حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ هَوَازِنَ جَاءَتْ يَوْمَ حُنَيْنٍ بِالنِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ وَالْإِبِلِ وَالْغَنَمِ فَجَعَلُوهَا صُفُوفًا وَكَثُرْنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا الْتَقَوْا وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عِبَادَ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ قَالَ فَهَزَمَ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ وَلَمْ يَضْرِبُوا بِسَيْفٍ وَلَمْ يَطْعَنُوا بِرُمْحٍ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ قَالَ فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلًا وَأَخَذَ أَسْلَابَهُمْ وَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ضَرَبْتُ رَجُلًا عَلَى حَبْلِ الْعَاتِقِ وَعَلَيْهِ دِرْعٌ لَهُ وَأُجْهِضْتُ عَنْهُ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا فَأُعْجِلْتُ عَنْهُ فَانْظُرْ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنَا أَخَذْتُهَا فَأَرْضِهِ مِنْهَا وَأَعْطِنِيهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ أَوْ سَكَتَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ لَا يُفِيئُهَا اللَّهُ عَلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِهِ وَيُعْطِيكَهَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ عُمَرُ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Havozin Hunayn kuni ayollari, bolalari, tuyalari va qoʻylari bilan kelib, ularni saflar qilib qoʻydilar va Rasululloh ﷺga qarshi son jihatidan koʻp edilar. Ikki tomon toʻqnashganda, musulmonlar — Alloh azza va jalla aytganidek — orqaga qaytib qochdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Allohning bandalari! Men Allohning bandasi va Rasulidirman», dedilar. Soʻng: «Ey ansorlar jamoasi! Men Allohning bandasi va Rasulidirman», dedilar. (Rovi) aytdi: Bas, Alloh mushriklarni magʻlub qildi; (musulmonlar) na qilich urdilar, na nayza sanchdilar. (Rovi) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻsha kuni: «Kim bir kofirni oʻldirsa, uning oʻljasi (salab) oʻzinikidir», dedilar. Oʻsha kuni Abu Talha yigirma kishini oʻldirib, ularning oʻljalarini oldi. Abu Qatoda: «Ey Allohning Rasuli, men bir kishini yelka payi tomonidan urdim, uning ustida sovuti bor edi; soʻng men undan chalgʻitildim. Qarab koʻring, uni kim olgan ekan?» dedi. Hammod: «soʻng men shoshilib, uni tashlab ketdim», deb ham aytdi. (Rovi) aytdi: Shunda bir kishi turib: «Uni men olganman; uni (Abu Qatodani) rozi qilib, sovutni menga bering», dedi. Rasululloh ﷺ esa oʻzlaridan biror narsa soʻralsa, albatta berardilar yoki jim turardilar. Bas, Rasululloh ﷺ jim turdilar. Shunda Umar: «Allohga qasamki, Alloh uni Oʻz arslonlaridan bir arslonga (gʻanimat qilib) berib, soʻng uni senga bermaydi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Umar rost aytdi», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ kulib: «Rost aytdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳавозин Ҳунайн куни аёллари, болалари, туялари ва қўйлари билан келиб, уларни сафлар қилиб қўйдилар ва Расулуллоҳ ﷺга қарши сон жиҳатидан кўп эдилар. Икки томон тўқнашганда, мусулмонлар — Аллоҳ азза ва жалла айтганидек — орқага қайтиб қочдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Аллоҳнинг бандалари! Мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман», дедилар. Сўнг: «Эй ансорлар жамоаси! Мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман», дедилар. (Рови) айтди: Бас, Аллоҳ мушрикларни мағлуб қилди; (мусулмонлар) на қилич урдилар, на найза санчдилар. (Рови) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўша куни: «Ким бир кофирни ўлдирса, унинг ўлжаси (салаб) ўзиникидир», дедилар. Ўша куни Абу Талҳа йигирма кишини ўлдириб, уларнинг ўлжаларини олди. Абу Қатода: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен бир кишини елка пайи томонидан урдим, унинг устида совути бор эди; сўнг мен ундан чалғитилдим. Қараб кўринг, уни ким олган экан?» деди. Ҳаммод: «сўнг мен шошилиб, уни ташлаб кетдим», деб ҳам айтди. (Рови) айтди: Шунда бир киши туриб: «Уни мен олганман; уни (Абу Қатодани) рози қилиб, совутни менга беринг», деди. Расулуллоҳ ﷺ эса ўзларидан бирор нарса сўралса, албатта берардилар ёки жим турардилар. Бас, Расулуллоҳ ﷺ жим турдилар. Шунда Умар: «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ уни Ўз арслонларидан бир арслонга (ғанимат қилиб) бериб, сўнг уни сенга бермайди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Умар рост айтди», дедилар. Сўнг Набий ﷺ кулиб: «Рост айтди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ وَجَمَعَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمْعًا كَثِيرًا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ فِي عَشَرَةِ آلَافٍ أَوْ أَكْثَرَ مِنْ عَشَرَةِ آلَافٍ قَالَ وَمَعَهُ الطُّلَقَاءُ قَالَ فَجَاءُوا بِالنَّعَمِ وَالذُّرِّيَّةِ فَجُعِلُوا خَلْفَ ظُهُورِهِمْ قَالَ فَلَمَّا الْتَقَوْا وَلَّى النَّاسُ قَالَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ قَالَ فَنَزَلَ وَقَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ قَالَ وَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يُخْلَطْ بَيْنَهُمَا كَلَامٌ فَالْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ أَيْ مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ أَيْ مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ مَعَكَ ثُمَّ نَزَلَ بِالْأَرْضِ وَالْتَقَوْا فَهَزَمُوا وَأَصَابُوا مِنْ الْغَنَائِمِ فَأَعْطَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطُّلَقَاءَ وَقَسَمَ فِيهَا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ نُدْعَى عِنْدَ الْكَرَّةِ وَتُقْسَمُ الْغَنِيمَةُ لِغَيْرِنَا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَمَعَهُمْ وَقَعَدَ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ أَيْ مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ لَوْ أَنَّ النَّاسَ سَلَكُوا وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ قَالَ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Hunayn kuni boʻlganda, Havozin va Gʻatafon Nabiy ﷺga qarshi katta jamoa toʻpladilar. Nabiy ﷺ esa oʻsha kuni oʻn ming yoki oʻn mingdan koʻproq (kishi) bilan edilar; u zotning yonlarida tulaqolar ham bor edi. (Rovi) aytdi: (Havozinliklar) chorva mollari va bola-chaqalarini olib kelib, ularni orqalariga qoʻydilar. (Rovi) aytdi: Ikki tomon toʻqnashganda, odamlar orqaga qaytdilar. Nabiy ﷺ oʻsha kuni oq xachir ustida edilar. (Rovi) aytdi: U zot (undan) tushib: «Men Allohning bandasi va Rasulidirman», dedilar. (Rovi) aytdi: Oʻsha kuni u zot ikki marta nido qildilar, ikkovining orasiga boshqa soʻz qoʻshilmadi: oʻng tomonlariga oʻgirilib: «Ey ansorlar jamoasi!» dedilar. Ular: «Labbayka, ey Allohning Rasuli, xushxabar boʻlsin, biz siz bilan birgamiz», dedilar. Soʻng chap tomonlariga oʻgirilib: «Ey ansorlar jamoasi!» dedilar. Ular: «Labbayka, ey Allohning Rasuli, biz siz bilan birgamiz», dedilar. Soʻng u zot yerga tushdilar; (ikki tomon) toʻqnashdi va (dushman) magʻlub boʻldi, (musulmonlar) gʻanimatlar oldilar. Nabiy ﷺ tulaqolarga berdilar va (gʻanimatni) ular orasida taqsimladilar. Shunda ansorlar: «Hujum paytida biz chaqirilamiz, gʻanimat esa bizdan boshqalarga taqsimlanadi», dedilar. Bu (gap) Nabiy ﷺga yetdi. U zot ularni jamlab, bir chodirda oʻtirdilar-da: «Ey ansorlar jamoasi, mengacha yetgan bu gap nima?» dedilar. Ular jim qoldilar. Soʻng u zot: «Ey ansorlar jamoasi, agar odamlar bir vodiydan yursa-yu, ansorlar bir daradan yursa, men ansorlarning darasidan yurgan boʻlardim», dedilar. Soʻng: «Odamlar ketishiga rozi boʻlmaysizlarmi...», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳунайн куни бўлганда, Ҳавозин ва Ғатафон Набий ﷺга қарши катта жамоа тўпладилар. Набий ﷺ эса ўша куни ўн минг ёки ўн мингдан кўпроқ (киши) билан эдилар; у зотнинг ёнларида тулақолар ҳам бор эди. (Рови) айтди: (Ҳавозинликлар) чорва моллари ва бола-чақаларини олиб келиб, уларни орқаларига қўйдилар. (Рови) айтди: Икки томон тўқнашганда, одамлар орқага қайтдилар. Набий ﷺ ўша куни оқ хачир устида эдилар. (Рови) айтди: У зот (ундан) тушиб: «Мен Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман», дедилар. (Рови) айтди: Ўша куни у зот икки марта нидо қилдилар, икковининг орасига бошқа сўз қўшилмади: ўнг томонларига ўгирилиб: «Эй ансорлар жамоаси!» дедилар. Улар: «Лаббайка, эй Аллоҳнинг Расули, хушхабар бўлсин, биз сиз билан биргамиз», дедилар. Сўнг чап томонларига ўгирилиб: «Эй ансорлар жамоаси!» дедилар. Улар: «Лаббайка, эй Аллоҳнинг Расули, биз сиз билан биргамиз», дедилар. Сўнг у зот ерга тушдилар; (икки томон) тўқнашди ва (душман) мағлуб бўлди, (мусулмонлар) ғаниматлар олдилар. Набий ﷺ тулақоларга бердилар ва (ғаниматни) улар орасида тақсимладилар. Шунда ансорлар: «Ҳужум пайтида биз чақириламиз, ғанимат эса биздан бошқаларга тақсимланади», дедилар. Бу (гап) Набий ﷺга етди. У зот уларни жамлаб, бир чодирда ўтирдилар-да: «Эй ансорлар жамоаси, менгача етган бу гап нима?» дедилар. Улар жим қолдилар. Сўнг у зот: «Эй ансорлар жамоаси, агар одамлар бир водийдан юрса-ю, ансорлар бир дарадан юрса, мен ансорларнинг дарасидан юрган бўлардим», дедилар. Сўнг: «Одамлар кетишига рози бўлмайсизларми...», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ غُلَامًا يَهُودِيًّا كَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرِضَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ فَقَعَدَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ لَهُ أَسْلِمْ فَنَظَرَ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ فَأَسْلَمَ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ وَهُوَ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْقَذَهُ بِي مِنْ النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy bola Nabiy ﷺga xizmat qilar edi. U kasal boʻlib qoldi. Nabiy ﷺ uni koʻrgani kelib, boshi tomonida oʻtirdilar va unga: «Islomni qabul qil», dedilar. U boshi tomonida turgan otasiga qaradi. Otasi: «Abul Qosimga itoat qil», dedi. Bas, u musulmon boʻldi. Nabiy ﷺ uning huzuridan: «Uni men orqali oʻtdan qutqargan Allohga hamd boʻlsin», deb chiqdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий бола Набий ﷺга хизмат қилар эди. У касал бўлиб қолди. Набий ﷺ уни кўргани келиб, боши томонида ўтирдилар ва унга: «Исломни қабул қил», дедилар. У боши томонида турган отасига қаради. Отаси: «Абул Қосимга итоат қил», деди. Бас, у мусулмон бўлди. Набий ﷺ унинг ҳузуридан: «Уни мен орқали ўтдан қутқарган Аллоҳга ҳамд бўлсин», деб чиқдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَنَسٍأَنَّ غُلَامًا مِنْ الْيَهُودِ كَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَرِضَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ وَهُوَ بِالْمَوْتِ فَدَعَاهُ إِلَى الْإِسْلَامِ فَنَظَرَ الْغُلَامُ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ فَأَسْلَمَ ثُمَّ مَاتَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ وَهُوَ يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْقَذَهُ بِي مِنْ النَّارِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylardan bir bola Nabiy ﷺga xizmat qilar edi. U kasal boʻlib qoldi va Nabiy ﷺ uni oʻlim holatida ekan, koʻrgani keldilar-da, uni Islomga chaqirdilar. Bola boshi tomonida turgan otasiga qaradi. Otasi unga: «Abul Qosimga itoat qil», dedi. Bas, u musulmon boʻldi, soʻng vafot etdi. Rasululloh ﷺ uning huzuridan: «Uni men orqali oʻtdan qutqargan Allohga hamd boʻlsin», deb chiqdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яҳудийлардан бир бола Набий ﷺга хизмат қилар эди. У касал бўлиб қолди ва Набий ﷺ уни ўлим ҳолатида экан, кўргани келдилар-да, уни Исломга чақирдилар. Бола боши томонида турган отасига қаради. Отаси унга: «Абул Қосимга итоат қил», деди. Бас, у мусулмон бўлди, сўнг вафот этди. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузуридан: «Уни мен орқали ўтдан қутқарган Аллоҳга ҳамд бўлсин», деб чиқдилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ طَهْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدِي سِرًّا لَا أُخْبِرُ بِهِ أَحَدًا أَبَدًا حَتَّى أَلْقَاهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺning mening huzurimda bir sirlari bor; men uni u zotga yoʻliqqunimcha hech kimga aslo aytmayman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺнинг менинг ҳузуримда бир сирлари бор; мен уни у зотга йўлиққунимча ҳеч кимга асло айтмайман.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ طَهْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺni: «Kim menga atayin yolgʻon toʻqisa, doʻzaxdagi oʻrnini tayyorlab qoʻyaversin», deb aytayotganlarini eshitdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺни: «Ким менга атайин ёлғон тўқиса, дўзахдаги ўрнини тайёрлаб қўяверсин», деб айтаётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَنَسٍيَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ جَمَعَ بَيْنَ الْعُمْرَةِ وَالْحَجِّ فَقَالَ لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ مَعًا
Anas (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺga marfuʼ qilib rivoyat qilinadi: u zot umra bilan hajni jamladilar va: «Labbayka, haj va umra bilan birga», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺга марфуъ қилиб ривоят қилинади: у зот умра билан ҳажни жамладилар ва: «Лаббайка, ҳаж ва умра билан бирга», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ أَخْبَرَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ صَفِيَّةَ ابْنَةَ حُيَيٍّ وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Huyayning qizi Safiyyani ozod qildilar va uning ozod qilinishini uning mahri qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Ҳуяйнинг қизи Сафийяни озод қилдилар ва унинг озод қилинишини унинг маҳри қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الْأَنْصَارِيَّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمْ كَذَلِكَ يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ إِلَّا قَرِيبٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Muazzin azon aytganida, Rasululloh ﷺning sahobalari turib, ustunlar tomon shoshilardilar va Rasululloh ﷺ chiqqunlaricha shu holatda (namoz oʻqib) turardilar — yaʼni magʻribdan oldingi ikki rakaʼatni (oʻqirdilar). Azon bilan iqoma orasida esa juda oz (fursat) boʻlardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Муаззин азон айтганида, Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобалари туриб, устунлар томон шошилардилар ва Расулуллоҳ ﷺ чиққунларича шу ҳолатда (намоз ўқиб) турардилар — яъни мағрибдан олдинги икки ракаъатни (ўқирдилар). Азон билан иқома орасида эса жуда оз (фурсат) бўларди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَخَرَجْنَا مَعَ عَلِيٍّ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَقَالَ عَلِيٌّ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَجْمَعَ بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ فَمَنْ أَرَادَ ذَلِكَ فَلْيَقُلْ كَمَا أَقُولُ ثُمَّ لَبَّى قَالَ لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ مَعًا قَالَ وَقَالَ سَالِمٌ وَقَدْ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَاللَّهِ إِنَّ رِجْلِي لَتَمَسُّ رِجْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ لَيُهِلُّ بِهِمَا جَمِيعًا
