حَدَّثَنَا ابْنُ صَاعِدٍ , نا أَبُو الأَشْعَثِ ، نا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ , نا عَمْرُو بْنُ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ , عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ , عَنْ عَائِشَةَ " أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَصَابَ ثَوْبَهُ مَنِيٌّ غَسَلَهُ ، ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَى بُقْعَةٍ مِنْ أَثَرِ الْغُسْلِ فِي ثَوْبِهِ " . صَحِيحٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning kiyimlariga maniy tegsa, uni yuvar edilar, soʻng namozga chiqar edilar, men esa kiyimlaridagi yuvish izidan qolgan dogʻga qarab turardim. Sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларига маний тегса, уни ювар эдилар, сўнг намозга чиқар эдилар, мен эса кийимларидаги ювиш изидан қолган доғга қараб турардим. Саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْحَنَّاطُ , نا إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي إِسْرَائِيلَ , حَدَّثَنَا الْمُتَوَكِّلُ بْنُ أَبِي الْفُضَيْلِ , عَنْ أُمِّ الْقَلُوصِ عَمْرَةَ الْغَاضِرِيَّةِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّهَا قَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لا يَرَى عَلَى الثَّوْبِ جَنَابَةً ، وَلا الأَرْضِ جَنَابَةً ، وَلا يُجَنِّبُ الرَّجُلُ الرَّجُلَ " . لا يُثْبَتُ هَذَا , أُمُّ الْقَلُوصِ , لا تُثْبَتُ بِهَا حُجَّةٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Rasululloh ﷺ kiyimda janobat boʻladi demas edilar, yerda ham janobat boʻladi demas edilar va kishi kishini junub qilmaydi (der edilar)». Bu sobit emas; Ummu Qalus bilan hujjat qoim boʻlmaydi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ кийимда жанобат бўлади демас эдилар, ерда ҳам жанобат бўлади демас эдилар ва киши кишини жунуб қилмайди (дер эдилар)». Бу собит эмас; Умму Қалус билан ҳужжат қоим бўлмайди.
حَدَّثَنَا ابْنُ مَنِيعٍ ، نا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ , نا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى , عَنْ يُونُسَ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ , أَوْ عُرْوَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ إِذَا أَصَابَتْهُ جَنَابَةٌ فَأَرَادَ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ , فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ غَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ أَكَلَ " . صَحِيحٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga janobat yetsa va uxlamoqchi boʻlsalar, namozga tahorat qilgandek tahorat qilar edilar; yemoqchi boʻlsalar, ikki kaftlarini yuvib, soʻng yer edilar. Sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга жанобат етса ва ухламоқчи бўлсалар, намозга таҳорат қилгандек таҳорат қилар эдилар; емоқчи бўлсалар, икки кафтларини ювиб, сўнг ер эдилар. Саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الصَّائِغُ , نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ , حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ ، عَنْ يُونُسَ , عَنِ ابْنِ شِهَابٍ , عَنْ عُرْوَةَ , وَأَبِي سَلَمَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ , وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَطْعَمَ غَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ أَكَلَ " . صَحِيحٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Rasululloh ﷺ junub holatlarida uxlamoqchi boʻlsalar, namozga tahorat qilgandek tahorat qilar edilar; taom yemoqchi boʻlsalar, ikki qoʻllarini yuvib, soʻng yer edilar». Sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолатларида ухламоқчи бўлсалар, намозга таҳорат қилгандек таҳорат қилар эдилар; таом емоқчи бўлсалар, икки қўлларини ювиб, сўнг ер эдилар». Саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ ، نا أَبُو الأَزْهَرِ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ , أنا ابْنُ الْمُبَارَكِ , عَنْ يُونُسَ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ , وَكَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَطْعَمَ وَهُوَ جُنُبٌ غَسَلَ كَفَّيْهِ وَمَضْمَضَ فَاهُ ثُمَّ طَعِمَ " . صَحِيحٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ junub holatda uxlamoqchi boʻlganlarida, uxlashdan oldin namozga (oladigan) tahoratlari(dek) tahorat olar edilar; junub holatda taom yemoqchi boʻlganlarida esa, ikki kaftlarini yuvib, ogʻizlarini chayar, soʻng taom yer edilar. Sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жунуб ҳолатда ухламоқчи бўлганларида, ухлашдан олдин намозга (оладиган) таҳоратлари(дек) таҳорат олар эдилар; жунуб ҳолатда таом емоқчи бўлганларида эса, икки кафтларини ювиб, оғизларини чаяр, сўнг таом ер эдилар. Саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نا حَمْزَةُ بْنُ الْعَبَّاسِ الْمَرْوَزِيُّ , نا عَبْدَانُ , نا أَبُو حَمْزَةَ ، نا الْحُسَيْنُ بْنُ عِمْرَانَ , حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ , قَالَ : سَأَلْتُ عُرْوَةَ عَنِ الَّذِي يُجَامِعُ وَلا يُنْزِلُ ؟ فَقَالَ : قَوْلُ أَنْ يَأْخُذُوا بِالآخِرَةِ مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , وَحَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ , " أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلا يَغْتَسِلُ وَذَلِكَ قَبْلَ فَتْحِ مَكَّةَ , ثُمَّ اغْتَسَلَ بَعْدَ ذَلِكَ وَأَمَرَ النَّاسَ بِالْغُسْلِ "
Zuhriy aytdi: Urvadan jimoʼ qilib, maniysi chiqmagan kishi haqida soʻradim. U shunday dedi: «(Odamlar) Rasululloh ﷺ ishlarining keyingisini olsinlar, degan soʻz (bor). Menga Oisha hadis aytdi: Rasululloh ﷺ shunday qilar va gʻusl qilmas edilar; bu Makka fathidan avval edi. Soʻng u zot bundan keyin gʻusl qildilar va odamlarni gʻusl qilishga buyurdilar».Зуҳрий айтди: Урвадан жимў қилиб, манийси чиқмаган киши ҳақида сўрадим. У шундай деди: «(Одамлар) Расулуллоҳ ﷺ ишларининг кейингисини олсинлар, деган сўз (бор). Менга Оиша ҳадис айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай қилар ва ғусл қилмас эдилар; бу Макка фатҳидан аввал эди. Сўнг у зот бундан кейин ғусл қилдилар ва одамларни ғусл қилишга буюрдилар».
