حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ أَنْ يَحْلِقَ الْحَجَّامُ رَأْسَهُ أَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ شَعَرَ أَحَدِ شِقَّيْ رَأْسِهِ بِيَدِهِ فَأَخَذَ شَعَرَهُ وَجَاءَ بِهِ إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ قَالَ فَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ تَدُوفُهُ فِي طِيبِهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ sartarosh boshlarini olishini istaganlarida, Abu Talha u zot boshlarining bir tomonidagi sochni qoʻli bilan oldi; sochlarini olib, uni Ummu Sulaymga keltirdi. U aytdi: Ummu Sulaym uni oʻz atriga qoʻshib aralashtirar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ сартарош бошларини олишини истаганларида, Абу Талҳа у зот бошларининг бир томонидаги сочни қўли билан олди; сочларини олиб, уни Умму Сулаймга келтирди. У айтди: Умму Сулайм уни ўз атрига қўшиб аралаштирар эди.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ حَرَامٍ خَلْفَنَا وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ummu Sulaymning uyida namoz oʻqidilar; Ummu Sulaym bilan Ummu Harom bizning orqamizda edilar. Men buni faqat u zot meni oʻng tomonlariga turgʻizganlar, deb bilaman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умму Сулаймнинг уйида намоз ўқидилар; Умму Сулайм билан Умму Ҳаром бизнинг орқамизда эдилар. Мен буни фақат у зот мени ўнг томонларига турғизганлар, деб биламан.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ وَالْحَسَنِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مُتَوَكِّئًا عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَعَلَيْهِ ثَوْبُ قُطْنٍ قَدْ خَالَفَ بَيْنَ طَرَفَيْهِ فَصَلَّى بِهِمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usoma ibn Zaydga suyangan holda chiqdilar; ustlarida ikki uchini bir-biriga qarama-qarshi tashlab olgan paxta kiyimlari bor edi, soʻng ularga imomlik qilib namoz oʻqib berdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усома ибн Зайдга суянган ҳолда чиқдилар; устларида икки учини бир-бирига қарама-қарши ташлаб олган пахта кийимлари бор эди, сўнг уларга имомлик қилиб намоз ўқиб бердилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُؤْتَى بِرَجُلٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا ابْنَ آدَمَ كَيْفَ وَجَدْتَ مَنْزِلَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَيْرَ مَنْزِلٍ فَيَقُولُ لَهُ سَلْ وَتَمَنَّهْ فَيَقُولُ مَا أَسْأَلُ وَأَتَمَنَّى إِلَّا أَنْ تَرُدَّنِي إِلَى الدُّنْيَا فَأُقْتَلَ لِمَا رَأَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ قَالَ ثُمَّ يُؤْتَى بِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ لَهُ يَا ابْنَ آدَمَ كَيْفَ وَجَدْتَ مَنْزِلَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ شَرَّ مَنْزِلٍ فَيَقُولُ أَتَفْتَدِي مِنْهُ بِطِلَاعِ الْأَرْضِ ذَهَبًا فَيَقُولُ نَعَمْ أَيْ رَبِّ فَيَقُولُ كَذَبْتَ قَدْ سَأَلْتُكَ مَا هُوَ أَقُلُّ مِنْ ذَلِكَ فَلَمْ تَفْعَلْ فَيُرَدُّ إِلَى النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Qiyomat kuni jannat ahlidan bir kishi keltiriladi. Alloh azza va jalla: ‹Ey Odam farzandi, joyingni qanday topding?› deydi. U: ‹Ey Robbim, eng yaxshi joy›, deydi. Alloh unga: ‹Soʻra va orzu qil›, deydi. U shahidlikning fazlini koʻrgani sababli: ‹Meni dunyoga qaytarishingdan va (Sening yoʻlingda) oʻldirilishimdan boshqa hech narsani soʻramayman va orzu qilmayman›, deydi. Soʻng doʻzax ahlidan bir kishi keltiriladi. Alloh unga: ‹Ey Odam farzandi, joyingni qanday topding?› deydi. U: ‹Ey Robbim, eng yomon joy›, deydi. Alloh: ‹Yer toʻla oltin bilan undan qutulib olishni istaysanmi?› deydi. U: ‹Ha, ey Robbim›, deydi. Alloh: ‹Yolgʻon aytding; Men sendan bundan ozrogʻini soʻragan edim, sen qilmagan eding›, deydi. Bas, u doʻzaxga qaytariladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Қиёмат куни жаннат аҳлидан бир киши келтирилади. Аллоҳ азза ва жалла: ‹Эй Одам фарзанди, жойингни қандай топдинг?› дейди. У: ‹Эй Роббим, энг яхши жой›, дейди. Аллоҳ унга: ‹Сўра ва орзу қил›, дейди. У шаҳидликнинг фазлини кўргани сабабли: ‹Мени дунёга қайтаришингдан ва (Сенинг йўлингда) ўлдирилишимдан бошқа ҳеч нарсани сўрамайман ва орзу қилмайман›, дейди. Сўнг дўзах аҳлидан бир киши келтирилади. Аллоҳ унга: ‹Эй Одам фарзанди, жойингни қандай топдинг?› дейди. У: ‹Эй Роббим, энг ёмон жой›, дейди. Аллоҳ: ‹Ер тўла олтин билан ундан қутулиб олишни истайсанми?› дейди. У: ‹Ҳа, эй Роббим›, дейди. Аллоҳ: ‹Ёлғон айтдинг; Мен сендан бундан озроғини сўраган эдим, сен қилмаган эдинг›, дейди. Бас, у дўзахга қайтарилади».
