حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَأَيُبَاشِرُ الصَّائِمُ يَعْنِي امْرَأَتَهُ قَالَتْ لَا قُلْتُ أَلَيْسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ يُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْلَكَكُمْ لِإِرْبِهِ
Asvad ibn Yazid aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Roʻzador (xotinini) quchoqlaydimi?» dedim. U: «Yoʻq», dedi. Men: «Rasululloh ﷺ roʻzador holda quchoqlamasmidilar?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ sizlarning ichingizda oʻz nafsiga eng koʻp egalik qiluvchi edilar», dedi.Асвад ибн Язид айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Рўзадор (хотинини) қучоқлайдими?» дедим. У: «Йўқ», деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда қучоқламасмидилар?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ сизларнинг ичингизда ўз нафсига энг кўп эгалик қилувчи эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Goʻyo men hozir ham Rasululloh ﷺ ehromda boʻlganlarida, sochlari ajragan joyidagi atirning yaltirashiga qarab turgandekman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Гўё мен ҳозир ҳам Расулуллоҳ ﷺ эҳромда бўлганларида, сочлари ажраган жойидаги атирнинг ялтирашига қараб тургандекман.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَصُومُ مِنْ شَهْرٍ مِنْ السَّنَةِ أَكْثَرَ مِنْ صِيَامِهِ مِنْ شَعْبَانَ فَإِنَّهُ كَانَ يَصُومُ شَعْبَانَ كُلَّهُ وَكَانَ يَقُولُ خُذُوا مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا فَإِنَّهُ كَانَ أَحَبُّ الصَّلَاةِ إِلَيْهِ مَا دَاوَمَ عَلَيْهَا وَإِنْ قَلَّ وَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً يُدَاوِمُ عَلَيْهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yilning biror oyida Shaʼbondagichalik koʻp roʻza tutmas edilar; u zot Shaʼbonning hammasida roʻza tutar edilar. Va: «Amaldan kuchingiz yetadiganini olinglar, zero Alloh azza va jalla sizlar zerikmagunlaringizcha zerikmaydi», der edilar. U zotga namozning eng suyuklisi — ozgina boʻlsa-da, davom ettirilgani edi; qaysi bir namozni oʻqisalar, unga davom qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ йилнинг бирор ойида Шаъбондагичалик кўп рўза тутмас эдилар; у зот Шаъбоннинг ҳаммасида рўза тутар эдилар. Ва: «Амалдан кучингиз етадиганини олинглар, зеро Аллоҳ азза ва жалла сизлар зерикмагунларингизча зерикмайди», дер эдилар. У зотга намознинг энг суюклиси — озгина бўлса-да, давом эттирилгани эди; қайси бир намозни ўқисалар, унга давом қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالْإِقَامَةِ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bomdod namozining azoni bilan iqomati orasida Nabiy ﷺ ikki rakaat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бомдод намозининг азони билан иқомати орасида Набий ﷺ икки ракаат ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَهَلْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْقُدُ وَهُوَ جُنُبٌ قَالَتْ نَعَمْ وَيَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ
Abu Salama aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Nabiy ﷺ junub holda uxlar edilarmi?» deb soʻradim. U: «Ha, va namoz tahoratidek tahorat olar edilar», dedi.Абу Салама айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Набий ﷺ жунуб ҳолда ухлар эдиларми?» деб сўрадим. У: «Ҳа, ва намоз таҳоратидек таҳорат олар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَطَاءٌ الْخُرَاسَانِيُّ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍدَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ يَوْمَ عَرَفَةَ وَهِيَ صَائِمَةٌ وَالْمَاءُ يُرَشُّ عَلَيْهَا فَقَالَ لَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَفْطِرِي فَقَالَتْ أُفْطِرُ وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ صَوْمَ يَوْمِ عَرَفَةَ يُكَفِّرُ الْعَامَ الَّذِي قَبْلَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abdurahmon ibn Abu Bakr Arafa kuni uning huzuriga kirdi; u roʻzador edi va unga suv sepilayotgan edi. Abdurahmon unga: «Roʻzangni och», dedi. U: «Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Albatta, Arafa kunining roʻzasi undan oldingi yilning (gunohlariga) kafforat boʻladi› deganlarini eshitgan boʻlsam ham, roʻzamni ochaymi?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абдураҳмон ибн Абу Бакр Арафа куни унинг ҳузурига кирди; у рўзадор эди ва унга сув сепилаётган эди. Абдураҳмон унга: «Рўзангни оч», деди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Албатта, Арафа кунининг рўзаси ундан олдинги йилнинг (гуноҳларига) каффорат бўлади› деганларини эшитган бўлсам ҳам, рўзамни очайми?» деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا رَأَيْتُكِ فِي الْمَنَامِ مَرَّتَيْنِ إِذَا رَجُلٌ يَحْمِلُكِ فِي سَرَقَةٍ مِنْ حَرِيرٍ فَيَقُولُ هَذِهِ امْرَأَتُكَ فَأَكْشِفُ عَنْهَا فَإِذَا هِيَ أَنْتِ فَأَقُولُ إِنْ يَكُ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُمْضِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Sen menga tushimda ikki marta koʻrsatilding. Bir kishi seni ipakdan (toʻqilgan) bir