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ , قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ ، ثنا دَاوُدُ بْنُ عَمْرٍو الْمُسَيَّبِيُّ , نا أَبُو شِهَابٍ الْحَنَّاطُ ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ , وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، وأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ الزَّعْفَرَانِيُّ ، قَالا : نا مُحَمَّدُ بْنُ جَوَّانِ بْنِ شُعْبَةَ , نا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ النَّخَعِيُّ , نا أَبُو شِهَابٍ عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ نَافِعٍ , عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ , عَنْ عَطَاءٍ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : بَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُهُ أَخْذًا عَنِيفًا , فَقَالَ : " إِنَّهُ لَمْ يَأْكُلِ الطَّعَامَ وَلا يَضُرُّ بَوْلُهُ " , وَقَالَ دَاوُدُ بْنُ عَمْرٍو : فَقَالَ : دَعِيهِ , فَإِنَّهُ لَمْ يَطْعَمِ الطَّعَامَ فَلا يُقَذِّرُ بَوْلُهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Ibn Zubayr Nabiy ﷺ ustilariga siydi, men esa uni qattiq tortib oldim. Shunda u zot: «U hali taom yemagan, uning siydigi zarar qilmaydi», dedilar. Dovud ibn Amr esa (rivoyatida): «U zot: ‹Uni qoʻyib yubor, u hali taom yemagan, uning siydigi iflos qilmaydi›, dedilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Ибн Зубайр Набий ﷺ устиларига сийди, мен эса уни қаттиқ тортиб олдим. Шунда у зот: «У ҳали таом емаган, унинг сийдиги зарар қилмайди», дедилар. Довуд ибн Амр эса (ривоятида): «У зот: ‹Уни қўйиб юбор, у ҳали таом емаган, унинг сийдиги ифлос қилмайди›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ الْعَبَّاسِ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْجَوْهَرِيُّ , نا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ لُؤْلُؤٌ , نا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنِ الْقَاسِمِ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الرَّجُلِ يَجِدُ بَلَلا وَلا يَذْكُرُ احْتِلامًا , قَالَ : " يَغْتَسِلُ " , وَعَنِ الرَّجُلِ يَرَى أَنْ قَدِ احْتَلَمَ وَلا يَجِدُ بَلَلا , قَالَ : " لا غُسْلَ عَلَيْهِ " , فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ : أَعْلَى الْمَرْأَةِ تَرَى ذَلِكَ غُسْلٌ ؟ قَالَ : " نَعَمْ إِنَّ الرِّجَالَ شَقَائِقُ النِّسَاءِ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺdan nam koʻrgan, ammo ehtilom koʻrganini eslamaydigan kishi haqida soʻraldi. U zot: «U gʻusl qiladi», dedilar. Ehtilom koʻrganini bilgan, ammo nam topmagan kishi haqida esa: «Unga gʻusl yoʻq», dedilar. Shunda Ummu Sulaym: «Buni koʻrgan ayolga gʻusl bormi?» dedi. U zot: «Ha, albatta erkaklar ayollarning egizagidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан нам кўрган, аммо эҳтилом кўрганини эсламайдиган киши ҳақида сўралди. У зот: «У ғусл қилади», дедилар. Эҳтилом кўрганини билган, аммо нам топмаган киши ҳақида эса: «Унга ғусл йўқ», дедилар. Шунда Умму Сулайм: «Буни кўрган аёлга ғусл борми?» деди. У зот: «Ҳа, албатта эркаклар аёлларнинг эгизагидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْوَكِيلُ , ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَجَّاجِ بْنِ الْمِنْهَالِ , ثنا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ , ثنا أَبُو عَوَانَةَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ , عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ , عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ , قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ , قَالَ : سَمِعْتُ عَائِشَةَ , تَقُولُ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " الْغُسْلُ مِنْ خَمْسَةٍ : مِنَ الْجَنَابَةِ , وَغُسْلُ يَوْمِ الْجُمُعَةِ , وَغُسْلُ الْمَيِّتِ , وَالْغُسْلُ مِنْ مَاءِ الْحَمَّامِ " . مُصْعَبُ بْنُ شَيْبَةَ ضَعِيفٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Gʻusl beshta (narsa)dan: janobatdan, juma kuni gʻusli, mayyit gʻusli va hammom suvidan boʻlgan gʻusl», dedilar. Musʼab ibn Shayba zaifdir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғусл бешта (нарса)дан: жанобатдан, жума куни ғусли, маййит ғусли ва ҳаммом сувидан бўлган ғусл», дедилар. Мусъаб ибн Шайба заифдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْبَاقِي بْنُ قَانِعٍ ، نا إِسْمَاعِيلُ بْنُ الْفَضْلِ , نا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ يَزِيدَ الطَّرَسُوسِيُّ , نا سُلَيْمَانُ بْنُ عُمَرَ بْنِ يَسَارٍ مَدِينِيُّ , حَدَّثَنِي أَبِي , عَنِ ابْنِ أَخِي الزُّهْرِيِّ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : لا تُعَادُ الصَّلاةُ مِنَ الْقُبْلَةِ , كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يُقَبِّلُ بَعْضَ نِسَائِهِ وَيُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . خَالَفَهُ مَنْصُورُ بْنُ زَاذَانَ فِي إِسْنَادِهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Oʻpish sababli namoz qaytarilmaydi. Rasululloh ﷺ ayollaridan baʼzisini oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Uning isnodida Mansur ibn Zozon unga muxolafat qilgan.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Ўпиш сабабли намоз қайтарилмайди. Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан баъзисини ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Унинг иснодида Мансур ибн Зозон унга мухолафат қилган.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ , أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ , نا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْجَرَوِيُّ , نا أَبُو حَفْصٍ التِّنِّيسِيُّ ، نا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " لَقَدْ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُنِي إِذَا خَرَجَ إِلَى الصَّلاةِ وَمَا يَتَوَضَّأُ " . حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , وَالْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , وَعَلِيُّ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ مِهْرَانَ , قَالُوا : نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَانِئٍ , نا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ , نا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . تَفَرَّدَ بِهِ سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , عَنْ مَنْصُورٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , وَلَمْ يُتَابَعْ عَلَيْهِ وَلَيْسَ بِقَوِيٍّ فِي الْحَدِيثِ , وَالْمَحْفُوظُ عَنِ الزُّهْرِيِّ , عَنْ أَبِي سَلَمَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ " . وَكَذَلِكَ رَوَاهُ الْحُفَّاظُ الثِّقَاتُ عَنِ الزُّهْرِيِّ , مِنْهُمْ مَعْمَرٌ , وَعُقَيْلٌ , وَابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَقَالَ مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ فِي الْقُبْلَةِ الْوُضُوءُ , وَلَوْ كَانَ مَا رَوَاهُ سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ صَحِيحًا , لَمَا كَانَ الزُّهْرِيُّ يُفْتِي بِخِلافِهِ , وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Allohning Nabiysi ﷺ namozga chiqayotganlarida meni oʻpar, tahorat olmas edilar». Buni Said ibn Bashir Mansur ibn Zozondan, u Zuhriydan shu isnod bilan shunga oʻxshash rivoyat qilgan. Buni Said ibn Bashir Mansurdan, u Zuhriydan (rivoyat qilishda) yolgʻiz qolgan va unga mutobaat qilinmagan; u hadisda kuchli emas. Zuhriydan mahfuz boʻlgani — Abu Salamadan, u Oishadan (rivoyat qilinganidek): Nabiy ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar, (deganidir). Zuhriydan ishonchli hofizlar ham shunday rivoyat qilganlar; ular orasida Maʼmar, Uqayl va Ibn Abu Ziʼb bor. Molik esa Zuhriydan: oʻpishda tahorat (bor), deb (naql qilgan). Agar Said ibn Bashirning Mansurdan, u Zuhriydan, u Abu Salamadan, u Oishadan rivoyat qilgani sahih boʻlganida, Zuhriy uning xilofiga fatvo bermas edi. Alloh biladi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Аллоҳнинг Набийси ﷺ намозга чиқаётганларида мени ўпар, таҳорат олмас эдилар». Буни Саид ибн Башир Мансур ибн Зозондан, у Зуҳрийдан шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилган. Буни Саид ибн Башир Мансурдан, у Зуҳрийдан (ривоят қилишда) ёлғиз қолган ва унга мутобаат қилинмаган; у ҳадисда кучли эмас. Зуҳрийдан маҳфуз бўлгани — Абу Саламадан, у Оишадан (ривоят қилинганидек): Набий ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар, (деганидир). Зуҳрийдан ишончли ҳофизлар ҳам шундай ривоят қилганлар; улар орасида Маъмар, Уқайл ва Ибн Абу Зиъб бор. Молик эса Зуҳрийдан: ўпишда таҳорат (бор), деб (нақл қилган). Агар Саид ибн Баширнинг Мансурдан, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Оишадан ривоят қилгани саҳиҳ бўлганида, Зуҳрий унинг хилофига фатво бермас эди. Аллоҳ билади.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا حَاجِبُ بْنُ سُلَيْمَانَ , نا وَكِيعٌ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " قَبَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضَ نِسَاءِهِ , ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ " . ثُمَّ ضَحِكَتْ . تَفَرَّدَ بِهِ الْحَاجِبُ , عَنْ وَكِيعٍ وَوَهِمَ فِيهِ وَالصَّوَابُ , عَنْ وَكِيعٍ , بِهَذَا الإِسْنَادِ , أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ " , وَحَاجِبٌ لَمْ يَكُنْ لَهُ كِتَابٌ إِنَّمَا كَانَ يُحَدِّثُ مِنْ حِفْظِهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Rasululloh ﷺ ayollaridan baʼzisini oʻpdilar, soʻng namoz oʻqidilar va tahorat olmadilar». Soʻng u kulib yubordi. Buni Vakiʼdan (rivoyat qilishda) Hojib yolgʻiz qolgan va unda vahm qilgan. Toʻgʻrisi — Vakiʼdan shu isnod bilan: Nabiy ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar, (deganidir). Hojibning kitobi boʻlmagan, u faqat yodidan hadis aytar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан баъзисини ўпдилар, сўнг намоз ўқидилар ва таҳорат олмадилар». Сўнг у кулиб юборди. Буни Вакиъдан (ривоят қилишда) Ҳожиб ёлғиз қолган ва унда ваҳм қилган. Тўғриси — Вакиъдан шу иснод билан: Набий ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар, (деганидир). Ҳожибнинг китоби бўлмаган, у фақат ёдидан ҳадис айтар эди.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْوَرَّاقُ , نا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ , نا أَبُو أُوَيْسٍ ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّهَا بَلَغَهَا قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ فِي الْقُبْلَةِ الْوُضُوءُ , فَقَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ , ثُمَّ لا يَتَوَضَّأُ " . وَلا أَعْلَمُ حَدَّثَ بِهِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عَلِيٍّ هَكَذَا , غَيْرُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ
Oishaga Ibn Umarning oʻpishda tahorat (bor), degan soʻzi yetib kelganida, u: «Rasululloh ﷺ roʻzador holda oʻpar, soʻng tahorat olmas edilar», dedi. Buni Osim ibn Alidan shu tarzda Ali ibn Abdulazizdan boshqa birov hadis aytganini bilmayman.Оишага Ибн Умарнинг ўпишда таҳорат (бор), деган сўзи етиб келганида, у: «Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда ўпар, сўнг таҳорат олмас эдилар», деди. Буни Осим ибн Алидан шу тарзда Али ибн Абдулазиздан бошқа биров ҳадис айтганини билмайман.
وَذَكَرَهُ ابْنُ أَبِي دَاوُدَ , قَالَ : نا ابْنُ الْمُصَفَّى , ثنا بَقِيَّةُ , عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مُحَمَّدٍ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " لَيْسَ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ "
Uni Ibn Abu Dovud ham zikr qilgan: Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Oʻpishda tahorat yoʻq», dedilar.Уни Ибн Абу Довуд ҳам зикр қилган: Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ўпишда таҳорат йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ , أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ , نا شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ , عَنِ الْحَسَنِ بْنِ دِينَارٍ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ عُرْوَةَ , عَنِ الزُّبَيْرِ , أَنَّ رَجُلا قَالَ : سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنِ الرَّجُلِ يُقَبِّلُ امْرَأَتَهُ بَعْدَ الْوُضُوءِ ؟ فَقَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ بَعْضَ نِسَائِهِ وَلا يُعِيدُ الْوُضُوءَ " . فَقُلْتُ لَهَا : لَئِنْ كَانَ ذَلِكَ مَا كَانَ إِلا مِنْكِ , فَسَكَتَتْ . هَكَذَا قَالَ فِيهِ : إِنَّ رَجُلا قَالَ : سَأَلْتُ عَائِشَةَ . وَذَكَرَهُ ابْنُ أَبِي دَاوُدَ , قَالَ : حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمَرْزُبَانِ ، نا هِشَامُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ , نا مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا
Bir kishi aytdi: Oishadan tahoratdan keyin xotinini oʻpgan kishi haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ ayollaridan baʼzisini oʻpar, tahoratni qaytadan olmas edilar», dedi. Men unga: «Agar shunday boʻlgan boʻlsa, u faqat sen boʻlgansan», dedim. Shunda u jim qoldi. Unda shunday — «bir kishi aytdi: Oishadan soʻradim» deb keltirilgan. Uni Ibn Abu Dovud ham zikr qilgan: Muhammad ibn Jobir Hishom ibn Urvadan, u otasidan, u Oishadan, u Nabiy ﷺdan shuni (rivoyat qilgan).Бир киши айтди: Оишадан таҳоратдан кейин хотинини ўпган киши ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан баъзисини ўпар, таҳоратни қайтадан олмас эдилар», деди. Мен унга: «Агар шундай бўлган бўлса, у фақат сен бўлгансан», дедим. Шунда у жим қолди. Унда шундай — «бир киши айтди: Оишадан сўрадим» деб келтирилган. Уни Ибн Абу Довуд ҳам зикр қилган: Муҳаммад ибн Жобир Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан, у Набий ﷺдан шуни (ривоят қилган).
