حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزَّبِيرِ قَالَ حَدَّثَ عُرْوَةُ بْنُ الزَّبِيرِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ أَمِيرٌ عَلَى الْمَدِينَةِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي إِلَيْهَا وَهِيَ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِقَالَ فَقَالَ أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ عِنْدَ عُمَرَ فَلَعَلَّهَا يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ قَالَتْ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ قَالَ فَقَالَ عُرْوَةُ أُخْبِرُكَ بِالْيَقِينِ وَتَرُدُّ عَلَيَّ بِالظَّنِّ بَلْ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ اعْتِرَاضَ الْجِنَازَةِ
Urva ibn Zubayr Madinaga amir boʻlgan Umar ibn Abdulazizga Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilib aytdiki, Rasululloh ﷺ u (Oisha) tomonga qarab namoz oʻqir edilar, u esa u zotning oldilarida koʻndalang (yotgan) boʻlar edi. Umarning huzurida boʻlgan Abu Umoma ibn Sahl: «Ey Abu Abdulloh, balki u yonboshlarida boʻlgandir?» — dedi. Shunda Urva: «Men senga aniq (bilgan narsani) xabar beryapman, sen esa menga gumon bilan javob qaytaryapsan. Yoʻq, u zotning oldilarida xuddi janoza koʻndalang qoʻyilganidek koʻndalang (yotar) edi», — dedi.Урва ибн Зубайр Мадинага амир бўлган Умар ибн Абдулазизга Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилиб айтдики, Расулуллоҳ ﷺ у (Оиша) томонга қараб намоз ўқир эдилар, у эса у зотнинг олдиларида кўндаланг (ётган) бўлар эди. Умарнинг ҳузурида бўлган Абу Умома ибн Саҳл: «Эй Абу Абдуллоҳ, балки у ёнбошларида бўлгандир?» — деди. Шунда Урва: «Мен сенга аниқ (билган нарсани) хабар беряпман, сен эса менга гумон билан жавоб қайтаряпсан. Йўқ, у зотнинг олдиларида худди жаноза кўндаланг қўйилганидек кўндаланг (ётар) эди», — деди.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ كِلَاهُمَا حَدَّثَنِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً بِرَكْعَتَيْهِ بَعْدَ الْفَجْرِ قَبْلَ الصُّبْحِ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً مِنْ اللَّيْلِ سِتٌّ مِنْهُنَّ مَثْنَى مَثْنَى وَيُوتِرُ بِخَمْسٍ لَا يَقْعُدُ فِيهِنَّ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ kechasi — bomdoddan avval, subhdan oldin oʻqiydigan ikki rakaatlari bilan birga — oʻn uch rakaat namoz oʻqir edilar: kechadan oʻn bir rakaat, ulardan oltitasi ikki-ikkitadan, soʻng besh (rakaat) bilan vitr qilar va ularda (oxirigacha) oʻtirmas edilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ кечаси — бомдоддан аввал, субҳдан олдин ўқийдиган икки ракаатлари билан бирга — ўн уч ракаат намоз ўқир эдилар: кечадан ўн бир ракаат, улардан олтитаси икки-иккитадан, сўнг беш (ракаат) билан витр қилар ва уларда (охиригача) ўтирмас эдилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا هُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ فَارِعِ أُجُمِ حَسَّانَ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ احْتَرَقْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي وَأَنَا صَائِمٌ قَالَتْ وَذَاكَ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْلِسْ فَجَلَسَ فِي نَاحِيَةِ الْقَوْمِ فَأَتَى رَجُلٌ بِحِمَارٍ عَلَيْهِ غِرَارَةٌ فِيهَا تَمْرٌ قَالَ هَذِهِ صَدَقَتِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ آنِفًا فَقَالَ هَا هُوَ ذَا أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ قَالَ وَأَيْنَ الصَّدَقَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلَّا عَلَيَّ وَلِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ أَنَا وَعِيَالِي شَيْئًا قَالَ فَخُذْهَا فَأَخَذَهَا
Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qilishicha, Rasululloh ﷺ Hassonning Foriʼ qalʼasi soyasida oʻtirgan chogʻlarida, huzurlariga bir kishi kelib: «Kuyib ketdim, yo Rasululloh!» — dedi. (U zot): «Senga nima boʻldi?» — dedilar. U: «Men roʻzador holimda ayolimga yaqinlik qildim», — dedi. (Oisha) aytdi: Bu ramazonda edi. Rasululloh ﷺ unga: «Oʻtir», — dedilar, u esa qavmning bir chetiga oʻtirdi. Shu payt bir kishi eshak minib keldi, uning ustida xurmo solingan qop bor edi. U: «Yo Rasululloh, bu mening sadaqam», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Hozirgina kuyib ketdim, degan (kishi) qani?» — dedilar. U: «Mana men, yo Rasululloh», — dedi. (U zot): «Buni ol va sadaqa qil», — dedilar. U: «Yo Rasululloh, mendan va menikidan boshqa kimga sadaqa (beray)? Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men ham, oilam ham hech narsa topmaymiz», — dedi. (U zot): «Bas, uni ol», — dedilar, u ham uni oldi.Оиша (розияллоҳу анҳо) ривоят қилишича, Расулуллоҳ ﷺ Ҳассоннинг Фориъ қалъаси соясида ўтирган чоғларида, ҳузурларига бир киши келиб: «Куйиб кетдим, ё Расулуллоҳ!» — деди. (У зот): «Сенга нима бўлди?» — дедилар. У: «Мен рўзадор ҳолимда аёлимга яқинлик қилдим», — деди. (Оиша) айтди: Бу рамазонда эди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ўтир», — дедилар, у эса қавмнинг бир четига ўтирди. Шу пайт бир киши эшак миниб келди, унинг устида хурмо солинган қоп бор эди. У: «Ё Расулуллоҳ, бу менинг садақам», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳозиргина куйиб кетдим, деган (киши) қани?» — дедилар. У: «Мана мен, ё Расулуллоҳ», — деди. (У зот): «Буни ол ва садақа қил», — дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, мендан ва меникидан бошқа кимга садақа (берай)? Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен ҳам, оилам ҳам ҳеч нарса топмаймиз», — деди. (У зот): «Бас, уни ол», — дедилар, у ҳам уни олди.
حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ الْكَلَاعِيُّ وَكَانَ ثِقَةً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ الْمَكِّيِّ قَالَحَجَجْتُ مَعَ عَدِيِّ بْنِ عَدِيٍّ الْكِنْدِيِّ فَبَعَثَنِي إِلَى صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ ابْنَةِ عُثْمَانَ صَاحِبِ الْكَعْبَةِ أَسْأَلُهَا عَنْ أَشْيَاءَ سَمِعَتْهَا مِنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثَتْنِي أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ تَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا طَلَاقَ وَلَا عِتَاقَ فِي إِغْلَاقٍ
Muhammad ibn Ubayd ibn Abu Solih al-Makkiy aytdi: Men Adiy ibn Adiy al-Kindiy bilan haj qildim. U meni Kaʼba sohibi Usmonning (nabirasi) Safiyya binti Shaybaning oldiga yubordi — undan Nabiy ﷺning zavjalari Oishadan, u esa Rasululloh ﷺdan eshitgan narsalar haqida soʻrashim uchun. U menga rivoyat qilgan (narsalar) orasida shu ham bor ediki, u Oishaning shunday deganini eshitgan: Men Rasululloh ﷺning: «Igʻloq (majburlash) holatida taloq ham, ozod qilish ham yoʻq», deganlarini eshitdim.Муҳаммад ибн Убайд ибн Абу Солиҳ ал-Маккий айтди: Мен Адий ибн Адий ал-Киндий билан ҳаж қилдим. У мени Каъба соҳиби Усмоннинг (набираси) Сафийя бинти Шайбанинг олдига юборди — ундан Набий ﷺнинг завжалари Оишадан, у эса Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарсалар ҳақида сўрашим учун. У менга ривоят қилган (нарсалар) орасида шу ҳам бор эдики, у Оишанинг шундай деганини эшитган: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Иғлоқ (мажбурлаш) ҳолатида талоқ ҳам, озод қилиш ҳам йўқ», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْقَتْلَى أَنْ يُطْرَحُوا فِي الْقَلِيبِ فَطُرِحُوا فِيهِ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ أُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ فَإِنَّهُ انْتَفَخَ فِي دِرْعِهِ فَمَلَأَهَا فَذَهَبُوا يُحَرِّكُوهُ فَتَزَايَلَ فَأَقَرُّوهُ وَأَلْقَوْا عَلَيْهِ مَا غَيَّبَهُ مِنْ التُّرَابِ وَالْحِجَارَةِ فَلَمَّا أَلْقَاهُمْ فِي الْقَلِيبِ وَقَفَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَهْلَ الْقَلِيبِ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُكَلِّمُ قَوْمًا مَوْتَى قَالَ فَقَالَ لَهُمْ لَقَدْ عَلِمُوا أَنَّ مَا وَعَدْتُهُمْ حَقٌّ قَالَتْ عَائِشَةُ وَالنَّاسُ يَقُولُونَ لَقَدْ سَمِعُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ وَإِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ عَلِمُوا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻldirilganlarni quduqqa tashlashni buyurdilar va ular unga tashlandi. Faqat Umayya ibn Xalaf mustasno: u sovuti ichida shishib, uni toʻldirib yuborgan edi. Uni qimirlatmoqchi boʻlishgan edi, (jasadi) boʻlaklana boshladi. Shunda uni oʻz holicha qoldirib, ustiga uni koʻmadigan tuproq va tosh tashlashdi. U zot ularni quduqqa tashlaganlaridan keyin, Rasululloh ﷺ ularning yonlarida turib: «Ey quduq ahli, Robbingiz vaʼda qilgan narsani haq deb topdingizmi? Men esa Robbim menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim», — dedilar. Sahobalari u zotga: «Yo Rasululloh, oʻlgan qavm bilan gaplashyapsizmi?» — deyishdi. (Rovi) aytdi: Shunda (u zot) ularga: «Ular men vaʼda qilgan narsa haq ekanini bilib boʻldilar», — dedilar. Oisha aytdi: Odamlar esa: «Ular sen ularga aytgan (soʻzni) eshitdilar», deb aytishadi. Holbuki Rasululloh ﷺ: «Ular bilib boʻldilar», — degan edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўлдирилганларни қудуққа ташлашни буюрдилар ва улар унга ташланди. Фақат Умайя ибн Халаф мустасно: у совути ичида шишиб, уни тўлдириб юборган эди. Уни қимирлатмоқчи бўлишган эди, (жасади) бўлаклана бошлади. Шунда уни ўз ҳолича қолдириб, устига уни кўмадиган тупроқ ва тош ташлашди. У зот уларни қудуққа ташлаганларидан кейин, Расулуллоҳ ﷺ уларнинг ёнларида туриб: «Эй қудуқ аҳли, Роббингиз ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Роббим менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим», — дедилар. Саҳобалари у зотга: «Ё Расулуллоҳ, ўлган қавм билан гаплашяпсизми?» — дейишди. (Рови) айтди: Шунда (у зот) уларга: «Улар мен ваъда қилган нарса ҳақ эканини билиб бўлдилар», — дедилар. Оиша айтди: Одамлар эса: «Улар сен уларга айтган (сўзни) эшитдилар», деб айтишади. Ҳолбуки Расулуллоҳ ﷺ: «Улар билиб бўлдилар», — деган эдилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَبَّادٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْلَمَّا بَعَثَ أَهْلُ مَكَّةَ فِي فِدَاءِ أَسْرَاهُمْ بَعَثَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي فِدَاءِ أَبِي الْعَاصِ بْنِ الرَّبِيعِ بِمَالٍ وَبَعَثَتْ فِيهِ بِقِلَادَةٍ لَهَا كَانَتْ لِخَدِيجَةَ أَدْخَلَتْهَا بِهَا عَلَى أَبِي الْعَاصِ حِينَ بَنَى عَلَيْهَا قَالَتْ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَقَّ لَهَا رِقَّةً شَدِيدَةً وَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمْ أَنْ تُطْلِقُوا لَهَا أَسِيرَهَا وَتَرُدُّوا عَلَيْهَا الَّذِي لَهَا فَافْعَلُوا فَقَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَطْلَقُوهُ وَرَدُّوا عَلَيْهَا الَّذِي لَهَا
