حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مِنْ عِنْدِهَا وَهُوَ مَسْرُورٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ وَهُوَ كَئِيبٌ فَقَالَ " إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا دَخَلْتُهَا إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ قَدْ شَقَقْتُ عَلَى أُمَّتِي " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uning oldidan xursand holda chiqib ketdilar, soʻngra mening oldimga gʻamgin holda qaytib keldilar va: «Men Kaʼbaning ichiga kirdim. Agar oldindan bilganimni keyin bilganimdek bilganimda edi, uning ichiga kirmagan boʻlardim. Men ummatimni qiyinchilikka solib qoʻyishimdan qoʻrqaman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унинг олдидан хурсанд ҳолда чиқиб кетдилар, сўнгра менинг олдимга ғамгин ҳолда қайтиб келдилар ва: «Мен Каъбанинг ичига кирдим. Агар олдиндан билганимни кейин билганимдек билганимда эди, унинг ичига кирмаган бўлардим. Мен умматимни қийинчиликка солиб қўйишимдан қўрқаман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا يَحْرُمُ مِنَ الْوِلاَدَةِ " .
Paygʻambar ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ: «Nasab (qarindoshlik) sababli harom boʻladigan narsa emizish (sut qarindoshligi) sababli ham harom boʻladi», dedilar.Пайғамбар ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ: «Насаб (қариндошлик) сабабли ҳаром бўладиган нарса эмизиш (сут қариндошлиги) сабабли ҳам ҳаром бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ أَفْلَحُ بْنُ أَبِي الْقُعَيْسِ فَاسْتَتَرْتُ مِنْهُ . قَالَ تَسْتَتِرِينَ مِنِّي وَأَنَا عَمُّكِ قَالَتْ قُلْتُ مِنْ أَيْنَ قَالَ أَرْضَعَتْكِ امْرَأَةُ أَخِي . قَالَتْ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ . فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ " إِنَّهُ عَمُّكِ فَلْيَلِجْ عَلَيْكِ " .
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Aflah ibn Abul Quays mening oldimga kirdi, men undan (parda ortiga) berkindim. U: «Sen mendan berkinasanmi, holbuki men sening amakingman?» dedi. Men: «Qaydan (amakim boʻlasan)?» dedim. U: «Seni mening akamning xotini emizgan», dedi. Men: «Meni oyol emizgan, erkak emizmagan-ku», dedim. Soʻng Rasululloh ﷺ oldimga kirdilar va men bu (voqea)ni u zotga aytib berdim. U zot: «Albatta, u sening amakingdir, oldingga kiraversin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Афлаҳ ибн Абул Қуайс менинг олдимга кирди, мен ундан (парда ортига) беркиндим. У: «Сен мендан беркинасанми, ҳолбуки мен сенинг амакингман?» деди. Мен: «Қайдан (амаким бўласан)?» дедим. У: «Сени менинг акамнинг хотини эмизган», деди. Мен: «Мени оёл эмизган, эркак эмизмаган-ку», дедим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ олдимга кирдилар ва мен бу (воқеа)ни у зотга айтиб бердим. У зот: «Албатта, у сенинг амакингдир, олдингга кираверсин», дедилар.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا رَجُلٌ قَالَ حَفْصٌ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ - ثُمَّ اتَّفَقَا - قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ . فَقَالَ " انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنَ الْمَجَاعَةِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirdilar, uning yonida bir erkak bor edi. Hafs (rivoyatida): «Bu u zotga ogʻir botdi va yuzlari oʻzgardi», dedi. Soʻng (ikkala rovoyat) bir xil: U (Oisha): «Ey Rasululloh, u mening sut akam», dedi. U zot: «Kimlar sizlarning (sut) birodarlaringiz ekanini diqqat bilan koʻrib oling. Chunki emizish (sut qarindoshligi) faqat ochlik (chaqaloqlik chogʻidagi emizish) tufaylidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, унинг ёнида бир эркак бор эди. Ҳафс (ривоятида): «Бу у зотга оғир ботди ва юзлари ўзгарди», деди. Сўнг (иккала ровоят) бир хил: У (Оиша): «Эй Расулуллоҳ, у менинг сут акам», деди. У зот: «Кимлар сизларнинг (сут) биродарларингиз эканини диққат билан кўриб олинг. Чунки эмизиш (сут қариндошлиги) фақат очлик (чақалоқлик чоғидаги эмизиш) туфайлидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ فِيمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ يُحَرِّمْنَ ثُمَّ نُسِخْنَ بِخَمْسٍ مَعْلُومَاتٍ يُحَرِّمْنَ فَتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُنَّ مِمَّا يُقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Alloh azza va jalla Qurʼonda nozil qilgan (hukmlar) orasida ‹oʻn marta emizish nikohni harom qiladi› degani bor edi. Soʻng bu hukm ‹besh marta maʼlum emizish harom qiladi› degan (hukm) bilan bekor qilindi. Nabiy ﷺ vafot etganlarida, bu (besh emizish hukmi yozilgan soʻzlar) Qurʼondan oʻqiladigan (oyatlar) qatorida edi» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Аллоҳ азза ва жалла Қуръонда нозил қилган (ҳукмлар) орасида ‹ўн марта эмизиш никоҳни ҳаром қилади› дегани бор эди. Сўнг бу ҳукм ‹беш марта маълум эмизиш ҳаром қилади› деган (ҳукм) билан бекор қилинди. Набий ﷺ вафот этганларида, бу (беш эмизиш ҳукми ёзилган сўзлар) Қуръондан ўқиладиган (оятлар) қаторида эди» деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُحَرِّمُ الْمَصَّةُ وَلاَ الْمَصَّتَانِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir marta soʻrish ham, ikki marta soʻrish ham (nikohni) harom qilmaydi» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир марта сўриш ҳам, икки марта сўриш ҳам (никоҳни) ҳаром қилмайди» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرَأَةٍ نَكَحَتْ بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهَا فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ " فَإِنْ دَخَلَ بِهَا فَالْمَهْرُ لَهَا بِمَا أَصَابَ مِنْهَا فَإِنْ تَشَاجَرُوا فَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لاَ وَلِيَّ لَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayol valiylarining izinsiz turmushga chiqsa, uning nikohi botildir», deya uch marta aytdilar. «Agar (eri) u bilan qoʻshilgan boʻlsa, undan bahramand boʻlgani evaziga unga mahr (vojib) boʻladi. Agar (valiylar) tortishib qolsalar, valiysi yoʻq kishining valiysi sultondir (hokimdir)», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёл валийларининг изинсиз турмушга чиқса, унинг никоҳи ботилдир», дея уч марта айтдилар. «Агар (эри) у билан қўшилган бўлса, ундан баҳраманд бўлгани эвазига унга маҳр (вожиб) бўлади. Агар (валийлар) тортишиб қолсалар, валийси йўқ кишининг валийси султондир (ҳокимдир)», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ تَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا بِنْتُ سَبْعٍ - قَالَ سُلَيْمَانُ أَوْ سِتٍّ - وَدَخَلَ بِي وَأَنَا بِنْتُ تِسْعٍ .