Hasan ibn Alining mavlosi Saʼd aytdi: Biz Ali bilan chiqdik va Zul-Hulayfaga keldik. Ali: «Men haj bilan umrani jamlamoqchiman; kim buni istasa, men aytganday aytsin», dedi. Soʻng talbiya aytib: «Labbayka, haj va umra bilan birga», dedi. (Rovi) aytdi: Solim aytdi: Menga Anas ibn Molik xabar berib: «Allohga qasamki, mening oyogʻim Rasululloh ﷺning oyoqlariga tegib turardi va u zot ikkoviga birga talbiya aytardilar», dedi.Ҳасан ибн Алининг мавлоси Саъд айтди: Биз Али билан чиқдик ва Зул-Ҳулайфага келдик. Али: «Мен ҳаж билан умрани жамламоқчиман; ким буни истаса, мен айтгандай айтсин», деди. Сўнг талбия айтиб: «Лаббайка, ҳаж ва умра билан бирга», деди. (Рови) айтди: Солим айтди: Менга Анас ибн Молик хабар бериб: «Аллоҳга қасамки, менинг оёғим Расулуллоҳ ﷺнинг оёқларига тегиб турарди ва у зот икковига бирга талбия айтардилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ السُّدِّيِّ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقُلْتُ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ابْنِهِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ لَا أَدْرِي رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى إِبْرَاهِيمَ لَوْ عَاشَ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا قَالَ قُلْتُ كَيْفَ أَنْصَرِفُ إِذَا صَلَّيْتُ عَنْ يَمِينِي أَوْ عَنْ يَسَارِي قَالَ أَمَّا أَنَا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْصَرِفُ عَنْ يَمِينِهِ
Ismoil as-Suddiy aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan soʻrab: «Rasululloh ﷺ oʻgʻillari Ibrohimga janoza namozi oʻqiganmilar?» dedim. U: «Bilmayman. Ibrohimga Allohning rahmati boʻlsin; agar u yashaganida, siddiq nabiy boʻlar edi», dedi. Men: «Namoz oʻqiganimdan soʻng qay tomonga burilay — oʻngimgami yoki chapimgami?» dedim. U: «Menga kelsak, men Rasululloh ﷺni oʻng tomonlariga burilganlarini koʻrganman», dedi.Исмоил ас-Суддий айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан сўраб: «Расулуллоҳ ﷺ ўғиллари Иброҳимга жаноза намози ўқиганмилар?» дедим. У: «Билмайман. Иброҳимга Аллоҳнинг раҳмати бўлсин; агар у яшаганида, сиддиқ набий бўлар эди», деди. Мен: «Намоз ўқиганимдан сўнг қай томонга бурилай — ўнгимгами ёки чапимгами?» дедим. У: «Менга келсак, мен Расулуллоҳ ﷺни ўнг томонларига бурилганларини кўрганман», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ قَالَسَمِعْتُ أَنَسًا وَقَالَ لَهُ قَائِلٌ بَلَغَكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا حِلْفَ فِي الْإِسْلَامِ قَالَ فَغَضِبَ ثُمَّ قَالَ بَلَى بَلَى قَدْ حَالَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ قُرَيْشٍ وَالْأَنْصَارِ فِي دَارِهِ
Osim al-Ahval aytdi: Men Anas (roziyallohu anhu)ni eshitdim; bir kishi unga: Rasululloh ﷺning «Islomda hilf (ahdlashuv) yoʻq» degan (soʻzlari) sizga yetganmi, dedi. Shunda u gʻazablandi, soʻng: «Yoʻq, aksincha! Rasululloh ﷺ oʻz uylarida Quraysh bilan ansorlar oʻrtasida ahd-ittifoq tuzganlar», dedi.Осим ал-Аҳвал айтди: Мен Анас (розияллоҳу анҳу)ни эшитдим; бир киши унга: Расулуллоҳ ﷺнинг «Исломда ҳилф (аҳдлашув) йўқ» деган (сўзлари) сизга етганми, деди. Шунда у ғазабланди, сўнг: «Йўқ, аксинча! Расулуллоҳ ﷺ ўз уйларида Қурайш билан ансорлар ўртасида аҳд-иттифоқ тузганлар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَحَالَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ فِي دَارِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Anas ibn Molikning uyida muhojirlar bilan ansorlar oʻrtasida ahd-ittifoq (hilf) tuzdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Анас ибн Моликнинг уйида муҳожирлар билан ансорлар ўртасида аҳд-иттифоқ (ҳилф) туздилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ وَعَنْ أَنَسٍ فِيمَا يَحْسَبُ حَمَّادٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يَتَوَكَّأُ عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ بِثَوْبِ قُطْنٍ قَدْ خَالَفَ بَيْنَ طَرَفَيْهِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usoma ibn Zaydga suyanib chiqdilar; u zot ikki uchini bir-biriga qarama-qarshi solib, paxta matoni yopingan edilar. Soʻng odamlarga namoz oʻqib berdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усома ибн Зайдга суяниб чиқдилар; у зот икки учини бир-бирига қарама-қарши солиб, пахта матони ёпинган эдилар. Сўнг одамларга намоз ўқиб бердилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا كَانَ يُتَّهَمُ بِامْرَأَةٍ فَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيًّا لِيَقْتُلَهُ فَوَجَدَهُ فِي رَكِيَّةٍ يَتَبَرَّدُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ نَاوِلْنِي يَدَكَ فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَه مِنْ ذَكَرٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi bir ayol bilan (bogʻliq) ayblanardi. Nabiy ﷺ uni oʻldirish uchun Alini yubordilar. (Ali) uni bir quduqda salqinlanib turgan holda topdi va unga: «Qoʻlingni menga uzat», dedi. U qoʻlini uzatdi; qarasa, u majbub ekan, unda erlik olati yoʻq edi. Shunda (Ali) Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, xabar berdi va: «Allohga qasamki, ey Allohning Rasuli, u majbubdir, unda erlik olati yoʻq», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши бир аёл билан (боғлиқ) айбланарди. Набий ﷺ уни ўлдириш учун Алини юбордилар. (Али) уни бир қудуқда салқинланиб турган ҳолда топди ва унга: «Қўлингни менга узат», деди. У қўлини узатди; қараса, у мажбуб экан, унда эрлик олати йўқ эди. Шунда (Али) Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, хабар берди ва: «Аллоҳга қасамки, эй Аллоҳнинг Расули, у мажбубдир, унда эрлик олати