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Makka ahli oʻz asirlarining fidyasi uchun (mol) yuborganlarida, Rasululloh ﷺning qizlari Zaynab Abul-Os ibn Robeʼning fidyasi uchun mol yubordi va u bilan birga oʻzining bir marjonini ham yubordi — u marjon Xadijaniki boʻlib, Abul-Osga uzatilayotganda uni unga taqib qoʻygan edi. (Oisha) aytdi: Rasululloh ﷺ uni koʻrganlarida, unga qattiq rahmlari kelib: «Agar uning asirini ozod qilib, oʻziniki boʻlgan narsani unga qaytarishni maʼqul koʻrsangizlar, shunday qilinglar», — dedilar. Ular: «Ha, yo Rasululloh», — deyishdi. Bas, uni ozod qilib, oʻziniki boʻlgan narsani unga qaytardilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Макка аҳли ўз асирларининг фидяси учун (мол) юборганларида, Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари Зайнаб Абул-Ос ибн Робеънинг фидяси учун мол юборди ва у билан бирга ўзининг бир маржонини ҳам юборди — у маржон Хадижаники бўлиб, Абул-Осга узатилаётганда уни унга тақиб қўйган эди. (Оиша) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уни кўрганларида, унга қаттиқ раҳмлари келиб: «Агар унинг асирини озод қилиб, ўзиники бўлган нарсани унга қайтаришни маъқул кўрсангизлар, шундай қилинглар», — дедилар. Улар: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», — дейишди. Бас, уни озод қилиб, ўзиники бўлган нарсани унга қайтардилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْلَمَّا أَتَى قَتْلُ جَعْفَرٍ عَرَفْنَا فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُزْنَ قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النِّسَاءَ قَدْ غَلَبْنَنَا وَفَتَنَّنَا قَالَ فَارْجِعْ إِلَيْهِنَّ فَأَسْكِتْهُنَّ قَالَ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ وَرُبَّمَا ضَرَّ التَّكَلُّفُ أَهْلَهُ قَالَ فَاذْهَبْ فَأَسْكِتْهُنَّ فَإِنْ أَبْيَنَ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ قَالَتْ قُلْتُ فِي نَفْسِي أَبْعَدَكَ اللَّهُ فَوَاللَّهِ مَا تَرَكْتَ نَفْسَكَ وَمَا أَنْتَ بِمُطِيعٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَتْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَا يَقْدِرُ عَلَى أَنْ يَحْثُوَ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Jaʼfarning oʻldirilgani (xabari) kelganida, biz Rasululloh ﷺda gʻamni sezdik. (Oisha) aytdi: Huzurlariga bir kishi kirib: «Yo Rasululloh, ayollar bizni yenga oldi va fitnaga soldi», — dedi. (U zot): «Ularning oldiga qayt va ularni jim qil», — dedilar. U ketdi, soʻng qaytib keldi va u zotga yana shunday dedi. (Rovi) aytdi: (Oisha) der edi: Baʼzan takalluf kishining oʻziga zarar qiladi. (U zot): «Bor, ularni jim qil, agar bosh tortsalar, ogʻizlariga tuproq sochgin», — dedilar. (Oisha) aytdi: Men ichimda: «Alloh seni (rahmatidan) yiroq qilsin! Allohga qasamki, sen na oʻzingni qoʻyyapsan, na Rasululloh ﷺga itoat qilyapsan», — dedim. (Oisha) aytdi: Men uning ularning ogʻizlariga tuproq socha olmasligini bilar edim.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Жаъфарнинг ўлдирилгани (хабари) келганида, биз Расулуллоҳ ﷺда ғамни сездик. (Оиша) айтди: Ҳузурларига бир киши кириб: «Ё Расулуллоҳ, аёллар бизни енга олди ва фитнага солди», — деди. (У зот): «Уларнинг олдига қайт ва уларни жим қил», — дедилар. У кетди, сўнг қайтиб келди ва у зотга яна шундай деди. (Рови) айтди: (Оиша) дер эди: Баъзан такаллуф кишининг ўзига зарар қилади. (У зот): «Бор, уларни жим қил, агар бош тортсалар, оғизларига тупроқ сочгин», — дедилар. (Оиша) айтди: Мен ичимда: «Аллоҳ сени (раҳматидан) йироқ қилсин! Аллоҳга қасамки, сен на ўзингни қўйяпсан, на Расулуллоҳ ﷺга итоат қиляпсан», — дедим. (Оиша) айтди: Мен унинг уларнинг оғизларига тупроқ соча олмаслигини билар эдим.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْلَمْ يَقْتُلْ مِنْ نِسَائِهِمْ إِلَّا امْرَأَةً وَاحِدَةً قَالَتْ وَاللَّهِ إِنَّهَا لَعِنْدِي تَحَدَّثُ مَعِي تَضْحَكُ ظَهْرًا وَبَطْنًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْتُلُ رِجَالَهُمْ بِالسُّوقِ إِذْ هَتَفَ هَاتِفٌ بِاسْمِهَا أَيْنَ فُلَانَةُ قَالَتْ أَنَا وَاللَّهِ قَالَتْ قُلْتُ وَيْلَكِ وَمَا لَكِ قَالَتْ أُقْتَلُ قَالَتْ قُلْتُ وَلِمَ قَالَتْ حَدَثًا أَحْدَثْتُهُ قَالَتْ فَانْطُلِقَ بِهَا فَضُرِبَتْ عُنُقُهَاوَكَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَنْسَى عَجَبِي مِنْ طِيبِ نَفْسِهَا وَكَثْرَةِ ضَحِكِهَا وَقَدْ عَرَفَتْ أَنَّهَا تُقْتَلُ