Oisha (roziyallohu anho) aytadilar: Rasululloh ﷺ menga yetti yoshimda — Sulaymon: «yoki olti yoshimda» dedi — uylandilar va men toʻqqiz yoshimda boʻlganimda men bilan qoʻshildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ менга етти ёшимда — Сулаймон: «ёки олти ёшимда» деди — уйландилар ва мен тўққиз ёшимда бўлганимда мен билан қўшилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ طَلْحَةَ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُدْخِلَ امْرَأَةً عَلَى زَوْجِهَا قَبْلَ أَنْ يُعْطِيَهَا شَيْئًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ خَيْثَمَةُ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَائِشَةَ .
Oisha (roziyallohu anho) aytadilar: Rasululloh ﷺ menga (er) ayolga biror narsa (mahr) bermasidan oldin, bir ayolni eriga (kelin qilib) kiritishimni buyurdilar. Abu Dovud dedi: Xaysama Oisha (roziyallohu anho)dan (hadis) eshitmagan.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ менга (эр) аёлга бирор нарса (маҳр) бермасидан олдин, бир аёлни эрига (келин қилиб) киритишимни буюрдилар. Абу Довуд деди: Хайсама Оиша (розияллоҳу анҳо)дан (ҳадис) эшитмаган.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْخَطْمِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْسِمُ فَيَعْدِلُ وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ هَذَا قَسْمِي فِيمَا أَمْلِكُ فَلاَ تَلُمْنِي فِيمَا تَمْلِكُ وَلاَ أَمْلِكُ " . يَعْنِي الْقَلْبَ .
Muso ibn Ismoil Hammoddan, u Ayyubdan, u Abu Qilobadan, u Abdulloh ibn Yazid al-Xatmiydan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi. U: «Rasululloh ﷺ (kunlarini) taqsim qilib, adolat qilar va: ‹Allohim, bu mening qoʻlimda boʻlgan narsadagi taqsimimdir. Sen ega boʻlib, men ega boʻlmagan narsada meni malomat qilma›, deb aytar edilar», dedi. Yaʼni qalbni (nazarda tutdilar).Мусо ибн Исмоил Ҳаммоддан, у Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абдуллоҳ ибн Язид ал-Хатмийдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади. У: «Расулуллоҳ ﷺ (кунларини) тақсим қилиб, адолат қилар ва: ‹Аллоҳим, бу менинг қўлимда бўлган нарсадаги тақсимимдир. Сен эга бўлиб, мен эга бўлмаган нарсада мени маломат қилма›, деб айтар эдилар», деди. Яъни қалбни (назарда тутдилар).
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَأْذِنُنَا إِذَا كَانَ فِي يَوْمِ الْمَرْأَةِ مِنَّا بَعْدَ مَا نَزَلَتْ { تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ } قَالَتْ مُعَاذَةُ فَقُلْتُ لَهَا مَا كُنْتِ تَقُولِينَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كُنْتُ أَقُولُ إِنْ كَانَ ذَلِكَ إِلَىَّ لَمْ أُوثِرْ أَحَدًا عَلَى نَفْسِي .
Yahyo ibn Main va Muhammad ibn Iso Abbod ibn Abboddan, u Osimdan, u Muozadan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladilar. U: «{Ulardan xohlaganingni (navbatdan) keyinga surasan va xohlaganingni oʻzingga yaqin tutasan} (Ahzob 51) oyati nozil boʻlgandan keyin, Rasululloh ﷺ bizning birortamizning navbat kunimiz boʻlsa, (boshqa ayolnikiga oʻtish uchun) bizdan ruxsat soʻrar edilar», dedi. Muoza aytdi: «Men unga: ‹Siz Rasululloh ﷺ ga nima deb aytar edingiz?› dedim. U: ‹Men: ‹Agar bu ish menga bogʻliq boʻlsa, hech kimni oʻzimdan afzal koʻrmas edim›, deb aytardim›, dedi».Яҳё ибн Маин ва Муҳаммад ибн Исо Аббод ибн Аббоддан, у Осимдан, у Муозадан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладилар. У: «{Улардан хоҳлаганингни (навбатдан) кейинга сурасан ва хоҳлаганингни ўзингга яқин тутасан} (Аҳзоб 51) ояти нозил бўлгандан кейин, Расулуллоҳ ﷺ бизнинг бирортамизнинг навбат кунимиз бўлса, (бошқа аёлникига ўтиш учун) биздан рухсат сўрар эдилар», деди. Муоза айтди: «Мен унга: ‹Сиз Расулуллоҳ ﷺ га нима деб айтар эдингиз?› дедим. У: ‹Мен: ‹Агар бу иш менга боғлиқ бўлса, ҳеч кимни ўзимдан афзал кўрмас эдим›, деб айтардим›, деди».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا الْهَجَرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَإِنْ أَصَابَ - تَعْنِي ثَوْبَهُ - مِنْهُ شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ .
Xilos al-Hajariy aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganlarini eshitdim: «Men hayz koʻrgan, qon kelayotgan holimda Rasululloh ﷺ bilan bitta choyshab (ich kiyim) ichida tunar edik. Agar mendan u zotga biror narsa tegsa, oʻsha joyni yuvar, undan boshqa joyni yuvmas edilar. Agar undan — yaʼni u zotning kiyimlaridan — biror narsa (menga) tegsa, oʻsha joyni yuvar, undan boshqa joyni yuvmas edilar va oʻsha (kiyim)da namoz oʻqir edilar».Хилос ал-Ҳажарий айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганларини эшитдим: «Мен ҳайз кўрган, қон келаётган ҳолимда Расулуллоҳ ﷺ билан битта чойшаб (ич кийим) ичида тунар эдик. Агар мендан у зотга бирор нарса тегса, ўша жойни ювар, ундан бошқа жойни ювмас эдилар. Агар ундан — яъни у зотнинг кийимларидан — бирор нарса (менга) тегса, ўша жойни ювар, ундан бошқа жойни ювмас эдилар ва ўша (кийим)да намоз ўқир эдилар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ مُظَاهِرٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " طَلاَقُ الأَمَةِ تَطْلِيقَتَانِ وَقُرْؤُهَا حَيْضَتَانِ " . قَالَ أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنِي مُظَاهِرٌ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ " وَعِدَّتُهَا حَيْضَتَانِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ حَدِيثٌ مَجْهُولٌ .
Muhammad ibn Masʼud bizga Abu Osim orqali, u Ibn Jurayjdan, u Muzohirdan, u Qosim ibn Muhammaddan, u Oishadan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot: «Choʻrining taloqi ikki marta aytish bilan boʻladi, uning poklik (idda) muddati ikki hayzdir», dedilar. Abu Osim aytdi: Menga Muzohir hadis aytdi, menga Qosim Oishadan, u Nabiy ﷺdan shuningdek rivoyat qildi, faqat u: «Uning iddasi ikki hayzdir», dedi. Abu Dovud aytdi: Bu mavhum (majhul) hadisdir.Муҳаммад ибн Масъуд бизга Абу Осим орқали, у Ибн Журайждан, у Музоҳирдан, у Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оишадан, у Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот: «Чўрининг талоқи икки марта айтиш билан бўлади, унинг поклик (идда) муддати икки ҳайздир», дедилар. Абу Осим айтди: Менга Музоҳир ҳадис айтди, менга Қосим Оишадан, у Набий ﷺдан шунингдек ривоят қилди, фақат у: «Унинг иддаси икки ҳайздир», деди. Абу Довуд айтди: Бу мавҳум (мажҳул) ҳадисдир.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَرْنَاهُ فَلَمْ يَعُدَّ ذَلِكَ شَيْئًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni ixtiyorli qoʻyib berdilar (yaʼni: yo meni, yo dunyoni tanlang, dedilar), biz esa u zotni tanladik. U zot buni hech narsa (taloq) deb hisoblamadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни ихтиёрли қўйиб бердилар (яъни: ё мени, ё дунёни танланг, дедилар), биз эса у зотни танладик. У зот буни ҳеч нарса (талоқ) деб ҳисобламадилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، مِثْلَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan ham boshqa sanad bilan shunga oʻxshash hadis rivoyat qilingan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ҳам бошқа санад билан шунга ўхшаш ҳадис ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو السَّدُوسِيُّ الْمَدِينِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ سَهْلٍ، كَانَتْ عِنْدَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ فَضَرَبَهَا فَكَسَرَ بَعْضَهَا فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ الصُّبْحِ فَاشْتَكَتْهُ إِلَيْهِ فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثَابِتًا فَقَالَ " خُذْ بَعْضَ مَالِهَا وَفَارِقْهَا " . فَقَالَ وَيَصْلُحُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَإِنِّي أَصْدَقْتُهَا حَدِيقَتَيْنِ وَهُمَا بِيَدِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُذْهُمَا فَفَارِقْهَا " . فَفَعَلَ .
Oisha Ummul moʼminin (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Habiba binti Sahl Sobit ibn Qays ibn Shammosning nikohida edi. U (Sobit) uni urib, baʼzi joyini singdirib qoʻydi. Shunda u (Habiba) bomdoddan keyin Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, u (eri) ustidan u zotga shikoyat qildi. Nabiy ﷺ Sobitni chaqirib: «Uning molidan baʼzisini olib, undan ajral», dedilar. U: «Bu durust boʻladimi, ey Rasululloh?», dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Men unga mahr qilib ikki bogʻ bergan edim, ular hozir uning qoʻlida», dedi. Nabiy ﷺ: «Oʻsha ikkovini olib, undan ajral», dedilar. U esa shunday qildi.Оиша Уммул мўминин (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Ҳабиба бинти Саҳл Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг никоҳида эди. У (Собит) уни уриб, баъзи жойини сингдириб қўйди. Шунда у (Ҳабиба) бомдоддан кейин Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, у (эри) устидан у зотга шикоят қилди. Набий ﷺ Собитни чақириб: «Унинг молидан баъзисини олиб, ундан ажрал», дедилар. У: «Бу дуруст бўладими, эй Расулуллоҳ?», деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Мен унга маҳр қилиб икки боғ берган эдим, улар ҳозир унинг қўлида», деди. Набий ﷺ: «Ўша икковини олиб, ундан ажрал», дедилар. У эса шундай қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، فِي قِصَّةِ بَرِيرَةَ قَالَتْ كَانَ زَوْجُهَا عَبْدًا فَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَلَوْ كَانَ حُرًّا لَمْ يُخَيِّرْهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan Bariraning qissasi haqida rivoyat qilinadi. U: «Uning eri qul edi, shuning uchun Rasululloh ﷺ uni ixtiyorli qildilar. U esa oʻzini (yaʼni eridan ajralishni) ixtiyor qildi. Agar (eri) ozod kishi boʻlganida, uni ixtiyorli qilmas edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Бариранинг қиссаси ҳақида ривоят қилинади. У: «Унинг эри қул эди, шунинг учун Расулуллоҳ ﷺ уни ихтиёрли қилдилар. У эса ўзини (яъни эридан ажралишни) ихтиёр қилди. Агар (эри) озод киши бўлганида, уни ихтиёрли қилмас эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَالْوَلِيدُ بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ بَرِيرَةَ، خَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ زَوْجُهَا عَبْدًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Barirani Rasululloh ﷺ ixtiyorli qildilar, eri esa qul edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Барирани Расулуллоҳ ﷺ ихтиёрли қилдилар, эри эса қул эди.