йўқ», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْحَمُ أُمَّتِي بِأُمَّتِي أَبُو بَكْرٍ وَأَشَدُّهُمْ فِي دِينِ اللَّهِ عُمَرُ وَقَالَ عَفَّانُ مَرَّةً فِي أَمْرِ اللَّهِ عُمَرُ وَأَصْدَقُهُمْ حَيَاءً عُثْمَانُ وَأَفْرَضُهُمْ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَأَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَأَعْلَمُهُمْ بِالْحَلَالِ وَالْحَرَامِ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَمِينًا وَإِنَّ أَمِينَ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَجْمَعِينَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot: «Ummatim ichida ummatimga eng rahmlisi — Abu Bakr; ular ichida Allohning dinida eng qattiqqoʻli — Umar; hayosi eng rostgoʻyi — Usmon; faroizni eng yaxshi bilgani — Zayd ibn Sobit; Allohning Kitobini eng koʻp oʻqiydigani — Ubay ibn Kaʼb; halol va haromni eng yaxshi bilgani — Muoz ibn Jabaldir. Ogoh boʻlinglar, har bir ummatning bir amini bor; bu ummatning amini esa Abu Ubayda ibn Jarrohdir», dedilar (roziyallohu anhum ajmaʼin). Affon bir safar: «Allohning amrida — Umar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот: «Умматим ичида умматимга энг раҳмлиси — Абу Бакр; улар ичида Аллоҳнинг динида энг қаттиққўли — Умар; ҳаёси энг ростгўйи — Усмон; фароизни энг яхши билгани — Зайд ибн Собит; Аллоҳнинг Китобини энг кўп ўқийдигани — Убай ибн Каъб; ҳалол ва ҳаромни энг яхши билгани — Муоз ибн Жабалдир. Огоҳ бўлинглар, ҳар бир умматнинг бир амини бор; бу умматнинг амини эса Абу Убайда ибн Жарроҳдир», дедилар (розияллоҳу анҳум ажмаъин). Аффон бир сафар: «Аллоҳнинг амрида — Умар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيَرِدَنَّ الْحَوْضَ عَلَيَّ رِجَالٌ حَتَّى إِذَا رَأَيْتُهُمْ رُفِعُوا إِلَيَّ فَاخْتُلِجُوا دُونِي فَلَأَقُولَنَّ يَا رَبِّ أَصْحَابِي أَصْحَابِي فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot shunday dedilar: Havzim boshiga albatta bir qancha kishilar keladi; men ularni koʻrib turganimda, ular menga (yaqin) koʻtariladi, soʻng mening oldimdan tortib olinadi. Shunda men albatta: «Ey Robbim, mening sahobalarim, mening sahobalarim!» deyman. Menga esa: «Sen ular sendan keyin nima ish qilganlarini bilmaysan», deyiladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот шундай дедилар: Ҳавзим бошига албатта бир қанча кишилар келади; мен уларни кўриб турганимда, улар менга (яқин) кўтарилади, сўнг менинг олдимдан тортиб олинади. Шунда мен албатта: «Эй Роббим, менинг саҳобаларим, менинг саҳобаларим!» дейман. Менга эса: «Сен улар сендан кейин нима иш қилганларини билмайсан», дейилади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْعَزِيزِ بْنَ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ لَبِسَ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا فَلَنْ يَلْبَسَهُ فِي الْآخِرَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot: «Kim dunyoda ipak kiysa, oxiratda uni aslo kiymaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот: «Ким дунёда ипак кийса, охиратда уни асло киймайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السُّحُورِ بَرَكَةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Saharlik qilinglar, chunki saharlikda baraka bor», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳарлик қилинглар, чунки саҳарликда барака бор», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَتَمَنَّى أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ نَزَلَ بِهِ فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتْ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتْ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: u zot shunday dedilar: Sizlardan hech biringiz boshiga tushgan zarar sababli oʻlimni orzu qilmasin. Agar shunday qilishi muqarrar boʻlsa, aytsin: «Allohim, yashash men uchun yaxshi boʻlsa, meni yashat; oʻlim men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: у зот шундай дедилар: Сизлардан ҳеч бирингиз бошига тушган зарар сабабли ўлимни орзу қилмасин. Агар шундай қилиши муқаррар бўлса, айтсин: «Аллоҳим, яшаш мен учун яхши бўлса, мени яшат; ўлим мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْعَزِيزِ بْنَ صُهَيْبٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِقَالَ أَنَسٌ وَأَنَا أُضَحِّي بِهِمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki qoʻchqorni qurbonlik qilardilar. Anas aytdi: Men ham ikkitasini qurbonlik qilaman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки қўчқорни қурбонлик қилардилар. Анас айтди: Мен ҳам иккитасини қурбонлик қиламан.