parchada koʻtarib kelib: ‹Bu sening xotining› derdi. Men uni ochsam — u sen eding. Men: ‹Agar bu Alloh azza va jalla tomonidan boʻlsa, U buni amalga oshiradi› derdim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Сен менга тушимда икки марта кўрсатилдинг. Бир киши сени ипакдан (тўқилган) бир парчада кўтариб келиб: ‹Бу сенинг хотининг› дерди. Мен уни очсам — у сен эдинг. Мен: ‹Агар бу Аллоҳ азза ва жалла томонидан бўлса, У буни амалга оширади› дердим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَأَنَّهَا اسْتُحِيضَتْ فَلَا تَطْهُرُ فَذُكِرَ شَأْنُهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنَّهَا رَكْضَةٌ مِنْ الرَّحِمِ فَلْتَنْظُرْ قَدْرَ قُرْئِهَا الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُ لَهُ فَلْتَتْرُكْ الصَّلَاةَ ثُمَّ لِتَنْظُرْ مَا بَعْدَ ذَلِكَ فَلْتَغْتَسِلْ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَلْتُصَلِّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Abdurahmon ibn Avfning nikohida boʻlgan Umm Habiba binti Jahshni istihoza tutgan boʻlib, u pok boʻlmasdi. Uning bu holati Rasululloh ﷺ ga zikr qilinganda, u zot: «Bu hayz emas, balki bachadondan bir tepish, xolos. U hayz koʻradigan odatdagi kunlari miqdoriga qarasin va oʻsha kunlarda namozni tark qilsin, soʻng undan keyingi holatiga qarasin va har namozda gʻusl qilib, namoz oʻqisin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Абдураҳмон ибн Авфнинг никоҳида бўлган Умм Ҳабиба бинти Жаҳшни истиҳоза тутган бўлиб, у пок бўлмасди. Унинг бу ҳолати Расулуллоҳ ﷺ га зикр қилинганда, у зот: «Бу ҳайз эмас, балки бачадондан бир тепиш, холос. У ҳайз кўрадиган одатдаги кунлари миқдорига қарасин ва ўша кунларда намозни тарк қилсин, сўнг ундан кейинги ҳолатига қарасин ва ҳар намозда ғусл қилиб, намоз ўқисин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَأَى الْمَطَرَ قَالَ اللَّهُمَّ صَيِّبًا هَنِيئًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yomgʻirni koʻrganlarida: «Allohim, (bu) foydali, sermahsul yomgʻir boʻlsin», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ёмғирни кўрганларида: «Аллоҳим, (бу) фойдали, сермаҳсул ёмғир бўлсин», дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ وَأَبِي حَصِينٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَعَنْ وَتْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ مِنْ كُلِّ اللَّيْلِ قَدْ أَوْتَرَ وَسَطَهُ وَآخِرَهُ وَأَوَّلَهُ فَانْتَهَى وِتْرُهُ إِلَى السَّحَرِ حَتَّى مَاتَ
Masruq aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Nabiy ﷺ ning vitrlari haqida soʻradim. U: «Kechaning har qismida — uning oʻrtasida ham, oxirida ham, avvalida ham vitr oʻqiganlar. Vafot etgunlariga qadar vitrlari sahar vaqtiga borib toʻxtadi», dedi.Масруқ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Набий ﷺ нинг витрлари ҳақида сўрадим. У: «Кечанинг ҳар қисмида — унинг ўртасида ҳам, охирида ҳам, аввалида ҳам витр ўқиганлар. Вафот этгунларига қадар витрлари саҳар вақтига бориб тўхтади», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْاخْتَصَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَيَّ أَنَّهُ ابْنُهُ انْظُرْ إِلَى شَبَهِهِ وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ هَذَا أَخِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى شَبَهِهِ فَرَأَى شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ فَقَالَ هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ بْنَ زَمْعَةَ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَاحْتَجِبِي مِنْهُ يَا سَوْدَةُ ابْنَةَ زَمْعَةَ قَالَتْ فَلَمْ يَرَ سَوْدَةَ قَطُّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Abu Vaqqos bilan Abd ibn Zamʼa Rasululloh ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar. Saʼd: «Yo Rasululloh, bu — akam Utba ibn Abu Vaqqosning oʻgʻli; (Utba) menga uning oʻzining oʻgʻli ekanini vasiyat qilgan edi. Uning oʻxshashligiga qarang», dedi. Abd ibn Zamʼa esa: «Yo Rasululloh, bu — mening akam; otamning toʻshagida tugʻilgan», dedi. Rasululloh ﷺ uning oʻxshashligiga qaradilar va Utbaga ochiq oʻxshashlikni koʻrdilar. Soʻng: «U — seniki, ey Abd ibn Zamʼa. Bola toʻshakka (uning egasiga) tegishli, zinokorga esa tosh (mahrumlik). Ey Savda binti Zamʼa, sen undan pardalangin», dedilar. (Oisha) dedi: Shundan keyin u (bola) Savdani hech qachon koʻrmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саъд ибн Абу Ваққос билан Абд ибн Замъа Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида даъволашдилар. Саъд: «Ё Расулуллоҳ, бу — акам Утба ибн Абу Ваққоснинг ўғли; (Утба) менга унинг ўзининг ўғли эканини васият қилган эди. Унинг ўхшашлигига қаранг», деди. Абд ибн Замъа эса: «Ё Расулуллоҳ, бу — менинг акам; отамнинг тўшагида туғилган», деди. Расулуллоҳ ﷺ унинг ўхшашлигига қарадилар ва Утбага очиқ ўхшашликни кўрдилар. Сўнг: «У — сеники, эй Абд ибн Замъа. Бола тўшакка (унинг эгасига) тегишли, зинокорга эса тош (маҳрумлик). Эй Савда бинти Замъа, сен ундан пардалангин», дедилар. (Оиша) деди: Шундан кейин у (бола) Савдани ҳеч қачон кўрмади.
قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَبْعَثُ بِالْهَدْيِ ثُمَّ لَا يَصْنَعُ مَا يَصْنَعُ الْمُحْرِمُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ qurbonlikni (Makkaga) joʻnatar, soʻng ehromdagi kishi qiladigan ishni qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ қурбонликни (Маккага) жўнатар, сўнг эҳромдаги киши қиладиган ишни қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُمَحِيُّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَبْقَى بَعْدِي مِنْ النُّبُوَّةِ شَيْءٌ إِلَّا الْمُبَشِّرَاتُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْمُبَشِّرَاتُ قَالَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الرَّجُلُ أَوْ تُرَى لَهُقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَقَدْ سَمِعْتُ مِنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ هَذَا الْحَدِيثَ غَيْرَ مَرَّةٍ حَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ أَمْلَاهُ عَلَيْنَا إِمْلَاءً قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُمَحِيُّ مِثْلَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Mendan keyin paygʻambarlikdan mubashshirotdan boshqa hech narsa qolmaydi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, mubashshirot nima?» dedilar. U zot: «Kishi oʻzi koʻradigan yoxud unga koʻrsatiladigan solih tushdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мендан кейин пайғамбарликдан мубашширотдан бошқа ҳеч нарса қолмайди», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, мубашширот нима?» дедилар. У зот: «Киши ўзи кўрадиган ёхуд унга кўрсатиладиган солиҳ тушдир», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مَرْوَانَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ وَإِنَّا لَجُنُبَانِ وَلَكِنَّ الْمَاءَ لَا يَجْنُبُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Rasululloh ﷺ bitta idishdan gʻusl qilardik, ikkalamiz ham junub edik; lekin suv junub boʻlmaydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Расулуллоҳ ﷺ битта идишдан ғусл қилардик, иккаламиз ҳам жунуб эдик; лекин сув жунуб бўлмайди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ ابْنِ سِيرِينَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَرِهَ الصَّلَاةَ فِي مَلَاحِفِ النِّسَاءِقَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنِي إِمَّا قَالَ كَثِيرٌ وَإِمَّا قَالَ عَبْدُ رَبِّهِ شَكَّ هَمَّامٌ عَنْ أَبِي عِيَاضٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مِنْ صُوفٍ لِعَائِشَةَ عَلَيْهَا بَعْضُهُ وَعَلَيْهِ بَعْضُهُ
Ibn Siriyndan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ayollarning yopinchiqlarida namoz oʻqishni yoqtirmas edilar. Qatoda aytdi: Menga — yo Kasir, yo Abdu Rabbih (Hammom shubha qildi) — Abu Iyoddan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilib aytdiki, Nabiy ﷺ Oishaga tegishli junli yopinchiqda namoz oʻqidilar; uning bir qismi Oishaning ustida, bir qismi u zotning ustida edi.Ибн Сирийндан ривоят қилинадики, Набий ﷺ аёлларнинг ёпинчиқларида намоз ўқишни ёқтирмас эдилар. Қатода айтди: Менга — ё Касир, ё Абду Раббиҳ (Ҳаммом шубҳа қилди) — Абу Иёддан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилиб айтдики, Набий ﷺ Оишага тегишли жунли ёпинчиқда намоз ўқидилар; унинг бир қисми Оишанинг устида, бир қисми у зотнинг устида эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ الَّذِينَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَإِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, meni yaxshilik qilsalar shodlanadigan, yomonlik qilsalar magʻfirat soʻraydigan kishilardan qilgin», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, мени яхшилик қилсалар шодланадиган, ёмонлик қилсалар мағфират сўрайдиган кишилардан қилгин», дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْسَابَقَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَبَقْتُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ men bilan yugurishda musobaqalashdilar va men u zotdan oʻzib ketdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мен билан югуришда мусобақалашдилар ва мен у зотдан ўзиб кетдим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا الْكِرْمَانِيُّ حَسَّانُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْرُوقٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ قَالَ أَتَيْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُيَا أُمَّتَاهُ حَدِّثِينِي شَيْئًا سَمِعْتِيهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّيْرُ تَجْرِي بِقَدَرٍ وَكَانَ يُعْجِبُهُ الْفَأْلُ الْحَسَنُ