حَدَّثَنَا ابْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ زَوْجَ، بَرِيرَةَ كَانَ حُرًّا حِينَ أُعْتِقَتْ وَأَنَّهَا خُيِّرَتْ فَقَالَتْ مَا أُحِبُّ أَنْ أَكُونَ مَعَهُ وَإِنَّ لِي كَذَا وَكَذَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Barira ozod qilingan paytda uning eri ozod kishi edi va u ixtiyorli qilingan edi. Shunda u: «Men u bilan birga boʻlishni yoqtirmayman, mening unda shunday-shunday (norozichiliklarim) bor», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Барира озод қилинган пайтда унинг эри озод киши эди ва у ихтиёрли қилинган эди. Шунда у: «Мен у билан бирга бўлишни ёқтирмайман, менинг унда шундай-шундай (норозичиликларим) бор», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، وَعَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، وَعَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ بَرِيرَةَ، أُعْتِقَتْ وَهِيَ عِنْدَ مُغِيثٍ - عَبْدٍ لآلِ أَبِي أَحْمَدَ - فَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ لَهَا " إِنْ قَرِبَكِ فَلاَ خِيَارَ لَكِ " .
Moʻminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Barira ozod qilingan paytda u Abu Ahmad oilasining quli boʻlgan Mugʻiysning (nikohida) edi. Shunda Rasululloh ﷺ uni ixtiyorli qildilar va unga: «Agar u sen bilan (yaqinlik) qilsa, sen uchun ixtiyor yoʻq», dedilar.Мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Барира озод қилинган пайтда у Абу Аҳмад оиласининг қули бўлган Муғийснинг (никоҳида) эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни ихтиёрли қилдилар ва унга: «Агар у сен билан (яқинлик) қилса, сен учун ихтиёр йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - وَابْنُ السَّرْحِ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مُسَدَّدٌ وَابْنُ السَّرْحِ يَوْمًا مَسْرُورًا وَقَالَ عُثْمَانُ يُعْرَفُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ فَقَالَ " أَىْ عَائِشَةُ أَلَمْ تَرَىْ أَنَّ مُجَزِّزًا الْمُدْلِجِيَّ رَأَى زَيْدًا وَأُسَامَةَ قَدْ غَطَّيَا رُءُوسَهُمَا بِقَطِيفَةٍ وَبَدَتْ أَقْدَامُهُمَا فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ أُسَامَةُ أَسْوَدَ وَكَانَ زَيْدٌ أَبْيَضَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar — Musaddad va Ibn as-Sarh: «bir kuni xursand holatda», dedilar, Usmon esa: «yuzlaridagi quvonch chiziqlari sezilib turardi», dedi — va: «Ey Oisha, Mujazziz al-Mudlajiy Zayd bilan Usomani yopinchiq bilan boshlarini berkitib, oyoqlari ochilib qolgan holatda koʻrib: ‹Bu oyoqlarning baʼzisi baʼzisidan (bir-biriga oʻxshash, yaʼni ota-bola)dir›, deganini koʻrmadingmi (bilmadingmi)?» dedilar. Abu Dovud aytdi: Usoma qora rangli, Zayd esa oq rangli edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар — Мусаддад ва Ибн ас-Сарҳ: «бир куни хурсанд ҳолатда», дедилар, Усмон эса: «юзларидаги қувонч чизиқлари сезилиб турарди», деди — ва: «Эй Оиша, Мужаззиз ал-Мудлажий Зайд билан Усомани ёпинчиқ билан бошларини беркитиб, оёқлари очилиб қолган ҳолатда кўриб: ‹Бу оёқларнинг баъзиси баъзисидан (бир-бирига ўхшаш, яъни ота-бола)дир›, деганини кўрмадингми (билмадингми)?» дедилар. Абу Довуд айтди: Усома қора рангли, Зайд эса оқ рангли эди.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، اخْتَصَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ابْنِ أَمَةِ زَمْعَةَ فَقَالَ سَعْدٌ أَوْصَانِي أَخِي عُتْبَةُ إِذَا قَدِمْتُ مَكَّةَ أَنْ أَنْظُرَ إِلَى ابْنِ أَمَةِ زَمْعَةَ فَأَقْبِضَهُ فَإِنَّهُ ابْنُهُ . وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي ابْنُ أَمَةِ أَبِي وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي . فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ فَقَالَ " الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَاحْتَجِبِي عَنْهُ يَا سَوْدَةُ " . زَادَ مُسَدَّدٌ فِي حَدِيثِهِ وَقَالَ " هُوَ أَخُوكَ يَا عَبْدُ " . .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Saʼd ibn Abu Vaqqos va Abd ibn Zamʼa Zamʼaning choʻrisining oʻgʻli haqida Rasululloh ﷺ huzurlarida nizolashdilar. Saʼd: «Akam Utba ‹Makkaga borganingda, Zamʼaning choʻrisining oʻgʻliga qara va uni oʻz qoʻlingga ol, chunki u uning oʻgʻlidir› deb menga vasiyat qilgan edi», dedi. Abd ibn Zamʼa esa: «U mening akamdir, otamning choʻrisining oʻgʻli boʻlib, otamning toʻshagida tugʻilgan», dedi. Rasululloh ﷺ uning Utbaga ochiq oʻxshashligini koʻrdilar va: «Bola toʻshakka tegishlidir, zinokorga esa tosh (mahrumlik) bordir. Ey Savda, sen undan parda tutgin (ondan oʻzingni berkitgin)», dedilar. Musaddad oʻz rivoyatida shuni ziyoda qildi: «Ey Abd, u sening akangdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Саъд ибн Абу Ваққос ва Абд ибн Замъа Замъанинг чўрисининг ўғли ҳақида Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида низолашдилар. Саъд: «Акам Утба ‹Маккага борганингда, Замъанинг чўрисининг ўғлига қара ва уни ўз қўлингга ол, чунки у унинг ўғлидир› деб менга васият қилган эди», деди. Абд ибн Замъа эса: «У менинг акамдир, отамнинг чўрисининг ўғли бўлиб, отамнинг тўшагида туғилган», деди. Расулуллоҳ ﷺ унинг Утбага очиқ ўхшашлигини кўрдилар ва: «Бола тўшакка тегишлидир, зинокорга эса тош (маҳрумлик) бордир. Эй Савда, сен ундан парда тутгин (ондан ўзингни беркитгин)», дедилар. Мусаддад ўз ривоятида шуни зиёда қилди: «Эй Абд, у сенинг акангдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ - يَعْنِي ثَلاَثًا - فَتَزَوَّجَتْ زَوْجًا غَيْرَهُ فَدَخَلَ بِهَا ثُمَّ طَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يُوَاقِعَهَا أَتَحِلُّ لِزَوْجِهَا الأَوَّلِ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَحِلُّ لِلأَوَّلِ حَتَّى تَذُوقَ عُسَيْلَةَ الآخَرِ وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَهَا " .
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Rasululloh ﷺ dan bir kishi haqida soʻraldi: u xotinini taloq qilibdi — yaʼni uch marta — ayol esa boshqa erga tegib, u (yangi er) unga qoʻshilibdi (jimoʼ qilibdi), soʻng unga qoʻshilishidan oldin uni taloq qilibdi; ayol birinchi eriga halol boʻladimi? (Oisha) aytdi: Paygʻambar ﷺ: «U birinchi (er)ga halol boʻlmaydi, toki u (ayol) keyingisining asalidan totmaguncha va u (keyingi er) uning asalidan totmaguncha», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ дан бир киши ҳақида сўралди: у хотинини талоқ қилибди — яъни уч марта — аёл эса бошқа эрга тегиб, у (янги эр) унга қўшилибди (жимў қилибди), сўнг унга қўшилишидан олдин уни талоқ қилибди; аёл биринчи эрига ҳалол бўладими? (Оиша) айтди: Пайғамбар ﷺ: «У биринчи (эр)га ҳалол бўлмайди, токи у (аёл) кейингисининг асалидан тотмагунча ва у (кейинги эр) унинг асалидан тотмагунча», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَحَفَّظُ مِنْ شَعْبَانَ مَا لاَ يَتَحَفَّظُ مِنْ غَيْرِهِ ثُمَّ يَصُومُ لِرُؤْيَةِ رَمَضَانَ فَإِنْ غُمَّ عَلَيْهِ عَدَّ ثَلاَثِينَ يَوْمًا ثُمَّ صَامَ .
Ahmad ibn Hanbal bizga aytib berdi: Abdurrahmon ibn Mahdiy menga aytib berdi: Muoviya ibn Solih menga aytib berdi, Abdulloh ibn Abu Qaysdan: U dedi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganlarini eshitdim: Rasululloh ﷺ Shaʼbon (oyini) boshqa hech bir oyni kuzatmagan darajada (diqqat bilan) kuzatar edilar, soʻng Ramazon (hilolini) koʻrishlari bilan roʻza tutar edilar. Agar (osmon) bulutli boʻlib (koʻrinmay) qolsa, oʻttiz kun sanab, soʻng roʻza tutar edilar.Аҳмад ибн Ҳанбал бизга айтиб берди: Абдурраҳмон ибн Маҳдий менга айтиб берди: Муовия ибн Солиҳ менга айтиб берди, Абдуллоҳ ибн Абу Қайсдан: У деди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганларини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ Шаъбон (ойини) бошқа ҳеч бир ойни кузатмаган даражада (диққат билан) кузатар эдилар, сўнг Рамазон (ҳилолини) кўришлари билан рўза тутар эдилар. Агар (осмон) булутли бўлиб (кўринмай) қолса, ўттиз кун санаб, сўнг рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، وَعَلْقَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ وَيُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَ لإِرْبِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador holatlarida (ayollarini) oʻpar va roʻzador holatlarida (ularga) tana yaqinlashtirar edilar, lekin u zot oʻzingizning oranglardagi nafsiga eng koʻp egalik qila oladigan kishi edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолатларида (аёлларини) ўпар ва рўзадор ҳолатларида (уларга) тана яқинлаштирар эдилар, лекин у зот ўзингизнинг оранглардаги нафсига энг кўп эгалик қила оладиган киши эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ فِي شَهْرِ الصَّوْمِ .
Abu Tavba Robiyʼ ibn Nofiʼ bizga hadis aytdi, Abul Ahvas bizga hadis aytdi, u Ziyod ibn Iloqadan, u Amr ibn Maymundan, u Oishadan (roziyallohu anho) rivoyat qildi. U kishi aytdilar: Rasululloh ﷺ roʻza oyida (meni) oʻpar edilar.Абу Тавба Робийъ ибн Нофиъ бизга ҳадис айтди, Абул Аҳвас бизга ҳадис айтди, у Зиёд ибн Илоқадан, у Амр ибн Маймундан, у Оишадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди. У киши айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ рўза ойида (мени) ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ الْقُرَشِيَّ - عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُنِي وَهُوَ صَائِمٌ وَأَنَا صَائِمَةٌ .