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتْ عَلَيْهِ جَنَازَةٌ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ وَمَرَّتْ عَلَيْهِ جَنَازَةٌ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْلُكَ الْأَوَّلُ وَجَبَتْ وَقَوْلُكَ الْآخَرُ وَجَبَتْ قَالَ أَمَّا الْأَوَّلُ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقُلْتُ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقُلْتُ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilaridan bir janoza oʻtdi va (odamlar) uni yaxshilik bilan maqtadilar. Shunda u zot: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar. Yana u zotning oldilaridan bir janoza oʻtdi va uni yomonlik bilan tilga oldilar. U zot: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar. Umar: «Ey Allohning Rasuli, birinchi marta ham vojib boʻldi, dedingiz, ikkinchi marta ham vojib boʻldi, dedingiz?» dedi. U zot: «Birinchisini yaxshilik bilan maqtadingiz, shuning uchun men: unga jannat vojib boʻldi, dedim. Ikkinchisini esa yomonlik bilan tilga oldingiz, shuning uchun men: unga doʻzax vojib boʻldi, dedim. Sizlar Allohning yerdagi guvohlarisiz», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларидан бир жаноза ўтди ва (одамлар) уни яхшилик билан мақтадилар. Шунда у зот: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар. Яна у зотнинг олдиларидан бир жаноза ўтди ва уни ёмонлик билан тилга олдилар. У зот: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар. Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биринчи марта ҳам вожиб бўлди, дедингиз, иккинчи марта ҳам вожиб бўлди, дедингиз?» деди. У зот: «Биринчисини яхшилик билан мақтадингиз, шунинг учун мен: унга жаннат вожиб бўлди, дедим. Иккинчисини эса ёмонлик билан тилга олдингиз, шунинг учун мен: унга дўзах вожиб бўлди, дедим. Сизлар Аллоҳнинг ердаги гувоҳларисиз», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَوِّزُهَا وَيُكْمِلُهَا يَعْنِي يُخَفِّفُ الصَّلَاةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning namozlari yengil, ayni paytda mukammal edi — yaʼni u zot namozni yengillashtirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари енгил, айни пайтда мукаммал эди — яъни у зот намозни енгиллаштирар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَتَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَفِيَّةَ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ أَصْدَقَهَا نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: «Rasululloh ﷺ Safiyyaga uylandilar». Sobit unga: «Unga nimani mahr qildilar?» dedi. U: «Unga oʻzini mahr qildilar: uni ozod qildilar, soʻng unga uylandilar», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ Сафийяга уйландилар». Собит унга: «Унга нимани маҳр қилдилар?» деди. У: «Унга ўзини маҳр қилдилар: уни озод қилдилар, сўнг унга уйландилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبْثِ وَالْخَبِيثِ أَوْ الْخَبَائِثِقَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ قَالَهُمَا جَمِيعًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hojatxonaga kelganlarida: «Allohdan xubs va xabisdan — yoki xaboisdan — panoh tilayman», der edilar. Shuʼba aytdi: u ikkovini ham aytgan edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳожатхонага келганларида: «Аллоҳдан хубс ва хабисдан — ёки хабоисдан — паноҳ тилайман», дер эдилар. Шуъба айтди: у икковини ҳам айтган эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِخَمْسَةِ مَكَاكِيكَ وَكَانَ يَتَوَضَّأُ بِالْمَكُّوكِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ besh makkuk (suv) bilan gʻusl qilar, bir makkuk bilan tahorat qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ беш маккук (сув) билан ғусл қилар, бир маккук билан таҳорат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ فَكُنَّا نُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى نَرْجِعَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَسَأَلْتُهُ كَمْ أَقَمْتُمْ بِمَكَّةَ قَالَ عَشَرَةَ أَيَّامٍ قُلْتُ فَبِمَ أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ
Yahyo ibn Abu Ishoq aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan safardagi namoz haqida soʻradim. U: «Biz Rasululloh ﷺ bilan Madinadan chiqdik va Madinaga qaytgunimizcha ikki rakaat oʻqidik», dedi. Men undan: «Makkada qancha turdinglar?» deb soʻradim. U: «Oʻn kun», dedi. Men: «Rasululloh ﷺ nima bilan talbiya aytdilar?» dedim. U: «Labbayka umra va haj bilan», dedi.Яҳё ибн Абу Ишоқ айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан сафардаги намоз ҳақида сўрадим. У: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Мадинадан чиқдик ва Мадинага қайтгунимизча икки ракаат ўқидик», деди. Мен ундан: «Маккада қанча турдинглар?» деб сўрадим. У: «Ўн кун», деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ нима билан талбия айтдилар?» дедим. У: «Лаббайка умра ва ҳаж билан», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ مَعًا أَوْ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Labbayka umra va haj bilan birga», deb aytayotganlarini eshitdim — yoki: Rasululloh ﷺ shunday dedilar, dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Лаббайка умра ва ҳаж билан бирга», деб айтаётганларини эшитдим — ёки: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар, деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا مِنَّا فَحَجَمَهُ فَأَعْطَاهُ أَجْرَهُ صَاعًا أَوْ صَاعَيْنِ وَكَلَّمَ مَوَالِيَهُ أَنْ يُخَفِّفُوا عَنْهُ مِنْ ضَرِيبَتِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizdan bir gʻulomni chaqirdilar, u zotga hijoma qildi. U zot unga haqi uchun bir soʼ yoki ikki soʼ berdilar va uning xoʻjayinlariga (kunlik) toʻlovidan yengillatishlarini aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ биздан бир ғуломни чақирдилар, у зотга ҳижома қилди. У зот унга ҳақи учун бир сў ёки икки сў бердилар ва унинг хўжайинларига (кунлик) тўловидан