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ أَنَسٍ قَالَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ وَعُمَرُ وَنَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ حَتَّى دَخَلَ دَارَنَا فَحُلِبَتْ لَهُ شَاةٌ وَشُنَّ عَلَيْهِ مِنْ مَاءِ بِئْرِنَا حَسِبْتُهُ قَالَ فَشَرِبَ وَأَبُو بَكْرٍ عَنْ يَسَارِهِ وَعُمَرُ مُسْتَقْبِلُهُ وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْطَاهُ الْأَعْرَابِيَّ فَقَالَ الْأَيْمَنُونَقَالَ فَقَالَ لَنَا أَنَسٌ فَهِيَ سُنَّةٌ فَهِيَ سُنَّةٌ حَدَّثَنَا الْهَاشِمِيُّ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ — u zot bilan birga Abu Bakr as-Siddiq, Umar va aʼrobiylardan bir necha kishi bor edi — yurib bizning hovlimizga kirdilar. U zot uchun bir qoʻy sogʻildi va unga bizning quduq suvimizdan quyildi. (Roviy) dedi: U zot ichdilar; Abu Bakr chap tomonlarida, Umar roʻparalarida, oʻng tomonlarida esa bir aʼrobiy bor edi. Umar: «Yo Rasululloh, Abu Bakr(ga bering)», dedi. Ammo u zot uni aʼrobiyga berdilar va: «Oʻng tomondagilar», dedilar. Anas bizga: «Bu — sunnat, bu — sunnat», dedi. Al-Hoshimiy bizga rivoyat qildi, unga Ismaʼil yaʼni ibn Jaʼfar xabar berdi, u aytdi: Bizga Abdulloh ibn Abdurrahmon ibn Maʼmar ibn Hazm rivoyat qildi — u Anas ibn Molikdan eshitgan ekan — va shuning maʼnosini zikr qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ — у зот билан бирга Абу Бакр ас-Сиддиқ, Умар ва аъробийлардан бир неча киши бор эди — юриб бизнинг ҳовлимизга кирдилар. У зот учун бир қўй соғилди ва унга бизнинг қудуқ сувимиздан қуйилди. (Ровий) деди: У зот ичдилар; Абу Бакр чап томонларида, Умар рўпараларида, ўнг томонларида эса бир аъробий бор эди. Умар: «Ё Расулуллоҳ, Абу Бакр(га беринг)», деди. Аммо у зот уни аъробийга бердилар ва: «Ўнг томондагилар», дедилар. Анас бизга: «Бу — суннат, бу — суннат», деди. Ал-Ҳошимий бизга ривоят қилди, унга Исмаъил яъни ибн Жаъфар хабар берди, у айтди: Бизга Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмон ибн Маъмар ибн Ҳазм ривоят қилди — у Анас ибн Моликдан эшитган экан — ва шунинг маъносини зикр қилди.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشَفَةً فَقُلْتُ مَا هَذِهِ الْخَشَفَةَ فَقِيلَ هَذِهِ الرُّمَيْصَاءُ بِنْتُ مِلْحَانَ وَهِيَ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men jannatga kirdim va bir shitirlash eshitdim. ‹Bu qanday shitirlash?› dedim. ‹Bu — Rumaysoʼ bint Milhon›, deyildi». U — Anas ibn Molikning onasidir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен жаннатга кирдим ва бир шитирлаш эшитдим. ‹Бу қандай шитирлаш?› дедим. ‹Бу — Румайсў бинт Милҳон›, дейилди». У — Анас ибн Моликнинг онасидир.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَيْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي رِجَالًا تُقْرَضُ شِفَاهُهُمْ بِمَقَارِيضَ مِنْ نَارٍ فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَنْ هَؤُلَاءِ قَالَ هَؤُلَاءِ خُطَبَاءُ مِنْ أُمَّتِكَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَيَنْسَوْنَ أَنْفُسَهُمْ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلَا يَعْقِلُونَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Isro (meʼroj) kechasi men lablari olovdan boʻlgan qaychilar bilan qirqilayotgan kishilarni koʻrdim. ‹Ey Jibril, bular kim?› dedim. U: ‹Bular sening ummatingdan boʻlgan voizlardirki, odamlarni yaxshilikka buyuradilar-u, oʻzlarini unutadilar; holbuki, ular Kitobni tilovat qiladilar. Aql yuritmaydilarmi?› dedi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Исро (меърож) кечаси мен лаблари оловдан бўлган қайчилар билан қирқилаётган кишиларни кўрдим. ‹Эй Жибрил, булар ким?› дедим. У: ‹Булар сенинг умматингдан бўлган воизлардирки, одамларни яхшиликка буюрадилар-у, ўзларини унутадилар; ҳолбуки, улар Китобни тиловат қиладилар. Ақл юритмайдиларми?› деди».
حَدَّثَنَا حَسَنٌ وَعَفَّانُ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمَّا صَوَّرَ آدَمَ تَرَكَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَتْرُكَهُ فَجَعَلَ إِبْلِيسُ يَطِيفُ بِهِ فَلَمَّا رَآهُ أَجْوَفَ عَرَفَ أَنَّهُ خَلْقٌ لَا يَتَمَالَكُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh azza va jalla Odamni suvratlaganida, uni Alloh xohlagancha tark etib qoʻydi. Shunda Iblis uning atrofida aylana boshladi. Uni ichi boʻsh ekanini koʻrgach, u oʻzini tutib turolmaydigan bir maxluq ekanini bildi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла Одамни сувратлаганида, уни Аллоҳ хоҳлаганча тарк этиб қўйди. Шунда Иблис унинг атрофида айлана бошлади. Уни ичи бўш эканини кўргач, у ўзини тутиб туролмайдиган бир махлуқ эканини билди».
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ يَعْنِي الْمَخْزُومِيَّ وحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْقَاعِدِ نِصْفُ صَلَاةِ الْقَائِمِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Oʻtirgan kishining namozi tik turgan kishining namozining yarmidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ўтирган кишининг намози тик турган кишининг намозининг ярмидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ وَعَلَيْهِ الْمِغْفَرُ قَالَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَقَالَ اقْتُلُوهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ fath kuni — boshlarida dubulgʻa bilan — kirdilar. (Roviy) dedi: Shunda u zotga: «Ibn Xatal Kaʼba qoplamasiga osilib turibdi», deyildi. U zot: «Uni oʻldiringlar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ фатҳ куни — бошларида дубулға билан — кирдилар. (Ровий) деди: Шунда у зотга: «Ибн Хатал Каъба қопламасига осилиб турибди», дейилди. У зот: «Уни ўлдиринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ أَنْبَأَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِأَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَنْعَتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْعَتَهُ قَالَ ثُمَّ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَبْعَةً مِنْ الْقَوْمِ لَيْسَ بِالْقَصِيرِ وَلَا بِالطَّوِيلِ الْبَائِنِ أَزْهَرَ لَيْسَ بِالْآدَمِ وَلَا بِالْأَبْيَضِ وَلَا الْأَمْهَقِ رَجِلَ الشَّعْرِ لَيْسَ بِالسَّبْطِ وَلَا الْجَعْدِ الْقَطَطِ بُعِثَ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعِينَ أَقَامَ بِمَكَّةَ عَشْرًا وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرًا وَتُوُفِّيَ عَلَى رَأْسِ سِتِّينَ سَنَةً لَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ
Rabiʼa ibn Abu Abdurrahmon Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning Nabiy ﷺni oʻzi xohlagancha vasf qilayotganini eshitdi. U aytdi: Soʻng men Anasning shunday deganini eshitdim: Nabiy ﷺ qavm orasida oʻrta boʻyli edilar — na past, na haddan tashqari uzun; nurli edilar — na bugʻdayrang, na oq, na haddan tashqari oqargan; sochlari toʻlqinsimon edi — na tekis, na burama jingalak. U zot qirq yoshga toʻlganda paygʻambar qilib yuborildilar; Makkada oʻn yil, Madinada oʻn yil turdilar va oltmish yoshga toʻlganda vafot etdilar. Bosh va soqollarida yigirmata oq soch ham yoʻq edi.Рабиъа ибн Абу Абдурраҳмон Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг Набий ﷺни ўзи хоҳлаганча васф қилаётганини эшитди. У айтди: Сўнг мен Анаснинг шундай деганини эшитдим: Набий ﷺ қавм орасида ўрта бўйли эдилар — на паст, на ҳаддан ташқари узун; нурли эдилар — на буғдайранг, на оқ, на ҳаддан ташқари оқарган; сочлари тўлқинсимон эди — на текис, на бурама жингалак. У зот қирқ ёшга тўлганда пайғамбар қилиб юборилдилар; Маккада ўн йил, Мадинада ўн йил турдилар ва олтмиш ёшга тўлганда вафот этдилар. Бош ва соқолларида йигирмата оқ соч ҳам йўқ эди.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكَبُ قَوْمٌ مِنْ أُمَّتِي ثَبَجَ الْبَحْرِ أَوْ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ هُمْ الْمُلُوكُ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan bir qavm dengizning qoq oʻrtasiga — yoki bu dengizning qoq oʻrtasiga — minib chiqadilar; ular taxtlar ustidagi podshohlardir, yoki taxtlar ustidagi podshohlarga oʻxshaydilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан бир қавм денгизнинг қоқ ўртасига — ёки бу денгизнинг қоқ ўртасига — миниб чиқадилар; улар тахтлар устидаги подшоҳлардир, ёки тахтлар устидаги подшоҳларга ўхшайдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّأَنَّهُ سَأَلَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَهُمَا غَادِيَانِ إِلَى عَرَفَةَ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ يُهِلُّ الْمُهِلُّ مِنَّا فَلَا يُنْكِرُ عَلَيْهِ وَيُكَبِّرُ الْمُكَبِّرُ وَلَا يُنْكِرُ عَلَيْهِ
Muhammad ibn Abu Bakr as-Saqafiy Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan — ikkovi Arafaga ketayotganlarida — soʻradi: «Bu kunda Rasululloh ﷺ bilan birga qanday qilardingizlar?» U: «Bizdan talbiya aytuvchi talbiya aytar, unga eʼtiroz bildirilmas; takbir aytuvchi takbir aytar, unga ham eʼtiroz bildirilmas edi», dedi.Муҳаммад ибн Абу Бакр ас-Сақафий Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан — иккови Арафага кетаётганларида — сўради: «Бу кунда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қандай қилардингизлар?» У: «Биздан талбия айтувчи талбия айтар, унга эътироз билдирилмас; такбир айтувчи такбир айтар, унга ҳам эътироз билдирилмас эди», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَوَشَهِدْتُهُ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ يَوْمَ دَخَلَ عَلَيْنَا الْمَدِينَةَ فَلَمْ أَرَ يَوْمًا أَضْوَأَ مِنْهُ وَلَا أَحْسَنَ مِنْهُ وَشَهِدْتُهُ يَوْمَ مَاتَ فَلَمْ أَرَ يَوْمًا أَقْبَحَ مِنْهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men u zot alayhis-salotu vas-salomni bizning Madinamizga kirgan kunlari koʻrganman — undan koʻra yorugʻroq va goʻzalroq kunni koʻrmadim; u zotni vafot etgan kunlari ham koʻrganman — undan koʻra xunukroq kunni koʻrmadim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен у зот алайҳис-салоту вас-саломни бизнинг Мадинамизга кирган кунлари кўрганман — ундан кўра ёруғроқ ва гўзалроқ кунни кўрмадим; у зотни вафот этган кунлари ҳам кўрганман — ундан кўра хунукроқ кунни кўрмадим.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَتَمَّ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ وَرَاءَهُ فَيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ يَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men hech qachon Rasululloh ﷺdan koʻra namozi yengilroq va shu bilan birga mukammalroq boʻlgan bir imom orqasida namoz oʻqimadim. Rasululloh ﷺ orqalarida bolaning yigʻlaganini eshitsalar, onasiga ogʻir boʻlishidan qoʻrqib, namozni yengil qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен ҳеч қачон Расулуллоҳ ﷺдан кўра намози енгилроқ ва шу билан бирга мукаммалроқ бўлган бир имом орқасида намоз ўқимадим. Расулуллоҳ ﷺ орқаларида боланинг йиғлаганини эшитсалар, онасига оғир бўлишидан қўрқиб, намозни енгил қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَالْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الْعَدُوِّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday der edilar: «Allohim, men Sendan gʻam va qaygʻudan, baxillik va qoʻrqoqlikdan, dangasalik va keksalik ojizligidan, qarz ogʻirligidan va dushmanning gʻolib kelishidan panoh tilayman».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дер эдилар: «Аллоҳим, мен Сендан ғам ва қайғудан, бахиллик ва қўрқоқликдан, дангасалик ва кексалик ожизлигидан, қарз оғирлигидан ва душманнинг ғолиб келишидан паноҳ тилайман».