Muhammad ibn Kasir bizga hadis aytdi, Sufyon bizga xabar berdi, u Saʼd ibn Ibrohimdan, u Talha ibn Abdullohdan — yaʼni Ibn Usmon al-Qurashiydan — u Oishadan (roziyallohu anho) rivoyat qildi. U kishi aytdilar: Rasululloh ﷺ men roʻzador, oʻzlari ham roʻzador holatda meni oʻpar edilar.Муҳаммад ибн Касир бизга ҳадис айтди, Суфён бизга хабар берди, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Талҳа ибн Абдуллоҳдан — яъни Ибн Усмон ал-Қурашийдан — у Оишадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди. У киши айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ мен рўзадор, ўзлари ҳам рўзадор ҳолатда мени ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دِينَارٍ، حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ أَوْسٍ الْعَبْدِيُّ، عَنْ مِصْدَعٍ أَبِي يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُقَبِّلُهَا وَهُوَ صَائِمٌ وَيَمُصُّ لِسَانَهَا .
Muhammad ibn Iso bizga hadis aytdi, Muhammad ibn Dinor bizga hadis aytdi, Saʼd ibn Avs al-Abdiy bizga hadis aytdi, u Misdaʼ Abu Yahyodan, u Oishadan (roziyallohu anho) rivoyat qildi: Nabiy ﷺ roʻzador holatlarida u kishini oʻpar va tillarini soʻrar edilar.Муҳаммад ибн Исо бизга ҳадис айтди, Муҳаммад ибн Динор бизга ҳадис айтди, Саъд ибн Авс ал-Абдий бизга ҳадис айтди, у Мисдаъ Абу Яҳёдан, у Оишадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди: Набий ﷺ рўзадор ҳолатларида у кишини ўпар ва тилларини сўрар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، - يَعْنِي الْقَعْنَبِيَّ - عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِي يُونُسَ، مَوْلَى عَائِشَةَ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَجُلاً قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُصْبِحُ جُنُبًا وَأَنَا أُرِيدُ الصِّيَامَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأَنَا أُصْبِحُ جُنُبًا وَأَنَا أُرِيدُ الصِّيَامَ فَأَغْتَسِلُ وَأَصُومُ " . فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ لَسْتَ مِثْلَنَا قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَخْشَاكُمْ لِلَّهِ وَأَعْلَمَكُمْ بِمَا أَتَّبِعُ " .
Abdulloh ibn Maslama — yaʼni al-Qaʼnabiy — bizga Molikdan hadis aytdi, u Abdulloh ibn Abdurrahmon ibn Maʼmar al-Ansoriydan, u Oishaning ozod qilgan quli Abu Yunusdan, u Nabiy ﷺning zavjalari Oishadan (roziyallohu anho) rivoyat qildi: Bir kishi eshik oldida turgan holda Rasulullohga ﷺ: «Ey Rasululloh, men junub holda tonglayman, roʻza tutmoqchiman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men ham junub holda tonglayman va roʻza tutmoqchi boʻlaman, soʻng gʻusl qilib roʻza tutaman», dedilar. U kishi: «Ey Rasululloh, siz bizga oʻxshamaysiz, Alloh sizning oldingi va keyingi gunohlaringizni magʻfirat qilgan», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ gʻazablanib: «Allohga qasamki, men sizlarning Allohdan eng koʻp qoʻrqadiganingiz va oʻzim ergashayotgan narsani eng yaxshi biladiganingiz boʻlishni umid qilaman», dedilar.Абдуллоҳ ибн Маслама — яъни ал-Қаънабий — бизга Моликдан ҳадис айтди, у Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмон ибн Маъмар ал-Ансорийдан, у Оишанинг озод қилган қули Абу Юнусдан, у Набий ﷺнинг завжалари Оишадан (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди: Бир киши эшик олдида турган ҳолда Расулуллоҳга ﷺ: «Эй Расулуллоҳ, мен жунуб ҳолда тонглайман, рўза тутмоқчиман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ҳам жунуб ҳолда тонглайман ва рўза тутмоқчи бўламан, сўнг ғусл қилиб рўза тутаман», дедилар. У киши: «Эй Расулуллоҳ, сиз бизга ўхшамайсиз, Аллоҳ сизнинг олдинги ва кейинги гуноҳларингизни мағфират қилган», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ғазабланиб: «Аллоҳга қасамки, мен сизларнинг Аллоҳдан энг кўп қўрқадиганингиз ва ўзим эргашаётган нарсани энг яхши биладиганингиз бўлишни умид қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَتَى رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْتَرَقْتُ . فَسَأَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا شَأْنُهُ قَالَ أَصَبْتُ أَهْلِي . قَالَ " تَصَدَّقْ " . قَالَ وَاللَّهِ مَا لِي شَىْءٌ وَلاَ أَقْدِرُ عَلَيْهِ . قَالَ " اجْلِسْ " . فَجَلَسَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ أَقْبَلَ رَجُلٌ يَسُوقُ حِمَارًا عَلَيْهِ طَعَامٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ آنِفًا " . فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَصَدَّقْ بِهَذَا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى غَيْرِنَا فَوَاللَّهِ إِنَّا لَجِيَاعٌ مَا لَنَا شَىْءٌ . قَالَ " كُلُوهُ " .