енгиллатишларини айтдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ الْعَرَبِ رِعْلٍ وَبَنِي لِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ وَذَكْوَانَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozida bir oy qunut oʻqib, arab qabilalaridan Riʼl, Banu Lihyon, Usayya va Zakvonga qarshi duo qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозида бир ой қунут ўқиб, араб қабилаларидан Риъл, Бану Лиҳён, Усайя ва Заквонга қарши дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rukuʼdan soʻng bir oy qunut oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан сўнг бир ой қунут ўқидилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ الدُّعَاءِ إِلَّا عِنْدَ الِاسْتِسْقَاءِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ hech bir duoda qoʻllarini koʻtarmas edilar, faqat istisqodan boshqasida (koʻtarardilar) — hatto qoʻltiqlarining oqi koʻringunicha (koʻtarar edilar).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ ҳеч бир дуода қўлларини кўтармас эдилар, фақат истисқодан бошқасида (кўтарардилар) — ҳатто қўлтиқларининг оқи кўрингунича (кўтарар эдилар).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا فَإِنَّ كَفَّارَتَهَا أَنْ يُصَلِّيَهَا إِذَا ذَكَرَهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir namozni unutsa yoki uxlab qolib (qazo qilsa), uning kafforati — eslagan paytida uni oʻqishidir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир намозни унутса ёки ухлаб қолиб (қазо қилса), унинг каффорати — эслаган пайтида уни ўқишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُإِنْ كَانَ الْمُؤَذِّنُ لَيُؤَذِّنُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنُرَى أَنَّهَا الْإِقَامَةُ مِنْ كَثْرَةِ مَنْ يَقُومُ فَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida muazzin azon aytar, shom namozidan oldin ikki rakaat oʻqishga turadiganlarning koʻpligidan uni iqoma deb oʻylab qolinardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида муаззин азон айтар, шом намозидан олдин икки ракаат ўқишга турадиганларнинг кўплигидан уни иқома деб ўйлаб қолинарди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ حَمْزَةَ الضَّبِّيَّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا صَلَّيْتُ يَعْنِي وَرَاءَ رَجُلٍ أَوْ أَحَدٍ مِنْ النَّاسِ أَخَفَّ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَمَامٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men hech bir kishining orqasida Rasululloh ﷺning namozlaridan koʻra yengilroq, ayni paytda toʻliqroq namoz oʻqimaganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ҳеч бир кишининг орқасида Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан кўра енгилроқ, айни пайтда тўлиқроқ намоз ўқимаганман.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ أُمَّهُ أُمَّ سُلَيْمٍ سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْمَرْأَةُ تَرَى فِي مَنَامِهَا مَا يَرَى الرَّجُلُ فَقَالَ إِذَا رَأَتْ ذَلِكَ فِي مَنَامِهَا فَلْتَغْتَسِلْ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَحْيَتْ أَوَيَكُونُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ فَمِنْ أَيْنَ يَكُونُ الشَّبَهُ مَاءُ الرَّجُلِ أَبْيَضُ غَلِيظٌ وَمَاءُ الْمَرْأَةِ أَصْفَرُ رَقِيقٌ فَمِنْ أَيِّهِمَا سَبَقَ أَوْ عَلَا يَكُونُ الشَّبَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, onasi Ummu Sulaym Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Ayol tushida erkak koʻradigan narsani koʻrsa (nima qiladi)?» dedi. U zot: «Tushida buni koʻrsa, gʻusl qilsin», dedilar. Shunda Nabiy ﷺning zavjalari Ummu Salama uyalgan holda: «Yo Rasululloh, shunday ham boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha. Boʻlmasa oʻxshashlik qayerdan boʻladi? Erkakning suvi oq va quyuq, ayolning suvi sariq va suyuqdir. Qaysi biri oʻzib ketsa yoki ustun kelsa, oʻxshashlik oʻshandan boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, онаси Умму Сулайм Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Аёл тушида эркак кўрадиган нарсани кўрса (нима қилади)?» деди. У зот: «Тушида буни кўрса, ғусл қилсин», дедилар. Шунда Набий ﷺнинг завжалари Умму Салама уялган ҳолда: «Ё Расулуллоҳ, шундай ҳам бўладими?» деди. У зот: «Ҳа. Бўлмаса ўхшашлик қаердан бўлади? Эркакнинг суви оқ ва қуюқ, аёлнинг суви сариқ ва суюқдир. Қайси бири ўзиб кетса ёки устун келса, ўхшашлик ўшандан бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَانْطَلَقَ حَارِثَةُ ابْنُ عَمَّتِي يَوْمَ بَدْرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا نَظَّارًا مَا انْطَلَقَ لِلْقِتَالِ قَالَ فَأَصَابَهُ سَهْمٌ فَقَتَلَهُ قَالَ فَجَاءَتْ أُمُّهُ عَمَّتِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنِي حَارِثَةُ إِنْ يَكُنْ فِي الْجَنَّةِ أَصْبِرْ وَأَحْتَسِبْ وَإِلَّا فَسَيَرَى اللَّهُ مَا أَصْنَعُ قَالَ يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا جِنَانٌ كَثِيرَةٌ وَإِنَّ حَارِثَةَ فِي الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Badr kuni ammamning oʻgʻli Horisa Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdi; u tomoshabin bola edi, jang qilish uchun chiqmagan edi. Unga bir oʻq tegib, uni oʻldirdi. Soʻng onasi — mening ammam — Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, oʻgʻlim