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ الدَّقَّاقُ , نا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الْحُنَيْنِيُّ , نا جَنْدَلُ بْنُ وَالِقٍ , نا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو , عَنْ غَالِبٍ , عَنْ عَطَاءٍ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " رُبَّمَا قَبَّلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . غَالِبٌ هُوَ ابْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ مَتْرُوكٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Baʼzan Rasululloh ﷺ meni oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Gʻolib — u Ibn Ubaydullohdir — matrukdir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Баъзан Расулуллоҳ ﷺ мени ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Ғолиб — у Ибн Убайдуллоҳдир — матрукдир.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ الدَّقَّاقُ , نا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ , نا الْوَلِيدُ بْنُ صَالِحٍ , نا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو , عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ , عَنْ عَطَاءٍ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُ ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . يُقَالُ : إِنَّ الْوَلِيدَ بْنَ صَالِحٍ وَهِمَ فِي قَوْلِهِ , عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ , وَإِنَّمَا هُوَ حَدِيثُ غَالِبٍ . وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ , عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ , عَنْ عَطَاءٍ , مِنْ قَوْلِهِ وَهُوَ الصَّوَابُ , وَإِنَّمَا هُوَ حَدِيثُ غَالِبٍ , وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar. Aytiladiki, Valid ibn Solih «Abdulkarimdan» degan soʻzida vahm qilgan; bu aslida Gʻolibning hadisidir. Uni Savriy Abdulkarimdan, u Atodan uning oʻz soʻzi sifatida rivoyat qilgan va toʻgʻrisi shudir; bu aslida Gʻolibning hadisidir. Alloh biladi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар. Айтиладики, Валид ибн Солиҳ «Абдулкаримдан» деган сўзида ваҳм қилган; бу аслида Ғолибнинг ҳадисидир. Уни Саврий Абдулкаримдан, у Атодан унинг ўз сўзи сифатида ривоят қилган ва тўғриси шудир; бу аслида Ғолибнинг ҳадисидир. Аллоҳ билади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ سَهْلٍ الْبَرْبَهَارِيُّ , نا مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ بْنِ مَالَجَ , نا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمٍ , عَنِ الأَعْمَشِ ، ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , ثنا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , نا حَاجِبُ بْنُ سُلَيْمَانَ . ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَنَّاطُ , ثنا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى , قَالُوا : حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ , عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ , ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ " . قَالَ عُرْوَةُ : فَقُلْتُ لَهَا : مَنْ هِيَ إِلا أَنْتِ ؟ فَضَحِكَتْ . وَقَالَ ابْنُ مَالَجَ : " يُقَبِّلُ بَعْضَ أَزْوَاجِهِ ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " , قُلْتُ : مَنْ هِيَ إِلا أَنْتِ ؟ فَضَحِكَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ayollaridan baʼzisini oʻpdilar, soʻng namozga chiqdilar va tahorat olmadilar. Urva aytdi: Men unga: «U sendan boshqa kim boʻlardi?» dedim. Shunda u kulib yubordi. Ibn Molaj esa: «Ayollaridan baʼzisini oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar. Men: ‹U sendan boshqa kim boʻlardi?› dedim, u kulib yubordi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан баъзисини ўпдилар, сўнг намозга чиқдилар ва таҳорат олмадилар. Урва айтди: Мен унга: «У сендан бошқа ким бўларди?» дедим. Шунда у кулиб юборди. Ибн Молаж эса: «Аёлларидан баъзисини ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар. Мен: ‹У сендан бошқа ким бўларди?› дедим, у кулиб юборди», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا عَلِيُّ بْنُ حَرْبٍ , وَأَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ , وَمُحَمَّدُ بْنُ إِشْكَابَ , وَعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ , قَالُوا : نا أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ ، نا الأَعْمَشُ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ صَائِمًا ثُمَّ يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاةِ , فَتَلَقَّاهُ الْمَرْأَةُ مِنْ نِسَائِهِ فَيُقَبِّلُهَا , ثُمَّ يُصَلِّي " . قَالَ عُرْوَةُ : قُلْتُ لَهَا مَنْ تَرِينَهُ غَيْرُكِ ؟ فَضَحِكَتْ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Rasululloh ﷺ roʻzador holda tongni qarshilar, soʻng namozga tahorat olar edilar. Ayollaridan biri u zotni qarshilaganda, u zot uni oʻpar, soʻng namoz oʻqir edilar». Urva aytdi: Men unga: «Uni sendan boshqa kim deb bilasan?» dedim, u kulib yubordi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда тонгни қаршилар, сўнг намозга таҳорат олар эдилар. Аёлларидан бири у зотни қаршилаганда, у зот уни ўпар, сўнг намоз ўқир эдилар». Урва айтди: Мен унга: «Уни сендан бошқа ким деб биласан?» дедим, у кулиб юборди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ اللَّبَّانِ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَجَّاجِ , نا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ، ح حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ , نا عَلِيُّ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي النَّجْمِ , بِالرَّافِقَةِ , ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى , نا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ، عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ حَبِيبٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُقَبِّلُ , ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . لَفْظُهُمَا وَاحِدٌ . ثنا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ , قَالَ : سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ , يَقُولُ وَذُكِرَ لَهُ حَدِيثُ الأَعْمَشِ , عَنْ حَبِيبٍ , عَنْ عُرْوَةَ . فَقَالَ : أَمَا إِنَّ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ كَانَ أَعْلَمَ النَّاسِ بِهَذَا زَعَمَ أَنَّ حَبِيبًا لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ شَيْئًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Nabiy ﷺ tahorat olar, soʻng oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Ikkovining lafzi bir xil. Abdurrahmon ibn Bishr aytdi: Yahyo ibn Saidning huzurida Aʼmashning Habibdan, uning Urvadan (qilgan) hadisi zikr qilinganda, uning shunday deganini eshitdim: Ogoh boʻl, Sufyon as-Savriy bunda odamlarning eng bilimdoni edi; u Habib Urvadan hech narsa eshitmagan, deb hisoblardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Набий ﷺ таҳорат олар, сўнг ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Икковининг лафзи бир хил. Абдурраҳмон ибн Бишр айтди: Яҳё ибн Саиднинг ҳузурида Аъмашнинг Ҳабибдан, унинг Урвадан (қилган) ҳадиси зикр қилинганда, унинг шундай деганини эшитдим: Огоҳ бўл, Суфён ас-Саврий бунда одамларнинг энг билимдони эди; у Ҳабиб Урвадан ҳеч нарса эшитмаган, деб ҳисобларди.