Moʻminlar onasi Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Ularning ayollaridan bir ayoldan boshqa hech biri oʻldirilmadi. Alloh nomiga qasamki, u mening oldimda edi, men bilan gaplashib, oshkora va ich-ichidan kular edi; Rasululloh ﷺ esa bozorda ularning erkaklarini oʻldirayotgan edilar. Shunda bir jarchi uning ismini aytib: «Falona qani?» deb hayqirdi. U: «Alloh nomiga qasamki, men», dedi. Men: «Voy senga, senga nima boʻldi?» dedim. U: «Men oʻldirilaman», dedi. Men: «Nega?» dedim. U: «Men qilgan bir ish sababli», dedi. Soʻng uni olib ketishdi va boshi kesildi. Oisha (roziyallohu anho) shunday der edi: Alloh nomiga qasamki, uning koʻngli xotirjamligidan va koʻp kulganidan hayratlanganimni hech unutmayman — holbuki u oʻzining oʻldirilishini bilar edi.Мўминлар онаси Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Уларнинг аёлларидан бир аёлдан бошқа ҳеч бири ўлдирилмади. Аллоҳ номига қасамки, у менинг олдимда эди, мен билан гаплашиб, ошкора ва ич-ичидан кулар эди; Расулуллоҳ ﷺ эса бозорда уларнинг эркакларини ўлдираётган эдилар. Шунда бир жарчи унинг исмини айтиб: «Фалона қани?» деб ҳайқирди. У: «Аллоҳ номига қасамки, мен», деди. Мен: «Вой сенга, сенга нима бўлди?» дедим. У: «Мен ўлдириламан», деди. Мен: «Нега?» дедим. У: «Мен қилган бир иш сабабли», деди. Сўнг уни олиб кетишди ва боши кесилди. Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай дер эди: Аллоҳ номига қасамки, унинг кўнгли хотиржамлигидан ва кўп кулганидан ҳайратланганимни ҳеч унутмайман — ҳолбуки у ўзининг ўлдирилишини билар эди.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْلَمَّا قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَايَا بَنِي الْمُصْطَلِقِ وَقَعَتْ جُوَيْرِيَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ فِي السَّهْمِ لِثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شِمَاسٍ أَوْ لِابْنِ عَمٍّ لَهُ وَكَاتَبَتْهُ عَلَى نَفْسِهَا وَكَانَتْ امْرَأَةً حُلْوَةً مُلَاحَةً لَا يَرَاهَا أَحَدٌ إِلَّا أَخَذَتْ بِنَفْسِهِ فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسْتَعِينُهُ فِي كِتَابَتِهَا قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُهَا عَلَى بَابِ حُجْرَتِي فَكَرِهْتُهَا وَعَرَفْتُ أَنَّهُ سَيَرَى مِنْهَا مَا رَأَيْتُ فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا جُوَيْرِيَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ بْنِ أَبِي ضِرَارٍ سَيِّدِ قَوْمِهِ وَقَدْ أَصَابَنِي مِنْ الْبَلَاءِ مَا لَمْ يَخْفَ عَلَيْكَ فَوَقَعْتُ فِي السَّهْمِ لِثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ الشَّمَّاسِ أَوْ لِابْنِ عَمٍّ لَهُ فَكَاتَبْتُهُ عَلَى نَفْسِي فَجِئْتُكَ أَسْتَعِينُكَ عَلَى كِتَابَتِي قَالَ فَهَلْ لَكِ فِي خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ قَالَتْ وَمَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَقْضِي كِتَابَتَكِ وَأَتَزَوَّجُكِ قَالَتْ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَتْ وَخَرَجَ الْخَبَرُ إِلَى النَّاسِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَزَوَّجَ جُوَيْرِيَةَ بِنْتَ الْحَارِثِ فَقَالَ النَّاسُ أَصْهَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلُوا مَا بِأَيْدِيهِمْ قَالَتْ فَلَقَدْ أَعْتَقَ بِتَزْوِيجِهِ إِيَّاهَا مِائَةَ أَهْلِ بَيْتٍ مِنْ
Moʻminlar onasi Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ Banul-Mustaliq asirlarini taqsimlaganlarida, Juvayriya bint Horis Sobit ibn Qays ibn Shammosning yoki uning amakivachchasining ulushiga tushdi. U oʻzini ozod qilish uchun u bilan kitobat shartnomasi tuzdi. U shirinsuxan, koʻrkam ayol edi — uni koʻrgan har bir kishining koʻnglini oʻziga tortar edi. U kitobatida yordam soʻrab Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi. Oisha aytadi: Alloh nomiga qasamki, uni hujram eshigida koʻrishim bilanoq uni yoqtirmadim va u zot ham unda men koʻrgan narsani koʻrishlarini bildim. U zotning huzurlariga kirib: «Ey Allohning Rasuli, men oʻz qavmining sayyidi Horis ibn Abu Zirorning qizi Juvayriyaman. Boshimga sizga maxfiy boʻlmagan balo tushdi. Men Sobit ibn Qays ibn Shammosning yoki uning amakivachchasining ulushiga tushdim va oʻzim uchun u bilan kitobat tuzdim. Endi kitobatimda yordam soʻrab huzuringizga keldim», dedi. U zot: «Bundan ham yaxshirogʻiga rogʻbating bormi?» dedilar. U: «U nima, ey Allohning Rasuli?» dedi. U zot: «Kitobatingni men toʻlayman va senga uylanaman», dedilar. U: «Ha, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Shunday qildim», dedilar. Oisha aytadi: Rasululloh ﷺ Juvayriya bint Horisga uylanganlari haqidagi xabar odamlarga tarqadi. Odamlar: «Bular Rasululloh ﷺning qudalari», deyishdi va qoʻllaridagi asirlarni qoʻyib yubordilar. Oisha aytadi: U zotning unga uylanishlari sababli yuz xonadon ozod qilindiМўминлар онаси Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ Банул-Мусталиқ асирларини тақсимлаганларида, Жувайрия бинт Ҳорис Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг ёки унинг амакиваччасининг улушига тушди. У ўзини озод қилиш учун