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ مِنْ خَيْبَرَ فَلَمَّا رَأَى أُحُدًا قَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا كَمَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Xaybardan qaytdilar. Uhudni koʻrganlarida: «Bu — bizni sevadigan va biz uni sevadigan togʻdir», dedilar. Madinaga yaqinlashib, unga koʻzlari tushganda esa: «Allohim, men uning ikki tosh-qumloqzori orasini — Ibrohim Makkani harom qilganidek — harom qilaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Хайбардан қайтдилар. Уҳудни кўрганларида: «Бу — бизни севадиган ва биз уни севадиган тоғдир», дедилар. Мадинага яқинлашиб, унга кўзлари тушганда эса: «Аллоҳим, мен унинг икки тош-қумлоқзори орасини — Иброҳим Маккани ҳаром қилганидек — ҳаром қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَطْرُقُ أَهْلَهُ لَيْلًا كَانَ يَدْخُلُ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ oilasining oldiga kechasi kutilmaganda kelmas edilar; ularning oldiga erta tongda yoki kechki payt kirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ оиласининг олдига кечаси кутилмаганда келмас эдилар; уларнинг олдига эрта тонгда ёки кечки пайт кирар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا وَمَا رَأَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَحَضَّهُمْ عَلَى الصَّلَاةِ وَنَهَاهُمْ أَنْ يَسْبِقُوهُ بِالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَنَهَاهُمْ أَنْ يَنْصَرِفُوا قَبْلَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ إِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي وَمِنْ خَلْفِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jonim Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda edi, kam kular, koʻp yigʻlar edingiz», dedilar. Ular: «Nimani koʻrdingiz, ey Rasululloh?» dedilar. U zot: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», dedilar. U zot ularni namozga qizgʻirdilar, rukuda ham, sajdada ham oʻzlaridan oldinga oʻtishlaridan qaytardilar va namozdan oʻzlari burilishlaridan oldin burilishlaridan qaytardilar hamda: «Men sizlarni oldimdan ham, orqamdan ham koʻrib turaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда эди, кам кулар, кўп йиғлар эдингиз», дедилар. Улар: «Нимани кўрдингиз, эй Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», дедилар. У зот уларни намозга қизғирдилар, рукуда ҳам, саждада ҳам ўзларидан олдинга ўтишларидан қайтардилар ва намоздан ўзлари бурилишларидан олдин бурилишларидан қайтардилар ҳамда: «Мен сизларни олдимдан ҳам, орқамдан ҳам кўриб тураман», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ قَالَبَلَغَ مُصْعَبَ بْنَ الزُّبَيْرِ عَنْ عَرِيفِ الْأَنْصَارِ شَيْءٌ فَهَمَّ بِهِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ لَهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اسْتَوْصُوا بِالْأَنْصَارِ خَيْرًا أَوْ قَالَ مَعْرُوفًا اقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَتَجَاوَزُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ فَأَلْقَى مُصْعَبٌ نَفْسَهُ عَنْ سَرِيرِهِ وَأَلْزَقَ خَدَّهُ بِالْبِسَاطِ وَقَالَ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّأْسِ وَالْعَيْنِ فَتَرَكَهُ
Ali ibn Zayd aytdi: Musʼab ibn az-Zubayrga ansorlarning oqsoqoli haqida bir gap yetib bordi va u unga (jazo berishni) qasd qildi. Shunda uning huzuriga Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) kirdi va unga: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Ansorlar haqida bir-biringizga yaxshilikni vasiyat qilinglar — yoki: maʼruflikni — ularning yaxshilik qiluvchisidan qabul qilinglar, yomonlik qilganini esa avf etinglar›, deganlarini eshitdim», dedi. Shunda Musʼab oʻzini karavotidan tashladi va yuzini gilamga qoʻydi-da: «Rasululloh ﷺning amrlari bosh ustiga, koʻz ustiga», dedi va uni qoʻyib yubordi.Али ибн Зайд айтди: Мусъаб ибн аз-Зубайрга ансорларнинг оқсоқоли ҳақида бир гап етиб борди ва у унга (жазо беришни) қасд қилди. Шунда унинг ҳузурига Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) кирди ва унга: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ансорлар ҳақида бир-бирингизга яхшиликни васият қилинглар — ёки: маъруфликни — уларнинг яхшилик қилувчисидан қабул қилинглар, ёмонлик қилганини эса авф этинглар›, деганларини эшитдим», деди. Шунда Мусъаб ўзини каравотидан ташлади ва юзини гиламга қўйди-да: «Расулуллоҳ ﷺнинг амрлари бош устига, кўз устига», деди ва уни қўйиб юборди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا سَيِّدَنَا وَابْنَ سَيِّدِنَا وَيَا خَيْرَنَا وَابْنَ خَيْرِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قُولُوا بِقَوْلِكُمْ وَلَا يَسْتَهْوِيَنَّكُمْ الشَّيْطَانُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنْ تَرْفَعُونِي فَوْقَ مَا رَفَعَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّحَدَّثَنَاه الْأَشْيَبُ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَعَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ وَلَا يَسْتَجْرِئَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺga: «Ey sayyidimiz va sayyidimizning oʻgʻli, ey eng yaxshimiz va eng yaxshimizning oʻgʻli!» dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ey odamlar, oʻz soʻzingiz bilan gapiringlar, shayton sizlarni yoʻldan urmasin. Men Abdulloh oʻgʻli Muhammadman va Allohning Rasulidirman. Allohga qasamki, Alloh azza va jalla meni koʻtargan darajadan yuqoriga koʻtarishingizni yoqtirmayman», dedilar. Boshqa rivoyatda: «Shayton sizlarni jurʼatga solmasin», deyilgan.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺга: «Эй саййидимиз ва саййидимизнинг ўғли, эй энг яхшимиз ва энг яхшимизнинг ўғли!» деди. Шунда Набий ﷺ: «Эй одамлар, ўз сўзингиз билан гапиринглар, шайтон сизларни йўлдан урмасин. Мен Абдуллоҳ ўғли Муҳаммадман ва Аллоҳнинг Расулидирман. Аллоҳга қасамки, Аллоҳ азза ва жалла мени кўтарган даражадан юқорига кўтаришингизни ёқтирмайман», дедилар. Бошқа ривоятда: «Шайтон сизларни журъатга солмасин», дейилган.