Abu Burda aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kelib: «Ey ona, menga Rasululloh ﷺ dan eshitgan bir narsangizni aytib bering», dedim. U: Rasululloh ﷺ: «Qushlar qadar bilan uchadi», dedilar, dedi. Va u zotga yaxshi fol yoqar edi.Абу Бурда айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига келиб: «Эй она, менга Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган бир нарсангизни айтиб беринг», дедим. У: Расулуллоҳ ﷺ: «Қушлар қадар билан учади», дедилар, деди. Ва у зотга яхши фол ёқар эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِهِ وَبِيصُ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Goʻyo men hozir ham Rasululloh ﷺ ehromda boʻlganlarida, sochlari ajragan joyidagi atirning yaltirashiga qarab turgandekman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Гўё мен ҳозир ҳам Расулуллоҳ ﷺ эҳромда бўлганларида, сочлари ажраган жойидаги атирнинг ялтирашига қараб тургандекман.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَتْنِي مُعَاذَةُ الْعَدَوِيَّةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَغْسِلُوا عَنْهُمْ أَثَرَ الْخَلَاءِ وَالْبَوْلِ فَإِنِّي أَسْتَحِي أَنْ آمُرَهُمْ بِذَلِكَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Erlaringizga buyuringlar, oʻzlaridan katta va kichik hojat izini yuvsinlar; men ularga buni buyurishdan uyalaman. Albatta, Rasululloh ﷺ shunday qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Эрларингизга буюринглар, ўзларидан катта ва кичик ҳожат изини ювсинлар; мен уларга буни буюришдан уяламан. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ шундай қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَنُعْمَانُ أَوْ أَحَدُهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْلِمًا مِنْ لَعْنَةٍ تُذْكَرُ وَلَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ شَيْئًا يُؤْتَى إِلَيْهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا قَطُّ إِلَّا أَنْ يَضْرِبَ بِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا سُئِلَ شَيْئًا قَطُّ فَمَنَعَهُ إِلَّا أَنْ يُسْأَلَ مَأْثَمًا فَإِنَّهُ كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَلَا خُيِّرَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلَّا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا وَكَانَ إِذَا كَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام يُدَارِسُهُ كَانَ أَجْوَدَ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hech bir musulmonni tilga olinadigan laʼnat bilan laʼnatlamadilar; oʻzlariga qilingan biror ish uchun oʻzlari uchun intiqom olmadilar — magar Allohning hurmatlari buzilsa (buning uchun oʻch olardilar). Qoʻllari bilan hech narsani urmadilar — magar Alloh yoʻlida ursalar. Hech qachon biror narsa soʻralib, uni man qilmadilar — magar gunoh boʻlgan narsa soʻralsa; zero u zot undan odamlarning eng yiroqlari edilar. Ikki ish orasida ixtiyor berilsa, albatta ularning yengilrogʻini tanlar edilar. Jabroil alayhissalom bilan yaqinda uchrashib, u bilan (Qurʼonni) dars qilgan boʻlsalar, yaxshilikda esib turgan shamoldan ham saxiyroq boʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч бир мусулмонни тилга олинадиган лаънат билан лаънатламадилар; ўзларига қилинган бирор иш учун ўзлари учун интиқом олмадилар — магар Аллоҳнинг ҳурматлари бузилса (бунинг учун ўч олардилар). Қўллари билан ҳеч нарсани урмадилар — магар Аллоҳ йўлида урсалар. Ҳеч қачон бирор нарса сўралиб, уни ман қилмадилар — магар гуноҳ бўлган нарса сўралса; зеро у зот ундан одамларнинг энг йироқлари эдилар. Икки иш орасида ихтиёр берилса, албатта уларнинг енгилроғини танлар эдилар. Жаброил алайҳиссалом билан яқинда учрашиб, у билан (Қуръонни) дарс қилган бўлсалар, яхшиликда эсиб турган шамолдан ҳам сахийроқ бўлар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ امْرَأَةِ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ عِنْدَنَا أُمُّ سَلَمَةَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ جُنْحِ اللَّيْلِ قَالَتْ فَذَكَرْتُ شَيْئًا صَنَعَهُ بِيَدِهِ قَالَتْ وَجَعَلَ لَا يَفْطِنُ لِأُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ وَجَعَلْتُ أُومِئُ إِلَيْهِ حَتَّى فَطَنَ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ أَهَكَذَا الْآنَ أَمَا كَانَتْ وَاحِدَةٌ مِنَّا عِنْدَكَ إِلَّا فِي خِلَابَةٍ كَمَا أَرَى وَسَبَّتْ عَائِشَةَ وَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَاهَا فَتَأْبَى فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبِّيهَا فَسَبَّتْهَا حَتَّى غَلَبَتْهَا فَانْطَلَقَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِلَى عَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ فَقَالَتْ إِنَّ عَائِشَةَ سَبَّتْهَا وَقَالَتْ لَكُمْ وَقَالَتْ لَكُمْ فَقَالَ عَلِيٌّ لِفَاطِمَةَ اذْهَبِي إِلَيْهِ فَقُولِي إِنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَنَا وَقَالَتْ لَنَا فَأَتَتْهُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا حِبَّةُ أَبِيكِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ فَرَجَعَتْ إِلَى عَلِيٍّ فَذَكَرَتْ لَهُ الَّذِي قَالَ لَهَا فَقَالَ أَمَا كَفَاكَ إِلَّا أَنْ قَالَتْ لَنَا عَائِشَةُ وَقَالَتْ لَنَا حَتَّى أَتَتْكَ فَاطِمَةُ فَقُلْتَ لَهَا إِنَّهَا حِبَّةُ أَبِيكِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِحَدَّثَنَا أَزْهَرُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ امْرَأَةِ أَبِيهِ قَالَتْ وَكَانَتْ تَغْشَى عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَتْ عِنْدَنَا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمِ بْنِ أَخْضَرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ummu Salama biznikida edi. Tun qorongʻusi tushganda Nabiy ﷺ keldilar. U aytdi: Men u zot qoʻllari bilan qilgan bir narsani zikr qildim. U aytdi: U zot Ummu Salamani sezmay turdilar. Men u zotga ishora qila boshladim, nihoyat sezdilar. Ummu Salama: «Endi shundaymi? Bizdan birortamiz sizning huzuringizda boʻlganda, men