у билан китобат шартномаси тузди. У ширинсухан, кўркам аёл эди — уни кўрган ҳар бир кишининг кўнглини ўзига тортар эди. У китобатида ёрдам сўраб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди. Оиша айтади: Аллоҳ номига қасамки, уни ҳужрам эшигида кўришим биланоқ уни ёқтирмадим ва у зот ҳам унда мен кўрган нарсани кўришларини билдим. У зотнинг ҳузурларига кириб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ўз қавмининг саййиди Ҳорис ибн Абу Зирорнинг қизи Жувайрияман. Бошимга сизга махфий бўлмаган бало тушди. Мен Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг ёки унинг амакиваччасининг улушига тушдим ва ўзим учун у билан китобат туздим. Энди китобатимда ёрдам сўраб ҳузурингизга келдим», деди. У зот: «Бундан ҳам яхшироғига роғбатинг борми?» дедилар. У: «У нима, эй Аллоҳнинг Расули?» деди. У зот: «Китобатингни мен тўлайман ва сенга уйланаман», дедилар. У: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Шундай қилдим», дедилар. Оиша айтади: Расулуллоҳ ﷺ Жувайрия бинт Ҳорисга уйланганлари ҳақидаги хабар одамларга тарқади. Одамлар: «Булар Расулуллоҳ ﷺнинг қудалари», дейишди ва қўлларидаги асирларни қўйиб юбордилар. Оиша айтади: У зотнинг унга уйланишлари сабабли юз хонадон озод қилинди
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ عَنْ أَفْلَتَ بْنِ خَلِيفَةَ قَالَ أَبِي سُفْيَانُ يَقُولُ فُلَيْتٌ عَنْ جَسْرَةَ بِنْتِ دَجَاجَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَعَثَتْ صَفِيَّةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِطَعَامٍ قَدْ صَنَعَتْهُ لَهُ وَهُوَ عِنْدِي فَلَمَّا رَأَيْتُ الْجَارِيَةَ أَخَذَتْنِي رِعْدَةٌ حَتَّى اسْتَقَلَّنِي أَفْكَلُ فَضَرَبْتُ الْقَصْعَةَ فَرَمَيْتُ بِهَا قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَفْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقُلْتُ أَعُوذُ بِرَسُولِ اللَّهِ أَنْ يَلْعَنَنِي الْيَوْمَ قَالَتْ قَالَ أَوْلَى قَالَتْ قُلْتُ وَمَا كَفَّارَتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ طَعَامٌ كَطَعَامِهَا وَإِنَاءٌ كَإِنَائِهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Safiyya Rasululloh ﷺga oʻzi tayyorlagan taomni yubordi, u zot esa mening huzurimda edilar. Men choʻrini koʻrganimda meni titroq tutdi, hatto qaltiroq bosdi va men tovoqni urib, uni tashlab yubordim. Oisha aytadi: Rasululloh ﷺ menga qaradilar, men u zotning yuzlarida gʻazabni bildim va: «Bugun meni laʼnatlashlaringizdan Allohning Rasuliga sigʻinaman», dedim. U zot: «Bu senga loyiqdir», dedilar. Men: «Uning kafforati nima, ey Allohning Rasuli?» dedim. U zot: «Uning taomiday taom va uning idishiday idish», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Сафийя Расулуллоҳ ﷺга ўзи тайёрлаган таомни юборди, у зот эса менинг ҳузуримда эдилар. Мен чўрини кўрганимда мени титроқ тутди, ҳатто қалтироқ босди ва мен товоқни уриб, уни ташлаб юбордим. Оиша айтади: Расулуллоҳ ﷺ менга қарадилар, мен у зотнинг юзларида ғазабни билдим ва: «Бугун мени лаънатлашларингиздан Аллоҳнинг Расулига сиғинаман», дедим. У зот: «Бу сенга лойиқдир», дедилар. Мен: «Унинг каффорати нима, эй Аллоҳнинг Расули?» дедим. У зот: «Унинг таомидай таом ва унинг идишидай идиш», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَأَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ مُذْ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ تِبَاعًا مِنْ طَعَامٍ حَتَّى تُوُفِّيَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ ثَلَاثَ لَيَالٍ تِبَاعًا مِنْ خُبْزِ بُرٍّ حَتَّى تُوُفِّيَ
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Muhammad ﷺning oilasi Madinaga kelganlaridan buyon u zot vafot etgunlariga qadar ketma-ket uch kun taomdan toʻymadi. Abu Saʼid esa: «U zot vafot etgunlariga qadar ketma-ket uch kecha bugʻdoy nonidan (toʻymadi)», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Муҳаммад ﷺнинг оиласи Мадинага келганларидан буён у зот вафот этгунларига қадар кетма-кет уч кун таомдан тўймади. Абу Саъид эса: «У зот вафот этгунларига қадар кетма-кет уч кеча буғдой нонидан (тўймади)», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يِسَافٍ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ أَنَّهُ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ قُلْتُ أَخْبِرِينِي بِشَيْءٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو بِهِ لَعَلِّي أَدْعُو اللَّهَ بِهِ فَيَنْفَعَنِي اللَّهُ بِهِ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ
Farva ibn Navfal aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan soʻrab: «Menga Rasululloh ﷺ duo qiladigan biror narsani aytib bering, shoyad men ham u bilan Allohga duo qilsam va Alloh menga u bilan foyda bersa», dedim. U: «Rasululloh ﷺ koʻp marta: ‹Allohumma inni aʼuzu bika min sharri ma amiltu va min sharri ma lam aʼmal (Ey Alloh, men qilgan ishimning yomonligidan va qilmagan ishimning yomonligidan Senga panoh tilayman)›, der edilar», dedi.Фарва ибн Навфал айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан сўраб: «Менга Расулуллоҳ ﷺ дуо қиладиган бирор нарсани айтиб беринг, шояд мен ҳам у билан Аллоҳга дуо қилсам ва Аллоҳ менга у билан фойда берса», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ кўп марта: ‹Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри ма амилту ва мин шарри ма лам аъмал (Эй Аллоҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман)›, дер эдилар», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِالْمَرِيضِ قَالَ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga kasal keltirilganda: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi, Oʻzing shifo ber, shifo beruvchi Oʻzingsan, Sening shifoyingdan oʻzga shifo yoʻq — hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига касал келтирилганда: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби, Ўзинг шифо бер, шифо берувчи Ўзингсан, Сенинг шифойингдан ўзга шифо йўқ — ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо», дер эдилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ عَنِ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَنْفَقَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ طَعَامِ بَيْتِهَا غَيْرَ مُفْسِدَةٍ كَانَ لَهَا أَجْرُهَا بِمَا أَنْفَقَتْ وَلِزَوْجِهَا أَجْرُهُ بِمَا اكْتَسَبَ وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ لَا يَنْقُصُ أَجْرُهُمْ مِنْ أَجْرِ بَعْضٍ شَيْئًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol oʻz uyining taomidan isrof qilmagan holda infoq qilsa, unga sarflagani uchun oʻz ajri boʻladi; eriga esa kasb qilgani uchun oʻz ajri boʻladi; xazinabonga ham xuddi shunday. Ularning ajri bir-birinikidan hech narsani kamaytirmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл ўз уйининг таомидан исроф қилмаган ҳолда инфоқ қилса, унга сарфлагани учун ўз ажри бўлади; эрига эса касб қилгани учун ўз ажри бўлади; хазинабонга ҳам худди шундай. Уларнинг ажри бир-бириникидан ҳеч нарсани камайтирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الطُّفَيْلِ الْبَكَّائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ يِسَافٍ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ حَدِّثِينِي بِشَيْءٍ كَانَ يَدْعُو بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمَنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ
Farva ibn Navfal aytadi: Men: «Ey moʻminlar onasi, menga Rasululloh ﷺ duo qiladigan biror narsani aytib bering», dedim. U: «Rasululloh ﷺ koʻp marta: ‹Allohumma inni aʼuzu bika min sharri ma amiltu va min sharri ma lam aʼmal (Ey Alloh, men qilgan ishimning yomonligidan va qilmagan ishimning yomonligidan Senga panoh tilayman)›, deb duo qilar edilar», dedi.Фарва ибн Навфал айтади: Мен: «Эй мўминлар онаси, менга Расулуллоҳ ﷺ дуо қиладиган бирор нарсани айтиб беринг», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ кўп марта: ‹Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри ма амилту ва мин шарри ма лам аъмал (Эй Аллоҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман)›, деб дуо қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ مَنْ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ جُنُبًا لَمْ يَصُمْ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْإِنَّهُ لَا يَقُولُ شَيْئًا قَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ فِينَا جُنُبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَغْتَسِلُ فَيَأْتِيهِ بِلَالٌ فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَيَخْرُجُ فَيُصَلِّي بِالنَّاسِ وَالْمَاءُ يَنْحَدِرُ فِي جِلْدِهِ ثُمَّ يَظَلُّ يَوْمَهُ ذَلِكَ صَائِمًا
Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn Horis ibn Hishom aytadi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Kimni namoz (vaqti) junub holda topsa, roʻza tutmasin», der edi. Men buni Oisha (roziyallohu anho)ga aytdim. U: «U hech narsa demayapti. Rasululloh ﷺ bizning oramizda junub holda tongni qarshilar, soʻng turib gʻusl qilar edilar. Bilol kelib namozdan xabar berardi, u zot chiqib odamlarga namoz oʻqib berar edilar, suv esa terilaridan oqib turardi; soʻng oʻsha kunlarini roʻzador holda oʻtkazardilar», dedi.Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн Ҳорис ибн Ҳишом айтади: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Кимни намоз (вақти) жунуб ҳолда топса, рўза тутмасин», дер эди. Мен буни Оиша (розияллоҳу анҳо)га айтдим. У: «У ҳеч нарса демаяпти. Расулуллоҳ ﷺ бизнинг орамизда жунуб ҳолда тонгни қаршилар, сўнг туриб ғусл қилар эдилар. Билол келиб намоздан хабар берарди, у зот чиқиб одамларга намоз ўқиб берар эдилар, сув эса териларидан оқиб турарди; сўнг ўша кунларини рўзадор ҳолда ўтказардилар», деди.