Sulaymon ibn Dovud al-Mahriy bizga hadis aytdi, Ibn Vahb bizga xabar berdi, Amr ibn al-Horis menga xabar berdiki, Abdurrahmon ibn al-Qosim unga hadis aytibdi, unga Muhammad ibn Jaʼfar ibn az-Zubayr hadis aytibdi, unga Abbod ibn Abdulloh ibn az-Zubayr hadis aytibdiki, u Nabiy ﷺning zavjalari Oishadan (roziyallohu anho) eshitibdi, u shunday deardi: Bir kishi Ramazonda masjidda Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Rasululloh, men kuyib ketdim!», dedi. Nabiy ﷺ undan nima boʻlganini soʻradilar. U: «Ayolimga yaqinlik qildim», dedi. U zot: «Sadaqa qilgin», dedilar. U: «Allohga qasamki, mening hech narsam yoʻq va bunga qodir emasman», dedi. U zot: «Oʻtir», dedilar. U oʻtirdi. Shu holatda turganida bir kishi ustiga taom ortilgan eshakni haydab keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Hozirgina kuyib ketgan kishi qani?», dedilar. U kishi oʻrnidan turdi. Rasululloh ﷺ: «Buni sadaqa qilgin», dedilar. U: «Ey Rasululloh, oʻzgaga (berayinmi)? Allohga qasamki, biz ochmiz, bizning hech narsamiz yoʻq», dedi. U zot: «Uni (oilang bilan) yenglar», dedilar.Сулаймон ибн Довуд ал-Маҳрий бизга ҳадис айтди, Ибн Ваҳб бизга хабар берди, Амр ибн ал-Ҳорис менга хабар бердики, Абдурраҳмон ибн ал-Қосим унга ҳадис айтибди, унга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн аз-Зубайр ҳадис айтибди, унга Аббод ибн Абдуллоҳ ибн аз-Зубайр ҳадис айтибдики, у Набий ﷺнинг завжалари Оишадан (розияллоҳу анҳо) эшитибди, у шундай деарди: Бир киши Рамазонда масжидда Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен куйиб кетдим!», деди. Набий ﷺ ундан нима бўлганини сўрадилар. У: «Аёлимга яқинлик қилдим», деди. У зот: «Садақа қилгин», дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, менинг ҳеч нарсам йўқ ва бунга қодир эмасман», деди. У зот: «Ўтир», дедилар. У ўтирди. Шу ҳолатда турганида бир киши устига таом ортилган эшакни ҳайдаб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳозиргина куйиб кетган киши қани?», дедилар. У киши ўрнидан турди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни садақа қилгин», дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, ўзгага (берайинми)? Аллоҳга қасамки, биз очмиз, бизнинг ҳеч нарсамиз йўқ», деди. У зот: «Уни (оиланг билан) енглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ إِنْ كَانَ لَيَكُونُ عَلَىَّ الصَّوْمُ مِنْ رَمَضَانَ فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ حَتَّى يَأْتِيَ شَعْبَانُ .
Abu Salama ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, u Oisha (roziyallohu anho) bunday deganini eshitgan: «Baʼzan mening zimmamda Ramazondan (qazo) roʻza boʻlardi-yu, lekin uni Shaʼbon kelgunga qadar ado etishga qodir boʻlmas edim».Абу Салама ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, у Оиша (розияллоҳу анҳо) бундай деганини эшитган: «Баъзан менинг зиммамда Рамазондан (қазо) рўза бўларди-ю, лекин уни Шаъбон келгунга қадар адо этишга қодир бўлмас эдим».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صِيَامٌ صَامَ عَنْهُ وَلِيُّهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا فِي النَّذْرِ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kim zimmasida roʻza (qarzi) boʻla turib vafot etsa, valiysi (yaqin qarindoshi) uning oʻrniga roʻza tutadi», dedilar. Abu Dovud aytadi: Bu nazr (atalgan roʻza) haqidadir va bu Ahmad ibn Hanbalning soʻzidir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ким зиммасида рўза (қарзи) бўла туриб вафот этса, валийси (яқин қариндоши) унинг ўрнига рўза тутади», дедилар. Абу Довуд айтади: Бу назр (аталган рўза) ҳақидадир ва бу Аҳмад ибн Ҳанбалнинг сўзидир.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ حَمْزَةَ الأَسْلَمِيَّ، سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ أَسْرُدُ الصَّوْمَ أَفَأَصُومُ فِي السَّفَرِ قَالَ " صُمْ إِنْ شِئْتَ وَأَفْطِرْ إِنْ شِئْتَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Hamza al-Aslamiy Nabiy ﷺdan: «Yo Rasululloh, men roʻzani uzluksiz tutadigan kishiman, safarda roʻza tutaveraymi?» deb soʻradi. U zot: «Xohlasang tut, xohlasang roʻzangni och», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Ҳамза ал-Асламий Набий ﷺдан: «Ё Расулуллоҳ, мен рўзани узлуксиз тутадиган кишиман, сафарда рўза тутаверайми?» деб сўради. У зот: «Хоҳласанг тут, хоҳласанг рўзангни оч», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، سَمِعَ عَائِشَةَ، تَقُولُ كَانَ أَحَبَّ الشُّهُورِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَصُومَهُ شَعْبَانُ ثُمَّ يَصِلُهُ بِرَمَضَانَ .
Oisha (roziyallohu anho) shunday deganini (Abdulloh ibn Abu Qays) eshitdi: Rasululloh ﷺga roʻza tutish uchun oylarning eng yoqimlisi Shaʼbon edi. Soʻng uni Ramazon bilan ulardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деганини (Абдуллоҳ ибн Абу Қайс) эшитди: Расулуллоҳ ﷺга рўза тутиш учун ойларнинг энг ёқимлиси Шаъбон эди. Сўнг уни Рамазон билан улардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ لاَ يُفْطِرُ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ لاَ يَصُومُ وَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَكْمَلَ صِيَامَ شَهْرٍ قَطُّ إِلاَّ رَمَضَانَ وَمَا رَأَيْتُهُ فِي شَهْرٍ أَكْثَرَ صِيَامًا مِنْهُ فِي شَعْبَانَ .
