oishaning oldiga kelib, uning huzuriga kirishga izn soʻradi, u esa unga izn bermadi. Rasululloh ﷺ kelganlarida u: «Yo Rasululloh, Abu Quays kelib, huzurimga kirishga izn soʻradi, men unga izn bermadim», dedi. U zot: «U sening amakingdir, huzuringga kiraversin», dedilar. Men: «Meni ayol emizgan, erkak emizmagan-ku», dedim. U zot: «U sening amakingdir, huzuringga kiraversin», dedilar.Аббод ибн Мансур айтди: Мен Қосим ибн Муҳаммадга: «Отамнинг хотини оддий одамлардан бўлган бир қизни икки акамнинг сути билан эмизган; мен унга уйлансам бўлади деб кўрасанми?» дедим. У: «Йўқ, сенинг отанг — унинг отасидир», деди. У (рови) айтди: Сўнг у Абул-Қуайснинг ҳадисини сўзлаб берди ва деди: Абул-Қуайс Оишанинг олдига келиб, унинг ҳузурига киришга изн сўради, у эса унга изн бермади. Расулуллоҳ ﷺ келганларида у: «Ё Расулуллоҳ, Абу Қуайс келиб, ҳузуримга киришга изн сўради, мен унга изн бермадим», деди. У зот: «У сенинг амакингдир, ҳузурингга кираверсин», дедилар. Мен: «Мени аёл эмизган, эркак эмизмаган-ку», дедим. У зот: «У сенинг амакингдир, ҳузурингга кираверсин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُكَانَ قِيَامُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الْفَجْرِ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ فَاتِحَةَ الْكِتَابَ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺning bomdod namozidan oldingi ikki rakaatdagi qiyomlari Fotihatul-kitobni oʻqiydigan qadar boʻlar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг бомдод намозидан олдинги икки ракаатдаги қиёмлари Фотиҳатул-китобни ўқийдиган қадар бўлар эди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ الْمغِيرَةِ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُبَعَثَ إِلَيْنَا آلُ أَبِي بَكْرٍ بِقَائِمَةِ شَاةٍ لَيْلًا فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَطَعْتُ أَوْ أَمْسَكْتُ وَقَطَعَ فَقَالَ الَّذِي تُحَدِّثُهُ أَعَلَى غَيْرِ مِصْبَاحٍ فَقَالَتْ لَوْ كَانَ عِنْدَنَا مِصْبَاحٌ لَائْتَدَمْنَا بِهِ إِنْ كَانَ لَيَأْتِي عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ مَا يَخْتَبِزُونَ خُبْزًا وَلَا يَطْبُخُونَ قِدْرًا

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Abu Bakrning oilasi bizga kechasi bir qoʻyning oyogʻini yuborishdi. Rasululloh ﷺ uni ushlab turdilar, men esa kesdim — yoki men ushlab turdim, u zot kesdilar. Shunda u (Oisha) soʻzlab berayotgan kishi: «Chirogʻsizmi?» dedi. U: «Agar bizda chiroq boʻlganida, uni (moyini) noningizga qatiq qilib yer edik. Muhammad ﷺning oilalari ustidan bir oy oʻtar ediki, ular na non yopar, na qozon qaynatar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Абу Бакрнинг оиласи бизга кечаси бир қўйнинг оёғини юборишди. Расулуллоҳ ﷺ уни ушлаб турдилар, мен эса кесдим — ёки мен ушлаб турдим, у зот кесдилар. Шунда у (Оиша) сўзлаб бераётган киши: «Чироғсизми?» деди. У: «Агар бизда чироқ бўлганида, уни (мойини) нонингизга қатиқ қилиб ер эдик. Муҳаммад ﷺнинг оилалари устидан бир ой ўтар эдики, улар на нон ёпар, на қозон қайнатар эдилар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي هِشَامٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ وَهُوَ قَاعِدٌ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ إِنْسَانٌ أَرْبَعِينَ آيَةً

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻtirgan holda qiroat qilar, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida esa odam qirq oyat oʻqiydigancha (qiroat qilish) miqdorida turardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўтирган ҳолда қироат қилар, рукуъ қилмоқчи бўлганларида эса одам қирқ оят ўқийдиганча (қироат қилиш) миқдорида турардилар.