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ مَا كَانَ يَنْهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ قَالَتْ كَانَ يَنْهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ قُلْتُ فَالسُّفُنُ قَالَتْ إِنَّمَا أُحَدِّثُكَ مَا سَمِعْتُ وَلَا أُحَدِّثُكَ بِمَا لَمْ أَسْمَعْ
Asvad aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Rasululloh ﷺ nimada nabiz solishdan qaytarar edilar?» deb soʻradim. U: «U zot dubbo va muzaffatdan qaytarar edilar», dedi. Men: «Kemalar-chi?» dedim. U: «Men senga faqat eshitganimni aytaman, eshitmaganimni aytmayman», dedi.Асвад айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Расулуллоҳ ﷺ нимада набиз солишдан қайтарар эдилар?» деб сўрадим. У: «У зот дуббо ва музаффатдан қайтарар эдилар», деди. Мен: «Кемалар-чи?» дедим. У: «Мен сенга фақат эшитганимни айтаман, эшитмаганимни айтмайман», деди.
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ عَمَلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخُصُّ شَيْئًا مِنْ الْأَيَّامِ قَالَتْ لَا وَأَيُّكُمْ يُطِيقُ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ
Alqama (rahimahulloh) aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Rasululloh ﷺning amallari qanday edi? U zot kunlardan birortasini (amal bilan) ajratar edilarmi?» deb soʻradim. U: «Yoʻq. Sizlarning qaysingiz Rasululloh ﷺ qilgan amalga kuch yetkaza olardingiz!» dedi.Алқама (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Расулуллоҳ ﷺнинг амаллари қандай эди? У зот кунлардан бирортасини (амал билан) ажратар эдиларми?» деб сўрадим. У: «Йўқ. Сизларнинг қайсингиз Расулуллоҳ ﷺ қилган амалга куч етказа олардингиз!» деди.
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ صُبَيْحٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُلَمَّا نَزَلَتْ الْآيَةُ الَّتِي فِي الْبَقَرَةِ فِي الْخَمْرِ قَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ حَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ
Masruq aytadi: Oisha (roziyallohu anho) dedi: Baqara surasidagi xamr haqidagi oyat nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺ uni masjidda oʻqidilar, soʻng xamr savdosini harom qildilar.Масруқ айтади: Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Бақара сурасидаги хамр ҳақидаги оят нозил бўлганида, Расулуллоҳ ﷺ уни масжидда ўқидилар, сўнг хамр савдосини ҳаром қилдилар.
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ barcha holatlarida Allohni zikr qilar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ барча ҳолатларида Аллоҳни зикр қилар эдилар».
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُشَاكُ شَوْكَةً فَمَا فَوْقَهَا إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Men Rasululloh ﷺning: «Qaysi bir musulmonga tikan yoki undan ortigʻi sanchilsa, albatta, Alloh u sababli uning darajasini bir daraja koʻtaradi va u sababli undan bir xatosini oʻchiradi», deganlarini eshitdim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Қайси бир мусулмонга тикан ёки ундан ортиғи санчилса, албатта, Аллоҳ у сабабли унинг даражасини бир даража кўтаради ва у сабабли ундан бир хатосини ўчиради», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ أَبُو الْحَارِثِ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ لَمْ تَخْرُجْ مِنْ حُجْرَتِهَا وَكَانَ الْجِدَارُ بَسْطَةً وَأَشَارَ عَامِرٌ بِيَدِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini quyosh hali uning hujrasidan chiqmagan holda oʻqir edilar; devor esa bir qarich (balandlikda) edi. Omir qoʻli bilan ishora qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини қуёш ҳали унинг ҳужрасидан чиқмаган ҳолда ўқир эдилар; девор эса бир қарич (баландликда) эди. Омир қўли билан ишора қилди.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنْ كُنَّا لَنَذْبَحُ الشَّاةَ فَيَبْعَثُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَعْضَائِهَا إِلَى صَدَائِقِ خَدِيجَةَ
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Biz qoʻy soʻyar edik, Rasululloh ﷺ esa uning boʻlaklarini Xadijaning dugonalariga yuborar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Биз қўй сўяр эдик, Расулуллоҳ ﷺ эса унинг бўлакларини Хадижанинг дугоналарига юборар эдилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ramazonning oxirgi oʻn kunligida iʼtikof oʻtirar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Рамазоннинг охирги ўн кунлигида иътикоф ўтирар эдилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَمَرَنِي رَبِّي أَنْ أُبَشِّرَ خَدِيجَةَ بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Robbim menga Xadijaga jannatdagi marvariddan boʻlgan bir uy haqida xushxabar berishimni buyurdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Роббим менга Хадижага жаннатдаги марвариддан бўлган бир уй ҳақида хушхабар беришимни буюрди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْوَزَغُ فُوَيْسِقٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kaltakesak — kichik fosiqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Калтакесак — кичик фосиқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يَشْرَبَ غَسَلَ يَدَهُ ثُمَّ أَكَلَ وَشَرِبَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub holda uxlamoqchi boʻlganlarida, namoz uchun qiladigan tahoratlaridek tahorat qilar edilar; yemoqchi yoki ichmoqchi boʻlganlarida esa qoʻllarini yuvar, soʻng yer va ichar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолда ухламоқчи бўлганларида, намоз учун қиладиган таҳоратларидек таҳорат қилар эдилар; емоқчи ёки ичмоқчи бўлганларида эса қўлларини ювар, сўнг ер ва ичар эдилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَرْأَةُ كَالضِّلَعِ إِنْ أَقَمْتَهَا كَسَرْتَهَا وَهِيَ يُسْتَمْتَعُ بِهَا عَلَى عِوَجٍ فِيهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol qovurgʻa (suyagi) kabidir: agar uni toʻgʻrilamoqchi boʻlsang, sindirib qoʻyasan; undagi egrilik bilan birga undan bahramand boʻlinadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл қовурға (суяги) кабидир: агар уни тўғриламоқчи бўлсанг, синдириб қўясан; ундаги эгрилик билан бирга ундан баҳраманд бўлинади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ شَوْكَةٌ فَمَا فَوْقَهَا إِلَّا قَصَّ اللَّهُ بِهَا عَنْهُ خَطِيئَةً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻminga tikan yoki undan ortigʻi yetsa, albatta, Alloh u sababli undan bir xatosini oʻchiradi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминга тикан ёки ундан ортиғи етса, албатта, Аллоҳ у сабабли ундан бир хатосини ўчиради», дедилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسَاجِدِ فِي الدُّورِ وَأَمَرَ بِهَا أَنْ تُنَظَّفَ وَتُطَيَّبَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mahallalarda masjidlar qurishga hamda ularni tozalab, xushboʻy qilishga buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ маҳаллаларда масжидлар қуришга ҳамда уларни тозалаб, хушбўй қилишга буюрдилар.
حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ وَذَلِكَ بِمَا كُنْتُ أَسْمَعُ مِنْ ذِكْرِهِ إِيَّاهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Men Rasululloh ﷺning ayollaridan hech biriga Xadijaga rashk qilganchalik rashk qilmaganman; bu esa u zotning uni koʻp eslaganlarini eshitganim sababidan edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг аёлларидан ҳеч бирига Хадижага рашк қилганчалик рашк қилмаганман; бу эса у зотнинг уни кўп эслаганларини эшитганим сабабидан эди.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ بَكْرٍ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ فِي الْمَرْأَةِ تَرَى الشَّيْءَ مِنْ الدَّمِ يَرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ قَالَتْ إِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ أَوْ عُرُوقٌ
Ummu Bakr xabar berishicha, Oisha (roziyallohu anho) poklangandan keyin oʻziga shubhali koʻringan biror qon koʻrgan ayol haqida: «U faqat bir tomir yoki tomirlardir», dedi.Умму Бакр хабар беришича, Оиша (розияллоҳу анҳо) поклангандан кейин ўзига шубҳали кўринган бирор қон кўрган аёл ҳақида: «У фақат бир томир ёки томирлардир», деди.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَهَاشِمٌ وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ وَقَالَ هَاشِمٌ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ عَائِشَةَ وَقَالَ هَاشِمٌ عَنْ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالْإِقَامَةِ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ
Oisha (roziyallohu anho) xabar berishicha, Rasululloh ﷺ bomdod namozining azoni bilan iqomasi orasida ikki rakat namoz oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг азони билан иқомаси орасида икки ракат намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنِ الْأَشْعَثِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ أَيُّ الْعَمَلِ كَانَ أَعْجَبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ يُحِبُّ الدَّائِمَ قَالَ قُلْتُ فِي أَيِّ حِينٍ كَانَ يُصَلِّي قَالَتْ كَانَ إِذَا سَمِعَ الصَّارِخَ قَامَ فَصَلَّى
Masruq aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Rasululloh ﷺga amallarning qaysi biri koʻproq maʼqul edi?» dedim. U: «U zot doimiy amalni yaxshi koʻrar edilar», dedi. Men: «U zot qaysi vaqtda namoz oʻqir edilar?» dedim. U: «Xoʻroz qichqirganini eshitsalar, turib namoz oʻqir edilar», dedi.Масруқ айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Расулуллоҳ ﷺга амалларнинг қайси бири кўпроқ маъқул эди?» дедим. У: «У зот доимий амални яхши кўрар эдилар», деди. Мен: «У зот қайси вақтда намоз ўқир эдилар?» дедим. У: «Хўроз қичқирганини эшитсалар, туриб намоз ўқир эдилар», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا خُثَيْمُ بْنُ عِرَاكٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ جِمَاعٍ ثُمَّ يَغْتَسِلُ ثُمَّ يُصْبِحُ صَائِمًا
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ jimoʼ sababli junub holda tongni qarshilar, soʻng gʻusl qilar va roʻzador holda kunni boshlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ жимў сабабли жунуб ҳолда тонгни қаршилар, сўнг ғусл қилар ва рўзадор ҳолда кунни бошлар эдилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُهَا وَهُوَ صَائِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻza tutgan holatlarida uni (Oishani) oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўза тутган ҳолатларида уни (Оишани) ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir soʼ suv bilan gʻusl qilar, bir mudd suv bilan tahorat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сў сув билан ғусл қилар, бир мудд сув билан таҳорат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ سَمِعْتُ شَيْبَانَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْكَلْبَ الْأَسْوَدَ شَيْطَانٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, qora it — shaytondir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, қора ит — шайтондир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو هَاشِمٍ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَفْرُكُ الْجَنَابَةَ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Men Rasululloh ﷺning kiyimlaridan janobatni ishqalab tozalar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларидан жанобатни ишқалаб тозалар эдим.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Goʻyo men hozir ham Rasululloh ﷺ ihromda boʻlgan holatlarida sochlari ajratilgan joyidagi atirning yiltirashiga qarab turganday boʻlaman.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Гўё мен ҳозир ҳам Расулуллоҳ ﷺ иҳромда бўлган ҳолатларида сочлари ажратилган жойидаги атирнинг йилтирашига қараб тургандай бўламан.