koʻrib turganimdek, aldovdan boshqa narsa boʻlmas ekan-da», dedi va Oishani soʻka boshladi. Nabiy ﷺ uni qaytarardilar, u esa unamasdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni soʻk», dedilar. U ham uni soʻkdi, nihoyat undan ustun keldi. Ummu Salama Ali va Fotimaning oldilariga borib: «Oisha uni soʻkdi va sizlarga shunday-shunday dedi», dedi. Ali Fotimaga: «Uning oldiga borib: ‹Oisha bizga shunday-shunday dedi›, degin», dedi. U keldi va buni u zotga aytdi. Nabiy ﷺ unga: «Kaʼbaning Robbiga qasamki, u — otangning suyuklisidir», dedilar. U Alining oldiga qaytib, u zot aytgan narsani unga aytdi. U: «Oisha bizga shunday-shunday dedi, deyishingning oʻzi kifoya qilmadimi? Nihoyat Fotima huzuringga keldi, sen esa unga: ‹Kaʼbaning Robbiga qasamki, u otangning suyuklisidir›, deding», dedi. Boshqa rivoyatda Ummu Muhammad — otasining xotini — aytdi: U Oishanikiga borib turardi. U aytdi: Biznikida Zaynab bint Jahsh edi. Soʻng u Sulaym ibn Axzarning hadisiga oʻxshashini zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Умму Салама бизникида эди. Тун қоронғуси тушганда Набий ﷺ келдилар. У айтди: Мен у зот қўллари билан қилган бир нарсани зикр қилдим. У айтди: У зот Умму Саламани сезмай турдилар. Мен у зотга ишора қила бошладим, ниҳоят сездилар. Умму Салама: «Энди шундайми? Биздан бирортамиз сизнинг ҳузурингизда бўлганда, мен кўриб турганимдек, алдовдан бошқа нарса бўлмас экан-да», деди ва Оишани сўка бошлади. Набий ﷺ уни қайтарардилар, у эса унамасди. Шунда Набий ﷺ: «Уни сўк», дедилар. У ҳам уни сўкди, ниҳоят ундан устун келди. Умму Салама Али ва Фотиманинг олдиларига бориб: «Оиша уни сўкди ва сизларга шундай-шундай деди», деди. Али Фотимага: «Унинг олдига бориб: ‹Оиша бизга шундай-шундай деди›, дегин», деди. У келди ва буни у зотга айтди. Набий ﷺ унга: «Каъбанинг Роббига қасамки, у — отангнинг суюклисидир», дедилар. У Алининг олдига қайтиб, у зот айтган нарсани унга айтди. У: «Оиша бизга шундай-шундай деди, дейишингнинг ўзи кифоя қилмадими? Ниҳоят Фотима ҳузурингга келди, сен эса унга: ‹Каъбанинг Роббига қасамки, у отангнинг суюклисидир›, дединг», деди. Бошқа ривоятда Умму Муҳаммад — отасининг хотини — айтди: У Оишаникига бориб турарди. У айтди: Бизникида Зайнаб бинт Жаҳш эди. Сўнг у Сулайм ибн Ахзарнинг ҳадисига ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَقَالَتْ كُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ إِحْرَامِهِ بِأَطْيَبِ مَا أَجِدُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni ehromga kirayotganlarida oʻzim topgan eng xushboʻy atir bilan atirlar edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни эҳромга кираётганларида ўзим топган энг хушбўй атир билан атирлар эдим», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّهْشَلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلَاقَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ فِي رَمَضَانَ وَهُوَ صَائِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ramazonda roʻzador holatlarida oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Рамазонда рўзадор ҳолатларида ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَشْعَثُ بْنُ سُلَيْمٍ أَخْبَرَنِي أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ يُحَدِّثُ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ التَّيَمُّنَ فِي شَأْنِهِ كُلِّهِ فِي طُهُورِهِ وَتَرَجُّلِهِ وَنَعْلِهِ قَالَتْ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بِالْكُوفَةِ فَقَالَ التَّيَمُّنَ بِمَا اسْتَطَاعَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ barcha ishlarida — taharatlarida, sochlarini taraganlarida va oyoq kiyim kiyganlarida — oʻngdan boshlashni yaxshi koʻrar edilar. U aytdi: Soʻng men undan Kufada soʻradim, u: «Imkon boricha oʻngdan boshlashni», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ барча ишларида — таҳаратларида, сочларини тараганларида ва оёқ кийим кийганларида — ўнгдан бошлашни яхши кўрар эдилар. У айтди: Сўнг мен ундан Куфада сўрадим, у: «Имкон борича ўнгдан бошлашни», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُأَنَّهَا كَانَتْ تَغْتَسِلُ هِيَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ يَغْرِفُ قَبْلَهَا وَتَغْرِفُ قَبْلَهُ
Oisha (roziyallohu anho) soʻzlab berdiki, u va Rasululloh ﷺ bir idishdan gʻusl qilar edilar: u zot undan oldin suv olar, u esa u zotdan oldin suv olar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) сўзлаб бердики, у ва Расулуллоҳ ﷺ бир идишдан ғусл қилар эдилар: у зот ундан олдин сув олар, у эса у зотдан олдин сув олар эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا سَمِعَتْهُ يَقُولُ كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَمَا أَسْكَرَ الْفَرْقُ فَمِلْءُ الْكَفِّ مِنْهُ حَرَامٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning: «Har bir mast qiluvchi narsa haromdir. Farqi mast qiladigan narsaning bir hovuchi ham haromdir», deganlarini eshitdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг: «Ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир. Фарқи маст қиладиган нарсанинг бир ҳовучи ҳам ҳаромдир», деганларини эшитди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَكَانَتْ عَائِشَةُ تَدَّانُ فَقِيلَ لَهَا مَا لَكِ وَلِلدَّيْنِ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ كَانَتْ لَهُ نِيَّةٌ فِي أَدَاءِ دَيْنِهِ إِلَّا كَانَ لَهُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَوْنٌ فَأَنَا أَلْتَمِسُ ذَلِكَ الْعَوْنَ