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ , نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , عَنْ زَيْدِ بْنِ أَخْزَمَ , حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ , كُلُّهُمْ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , وَعُمَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيٍّ الْقَطَّانُ , قَالا : نا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الْبُسْرِيُّ , نا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ غُنْدَرٌ , نا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ , عَنْ أَبِي رَوْقٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُقَبِّلُ بَعْدَمَا يَتَوَضَّأُ , ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . هَذَا حَدِيثُ غُنْدَرٍ , وَقَالَ وَكِيعٌ : إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ , ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ " . وَقَالَ ابْنُ مَهْدِيٍّ : " إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْ " . وَقَالَ أَبُو عَاصِمٍ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ . لَمْ يَرْوِهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ , غَيْرُ أَبِي رَوْقٍ عَطِيَّةَ بْنِ الْحَارِثِ , وَلا نَعْلَمُ حَدَّثَ بِهِ عَنْهُ غَيْرُ الثَّوْرِيِّ , وَأَبِي حَنِيفَةَ , وَاخْتُلِفَ فِيهِ فَأَسْنَدَهُ الثَّوْرِيُّ , عَنْ عَائِشَةَ , وَأَسْنَدَهُ أَبُو حَنِيفَةَ , عَنْ حَفْصَةَ وَكِلاهُمَا أَرْسَلَهُ , وَإِبْرَاهِيمُ التَّمِيمِيُّ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ وَلا مِنْ حَفْصَةَ وَلا أَدْرَكَ زَمَانَهُمَا . وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ , عَنِ الثَّوْرِيِّ , عَنْ أَبِي رَوْقٍ , عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ فَوَصَلَ إِسْنَادَهُ . وَاخْتُلِفَ عَنْهُ فِي لَفْظُهُ , فَقَالَ عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ عَنْهُ بِهَذَا الإِسْنَادِ : إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ . وَقَالَ عُثْمَانُ : إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " يُقَبِّلُ وَلا يَتَوَضَّأُ " , وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Rasululloh ﷺ tahorat olar, tahorat olganlaridan keyin oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Bu — Gʻundarning hadisi. Vakiʼ esa: Nabiy ﷺ ayollaridan baʼzisini oʻpdilar, soʻng namoz oʻqidilar va tahorat olmadilar, dedi. Ibn Mahdiy: Nabiy ﷺ uni oʻpdilar va tahorat olmadilar, dedi. Abu Osim esa: Nabiy ﷺ oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar, dedi. Buni Ibrohim at-Taymiydan Abu Ravq Atiyya ibn Horisdan boshqa hech kim rivoyat qilmagan; undan Savriy bilan Abu Hanifadan boshqa birov hadis aytganini bilmaymiz. Unda ixtilof qilingan: Savriy uni Oishadan musnad qilgan, Abu Hanifa esa Hafsadan musnad qilgan; ikkovi ham uni mursal qilgan. Ibrohim at-Taymiy Oishadan ham, Hafsadan ham eshitmagan va ularning zamoniga yetmagan. Bu hadisni Muoviya ibn Hishom Savriydan, u Abu Ravqdan, u Ibrohim at-Taymiydan, u otasidan, u Oishadan rivoyat qilib, isnodini ulagan. Undan lafzida ixtilof qilingan: Usmon ibn Abu Shayba undan shu isnod bilan: Nabiy ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar, dedi. Usmon (yana): Nabiy ﷺ oʻpar va tahorat olmas edilar, dedi. Alloh biladi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ таҳорат олар, таҳорат олганларидан кейин ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Бу — Ғундарнинг ҳадиси. Вакиъ эса: Набий ﷺ аёлларидан баъзисини ўпдилар, сўнг намоз ўқидилар ва таҳорат олмадилар, деди. Ибн Маҳдий: Набий ﷺ уни ўпдилар ва таҳорат олмадилар, деди. Абу Осим эса: Набий ﷺ ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар, деди. Буни Иброҳим ат-Таймийдан Абу Равқ Атийя ибн Ҳорисдан бошқа ҳеч ким ривоят қилмаган; ундан Саврий билан Абу Ҳанифадан бошқа биров ҳадис айтганини билмаймиз. Унда ихтилоф қилинган: Саврий уни Оишадан муснад қилган, Абу Ҳанифа эса Ҳафсадан муснад қилган; иккови ҳам уни мурсал қилган. Иброҳим ат-Таймий Оишадан ҳам, Ҳафсадан ҳам эшитмаган ва уларнинг замонига етмаган. Бу ҳадисни Муовия ибн Ҳишом Саврийдан, у Абу Равқдан, у Иброҳим ат-Таймийдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилиб, иснодини улаган. Ундан лафзида ихтилоф қилинган: Усмон ибн Абу Шайба ундан шу иснод билан: Набий ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар, деди. Усмон (яна): Набий ﷺ ўпар ва таҳорат олмас эдилар, деди. Аллоҳ билади.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا الْجُرْجَانِيُّ ، نا عَبْدُ الرَّزَّاقِ , عَنِ الثَّوْرِيِّ ، عَنْ أَبِي رَوْقٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُ بَعْدَ الْوُضُوءِ , ثُمَّ لا يُعِيدُ الْوُضُوءَ , أَوْ قَالَتْ : يُصَلِّي "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tahoratdan keyin oʻpar, soʻng tahoratni qaytadan olmas edilar — yoki u: namoz oʻqir edilar, dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ таҳоратдан кейин ўпар, сўнг таҳоратни қайтадан олмас эдилар — ёки у: намоз ўқир эдилар, деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، نا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ , نا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ , نا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ , عَنْ أَبِي رَوْقٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُهَا وَهُوَ صَائِمٌ " . كَذَا قَالَ عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ roʻzador holda uni oʻpar edilar. Usmon ibn Abu Shayba shunday dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ рўзадор ҳолда уни ўпар эдилар. Усмон ибн Абу Шайба шундай деди.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ الدِّمَشْقِيُّ أَحْمَدُ بْنُ بِشْرِ بْنِ عَبْدِ الْوَهَّابِ ، نا هِشَامٌ , نا عَبْدُ الْحَمِيدِ , ثنا الأَوْزَاعِيُّ ، نا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ , عَنْ زَيْنَبَ , أَنَّهَا سَأَلَتْ عَائِشَةَ عَنِ الرَّجُلِ يُقَبِّلُ امْرَأَتَهُ وَيَلْمِسُهَا ، أَيَجِبُ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ ؟ فَقَالَتْ : " لَرُبَّمَا تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَبَّلَنِي ثُمَّ يَمْضِي فَيُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . زَيْنَبُ هَذِهِ مَجْهُولَةٌ وَلا تَقُومُ بِهَا حُجَّةٌ