Horisa jannatda boʻlsa, sabr qilaman va ajrini Allohdan kutaman; aks holda Alloh mening nima qilishimni koʻradi», dedi. U zot: «Ey Ummu Horisa, albatta u (jannat) koʻp jannatlardir; Horisa esa Firdavsi aʼlodadir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Бадр куни аммамнинг ўғли Ҳориса Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқди; у томошабин бола эди, жанг қилиш учун чиқмаган эди. Унга бир ўқ тегиб, уни ўлдирди. Сўнг онаси — менинг аммам — Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, ўғлим Ҳориса жаннатда бўлса, сабр қиламан ва ажрини Аллоҳдан кутаман; акс ҳолда Аллоҳ менинг нима қилишимни кўради», деди. У зот: «Эй Умму Ҳориса, албатта у (жаннат) кўп жаннатлардир; Ҳориса эса Фирдавси аълодадир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا مُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ أَمَا إِنَّهَا قَائِمَةٌ فَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ عَمَلٍ غَيْرَ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكَ مَا احْتَسَبْتَ قَالَ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ فَأُتِيَ بِالرَّجُلِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبَيْتِ فَإِذَا غُلَامٌ مِنْ دَوْسٍ مِنْ رَهْطِ أَبِي هُرَيْرَةَ يُقَالُ لَهُ سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْغُلَامُ إِنْ طَالَ بِهِ عُمُرٌ لَمْ يَبْلُغْ بِهِ الْهَرَمُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُقَالَ الْحَسَنُ وَأَخْبَرَنِي أَنَسٌ أَنَّ الْغُلَامَ كَانَ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَقْرَانِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlarida, u zotning uylarida edim. Shunda bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, qiyomat qachon?» dedi. U zot: «Albatta u qoim boʻladi. Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohga qasamki, yo Rasululloh, men unga koʻp amal tayyorlaganim yoʻq, faqat men Allohni va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen sevgan kishing bilan birgasan va senga oʻzing (ajrini) umid qilgan narsa bordir», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ turib namoz oʻqidilar. Namozlarini tugatgach: «Qiyomat haqida soʻragan kishi qani?» dedilar. Shunda oʻsha kishi keltirildi. Rasululloh ﷺ uyga qaradilar, qarasalar, Abu Hurayraning qavmi Davsdan boʻlgan, Saʼd ibn Molik deb ataladigan bir bola (turibdi). Rasululloh ﷺ: «Mana shu bolaning umri uzun boʻlsa, u keksalikka yetmasidan qiyomat qoim boʻladi», dedilar. Hasan aytdi: Anas menga xabar berdiki, oʻsha bola oʻsha kuni mening tengdoshlarimdan edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида, у зотнинг уйларида эдим. Шунда бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, қиёмат қачон?» деди. У зот: «Албатта у қоим бўлади. Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, ё Расулуллоҳ, мен унга кўп амал тайёрлаганим йўқ, фақат мен Аллоҳни ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен севган кишинг билан биргасан ва сенга ўзинг (ажрини) умид қилган нарса бордир», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ туриб намоз ўқидилар. Намозларини тугатгач: «Қиёмат ҳақида сўраган киши қани?» дедилар. Шунда ўша киши келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ уйга қарадилар, қарасалар, Абу Ҳурайранинг қавми Давсдан бўлган, Саъд ибн Молик деб аталадиган бир бола (турибди). Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу боланинг умри узун бўлса, у кексаликка етмасидан қиёмат қоим бўлади», дедилар. Ҳасан айтди: Анас менга хабар бердики, ўша бола ўша куни менинг тенгдошларимдан эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ أَبُو إِسْمَاعِيلَ الْقَنَّادُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ يَقُولُ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَلَقَّانِي عَبْدِي شِبْرًا تَلَقَّيْتُهُ ذِرَاعًا وَإِذَا تَلَقَّانِي ذِرَاعًا تَلَقَّيْتُهُ بَاعًا وَإِذَا تَلَقَّانِي يَمْشِي تَلَقَّيْتُهُ أُهَرْوِلُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan, u zot esa Rabbi azza va jalladan rivoyat qilib, shunday dedilar: «Rabbingiz azza va jalla aytadi: Bandam Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir gaz yaqinlashaman; bir gaz yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; Menga yurib kelsa, Men unga shoshib boraman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан, у зот эса Рабби азза ва жалладан ривоят қилиб, шундай дедилар: «Раббингиз азза ва жалла айтади: Бандам Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир газ яқинлашаман; бир газ яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; Менга юриб келса, Мен унга шошиб бораман».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ يَعْنِي الْعَطَّارَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَأَوْمَأَ عَفَّانُ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Men va (Qiyomat) soati mana shu ikki (barmoq)dek (yaqin) yuborildim», dedilar. Affon koʻrsatkich va oʻrta barmoqlari bilan ishora qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Мен ва (Қиёмат) соати мана шу икки (бармоқ)дек (яқин) юборилдим», дедилар. Аффон кўрсаткич ва ўрта бармоқлари билан ишора қилди.