Muhammad ibn Ali aytdi: Oisha (roziyallohu anho) qarz olar edi. Unga: «Senga nima boʻldi, nega qarz olaverasan?» deyildi. U: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Qarzini ado etishga niyati boʻlgan har bir bandaga Alloh azza va jalladan yordam boʻladi›, deganlarini eshitganman. Men ana oʻsha yordamni izlayman», dedi.Муҳаммад ибн Али айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) қарз олар эди. Унга: «Сенга нима бўлди, нега қарз олаверасан?» дейилди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қарзини адо этишга нияти бўлган ҳар бир бандага Аллоҳ азза ва жалладан ёрдам бўлади›, деганларини эшитганман. Мен ана ўша ёрдамни излайман», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ الْأَحْزَابِ دَخَلَ الْمُغْتَسَلَ لِيَغْتَسِلَ فَجَاءَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ أَوَقَدْ وَضَعْتُمْ السِّلَاحَ مَا وَضَعْنَا أَسْلِحَتَنَا بَعْدُ انْهَدْ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام مِنْ خَلَلِ الْبَابِ قَدْ عَصَبَ رَأْسَهُ مِنْ الْغُبَارِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ahzob (jangi)dan forigʻ boʻlganlarida gʻusl qilish uchun yuvinish joyiga kirdilar. Shunda Jibril alayhissalom kelib: «Qurolni qoʻyib qoʻydingizmi? Biz hali qurollarimizni qoʻyganimiz yoʻq. Banu Qurayzaga qarab yur», dedi. Oisha aytdi: Men Jibril alayhissalomni eshik oraligʻidan koʻrib turgandekman — u boshini changdan bogʻlab olgan edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Аҳзоб (жанги)дан фориғ бўлганларида ғусл қилиш учун ювиниш жойига кирдилар. Шунда Жибрил алайҳиссалом келиб: «Қуролни қўйиб қўйдингизми? Биз ҳали қуролларимизни қўйганимиз йўқ. Бану Қурайзага қараб юр», деди. Оиша айтди: Мен Жибрил алайҳиссаломни эшик оралиғидан кўриб тургандекман — у бошини чангдан боғлаб олган эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَرْقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْعَيْنِ فَأَضَعُ يَدِي عَلَى صَدْرِهِ وَأَقُولُ امْسَحْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكَ الشِّفَاءُ لَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا أَنْتَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺga koʻz tegishidan ruqya qilar, qoʻlimni u zotning koʻkraklariga qoʻyib: ‹Imsahil-baʼs, Robban-nos; biyadikash-shifoʼ; lo koshifa lahu illo anta› — Dardni art, ey odamlarning Robbi; shifo Sening qoʻlingdadir; uni Sendan boshqa ketkazuvchi yoʻq — der edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺга кўз тегишидан руқя қилар, қўлимни у зотнинг кўкракларига қўйиб: ‹Имсаҳил-баъс, Роббан-нос; биядикаш-шифў; ло кошифа лаҳу илло анта› — Дардни арт, эй одамларнинг Робби; шифо Сенинг қўлингдадир; уни Сендан бошқа кетказувчи йўқ — дер эдим», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ مِنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning tun namozidagi rukuʼlarida: «Lo ilaha illa anta», deb aytganlarini eshitdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг тун намозидаги рукуъларида: «Ло илаҳа илла анта», деб айтганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَفَأَخْرَجَتْ إِلَيْنَا إِزَارًا غَلِيظًا مِمَّا صُنِعَ بِالْيَمَنِ وَكِسَاءً مِنْ الَّتِي يَدْعُونَ الْمُلَبَّدَةَ قَالَ بَهْزٌ تَدْعُونَ فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُبِضَ فِي هَذَيْنِ الثَّوْبَيْنِ
Abu Burda (rahimahulloh) aytdi: Oisha (roziyallohu anho)ning huzurlariga kirdim. U bizga Yamanda toʻqiladigan dagal bir izor va ‹mulabbada› deb ataladigan bir choponni chiqardi-da: «Rasululloh ﷺ shu ikki kiyimda jon taslim qildilar», dedi.Абу Бурда (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурларига кирдим. У бизга Яманда тўқиладиган дагал бир изор ва ‹мулаббада› деб аталадиган бир чопонни чиқарди-да: «Расулуллоҳ ﷺ шу икки кийимда жон таслим қилдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْاعْتَكَفَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ مِنْ أَزْوَاجِهِ مُسْتَحَاضَةٌ فَكَانَتْ تَرَى الصُّفْرَةَ وَالْحُمْرَةَ فَرُبَّمَا وَضَعْنَا الطَّسْتَ تَحْتَهَا وَهِيَ تُصَلِّي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bilan birga u zotning zavjalaridan istihozali bir ayol eʼtikof qildi. U sargʻish va qizil (qon) izlarini koʻrar edi; baʼzan u namoz oʻqiyotganida biz uning ostiga bir lagan qoʻyar edik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ билан бирга у зотнинг завжаларидан истиҳозали бир аёл эътикоф қилди. У сарғиш ва қизил (қон) изларини кўрар эди; баъзан у намоз ўқиётганида биз унинг остига бир лаган қўяр эдик.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ إِسْمَاعِيلُ السُّدِّىُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا كُنْتُ أَقْضِي مَا يَكُونُ عَلَيَّ مِنْ رَمَضَانَ إِلَّا فِي شَعْبَانَ حَتَّى تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: «Men zimmamdagi Ramazon (qazosi)ni faqat Shaʼbon oyida qazo qilardim» — Rasululloh ﷺ vafot etgunlariga qadar shunday qilgan.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: «Мен зиммамдаги Рамазон (қазоси)ни фақат Шаъбон ойида қазо қилардим» — Расулуллоҳ ﷺ вафот этгунларига қадар шундай қилган.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيُّ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيذِ فَقَالَتْ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَهَاهُمْ أَنْ يَنْبِذُوا فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ وَالْحَنْتَمِ وَدَعَتْ جَارِيَةً حَبَشِيَّةً فَقَالَتْ لِي سَلْ هَذِهِ فَإِنَّهَا كَانَتْ تَنْبِذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِقَاءٍ مِنْ اللَّيْلِ أُوكِئُهُ وَأُعَلِّقُهُ فَإِذَا أَصْبَحَ شَرِبَ مِنْهُ