Paygʻambar ﷺning rafiqalari Oisha (roziyallohu anho) aytadilarki: Rasululloh ﷺ shu qadar (koʻp) roʻza tutar edilarki, biz endi iftor qilmasalar kerak deb aytardik. Va shu qadar (koʻp) iftor qilar edilarki, biz endi roʻza tutmasalar kerak deb aytardik. Men Rasululloh ﷺning Ramazondan boshqa biror oyni toʻliq roʻza tutganlarini hech koʻrmaganman. Va u zotning Shaʼbondagidan koʻra koʻproq roʻza tutadigan boshqa oyini ham koʻrmaganman.Пайғамбар ﷺнинг рафиқалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтадиларки: Расулуллоҳ ﷺ шу қадар (кўп) рўза тутар эдиларки, биз энди ифтор қилмасалар керак деб айтардик. Ва шу қадар (кўп) ифтор қилар эдиларки, биз энди рўза тутмасалар керак деб айтардик. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг Рамазондан бошқа бирор ойни тўлиқ рўза тутганларини ҳеч кўрмаганман. Ва у зотнинг Шаъбондагидан кўра кўпроқ рўза тутадиган бошқа ойини ҳам кўрмаганман.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَائِمًا الْعَشْرَ قَطُّ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni (Zulhijjaning) oʻn kunida hech qachon roʻza tutgan holatda koʻrmaganman».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни (Зулҳижжанинг) ўн кунида ҳеч қачон рўза тутган ҳолатда кўрмаганман».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ كَانَ هُوَ الْفَرِيضَةَ وَتُرِكَ عَاشُورَاءُ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Oshuro kuni johiliyat davrida Quraysh roʻza tutadigan kun edi, Rasululloh ﷺ ham johiliyat davrida unda roʻza tutar edilar. Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, unda roʻza tutdilar va roʻza tutishga buyurdilar. Ramazon (roʻzasi) farz qilinganda esa, oʻsha (Ramazon) farz boʻlib, Oshuro (roʻzasi) tark qilindi. Kim xohlasa, unda roʻza tutadi, kim xohlasa, uni tark qiladi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ошуро куни жоҳилият даврида Қурайш рўза тутадиган кун эди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам жоҳилият даврида унда рўза тутар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, унда рўза тутдилар ва рўза тутишга буюрдилар. Рамазон (рўзаси) фарз қилинганда эса, ўша (Рамазон) фарз бўлиб, Ошуро (рўзаси) тарк қилинди. Ким хоҳласа, унда рўза тутади, ким хоҳласа, уни тарк қилади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ عَلَىَّ قَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ طَعَامٌ " . فَإِذَا قُلْنَا لاَ قَالَ " إِنِّي صَائِمٌ " . زَادَ وَكِيعٌ فَدَخَلَ عَلَيْنَا يَوْمًا آخَرَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَحَبَسْنَاهُ لَكَ . فَقَالَ " أَدْنِيهِ " . قَالَ طَلْحَةُ فَأَصْبَحَ صَائِمًا وَأَفْطَرَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ mening oldimga kirganlarida: «Sizlarda biror taom bormi?» derdilar. Agar biz: «Yoʻq», desak, u zot: «Unday boʻlsa, men roʻzadorman», derdilar. Vakeʼ (rivoyatida) shuni qoʻshdi: Bir kuni u zot yana bizning oldimizga kirdilar. Shunda biz: «Yo Rasululloh, bizga hays (xurmo, sariyogʻ va qatiqdan tayyorlangan taom) hadya qilingan edi, uni siz uchun saqlab qoʻydik», dedik. U zot: «Uni menga yaqinlashtiringlar», dedilar. Talha aytdi: U zot roʻzador holda tongni qarshilagan edilar, (lekin oʻsha kuni) roʻzalarini ochdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ менинг олдимга кирганларида: «Сизларда бирор таом борми?» дердилар. Агар биз: «Йўқ», десак, у зот: «Ундай бўлса, мен рўзадорман», дердилар. Вакеъ (ривоятида) шуни қўшди: Бир куни у зот яна бизнинг олдимизга кирдилар. Шунда биз: «Ё Расулуллоҳ, бизга ҳайс (хурмо, сариёғ ва қатиқдан тайёрланган таом) ҳадя қилинган эди, уни сиз учун сақлаб қўйдик», дедик. У зот: «Уни менга яқинлаштиринглар», дедилар. Талҳа айтди: У зот рўзадор ҳолда тонгни қаршилаган эдилар, (лекин ўша куни) рўзаларини очдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ زُمَيْلٍ، مَوْلَى عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُهْدِيَ لِي وَلِحَفْصَةَ طَعَامٌ وَكُنَّا صَائِمَتَيْنِ فَأَفْطَرْنَا ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أُهْدِيَتْ لَنَا هَدِيَّةٌ فَاشْتَهَيْنَاهَا فَأَفْطَرْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ عَلَيْكُمَا صُومَا مَكَانَهُ يَوْمًا آخَرَ " .
Moʻminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Menga va Hafsaga taom hadya qilindi, biz ikkalamiz roʻzador edik, soʻng roʻzamizni ochdik. Keyin Rasululloh ﷺ kirib keldilar. Shunda biz u zotga: «Yo Rasululloh, bizga bir hadya berilgan edi, biz uni istab qoldik va roʻzamizni ochdik», dedik. Rasululloh ﷺ: «Sizlarga (zarar) yoʻq, oʻrniga boshqa bir kun roʻza tutinglar», dedilar.Мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади. У айтди: Менга ва Ҳафсага таом ҳадя қилинди, биз иккаламиз рўзадор эдик, сўнг рўзамизни очдик. Кейин Расулуллоҳ ﷺ кириб келдилар. Шунда биз у зотга: «Ё Расулуллоҳ, бизга бир ҳадя берилган эди, биз уни истаб қолдик ва рўзамизни очдик», дедик. Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга (зарар) йўқ, ўрнига бошқа бир кун рўза тутинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ ثُمَّ اعْتَكَفَ أَزْوَاجُهُ مِنْ بَعْدِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ Alloh u zotni (vafot ettirib) olguniga qadar Ramazonning oxirgi oʻn kunligida eʼtikof oʻtirar edilar. Soʻng u zotdan keyin zavjalari eʼtikof oʻtirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ Аллоҳ у зотни (вафот эттириб) олгунига қадар Рамазоннинг охирги ўн кунлигида эътикоф ўтирар эдилар. Сўнг у зотдан кейин завжалари эътикоф ўтирдилар.