Zaynab Oishadan xotinini oʻpgan va unga tekkan kishi haqida — unga tahorat vojib boʻladimi, deb soʻradi. U: «Rasululloh ﷺ koʻp marta tahorat olar, soʻng meni oʻpar, soʻng borib namoz oʻqir va tahorat olmas edilar», dedi. Bu Zaynab majhuldir, u bilan hujjat qoyim boʻlmaydi.Зайнаб Оишадан хотинини ўпган ва унга теккан киши ҳақида — унга таҳорат вожиб бўладими, деб сўради. У: «Расулуллоҳ ﷺ кўп марта таҳорат олар, сўнг мени ўпар, сўнг бориб намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар», деди. Бу Зайнаб мажҳулдир, у билан ҳужжат қойим бўлмайди.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا أَبُو بَكْرٍ الْجَوْهَرِيُّ ، نا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ , نا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ , عَنْ حَجَّاجٍ , عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ , عَنْ زَيْنَبَ السَّهْمِيَّةِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُهَا ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . قَالَ : وَكَانَ عَطَاءٌ لا يَرَى فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءًا , حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ , نا مُعَلًّى , مِثْلَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uni oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar. (Rovi) aytdi: Ato oʻpishda tahorat (bor) deb koʻrmas edi. Buni Muallo ham xuddi shunday rivoyat qilgan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уни ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар. (Рови) айтди: Ато ўпишда таҳорат (бор) деб кўрмас эди. Буни Муалло ҳам худди шундай ривоят қилган.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ مُجَاهِدٍ الْمُقْرِئُ ، قَالا : نا سَعْدَانُ بْنُ نَصْرٍ , نا أَبُو بَدْرٍ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ الْجُهَنِيِّ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ غَالِبٍ , عَنْ عَطَاءٍ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ لا يُحْدِثُ وُضُوءًا " . قَوْلُهُ : عَبْدُ اللَّهِ بْنُ غَالِبٍ وَهْمٌ , وَإِنَّمَا أَرَادَ غَالِبَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَهُوَ مَتْرُوكٌ , وَأَبُو سَلَمَةَ الْجُهَنِيُّ هُوَ خَالِدُ بْنُ سَلَمَةَ ضَعِيفٌ , وَلَيْسَ بِالَّذِي يَرْوِي عَنْهُ زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ayollaridan baʼzisini oʻpar, soʻng tahoratni yangilamas edilar. Uning «Abdulloh ibn Gʻolib» degani vahmdir; u Gʻolib ibn Ubaydullohni koʻzlagan, u esa matrukdir. Abu Salama al-Juhaniy — u Xolid ibn Salamadir — zaifdir; u Zakariyo ibn Abu Zoida oʻzidan rivoyat qiladigan kishi emas.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ аёлларидан баъзисини ўпар, сўнг таҳоратни янгиламас эдилар. Унинг «Абдуллоҳ ибн Ғолиб» дегани ваҳмдир; у Ғолиб ибн Убайдуллоҳни кўзлаган, у эса матрукдир. Абу Салама ал-Жуҳаний — у Холид ибн Саламадир — заифдир; у Закариё ибн Абу Зоида ўзидан ривоят қиладиган киши эмас.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ صَالِحٍ الْبُخَارِيُّ , نا حَامِدُ بْنُ سَهْلٍ الْبُخَارِيُّ , نا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى , نا عِيسَى بْنُ يُونُسَ , عَنْ مَعْمَرٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ , ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . هَذَا خَطَأٌ مِنْ وُجُوهٍ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Nabiy ﷺ roʻzador holda oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Bu bir necha jihatdan xatodir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Набий ﷺ рўзадор ҳолда ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Бу бир неча жиҳатдан хатодир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي دَاوُدَ , نا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ , وَحَوْثَرَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمِنْقَرِيُّ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا عَلِيُّ بْنُ شُعَيْبٍ , وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , وَمُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ كَرَامَةَ , قَالُوا : نا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ , عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتِ : افْتَقَدْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنَ الْفِرَاشِ , فَالْتَمَسْتُهُ بِيَدِي فَوَقَعَتْ يَدَيْ عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُمَا مُنْتَصِبَانِ , فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ : " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ , وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ , وَبِكَ مِنْكَ , لا أُحْصِي مَدْحَتَكَ وَثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " . هَذَا لَفْظُ ابْنِ كَرَامَةَ , وَقَالَ ابْنُ أَبِي دَاوُدَ : بِمُعَافَاتِكَ مِنْ غَضَبِكَ . تَابَعَهُ عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ . وَخَالَفَهُمْ وُهَيْبٌ , وَمُعْتَمِرٌ , وَابْنُ نُمَيْرٍ , فَرَوَوْهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ , وَقَالُوا عَنِ الأَعْرَجِ , عَنْ عَائِشَةَ , وَلَمْ يَذْكُرُوا أَبَا هُرَيْرَةَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir kecha Nabiy ﷺni toʻshakdan topolmay qoldim. Qoʻlim bilan u zotni paypaslab izladim va qoʻlim tikka turgan ikki oyoqlariga tegdi. Shunda u zotning: «Gʻazabingdan roziliging bilan, jazoingdan avf-marhamating bilan panoh soʻrayman; Sendan Senga panoh soʻrayman. Senga aytiladigan maqtov va sanoni sanab tugatolmayman; Sen Oʻzingni maqtaganingdek(dirsan)», deb aytayotganlarini eshitdim. Bu — Ibn Karomaning lafzi. Ibn Abu Dovud esa: «gʻazabingdan avf-marhamating bilan» dedi. Unga Abda ibn Sulaymon Ubaydullohdan (rivoyat qilib) mutobaat qilgan. Vuhayb, Muʼtamir va Ibn Numayr esa ularga muxolafat qilib, uni Ubaydullohdan rivoyat qilganlar va «Aʼrajdan, u Oishadan» deb, Abu Hurayrani zikr qilmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир кеча Набий ﷺни тўшакдан тополмай қолдим. Қўлим билан у зотни пайпаслаб изладим ва қўлим тикка турган икки оёқларига тегди. Шунда у зотнинг: «Ғазабингдан розилигинг билан, жазоингдан авф-марҳаматинг билан паноҳ сўрайман; Сендан Сенга паноҳ сўрайман. Сенга айтиладиган мақтов ва санони санаб тугатолмайман; Сен Ўзингни мақтаганингдек(дирсан)», деб айтаётганларини эшитдим. Бу — Ибн Кароманинг лафзи. Ибн Абу Довуд эса: «ғазабингдан авф-марҳаматинг билан» деди. Унга Абда ибн Сулаймон Убайдуллоҳдан (ривоят қилиб) мутобаат қилган. Вуҳайб, Муътамир ва Ибн Нумайр эса уларга мухолафат қилиб, уни Убайдуллоҳдан ривоят қилганлар ва «Аъраждан, у Оишадан» деб, Абу Ҳурайрани зикр қилмаганлар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، نا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ , نا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمٍ , نا حُرَيْثٌ , عَنْ عَامِرٍ , عَنْ مَسْرُوقٍ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " رُبَّمَا اغْتَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الْجَنَابَةِ وَلَمْ أَغْتَسِلْ بَعْدُ فَجَاءَنِي فَضَمَمْتُهُ إِلَيَّ وَأَدْفَيْتُهُ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Baʼzan Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilar, men esa hali gʻusl qilmagan boʻlar edim. U zot oldimga kelganlarida, men u zotni bagʻrimga bosar va isitar edim».Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Баъзан Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилар, мен эса ҳали ғусл қилмаган бўлар эдим. У зот олдимга келганларида, мен у зотни бағримга босар ва иситар эдим».
حَدَّثَنَا الْقَاضِي الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الْقَطَّانُ , قَالا : نا عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ الْهَيْثَمِ , نا حَجَّاجُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمِصْرِيُّ , نا الْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ , عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ , عَنْ عَمْرَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ فِرَاشِي , فَقُلْتُ : قَامَ إِلَى جَارِيَتِهِ مَارِيَةَ , فَقُمْتُ أَتَجَسَّسُ الْجُدُرَ وَلَيْسَ لَنَا كَمَصَابِيحِكُمْ هَذِهِ , فَإِذَا هُوَ سَاجِدٌ , فَوَضَعْتُ يَدَيْ عَلَى صَدْرِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ : " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عِقَابِكَ , وَأَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ , وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ , لا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " . الْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ ضَعِيفٌ . خَالَفَهُ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ , وَوُهَيْبٌ وَغَيْرُهُمَا , رَوَوْهُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ , عَنْ عَائِشَةَ ، مُرْسَلا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir kecha Rasululloh ﷺni toʻshagimdan topolmay qoldim va: «U zot choʻrilari Moriyaning oldiga turib ketdilar», dedim. Turib, devorlarni paypaslab (izladim) — bizda sizlarnikiga oʻxshagan chiroqlar yoʻq edi. Qarasam, u zot sajdada ekanlar. Men qoʻlimni u zotning oyoqlari ustiga qoʻydim; u zot sajdalarida: «Allohim, jazoingdan avfing bilan panoh soʻrayman, gʻazabingdan roziliging bilan panoh soʻrayman va Sendan Senga panoh soʻrayman. Senga (aytiladigan) sanolarni sanab tugatolmayman; Sen Oʻzingni maqtaganingdek(dirsan)», deb aytar edilar. Faraj ibn Fazola zaifdir. Unga Yazid ibn Horun, Vuhayb va boshqalar muxolafat qilib, uni Yahyo ibn Saiddan, u Muhammad ibn Ibrohimdan, u Oishadan mursal qilib rivoyat qilganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир кеча Расулуллоҳ ﷺни тўшагимдан тополмай қолдим ва: «У зот чўрилари Мориянинг олдига туриб кетдилар», дедим. Туриб, деворларни пайпаслаб (изладим) — бизда сизларникига ўхшаган чироқлар йўқ эди. Қарасам, у зот саждада эканлар. Мен қўлимни у зотнинг оёқлари устига қўйдим; у зот саждаларида: «Аллоҳим, жазоингдан авфинг билан паноҳ сўрайман, ғазабингдан розилигинг билан паноҳ сўрайман ва Сендан Сенга паноҳ сўрайман. Сенга (айтиладиган) саноларни санаб тугатолмайман; Сен Ўзингни мақтаганингдек(дирсан)», деб айтар эдилар. Фараж ибн Фазола заифдир. Унга Язид ибн Ҳорун, Вуҳайб ва бошқалар мухолафат қилиб, уни Яҳё ибн Саиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Оишадан мурсал қилиб ривоят қилганлар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نا حَمْزَةُ بْنُ الْعَبَّاسِ الْمَرْوَزِيُّ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا يَحْيَى بْنُ مُعَلَّى بْنِ مَنْصُورٍ , قَالا : نا عَتِيقُ بْنُ يَعْقُوبَ , حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ حَفْصٍ الْعُمَرِيُّ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " وَيْلٌ لِلَّذِينَ يَمَسُّونَ فُرُوجَهُمْ , ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلا يَتَوَضَّئُونَ " . قَالَتْ عَائِشَةُ : بِأَبِي وَأُمِّي هَذَا لِلرِّجَالِ أَفَرَأَيْتَ النِّسَاءَ ؟ قَالَ : " إِذَا مَسَّتْ إِحْدَاكُنَّ فَرْجَهَا فَلْتَتَوَضَّأْ لِلصَّلاةِ " . عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْعُمَرِيُّ ضَعِيفٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Farjlariga tegib, soʻng tahorat olmay namoz oʻqiydiganlarga voy boʻlsin!» dedilar. Oisha: «Ota-onam sizga fido boʻlsin, bu — erkaklarga; ayollar haqida nima deysiz?» dedi. U zot: «Sizlardan biringiz farjiga tegsa, namozga tahorat olsin», dedilar. Abdurrahmon al-Umariy zaifdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Фаржларига тегиб, сўнг таҳорат олмай намоз ўқийдиганларга вой бўлсин!» дедилар. Оиша: «Ота-онам сизга фидо бўлсин, бу — эркакларга; аёллар ҳақида нима дейсиз?» деди. У зот: «Сизлардан бирингиз фаржига тегса, намозга таҳорат олсин», дедилар. Абдурраҳмон ал-Умарий заифдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ , قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ ، أَنَّ دَاوُدَ بْنَ رُشَيْدٍ ، حَدَّثَهُمْ , نا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ , حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جُرَيْجٍ , عَنْ أَبِيهِ , وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " إِذَا قَاءَ أَحَدُكُمْ فِي صَلاتِهِ , أَوْ قَلَسَ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ , ثُمَّ لِيَبْنِ عَلَى مَا مَضَى مِنْ صَلاتِهِ مَا لَمْ يَتَكَلَّمْ " . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ : فَإِنْ تَكَلَّمَ اسْتَأْنَفَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birortangiz namozida qusib qoʻysa yoki ogʻziga qusuq qaytsa, (namozdan) chiqsin, tahorat olsin, soʻngra, agar gapirmagan boʻlsa, namozining oʻtgan qismi ustiga qurib davom ettirsin», dedilar. Ibn Jurayj aytdi: Agar gapirgan boʻlsa, namozni boshidan boshlaydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангиз намозида қусиб қўйса ёки оғзига қусуқ қайтса, (намоздан) чиқсин, таҳорат олсин, сўнгра, агар гапирмаган бўлса, намозининг ўтган қисми устига қуриб давом эттирсин», дедилар. Ибн Журайж айтди: Агар гапирган бўлса, намозни бошидан бошлайди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الأَشْعَثِ ، نا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ , وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، وأَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَكِيلُ ، قَالا : نا عَمْرُو بْنُ شَبَّةَ , قَالا : نا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ , نا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِذَا أَحْدَثَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ فِي الصَّلاةِ فَلْيَضَعْ يَدَهُ عَلَى أَنْفِهِ ثُمَّ لِيَنْصَرِفْ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Birortangizning namozda turib tahorati buzilsa, qoʻlini burniga qoʻysin, soʻng (namozdan) chiqsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг намозда туриб таҳорати бузилса, қўлини бурнига қўйсин, сўнг (намоздан) чиқсин», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مِهْرَانَ ، قَالا : نا الْحُسَيْنُ بْنُ السُّكَيْنِ أَبُو مَنْصُورٍ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ , نا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " إِذَا أَحْدَثَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ فِي الصَّلاةِ فَلْيُمْسِكْ بِأَنْفِهِ وَلْيَخْرُجْ مِنْهَا "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Birortangizning namozda turib tahorati buzilsa, burnini ushlab, undan chiqsin».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирортангизнинг намозда туриб таҳорати бузилса, бурнини ушлаб, ундан чиқсин».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا أَبُو حُمَيْدٍ الْمِصِّيصِيُّ ، نا حَجَّاجٌ , نا ابْنُ جُرَيْجٍ , أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِذَا أَحْدَثَ أَحَدُكُمْ فِي صَلاتِهِ فَلْيَأْخُذْ بِأَنْفِهِ ثُمَّ لِيَنْصَرِفْ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Birortangizning namozida tahorati buzilsa, burnidan tutsin, soʻng (namozdan) chiqsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг намозида таҳорати бузилса, бурнидан тутсин, сўнг (намоздан) чиқсин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ، نا عُبَيْدُ بْنُ شَرِيكٍ , نا نُعَيْمٌ , نا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " إِذَا أَحْدَثَ أَحَدُكُمْ فِي صَلاتِهِ فَلْيَأْخُذْ عَلَى أَنْفِهِ وَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ "
Oisha (roziyallohu anho) Nabiy ﷺdan rivoyat qildi. U zot: «Birortangizning namozida tahorati buzilsa, burnini tutsin va (namozdan) chiqib, tahorat olsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) Набий ﷺдан ривоят қилди. У зот: «Бирортангизнинг намозида таҳорати бузилса, бурнини тутсин ва (намоздан) чиқиб, таҳорат олсин», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ , نا ابْنُ حَنَانٍ , نا بَقِيَّةُ , نا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ ، نا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ , عَنْ مُحَمَّدٍ الْخُزَاعِيِّ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّهَا قَالَتْ : " مَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ مُنْذُ أنزلت عَلَيْهِ سُورَةُ الْمَائِدَةِ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ "
Oisha (roziyallohu anho) dedi: «Rasululloh ﷺ oʻzlariga Moida surasi nozil qilinganidan boshlab, Alloh azza va jallaga qovushgunlariga qadar mash tortishda davom etdilar».Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: «Расулуллоҳ ﷺ ўзларига Моида сураси нозил қилинганидан бошлаб, Аллоҳ азза ва жаллага қовушгунларига қадар маш тортишда давом этдилар».
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْمَدَنِيُّ , ثنا مَالِكٌ . ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , ثنا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى , نا ابْنُ وَهْبٍ , أَنَّ مَالِكًا أَخْبَرَهُ ح , وَحَدَّثَنَا أَبُو رَوْقٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكْرٍ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَلادٍ , ثنا مَعْنُ بْنُ عِيسَى , ثنا مَالِكٌ . ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ الْمُهْتَدِي , وَمُحَمَّدُ بْنُ بَدْرٍ , قَالا : نا بَكْرُ بْنُ سَهْلٍ , نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ , أنا مَالِكٌ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّهَا قَالَتْ : قَالَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي لا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاةَ , قَالَتْ : فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَ بِالْحَيْضَةِ , فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَاتْرُكِي الصَّلاةَ , فَإِذَا ذَهَبَ قَدْرُهَا فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّي "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima binti Abu Hubaysh Rasululloh ﷺga: «Yo Rasululloh, men poklanmayapman. Namozni tark etayinmi?» dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Bu — bir tomirdan (chiqayotgan qon), hayz emas. Hayz kelsa, namozni tark et; uning miqdori oʻtib ketsa, badaningdan qonni yuvib, namoz oʻqi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинти Абу Ҳубайш Расулуллоҳ ﷺга: «Ё Расулуллоҳ, мен покланмаяпман. Намозни тарк этайинми?» деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бу — бир томирдан (чиқаётган қон), ҳайз эмас. Ҳайз келса, намозни тарк эт; унинг миқдори ўтиб кетса, баданингдан қонни ювиб, намоз ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَاعِدٍ ، نا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ , وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , قَالا : نا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , نا أَبُو مُعَاوِيَةَ ، ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا ابْنُ كَرَامَةَ , نا أَبُو أُسَامَةَ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , وَقَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنِي أبِي , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاةَ ؟ قَالَ : " لا إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَ بِالْحَيْضِ , فَإِذَا أَقْبَلَتْ حَيْضَتُكِ فَدَعِي الصَّلاةَ فَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي وَصَلِّي " . وَقَالَ يَحْيَى : " وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّي " , زَادَ أَبُو مُعَاوِيَةَ : قَالَ هِشَامٌ , قَالَ أَبِي : ثُمَّ تَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلاةٍ حَتَّى يَجِيءَ ذَلِكَ الْوَقْتُ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Fotima binti Abu Hubaysh Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etayinmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayzing kelganida namozni tark qil, u ketganida esa yuvinib, namoz oʻqi», dedilar. Yahyo esa: «U ketganida oʻzingdan qonni yuvib, namoz oʻqi», dedi. Abu Muoviya ziyoda qildi: Hishom aytdi: Otam aytdi: «Soʻng oʻsha vaqt kelguncha har bir namoz uchun tahorat qil».Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Фотима бинти Абу Ҳубайш Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайинми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайзинг келганида намозни тарк қил, у кетганида эса ювиниб, намоз ўқи», дедилар. Яҳё эса: «У кетганида ўзингдан қонни ювиб, намоз ўқи», деди. Абу Муовия зиёда қилди: Ҳишом айтди: Отам айтди: «Сўнг ўша вақт келгунча ҳар бир намоз учун таҳорат қил».
حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَشِّرٍ ، ثنا أَبُو مُوسَى ، ثنا ابْنُ عَدِيٍّ ، بِهَذَا إِمْلاءً مِنْ كِتَابِهِ , ثُمَّ حَدَّثَنَا بِهِ بَعْدُ حِفْظًا , نا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو , عَنِ ابْنِ شِهَابٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ كَانَتْ تُسْتَحَاضُ , قَالَتْ : فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّ دَمَ الْحَيْضِ أَسْوَدُ يُعْرَفُ , فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنِ الصَّلاةِ , وَإِذَا كَانَ الآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّي "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Fotima binti Abu Hubaysh istihoza koʻrar edi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Hayz qoni — tanib olinadigan qora qondir. Agar shunday boʻlsa, namozdan toʻxta. Boshqasi boʻlsa, tahorat olib namoz oʻqi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Фотима бинти Абу Ҳубайш истиҳоза кўрар эди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳайз қони — таниб олинадиган қора қондир. Агар шундай бўлса, намоздан тўхта. Бошқаси бўлса, таҳорат олиб намоз ўқи», дедилар.