Sumoma ibn Hazn al-Qushayriy aytdi: Oisha (roziyallohu anho)dan nabiz haqida soʻradim. U: «Abdulqays vakillari Rasululloh ﷺ huzurlariga keldilar. U zot ularni dubbo, naqiyr, muqayyar va hantamda nabiz tayyorlashdan qaytardilar», dedi. Soʻng u habashiy bir joriyani chaqirib menga: «Mana shundan soʻra, chunki u Rasululloh ﷺ uchun kechasi meshda nabiz tayyorlar edi. Men uning ogʻzini bogʻlab, osib qoʻyardim; tong otganda u zot undan ichardilar», dedi.Сумома ибн Ҳазн ал-Қушайрий айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо)дан набиз ҳақида сўрадим. У: «Абдулқайс вакиллари Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдилар. У зот уларни дуббо, нақийр, муқайяр ва ҳантамда набиз тайёрлашдан қайтардилар», деди. Сўнг у ҳабаший бир жорияни чақириб менга: «Мана шундан сўра, чунки у Расулуллоҳ ﷺ учун кечаси мешда набиз тайёрлар эди. Мен унинг оғзини боғлаб, осиб қўярдим; тонг отганда у зот ундан ичардилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِالْمَرِيضِ قَالَ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga bemor keltirilsa: «Azhibil-baʼs, Robban-nos; vashfi, Antash-Shofiy; lo shifoʼa illo shifoʼuk; shifoʼan lo yugʻodiru saqaman» — Dardni ketkaz, ey odamlarning Robbi; shifo ber, Shifo beruvchi Sensan; Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq; hech bir kasallik qoldirmaydigan shifo ber — der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бемор келтирилса: «Азҳибил-баъс, Роббан-нос; вашфи, Анташ-Шофий; ло шифўа илло шифўук; шифўан ло юғодиру сақаман» — Дардни кетказ, эй одамларнинг Робби; шифо бер, Шифо берувчи Сенсан; Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ; ҳеч бир касаллик қолдирмайдиган шифо бер — дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ ثَابِتٌ عَنْ شُمَيْسَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ لَهُ فَاعْتَلَّ بَعِيرٌ لِصَفِيَّةَ وَفِي إِبِلِ زَيْنَبَ فَضْلٌ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ بَعِيرًا لِصَفِيَّةَ اعْتَلَّ فَلَوْ أَعْطَيْتِهَا بَعِيرًا مِنْ إِبِلِكِ فَقَالَتْ أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ قَالَ فَتَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَا الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمَ شَهْرَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً لَا يَأْتِيهَا قَالَتْ حَتَّى يَئِسْتُ مِنْهُ وَحَوَّلْتُ سَرِيرِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا بِنِصْفِ النَّهَارِ إِذَا أَنَا بِظِلِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلٌقَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنِيهِ حَمَّادٌ عَنْ شُمَيْسَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سَمِعْتُهُ بَعْدُ يُحَدِّثُهُ عَنْ شُمَيْسَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و قَالَ بَعْدُ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ قَالَ وَلَا أَظُنُّهُ إِلَّا قَالَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safarlarida edilar. Safiyaning tuyasi kasal boʻlib qoldi, Zaynabning tuyalarida esa ortiqchasi bor edi. Rasululloh ﷺ unga: «Safiyaning tuyasi kasal boʻlib qoldi; tuyalaringdan bittasini unga bersang edi», dedilar. U: «Men oʻsha yahudiy ayolga beramanmi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ uni Zulhijja va Muharram — ikki oy yoki uch oy — tashlab qoʻydilar, uning oldiga bormadilar. U aytdi: Nihoyat men u zotdan umidimni uzdim va karavotimni burib qoʻydim. U aytdi: Bir kuni kunduzi men shundoq turganimda, Rasululloh ﷺning soyalari kelayotganini koʻrib qoldim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафарларида эдилар. Сафиянинг туяси касал бўлиб қолди, Зайнабнинг туяларида эса ортиқчаси бор эди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сафиянинг туяси касал бўлиб қолди; туяларингдан биттасини унга берсанг эди», дедилар. У: «Мен ўша яҳудий аёлга бераманми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни Зулҳижжа ва Муҳаррам — икки ой ёки уч ой — ташлаб қўйдилар, унинг олдига бормадилар. У айтди: Ниҳоят мен у зотдан умидимни уздим ва каравотимни буриб қўйдим. У айтди: Бир куни кундузи мен шундоқ турганимда, Расулуллоҳ ﷺнинг соялари келаётганини кўриб қолдим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا جَعَلَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُرْدَةً سَوْدَاءَ مِنْ صُوفٍ فَذَكَرَ سَوَادَهَا وَبَيَاضَهُ فَلَبِسَهَا فَلَمَّا عَرِقَ وَجَدَ رِيحَ الصُّوفِ قَذَفَهَا وَكَانَ يُحِبُّ الرِّيحَ الطَّيِّبَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ uchun jundan qora burda toʻqidi. (Roviy) uning qoraligini va u zotning oqliklarini zikr qildi. U zot uni kiydilar. Terlaganlarida jun hidini sezib, uni tashladilar; u zot xushboʻy hidni yaxshi koʻrar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ учун жундан қора бурда тўқиди. (Ровий) унинг қоралигини ва у зотнинг оқликларини зикр қилди. У зот уни кийдилар. Терлаганларида жун ҳидини сезиб, уни ташладилар; у зот хушбўй ҳидни яхши кўрар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ} حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَالَ قَدْ سَمَّاهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمْ فَاحْذَرُوهُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ushbu oyatni: {U — senga Kitobni nozil qilgan Zotdir; unda muhkam oyatlar bordir — ular Kitobning asosidir; boshqalari esa mutashobehdir. Qalblarida egrilik boʻlganlar esa...} deb tilovat qildilar. Uni tugatganlarida: «Alloh azza va jalla ularni nomlab qoʻygan. Bas, ularni koʻrsangiz, ulardan ehtiyot boʻlinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ушбу оятни: {У — сенга Китобни нозил қилган Зотдир; унда муҳкам оятлар бордир — улар Китобнинг асосидир; бошқалари эса муташобеҳдир. Қалбларида эгрилик бўлганлар эса...} деб тиловат қилдилар. Уни тугатганларида: «Аллоҳ азза ва жалла уларни номлаб қўйган. Бас, уларни кўрсангиз, улардан эҳтиёт бўлинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ لَهَا فِي أَيِّ يَوْمٍ مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ فِي يَوْمِ الِاثْنَيْنِ فَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ إِنِّي لَا أَرْجُو فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَ اللَّيْلِ قَالَ فَفِيمَ كَفَّنْتُمُوهُ قَالَتْ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سُحُولِيَّةٍ يَمَانِيَةٍ لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلَا عِمَامَةٌ وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ انْظُرِي ثَوْبِي هَذَا فِيهِ رَدْعُ زَعْفَرَانٍ أَوْ مِشْقٌ فَاغْسِلِيهِ وَاجْعَلِي مَعَهُ ثَوْبَيْنِ آخَرَيْنِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا أَبَتِ هُوَ خَلِقٌ قَالَ إِنَّ الْحَيَّ أَحَقُّ بِالْجَدِيدِ وَإِنَّمَا هُوَ لِلْمُهْلَةِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَعْطَاهُمْ حُلَّةً حِبَرَةً فَأُدْرِجَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَخْرَجُوهُ مِنْهَا فَكُفِّنَ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ قَالَ فَأَخَذَ عَبْدُ اللَّهِ الْحُلَّةَ فَقَالَ لَأُكَفِّنَنَّ نَفْسِي فِي شَيْءٍ مَسَّ جِلْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ وَاللَّهِ لَا أُكَفِّنُ نَفْسِي فِي شَيْءٍ مَنَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُكَفَّنَ فِيهِ فَمَاتَ لَيْلَةَ الثُّلَاثَاءِ وَدُفِنَ لَيْلًا وَمَاتَتْ عَائِشَةُ فَدَفَنَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ لَيْلًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Bakr (roziyallohu anhu) unga: «Rasululloh ﷺ qaysi kuni vafot etganlar?» dedi. U: «Dushanba kuni», dedi. U: «Alloh xohlaganidek boʻlur. Men kechgacha (yashashni) umid qilmayman», dedi. U: «U zotni nimaga kafanladingiz?» dedi. U: «Yamanning suhuliy oq matosidan uchta kiyimga; unda koʻylak ham, salla ham yoʻq edi», dedi. Abu Bakr: «Mana bu kiyimimga qara — unda zaʼfaron yoki qizil boʻyoq izi bor; uni yuvib, yoniga yana ikkita kiyim qoʻsh», dedi. Oisha: «Ey otajon, u eski-ku», dedi. U: «Tirik kishi yangisiga haqliroq; bu esa (badan) suyuqligi uchundir», dedi. Abdulloh ibn Abu Bakr ularga hibara hulla bergan edi; Rasululloh ﷺ oʻshanga oʻralgan, soʻng uni undan chiqarib, uchta oq kiyimga kafanlagan edilar. Abdulloh hullani olib: «Men albatta oʻzimni Nabiy ﷺning badanlariga tekkan narsada kafanlayman», dedi. Soʻng keyinroq: «Allohga qasamki, Alloh azza va jalla oʻz Nabiysi ﷺni unda kafanlanishdan man qilgan narsada oʻzimni kafanlamayman», dedi. U seshanba kechasi vafot etdi va kechasi dafn qilindi. Oisha ham vafot etdi va uni Abdulloh ibn Zubayr kechasi dafn qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) унга: «Расулуллоҳ ﷺ қайси куни вафот этганлар?» деди. У: «Душанба куни», деди. У: «Аллоҳ хоҳлаганидек бўлур. Мен кечгача (яшашни) умид қилмайман», деди. У: «У зотни нимага кафанладингиз?» деди. У: «Яманнинг суҳулий оқ матосидан учта кийимга; унда кўйлак ҳам, салла ҳам йўқ эди», деди. Абу Бакр: «Мана бу кийимимга қара — унда заъфарон ёки қизил бўёқ изи бор; уни ювиб, ёнига яна иккита кийим қўш», деди. Оиша: «Эй отажон, у эски-ку», деди. У: «Тирик киши янгисига ҳақлироқ; бу эса (бадан) суюқлиги учундир», деди. Абдуллоҳ ибн Абу Бакр уларга ҳибара ҳулла берган эди; Расулуллоҳ ﷺ ўшанга ўралган, сўнг уни ундан чиқариб, учта оқ кийимга кафанлаган эдилар. Абдуллоҳ ҳуллани олиб: «Мен албатта ўзимни Набий ﷺнинг баданларига теккан нарсада кафанлайман», деди. Сўнг кейинроқ: «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ азза ва жалла ўз Набийси ﷺни унда кафанланишдан ман қилган нарсада ўзимни кафанламайман», деди. У сешанба кечаси вафот этди ва кечаси дафн қилинди. Оиша ҳам вафот этди ва уни Абдуллоҳ ибн Зубайр кечаси дафн қилди.