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ الْيَهُودَ دَخَلُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّامُ عَلَيْكُمْ فَقَالَتْ عَائِشَةُ السَّامُ عَلَيْكُمْ يَا إِخْوَانَ الْقِرَدَةِ وَالْخَنَازِيرِ وَلَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ مَهْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا سَمِعْتَ مَا قَالُوا قَالَ أَوَمَا سَمِعْتِ مَا رَدَدْتُ عَلَيْهِمْ يَا عَائِشَةُ لَمْ يَدْخُلْ الرِّفْقُ فِي شَيْءٍ إِلَّا زَانَهُ وَلَمْ يُنْزَعْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا شَانَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, yahudiylar Nabiy ﷺning huzurlariga kirib: «As-somu alayka», deyishdi. Nabiy ﷺ: «As-somu alaykum», dedilar. Oisha: «As-somu alaykum, ey maymunlar va choʻchqalarning birodarlari! Allohning laʼnati va gʻazabi (sizlarga boʻlsin)!» dedi. U zot: «Ey Oisha, bas qil», dedilar. U: «Yo Rasululloh, ularning nima deganini eshitmadingizmi?» dedi. U zot: «Mening ularga nima deb javob qaytarganimni eshitmadingmi? Ey Oisha, muloyimlik qaysi narsaga kirsa, uni bezaydi; qaysi narsadan olib qoʻyilsa, uni xunuk qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, яҳудийлар Набий ﷺнинг ҳузурларига кириб: «Ас-сому алайка», дейишди. Набий ﷺ: «Ас-сому алайкум», дедилар. Оиша: «Ас-сому алайкум, эй маймунлар ва чўчқаларнинг биродарлари! Аллоҳнинг лаънати ва ғазаби (сизларга бўлсин)!» деди. У зот: «Эй Оиша, бас қил», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, уларнинг нима деганини эшитмадингизми?» деди. У зот: «Менинг уларга нима деб жавоб қайтарганимни эшитмадингми? Эй Оиша, мулойимлик қайси нарсага кирса, уни безайди; қайси нарсадан олиб қўйилса, уни хунук қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ سَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْفِطْرَةِ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ هَذَا مِنْ النَّارِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga bir safarda edik. Shunda u zot bir kishining: «Allohu akbar, Allohu akbar», deganini eshitdilar. Nabiy ﷺ: «Fitrat uzra», dedilar. U: «Ashhadu an la ilaha illalloh va anna Muhammadan Rasululloh», dedi. Nabiy ﷺ: «Bu doʻzaxdan chiqdi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бир сафарда эдик. Шунда у зот бир кишининг: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар», деганини эшитдилар. Набий ﷺ: «Фитрат узра», дедилар. У: «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ва анна Муҳаммадан Расулуллоҳ», деди. Набий ﷺ: «Бу дўзахдан чиқди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمُرُّ بِالتَّمْرَةِ فَمَا يَمْنَعُهُ أَنْ يَأْخُذَهَا فَيَأْكُلَهَا إِلَّا مَخَافَةَ أَنْ تَكُونَ مِنْ تَمْرِ الصَّدَقَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Nabiy ﷺ bir xurmoning yonidan oʻtar edilar; uni olib yeyishdan u zotni faqat u sadaqa xurmosidan boʻlib qolishidan qoʻrqish toʻxtatar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Набий ﷺ бир хурмонинг ёнидан ўтар эдилар; уни олиб ейишдан у зотни фақат у садақа хурмосидан бўлиб қолишидан қўрқиш тўхтатар эди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَفَرًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَعْضُهُمْ لَا أَتَزَوَّجُ وَقَالَ بَعْضُهُمْ أُصَلِّي وَلَا أَنَامُ وَقَالَ بَعْضُهُمْ أَصُومُ وَلَا أُفْطِرُ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ قَالُوا كَذَا وَكَذَا لَكِنِّي أَصُومُ وَأُفْطِرُ وَأُصَلِّي وَأَنَامُ وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺning ashoblaridan bir necha kishi — ulardan biri: «Men uylanmayman», dedi; boshqasi: «Men namoz oʻqiyman, uxlamayman», dedi; yana biri: «Men roʻza tutaman, ogʻzimni ochmayman», dedi. Bu Nabiy ﷺga yetib bordi. Shunda u zot: «Baʼzi qavmlarga nima boʻldiki, ular bunday-bunday deyishibdi? Holbuki, men roʻza ham tutaman, ogʻzimni ham ochaman; namoz ham oʻqiyman, uxlayman ham; ayollarga uylanaman ham. Kim mening sunnatimdan yuz oʻgirsa, u mendan emas», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺнинг ашобларидан бир неча киши — улардан бири: «Мен уйланмайман», деди; бошқаси: «Мен намоз ўқийман, ухламайман», деди; яна бири: «Мен рўза тутаман, оғзимни очмайман», деди. Бу Набий ﷺга етиб борди. Шунда у зот: «Баъзи қавмларга нима бўлдики, улар бундай-бундай дейишибди? Ҳолбуки, мен рўза ҳам тутаман, оғзимни ҳам очаман; намоз ҳам ўқийман, ухлайман ҳам; аёлларга уйланаман ҳам. Ким менинг суннатимдан юз ўгирса, у мендан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَرَّ رَجُلٌ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ جَالِسٌ فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّ هَذَا فِي اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرْتَهُ بِذَلِكَ قَالَ لَا قَالَ قُمْ فَأَخْبِرْهُ تَثْبُتْ الْمَوَدَّةُ بَيْنَكُمَا فَقَامَ إِلَيْهِ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَنِّي أُحِبُّكَ فِي اللَّهِ أَوْ قَالَ أُحِبُّكَ لِلَّهِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَحَبَّكَ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي فِيهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning yonlaridan oʻtdi; Nabiy ﷺning huzurlarida esa bir kishi oʻtirgan edi. Oʻsha oʻtirgan kishi: «Allohga qasamki, yo Rasululloh, men buni Alloh uchun sevaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Unga buni aytdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Tur va unga ayt — ikkovingiz orasida mehr mustahkam boʻladi», dedilar. Shunda u turib uning oldiga bordi va unga: «Men seni Alloh uchun sevaman» — yoki: «Seni Alloh yoʻlida sevaman» — dedi. U kishi esa: «Sen meni Kim uchun sevgan boʻlsang, Oʻsha seni sevsin», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Бир киши Набий ﷺнинг ёнларидан ўтди; Набий ﷺнинг ҳузурларида эса бир киши ўтирган эди. Ўша ўтирган киши: «Аллоҳга қасамки, ё Расулуллоҳ, мен буни Аллоҳ учун севаман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга буни айтдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Тур ва унга айт — икковингиз орасида меҳр мустаҳкам бўлади», дедилар. Шунда у туриб унинг олдига борди ва унга: «Мен сени Аллоҳ учун севаман» — ёки: «Сени Аллоҳ йўлида севаман» — деди. У киши эса: «Сен мени Ким учун севган бўлсанг, Ўша сени севсин», деди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَسْقِي فَبَسَطَ يَدَيْهِ ظَاهِرَهُمَا مِمَّا يَلِي السَّمَاءَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Nabiy ﷺning yomgʻir soʻrab duo qilayotganlarini koʻrdim; u zot qoʻllarining orqasi osmon tomonga qaragan holda ikki qoʻllarini yoydilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Набий ﷺнинг ёмғир сўраб дуо қилаётганларини кўрдим; у зот қўлларининг орқаси осмон томонга қараган ҳолда икки қўлларини ёйдилар.
حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَلْقَى رَجُلًا فَيَقُولُ يَا فُلَانُ كَيْفَ أَنْتَ فَيَقُولُ بِخَيْرٍ أَحْمَدُ اللَّهَ فَيَقُولُ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ فَلَقِيَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ كَيْفَ أَنْتَ يَا فُلَانُ فَقَالَ بِخَيْرٍ إِنْ شَكَرْتُ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ تَسْأَلُنِي فَتَقُولُ جَعَلَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ سَكَتَّ عَنِّي فَقَالَ لَهُ إِنِّي كُنْتُ أَسْأَلُكَ فَتَقُولُ بِخَيْرٍ أَحْمَدُ اللَّهَ فَأَقُولُ جَعَلَكَ اللَّهُ بِخَيْرٍ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ قُلْتَ إِنْ شَكَرْتُ فَشَكَكْتَ فَسَكَتُّ عَنْكَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kishini uchratsalar: «Ey falonchi, ahvoling qanday?» der edilar. U: «Yaxshi, Allohga hamd aytaman», der edi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Alloh seni yaxshilikda qilsin», der edilar. Bir kuni Nabiy ﷺ uni uchratib: «Ahvoling qanday, ey falonchi?» dedilar. U: «Yaxshi, agar shukr qilsam», dedi. (Roviy) dedi: Shunda u zot unga (javob bermay) sukut qildilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, siz mendan soʻrar va: ‹Alloh seni yaxshilikda qilsin›, der edingiz; bugun esa menga sukut qildingiz», dedi. U zot unga: «Men sendan soʻrardim, sen: ‹Yaxshi, Allohga hamd aytaman›, deb aytarding, men ham: ‹Alloh seni yaxshilikda qilsin›, der edim. Bugun esa sen: ‹Agar shukr qilsam›, deding — shubha qilding; shuning uchun men senga sukut qildim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир кишини учратсалар: «Эй фалончи, аҳволинг қандай?» дер эдилар. У: «Яхши, Аллоҳга ҳамд айтаман», дер эди. Шунда Набий ﷺ унга: «Аллоҳ сени яхшиликда қилсин», дер эдилар. Бир куни Набий ﷺ уни учратиб: «Аҳволинг қандай, эй фалончи?» дедилар. У: «Яхши, агар шукр қилсам», деди. (Ровий) деди: Шунда у зот унга (жавоб бермай) сукут қилдилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, сиз мендан сўрар ва: ‹Аллоҳ сени яхшиликда қилсин›, дер эдингиз; бугун эса менга сукут қилдингиз», деди. У зот унга: «Мен сендан сўрардим, сен: ‹Яхши, Аллоҳга ҳамд айтаман›, деб айтардинг, мен ҳам: ‹Аллоҳ сени яхшиликда қилсин›, дер эдим. Бугун эса сен: ‹Агар шукр қилсам›, дединг — шубҳа қилдинг; шунинг учун мен сенга сукут қилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ أَوْ مِنْ أَعْلَمْ النَّاسِ بِآيَةِ الْحِجَابِ تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْنَبَ ابْنَةَ جَحْشٍ فَذَبَحَ شَاةً فَدَعَا أَصْحَابَهُ فَأَكَلُوا وَقَعَدُوا يَتَحَدَّثُونَ وَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ وَيَدْخُلُ وَهُمْ قُعُودٌ ثُمَّ يَخْرُجُ فَيَمْكُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ وَيَرْجِعُ وَهُمْ قُعُودٌ وَزَيْنَبُ قَاعِدَةٌ فِي نَاحِيَةِ الْبَيْتِ وَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَحْيِي مِنْهُمْ أَنْ يَقُولَ لَهُمْ شَيْئًا فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا الْآيَاتُ إِلَى قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ} قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِجَابٍ مَكَانَهُ فَضُرِبَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men odamlarning hijob oyatini eng yaxshi biluvchisiman — yoki: eng yaxshi biluvchilaridanman. Nabiy ﷺ Zaynab bint Jahshga uylandilar va bir qoʻy soʻyib, ashoblarini chaqirdilar. Ular yedilar, soʻng oʻtirib suhbatlashib qolishdi. Nabiy ﷺ chiqar va kirar edilar, ular esa oʻtirar edilar; keyin chiqib, Alloh xohlagancha turar, soʻng qaytib kelar edilar — ular hamon oʻtirar, Zaynab esa uyning bir chetida oʻtirar edi. Nabiy ﷺ ularga biror narsa aytishdan uyalar edilar. Shunda: {Ey iymon keltirganlar, taomga izn berilmaguncha va uning pishishini kutib turmagan holda Nabiyning uylariga kirmanglar; lekin chaqirilsangiz, kiringlar} oyatlari — to Alloh azza va jallaning: {ulardan biror narsa soʻrasangiz, parda ortidan soʻranglar} degan soʻzigacha — nozil boʻldi. (Roviy) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ oʻsha joyning oʻzida parda tutishga buyurdilar va u tutildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен одамларнинг ҳижоб оятини энг яхши билувчисиман — ёки: энг яхши билувчилариданман. Набий ﷺ Зайнаб бинт Жаҳшга уйландилар ва бир қўй сўйиб, ашобларини чақирдилар. Улар едилар, сўнг ўтириб суҳбатлашиб қолишди. Набий ﷺ чиқар ва кирар эдилар, улар эса ўтирар эдилар; кейин чиқиб, Аллоҳ хоҳлаганча турар, сўнг қайтиб келар эдилар — улар ҳамон ўтирар, Зайнаб эса уйнинг бир четида ўтирар эди. Набий ﷺ уларга бирор нарса айтишдан уялар эдилар. Шунда: {Эй иймон келтирганлар, таомга изн берилмагунча ва унинг пишишини кутиб турмаган ҳолда Набийнинг уйларига кирманглар; лекин чақирилсангиз, киринглар} оятлари — то Аллоҳ азза ва жалланинг: {улардан бирор нарса сўрасангиз, парда ортидан сўранглар} деган сўзигача — нозил бўлди. (Ровий) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўша жойнинг ўзида парда тутишга буюрдилар ва у тутилди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ مَلَكَ الْمَطَرِ اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يَأْتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهُ فَقَالَ لِأُمِّ سَلَمَةَ امْلِكِي عَلَيْنَا الْبَابَ لَا يَدْخُلْ عَلَيْنَا أَحَدٌ قَالَ وَجَاءَ الْحُسَيْنُ لِيَدْخُلَ فَمَنَعَتْهُ فَوَثَبَ فَدَخَلَ فَجَعَلَ يَقْعُدُ عَلَى ظَهَرِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى مَنْكِبِهِ وَعَلَى عَاتِقِهِ قَالَ فَقَالَ الْمَلَكُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُحِبُّهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّ أُمَّتَكَ سَتَقْتُلُهُ وَإِنْ شِئْتَ أَرَيْتُكَ الْمَكَانَ الَّذِي يُقْتَلُ فِيهِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فَجَاءَ بِطِينَةٍ حَمْرَاءَ فَأَخَذَتْهَا أُمُّ سَلَمَةَ فَصَرَّتْهَا فِي خِمَارِهَاقَالَ قَالَ ثَابِتٌ بَلَغَنَا أَنَّهَا كَرْبَلَاءُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, yomgʻir farishtasi Nabiy ﷺning huzurlariga kelishga Robbidan izn soʻradi va Robbi unga izn berdi. Shunda u zot Ummu Salamaga: «Bizga eshikni tutib tur, oldimizga hech kim kirmasin», dedilar. (Roviy) dedi: Husayn kirmoqchi boʻlib keldi, u toʻsdi; ammo u sakrab kirib oldi va Nabiy ﷺning yelkalariga, kiftlariga va boʻyinlariga chiqib oʻtira boshladi. (Roviy) dedi: Shunda farishta Nabiy ﷺga: «Uni sevasizmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Bilingki, ummatingiz uni oʻldiradi; agar xohlasangiz, u oʻldiriladigan joyni sizga koʻrsataman», dedi va qoʻli bilan urib, bir qizil tuproq keltirdi. Ummu Salama uni olib, roʻmoliga tugib qoʻydi. (Roviy) dedi: Sobit aytdi: Bizga u — Karbalo (tuprogʻi) ekani yetib bordi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, ёмғир фариштаси Набий ﷺнинг ҳузурларига келишга Роббидан изн сўради ва Робби унга изн берди. Шунда у зот Умму Саламага: «Бизга эшикни тутиб тур, олдимизга ҳеч ким кирмасин», дедилар. (Ровий) деди: Ҳусайн кирмоқчи бўлиб келди, у тўсди; аммо у сакраб кириб олди ва Набий ﷺнинг елкаларига, кифтларига ва бўйинларига чиқиб ўтира бошлади. (Ровий) деди: Шунда фаришта Набий ﷺга: «Уни севасизми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Билингки, умматингиз уни ўлдиради; агар хоҳласангиз, у ўлдириладиган жойни сизга кўрсатаман», деди ва қўли билан уриб, бир қизил тупроқ келтирди. Умму Салама уни олиб, рўмолига тугиб қўйди. (Ровий) деди: Собит айтди: Бизга у — Карбало (тупроғи) экани етиб борди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ وَعَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مِنْ كَذَا إِلَى كَذَا مَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا قَالَ حَمَّادٌ وَزَادَ فِيهَا حُمَيْدٌ لَا يُحْمَلُ فِيهَا سِلَاحٌ لِقِتَالٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Madina falon joydan falon joygacha haromdir. Kim unda biror jinoyat sodir etsa yoki jinoyatchini panohiga olsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin; Alloh undan na farz, na nafl ibodatni qabul qiladi», dedilar. Hammod aytdi: Humayd unga: «Unda urush uchun qurol koʻtarilmaydi», (degan soʻzni) ziyoda qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мадина фалон жойдан фалон жойгача ҳаромдир. Ким унда бирор жиноят содир этса ёки жиноятчини паноҳига олса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин; Аллоҳ ундан на фарз, на нафл ибодатни қабул қилади», дедилар. Ҳаммод айтди: Ҳумайд унга: «Унда уруш учун қурол кўтарилмайди», (деган сўзни) зиёда қилди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَمُوتُ فَيَشْهَدُ لَهُ أَرْبَعَةٌ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ جِيرَانِهِ الْأَدْنَيْنَ إِلَّا قَالَ قَدْ قَبِلْتُ فِيهِ عِلْمَكُمْ فِيهِ وَغَفَرْتُ لَهُ مَا لَا تَعْلَمُونَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Qaysi bir musulmon vafot etsa-yu, unga eng yaqin qoʻshnilaridan toʻrt xonadon ahli (yaxshilik bilan) guvohlik bersa, albatta Alloh: ‹Men u haqda sizlarning bilganingizni qabul qildim va sizlar bilmagan narsalarini unga magʻfirat qildim›, deydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Қайси бир мусулмон вафот этса-ю, унга энг яқин қўшниларидан тўрт хонадон аҳли (яхшилик билан) гувоҳлик берса, албатта Аллоҳ: ‹Мен у ҳақда сизларнинг билганингизни қабул қилдим ва сизлар билмаган нарсаларини унга мағфират қилдим›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَهْلِينَ مِنْ النَّاسِ وَإِنَّ أَهْلَ الْقُرْآنِ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Nabiy ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jallaning odamlar orasida oʻz ahli bordir; Qurʼon ahli — Allohning ahli va Uning xoslaridir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Набий ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалланинг одамлар орасида ўз аҳли бордир; Қуръон аҳли — Аллоҳнинг аҳли ва Унинг хосларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ جَدِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنْ رَجُلًا اطَّلَعَ فِي بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِشْقَصٍ أَوْ مَشَاقِصَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخْتِلُهُ لِيَطْعَنَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺning hujralaridan biriga moʻraladi. Shunda Nabiy ﷺ unga qarata bir mishqas (keng paykonli oʻq) — yoki bir necha mishqas — bilan turdilar. Goʻyo men (hozir ham) u zotning uni sanchish uchun oʻsha kishiga sekin yaqinlashayotganini koʻrib turgandekman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺнинг ҳужраларидан бирига мўралади. Шунда Набий ﷺ унга қарата бир мишқас (кенг пайконли ўқ) — ёки бир неча мишқас — билан турдилар. Гўё мен (ҳозир ҳам) у зотнинг уни санчиш учун ўша кишига секин яқинлашаётганини кўриб тургандекман.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey ikki quloqli!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй икки қулоқли!» дедилар.
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ وَعَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَعْتَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَفِيَّةَ وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ Safiyyani ozod qildilar va uning ozodligini uning sadoqi (mahri) qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ Сафийяни озод қилдилар ва унинг озодлигини унинг садоқи (маҳри) қилдилар.
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِ وَأُمُّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ حَرَامٍ خَلْفَنَا عَلَى بِسَاطٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga imomlik qilib namoz oʻqidilar; Ummu Sulaym bilan Ummu Harom esa boʻyra ustida bizning orqamizda edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга имомлик қилиб намоз ўқидилар; Умму Сулайм билан Умму Ҳаром эса бўйра устида бизнинг орқамизда эдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ مَيْمُونٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ اذْهَبْ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْ لَهُ إِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَغَدَّى عِنْدَنَا فَافْعَلْ قَالَ فَجِئْتُهُ فَبَلَّغْتُهُ فَقَالَ وَمَنْ عِنْدِي قُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ انْهَضُوا قَالَ فَجِئْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سُلَيْمٍ وَأَنَا لَدَهِشٌ لِمَنْ أَقْبَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَا صَنَعْتَ يَا أَنَسُ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَثَرِ ذَلِكَ قَالَ هَلْ عِنْدَكِ سَمْنٌ قَالَتْ نَعَمْ قَدْ كَانَ مِنْهُ عِنْدِي عُكَّةٌ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ سَمْنٍ قَالَ فَأْتِ بِهَا قَالَتْ فَجِئْتُهُ بِهَا فَفَتَحَ رِبَاطَهَا ثُمَّ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ أَعْظِمْ فِيهَا الْبَرَكَةَ قَالَ فَقَالَ اقْلِبِيهَا فَقَلَبْتُهَا فَعَصَرَهَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُسَمِّي قَالَ فَأَخَذْتُ نَقْعَ قِدْرٍ فَأَكَلَ مِنْهَا بِضْعٌ وَثَمَانُونَ رَجُلًا فَفَضَلَ فِيهَا فَضْلٌ فَدَفَعَهَا إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ فَقَالَ كُلِي وَأَطْعِمِي جِيرَانَكِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Ummu Sulaym: «Allohning Nabiysi ﷺning huzurlariga borib, u zotga: ‹Agar bizning huzurimizda tushlik qilishni maʼqul koʻrsangiz, shunday qiling›, deb ayt», dedi. (Anas) dedi: Men u zotning huzurlariga kelib, buni yetkazdim. U zot: «Yonimdagilar ham(mi)?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Turinglar», dedilar. (Anas) dedi: Men kelib, Ummu Sulaymning oldiga kirdim va Rasululloh bilan birga kelganlarning koʻpligidan hayratda edim. Ummu Sulaym: «Nima qilding, ey Anas?» dedi. Shu asnoda Rasululloh ﷺ kirib keldilar va: «Senda sariyogʻ bormi?» dedilar. U: «Ha, mening oldimda ichida ozgina sariyogʻ bor bir meshcha bor edi», dedi. U zot: «Uni keltir», dedilar. U aytdi: Men uni u zotga keltirdim. U zot uning bogʻichini yechdilar, soʻng: «Bismillah. Allohim, unda barakani ulugʻ qilgin», dedilar. Soʻng: «Uni agʻdar», dedilar. Men uni agʻdardim va Allohning Nabiysi ﷺ Allohning nomini zikr qilgan holda uni siqdilar. (Anas) dedi: Men bir qozon (taom)ni oldim; undan sakson necha kishi yedi, soʻng ham unda ortigʻi qoldi. U zot uni Ummu Sulaymga berib: «Oʻzing ye va qoʻshnilaringni ham yedir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Умму Сулайм: «Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг ҳузурларига бориб, у зотга: ‹Агар бизнинг ҳузуримизда тушлик қилишни маъқул кўрсангиз, шундай қилинг›, деб айт», деди. (Анас) деди: Мен у зотнинг ҳузурларига келиб, буни етказдим. У зот: «Ёнимдагилар ҳам(ми)?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Туринглар», дедилар. (Анас) деди: Мен келиб, Умму Сулаймнинг олдига кирдим ва Расулуллоҳ билан бирга келганларнинг кўплигидан ҳайратда эдим. Умму Сулайм: «Нима қилдинг, эй Анас?» деди. Шу аснода Расулуллоҳ ﷺ кириб келдилар ва: «Сенда сариёғ борми?» дедилар. У: «Ҳа, менинг олдимда ичида озгина сариёғ бор бир мешча бор эди», деди. У зот: «Уни келтир», дедилар. У айтди: Мен уни у зотга келтирдим. У зот унинг боғичини ечдилар, сўнг: «Бисмиллаҳ. Аллоҳим, унда баракани улуғ қилгин», дедилар. Сўнг: «Уни ағдар», дедилар. Мен уни ағдардим ва Аллоҳнинг Набийси ﷺ Аллоҳнинг номини зикр қилган ҳолда уни сиқдилар. (Анас) деди: Мен бир қозон (таом)ни олдим; ундан саксон неча киши еди, сўнг ҳам унда ортиғи қолди. У зот уни Умму Сулаймга бериб: «Ўзинг е ва қўшниларингни ҳам едир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَقْبَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَفَرٍ مِنْ بَعْضِ أَسْفَارِهِ فَلَمَّا بَدَا لَنَا أُحُدٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga u zotning safarlaridan birida qaytib kelayotgan edim. Bizga Uhud koʻringanda, Rasululloh ﷺ: «Bu — bizni sevadigan va biz uni sevadigan togʻdir», dedilar. Madinaga yaqinlashib, unga koʻzlari tushganda esa: «Allohim, men uning ikki tosh-qumloqzori orasini — Ibrohim Makkani harom qilganidek — harom qilaman. Allohim, ularga oʻz mudd va soʻlarida baraka ber», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга у зотнинг сафарларидан бирида қайтиб келаётган эдим. Бизга Уҳуд кўринганда, Расулуллоҳ ﷺ: «Бу — бизни севадиган ва биз уни севадиган тоғдир», дедилар. Мадинага яқинлашиб, унга кўзлари тушганда эса: «Аллоҳим, мен унинг икки тош-қумлоқзори орасини — Иброҳим Маккани ҳаром қилганидек — ҳаром қиламан. Аллоҳим, уларга ўз мудд ва сўларида барака бер», дедилар.
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ أَخُو ابْنِ أَبِي حَزْمٍ الْقُطَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ} {هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ} فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَهْلٌ أَنْ أُتَّقَى أَنْ يُجْعَلَ مَعِي إِلَهًا آخَرَ وَمَنْ اتَّقَى أَنْ يَجْعَلَ مَعِي إِلَهًا آخَرَ فَهُوَ أَهْلٌ لِأَنْ أَغْفِرَ لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺning mana bu oyatni: {Alloh xohlamasa, sizlar xohlay olmaysizlar}, {U taqvoga loyiq va magʻfiratga loyiq Zotdir} deb oʻqiganlarini eshitdim. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Robbingiz azza va jalla shunday deydi: ‹Men — Men bilan birga boshqa iloh qilinishidan qoʻrqilishga loyiq Zotman; kim Men bilan birga boshqa iloh qilishdan qoʻrqsa, u Mening uni magʻfirat qilishimga loyiqdir›», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг мана бу оятни: {Аллоҳ хоҳламаса, сизлар хоҳлай олмайсизлар}, {У тақвога лойиқ ва мағфиратга лойиқ Зотдир} деб ўқиганларини эшитдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Роббингиз азза ва жалла шундай дейди: ‹Мен — Мен билан бирга бошқа илоҳ қилинишидан қўрқилишга лойиқ Зотман; ким Мен билан бирга бошқа илоҳ қилишдан қўрқса, у Менинг уни мағфират қилишимга лойиқдир›», дедилар.